Dissertatio polemica de origine augustae domus Habsburgo Austriacae ...

151쪽

a. c.

Dan. Pistotin Chron. Constant. Nattin Nillet in audie de hustoricDornav. in

a. e. s.

Sal mensium, adhuc ante hunc Tribaldum, seu Theobaldum, seu Velibaldum fertur vixisse Ottobertus alius Comes Vindonissae, dictus Habspurgicus anticia pata nomenclatura apud Scriptores posterioris aevi, cujus filia Dorothea nupta Carolo Salmensi asseritur Anno s 88. vidua fuisse. Et probabile jam tunc etiam Ottobertum illum Vindonissensem setis concessisse, cujus filius aut certe nepos esse potuit Theobaldus, & patris sui vel avi nomen filio imponere. Haeci conjectura est in desectu monimentorum aliorum , sine non penitus rei j-cienda.

III. Quodsi ex Guilli manno quaeras, quis fuerit Tibaldi pater, qui ma

iores Z respondebit suisse nobiles Helvetios antiquos. Sed quia hos eo tempore dominatos, aut opulentos fuisse, quando Romani rerum potiebantur vix est credibile, dicet videri non malam conjecturam, quod Tibaldi proximi progenitores suerint omnino Helvetij, remotiores vero Romani Vindonissae Prae

sides aut Praefecti. Quodsi eatenus inquit ille Habs Viensissime Vindonissem

ses Comites Roma oriundos a mant, quatenus Rindonisse, O Castri Rinianissensis Comites, O Praefecti Romanisuere frue orincipio Romanorum seperatorum, eo in loco gubernatores, ct ministri, non longe fortasset vera receserint. Et animi fallinaui ea tarici Dieg, 9 Allerti argentiuensis, di non florum interum, eum liaser serent, neque Romanae historiae cognitionem aliam haberent, mens opinio fuit. Certe haec non male divinat Guillimannus, ac divinando firmat suam opini nem , concessurus ultro Pierleonistis, hanc opinionem quod Hab urgici a Romanis orti sint traditum ab Argentinensi, ab utrico Κrier,&fuisse traditionem tempore dolphi Imperatoris, sed a talibus Romanis.qui seculo quarto, di quinto aerae Christianae pro Romanis Vindonissam gubernarunt, cum quo st re omnino potest, quod reliqui seculo sexto,& sequentibus fuerint Helvetii majores Habspurgicorum, non autem Perleones. IV. Secundo probat suam opinionem, aut probare potest Guilli mannus, quia non desunt authorcs, qui ei subscribant, ante Guillim annum Utricus Mieg, ut modo dictum, Albertus Argentinensis, Joannes Stumpsius: post Guilli mannum Ioannes Pistorius Nidanus, Martinus Zellictus, qui etiam citat Gasparem Dominium, & Gasparem Scioppium in Consilio Regio, &c. Nec abhorret Didacus Lequile Pierleonista, qui ait: La tema opinime appare asei probabile, resando niamo irata, eper ragioni per authortia, e per aniabiti, e per memoris quali leuersi ponno appresso Guillimanno. V. Tertio probat Guillimannus, quia intobertus, 2 successores ejus usi sunt titulo Comitum de Vindonissa. De Ottoberto quidem non extat ullum scriptum, sed de Anno 88 . quo imperante Carolo Crasso floruit Lindolus, seu Landololius ex posteris Ottoberti, Episcopus Darviensis, seu ut alij volunt Τrevirensis, qui siepe ad S. Gallum divertebat Romam solitus proficisci. De hoc testantur herardus continuator Ruperti Monachus S. Galli: Cujus κοῦ- donissa eum multis aliis haeriaitis erat. De Radepotone, quod hunc quoque titulum usurpaverit supra diximus. Ex quibus non vana conjectura est, omni

Habspurgicos ortum habere ab illo Theodibaldo, seu Velibaldo Vindonissae

Dissilired by Corale

152쪽

3. III Origo ab antiquis Hehetiis. lar

Praesecto nobili Helvetio, sive jam majores ejus ΗΕ eiij indigenae fuerint, sive Romanorimis seculis inquilini Helvetiae.

3. III. Lipugnatur Decimatertia opinio. PRtimum quod Guilli marino obi jcit pie ordius, est quod ipsemet Guilh- p essio g tamannus fateatur incertumo an is quem inscriptio indicare vult Theodibatim an Helibal de possis, aut debeat. Sed pro Guilli manno quispiam retorquere potest, etiam incertum esse an primus author Habspurgicorum ex Francis Regibus ortus sΙatui debeat Sigebertus vel Odobertus e Sine dubio conjectura perse certitudinem non habet 3 sed vero simile tamen est, quod pro Lbaldus legendum si Libaldus , dc erasum sit quod praecedebat ri, aut Mil, quod conjunctum superiori efficeret Velibaldus, aut millibaldus ue vel sorte fuit scriptum Theoti baldus.

vindonissae. Verum ex hoc non sequitur, quod hon fuerit ; quia multi suos titulos ommittunt brevitatis causa, quod tamen non tollit illis tales tituloς. Sic Imperatores in diplomatibus non subscribunt aliud , quam solum nomen , Herdinan , Leo Hus: non tamen ex hoc sequitur, quod non sint Ii

penatores . .

sus Anno 6 44. ut habet Guilli mannus, sed anno quarto regni Clodovei ΙΙ.ides salutis nostra: 640. H mmo habet. Haec quoq; Objectio vana est, quia Guilli mannus annum reposuit in margine, & errore Typographi positum est DCXLIV. pro DCXI IX. numerus V. pro X. & plures alij errores irrepserunt in editionem Guillimanni, ut apparet legentibus. Deinde quinquennium omistitissum non tollit narrationi probabilitatem; quia non desumitur argumentum ex anno certo, sed ex persona.

suisse Dominum Vindonissae, quia siletur, quod Chil debertus II. Rex str ste, Burgundiam,&inea Vindonissam per adoptionem Guntrami hegis p trui obtinuerit,&sedem Cau1edralem itide Omstantiam transtulerit An. s 9r. quo frusto ostendit se absoluturn loci Dominum. Nec hoc vim habet i quia posset dicere Guilli mannus l. inter annues s 9Z.& Mq. intercedere W.annos, intra quos poterat illud Dominium acquirere Vesbaldus. a. Quando quispiam consequitur alicujus castri Dominium, non eximit illud a supremo Dominio Principis: atq; ita licet Velibaldus esset proprietarius castri Dominus, semper tamen mansisset subjedhus Regi Burgundiae, sine cuius consensu Epiu

scopatus transferri non potuit.

quirendo originem Ηa urgicam nihil luperaddiderit prius inventis, praeter unicam perisnam Velibaldi, & hanc sub dubio , di mera conjectu

153쪽

ra , nec determinaverit an iste Velibaldus habuerit majores Romanos, aut Helvetios aut Francos, nisi divinando modo hoc, modo illud. Quae tamen objectio communis est pluribus alijs opinionibus. Nam & Perleomstar pro suis Perleonibus aliud non afferunt, quam conjecturas ἱ imo ut suas conjecturassorment , seriem generationum ab Ottoberto Comite turbant, & interrumpunt contra fidem monimentorum antiquorum in Caenobijs , & sundationibus Habspurgicis repertorum. Trithem ij ver0,&Ι.M ij sequaces non interrumpunt quidem ordinem generationum ab Ottoberto, sed in parente otioberti,& ejus majoribus pari modo titubant, & solis conjecturis utuntur. Proinde expensa hac Guillim anni inventione, judico probabilem esse, non autem ceriatam' si cui a Romanis deducere liberet originem Habspumicam, hac via imsinuata id exequi deberet, non autem secundum Pierleonistas e quod tamen etiam sine conjecturis, vix aliquis in effectum deducet.

CAPUT XIV.

Explicatur Decimasquarta Opinio.

Mennina. Uit quondam illustris familia Comitum de Thierstein in Suevia, qui tan. .i,,. T L ' dem in Austriam sub Rupolpho I. migrasse, & Ebersdorffensem arcem. λὲζ '' condidisse seruntur: ab his volunt accersere Flablpurgicam originem M. An- ζ.ὲ ἡ tonius Dominicus J. C. in Aisertore Gallico,& Theodorus Gothostedus in Ge Chimet. in nealogia Austriacaedita Anno I 624. quam non vidi; sed exhibet Chimetius, pixi ii. cum quo libet eam lectori ob oculos ponere.

Ium. a. AL

3 φ Genealogia familiae Hab Drgicae, ex originibus Murensis Monaserj in Hemetia, ellis Spinmber.' Anm lsis. I. pa in Genealogia nostrorum Principum : Theodoricus Dux Lotharings4rum, ct Guοπο comes de Rinfiden fratres faerunt: horam soror fuis liba Comitigadem 'urg reparatrix hujus Murensis Coenolij. Genuit autem Theodoricus Ge. rardum Ducem'. illi υero genuit Gerardum de Hisbiam, patrem Gabici, dr Straphani. II. Chaono comes de Rinfelden, genuit Radolphum Regem: ω ille genuit AEguerem, matrem Conradi Ducis. III. Ita de Halistarggenuit me erum Comitem, ct Richensam Sororem ejus

154쪽

s. II. Origo a comitibus1 seisis. Ias

Golfridum, meriserum, Θ alios ecimpiares. Hanc Genealogiam Gothostedus veram,& genuinam esse censete Chim tius vero imperfectam, & mutilam pluribus argumentis ostendat, quae contra

Eandem Genealogiam reimpressit Dominicus AbbasMurensis An. I 6s I. cujus observationes circa eam sequenti 5. adseremus.

s. II. Impugnatur De quarta opinio, re iterum vindicatur.

SI conseratur haec Genealogia eum alia ejusdem Coenobi j Murensis circa e dem tempora conscripta, manifeste colligitur haec in multis deficere, nee agnosci poste genuina, illam suo loco inserius proponemus. Contra hanc est 1. Genealogista hic Monachus Murensis, sermone, & diu spositione barbarus, indiligens, & varius, praetermissa ab initio virili stirpe Primcipum Habspurgicorum orditur ab Itha Lotharinga, cujus maritum Radep

tonem ne quidem nominat. II. Contra a. Itham hanc, quae omnium consessione,&consensu scriptorum fuit Lotharinga, nominat comitissam Habs purgicam duplici errore, quia hunc titulum non a genere, sed a marito trahere debuit ue deinde quia maritus nondum putatur usus hoc titulo, sed ejus filius mernerus. Unde &ipsa ut supra ostensum nominata est Uxis Comitis Rade ionis de Hia nissa. III. Contra 3. ostendit Genealogista magnam indiligentiam , quod Itham scribat nude fuisse sororem Theodorici, & Chunonis, qui erant solum statres uterini non germani, quod posterior Geneographus accurate distinxit. Idem est de Agnete matre Conradi, quem iste non satis exprimit, alter vero e presse vocat Conradum Ducem de Laringen. IV. Contra In num. 6. manifestus est error, ubi ponit Dia de Thierseris e mmberg, quia suerunt duae distinctae familiae, uti nominibus seu praedicatis, ita & in possessionibus. Et confundit duas Ithas, quarum una de

. R qua

155쪽

qua hic mentio fuit revera Hombergica genere, sed Uernero II. lΗinspurgico nupta, altera fuit Itha nata ex mernero I. Comite Habspurgico, & nupta Ru-dolpho Comiti de Thiersteri, a quo caeteri Thiersteinij, qui nihil de caetero

cui sim i s. ad Habi purgicos. Errorem autem hujus Geneographi advertit Guillim annas. 4 ς quod Homberg,& Thierstein Dominia suerint vicina, uti& Rhynselda n valle Friccae seu Frichthali, adeo ut eorum Domini convenientes in prato, cui nomen Esramar, obversis invicem tergis quisq; ad suum castrum oculos conijcere potuerit. Non igitur haec Itha de Thierstrin, sed solum de Homberg appellanda erat, mater merneri ,& Rudolphi. V. Contra s . hic Geneographus inter filios Alberti in purgici praetermisit numerare Rudolphum Imperatorem numero Io. &transivit mox ad

alteram lineam, ad Rudolphum fratrem Alberti: quod sine dubio ex crassa ignorantia secit, cum legeret duos Rud Olphos eodem tempore, credens esse unum eundemque. Vel certe, quod ego suspicor, hic author ignarus sor- mandae Genealogiae collegit solum Benefactores sui Coenobij, permiscens plures familias, & in unam coaptans. Quidquid sit, cum in ipsis Albem, di Hethmigis Κiburgicae liberis, quorum tempore vixisse videtur , recensendis erraverit primogenitum Ommittendo, satis negligentiam suam, & imperitiam ostendit, ut proinde parum fidei mereatur. Qua de causa vero Gothostedus, qui & hanc Genealogiam, & alteram insta producendam sinceriorem edidit,& facta comparatione inter utramque censuerit istam esse veriorem , cum sileat Chimetius, ego non capio, quia statim prima fronte utraque inspecta apparet, hunc auctorem plane rudem esse, & ignorantem , vel serte malutiosum, quales nostro aevo plures esse conqueritur Scioppius , qui gloriam ΗΔ urgo-Austriacae Domus obsus tam ,& splendorem nominis extinctum

vellent.

VI. Sed quomodo praemisia Gendialogia intelligenda sit, egregie e λάω ζω a plicat Dominicus Abbas Murensis in libello supra allegato, apud Lequitem ,: II: Κ' ex quo libet nonnulla decerpere ipsis tamalibus verbis Authoris. Ait igia

Austr.sa '. tur : Pro clariori intellectu hujus Genealogiae observandum'in primis est, uod quidam anonymus de eadem accurate notavit in haec verba. Actorum nos librum Fandationis nuneupamus ) collector, quamvis Ληουmus fideli simus sane ac certissimus author Monachm fuit Marensis Monasterj , vixitque ante annos fere quingentos : nimirum, ut ipse resarursus Cana diuo Abate, de quo ibidem agi tuae in linamentis annorum II 28. or ii 32. Scripsi autem paulo poli obitum Adeserti Comitis eirca annum plus inium II 62. monuitq; 'seras, ut sicut ipse, qu velante eum, vetaris temporibus hiae Saneia Ecclesie collata fuerant deseripserat; sc O illi facerent , qui post i um venturi erant. Unde non vana forte fuerit mreonjecturaqui Genealogiam Aiasproram non unius tantum thoris fuisse dixerint, sed duorum. Quorum prio uerit, iactu actorumfripto υMalim ejusdem Coenosii

156쪽

asserto marito libae de Uulgendosos ct deinceps, diviso omni sylo, Oflectabi quendiformula consiripta. per Itham, inquit ,per Agnesim, per in stam, per siliam Laidotii, M. quae mmmuatorem potius redolent, quam primitisum tborem, Oe. Quo wm tempore emti ator fisum Genealogiae v ventum attexueriis

hine colligi υidetur, quod inseriiseros aggerit, Otata eae duos tantum filas AESemrum, O Herminum recenseat, omisso tertio ab areno la42. passim celebrato. Haec Dominicust sed male addit illum, qui omissus est, tunc nondum natum, vel Monachis non innotuisse, quia Rudolphus ille omissus postea Imperator natus est Anno Ia I 8. & fuit primogenitus 3 si ergo juniores innotuerant, & nati erant, potuit etiam innotescere Rudolphus primogenitus, ut passim creditur. Probabilius putem completam illam Genesim circa an . I 226.quo nondum plenam prolium Alberti notitiam habuerint Murenses, di casu iste ommiserit Ru-dolphum, sicut accidit Lequi leo, ut infra dicemus. VII. Rursum ibidem Dominicus, ut ex stylo colligo non enim sua L quile satis distinguit ab alienis advertit, quod in illa priore Genesi superiore capite relata, dicatur: Iiha de Thiersem e Humbeet genuit Meriserum, quod sic intelligendum arbitratur: lina nominatiar de Thiersein, ex quo suscepit Δωflios Meriserum Radiaphum de Hasurgie dictosas male paterno Ithae matris,

quae fuit fila merebarijsoror autem intonis Comitis de Hasuet. Ex his quas digito demons rimus Guillisnanni lapsus, dum me fera Comiti de Has et Gionis filio, non adegenum,us nos sed Mer erum Ilia de Thiersem tu unoni eum tametiba de Thienidissioris fuerit Otionis Comitis de Habs uet. Fefellit eredo Guillimanis

pronomen Idem, qui ratin id Memerum immediatepraecedentem indicare ron adisrtis

ibi ab ductore Genealogiam Comitum de Hati etpropter Comites de Lentiauet, de Baden, de Thierseis interruptam resumi, ac deinceps ordine deduci usque ad aliartum, O Haramanna patres ratalphi Regis Romanorum, Oe. Hisqvii in membem Oratori lis Hasurgis amisiae proles mascula prorsur defecissi. Memeras enim se quem Guillimamius linea Hasaeticae interseris, nonfuit Comes de Habi' urgdiaua dictum Comes de Thissein, σωρer insequens etiam adegerim,s jm flim , caeterique omnes, qui longil si sieri bi mutuo succedunt Comites, Principes, Dares, Reges , m. palemosemmate ex Comitibus de Thiersein destendunt. Quis eredai Z imo quis non indignetuν 8 absit enim ut Hasurgica D m tot imissili imora n Heroum praereatrix ulti in discipossit, cte. Hactenus Dominicus Abbas, & ex eo Leviale. Sed omnino iple falli videtur, non Guilli mannus. Nam ut supra dictum, hoc ips quod Geneographusill urensis scribat Ithais 2bissem semeis eri; ostendit suam inscitiam, cum duas distinctas Ithas in unam confundit, Itham scilicet de Thierstein,quae a marito sic appellata est fuitq; filia memheri I. in spurgici, soror Ottonis & Itham de Homberg, quae a patre sic nominata fuit.

Uxor Uemeri II. Habspurgici ex otione geniti,cui supra Uxorem non assim verat, sed interrumpendo Genesim, egit de successione Richensae, quae fui e ΗΔ urgica soror emheri I. Hac successione finita, revertitur ad filium Otatonis v einerum,cujus loco soldm nominat ejus conjugem linam de Thierseis sive tambergo deberet ponere tria de Hombeet uxor memeri I genuis merueruIT

Dissilired by Corale

157쪽

Rudolphum. Et sic intellexit Guilli mannus: sic alter Geneographus expres sit: & consequenter dicendo numero I. Idem Memem genuit Melsertum intelia ligi debet memerus immediate praecedens , non superior Ottone genitus, nempe memerus III. filius secundi. Ridiculum vero est, quod dicat Ithinde Thierstein, sive Homberg filios memerum, Θ Rudiaptam sie dictos olimmate paterino Ithamatris. Quis unquam Geneographus ita solet appellare masculosa stemmate matemost Uxores bene solent nominari a stemmate patemo, filii vero non item a matemo. Bene itaque discurrit Guillim annus, male Domunicus, & quidem iste supponens Itham dictam de Thierstein, sive Hombem

eandem esse, quae supra nominata fuerat memeri I. filia soror Ottonis, cum fuerit diversa, nata de Homberg, non autem de Thierstrin, Uxor memeri II.& mater memeti III. prout expresse habet alter MurensisGeneographus apud Gothostedum, quem Dominicus si legit, male corrigere voluit: si non testit mirum est, cum in eodem Monasterio inventus sit, ut ait Gothos edus; nisi forte interea deperditus, quia Gothostedus scripsit An. 1624. Dominicus auiarses id in t m I 6ς I. Videtur autem etiam Pies ordius ignorasse hanc Genealogiam, &Marti, steram infra proponendam a Gothostedo editas, quia licet sibi formet biviu m,3 p r. cum ad Ottonem Hab ur cum pervenit ponendo semel unicum me ne rum Ottonis filium, juxta vero eundem mernerum intonis filium cum altero emero nepote, nihilominus ait: Hunc qui haclimrescripserunt memero II natu

ignorarunt, aut utrimque nom n vitamque in unam contulerunt. Et rursum emne

nempe ernerum II. praeter Guillimannam caeteri omnes intonis filium, is Aberti III patrem consituunt. Sed ante Guillim annum scripsit MurensisGeneo graphus uterq; a Gothostedo editus, quorum saltem unum viderit Guilliman nus, cum faciat Murensium chartarum mentionem. Et videtur omnino sua dere etiam Chronologia. Nam si Otto ut habet ipse Respordius M. ioso. interfuit ludis Equestribus Augustae celebratis, fuit tunc minimum 3o. ann rum, & obijt I rio. Sexagenarius. mernerum II. credibile est natum circa anianum Ioso. vel prius, qui si cum ernero III. confundatur,& obijsse dicatur post num II 62. quo adhuc inter testes adducituri suisset octogenario ma

toti quod quidem impossibile non fuit ; sed si idem Vernerus supponatur g nuisse filiam Adelbertum M. aetatis as . jam Albertus quem constat obi j

An. Misope enisset ad aetatem annorum. At vero interposido mern ro III. juxta utrumque Geneographum Murensem quidquid sentiat Domunicus Abbas optime cohaerebit Genealogia. Nam Otto obi jt An. mo. e nerus II. M. II 43. emerus III. An. II 62. Albenus deinὸe Dives Aii. Π99. Quae cum interiores Tristemio, & Lagio coaevi non observassent, & nihilomunci laborarent, quomodo integro seculo duas solum generationes concede. rent, scripserunt Wernerum II. minorennem relictum ab Ottone, sub cura, &tutela Alberti patruis sed nulla allegata authoritate quantum deprehendere possum solum ea de causa ne videretur vernerus I. nimis senex gignere Albertum, qui An. II99. obi jt. Sed non est credibile mernerum II. ab intone

relictum minorennem, quia sic eum in senectute gignere debuisset ; siquidem

158쪽

s. II. Origo a Gomitibus Dierseimis.

ut diximus An. Io8o. fuit Otto minimum Annorum triginta, & obi jt mo. cur vel cum nuptijs exspectasset totos M. annos, vel ante quadragesimum aetatis annum non obtinuisset prolem Z Credamus itavi potius Geneographis antiquis Murensibus, quam recenti Dominico, cui tamen in caeteris libenter assentimur, modo mernerum ΙΙΙ. non excludat. Hinc jam VIII. Si bene expendatur haec Genealogia conscripta circa An. I 226. ut paulo ante ex Dominici Abbatis conjectura dictum est, eadem prorsus erit cum altera sequenti capite adducenda, licet haec parum rudior, &obscurior. Nam omissis, quas ille interserit, alijs familijs, & adhibita explicatione sup rius allata, haec demum Genesis elicietur ex illa.

Radepoto Comes de Vindonissa. Uxor Itha Ducissa Lothatingiae Soror Theodorici D cis. Reparatrix Coenobii Murensis.

into Comes de Habspum.

Itha Comitissa de Habsipurg, Uxor mitis de Thierste . N. emerus II. Comes de HabspurgUror Ima de Homberg. Adellieissis Comitissa demiapum. Uxor Comitis de Humbum. .

N. 7.

Rudolphus Comes de Habspurg N. Comitissa de Habspurg, N. s. Uxor Agneis filia Gotaeidi de nupta N. Comiti de Liuia Sinussen. gen. N. Io. memerus IV. Cois Albeos II. Com. de Rudolphus Com. Hel igis & Geritu& II. mes de Habspum. Ha purg. Uxomaal- de Habsipum. W dis Com. de Hatam a filia Utici Cm xor filiaLuithoidi spurn nuptae dum mitis de Uburg. Com de Regenis bus fratribus Comiis sperg. tibus de FroburnΑlbertus Comes Harimannus Cois deest Rudolphus Co- Golfridus, mernerus, de Habspum. mes de Habsipurn mes de Habspurg, qui & Uij plures de Ha postea Imperator. spum.

Haec omnino mens fuit primi Geneographi Murensis, qui rudis in scibendis Genealogijs aliqua praetermisit, quae posteris occasionem dederunt m te illum interpretandi, & asserendi, quod Habs purgici originem habeant a terstetnijs. Ideo posterior Geneographus ejusdem Coenobij, emendaturus, & suppleturus desectus ab hoc commistas, eandem ipsem Seriem cui vudebimus) produxit, sed multo clarius , adi jciens ea, quae desiderabantur. Cae-

159쪽

tenΙm, licet hoc fiagmentum bonum sit Genealogiae Hahspur cete, est tamen solum fragmentum,& nihilominus manet adhuc quaestio de aliis majoribus Radepotonis, & de prima origine altiori, quam hic Geneographus non investigavit, contentus meminisse Benefactorum sui Coenobi j, inchoando ab Itha, quae Coenobium instauravit, & quasi de novo condidit. Quod autem M. Antia Dominicus Gallus hanc Genesim judicaverit genuinam I ab urgicorum, i cile causam divinamus, ut scilicet nobilitatem Habseurgo-Austriacorum d primeret, & viceversa Capeticam attolleret, pro qua laboravit in vanum.

CAPUT XV.

Decim uinta opimo de origine raugustae Donin Hab-

et a striatae. Hab urgicos derivari a Gunt amo, vel alio quopiam Comite Altem

humico praeternussis ejus majoribus.

s. I.

Explicatur Decimaquinta opinio. Qui securiore vi incedere volunt, difficultates vitare, & certiora sequi,

praetermittunt primos gradus Comitum Altinburgi, quorum certa, indubitata connexio non habetur, & inchoant ab ijs, a quibus putant se absque controversia prosequi Genealogiam. Sed etiam in hoc variant. II. Gulielmus de Rhoo in Annalibus Austriacis incipit a Gunthramo I. quem Guillimannus ,& alij secundum hoc nomine ocant. Floruit is circa amnum s . Consentit in hoc Christianus Matthias, qui de Pharamundana stirpe in Habs urgicos derivata conjecturam dubiam putat, a Guntramo tamen Diu vite deinceps certam Genesim agnoscit. Pati modo auspicatur a Gunthramo Iacobus Marchantius. Ab hoc eadem Guntramo inchoant quaedam membranae veteres Coenobi j Murensis in Helvetia, & Dominicus Abbas ejusdem Coenobi j libello edito constantiae Anno I 6s i. cujus Synopsim paulo post dabo. III. Antonius Albitius incipit a Betaone filio praedicti Guntrami, quem alij Belzelinum, Lancelinum, Cantetelinum appellant. Subscribit Albitio I annes Gualterius Belga. Leonardus urinain Nori bergensis Doctor librum edidit multa reseriatum eruditione; sed non satis digestum pro lectorem facilitate, & intellectu nquo satetur originem Habspumicam a Rapotone ultimo Attenburgi, & primo Ηa puro Comite rite posse deduci, antiquiora vero suspicatur incerta. Nihilominus alia via procedens a Carolo Magno derivat Habs urgicos, ut suo loco explicabimuS.Io. Iacobus Fugger ponderatis alijs opinionibus, tandem arbitratur origunem Habspurgicam repeti debere a I uilfrido, sive is fuerit ex Attici progenie, vi aliqui volunt, sive filius Luithardi recta serie ab Ottoberto descendens, ncommunior opinio, quod indecisum relinquit.

160쪽

5. II. Origo a G thramo Comite. 1ῖς

IV. Ex quo saltem habetur, quod isti Authores tanquam certum supponant, Habs purgicos Comites originem habere in Ahenburgi, seu Uindonissa Comitibus, licet istorum cena series desectu documentorum exhiberi non poLsit. Quis autem Nimburgicis dederit initium, an Romanus, an Francus, an Suecus vel Helvetius,non inquirunt,quia vi ajunt multi in hoc labore oleum,&operam perdiderunt conjecturando. Videntur tamen pleriqς supponere,quod Vindonita Comites orti finia vetustis Francorum Regibus. Fundamentum potissimum sic opinantium sunt scripturae Murensis Coenobi j in Helvetia, quibus credunt: nihil inliciti, quid per alia Monasteria dispersum reperiatur. Sed non ideo praetermitti debent etiam alij majores Habspurgicorum, qui sui memoriam reliquerunt in alijs locis, tametsi certa graduum connexio Laberi non possit; quia singuli eorum conserunt aliquid ad splendorem Augustae familiae, cujus Lonori tales labores eruditorum suscipiuntur. Interim exhibebimus hic, quae ab his authoribus proponuntur.

s. II.

Genealogia Hab 'virgicae Do seu veteribus membranis oenobj

tractius . L equite. L Untrannus Comes de Mimburg, e nomine Dives, genuit Muraelin- es: ἡ Λ tamitem de altensurg. lumin. II. Landaelinus tenuit Rudolphum, Rademtonem, me ferum Discopum Irit Argentoratensem,in Maelini Iuniorem. Memheras υerri Episcopus Caenobiumn bum Murense construxit Anno Domini M. XVIII. Fiat etiam fundaror Cisri Habestuet. Is ἀconrado Imperatore anno Domini MorIL Constantin polim missus, ibidem anno M. XXIX. diem clausit extremum. III. Radeboto verostatre memeri Distopi, duxis Uxorem Idam, Theodori ei Ducis Lotiarinoae germanam, O Chunonis Comitis de Rhinfido Uterinam Sor

rem. Genuit autem Dux Theodoricus Gerardum Ducem: ille verὸ gemis Gerarduiscimilem de seideta, patrem Udabiei, edi Stephani. Chuno Comes de Rhinfitiem genuit Rodiaphum Regem ς ω ille genais vinetem matrem Chunradi meis de Zarium. Rade to vera Comes de AreMurg genuit ex Ita messa conjuge stronem Adaliartum, θ' memberum, iam Comites de Halimet nuneupatos, ct Richennam uxorem tam ris udabiei de Lentia, urg. Otio vero tames praeridia occiditur H Diuieues milite ;st litur argentinae ante altare S. Laurent'. Megenus frater ejus obsti anno Domi ni M. XXV. Sepultus in Monasteris nostro Murens; ambosve liberis decedenter. l. arii sit Objt Itha nisi se , or tamitis Rademtonis de donissa. IV. me merus inro alter frater illorum taxit RQ liniam comitissam vae rem. Is Basilicam nosram Murensem consecrare freti anno Domini M. L XIR οιθιυσο III Idus Novembris anno Domini M. X HIs ullas in Caenobis: Reliqui livolonem,=Megenum, ct iram uxorem Comitis Rad phi de Ibiersuis. Augeri