장음표시 사용
51쪽
gno Christi millenario, in Consideratione praesentis ac futuri ten moris propositam. Interim, quia tutamine ac patrocinio potentiis timi Principis sui fruebatur, nec resormationem ipse in ecclesia lsuscipiebat sed omnia in suo relinquebat loco, facium est, ut I
co non moveretur; atque ita, sopitis controversis, in suo mort tis est munere A. 16'I. aetatis D. P. III. e. q. p. 233. Spen Consi l. theolog. latri. P. IIl. 2.3. 2ID. 274. 374. 4C4. 34.
Bedenchen. Iudicium de duobus magnis antichristis . In quo describitur, quid in Papae. εt Turcae essentia & actionibus considerandum sit. Omnia ex diversis scriptoribus collecta, ec lquidem ex prophetae Eetrchie, c. I 8. Georgii visi Concione turis cica. Woll. I idnari dehortatione ad Germanos, Luiheri Postilla ecclesiastica, Sal. Geseeri Concionibus tu reicis, Descriptione arboris harpeticorum. & Io. Vir. magichii Libello de comparatione orientalis antichristi eum occidentali. Auctor vero, sive eollector lpraecedentium est ut ipse fatetur in Praefatione in Considerati nem praesentis & suturi temporis A, Henr. AMMERS BAC:H. Eiusdem sunt Helluo germanicus, Probatum cordis animique reinceptum Praeservativum contra pestem. Formulare precationum ladversus pestem, S Dialogus iudaei alicuitu conversa. cum matre. Gehelmnis der letEten reiten. Mysterium ultimorum temporum. -Quod etiam allegatur sub titulo Considerationis praeis sentis ac futuri temporis. Auctor eius iterum est Henricus Ain MERS BACH. testesque adpello Βω flvium Synag. satanae ia& D. λιιν--ium in Nube testium veritatis p. Is . Ipse autem n
Iuit se nominare eo, quod in hoc scripto de eiusmodi agat myste, xiis. quae hue usque mundo visa sint ridicula, & ne aliis pariter noceat. De quibus igitur rebus i de illuminatione piorum revelationibus 6t visionibus ultimorum temporum, regno Christi milia lanario, valle Iosaphati, & similibus aliis, & quidem ex Del. ' lZAb μ. ut prudentes atque a Deo docti occasionem silmane ulteriores instituendi meditationes, vulgarem theologorum doctrinam eκ minandi Infideles Iudaeos di Gentiles ad regnumChriasti ducendi. m namque & a Deo ad ultima tempoγ reservatam intelligentiam inveniendi.
52쪽
gi 166s. in consideratio seriae paenitentiae, qua securis ciculi hominibus ex verbo Dei ostenditur, quam plena periculo alea sit paenitentiam de die in diem differre & procrastinare. Cui annexum est Testimonium Facultatis theolo ime sis, datum Amme bachio nostro, in quo eum ex illorum eue numero, qui eruditionis ac viro tutum nomine apud ipsos inclaruerint, & qui bonorum ae honestorum virorum gratia digni: iisque commendandi sint, fatentur.
EIUSDEM Mosis Stuhi, Cathedra Mosis, in qua sedent
Seribat it Pharistet. 167i. Contra Doctores, qui sibi videntur orthodoxi , subque hoe schemate ae titulo puram di salutatem Christi. eiusque Apostolorum doctrinam criminantur erroneam esse Fanaisticorum 6t Haereticorum doctrinam. Cum Iudicio de hac quaestione, An rectum sit, sub specie zeli christiani, hune vel illum librum, ut suspectum, mei gelianum, enthusiasticum e. r. hominibus e manibus eripere, supprimere, eiusque emtionem, Venis ditionem .dc lectionem sub poena gravissima interdicere. Ad quam respontii negando. & varia Doctorum testimonia adfert sente tiae suae probandae & confirmandae. Frideriei BRECKLINGII Satans-schule, Synagoga satanae. I 6s6. Qua hodiernis Academiis germanicis antichristiea ipsarum perversio, pharisaica hypocrisis, S abominationes epicureae ob oculos ponuntur. Sed modum excedit auctor, quod acerbius rem istam tractati quamquam l. ia. bene distingitat intra pios de impios doctores, inter christianas &vitiosis acaciem ira inter mistus eorumque abusum & eorruptionem. Et sie defendere nitituris merrbaebii Mysterium ultimorum temporum, Stidenbeeherι Chiliasmum. suumque Christum iudicem : denique resutat Io. Henr. Manum Indicem, Se Thestiuum , qui Admonitionem edidit contra Iustinianum de conversione Ethnicorum. De hoe libro vide Narrat. ληος. A. Πoa. pag. II9. 6c Ioach. Laetim. in Narrat. ingenuis T. II. 28. Fridericus Brec Ises, .hessatus, qui omnes sere aeademias Germaniae invisit, primum viaeariam in concionando operam praestitit Flensburgi, deinde constitutus est pastor etvvollenta Ex Lutiari & Ιo. Valenti Andrea lectione, & propria experientia corruptionem ecclesiae nostrae, immo trium quasi Statuum eum
53쪽
eognovissit. malo illi medicam adhibiturus manum, multos seri psit libros, ut Triomphum veritatis, Speculum pastorum, Nosce te ipsum, Aeternum euangelium. Annuntiationem iudicii, An tomiam mundi. Mysterium magnum. Mysterium iniquitatis Libellum supplicem ad Regem Damae, Mysterium Babylonis, Christum iudicem, Liberam religione', Abominationem desolationis in loco sancto. Exitum ex Babylone di introitum ad Deum per Christum, Consummationem praecisam ad inundationem iustitiae, Pseudosophiam mundi cum falsis doctoribus Dei honoremti doctrinam contra omnium hominum actiones & mendacia. Biblia seu verbum diaboli & alia: immo eius opera iunctim 'prodierunt Amstelodami A. I66O. 12. Neque potest negari, telum& servorem auctoris pro asserenda gloria Dei & ecclesiae aedificatione satis inde cognosci, modo a durioribus verbis S invectivis abstinuisset. Huae autem factum ut nec Zwol ae potuerit subsistere. Inde igitur abiit Hagam Comitis. ibique oculos
post tor ac tanta certamina clausit valde senex G. ArnoM P. III. p. 42. Spener. Consil. theol. lat. P. III. 2 3. φ .-s8 . sv. &m Erlauterung contra G. Arnoldi Duplicam.
milhelmi CATONI Εinsultiger uniersveher. Simplex in quisitor. 1662. Est dialogus inter inquisitorem & informatorem, eum in finem conscriptus, ut ostendatur, quis sit coaerorum status, doctrina, cultus. et actiones. Et primum quidem prodiit anglice Londini A. 16s8. deinde belgice, atque ex belgico a Christoph. Moreus translatus in teutonicum, sed satis inscite ac barbare. Interim libellus est dignus lectu, ut veriora de Quakeris cognoscas. 6c ne falsa illis tribuas Wilhelmus Cato , an us, qui laudem habet rnagnae eruditionis de humanitatis scripsit etiam Classicum ad omnes nationes, Defensionem innocentium adversus calumniatores, ut Christianum
herorum Naturae ac proprietatum, Benedictumque Susia 'citabulum conscientiae ad Christ. Libellum ad eos, qui capillis Quakerorum S omissione tam salutationis per detractionem pilei, quam vulgaris modi orandi ante & post cibum, offenduntur, & Verbum in tempore prolatum, contra eos, quibus frequens
est i fruitum suum in quamvis rem testem citare. atque ita innotuit
54쪽
Die alte Nahεheii ethcehet. Antiqua veritas exaltata. Qtra. ut in rubro dicitur, innocentia Quakerorurn revelatur, S scrI-ptorum ab ipsis conceptorum, veritas vindieatur; contra Quakerorum Abominationem. nomine rev Ministerii hamburgensis editam. Auctor huius Apologiae rursus est CATONVS, sicut non tantum Arnoldin testatur T. II. 686. sed etiam ex subscriptis Praesationi litteris hisce W. C patet, quae significant Wilhelmum Cat num. Atque in dicta Praefatione seu Dedicatione ad Senatum ahamburgensem. post e Sisas de Quakerorum persecutione quere las confessionem edit suo S sociorum nomine, it falsa. quae ipsis . tribuantur, removet. Manc materiam persequitur autior funus in ipso libro . agitque de vero Deo, Filio Dei. discrimine inter Christum, Verbum & Scripturam, de internis revelationibus, interno baptismo & sc coena. Ministerio ecclesiastico. academiis . concio natoribus & templis, regno Christi, munere Magistratus. S perfectione; pag. 7o. autem S seqq. aggreditur doctrinas illius Ministerii. quas. cum ceteris Protestantibus communes habet . easque resutare audet.
IUS TINI ANI Turzer berichi. Brevis ostensio, quomodo nova societas inter orthodoxos Christianos. augustanae consessionis erigi possit. Anno circiter Iεμ. Cum christiandi admonitione ad Resormatos, ne fraternitatis manus porrigentes Lutheranis. osdem sive clam siue palam persequantur. Duo autem asit in tribus hisce foliolis . nimirum ut candidatos S. ministerii, qui plu-- ires annos muneri ecclesiastico inhiant, di tamen deluduntur, ad praedicandum gentibus euangelium excitet suumque de pace de eoncordia inter Euangelicos facienda desiderium aperiat. EiuDdem sunt paris argumenti scripta: Invitatio ad ecenam magnam 8t frugiferam societatem Iesu, & Christiana admonitio ad omnes Orthodoxos de amplificanda religione euangelica, atque Iteratio Christianae admonitionis. Iustinianus Ernestus, taber Baro a austriacus, publi-
e vit Librum de vita eremitica, S propositum suum praedicandi apud infideles euangelium exsecuturus, proiectus est in Ameri-
55쪽
te finem saeculi XVII. Proposito autem eius aduersus erat Io. Hennys .in superintendens ratisbonensis opponens Benevesam Commonefactionem de eius consiliis. Arnola. PII. m. P. III. μέ. Κureter berichi, Brevis relatio de statu S conditionibus e rum personarum quas Deus congregavit, atque ad shii univit per ministerium fidelis ouondam servi sui, Ioannis de LRBADIE. eiusque fratrum sivecollaboratorum, Petri Τυεult Petri DaL νηοου. gallicano translata in germanicum. Contenta eius haec sunt: Ecclesiam hane respicere secundum spiritum tria ge ners hominum: primum esse eorum . qui non tantum sint indurno sed & membra eius; in hunc ordinem neminem reςipI. niumagna & singularia a Deo acceperit charismata: alterum eorum. cui sint in domo, sed nondum eius membra; qui stilicet nondum ediderint lassiciens gratiae divinae S resignationis suae in Dei voluntatem specimen: tertium eorum, qui nec hiusmodi applis eationem . nec aptitudinem monstrent, ut priores, prae se tamenserant se quaerere Deum. aut 9ui opuε hoc eontemplandi gratia aliunde adveniant, vel in exteris locis habitantes amicitiam mem. brorum huius domus ambiant. Qua oocasione paucis dicam de
novi huius schismatis face ac tuba. oannes de Labadis, aliis de r Abadie, vasto gallus. relicta Societate Iesu eatronicus ambianus, post ecclesiastes Tolosae. inde armetita sub nomine ἀειε u Christo, post haec, abiecta re. 1laione pontificia. minister verbi diuini montalbanus. &post ex--ctorationem gene vensis, praeterque ea middelburgensis, sed& hoe munere exutus novam condidit ecclesiam seu sectam, noli tamen recedens a fide Resormatorum, cetera vir pius. & actiri
intistianismi propagandi perquam studiosus. eamque ab uno in
alterum locum transtulit: modo enim Amstplodami haesit. modo Blemae. modo Hersordiae, modo Allonaviae. Et hie tandem animam exhalavit A. 467 . 63. Inter scripta eius haec sunt: Mistola ad amicos in papatu, Apologia contra Pontificiorum cretis
znationes, Responsio pro pastoribus montalbanis. Bonus μωnae usus, Sollemnis fidei declaratio, Compendium christiam- seni & Sacrae decades. Nota etiam, Labadictas inter Resormatos
56쪽
adversarios habese Mindium, Adrianum Pauli, De la Marqua, Els
Hi, eimbr. P. Riar. Ωrberiana I. Narrat. AMGA. UIT. 498. γεν. de furib. librar. 2 3. Petri SERARII Disputatioede Iud eorum uniuersali eonis versione, in patriam reductione di cultus levitici restitutione, item de antichristi ante finalem mundi interitum abolitione. Amiss erodami I 66s. Adversus Sam. Marasit Chiliasmum enervatum, Sicut igitur duo priora assirmat, ac defendere nititur, ita ultimum L intelligit: antichristum ante seeundum Christi adventum , quo venturus sit ad regnum millenarium erigendum, abolitum iri. Petrus Serarιαν, amstelodamensis minister verbi divini dis eius aliquando Antonietis Burignania, sed cui, sine dubio ob d ctrinam de chiliasmo silentium suasum, quique se Euangelii in ecclesia universali ministrum vocat. eum anno iaculi XVII. Oct avo dc sexagesimo, quo decessit, totidem aetatis suae annos numerabat Eius est Dissert. de omnium planetarum in signo Sagittarii coniunctione. EIUSDEM Examen Synodorum seu conventuum eccleissameorum ad Christi, eiusque Apostolorum, ac Synodi I. hiero. solymitanae, Marum IR descriptae, exemplar. Amsterodami In gratiam eorum, qui non malo animo. sed per incogitantiam
et epidemirum sui aevi contagium hodiernis Synodis nimium tria huendo S Deo. 8t sibi ipsis, et proximo suo se iniurios exhibent. Et haec, ut ex fine Dedicationis colligas, videtur scripsisse in gratiam Ioannis de La dira de quo cum negotium esset tractam dum in Synodo gallo. belgica, Flisiingae institutae, suppliciter eam ει fideliter obtestatur, ne quid in ea re temere S praecipitanter agat, sed ante, quam quid decernat, serio S sedulo omnia ad eriemplar domini nostri Iesu Christi. et praxin Apostolorum ipsius atque ad Synodi illius hierosolymitanae omnium persessissima:
mormam exigat. S, si quid contra eommissum tempestive corriagat, ne forte, cum venerit Dominus, inveniantur conservos suos percussisse. Si magis edonum ac bibonum Pani, quam vere prario vitaque Deo digna ac vim, favisse, Im
57쪽
M. livi mannis UOLΚΕLII de vera religione libri U. Raeciviae 1sso. Quibus praefixus est Io. CRELLII liber de Deo dc eius alis
tributis; non confundendus tamen cum eiusdem libris de uno Deo Plire. refutatis a Fi tersidio Sc Batsacco . Vt ita VI. huius operis
sint libri, quorum primus agit de Deo dc attributis divinis; secundus de Dei operibus; tertius de religione christiana; quartus de praeceptis Christi; quintus de adiumentis ad perseverantiam in fide ae pietate necessariis; sextus de Christi ecclesia. Iteratis hoc opus typis expressit Blauius Amstelodami; sed Praetolis ac Sca-hinorum iussu, factaque cum Ecclesiastis quibusdam conspiratione, inconsultis quidem Sc insciis Consulibus, residua eius 4so. exis emplaria typographo ablata, & d. 2o. Ianuarii A. 164 a. publice
combusta sunt. Eodem tamen anno renatum, atque in lucem emissum est Groningae cum refutatione Samuel. Maresit in Hydra
cinianismi; immo di belgice prodiit A. isq9. quid i Christoph.
Saudiis in Bibliotheca Antiirinitariorum p 96. relatum sibi scribita fide dignis viris, in Gallia tam curiosos non nullos fuisse, ut pro uno exemplari 2s. solverent nummos hungaricos . sive L. io-achimicos. Neque vero tantum Consules iudicium illud Scabi norum aegerrime tulerunt. sed & novi Magistratus, ineunte Fe-hruario, anteeetarum suorum sententiam, ipsis etiam, ut serebatur, non repugnantibus, re Vocarunt, eque publicis registris expunxerunt. De quibus vide Suari Epistolas, P. I. 4o . Ratio autem, cur duplex paginarum in hoc sit codice numerus, haec est. quod 'eum Volheliani libri editioni iam essent maturi, Cressim caput eorum, sive primum librum, auctoritate ecclesiae Unitariorum
ipsi demandatum, vix adfectum, nedum confectum habebat; si ut ipse narrat in Praefatione. Hunc librum, sive codicem Vob. helianum intelligit Gratiiω, quando in epistola ad Io. quae in Praestantium & eruditorum virorum epistolis ecclesiasticis &theologicis p. 763. exstat, hunc in modum scribit: Ei ἰam iis is,
bra de Pora religione, quem percurri, relicturus ct posthac, matia snis vania Iummcx eum iudieio observata: istud τευ seculo gratulor, hominae, qui nem ἰquam in o trουι is subtilibus tantum pisana,
58쪽
yc'avin. akων ψIo. Hol γυ- grimma -misnicus, sociniani, seu potius Unit riurum coetus pastor primum philippoviensis, post smigiensis in 'Polonia, crastio hic in Praefatione dictus vir tum pietate, tum eruditione praestantissimus, claruit in fine saeculi X UI. & initia XUII. seripsitque Dissolutionem Nodii Gordii , a Mart. Smiartae ο iesulta nexi, & Responsionem ad vanam. ut vocat, Resuηtationem Dissolutionis Nodi Gordii. & Locos communes. S. 4 diis Biblioth. Anutrinit. P. ys. XVI.
Ualentini SMALCII Responsio ad seriptum Hermanni
Raτινθ uir cui titulum feck: Par unum sophismatum Reinia .norum, ad amussim vcritatis examinatorum. Cum refutatione eorum, quae Iacobus ad Portum in Desensione orthodoxae fidei &Georg. Rosti- opposuerunt. Ra viae Isi . Tractatur niminina
de loco Ioannis 8,s8. & cap. io, N. Illum Imalcius contenest ita posse ae debere vertit Abraham flat, eis sum. De hoe autem ait: Dici quidem, quod Pararct Christus fiat sed non. quod sint unus. Et quamvis scriptum esset, quod sint unus; hine tamen non sequi, quod sint unus essentia sive natura. In Praefatiuncula Unitarios negat solos sapere, selos bene vivere sibi videri: agnoscere enim, plurimos ante se sapuisse, & nune etiam sipere; & bene vixisse , ec vivere: pro quibus etiam Deo gratias ingentes agant, & piam eorum vitam imitari conentur pro se tribus eos in Christ' omnes agnoscentes, quantumvis id illi re pudiarint, Si repudient. Valentinus germanice sebmale, gomanus, Soneri discipulus, primum rector scholae Unitariorum 1 migiensis in diis Ionia, postea minister ecclesae illorum raeoviensis, inde Iublinenia sis, tandemque reversus ad pristinum munus racoriense, ibique anno isaa. aetatis N mortuus, bene multa scripsit, eumque muti is congressus est adversariis: eius enim, ut de MSstis 5t scriptis
polonicis nihil dicam, sunt Liber de divinitate Iesu Christi, Catechismus raeoviensis, in quo componendo eum MoseMrevio laboravit, Pudefactio Searga iesuitae , Refutatio eo ionis Searriana de Arinitate. Resutatio postumi libelli Marg aαι de Messia Ariano. rum secundum Alcoranum turcicum, Scriptum adversus
59쪽
He in 'pianos seu Communistas moravienses, Desensio tractatus alicuius nonymi qui est Faustus Delum de ecclesia, & missione mini-srorum & Refutatio tractatus Boris ζει eadem de materia, lat. que haec duo opuscula emisit sub nomine Theophili Nicolaidui quia pater ipsius nomen gesserat Nicolai) Scriptum cum Hieronymo μοροrovis commune ad Mennonitas dantistanos, in quo eos
ad societatem eum Fratribus polonis ineundam sollicitant, mi dumque, quo id fieri possiti ostendunt. Resutatio disputationis Alb. Graueri de Spiritu sancto, Refutatio Thesium Jac. Schvpari de unitate divinae essentiae S in eadem M. personarum trinitate, sponsio ad librum Ravensparge i. inscriptum, SL mysteria unirtatis essentiae divinae, Refutatio libelli Smillieii, cui titulus: Ver hum earo factum est, sive de divina Verbi incarnati natura, Resutat.
librorum duorum Smuheia, quos de erroribus novorum Ariano
rum inscripsit, Liber de Christo, vero & naturali Dei filio, oppositus eidem Smigueto, & Resutatio libri Sinuueiani de Satisfactione Christi, Resutatio Thesium H de praecipuis religionis christia
rae eapitibus, Paraenesis sub nomine Andr. Reuchrini ad Casaubo. num, denique Resutatio Orationum Io. Huolu 8t Ioach. Peu eheu . Videantur Saudiis Biblioth. antitrinitar. 99. in Anti T. II. M. & Κααj 6o. Vitam ipse suam exaravit, atque hoe MS. possi dere se ait Genius Methodor. T. III. 46s.
EIUSDEM Notae in libellum Martini iesultae. quena Resurationem vanae di lutionis Nodi sui Gordii appellat. Ra coriae I6i4. A. R. id est. Andreas Muebu--, qui est ipse Smaiarius, in dedi eatione ait, quamquam ea sit Di lutionis rit eliaua 'quam adversus Nodum Smiglecti Gordium edidit, vis S soliditas, ut, quidquid in hac refutatione Smiglecti scriptum est, possit eo, qui Di lutionem non oscitanter Iegerit, absque ulla inpera pariter dilui; de nihil dubitet . quin Volhelius si aliqua h
laus rei necessitas appareat, sephismata quaedam recens conncta iam .eillime detecturus sit, tamen, quia ille grauissiuna nunc occupa tione distentus id non tam cito. ut res postulat, praestiturus . velle se hunc quasi: prodromum responsionis in lucem edere.
EIUSDEM Refutatio Thesium Alb. Grataini de Incarnatione aeterni Dei filii. Racoviae
60쪽
e Ualent. S M A L CII Resutatio disputationu Alb. G uri de
persona Christi. Racoviae 16is. EIUSDEM Examinatio C. errorum, quos Martinus mulae in ex duabus libri nuper aduersus Monstra ipsius editi partibus eoil git. Raeoviae I6I . numerat I T. errores, & ponit annum editionis i 616. Vnde colligendum. auctiorem prouiisse hune librum. Et hoc eonvenit eum Alloquio auctoris ad lectorem quod in sine praesentis editionis, ec quidem p. U. legitur ubi dieit. si lector presse controversiam hane uniuersam cognoscere eu-piat. satis ipsi esse posse: si vero penitius in eandem introspicere velit, ea etiam legenda esse, quae deinceps scripturus sit. EIUSDEM PIomiliae M in initium Capitis L eu- angelii S. Ioanno. habitae S scriptae A. 16os. Cum paraphrasi super idem initi uni euangelii. Racoviae taedem belsice sunt. redditae per editaeque A. I 6 . 4. Homilias hasee in lucem protraxit Mart. Metisci-: cum enim libellum, sub ti- tulo, Verbum Miro f. Ium, edidisset, ipsa να Smaleio postulare
dammoda visa est, ut refutatioηe 3stim expedita, aliquid prauer ea- - exstaret, aende non solum, qua to eum errore cadhuc sunt auctori,
verba in dedicatoria epistola ad exoticum pratin sensum verba ista
D. Baanis hodie a plerMque detorqueantur, sed etiam, quidnam in illis Οινι dieara ct docere D. Ioannes voluerit, omnibus ad oculum pateret.. Et bu Bi-scribenti unire prapositum fuisse ait.. Georsit EN IEDINI Explicationes locorum V. & N. T. ex. quibus Trinitatis dogma stabiliri solet. Groningat is o. Meus ecannus huius editionis non quidem sunt expressi; mihi vero pro- , he constant. qui exemplar ibi meum, di quidem eopse anno . a prelo adhue madidum comparavi. Primum excusae erant inTtan sii.,nia. itidem sine loci S anni expressione. Refutatae autem, sunt a Iusto HuerborWio in Antientedino, nec minus iis oppositi IlI. libri Iae. Marti ι de III. Elohim. Georgius Eutedinus, ungarus, superintendens ecclesiarum ' Vnitatiorum in Transilvania, & Gymnasii claudiopolitani moderator, innotuit A. IJ87. ec obiit A. r . in ipso aetatis flore. S-diis Biblioth. antitrinitat. 93. Mistri in Anti P. II. I3. Cloneisum de G i origine