장음표시 사용
81쪽
simo membrorum consensu, quamquam a
siduus labor , scriptioque frequens humeros illi curvos fecisset. Frons ampla, Superci lium prolixum; nigri oculi supra modum micantes & vividi; nasus productus, quique ab recto nonnihil deflecteret; quod proclivitatem quamdam ad sales, & cynici aliquid demonstrabat. Imaginem vero mentis suis ipsemet scriptis sortius delineavit idc verius.
82쪽
DE IULII CAESARIS CORDARAESCRIPTIS TESTIMO ΝΙΑ. Etsi hoc in genere plura in medium asserri
possunt , duo tantum breυitatis caussa S ligimus, quae omnium instar sint.
Biblioteque des Sciences eo. Biblioteca delle Scienete e delle belle arti per li me si di Gennato , Febbrajo, Margo . Tomo I. articolo6. pagina 89. Parigi I75 . in 8. Bistoria Societatis Iesu ec.,, Lo Soeteid dei Cesulti, si ricca in Dimriei particolari , ha di gid esercitata Ia pennadi quatim dotii dia suo Corpo per scri Demela Storia generale . At presente ii P. Comdam esce ii quinto incaricato a questa importante commissione, e se non vi abbistanas- ω alim, che eloqueneta e zelo per formare unIstorico di primo rango, tali avrebbe Uni somte di diritto a queato titolo . N P. Ciulio C TO M. I. FDiuit Corale
83쪽
Ia sua lingua materna con una purezzα eueleganeta mara pigii O3α . Tutia la maesta e tu
te le grarie delia lingua latina gli sono familiari . Egli u e padrone, O scri να in proSα, O CONOΜα in verso, pero ma rado tutia Iapremum che Si e presa di celarsi si e credu-to riconoscere Ia sua musa nelle famose Satira dei preteso Lucio Setiano, che fecero anni dono tanto rumore in Italia, s che iI pubblico male informato attribui pa al P. Venturi Ces uita Sanese . altri componimenti sui gusto dei P. Cordam, i quali cremiterizzavano i Isuo genio , Qutamus a iudOυinare i I suo pennello. Forse tali stesso avrebbe confessata Iasua opera , Se non vi Si DSsem falle, comedicono, delle aggiunte, che a tui nom. conυenioa di adortare si allude ad alculae rido danti note falle dat Lago marsini. 9 Comunqueata di questi aueddoti, dei quali noi non paris
84쪽
ampridem ego dedissem ad te literas , ex quibus facile cognoviιses, quam grata mihi fuerit Historiae tuae eleganti3simae Crebro a me regustata lectis, quamque in eo te amaverim , quod eam ad me subito perferri benigne curassese nisi valetudine medicisque impediatus , qui me totum ab omni scriptione avoineant , O quotidie melius expectans rem distulissem in illud tempus , quo paulo possem diligentius attendere , quod 3criberem ; cum pra aertim intelligerem ad quem pirum scriberem paed, cum nihil morbus remitteret , O ego desiderio jam plane conficerer studium tibi meum declarandi, silere diutius non potui , O ma- ω. ιiterarum abs te mearum inscitiam reprehendi , quam de3iderari oscium. Quamquam
pro tua singulari humanitate ignosces valet dini , qua at orem auxit ingenii , eademque subsidium ademit diligentiae; neqvie respues omnino hanc meam sedulitatem saltem, quα interdum, quo minus habet artis atque indu-4tria, eo gratior apparet nati pia in ita notis
85쪽
so φveritatis . Utcumque igitur maximas hibi cem te gmtias ago, qui Historiam Societatis vostrae prudenter αbs te, ornateque conscriptam
mihἱ miseris , causaque fueris Summae Voluptati. . Nam quoties eam lego clega autem quam saepissime θ toties cum Graecis illis, Romanisque historicis mihi videor colloqui, qui bene sentiendi , beneque scribendi magistri sunt Osti- mi O soli . Ita enim aentio, fremant licet ,
qui recentiores nobis nescio quos obtrudunt nouimprobandos, si Deteres imitentur, Siti minus, plane contemnendos: His tamen pras claris veterum contemptoribus, neglectra Latranorum, Graecorumque librorum 36Ueritaxe, mali scriptores, quasi herba irrigua, ROSim aetate succreυ erunt uberrime et Qui solidam doctrinam neque habent ipsi, neque patι Didentur posse alios habere , delapsique ad delicatas quasdam ineptias optimarum artium disciplianam, quae υeterum fere omnis imitatione continetur, aut irrident, aut negligunt. Qua de causa factum est, ut Historia quoque, maximo humanae prudentia detrimento, vel des ratur omnino noStris temporibus, vel ita tractetur , ut res magna memoriaque digna plebeja quadam scribendi ratione obtera itur magis, quam illuStrentur. Quo mihi Visa est Historia tua admirabilior, quoe, cum γδ Pertra-Diuitiam by Corale
86쪽
8 Ictet sancrissimas illas quidem, sed tamen istis
nues, non bella narret, non Pralia , quae meis historiis majorem quodammodo Sonum Doccisaddere consueverunt, tantis tamen nitet i
genii atque elocutionis luminibus, nihil ut feri possit magnificentius. Adeo nihil est tam humile, quod non possit docti hominis oratione splendescere i Εα certe in eo libro , quem ad me misisti, sententiarum Dis, is inest splen. dor verborum, ut si Cicero scripsisset Historiam , non fui33e aliter scripturum putem .
Quapropter gratulor tibi, qui maximi historici nomen non Vulgare consecutus es s mihι Dero gaudeo, cui Historiae tuae lectio jucundissima est, O salutarem spero futuram ἰ siquidem, ut ait Hippocrates, animi voluptas ad corporis valetudinem plurimum confert . Ut hac igitur de re tibi gratias agerem, ea mihi cauissa seribendi fuit. Altera praeterea accessit causa, quod Vincentius frater tuae fama doctrina commotus comparari sibi aditum ad tuam amicitiam percupit, in eoque meas apud te litteras aliquod habituras pondus 'exi δtimat . Is Iuri Cipiti dat operam Romae , vemque mihi assert aliquam ingenii O litteratura vel ea re in primis, quod tui Iaudator est mirificus . Eum igitur tanto studio tibi commesdo, quanto Fratrem a Fratre com-
87쪽
mendari debere intelligis: eoque id libentius facio, quod O tuae scribens humanitati confdo , O amicitiam docrissimi piri valde fratri decoram, O non inutilem futuram judico.
88쪽
Loei opportunitate ducti subjieiendam censemus Cordam epistolam , qua amico respondet suo, qui adeo luculentum de sua Societatis Iesu historia judicium tulerat auperiori epistola.
SOCIETATIS IESU CASΤRUCIO BONAMICOS. P. D. vagiitiam quam ex tuis Litteris caepi maximam , corrupit ex parte maeror de tua valet dine , qua , cum te uti commodissima multum intersit omnis litterariae Reipublicae, dolendum plane mihi, ac nostris Litteris est eam in praesentia affectam, Se diuturno, uti narras, morbo implicitam inveniri. Id si excipias tantum, quod quidem ego accepi mole- . stissime , nihil est in tuis Litteris, quod me majorem in modum non delectaverit. Primo quod meam historiam , munus oppido exile, tibique multis nominibus debitum , grato exceperis animo, id tanto accidit mihi jucundius , quanto minus sperandum videbatur. eaque in re perspexi eximiam humanitatem tuam . Historiam deinde eandem quod lege
89쪽
cum scriberem lectorem speravi nullum nisi sorte otiosum aliquem Monachum , cui multum vacui temporis relinqueretur. Nam quid demum invenias in annalibus Religiosae Familiae, quod aliqua cum jucunditate distinere Virum possit gravem curarumque multarum
Nihil grande , nihil novum , perparum ad
Rempublicam pertinens. Mera tractantur pietatis ossicia, eaedemque usque Usque redeunt res, ut progredi non possis duas tresve paginas sine satietate. Adde similitudinem verborum atque dictionis, quam quidem variarebis , iterum , tertio licet fortasse , at centies milliesve omnino non licet. Cum ea praeserintim scribantur , quae prisci aevi Scriptores Numquam attigerunt. Istis de causis miror sane tibi homini litteris pariter, atque armis occupatissimo aut tantum fuisse otii , ut posses meam historiam percurrere, aut tRm tum patientiae ut velles : neque possum in eo
tuam erga me Voluntatem egregiam non ag
εcere , quae sola potuit mollire lectionis molestiam , atque aliquo etiam sensu voluptatis aspergere . Parum tamen est quod legeris , Eam praeterea tot cumulas laudibus, ut nisi pro certo haberem te in hac re multum ambcitiae tribuere, gauderem sane Virum talem, tantique Scriptorem nominis de meo hoc volumine tam magnifice sentire, ac loqui, nec scio an non etiam tuo justo judicio in supe
biam efferrer . Nam quid evenire mihi pulchrius poterat, quam laudari ab eo, cujus
90쪽
Ddicium aut unice, aut praecipue resormida-ham 3 Quid mallem quam probari ab iis , qui soli de istis rebus recte judicant 3 Caeterum ut dicam aperte quod sentio, etsi paulo
liberaliorem fuisse te puto in ornando me, non proinde arbitror virum tam ingenuum mihi turpiter assentari voluisse. Ut enim illud amicitiae interdum sit, hoc certe contra amicitiam, veritatemque esset. Unum ergo colligo ex tuis litteris inesse meae historiae tolerabilem dignitatem, cujus causa laudari non immerito possit, idque unum satis mihi su- Perque est, Ut neque me poeniteat suscepti laboris, neque ab eo deinceps prosequendo deterrear . Meas quippe vires ex vero existimans , ut videor , mihi summam reprehensionem metuere non debere, ita ad summam laudem adspirare non audeo. Venio nunc ad extremam tuam Epistolam, in qua etiam est de quo gratias tibi ingentes agam , ac porro habeam . Vincentium sane Fratrem tuum, quod per istam occasionem ad me miseris, non magis ejus occurristi desiderio, quam meo. Eum quidem certe ego de iacie agnoscere vehementer cupiebam, & voluptas mihi fuit agnoscere Iuvenem praestanti animo, litteris non leviter tinctum , 8c fraterni aemulantem ingenii. Quaedam a me petiit, in quo putat meam illi operam prodesse non nihil posse . Ego me non operae, non ossiciis parciturum recepi, idque cum ipsius causa, tum pinti asimum tua; idem nunc polliceor tibi, cui To M. I.