장음표시 사용
31쪽
pro aeterna vita Pontificibus indigeren I, o Pontifices,pro cum temporatium tantummodo rerumjmperialibus legibiu uterentur c.
Cum igitur hoc siimmi Pontificis testimonio utramq; potestatem suis proprijs etibus, dignitatibus , officijs , ita seiunctams separatam ab altera cerneret,Vt neque potestas temporalis iura spiritualis potestatis, neq; haec illius, usurpare sine iniuria possit ut inde homo ingeniosus se extricaret ad inauditae interpretationis diuerticulum coniugit in quo te ridiculum , nec tam in inueniendo artificiosum, quam in efferendo temerarium ostendit i duertendum verὸ, 'isquit, in his Nicolai dictis. Prima non asse rereipsum Licalem potestatem disiungia serituali, ut eam non habeat celesiasticW, sed ut siecularis nox habeat ecclesiasticam spropterea inquit discretas esse haspotestates, non omni-πὸ qua alteri altera non subordinetur ac sit subiecta e risereta eo ait of ijs actibus, dignitate : uis eum dixisset, nec Imperator iura Pontificatus arripuit , non vicissim dixit,
Pontifex non arripuit iura imperatoris. Non ait Lura, v Nauarra in cap. nouit. perperam,
neque P mri credo, aduertens retusit, sed ii
32쪽
Quid facias tam fitili aucupe verborum quem putares studuisse ut Pontifex Nic laus non Pastor sed impostor,nec docere sed deridere Imperatorem videatur. Quid m nimis Nunquid de verbis ac non de rebus, de nomine ac non de iures potestate, inter Papam Imperatorem sermo aut nunquid utifex, ut obscura verbi ambiguitate, vel
mutatione, Imperatorem caperet , ac non
potius ut simplice veritatis oratione instru ret, illam epistolam conscripsit ricitumst leges rebus non verbis imponii,& haec epi 'stola velut Edclesiastica quaedam lex est.
Quod ergo ait Nicolaus, e Pontis nomen Imperatorium jurpauit, perinde est ac si di iassicit. ουδ uetura mperatoris non usurparite quod aduertens doctissimus Canonista, riter & Theologus Nauarrus, alijque omnibus saeculis in scientij illis exercitati, nomensetura, pro eodem in illa epistola acceperunt; quae tamen ab isto verborum captat re, vel inscienter, vel malitiose, alio&alio perperam detorta simi. Scire leges non hus, verba earum tenere, sed sim acpotesta-
33쪽
ijdem se Maximi Pontifices dicerentur cst,
nominitrentur non de inanis selo nomine intellexerit, quasi Imperatores Vocarentur
tantlim Pontifices , sed de iure Mossici quod iura atque officia omnia scilicet ,
dignitates utrique potestati conuenientes una cum nominibus occuparent: quod climsit verissimum,nec id Boetius negare audeat; consequens profecto est,aut nullam illic aniatidiastolen nec perfectam inter horum&illorum temporum Pontificcsis Imperatores, differentiam constitui a Nicola, aut per nomen Imperatorium,intelligere eum it ra omnia Imperialiari ut quemadmodum post Christum agnitums receptum Imperatores non amplius iura pontificatus , ita nec Pontifices, iura Imperatoria sibi arripuerint. Denique si Papa se nomen tantummodo Imperatorium repudiare , ius vero di potestatem retinere illo in loco significas set an non merito Imyerator reponeret, se non tam de nomine quam de iure es e silicitum 'quo sibi nomen, si alius ius ac potestatem habeat mississet certe, nec tam grauem tulisset iniuriam , si tale quid ex verbis Nicolai Pontificis posse colligi credidisset At non dixit has potestates esse omnino
34쪽
separatas, inquit Boetius Fateor, id pr uide, ne Pontifici; adulatoribus, aut alijs male seriatis hominibus facilem calumnia di ansam praeberet: id enim verbum Borius
interpretaretur inmm . quantum adree tia
on scilicet plus igitur&explicatius dixit, nempelias potestates proprijs actibus, oss-cijs, dignitatibus esse discretas, ut manifeste ostederet nullomodo esse coniunctas, nec alteram alteri esse subiectam, qua uis ambae in eadem petibia possint comcurrere. Idem enim Irinceps tempor .lis N Pontifex esse potest e sed nec vi Papa
temporalium, nec vi Princeps spiritualium rerum actus, omcia, dignitates, caeteraque
iura sibi poterit vendicare. Si ergo neque dignitatibus, neque offchs, neque actibus coniuncta sunt hae potestates, dicat nobis Boetius, ecqua in re sunt coniunctar Si diu rit, in eo quod altera alteri subordinetur os secta β:idipsum est quod negamus,quodque si verum esset equeretur necessario potestates illas, neque dignitatibus, neque ἀscijs, sed tantum actibus esse discretas; atq; ita hanc Nicola Pontificis sententiam fabsam esse. Nam di nitas, itemque officium,
quod est in subordinato non potest Mnesse
35쪽
insibordinante,cum ab eo in suborta derivetuis inde esto Princeps se violatum putet, dum eius ministri in exequendis of
authoritate arbitratur. At vero res omnes&' onae praesumuntur esse liber is non siibiecta , nisi contrarium probetur. Quae cum statat, idiculum planε est, Boriani cerebri commentum, quod ait, exsiperi rib Nicolai Papae dictis apparere eum,m semetriciae uenuem risi unali, ut eam nonia strat ceu uinem, sed vis cutitam habeat ecclesiasticum. Vnde enim potetrit apparere picumpe verbIim quulem in illa epistola extet, isquo id probabili esse quaratione colligi possit. Atque hactenus de isto Boeth errore satis Equidem non a bitror quemquam usque adeo insanire , ut non poti mosio quam Boetio fidem ini ius rei definitione , in harum inquam pol statumdistinctione adhibeat. Π
a Lxempla, ni scirem opinionem illam
36쪽
quam sopitam inen extinetam conatist animare , usque eo iam absurdam eruditis videri&tot perspicuis rationibus esse conuulsam, ut iam non sit metuendum, mult6 ea captum iri. Nam in primis certum in neq; Boetium neq; eius astipulatores omnes' quantumlibet sacras literasis scripta Dirum erant & torqueant, Vnquam inde ce tum aliquod testimonium prolaturos , quo
illa quam somniant i temporalis Papae iuris dictio & potestas, in Principes popul
totius Orbis, liquido confirmetur. Sed nec ullum vestigium talis potestatis temporalis permanus tradita ab Apostolis, eorum successeribus , in septingentesimum, ne dicam millessimum annum a Christo passo repetitur. Qua de caussa doctissimissislarminus in istius opinionis refutatione, hoc validissimo argumento scitε isti cincte utitur. Si res ira se haberes quod P,
pa scilicet sit Dominus teporalis totius ora
bis,deberet id constare ex Scripturis,aut certe ex CApostolorum traditione. Ex Scripturis nihil habemm nisi datas Poηtifici claues regni coelorum de clausim regni terrarum nulla mentio traditione Apostolorum nultim aduerῶ
sari prefersnt. Quae res, simiaeque ingens Theologos
37쪽
Theologo interscanoni stas,& virorumq; inter se, de hac re dissensib, dum hi directa illi indirectan potestatem struunt, facit ut quaestio haec de temporali potestate Pin, dubias incerta, ac tota in hominum opinia One posita vidcatur: ac proinde blivioni cius veritatem lumine rationis, udisserendi subtilitate esse pervestigandam nec esse de fide, ut loquuntur, de ea hoc aut illo modo sentire quae enim fidei sunt, ea ab omnia
bus&vno modo tenenda sunt. .ib
Ad me autem quod attinet , quanquam Ore animoque profiteor, summum Pontificem Vrbis. Romae Antistitem utpote vicarium Chr sti, legitimum D. Petri succeLsorem,atque deo uniuersiaems supremum Ecclesia Pastorem spirituali potestate super omnes Reges MMonarchas Christianos praeditum esse, inque eos imperium habςre exercere posse,quod in omnes animas Petro Apostolo datum fuisse Scriptura testatur, ligandissilicet&soluendi. Non tamen
propterea adducor, ut aeque credam cum
Reges&Principes seculares in sua potestate temporali contineres, aut illis in cum vel homines delinquentibus vel suo alioquiis nere abute tibus, perium abrogare cep
38쪽
iraque auferre alijs conferre, ullo modo posse: aut denique ius aliquod teniporale in homines laicos, cuiuscunque sint brdinis vel conditionis, obtinere nisi id ciuilibus 'Mgitimis modis acquisierit. Qtiod opinionem 'id asserentem a multis' indem teritat an sed a nullo satisfinna ratione probatam ha
ctenus animaduerterim: Mpro sententia negant grauiores multos certiores mitiones
afferri posse videantur.Equidem pro meo in sedem Apostolica studio, id ei iuris competere, certis Mindubitatis argumentis ostendi posse vehementer cuperem, eo paratUS hiclinise , quo ratio potior M authoritas propendent Sed pri,pius ad disputationem
Papam temporali potestate in Re cs Prificipes dominari, perspicti falsum esse; vel Meo constat, quod abstrdum ciniquum sit dicere Principes Ethnicos duriore detestore conditione ab Ecclesia esse receptos, quam singistos quosque dc multitudine vel Papam habere maiorem nunc potestatem in Principes politicos Christianos, quam olim Petrus, caeteri Asbstoli in quemlibet priuatum hominem Ecclesiae fi lium. At hi nullum ius potustatem tem a porsena
39쪽
poralem habuerunt tunc temporis in Christianos laicosci ergo nec Papa in Principes seculares potestatem ullam temporalem nunc habet Assumptio inde probatur, quod certo certius fit ecclesiasticam potestatem fuisse omnino separatam a politica, tempore Apostolorum Boeth ineptias nunc non moror hanc totam penes Ethnicos Principes extra Ecclesiam fuisse adeo ut ipsi Apostoli in potestate temporali Ethnico ib., ca rhim fuerint, idq-ι Albertus Pigghius, Robertus Besarminus, ' alhque Theologi rib. αλ insignes ingenue fatentur Christus enim Venu, no oluere legem, sed adimplere nec
naturarin gentium iura tollere , aut quei quam temporali rerum suarum dominio e
cludere itaque sicut ante cum Regesiph-tica potestate subditis praeerant, ita etiam posteaquam aduenit , a nobis deinde in coelos recessit, eam ipsam potestatem Ap stolorum doctrina confirmatam , nullaque ex parte delibatam retinuerunt. Si itaq; P trus caeterique Apostoli , antequam Christum sequeretur, temporali Principum Ethnicorum ditionis iurisclictiora subijciebam tur quod negari non potest nec Dominus vllibi diserte, nominatim ipsos ab illa natui ratis
40쪽
rilis N gentium iuris obligatione liberauit:
consequitur necessario mansisse eos sub eodem iugo etiam post Apostolatum, cum id nihil praedicationem tropagationem Euangeli potuerit impedire. Nam etsi fuiLsent verbo Saluatoris liberati , quid contulisset quaesi eorum exemptio ad Euangelium seminandum aut quid amplius pauci iblis pauperes homines , vinculo temporalis potestatis in conseientia seluti , efficere potuissent, quam relicti in pristina conditione parendi λ Siquide ius illud libertatis,si quod fuissent nacti lliberalis iniusto Principum N populorum infidelium facto impeditum, ac inutile fuisset. Sedis eos aliorum ciuium instar Principibus subditos extitisse , ex
ipserum doctrina factis apparet quippe id illis exprobari non potest, quod Christus
Scribiss Pharisaeis improperat,aliud eos fecisse, aliud docuisse. Docuerunt autem
Christianis subiectionem Mobedientiam de qua loquimur,Regibus & principibus e hibendam'. Qua de causa Paulus ipse ad is Caesarem appellauit, Miussit Christianos i omnes subiectos esse temporali potestati
Ethnicorum, nonseia propter iram sed etiam, P ιν apropter conscientiam. Nam quod quidam du