장음표시 사용
261쪽
xys Is AAcriCAs Audio NI futurus. Est enim pulcherrimum argumentum, δί cuius notitia omnibus , qui in literisierio vel santur . sit ne suriά. verum ista, quo
GRatum mihi fuit, quod longo adeo intervallo rediisti ad inchoatam olim mutuarum literarum scriptionem. Ego etsi occupatissimus vivo , non patiar tamen Si. ut meum in hac parte ossicium possiis desiderare. Accepi etiam quos misisti libros , pro quibus ago tibi gratias maximas. Tradidi assini tuo , qui tuas mini reddidit, levidense , epistolas duas , quas hic & scripsi & publicavi.
Nunc scito in examinandis Baronii annalibus totum esse me. Nam Romanenses id agunt,ut pro omnibus Ecclesiastiςarum rerum scripto ribus unum imperitis obtrudant Baronium : cui ego etsi suam laudem non cupio ire ademptum , vere tamen affirmare posse videor, in tanta mole scriptionis non pauciora esse λου quam inλα'. Atqui illa hodie jubentur credi. Nos igitur fraudem hanc serio castigare insti' tuimus cum bono Deo. Jam operas pars est absoluta, &praelo subje-eta. postquam illa editio suerit ad umbilicum perducta , sustinebo paullii peri & judicia hominum praestolabor. Interim nori desini sutan per suos ministros, maxime autem per sesultas, me lacessere , &plaustra convitiorum in me conῆerere. Omnium vero hostium meo rum truculentissimus & furiosissimus est Andreas Eud zmon,Gr culmi Cretensis, Ietuita. Huic quia fingere ausus, parentem meum . - Θῶν laqueo vitam fini ille, paucis paginis respondi. , Si absoluta suis set tellus libelli editio, misissem ad te. Cupio enim omnes bonos quo relae mee notitiam habere. Brevi mittam, spero,tabellarii opportunita remnaetiis. Vale,&me ama. Londini, Prid. Kal. Jun. CIOI C Iii De Schoppio bene mones. Scito opera illius nonnulla non solum his jussit sapientissimi Regis , sed etiam Lutetiae eodem annitente publicς crςmata esse manu carnificis. Ego adversus illam bellum scripsi cpi
262쪽
IA m exaraveram literas ad amicos per Germaniam mittendas , cum tuae mihi sunt redditae, optime & eruditissime jungermaniae. Quia nihil responsi acceperam ad postremas mearum , incredibilem in m dum eram de te sollicitus. Ago Deo gratias immortales , quod melius tecum agitur , quam suspicabar. Eundem supplex oro, ut quod incepit in te, perficiat, de priores vires tibi reddat Mihi aegre erit, donec te plane convaluisse4ntellexero .liaeque enim mediocris est meus in te amor. quanquam etiamsi id non esset , non poteram tamen literas amare, ut te non vehemcnter amarem, bono illarum natum. Oillum diem videam , cum tu me beabis illo de recuperatis pristinis viribus te Interim bono animo te cile jubeo : astlictorum non minusquami Φλης inrmν pater est, qui nutu caelum Sc terras temperat. ejus arcana providentia omnia accidunt quae accidunt. dc quod caput est , ita nobis expedire statuere debemus, quoties aliquid etiam-ώπ nobis evenit. Quod si vere Christiani sumus, ea demum vera sapientia est , veste quicquid Deus vult. Sed spero de te omnia laeta. In Harpocitatione te versari gaudeo, & te hortor, ut de illum brevi edas. De locis propositis scribam alio tempore. nunc enim raptim ista exarabam, poliquam omnes meas tradidillem, incertus cui traderem. Notas Lojolitae in epistolam Nylleni a nobis editam vidi , dc ingemui non eo loco este me, ubi respondere pollum libere. nam tacere malo, quam non vela pandere orationi. Evincerem illos nebulones, quicq- id praetexanti, Mi κτίσει ρα evincerem illum asinum calumniari scire, idque insulse, aliud nihil. pyidorem de . nique illi aliquem expressissem, nisi plane depuduit. sed hae c qitas pluribus. Vale corculum meum. Lutetiae Parisiorum. v. Eid. Sept.
263쪽
Non Anglos solum tuos, vir doctissime , opere illo tuo semper
victuro tibi obstrinxisti, sed omnes quotquot ubique sunt v tetis historiae amantes & cupidi. In queis cum ego nomen profitear meum , persitasum velim habeas , ut literariim se tui , qui tantum in literis potes , studiosissimum me esse. Omnia in tuis scriptis mirifice mihi placent, ingeniam , diligentia, eruditio . &quod supra omnia est iudicium. Ut scias me non temere de seu ἀν-- haec scribere , sed plane μελ- & ex animi sententia, indicabo tibi, quod mihi aliquando venit in mentem tecum loquenti, hoe est, librum tuum legenti. Scribis enim Brithaniam dictam a
Bri h de ianis. Tantam esse Graecis terram , regionem. profers Autoritatem Gollariorum et quibus equidemisine locuplete teste fidem arbitrabor nunquam. Aut igitur doceat me aliquis εἰ- apud scriptorem aliquem ea notione positaim ; aut mihi accredat eam vocem Graecam non esse nec quicquam significare. Non dubito autem fingendae illi praebuisse occasionem dictionem -nia , quae est quando ponitur pro terrae lingula vel Ora. eam memini aliquoties apud Strabonem & alios etiam offendisse scriptam depravate. Inde origo figmenti & somnii ejus , qui primus in L dii con suum G τ ita annotavit. In eodem sermone quod ais praeci se adeo, tria sola praeter Britanniam maiorum resionum nomina quae in T A N I A terminentur reperiri: Mauritaniam, Lust
laniam , Ailuitaniam : caussam non video cur Capetaniam de Ocin tantam omiseris. Haec de pauca id genus alia annotabam . dum
eximium illud opus percurro. quae etsi levia sunt , tamen ut de iis te considerem , pervicit amicissimi doctissimique & tui studio'sissimi viri Richardi Thomsonis horiatio. Is mihi in sermonibi saepius affirmavit , sore tibi pergratum si de communibus stu diis tecum per literas eonferrem. Ut illi deinceps constet apud me fides , in te nunc situm. Ita enim intelligam gratas tibi m βfuisse , si pari munere me redhostieris, & meorum errorum mu
264쪽
E O s T O L AE. t asstineris. sie mihi quicquid opto continῖat , ut hoc gratius Reere nihil mihi potes. Vale vir doctissime. Gen. Nonis Nov.
T literas tuas δc quem muneri misisti libellum, Ranchine praestan-
tissime, accepi nudiusquartus. Non puto exspectare te, ut de eo scripto quid sentiam, tibi aperiam. neque enim re fugit, etsi olim studio juris non parum sumus oblectati , tamen earum rerum judicium nostrum non esse 1 elegantiam certe sermonis , summamque antiquitatis peritiam , qua Velut emblemate pulcherrimo graviora studia oritasti. agnovi & s ita me omnes Musae ament) miratus sum. Beasti igitur me quod exstare in musco meo eximium istud sngularis doctrinae tuae simul & amoris erga me testimonium voluisti. Nam quod tu sic enim interpretor a cucullis periculum ei sitisse scribis: voluisti nempe , quid mihi de meis scriptis esset sperandum , comiter indicare. Illis vero eveniat quicquid lege fati quo nata sunt continetur. Vere & ex animi sententia dicam , non curat Hippoclides. Mens nobis animusque semper fuit , eritque Porro rem literariam pro Virili ire adjutum. Caeterum Marti & Musis quam parum conveniat , nos non latet. Quo magis subit mirari constans adeo vestrum studium in hac ru- tuba , ut ait Varro, jacentes ubique bonas artes de literas e pulvere excitandi. Maste estote, Viri magni & vere generosi , virtutis hujus de constantiae. Pergite modo uti coepistis , & conatibus D Ea M adfuturum sperate. Quod autem visum vobis me potissimum Higere , cujus in eam rem opera utamini , alba nimis menie sim , nisi vestrum hic potius erga me agnoscam studium, quam probem judicium. Novi enim ipse me et quam sit, inquam, mihi supellex curta probe novi. Putabam equidem , dum me , dum seculum istud intuebar , satius fore ut quod pridem erat institutiun . omitteretur. & jam scilicet in utramque securus dormiebam, cum ecce de improviso tale nihil cogitanti,vestret mihi litere afferuntur. MDrum dictu qua sim repete illarum lectione immutatus.Existimavi enim
265쪽
Is AAcr C AIAu BONI non sine numine inditam vobis hanc mentem: ut si toties tam amantet Vocatus haud sequerer, non optime tantum de nobis meritos viros os fenderem, sed ipsum consilii autorem primum. Igitur quod Deus Optimus Maximus bene vestrae reipublicae, bene mihi velit evenire)statui illico rem mox perficere. Ea fine certu homine ad vos mittere visum, qui hunc animi mei sensum vobis indicaret. Erat namque multis
giavistimis'; de caussis prorsus necessarium, si quid hujus stiturum est, fieri id quantocius. Illas tibi commemorare isto loco supersedebo ;persuadeo enim mihi lecturum te quas publice civitati vestrae fclipsi:
quod quidem ut facias, te oro atque obtestor , meque ut in omnibus juves , quae ad mea dc meoi uni commoda pertinere intelliges. Equidem ut vestrae obtemperarem voluntati, omnia uti par erat postposui & insuperhabui . Athenaeum ipsum, cujus pridem, ut scis , inchoata mihi editio, destituere animus est. Iure igitur meo facturus videor , si fidem tuam , Ranchine clarissime, appellavero, dc te iterum per ipsum amicitiae prasidem Deum oblecravero , videas sollicite, ecquid e re cum vestra publica, tum etiam mea hoc incoeptum sit futurum. Dein si ita sedet vobis, essicias pro ea qua merito polles gra tia Sc autoritate, ut isthic mihi melique quibus rebus cunque poterit, consulatur. Sancte polliceor tibi, si nos cura tua fueris dignatus, futurum nunquam ut te poeniteat. Fateor referendae pro meritis gratiae imparem de elle me de semper futurum. sed habeo quem exhibeam fidejullorem. DEuM dico immortalem, quem tibi debitorem delegabo , precibusqlie fatigabo , ut Omnia bonorum generaq iam cumulatissime tibi tuisque praestet. Vale vir clatissime de me
EX spectabam literas tuas Se reditum tabellarii, quem ad vos misi , animo suspenso praestolabar, cum de sua ad vos profectione fecit
me certiorem qui tibi has reddet. Is est Sarraceni nostri silius, de patris caussa, cui omnia debeo , dc suo etiam merito mihi ex animo modullitus dilectus. Igitur facere non quitus sum, quin isthuc proficiscenti hoc schedium traderem , velut tesIeram aliquam hospitalem , qua tibi de meliore nota cum commendarem. Quod equidem ita illi diose de diligenter facio, ut nihil queam magis. Fac juvenis hujus per-riculum : praestabo vel periculo existimationis meae dignum tua cum ita dico, memini quem alloquar) amicitia. Itaque Pelo a te, Ran-
266쪽
Ei a s T O L M 217 chine clarissime, teq; per ea qua me prosequeris amicitiam obtestor,ut optimo huic & nostrae diicipline alumno adolescenti aditum ad te istis
literis esse reclusum atque patefactum velis. quicquid ejus caussa feceris , id ego mihi praestitum interpretabor. Vale, Vir magne, dc me a ma. Iterum dico , veitias exspectabam cum ista scriberem. Scripsi raptim, Gen. a. d. Idus. Oct. CIOIDCXCvI.
EIDEM.CUm a nobis diseessisti, Ranchine doctissime, brevi rediturum
te sperabam, de literas isthuc me daturum ad te saepius. quod ne
facerem hactenus, multa me impedierunt: morbus primum meus dc uxoris proximi a tuo discessii temporis facultatem mihi eripuit. deinde ubi in gratiam cum valetudine redii, mox te adventurum perluasus sum. Scripsi tamen s sic me Musae omnes ament) ante mensem. sed cum rumor de vestro Omnium reditu in dies crebresceret , amr- malIetque mihi matrona lectissima uxor tua nullas se amplius ad te literas daturam : meam epistolam ipse conscidi, ne in alienas fortali
manus veniret. Haec commemoravi tibi , non tam ut meam negligentiam irem excusatum ; quam ut scires valde fefellille te nostram exspectationem , qui caeteris revertentibus isthic maneas. Id enim didici nunc iplum cum ex aliorum sermonibus, tum ex verbis coniugis tuae. Non possum verbis tibi satis exprimere, quantum hIc illam nuntius a filixerit , quantum lacrimarum fuderit , postquam novissima,
tuas legit. Puto , qui tam miti animo sis de si scias quam inique tuam hanc moram illa serat, haud alio sore tibi opus protelo, ut itineti testatim accingas. Sed non dubito graves que te isthic detinent caussas este. quare consilium tuum nullus reprehendo. Deum potius obsecro servet te salvum & incolumem , tibique ea elliciendi quae det vires ac secultatem. Persuade tamen tibi , exspectatione reditus tui nullum mihi unquam tempus vitum elle lonotus. Nihil dicam de nostra amicitia, quae profecto nostrum hoc divortium aequo animo ferre non potest. hoc se ito multa post discessum tuum contigisse, quae tui acre desiderium in nobis excitent. Equidem expertus sum hisce diebus in re non maxima, homo homini quantum Draestaret. nam cum de bimestri stipendio ageretur, mutire omnes , ii rere, verba deuique, aliud nihil dare. Tum egomet mecum cogitare
coepi, si nunc tanta -- , quid deinceps sperem futurumΘ
267쪽
111 Is AAcI CAs Au BONI Sed nimirum tu aberas, Ranchine amicissime et qui si adesses , facile viam aliquam inires, qua mihi id praestaretur , quod promissum est. Te igitur exspectabimus , verum accelera: ne si diutius a sue i is , aliquid accidat plane contra animi tui sententiam. Fuilse te isthic nostri memorem ex iis intellexi , quas ad me scripsisti. ago igitur tibi gratias quantas possum maximas. Nam quod nihil promoveris, non eo minus me tibi devinxisti. Video fatum esse omnium bonorum, ut in illis locis ubi es parum sine immensa auri copia pose
sint. Quare omittamus, censeo, has cogitationes & alia curemus. Literas meas curasse te cum fide laetatus sum. Peto a te etiam atque etiam , lalutem meis verbis omnibus illis nunties , ad quos scripseram. Quod si doctissimus Secranus itale esset , scripulIem ad illum . ita mihi frater ejus nuper significavit te in dies ipsum exspectare. Veru ntamen si aliter res habet, velim illum a me quam amantissime salutes. Vale vir praestantillime. Mompelli Idibus junii.
di da quaeso veniam serio petenti. Causam non praetexam, ut fieri amat in talibus, otii inopiam, argumenti penuriam, & id genus. Quare etsi vere pollem , malo tamen culpam semel agnoscere& deprecari. Tu vero de me quidvis tibi persuade , modo ne obrepsisse animo nostro oblivionem aliquam putes tui adversumme meosque amoris. φίλον Διὶ παπι-Vivet vigebitque in animo nostro jucundissima tui & virtutum tuarum recordatio , dum terras colemus. Perge modo, Praesul clarissime , nos amare :non quia admodum mereamur, sed quia convenit constantiae tuae de commodissimis moribus. quos si quis qui novit & non amat, is mihi sacer est atque intestabilis. Ceterum qui has tibi redditurus est, unice mihi commendatus a Baudio nostio , ut tibi porro a me commendaretur. En illum tibi trado in clientelam: simul oro te, gratia tua dignum putes, quem eruditus adeo vir tam sollicite commendet. ValerraesuIamplissime. Lugd. Conv. a. d. v i. Eid. Sept. cIoio CIT.
268쪽
O Uantae voluptati mihi epistola tua fueritivir doctissime, vel ex eo
cognoscas, quod eidem ieest statim responsum hoc exaravi, quavis occupati isi mus: sed facere non potui, quin grati animi hanc cuicuimodi significationem tibi darem. Ago igitur tibi gratias ex animo Pro ista humanitate , quam mihi exhibes. Nol enim dubitare fuisse mihi gratissimum, ea intelligere quae scripsisti. Pervenerat iam ad manus meas inscriptio libelli adversus me scripti, quae simul autoris nomen & insignem ejus rabiem pri se ferebat. Miratus sum primo,potuit
se reperiri homine qui nulla injuria, non dicto, non facto a me provo Catus,animi caiisa stilum in me stringeret: tam violenter praelertim, tam furiose,&-mox tamen collegi me,& semel apud animu meuconstitui omnium canum latratus contemnere. Itaq; neque legi, neque legam unquam scelesti illius vesana scripta. Quid enim mihi cum illo Serio tibi confirmo, nunquam fore ut oblivilcar, homine me esse, illucanem, neque in certame adeo turpe sum descensurus. Erunt alii, erunt scio, qui meam vicem & ipsum & eos, quorum ille est emi ilia ius, suis coloribus depingant. Ego si ad pugnandum convertam animum, para tum jam habeo majoris dignationis antagonistam , qui cum in rerum pulcherrimarum disquisitione me exerceam. verum liqc Θις γυ ora κει De itinere quod in Graeciam & Asiam cogitas, gratum fuit ex te cognos Cere. atque ego Deum veneror, ut te Ieruet Jc incolumem ad nos reducat. Non dubito fore tibi aliquam vel Romae vel Constantinopoli occasionem proficiendi in Arabicis; si minus quantum cupis, cerre quantii alibi non potuisses. Scis eo in genere nulla rem aeque desiderari ac Lexici alicujus auxilium . nullum enim adhuc est editum. Iosephus Scaliger, vir divinus, de quem soli spernunt hostes literarum Veritatis, ingens opus consecit: sed de cuius editione quid sperare pos-smiis, nescio. imo hoc potius metuo, nullam admodum tanti thesauri si uendi spem nobis superesse. Ego autem miratus sum persaepe, qui factum sit, ut viri magni, qui eam linguam illustrare isthic ceperant, ab incepto destiterint. quod sane non oportuit factum. de oro te, si quid potes , accende viros doctissimos, quos tibi notos iam csse non dubito, cupiditate operis perficiendi. De Laurentio Archiatroe viro claris limo memor cro, ut si potest fieri tuis commodis aliquo modo consulatur. Vale , de scribe ut cepisti. Lutetiae Pariliorum v I I.
269쪽
to. ille in eade mecum domo ba ad & mjhi iiit M N in cute est notus.
ΡAuci dies sunt, cum tuas accepi, vir doctissime. Quam prata autem mihi uia illa epistola suerit elegantisti me & humanissime scri pia, noli quaerere. Habent hoc literarum studia, ut omnes eorunde sacrorum participes sibi invicem concillant. Quemadmodum igitur opinio alicu jus cruditionis me ut amares effecit: sic eadem causa sic te
mihi carum reddiditi, ut posthac te inter primos meorum amicorum sim numeraturus. Atque em de nuper intexi nos contracta. amicitia
eo melitis spero, quia tutervenit illi quasi proxeneta vir amplissimus& integerrimus Iohannes Saecma, quicum vetus necessitudo mihi in. tercedit. Ego non ita pridem literas ad ipsum dedi, quae an fuerint ipsi redditae nondum scio: scripsissem de nunc, nisi otium defuisset. Sumeni in dies noctesque occupatus in opere conscribendo, quo errores Caesaris Batonii conditoris Annalium Ecclesiasticorum palam facio. Sunt autem plurimi & crasti is mi interdum. Atqui hodie qui jur runt in verba Pontificis Rom. unum nobis obtrudunt Baronium , quali is esset solus omni exceptione major historiae Ecclesiasticae vindex. Nos illi suam gloriam non invidemus , sed ut auctoritate illius
purpurati antiqua veritas opprimatur, id Vero ferre aequo animo non postlimus. Irritabo scio crabrones, qui agmine facto in me irruent , sed me istud non movet. λμῆ, vel iras inquam, cui uni libare ad Dei immortalis gloriam optamus. Ea cura excussit mihi de manibus longarum vigiliarum opus , commentarios in Polybium. Sed quamdiu in Anglia futurus sum, video statuendum mihi esse, ut ab earum literarum seria meditatione semper abstineam. Nam Rex optimus atque cogis ro' rebus theologicis ita delectatur , ut aliis curis literariis non multum operae impendat. Ego autem quae nunc scribo, ante multos annos fui scripturus, si id mihi Lutetiae fuisset permissum. Brevi, sicut spero, pars aliqua operis mei edetur. quod viris antiquae piatatis peritis si placuerit, magnas Deo immortali gratias sum aAurus. Hostes aut contemptores veteris Ecclesiae quid sint judicaturi ,
. Sed moror te. Vale vir doctissime, & quod facis
270쪽
INter curas plurimas haec ad te scribo, vir doctissime. quo minus
brevitatem mearum debes mirari. Cum plus otii naetiis silero, scribam ad te uberius, Sεν αμειν. Scito occupatum me tae in operis eriditione, de quo nuper scripsi. Iam fere centum folia itini edita, nondum tamen ad metam perveni huius primae partis quae nunc edietur Magna diligentia usi .siimus , ut istos i qui se videri polluniant, siue infirmitatis admoneremus. Utinam & nostri omnes conscia tirent in defensione verae doctrinae. Quod patres nostri viri maximi ex summa pietate aedificaverant, nos levitate nosti a lestrui nivis. Sed mis sim facio hunc sermonem, Deum venerans ut Ecclesiae tuae misereatur. Idemque te, vir doctissime, servet, inceptisque tuis Ienedicat.
TU quidem, eruditissime Henrice, scia me scribis, quasi nunc
primum inter nos literarum institueretur commercium. Ego ra men videor meminisse, ante sex credo annos , antequam GeneVam rolinquerem, & accepistu literas a te & statim respondisse. Perierunt credo meae neque tibi unquam vilὰ. At animo nosti o iugis ex illo diu m moria haesit , dc eruditionis tuae atque virtutum aestinaatio. Quod igitur-a- is πλοῦ, τ -τῶ λογα laculus iterum, & ad scriptionem provocm, rena facis gratissim gna. de notis vero, quas misisti, multum te amo. Sum sane nunc in eo, ut Opera nostra lucis aliquid nobilissimς historiae scriptoribus accedat. sed me destituunt multa n cellaria praesidia. Et erat fortasse satius Camarinam hanc nou move re, nisi pudor vetaret inchoatum opus deserere. Piget certe incepti: cum possemus studiis melioribus hoc temporis impendere. Nam in ea urbe me nunc cile, quae invito licet ac reluctanti plui imum lcmporis suffuretur, scit optime Fridericus frater tuus, quicum mihi vetus iam Ne arctillima intercedit amicitia. Vale eruditillime vir, & ine constanter ama. Lutetiae Paris. I D. Non. Mai. cI I cI I.