장음표시 사용
491쪽
81 Is AAer C As An BONI Si fallo,rem me non illa sabularis Iupiter, sed . in M. Quid ν tu me putas tamdiu tibi debiturum fiuile responsum sipra modum aut inhumanus sim', aut officii negligens : quorum neutrum velim posse mihi vere objici , de spero sic hactenus vixille, ut non possit. Nam quod ad illas non tulisti responsum quas sateor & ipse accepisse , ca sim dicet tibi qui eas discedens a nobis mihi reddidit amicissimus
Vilartius qui & Concautius. Is cum traderet negavit responso opus, cum aliae tuae essent in exspectatione,quibus simul commodius, pose set responderi. fatebor ingenue , nactus patronum mea: meoncessi occupationibus , quae me assidue clistringunt. τώνη. Librum, de quo scribis, nondum vidi: cum videro consilium
inibo qui possit voluntati tuae mos geri. Sed mihi videbatur mirum. Regi inseribi Historiam quae ad hostem ipsius pertinet,& hostem per
fidia, scelete, immanitate ante alios notum. ves nunc quid molitus sit vides. Deus talem terris avertat pςstem. mid faceret, si vires magni nostri regis haberet nae, mi Tornaesi pridem ellet om non essetis. o bonum, o justum Deum S ille sua bonitate virtutem principis nostri novis quotidie cumulat beneficiis: ille sua justitia novum Salm neum suo libi jumento malum quaerere sinit, ridet, & cum Dialis hora advenerit, perdet. Ο illius exspectationem Ioi,gam Sed viderit qui omnia vido, qui te servet,mi Tornaesi. Vale. Lutetia
Dubitavi diri, vir illustris, auderemne adire ad te, dc amicitiam
tuam palam peterebatque ambire: quod ne hactenus facerem, pudor me semper inhibuit. Quoties enim te, virorum maxime, ais ri conarer, toties mihi αψ--ἀχειλο--Vadum tamen tentare, & fores amicitiae t 2 Iare, tandem coninui, Nam& desiderio pridem ardebam tuas virtutes in omni genere summas
propius noscendi : & ue auderem comantem impulit ingens illa tua humanitas, quae nihilo est caeteris tuis plane heroicia virtutibus obscurior. Nihil enim quod in te sit, obscurum esse potest, quem unum quotquot in orbe, Uxne dixerim , universo sumus unice observamus. unice colimus. Nam quod pauci quidam reperti sint, qui sumnus tuis obstreperent laudibus , certum est non sudicio
eos, sed morbo agi rapique . Ut qui oculis parum valent, Elis radios
492쪽
ferre non sustinent: sic fulgore λα- νη nominis tui OD fendi eos mirum non est, qui de V ,-animum aerugine cinctum habent. At tu, decus unicum literarum , - ἔ--mν per Deum immori lem, ne desere. Tua autem illa est provinciae, tuum unitis munus, rcana & mysterialiterarum soli tibi nota, ἀ- γυ---- α tintsάτου pandere mortalibus. Equidem, si meas literas tibi nos ingratas fore intellexero, audebo dehinc compellare te nonnun- ruam, α super multis quae me in literis torquent, consulere. Tu mo-o obnixe petenti da mihi hanc veniam, ut adire nonnunquam ad te liberum mihi per te sit: & ut eonsidenti responsum dare digneris .ivale, vir maxime, de me dilige, qui te pridem amo,
atque veneror. Genevae. a. d. x v I II. Kal. Jan. CIDI xC I.II.
AVsus eram nuper post longam contationem scribere ad te, maxime virosum, teque orare , ut me in eorum album recipere
velles, quo micitia tua dignaris. Fecerat me ut auderem singularis illa tua & admirabilis, cujus longe lateque fama didita , humanitas. Mox literas a Thomsone meo accepi, quibus & se aiebat salutem tibi meis verbis nuntiasse, M ituo me nomine vicissim silutabat. Laetabariam immensum tali nuntio; dc quod fores mihi ad tuam amicitiam patere videbam, Pudio, mihi crede, triumphabam. Ubi vero ad il- Iam partςm veni quae erat de ruo indicio nostrarum scriptiuncul rum, tum Hipere ego, mirari, & in w M tuae contemplatione tonis Mefigi. Nam quid aliud esse dicam , cur tu me iis oneres laudibus , . quarum partem vel minimam sim impudens si
agnoscam i Opectus voe aureum l o animum vere magnum . Vere
divinum i voluisti nimirum, vir illustris, animos sacere dubitanti ', SCs cla I udasionis hortar. ad mavola., Te sequor, muti me virorum illibi pateboliae licet aut credam qu dem, tibi denae plus quana mibi, nunquam adducat: tua tament a storitate i status audebo deinceps ea. inique te fuisse unquam eram ausurus. Cuius enim reformidabominiatulas ceras, si Maliger m s esse aliquid putat nosast Equi dem Scaligero uni probaris lim, quam caeterorum omnium susti mi, eo atra quenix is alium , atque cideo Ipsum re, coronari. Si aliter quori MDntio tum me e naviqi Mose, Gratiaeque omnes oderint.
sed de tuis laudibus non est,ietaeus. Quin ego te Potius oro, ut o oo quando
493쪽
48 Isa Aci CasAu BONI quando eepisti errare ac decipi in judicando de nostris scriptis, erra re ac decipi porro te patiaris. Nam si semel ad meorum lectionem
ignem illum acerrimum ingenii tui admoveris, ilicet, παντα υ υ in .sum . nam etsi & earum artium , Quae te in coelum evexe-iunt, studium acre insitum milii a puero sitisse non negaverim: t
men quod ingenue fateor, neque illa ingenii praestantia a Deo semdonatus, neque iis praesidiis sui unquam instructus , quae sunt il- .lis necessaria, quibus inter pro Ceres rei p. literariae, qu rum tu princeps es ) locus sit aliquando futurus. Itaque eum in ado-Lscentia, situ postquam a patre discessi quodque te non iugit quale sit, hic agcias, in spem aliquam de meis studiis
iapra vulgus concepissem, nunc qui videam spem meliorum , quae me hactenus lustentabat, penitus elle ereptam casu pati iae nostrae, quae nete quidem retinere valuit : remitto paullatim acrem illam contentionem, quae me ante stimulabat, nec somnos carpere sinebat, tuos, domine , reputantem triumphos. Quo magis miror tantopere potuisese tibi quicqtiam a me proscetim probari. Me vero ne sivit Deus, si quo minus quicquam meorum ad te mitterem, alia resactum, quam quod omnia illa, uti erant, ita judicata mihi sunt tuo conspectu parum digna. Scaligero enim aliquid legendum obtrudere, plus aliquanto semper quam publice edere putavi. Nunc quando mihi tuus amor notus est, tuaque ista tanta peti pucta iacilitas, aud bo , si quid paullo curatius edidi, aut deinceps editurm sum tibi OD ferre. Strabonem imprimis habere te munere meo volo: quem aut rem cum ex tuis maxime scriptis cepissem admirari, conatus sum ex parte mendis scedissimis quibus toriis scatebat liberare, ac praestiti Diem fortasse, quantum, te excepto, non quivis---, alius nisi omnia mihi tune te poris adversa contigissent. Sed prosecto illud opus non ut parius legitimus ingenioli nostri, sed ut is τώ- haberi debet. Constitui igitur unum exemplar percurrere, ε daedam emendare, priusquam illud tibi trado. Quare sum ne te quae- a paulisper, & adhuc a Strabone nostro oculos abstine : spondeo brevi te exemplum paullo melius dc accuratius habiturum. Mittam, ut spero , dc Suetonium , proximae saetura: scriptorem ut scis marum , & quem molli brachio nimis videntur tractasse, quicunque hactenus ejus emendationem atque interpretationem sunt prosem. Nos quid in eo praestiterimns nescio: diligentiam certe adhibuimus, ut in hoc rerum nostrarum statu, non parvam. ἡ σώ- , ut docuit me gravis Scriptor Strabo. Docuisti dc tu, vici mea exemplo tuo, cujus quidem longe vestigia semper adoro. Hab
494쪽
E P I sTOLAE. 63 Habemus de alia multa in manibus cum in isto literarum genere, tum in aliis: sed&illis de nobis ipsis quid futurum sit, Vale Scaliger, Augustum mihi nomen. Genevae, a. d. I v. Non. Mart.
EIDEM.FGo vero scribendis ad te literis non defatigabor, ut ut perfide
mecum agant, quibus meas hactenus tradidi. Audio enim nullas te mearum adhuc accepisse: Cum possim liquido jurare ternas jam ad te literas esse a me datas. Nam postquam de tuo in me animo factus sum certior, habui nihil antiquius, maxime virorum, quam ut te a sarer, de tibi gratias agerem. Multorum siquidem sermonibus, ac literis nonnullorum sim primis autem Thomsonis mei) intellexi, probari tibi nostra studia, & , quod ille ait, nostras te esse aliquid putare nugas. Agnosco, vir illiutris, candorem animi tui : qui tantus est, ut cum, fatente invidia, mortalium sis , videaris tamen iuaelii mandis alienis scriptis , meis certe , plus B i, quam adhibere. Merito igitur te a teneris annis unum Colo, unum Veneror; merito etiam unum te nunc amo, qui fores amicitiae tuae tam benisue
aperuisti mihi: mihi inquam, qui quidem in votis illud unum habebam , ut qua observantia te tacitus prosequerer, ipse non nescires. Perit enim precari, alunt, si latet. Norunt Omnes qui me norunt, imo novit . , quam alte sit in corde meo Scaligerorum illustre nomen insculptum, quamque saepe factum, ut aut cum indo-Gs, aut perverse doctis, ut quisque obtrectare vestrum nomen ausus esset, res mihi silerit. Vel Cornelius quidam tibi sat scio, notus, testis sit meae αθ. o ut ita dicam, . m. M. Verum ille & quicunque, solemnia insaniunt, & animi sui morbum produnt nimis. Tu vero, summe virorum, perge obsecro rem literariam divini illius ingenii tui radiis illustrare. Quod si non ingratas tibi meas esse literas intellexero; non dubitabo posthac saepius te compellare, teque in multis, si per te licet, magistro uti. Atq; utinam, iterum utinam secisset De Opt. Max. ut sim προς- te alloqui,& suavissimo atq; cxplor uitlimo tuo conspcctu fruit eret. O illos quibus
tale cdccdum cst spectaculu. uobis non datu est helictam felic ibus.
495쪽
86 Is AAcI CASAR BONI Quanquam salior equidem i, nam ego, te vir nobilissime, in oculis , in ore in pectore habeo, habeboqne α--τ' - γου --Scri psit nuper ad me adolescens eruditissimus & mihi charissimus Ri chardus Thomson, se isthic telam nescio quum esse orsum , quam si
Sed cur id consilium sperem exitum habiturum, caussam nullam Video. Nam Ego quis sum s aut quis v pis Athenas 3 Quare ista quidem censeo omittenda: dc quod feci semper hactenus, me nieaque studia Deo permittenda. qui si nos φ MM, in his studiis voluerit, illud nimirum fortiter usurpabimus ου νύΘιῶ. Ii terra tamen ne hic nihil agamus , lectitamus semper aliquid, & a - eorum impulsi ,'quaedam edere paramus. In his est Sueto-υius: quem pro virili nuper emendavimus & locis multis illii strauimus nova luce et Eum ut publicem urgent amici et nec deest inter lum voluntas. Sed tu mi Scaliter, famulum acerrimum atque adeo. -γκ aliquam ad Vens, ii aliqua Iuvare me hac parte dignatus fueris. Quod ut facias, te etiam & etiam om atque obtestor. Caetera quae in manibus habebamus, tantisper suspendimus, donec aliqua divinitus lux nostris studiis affulserit. Quod quando sit futurum, autiau, si me aliquando futurum, novit ille inc summus rovum arbiter. Eum ilippi eneror, maxime Scaliger. ut te nobis quam diutillime salvum servet dc incolumem. Vale,& me ama. Gen.
EPISTOLA CCCC IX. E ID EM. MAgna&insigni injuria sum nuper a Commelino affectus, vir
illustris. literas enim ad me tuas, quas ego Omnibus gazis praetulerim non reddidit, sed perdidit. O l acturam gravem & magno aestimandam l Sed erat nimirum in satis ut superiores nundinae FranC- fordienses multis nominibus mihi essent aerumnosae. tot res adversae simul eodem tempore mihi evenerunt. quibus tamen magna ex parte levat a m me putarem, si tui colloquendi, hoc est tuas literas legendi, M affectu pio meso si osculandi facultas suisIet. Librum quoque domo a te millum audio, quem nondum accepi: nec mirum ; libri enim nondum sunt Franciario allati. Interea magnas tibi, imo maximas grates ago, vir maxime, pro isto tuo in me affectu , proque eo quod
metuo tum subtilissimorum de gravissi morum scriptorum lectione dignum
496쪽
E p i s T O L R. 8 dignum judicatis. Non omnino sane falleris . nam imitari nec scio nec possum: at mirari scio, de Deum Opt. Max e orare, ut quia facultatem tibi dedit talium scriptorum, addat Sc voluntatem. Nos nostraque studia gravis quidam casus prope afflixit. Accidit enim ut Anglus ille nobilis de quo proximis meis ad te scripsi, in molestias maximas, non sua culpa , me conjecerit: sed perfidia quorundam mercatorum quibuscum illi res saepe fuerat. propterea nunc ad illum scripsi in Angliam: ealque literas quia isthic plurimum me a te amari confidebam , tibi misi, ut, si grave non est,eas tu quamprimum in Angliam mittendas cures. Vides quam familiariter tecum agam, vir maxime; sed qui ita sim erga te affectus, ut tua caussa libentissime omnia sim facturus, ausus sum praesertim cum aliter facere non possem o te hoc rogare. Scribo etiam ad Thomsonem studiosi sesimum mei virum, ut si quid poterit me hic adjuvet. eas quoque literas cures velim dc mihi ignoscas. Caeterum accepille puto te libellum quem nuper misi,& cum eo literas meas : quamquam ut hominum perfidia est, nescio qua fide eum fasciculum curaverint ii, quibus Dita me commillus. Si vitam Deus largitus suerit, de otium unquam usquam concesserit, non despero posse me aliquo insigni testimonio animum erga te qualem habeam patefacere. Tibi enim uni ac ferme
soli quicquid in nobis eruditionis est quod scimus quam sit exiguum acceptum ferimus. pater meus, vir optimus & vere pater, fundamenta jecerat: tui zelo quicquid accessit, superstructiim est. Non defuit ad magna animus, non voluntas. desuere praesidia plane necessaria, defuit otium , quo nunquam abundavi: defuit ingenium , non ad hanc vulgarem meam de mei similium eruditionem: sed ad alia majora, ad quae me hortabatur animus, nisi frigidus obstitisset circum primordia sanguis. Nunquam tuos aut maximi parentis tui libros in manus silmpsi, quin cupiditate audendi aliquid titillarer: nunquam eosdem posui,quin simul desperatione studiorum meorum adductus, vetus diebim, βιωσ- , probandum tollendumque mihi censerem. Quae hactenus edidimus, ea poetae invitis expressa nobis temporum de locorum iniquitate: semper enim conscii nobis suimus, si cura de li- cederet, posse multa emendati & fieri meliora. Probari tibi
adeo sic enim omnes ajunt, dc scribunt ad me ) genium scriptorum meorum, testis mihi Deus accidisse id mihi praeter animi exspectationem. Sed puto Doctorum raritatem in caussa esse, cur tantopere nostra dilaudes. nam qui hodie de jam per aliquot annos in his literis prope soli regnare visi sunt, ii meo judicio ingenii plus quam altae doctrinae habuerunt. Non semel de illis mihi in mentem venerit, quod
497쪽
488 Is A Ae I CAsAu BONI de triumphis Asiaticis Pompeji dixtile Caesarem ajunt, postquam
Θυiό- earum gentium eth expertus. Sed satin' ego sanus qui te tamdiu a gravissimis tuis studiis avocemὶ parce quaeso Scaliger, venerandum mihi nomen, & da mihi hanc veniam , ut tecum aliquando garrire possim. Sic me Deus amet , ut ego ex omnibus meis aerumnis conquiesco, cum ad te scribo. Videor praesens praesenti os illud intueri. Verum delino,& tumultuariam epistolam voto claudo. Deum supplex Veneror, mi Scaliger, te literarum unicum praesidium quam diutissime salvum servet atque incolumem. Vale, & me ama. raptim in summis curis iitque molestissimis. Genevae. Idibus Oet. c I I I xc I v. Cum ad me scribes, vide obsecro , cui literas trades, si iterum tuae pereant, ilicet perii ego quoque. Iterum vale.
In Suetonio & Athenaeo aut Polybio si quae habes, vel potius , quae
habes observata, ea mectim communice precibus maximis a te contendo. Accedat haec meis scriptis commendatio , quod eorum autor
ει conditor privatim a te multa suerit edoctus. O si quis me Deusillhuc transferat, ut te videam, possim. Interea non possum dissimulare exambire me, ut editio nostra Suetonii aliquo tuo elogio ornata prodeat. Potes vel disticho, potes vel versu uno ambitioni meae satisfacere.
N E ego dura fronte fuissem,virorum maxime, si tuas literas nuper legenti genas non suffudit let. Tune ut in meis
lucubrationibus quicquam praeter Mαν mireris r time ut ex animi
sententia ita nostra dilaudesi Non mentior, Scaliger praestantissime, sed quod res est dico: hac tua epitiola plane alium me quam prius eram, fecisti: iacentem, inquam, rexiiti & ad audendum deinceps aliquid animos fecisti: tantum denique alacritatis ad scribendum adjectili, ut quicquid unquam mihi reipub. literaria debebit, si quid debitura est) id totum uni tibi in solidum acceptum ferri debeat. Quantum tibi tribuam ex eo potes aestimare, qnod probe mihi consciusquam sit mihi curta supellex, tamen tibi de me ipso plus quam mihi credere incipio. Hoc tu unis literis assecutus: es. quid me fiet, si quod spero, plures miseris i Sed fallor: nam ut arbitror, quam ingenioli nostri admirationem s sic enim loqueris ) Characterum lectio excitavit, eam tibi ejusdem ingenii, sed non ejusdem genii, certe diligentiae non paris, opella adimet quam ausus sum ad te musteam adhuc mittere. Aput i Apologiam dico, quam hisce diebus,
498쪽
EPISTOLAE. 489 Σί erasi δει, recensui ac paullo meliorem seci. Eum librum non di bitavi tibi, vir maxime, - ς iri : & de tui nominis splendore lucem illi foenerari. audenter nimis. fateor: nam , quid hic dignum quod te a divinis tuis studiis vel tantillum avoceti sed fecit me audacem fiducia tuae illius immcnsie qua si videbor abusus,quaeso ignosce& deprecanti veniam concede. Datam mihi scribendi ejus libelli occasionem, ne te pluribus morer, narrabit Id. U. nobilis Anglus, qui has tibi, ut spero, tradet. Narrabut & Canterii fratres,clarissimi viriTheodori Canteti filii-: S qui cum illis apud me erat Ucrcovius adolescens Ultralemnus optimus & pereruditus. Hi sunt quos in epistola testes allego: quos ego confido huic scripto lxi-
patrocinium apud te paraturos. Equidem hoc unum vehementer laboro , ut animum tibi prorsus devotum & probem. Hoc si assequor, voti reus lublimi feriam sydera vertice. Quod si hoc amplius impetrare me a te siveris, ut meos erroreS γον castigare, & quae nescio docere me digneris, immortalitate me don tum putabo. Hoc majus a te expetere aut exspcelare nihil possiim.
decus, de me ama. Gen. a. d. Kal. cIIIoxclv. Strabonem mitto, qualis anse aliquot annos est editus: hoc est, meis & typographi σφα in stat ens. Volui aliquid emendare: deinde opera aliquoties negociis interrupta, mutavi sententiam,&me tibi totum aperui: hoc est, frontem serio perfricui. Salutant te vetus amicus tuus Iohannes Pinaldus, Lectius & Tornaesius.
V sus sum ante aliquot menses, maxime Scaliger, libellum noli scio quem, cujus editionem precibus imo convitiis pene extorserant a me amici quidam ad te mittere, & de tuo fulgore lumen illi faenerari. Eum acceperis necne incertus sum. tacuisti enim ab illo tu: ego Certe tuas nullas accepi: cum tamen aliquoties ad te postea literas dederim. Illum quidem librum oblaturum se tibi meo nomine receperat nobilis quidam Anglus, cui duo exemplaria a me fuerant tradita, alterum tibi,alterum Douis juniori. Quid illo A nglo quid libris .
sit factum, juxta scio cum istilarissimo. plane enim ias ἀπ- γ ,sicut de eo postquam Franco nuto exiit nihil omnino scite potuerim. Is quanta mihi molestiaru Iliada Francosurti creaverit, ex iis literis quas novissime ad te dedi intellexisti. Vetu istaDeus, uti spero mnes attinet vanis sermonibus diutius a divinis tuis studiis te avocate. Quare
499쪽
49o Is AAo I CAsAu BONI Quare desino, & verbum non addo, si prius te oravero, ut sive librum illum acceperis, sive non, factum meum aequi boni consulere velis. Vale vir plurimum observande. Deus te nobis diu diuque praestet sal
vum valentemque. Gen. a. d. I x. Kal. Apr. C I I I x C V. Sueto
nius sub praelo est. Immortali beneficio me tibi devinxeris, si quas h
bes in eo aluore castigationes & animadversiones eos mecum communicare fueris dignatus. Hoc a te peto etiam atque etiam maxim lsere. Cum haec scribebam , aderat mihi Tobias Schultetus , exces entis ingenii vir dc nostiis literis apprime cultus: qui iter ad te ictans me interprete & admissario uti se posse credidit. Peto igitur te, ut tu studiosissimum nominis vestri juvenem in numerum tuorum cultorum recipias.
crearunt me proximae nundinae Francosurienses, tam falces mihi quam fuerunt superiores infauste. U. satisfecit, meque ea ni testia liberavit, in quam ut vere scribis, conjecerat me αα mea fa ei litas. Non male hariolatus eras: sed fueras hic quoque ut semper in omni re εὐσηκω. Perluasus sum tuis maxime literis effectia in de Bu-senvallii,nec non opera Thomsonis nostri, ut hac sollicitudine liber rer. Quare immortales tibi ago agamque dum spiritus hos reget a tus, gratias. dicerem relaturum me, si vel meae fortunae tenuitas vel tuae splendor pateretur. Quod Actschines olim Socrati, id ego bona fide nune tibi: quid aliud tibi offeram non est ad manum : en me tutum tibi totum tuam, utere me, abutere: res tua sum. Sed pergo ιυ αν meam tibi narrare. Acciderat autumnali mercatu, ut qu sCommelino nostro dederas, non reciperem : quae tamen in meas tandem manus casu quodam miro pervenerunt. reperta: siquidem in s ro nostro a mendico puero sum- qui eas aliquanto pust ad me det illo cum literis Commetini, quibus multum se excusat, morbum accusat. His nundinis melius mecum actum est, binas enim a te eodem fero die accepi. Quare nulla tuarum ut puto epistolarumi periit : salvae Onanes, & salvus ego qui illas accepi. in Od video non instatum accidisse tibi inuinisculum meum , milii crede Coelum meruille me puto. Noram atquanimitatem tuam linoram amo m illum singularem qiis, me prosequeris; quia tamen iubil ab eo temporo liter rum a re acce-
500쪽
E p r s T O L Ar. 49 peram , factum meum damnare incipiebam. & memet inerepabam quod meas nugas ausus ellem tibi obtrudere. Perlata sunt & tua munera , libri quos dono misisti ad me: de quibus iudicium meum AIa zn non exspcctas. Ego tamen divinam illam moderationem tuam in osores dc obite statores tuos satis admirari non queo. Appendi cem vero tuam ad Cyclometrica, legit nemo eruditorum , quin statim veniat ei in mentem, quod de medicorum Deo Celsus scribit libro ultimo, id in te dici nunc posse. Macte isto animo, vir nobilissime, neque tamen putes te tanta hac civilitate invidiam malevolorum de jejuoi animi hominum posse effugere. Narro tibi, singulis diebus de te Lansennae de te vel orationem vel triumphum duci. nuperus quidem solemni promotione scholae insignis suit: nam de nostras hic aures plaudentium & acclamantium io triumphe verberavit strepitus. Quin annos jam ipsos x I. paratur adversus te, liber, cuius editione omnes tricones, nebulones , rupices de opici sint vadimonia deserturi. Igitur nisi omnes Musae nos oderint, habebimus brevi novum opus non heptaplum quidem, sed is nam homo benignus qui te diu inter Gallica arma audiit versatum, veritus est, Credo, neia M. propterea ut tuam sublevet imperitiam ;Gallicolatinum opus illud Daedaleum emittere cagitat. Epigramma tuum fuisse mihi stratissimum υὶ ἀυL: puto enim patere tibi intimos animi mei tensus. Atqui ego maluissem doceri Sc erudiri a te quam laudari. Quare etsi fecisti mihi rem gratissimam, tamen noli quaeso putare defunctum te hac opera omni ossicio. Itaque iterum peto a te, sed serio, ut in dissicillimos Suetonii locos quosdam tuas mecum cogitationes c6 munices: praestitisti id olim opsopaeo Aphorismos Hippocratis recensenti, quod ex ejus Notis qpparet. Cur ille
plus apud te gratia quam ego valuerit, caussam nullam esse puto. nam ego me pietate in tenemini mortalium concedere hoc vero scio Vale vir maxime. Genevae a. d. x I II. Kal. Junias C I a I Ixcv. taptim. Suetonii aliquot loci. Tib. cap. xxvi. pueritiam habuit luxurissam. Quid censes de hae voce liocurissem: nam ita constanter omnes libri. Cal. cap. xxx Iv. ne quid res derepossentpraeter eum. sic omnes veti. Itali aequum, quidam eccum emendant. Tu quid ZIbid. cap. xxvi. decimas maturius dabat. Ita omnes lib. constanter. aut explica quaeso aut emenda non deest quod suspicemur: sed nostris utemur, si tua nos deficiant.
Ibid. xx. Syracusis ballius ludos. Nee de lectione satis sum certus. nec quid basius ludas vocet scio.