장음표시 사용
491쪽
ga DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA
Misaltum num. 7. ad frangendam audaciam eorum, qui rectae
fidei adversantur, Ecclesiae Principum potestatem utilem esse inrmat, ut quod per se ipsa Ecclesia non potest, eorum auxilio consequatur Ad horum inquit duritiem dissolvemis tam nonnunquam Sancta Ecclesia, quia propria virtuteis non lassicit, rhinocerontis hujus, id est terreni Principis is opitulationem quaerit, ut ipse superjacentes glebas conteis rat, quas Ecclesiarum humilitas , quas planities vallium
is portat. Has itaque glebas rhinoceros pede premit, ac com,. minuit; quia pravorum potentiumque duritiem, cui Eccleis siastica humilitas resistere non valet, principalis religio exri potestate solvit M. Neque est, cur dicatur, auctoritate Divini Uerbi. a que ratione solummodo agendum esse cum iis, qui Ecclesiae definitionibus reluctantur: id quondam sensit etiam S. Augustinus , atque auctoritatem Divini Verbi, simul & rationem contra Donatistas adhibendam censuit. Ucrum uti constat ex ejus epistola 3. ad Vincentium num. 3. , alias epistola 8
ipse quoque deinde putavit , semel ac Ecclesiae definitio h
beatur , atque ab ea explicatum sit, quid sequi, vel non s qui unusquisque debeat, valde prosecto utile esse, ut ilia Ecclesiae adiutorium contra pervicaces potestas Principum insurgeret, quia haec duo simul conjugebantur, & doctrina ex parte Ecclesiae, & terror ex parte Principum : Si enimis terrerentur, inquit & non docerentur improba quasi do.
is minatio videretur . Rursus si docerentur, & non terrere is tur; vetustate consuetudinis obdurati ad capessendam viam se salutis pigrius moverentur ... Quum vero terrori utili do-- ctrina salutaris adiungitur, ut non solum tenebras errorisse lux veritatis expellat, verum etiam malae consuetudinisse vincula vis timoris abrumpat, de multorum, sicut dixi , si salute laetamur , benedicentium nobiscum, & gratias agen-- tium Deo, quod, sua pollicitatione completa, que Regesis terrae Christo servituros esse promisit, sic curavit morbiis dos, sic sar avit infirmos. Num. i 6.) Vides itaque, ut is opinor, non esse considerandum, quod quisque cogitur, Diqiti eo by Corale
492쪽
LI HER XXX. CAPUT VII. 483; sed quale sit illud , quo cogitur, utrum bonum, an mainis lum : non quo quisque bonus possit esse invitus ; sed ti-
is mendo quod non vult pati, vel relinquit impedientem aniis mositatem, vel ignoratam compellitur cognoscere verita tem, ut timens vel respuat falsum, de quo contendebat, si vel quaerat verum, quod nesciebat, & volens teneat jam is quod nolebat . g. VI. Sicuti Principes plurimum Ecclesi, prosunt, dum sua potestate essiciunt, ut judicia illius suum effectum habeant; ita etiam dum de causis. Ecclesiasticis iudicium sibi sumunt, gravissimorum malorum causa esse possunt, indeque recte Ecclesia semper diligentissime cavit, ne Ecclesiast, ei ad laica tribunalia suas causas deferrent, Plura sane exempla in Ecclesiastica historia occurrunt, quibus omnino compertum est, gravia mala in Ecclesiam pro-ssuxise , dum Principes de causis Ecclesiasticis iudicium sibi
sumserunt. Duo tantum , & ea quidem antiquiora nos modo commemorabimus, Athanasii unum, Chrysostomi alterum. Constantinus ergo quam habebat potestatem longe praetemgressus praeter omnem rationem , Eusebio suadente , Athan so praecepit, ut Ariatios ad sui communionem reciperet r . Hoc sane fuit initium omnium malorum , quae in Athanasii causa contigerunt. Nam quum Athanasius id facere jure meis ritoque renuisset; tunc sane Eusebiani Principem ad se audiendum facilem semel experti, turpissimas calumnias contra Athanasium confinxerunt, deque eis illum apud eumdem Principem accusarunt et , ac tandem ab eo obtinuere, ut
Athanasius in exilium in Gallias mitteretur 3 . Anne sortasse in virum Sanctissimuin Constantinus id pergissici, si statim ac Ariani ab eo petiere , ut ad seipsos admittendos in sui communionem Athanasium cogeret, iisdem respondisset , non . ad se , sed ad Ecclesiani rei istius judicium pertinere Initium hoc sane fuit coterorum malorum , quae tunc temporis Ecclesia ob hanc causam sustinuit. Viri sane Ecclesiastici Con-
493쪽
84 DE IURE. ET LEGUΜ DIs CIPLINA
stantinum impulerunt, ut quod non poterat, neque debebat, suo ille judicio subiiceret: verum Ox hoc Constantini reatus minui quidem , non tamen omnino excusari potest. De innocentia S. Ioannis Chrysostomi nullus remansi set dubitandi locus , impiaque ei adversantium temeritas non vicisset, si Arcadius Imperator, potiusquam suis familiaribus assentiretur , tum legatis S. Innocentii I., tum litteris pii Imperatoris Honsii fidem praebuisset , atque passus fuisset, ut hujusmodi causa in Synodo tacumenica Orientalium , &occidentalium discuteretur, cui se sisterent ad suam causam dicendum Theophilus , Acacius, Severianus , nonnulli. que alii, qui contra S. Ioannem Chrysostomum conspiraverant I . Haec duo axempla ad id, quod volumus ostendendum , solummodo in medium adducimus 3 ceterum negari non potest , non solum orientalem ab occidentali Ecclesia post in ubias perturbationes divisam inde quoque fuisse, quia Principes rerum Ecclesiasticarum iudicium sibi tribuerunt , sedctiam cum gravi detrimento ejus quoque publici boni, quod societatem respicit, semper contigisse, ut laicus Principatus jura Ecclesiastica invaserit. Nunc de Ecclesiae sollicitudine quoad rem istam . Anis no 34 I. in Antiocheno Concilio can. I a. haec decreta fuisse
legimus a): μ Si quis a proprio Episcopo Presbyter , aut Di,h conus, aut a synodo fuerit Episcopus damnatus & Imperi ratoris auribus molestus extiterit, oporteat ad majus Epi-
scoporum converti Concilium, & quae putaverint habere,, iusta, plurimis Episcopis suggerant, eorumque discussio-
ω nes, ac judicia praestolentur . Si vero haec' perpendentes is molesti fuerint Imperatori, hos nulla venia dignos esse, is nec locum satisfactionis habere , nec spem futurae restituri tionis penitus opperiri diiudicamus μ. Anno 3ς7. Concilium Carthaginense III. Canone V. ita hac de re statuit 3):
494쪽
LI AER XXX. CAPUT VII. 48sse Item placuit, ut quisquis Episcoprum, Presbyterorum, &ἡ Diaconorum, seu clericorum, quum in Ecclesia ei crimenes fuerit institutum, vel civilis causa fuerit commota , si, r.
si licto Ecclesiastico judicio , publicis iudiciis purgari malue.,, rit, etiamsi pro ipso fuerit prolata sententia, locum suum si amittat, & hoc in criminali judicio. In civili perdat, quod
si evicit, si locum suum obtinere voluerit Concilium . Chalcedonense aiatio si . can. 9. I Si clericus adversus is clericum habeat negotium, non relinquat suum Episco- is pum , & ad seculari a judicia non occurrat: sed prius ne- ω gotium agitetur ad proprium Episcopum 3 vel certe si fue- si rit judicium ipsius Episcopi, apud arbitros ex utraque parteis electos audiatur negotium . Si quis vero contra haec fece se rit, canonum subjaceat correctionibus μ. Anno so6. Co cilium Agathense cati. 8. a Id etiam placuit, ut Clericus, se si, relicto officio suo, propter districtionem adsecularemis fortasse confugerit, & is , ad quem recurrerit, solatium si ei defensionis impenderit, cum eodem de Ecclesiae commimis nione pellatur Anno 789. Aqui ranense Concilium acan. 28. 3 'Si quis Clericus cum Clerico causam habeat, is Episcopum suum non deserat, & ad judicia secularia euois rat: sed prius apud Episcopum suum examinet causam, autis certe cum voluntate ipsius Episcopi causa dicatur, apud ,, quos partes utraeque voluerint: si quis autem contra hareis venire tentaverit. Canonicis interdictis subjaceat . Tandem, ut alia sane multa omittamus, anno; ορ. Concilium TrosIejanum can.3. Itemque & Canonum praecipiunt in- is stituta, simulque eorum pedisequa Regum Capitularia, si-- cut in lib. I. Capitulorum imperialium continetur cap. 28., is ut Clerici, & Monachi si inter se negotium aliquod ha-ri buerint, a suo Episcopo judicentur, non a secularibus. is Fas enim non est, ut Divini muneris ministri temporalium se potestatum subdantur arbitrio M. Hoc vero est, quod
etiam 1 Cit. tomo scis. Q Tom. t. Concit. Galliae Sirmondianae collectionis pag. I 63. 3 m. a. ejusdem collectionis pag. IqI. O Tom. 3. ejusdem collectionis pag. 4I. Dissilirco by Cooste
495쪽
86 DE Iu RE, ET LEGUM DISCIPLINA etiam capitularium lib. cap. II., & cap. 22. repetitum I glinus . Quia ergo Praesules Ecclesiarum semper viderunt, quanta mala in Ecclesiam consequutura forent, semel ac Ecelesiastica negotia laicorum judicio, atque potestati subderentur . ideo ne id unquam fieret, lege saepius repetita
DE EA RATIONE, QUA PorasTAs ECCLESIASTICAMICAE POTEsTATI UTILIS EST.
S. I. Tu Cclesiastica potestas est laici Principatus praeclarissis
A Duo siquidem inquiebat S. Theodorus Studita epist. is lib. I. epist. I 6. ad Nicephorum Imperatorem haec munera is tribuit Christianis Deus. Sacerdotium. & Imperium , peris quae colitur, per quae ornantur , & gubernantur caelestium is exemplo terrena . Et S. Gelasius Papa epist. q. ad Anast sium Imperatorem i : Duo quippe sunt, Imperator Auguis ste , quibus principaliter mundus hic regitur; auctoritasse Sacra Pontificum, & Regalis potestas. In quibus tanto gra-- vius est pondus Sacerdotum, quanto etiam pro ipsis Regiri bus Domino in Divino reddituri sunt examine rationem . Et Capitularium lib. s. cap. 3Iς. Principaliter itaque totius si Sanctae Ecclesiae Dei corpus in duas eximias pe rsonas , tria Sacerdotalitem videlicet, & Regalem, sicut a Sanctis Patria se bus traditum accepimus , divisum esse novimus . De quaia, re Gelasius Romanae Sedis Episcopus ad Anastasium Impera-- torem ita scribit: Duo quippe sunt M. Quandoquidem Christus suam Ecclesiam in iis omnibus Iocis extendendam imstituit, in quibus laicae potestates dominarentur , & quidquid auctoritatis in hanc rem contulit Apostolis, laicis Principibus nullo modo communicavit , quin tamen inde laicam potest tem vel minuerit, vel aliquo modo laeserit ca . Cum laica ergo i m. a. Concu. edit. Harduim colum.833. o Hujus lib. cap.
496쪽
ORER XXX. CAPUT VIII. 87go potetate etiam Ecclesiasticam Christus simul unltam v
luit . Ecclesiastica vero potestas est sane praestantioris dignitatis , atque auctoritatis , quam laica sit r . Si ergo quando duo simul uniuntur , & unum eorum est inferioris conditio nis, alterum superioris , illud ab isto decorem , atque orna mentum accipit: inde profecto consequitur , Eccletiasti eam . potestatem ornamento, atque decori esse potestati laicae. Talis tamen haec Ecclesiastica potestas esse debet, qualis a Christo instituta fuit, ut potestati laicae decori, Se ornamento sit . Nam Ecclesiastica potestas est laica longe praecellentior tum ob sui institutionem , tum ob praestantiam regiminis, quod Christus in ea constituit, tum ob illa, quae eidem subjecit, tum tandem ob sui amplitudinem, atque stabilitatem et . Haec vero omnia illa sola Ezelesiastica potestas habete potest . quae est talis, qualis instituta a Christo fuit. Unde recte S.Gre. gorius Magnus epist. lib. 6. indict. I . epist. 6. ad Childebertum Regem scribens ita cum eo congratulatur e M Quanto ce- teros homines Regia dignitas antecedit , tanto ceterarumis gentium regna regni vestri profecto culmen excellit. Esses, is autem Regem , quia sunt & alii , non mirum est i sed esse ,, Catholicum, quod alii non merentur, hoc satis est. Sicutis enim magnae lampadis splendor in terrae noctis obscuritate se luminis sui claritate fulgescit; ita fidei vestrae claritas interis aliarum gentium obscuram perfidiam rutilat, ac coruscat. ,, Quidquid autem Reges se ceteri gloriantur habere , habe- ,, tis . Sed ipsi in hac re vehementius superantur , quoniam ,, hoc principale bonum non habent, quod habetis . S. II. Ecclesiastica potestas maximo adjumento est laicae potestati, si munera illius attendantur. In eo sunt posita munera Ecclesiasticae potestatis , ut recta fides servetur in omnibus , prout ab ipso Deo traditum accepimus a morum doctrina Evangelica nullis depravetur erroribus ; quae sunt Divini cultus & non omittantur , & quaia par est ratione peragantur a non solum Fideles instructi sint in
iis , quae ad civilem societatem spectant, & quoad ea ben
497쪽
488 DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA morati fiant, sed etiam recte noverint, atque servent cetera omnia , quae sunt Christianae religionis. ; unus idemque sit cunctorum animus, una fides , una unius ejusdemque observatio legis , qua inter se devinciantur , & arctissimo vinculo
quodammodo constringantur.At vero nonne maximo alumen
to est laicae potestati, ut qui ei subjiciuntur, rectam fidem se
Vent, qualem a Deo traditam habemus, & suos mores Evangelii praeceptis consorment 8 quem Deo cultum debent , & deserant, & eo modo, quo par est, deferant ' non minus civis, quam Christiani hominis ossicia perspecta habeant ' sint inter se omnes vinculo unius , atque ejusdem religionis interius exteriusque uniti Est ergo sane Ecclesiastica potestas maximo adjumento laicae potestati, si ad munera illius attendatur. Hinc S. Fulgentius De Veritate praedesinat. , O grat. num.38. Ma-o gis enim inquit Christianum regitur, ac propagatur imis perium, dum Ecclesiastico statui per universam terram conis sulitur, quam quum in parte quacumque terrarum pro te porali securitate pugnatur μ . S. III. Id boni, quod laica potestas a se habere non potest, in eam redundat ab Ecclesiastica potestate. Hoc argumenti genus praeclare prosequutus fuit S. Ioannes Chrysostomus in epist. II. ad Corinthios Hamilia I . num.q.
se At vero inquit hic aliud quoque im perii genus est, ac ci- is vili quidem imperio sublimius . Quodnam igitur hoc est go Quod in Ecclesia viget: cujus etiam ipsius mentionem Pauis ius facit, quum est i : Obedite piapositis vestris , Osubgari cete eis: ipsi enim pervigilant, quasi rationem pro ansmabus v is Ibis reddituri. Primum namque imperium hoc est , impe- rium Ecclesiae in non hoc praecipue curat, ut perpetrata lera vindicet, sed ut ne omnino quidem perpetrentur. De is inde si perpetrata sint, non ut aegrotantem de medio tollat, is sed ut ipsa deleantur . Clavium enim potestas , qua fit, ut scelera deleantur , in sola Ecclesia est, nullo autem modo
apud laicam pote statem; & inde fit, ut Ecclesia sua auctoritate illud quoque efficiat, ut scelera non perpetrentur, quia inia
498쪽
LIgER XXX. CA PUT VIII. - 48ς remittendis criminibus semel admissis sua erga eos potestate non utitur , qui illa sese admisisse non dolent , & amplius se non admissuros, sibi certo non proposuerunt , sed erga alios, qui & admissa crimina lugent , & nunquam amplius ea se perpetraturos, firmissime constituunt. Sua vero potestate ergia istos dum Ecclesia utitur , non aegrotantem , sed morbum de medio tollit. Anne ex hoc non fit , ut etiam laica potestas id boni in suis subditis assequatur , quod per se nullo modo con
, , Quantum ergo ita prosequitur S. Ioannes Chrysosto. is mus in citata Homilia num. s. inter corpus, & animum di is scriminis est, tantum item hoc imperium Ecclesiae ab illo,, laico distat . Ad haec qui imperio illo fungitur , per μ- cuorum dumtaxat criminum Iudex sedet, immo ne horum ,, quidem omnium , sed eorum tantum , quae comperta is sunt . Non ita vero se res habet si ad Ecclesiae imperium attendatur:sub isto enim cadunt non solum manifesta,aut ex istis ea tantum, quae sunt contra commune bonum societatis , sed etiam omnino occulta, etiamsi interius lateant; indeque propterea fit, ut homines ab omni genere criminum attentius sibi caveant , atque utilitati humanae societatis sit magis prospectum. Sicuti enim habet S. Doctor : Nam si de techis , &,, Occultis peccatis contremiscere , cautiorem hominem redis dit , quam de perspicuis tantum in metu esse ; atque is , , , qui de levibus etiam noxis poenas expetit , ad virtutis stu- ω dium magis excitat, quam qui gravissima dumtaxat punit; se non profecto dubium , quin vita nostra hoc imperio maxi- is me fulciatur, & conservetur Et re quidem vera quisnam unquam ea mala commemorare poterit, & inter ista quidem . etiam multa communi bono omnino opposita , quae ne committerentur , Ecclesiae potestas semper impedivit , & modo etiam impedit, dum clavibus illius, qui peccarunt, sese submisere , atque submittunt 8 Tam multa vero , tantaque mala ut impediantur in populis utile non erit humanae societati ginde maximum bonum laicae potestati non accrescet ' De hoc codem argumenti senere agere pergit S. Ioan Diuilirco by Corale
499쪽
4 o DE IURE, ET LEGUU DIs CIPLINA nes Chrysostomus, atque ita habet: Atque illic quidem non ri ultra progreditur is, qui imperat, quam ut, quae facienda es sunt, edicat, hic vero prccum etiam , & gratiar subsidium is adjungit . Quin potius illic ne verbum quidem ullum deo
philosophia habetur, nec sedet quispiam, qui doceat, quid ,, sit anima , quid sit mundus , quid ipsi postea futuri , & ad
is quae hinc migraturi simus, quaque ratione virtutem adipisciis queamus . Verum de pactis quidem , & contractibus , acis pecuniis multa verba funduntur; harum autem rerum nulla se prorsus cura est . At in Ecclesia sermones omnes hisce dia se rebus institui conspicias : ob eamque causam quidWis eam merito nuncuparis , tribunal , medicinae , & philosophiaris scholam , & animae Iudum litterarium , & gymnasiuin cur- ,, suum in caelum ferentium M . Doctrina vero, institutione,& repetita, atque nunquam interrupta explicatione eorum,
quae erga Deum , seipsos , & alios servare debent homines, facile fieri , ut iidem a multis malis avertantur , malorum s mel commissoru in deformitatem videant , atque horrescant, atque ad opera virtutis excitentur , sicut ad illa , quae in publicam utilitatem cedunt, non est , cur quispiam negare audeat . Semper ergo magis magisque constat , id boni , quod laica potestas a se habere non potest, in eam redundare ab E clesiastica potestate. Quanta vero praecepta concordiae in- ,, quit S. Augustinus epist. I 38. , alias S., num II. non huisis inanis disputationibus exquisita , sed Divina auctoritateis conscripta in Christi Ecclesiis lectitentur, quis ab illa rei, se gione Hienus ita surdus est, ut ignoret 8 ..... Sed perversa ipse prosequitur num. et . & adversa corda mortalium s is lices res humanas putant , quum tectorum splendor atten-
ω ditur , & labes non attenditur animorum , quum theatro is rum moles extruuntur,& effodiuntur fundamenta virtuti imais quum gloriosa est effusionis insania , de opera misericordiae is deridentur; quum ex his , quae divitibus abundant , luxu-ἡ riantur histriones & necessaria vix habent pauperes g. IV. Ecclesiastica potestas est ultimum complementum . laicae potestatis, si ad eum finem attendatur, ad quem huma ua soci etas ultimo respicere debet. Sic
500쪽
LIBER XX t. CAPUT VIIl. e sieuti nullius singularis hominis ultimus sinis est vivere
recte, atque secundum virtutem; ita etiam consociatae multitudinis sub imperio unius non est finis ultimus, virtuose vivore' , prout ipsum commune bonum societatis requirit, sicut neque etiam imperantis , rempublicam recte sapienterque regere, atque gubernare; sed tum cujusvis singularis hominis, tum consociatae multitudInis sub imperio unius , tum etiam ipsius supremi imperantis ultimus finis est in Dei fruitione conquiescere. sumus in corpore, peregrisamur a Domino I): dc indemus nunc per speculum in aenigmate , tune autem facie ad faciem 2 . Deus autem omnis gratia vocavit nos in aeternam suam
is Io a o. De Regimine Principum lib. r. cap. I J quia finem frui-ὰ tionis Divinae non consequitur homo per virtutem hum se nam, sed virtute Divina, juxta illud Apostoli Roman.6.v. 23. is gratia Dei, vita aeterna, perducere ad illum finem, non hu-
is mani erit , sed Divini regiminis . Ad illum igitur Regemis hujusmodi regimen pertinet, qui non est solum homo, sed
si etiam Deus, scilicet ad Dominum nostrum Iesuin Christum, si qui homines Filios Dei faciens in caelestem gloriam introin se duxit. Hoc igitur est regimen ei traditum , quod non cor is rumpetur: propter quod non solum Sacerdos, sed Rex incisi Scripturis Sacris nominatur, dicente Hieremia 23. . regna-ἡ bit Rex, Osapiens erit. Unde ab eo regale Sacerdotium de is rivatur ; & , quod est amplius , omnes Christi fideles , inciis quantum sunt membra ejus , Reges , & Sacerdotes dicunis tur. Hujus ergo regni ministerium, ut a terrenis essent spiis ritualia distincta , non terrenis Regibus , sed Sacerdotibus is est commissum , & praecipue Summo Sacerdoti , Successoriis Petri, Christi Vicario, Romano Pontifici, cui omnes Regesis populi Christiani oportet esse subditos , sicut ipsi Dominois Iesu Christo. Sic enim ei, ad quem finis ultimi cura pertia se net, subdi debent illi, ad quos pertinet eura antecedentium is finium, ejus imperio dirigi . Quia igitur Sacerdotium