Commentarii de rebus in scientia naturali et medicina gestis

발행: 1752년

분량: 771페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

Tab. 624. Arenaria peploides: in littoribus D

niae et Noruegiae. - 63o. Hordeum maritimum. Nouas has notauimUS.

Tab. 3 7I Cc ex diluisa, spica composta, spiculis rotundis consertis androgynis, soliolo longiori instructis, culmo subtereti. HVDS. 3 8. In locis sabulosis maritimis. Tab. a S. Grex, spica mascula terminali, semininis tribus quatuorue subsessilibus axillaribus distantibus per totum culmum foliosum, caule repente. In arenosis maritimis et sylvaticis prope Memmesto sest Sicellandiae. Tab. 32. Carem, spica unica subrotunda, glumis ouatis, breuissime aristatis. An HALL. I S ZIn arenosis maritimis mruegiae. Tab- 442. Grex spica mascula et femineis tribus subsessilibus in summo culmo approximatis, cum solio singulae suo, infimo culmum excedente. An HAr. L. 137 8 In uliginosis sylvaticis Da

niae.

Tab. 6 4. Grex spica mascula et semineis duabus ovatis approximatis subsessilibus in axillis succingentium soliorum. An Carex myntaua LINN. In uliginosis. Tab. I. Iunci pikVi ONN. var. floribus fasciculatis HALL. in Noru egiae sylvis subalpinis. Tab. 39o. Saxifraga foliis caulinis palmatis petiolatis, caule bulbisero subramoso et multi'oro. An S. bulbifera. In Isiandia. Tab 688. E a mutiea germinibus globosis, pedia noulis petiolisque glabris, caule aculet S raris flaccidis. HALL. I Io 7. In fruticeto rupestri litto-xis Drobahiensi s.

252쪽

Tab. 69i. Plantago Aquamata, soliis semicylindraceis integerrimis basi glabris, scapo tereti subpiloso. Flor. Midrichsd. 126. In sabulosis D

catus . Si esuicensis.

pubescente, arista dorsali longa. Raro in agro Fridrichsdalensi. Tab. 7o3. Cur ex maritima spicis pendulis: masculis pluribus, calycibus aristatis. In littoro Drobatiens. Multae species nouas ex Cryptogamiarum classe: ut Tab. 394. Fucus fronde cartilaginosa, plana, supradecomposita, segmentis linearibus, apice globuliseris. Quaeritur an sit F. gigartinus, LxNN. differs tamen hic apice fetifero. Tab. OS. F. digitatur alveariorum LoeseLPruss. . I7. Videtur nobis Clauarice species, forte C. fastigiatu, LINN.

Tab. os . F. cartilagineo corneus feres, Vagis ramis multifidus, apicibus acutis. An F. albus

Tab. ao. F. fungularis 3ΜPERAT 1 748. MORIS. III. 6 s. vix dubitamus, quin ad Agari cor pertineat. Tab. 6sa. F. roseur frondibus membranaceis repandis laciniatis petiolatis, caule tereti subra- mola. An F rubens LINΝ. In Sinu Drobakiensi. Tab. 6s t. Conferuet fericea, filamentis genuculatis ramosis, ramis fasciculatis, confertis, ubridibus. Enum. Flor. Dan. 69.

Tab. 6s 3 Hlua introssata, fronde ramosa, ramis simplicissimis teretibus lubricis apicem versus crassioribus. Raro in Sinu prope Laurusten.

253쪽

b. 463. f. I, Lichen gelatinosus, Iaminis verticalibu undato crispis, superficie densi cespitis

irregulariter crispa, peltis marginalibus spadiceis. f. a. Lichen gyrosus, gelatinosus, laminarum verti, calium marginibus subaequalibus, superficie densi cespitis eleganter gyrosa: peltis marginalibus 'spadiceis. Ambo terrestres in umbrosis. Tab. 6 . Petiza yolymor Asia, atrosusea, Ca

ne cerea gelatinosa, primum caua, per maturit

rem faricta, pileo e medio succrescente rugoso in stipite breui crasib. In cortice ligni fagi. vid. ΜuLL. ast Holm. 1762. f. 3. Tab. 469. f. a. Peziza radicta, pileo patento membranaceo fibroso striato et zonis picto. In Isiandia. Tab. 366. Lichen Gmensenditur, soliaeeus repens, lobis ad horizontem obliquis, rotundis con cauis, fungulis marginalibus, viridulo glaucescens, inferne niger. Edulis est in Groentandia, eoque multi contra haemopusin non sine fructu vium

tur.

b. 67. f. I. Mutor, Trichia) capitulis miniatis, stipitibus breuibus nigris. f. a. nucor Trbinia) capitulis pyriformibus rubro aurantiis, stipitibus breuibus albis. Ambo habitant in cortice

Vini siluesm f. a. mucor Trichia capitulis nigris, stipitibus longioribus fuscis. Parasitica in aliis

plantiS. Tab. 468. f. a. Lichen leprosis, Cinereo glam cescens, sine scutellis, crusta rimis infinitis diuisa. In saxis Bomholmiae. f. 3. L. leprosus, albicans crusta rimosa, insulis subrotundo angulosis, scuteblis glaucis albo margine. Ibidem. Tab. 47 o. s. r. Lichen leprosus, ruber iube

culis nigris. f. q. L. gelatinosus, imbricatus, lobis obtusis laceris, pestis fuscis proliseris. Ex Istandia.

254쪽

Tab. 72. f. 3. Lichen leprosis, crusta alba glaucescente, rimis in maculas sub rotundas diuisa, tuberculis atris, in lineas curuas dispositis. In sco pulis maritimis Noruegiae. Tab. 478. Bryum foliis striatis acuminatis reflexis, capsulis sphaericis sub nutantibus, maturitate striatis. In saxis irriguis alpium Noru egi*

rum rariuS.

Tab. S38. s. I. Bryum foliis capillaribus, capsulis ovalibus erectis in pedunculis breuibus. f. a. BSum foliis setaceis curuatis, capsulis erectis obtuse ouatis, capitello oblique rostrato: apophysicapitulo subiecta. In humo atra irrigua propo Christianiam. Omittimus Fungos nouos, Ut Amavit aqT b. 9 I. S O. 399. 6OO. Eruetam Tab. Sue . Phassur marcidum et cynicum Tab. 6S . Trichi, am, Hezizam, Merulium Tab. 6ss. 6y6. Id monentes Tab. 6y7. 6s8. Claustrias egregio depingi, in quibus Cl. MULCER loco seminum animalcula

protrudi vidit, quemadmodum in Actis physicis

Berotinensibus egregie exposuit unde etiam eas dem animalibus adiunxit Tab. 66o. Confervase laris depingitur, de qua plura in distrio, naturae scrutator dicto '' ), disseruit Cl. Auctor.

Animaduertere licebit haec. Fasse. IX. T. 83. Pulmonarine, quae hic dicitur angusti folia, nimis lata pingi folia, ut nobis magis var3efas lati foliae Videatur, quam vera species Linneana, quae foliis prorsus lineari lanceolatis instruitur, Tab. DXLV. in

255쪽

in Sambuto nigra saepe stamina sex picta sunt, quae tantum quina adesse deberent. In T. D LIR Eryngii eampestris florem unum, anatomice dissectum, et magnitudine auctum desideramus. Quae hic Tab. DLM U. Agnostis soloni fera dicitur, omnino Alayecurum geniculatum repraesentat. Myosolidis scompioidis naturalis amoenusque color in Tab. S8ue, vix arte est satis imitatus. Neque apud nos locum habet, quod hic dicitur, flores eiusdem in locis aridis corollas luteas nancisci. Teucrium scordium,

quod hic Tab. 393. floribus purpureis pis iam

est, nobis semper floribus coeruleis obuenit. De Anthemide Tab. 68 s. depicta, ipse Cl. Auctor dubitat, an sit tomentosa CINN. etsi descriptio ab Eodem data satis conueniat. IV.

NI C. IOS. IACQUIN Miscellanea Austriaca ad Bolanicam, Chemiam, et historiam naturalem spectantia, cum figuris partim coloratis. Vol. I. Vindebon. I 778- pagy

Ollegit Cl. 1 Aou V1N in opusculo, cuius sumis mam iam indicabimus, varios traftatus, quos partim Ipse, partim alii in Universitatibus Austriacis scripserunt, siquidem sic fuerint comparati, ut virorum doctorum mereri videantur attentionem. Continentur vero in primo hocce volumine: I. NI C. Tos. TAC QUIN . Genitalia Asclepi

dearum. Exposuit hic structuram partium florem p. constituentium diuersarum Asclepiadum plantarumque his assinium, quorsum Periplocae, Cynau-αθμ

256쪽

eha, sotyna atque Sta eliae pertinent. Retes runt adhuc botanici has plantas omnes ad earum vegetabilium censum, quibus natura stamina quimque donauit. Cl. Auctor vero primus oculi a mali ope detexit corpuscula vulgo pro staminibus habita hoc nomine neutiquam esse insignienda, sed alia quaedam, quorum in singulo flore reperbuntur decem. Nos in natura harum partium exponenda propterea erimus breuiores, quod tarn olim, cum T. T. ROEL REVTERI super eadem re indiceremus commendationem, rem ipsam fusius exposuimus. Incitabatur vero KOEL REVTERVS, ad harum plantarum disquisitionem, Cl. IACQvINI exemplo, cuius quoque asserta vario modo

mendare studuit. Sic Per secum Graecam qui mque modo gaudere staminibus, antheras Uclepi dearum male pro fertilitibus haberi, quia pollencontineant nullum, ipsarum corpusculum truncatum, Vt a LINNEo dicitur, male cum stigmate comparari, asseruit. His, introitus loco, a Cl. Auctore Nostro recensitis, singulae KoEL REV-

aeni 1 obiectioni satisfacere est annisus. Quod ad periplacam attinet graecam, docet plantam respectu numeri antherarum decandi is utique esse adsociandam, quamuis ipsi quinque modo contingant filamenta. Cum itaque singulo filamento anthera duplex insideat, minime reprehendendus videtur Noster, si plantam ipsam decimae sustematis Limneani classi inseruerit. In denominatione anili rarum, suam sententiam propterea non mutauit Cl. 1Ac QVI NVS, quod dubium a KOEL RE UTERO motum, potius Verba, quam rem ipsam spectat, parum enim certe interesse videtur, utrum massa

foecundans gluten sit, an puluis tenuissimus, si ab

257쪽

hae ipsa materia modo Decundationis negotium peragatur. Corporis truncati figura cum alia re nulla tam idonee comparari posse Nostro videtur quam cum stigmate, quare donec obseruatis me. liora fuerit edoctus sententiae suae deditus manebit. His praemisiis transit ad Asiae iactarum p. 9. Vindobonae viventium generationem describendam. Apocynum Sibiricum, Apocyno cannabin9 LIN-NAκ1 simillimum et Periplaca Graeca, anthera in

quovis filamento praedita sunt duplici. Periplaca ricana similis est Asclepiari mincetoνico, a nigrae et Cynancho acum, vagina ab nectario adscendente pistillumque ambiente, staminibusque decem stigmati adnatis; hincque Gynandriae Decandriae,

nec Periplaeae generi, annumerari debet. Crnanchum erectwm bracteis vaginae loculamentis destitutis et stigmate elongato conico crasso a Comgeneribus distext. Reliquae Asclepiadis, quas disquisiuit, species, gynandrae sunt, squamis necta-riferis cingunt stylos, antherasque in bracteis ex duplicatis nectarii productionibus confectis recondunt. Stapetiae tubercula stamini sera angulis marginalibus stigmatis adnata, ab alarum interiorum productione sacciformi teguntur. Ex situ hoc in lito antherarum atque vaginarum, minus rei se Cl. ROEL REvaesis collegisso videtur, quod per lacculos hos materia foecundans deferatur ad germina , cum via pollinis exsudantis ad stigma accommodatior sit, atque cum saeculi hi pistillum in marginis puncto modo tangant nec ei accrescant. Formam florum iam nominatorum a tabula prima ad quartam tradi curauit. a. Compositiones medicamentorum pharmaceta' p. 32. Vae gemersis , a Ios. soNNAVER. Nobis libelli huius

258쪽

huius perquam docte scripti summam, alia occasione accurate exponere animus est. 3. NIC. IUS. TACQUIN Semperuiuum sedisomme monstrinum. Aberrauit planta a naturali se ma racemis superius foliosis et floribus petabis quatuordecim instructis. A Sedo rupe stri, cui seni eruiuum hoc vel L1NNEo teste simillimum est, differs, quod huius folia in apicem acutum attenuentur, quae illi sint obtusiora; luteo deinde colore sedi petata a se erui si, albi nimirum, dignο-scuntur; caulis denique, qui ad efflorescentiam v que in fido rupe fri nutat, in semperuiuo fessi formi semper conspicitur erectus. Figura huius plantae tabula quinta cernitur.3F- q. EIUSD. fungi quidam subet pini. Primus illorum est clathri species, quam pro denudator 1ΝΝ. Noster habet. Omnis huius iungi supe ficies rubra est, praeter verticem fuscum. Cortex capituli, insidet nimirum fungulus stipiti erecto tenui, glaber est et in breues pilos ita immutatur,

ut nunc globus filorum rubrorum conuolutorum supersit. Uertex fuscus non mutatur. Quam naturam cum induit fungus, semina expellit plurima rubra minima. Fungus ipse in tabula sexta conspicitur. In tabula septima vero LycVerdum pi- ' orme LINNAEI reperitur, quod rarius descriptum cum Lycoperio Fidenium multum conuenientiae alit. In tabula Octava funguS repraesentatur super Marico reticulato etc. MICHELIT Uatus, pultiformis, parum mammiliaris, luteus, quam micros copio teste Lycoperdis annumerari posse ratur. Hydnum gelati fum monstrosum acubus totum langum obsidentibus tabula nona reperituri Fungus

259쪽

Fungus in fabula decima depictus est Peziza eoronaria , cyathi formis utrinque glabra, limbo laciniato erecto ; color intus fuscus, foris pallidus.

staceus albus, super lignis putridis diffusus, insuperscie superiore foraminulis perforatus, sis.-veolens, in tabula undecima est depictus. Tabulae duodecimae mandatus est Boletus optocephalus stipitatus, pileo plano tenui, orbiculari, supra Ce vino subtus albo, stipes rarius centro pilei in seritur. A Boleto perenni mNN. differt eo, quod fasciis illis diuersicoloribus, quae Boleto perenni tribuuntur, sit destitutus. Tremella mesenserisommis apud LINX. , quamuis ab aliis multis descripta, non reperitur. Est vero gelatinosa, tremula, pellincida, alba vel lutea, in plicas intorta, stipite caret. Figuram ipsius tabula I 3. Ofieri. Tremella rufa ad longitudinem dimidiato infundibuli formis, gelatinosa, firmula tamen, ad solem pellucida, in tabula

decima quarta cernitur. Tubulisera arachnoidea, fibris basi tela arachnoidea conueXis quam 3 naxime accedit ad tubuliferam Ceratum sorae Danicae. Est fungus gelatinosus, connexus, in superficie exhibens minima tubercula, quae apices sunt fibrarum crassarum, totum fungum constituentium.

Υab. decima quinta ipsius formam diuersam sistit. In tabula decima sexta tandem depingitur Tremella se in 'ides a AC avi Na, compresso plana, d: Eormiter digitata, hirsuta, gelatinosa.

riores Crainthiarae. Draba Fla inisensis, a Demine adhuc descripta, in editissimis iugis super Alpes Fladnitenses radice perennat. Cardaminen bellidi- foliam male cum Cardamine resedi folia ab HALLE-Ro coniungi, ex descriptione illius exhibita, de-

260쪽

monstratur. Saxifrnga burseriana caule viaissorosemper gaudet, seiungenda itaque est illa huius plantae varietas, cui est caulis multistorus. n- gatus Uraten is, Vnnunculas Pyrenaeus, Cineretria ALpina, Primula villosa et Gentionet quaedarii, narradicta, quarum plantarum plurimae I INNAEo iam cognitae sunt, descriptae reperiuntur. Cum de Priamula villo fh diceret omnium Primulae specierum

characteres, in m N NARi scriptis non sussicientes, accuratius exposuit. Plantae nominatae, praeter A. vralens in tabuli S II. et I S. sunt delineatae.

inauguralis medica , publicae diriquistioni jubmissu

Praemissa veterum de ortu Agnriti sententia, in locum natalem iungi inquirit Cl. Audior, suis aliorumque obseruationibus persuasus affirmat, fungum in iis solummodo nasci regionibus, quae larices proferre solent. Colore variat, princeps tamen albus vocari potest. Inseritur Cl. WvL-ς κω descriptio huius fungi, quae legi utique meretur. Iam de tempore colligendi Aguricum ad medicos usus destinatum. De viribus Agarici multum disceptatur a prafficis, sunt enim alii, qui salutares, alii, qui noxias ipsi adscripserunt facultates. Audiuntur quoque chemicorum super hoc lango metetemata, quibus propria Cl. IAC QVINTenchiresis subiuncta est. Tabulis I9-21. diuersa figurae fungi sunt delineatae. P. I . 7. Aqua aereo Progensis excer a ex dissertatione inaugurali modica publicor disqui stioni jubmise

X777. Hanc, proxime indicaturi, iam omitti,

SEARCH

MENU NAVIGATION