장음표시 사용
261쪽
Quoad Litteras Apostolicas. 247
nerali , vel Provincialici nam hic est considerandum, an dignitati fuerit negotium commissum, an Ver personae. Sed petitur. An super illis, quae a Papa, vel Sac Cori gr. delegantur Episcopo, possit Vicarius Generalis procedere . cognoscere λ11 Pro solutione praemittitur . I. uandoque Episcopo tribuitur urisdictio in illis, ad quae, etiam praecisa delegatione jure omdinario, seu ex suo ordinario olscio urtia dictionem habet. Quod non semel legitur
factum a Trident cum dictione: Etiam tamquam edis Aposto Ac Delegatus , ut se . I. cap. 3. de reform. O se . 22. cap. 3. de res. Scalibi saepe : tunc licet constituatur etiam Sedis Apostolicae Delegatus , potest tamen ut Ordinarius cognoscereri videturque potius excitata jurisdictio ordinari , prius
competen S, quam nova concessa, juxta cap. Licet in corrigendis, de ossc ord Etenim dictio illa otiam est implicativa, .sgnificat Episcopum cognoscere posse etiam jure, ordinari jurisdictione. I. Quandoque Episcopus constituitur Delegatus in casibus, in quibus jure ordinario non habet facultatem. III. At quando ver causae Episcopo delegantur per ditionem taxativam tantum, Vel solus, vel cum alia adjectione, perquam industria pelionae censetur in eo electas, ita designatur Episcopus,ut caeteri videantur eXclusi. a I aque , quando caulae primo modo delegantur Episcopo , potest etiam Vicamus Generalis in illis cognoscere; nam Vicarius in regini in Dioeces vices gerit Episcopi in quantum per generalem constitutionem, di mandatum Episcopi in eum censetur translata facultas, quae Episcopo de jure ordinario conlpetit; quorum propturea unum, ridem Tribunal est, a Romana , de appeli in o. proinde ab ipso appellatur, non ad Episcopum , sed vel ad Archiepiscopum, aut Sedem Apollo licam, ne ab eodem ad uia dem appellitur, d. c. Rc
a Ideo, cum Tradent in suis DecretiSaliqua committit Episcopis cum clausula Etiam eamquam Seus Apo solica DeIegatis possunt super eis Vicarii citerate proce dere, cognoscere, nisi tali conditioni Siuerint, ut licet quantum ad ea competat
Episcopo ordinaria facultas pra sumantur non inclusa in generali concessione , juxta
cap. Cum in generali de inc me in s. Ve
risimile sit Episcopum nolle ea sine suo consensu, praestitu expediri pro ut censentur, v. g. authoritatem interponere in alienatione rerum Ecclesiae resignatione Beneficiorum: concedere alieno Episcopo licentiam exemcendi actus Ordinis in Dioecesi relaxare censuras ab Episcopo latas, similiaci in quibus speciale mandatum est necessarium, pro ut expresse in jure statuitur. Ita absque speciali mandato non potest Vicarius inquirere, punire, officiis, vel beneficiis privare, cap. Liser, de M. Vic in s. Item non potest conserre Beneficia, nisi collatio illi specialiter sit commissa, c. Cum
Item absque speciali mandato non potest D missorias ad Ordines concedere, nisi Episcopo in remotis agente, cap. Cum nulli s, de empor ordin. Et ita stylus est, ut Vicarii dantes dimistarias inserant clausulam Exspeciali mandato t. Quando autem dicatur Episcopus in emotis agere , tractat Glos. ibid. verborem oris. Et concludit hoc esse arbitrarium Iudici, attenta majori, vel minori difficultate adeundi Episcopum. Item speciale mandatum requiritur, ut absolvat a casibus Episcopo reservati S c. Si Episcop. de Fc ord in s. Item eget speciali mandato, ut dispenset in irregularitatibus,, absolvat a censuris, super quibus potest Episcopus in vim Trid. se . q. cap. 6 de reformatione, ibi Per se , aut ua=ium ad id specialiter deputandum Caetera videantur apud Doetores, winspiciatur tenor Litterarum , quibus Vicarius deputatur an memoriam faciant de speciali mandato requisito circa nonnulla , in quae Episcopus ordinariam jurisdietionem habet. a Cum ver causae secundo modo Ep-scopo delegantur, tunc Vicarius non potest de illis cognoscere, nisi ei causam subdeleget; nam per ejus generalem deputationem non tranSfertur in ipsum facultas , quae competit Episcopo de jure speciali, tamquam elegato, ut in . cap. Cum in genera ii. Etenim in jurisdictione delegata non fit extensio de persona ad personam, Per cap.
euocer de rescript 3 ibi Gloss. ver omnino concordat Genuen prax. cap. s. num. I.
262쪽
leg. n. O. Et in causa delegata piscopus procedit, non ut Episcopus, sed ut Delegatus Ide delegatio facta Episcopo non transit in Vicarium, sicut nec ad Capitulum sede vacante ad quod non transit jurisdictio competens Episcopo jure delegationis. Et adeo verum est, quod Vicarius non potest procedere in causa Episcopo delegata , ut neque Episcopus valeat in delegata Vicario Clem. Et si de rescripe. sag n. ibid. n. Iq.
Nec obstat, qud Episcopi Vicarii idem sit ri n. Quoniam id procedit in iurisdictione non delegata, sed ordinaria Nec
Vicarius tunc cognosceret causam sibi delegatam, ut Vicarius Episcopi, sed ut Delegatus Papae. Delegatus autem in causa a Papalibi commissa est major ordinario, cap. Sane it a. de D. deleg Cum Vices gerat Papae,
ut ibi text. De qua re agna n. cit. n. I 6.
Quare in his, quae simili modo delegantur Episcopo, non potest Vicarius procedere nisi ei ab Episcopo specialiter committantur. Delegatus enim a Principe potest subde
inc delos, ita , cum causa est in forma commissaria a Papa, vel ac Cong. Epist. delegata, potest in ea vices suas per speciale mandatum committere Vicari Generali nisi obstent, quae mox subnectuntur. Tandem , cum Litterae continent delegationem tertio modo Episcopo factam, nequit Vicarius, etiam de speciali mandato Episcopi procedere; quia tunc intelligitur sub deIegatio prohibita , cum praesumatur Iecta industria, fides Episcopi , propter quod debet ipse personaliter cognoscere, commisesonem implere, ut notatur ι d. cap. s. Is autem , dixit Glos in verb. Inquisirionem quae communiter approbatur.
as Sed inquiritur , quando censendum si in commissione electam esse industriam personae Episcopi λResp. Id pendet ex tenore Litterarum delegationis attendendum est ad modum loquendi, committendi negotium, ut post
alios observarunt a Iord tom. 3. elucubr. die. 6. lib. I S. de iud deleg. n. 29. Industria itaque personae communiter censetur electa quando in commissione apponitur clausula: Per te istis exequarisu tu solus facias , determines , O inquiras, vel similli. Quo Q quencri modo Ostenditur mens elegantIs suille, ut Delegatus ipse per se causam in is ciet, ut per D. in . textu. 26 Sed quid, cum negotium commitritur cum clausula et Super quo conscientiam tuam oneramur Gargia de benes pare. 6. cap. 2. g. . n. 1O3. tradit, do per clausulam: Conscientiam tuam oneramus, non censeri electam industriam personae Et adducit declarationem S. Congr. Conc ut infra Episcopus, cui commissum est examen per Litteras Apostolicas alicuius , qui Beneficium simplex obtinuit, poteris illud delegare, non obstant , ὸ fuerit in Litreris eius conscientia onerata . Huiusmodi enim clausu a non taxatio ad personam importat, sed habet vim monisionis quatenus per eam monetur Delegatus ,
ne subdelegando causam alteri, faciat contra propriam conscientiam , per ac Ior
dan cir num. 3. cyr ad Const. I9. Leonis
X. s. a. ora cum quibus est Genuens. Pax. c. 8 . n. s. reserens per allegatam clausulam non impediri subde legationem , ut tenuit Felin in cap. nat. de inc delegato, Sed diversimode discurritur , quando negotii decisio committitur arbitri suppleratione regulato vel conscientis alicuIus d
cendo committimus arbitrio , conscientiῶtu seu decidas secumlὰ conscientiam , Tarbitrium tuum. Tum enim non permittitur
subdelegatio, quia censetur electa industria
personae, non vero sim ps citer acta mon tio, excitatio, ne alteri demandetur executio negotii contra dictamen propriae cor scientiae videndus os de executor Litte
rar Apostol. art. z. cap. s. n. 2 o.
28 A tenore pariter Litterarum, ipsarumque clausus debent GeneraIes, se Provinciales, caeterique Regulares, quibus a Papa, vel . Congr. aliquae causa committuntur
in praxi instrui super qualitate Commissionis, an sit alteri delegabilis, vel restricta ad personam in litteris expressam: juxta Emmam sibi praescriptam operari. Notandum
etiam, ubicum facultas committitur cum clausu Ia, Arbitrio tu , arbitrium debet ratione regulari, est semper praecavendum alterius pra Iudicium.
et Quaeritur. An delegatio facta a Uic tio Generali Episcopi , per ipsius Vicarii obitum, vel remotionem ab officio, expiret, vel transeat in Vicarium successorem λRes
263쪽
Quo ad Litteras Apostolicas. 249
Resp. Communior opinio apud Genuen. es, etiam extra fidei materiam, ut constat d. e. 81. n. I. dicit expirare, se non trans Ieri in fine prooemii cap. I. se . 1 . . posνm ibi in Sueces rem, licet delegatio facta merit moi, qui sequuntur, Canones fatuendos . O sub nomine ossicii , obderando, qud de Vicario proprie non dicitur habere Succes forem, nec de Vicariatu, ubd sit dignitas
permanens . Verum communis opinio per eum limitatur, ut non procedat, quando stylus Curiae esset in contrarium ue vel quando
delegans habuerit respectum ad Episcopi
Tribunal, juxta uir in cap. Moniam cit. rit. in dubio praesumitur delegantem d. Tribunal coiatem plasse, si in delegatione non decernendos duxit. Et tredecim capita, quae sequuntur, non ad fidem, sed ad reformationem spectant. Ad idem facit c. I 6.sesCas. de asym ibi Vesulis sexti canonis Concilii Chalcedonensis inharendo.
31 Unde dictio illa, est conjunctiva, e copulativa , conjungitque Canones Concilii spectantes ad reformationem cum ipsius Decretis . Quod probatur etiam ex
exprestetit nomen proprium Vicarii, sed in nibus νε torum ordinum ritilegia , T D- litteris dixerit Episcopo, vel eius incario ; cilitates , qua ipsorum personas , loca, -- tunc enim admittitur Successor in offici ra concernunt , firma sint illas . Ubi ut D concordant; ad quem tran mire tui Concilium statuit illaesi Regularium privi- facultas cognoscendi causas delegatas prio- legia, quae suis non adversantur Canoni. ri vicatio nisi de aliis conjecturis appareret de contrario sensi, electam else industriam personae secundiim hunc sensum
Bota servat communem opinionem , Per G nuen ibid.3 Quaeritur . Quid importet clausula
Dummodo Sacris Canonibus is ridentini Concilii Decretis non adversentu , quae postd. Concilium solet a Pontificibus apponi in litteris, quibus confirmant Regularium pri-vilagi ad R. Ostendit , Pontifices non Intendere
confirmare privilegia, quae sunt a ridentino revocata, ejusque Ducretis sunt contraria 3 1 Sed dubitatur. An verba illa Satris Canonibus intelligenda snt de Sacris Canonibus Conc Trid. vel de insertis in corpore juris
R. Donatus praA. regular tom. I. pari. I. rract. II. q. I . Peyrinus de privit regul. ad consi. I. Gregor. XLI. f. 3. n. a. tradunt, Sacros Canones, de quibus in dici clausula eos non esse, qui sunt inserti injure communi alias frequenter otiosa is nulla foret quaelibet privilegiorum confirmatio, cum omnia fere privilegia a Pontifice concessa sint
contra tis commune clausulamque restringi ad Canones, qui una cum Decretis inemdem Tridentino continentur.
Nec obstat, quis ex stylo Tridentini Canones appellentur, qui continent definitionesinu materia dogmatum, ut patet ex sess. 6. . aliis me, in quibus, ut distincta ponuntur Ca- non es fidei is decreta de reformatione . Nam quandoque a Concilio dicuntur Canobus, QDecretis . Et hoc videntur intendere Pontifices per dictae clausulae adjecti nem in confirmationibus privilegiorum .
Plaesumitur enim dict. clausulam a Ponti si cibus apponi in sensu a Tridentino inten to , .nolle privilegia confirmare in iis , in quibus Concilio adversantur.
33 Circa particulam exceptivam: Et D cretis Consilii Tridentini non adversantur dubitatur, an extendatur ad non confirmanda privilegia , quae quomodocumque suΠr Concilio contraria Super quo notandum , tib saepe t dentinum alicua Regularium privilegia expresse revocat per clausulas , non obstan tiabus privilegiis vel etiam , si exemptum esse
similive, quae pluribus ejusdem Decretis ad duntur . Saepe Verb d clausulis non utitur, sed verbis negativis prohibitivis aliquid etiam circa Regulares decernit, absolute interdicendo, .disponendo contrarias ut sess. q. in decret de edit libror ver- sic. Es Regulares fuerint, e . s. cap. 2. sres verb. Regulares veris, seg. 23. cap. . de res ver quisqMe. Roderico resolui. II 6 num. 1 . di Tit tenorem dictae clausulae esse , ut non Onfirmentur privilegia , quae a Concilio X- presse revocantur per clausulas , non οἷ- stantibuι, σα bene verb, quae ita non revocantur . Nam privilegia primi tentris simpliciter Concilio adversantur non illa secundi generis , quae cum AEX presio non
264쪽
1eIocentur, Iacite admittuntur; atque ita illi non sunt contraria. Sed contra ipsum sunt Donatus it. q. I s.
MN. . Peyr ibid. n. 3. ubi testatur de corni- muni traditque sensum . clausulae in pra-Σ obtinere, ut Pontifices intendant, non solum non confirmare , quae Xpresse reV
cantur a Tridentino per d. clausulas, sed etiam, quae illis sunt simpliciter contraria
Et facit, qu bd stigas cap ra. de regul. pra-cipitur a regularibus servanda ege omnia , singula in superioribus decretis contenta cum Hausula derogatori , non Obstantibus eorum c. In expressis autem non est locus coniecturis ad: dque nec distinctioni de contentis in decretis dumtaxat d. Iesi. s. quia qui totum dicit, nihil exoludit. Et facit Comstit. Pii IV in Principιs, a 4. Bullar tom. . in qua absolute revocantur privilegia, quae
Decretis ridentini contrariantur. Quae est opinio in praxi tenenda. 34 Posset hic agi de executione litterarum Sacra Poenitentiariae ; sed omittimus quia de hac re tractat Tiburtius , NaVarr. Ord. Recollecto. Francisci manuduist ad praxim . Tribunalis, ex eo Monacellus
rem remitto Hoc unum observo , qu bd saepe diriguntur cum clausula L Magistro in
Theologia vel Sacrorum Canonum Doctori
Quae ita est intelligenda . ut Confessarius eligendus sit vere Magister, vel Doctor in aliqua universitate . Nec lassiceret, ut esset Theologus , vel Professor, aut lector in aliqua Religione , misi illa Religio aliquo privilegio gaudeat pro ut concessum est ab Innocenti XI. Const. Euo, , sub ci . Novembris Q 679. Lectoribus Jubilatis de Ordin. Fratr. Minorum de Observ. dummo-d, triennio Philosophiam decennio Theologiam legerint, ut ibi textus. Adeb-que eas exequi nequeunt, qui solis litteris Generalis Lauream Jubilationis obtinent sed ad tempus praefixum, is disponit Urbanus VIII. Const. Cum sicut a Mart. 16 8.
non degerunt . Simile privilegium habentPP. Societatis.
sOMMARIUM. I. Puella suscipiens habitum Religiosum ι-bet esse maior quindecim annis. Ad professionem non admittitur, nisi annum probationis , or 6. tatis integre compleat. Tertia soror caret veto solvi duplia caram dotem, o ob n. 19. Puella in monasteriis uausi educationi non recipiuntur absque licentia Sacra, Congr. Discop. Cum Superiore Regulari recipiente vota Nonialium ad fectum, ut puella admittatur in educatione in Monasteris exempto , non a stit Vitarius Generalis . In quo Superior votum non habet. Puella in educationem non recipiuntur an re septimum atatis annum. Et postris. nequeunt amplius in Monasteriis absque speciali Sat. Cong. licentia detineri .
Agitur de uot . in quo sepelienda sint
puella decedentes in Monasteriis tempo
In Ecclesiis exterioribus monialium χύ- queunt sepeliri corpθν vir tim , ct mulierum ocularium .io Ab Episcopo vel eius incaνio exploranda est voluntas puellarum volEntium habitum Monachalem suscipere e professionem emittere.
II Neque ad eum effectum possunt septat
n. sterii ingredi. I Omisso examinis non irritae professonem 1 Non est simonia recipEre dotes a Men.ιιhandis. I Monasteria consequuntur dotes Novitiarum
profitentium causa mortis, non completo probationis anno. 13 Contrarium.
265쪽
19 Dotes possunt depo, apud tertium , qui ea post professionem puella tradat Menasterio.
1 Non potest absque licentia edis Apostolia ea Monialis de uno ad aliud Monast rium transferri , etiam ad effectium ut in secundo sit Abbatissa, vel Pris- fissa. 1 Monialis de uno ad aliud Monastepium
translata tenetur item per annum in
probatione stare subinde profiteri. et In Clausuram Montalium non possunt infantes, cuiusvis statis , re sexus sint introduci; et introducentium censura. a Legata reli ia in Ecclesiis Montalium in eis impleri non debent 1 Ad apiscopum spectat taxare numerum Montaiιum Regularibus δει biectarum.11 MOnialis supernumeraria sempere suem
16 Moniale nou possunt de propriis uellis disponere a
1 M Ulla puella potest ad habitum Re-L I ligionis in monasteriis Montalium
admitti, nisi habeat aetatem completam quindecim annorum , ex Decreto ac Congr. Epii cop. apud Monacellum fom pari. I. ad
cum necessitate recurrendi ad Sedem Apostolicam, si ante dictam aetatem velit γbitum suscipere ut de praxi, stylo testatur idem Monaceli. Nec ad professionem admitti debet nisi anno probationis completo, 6. aetat. anno exacto, pro ut Trid se C. 2s de regus. e. Is Anni debent esse completi de
momento in momentum, pro ut D communiter. Cum quibus firmat animoli decis 29. . . punctum horae professionis Gbere punctualiter respondere puncto horae nativitatis .cum de ista non constaret expectandus esset totius diei terminus quod si nec diei, sed mensis notitia haberetur totius mensis exitus expectari deberet ex ponderata ratione, quod possesso et pro lege praescribente, ut nullus ad professionem admittatur, nisi constet eum realiter, N eum effectu I 6 aetatis annos, unicum probationis integre compleVin unde polleum in illici Confect mandis R. qu . I s. n. s. di x t in anno Novitiatus .aetate requisi-
sua ad proselsionem non dari parvitatem materiae, ut dicam in se cap. I. Si in eodem Monasterio velit tertia soror habitum assumere, voto tam activo quam passivo privatur is duplicatam dotem resolvit, pro ut sui a Sacra Congregatione Episcoporum rescriptum Archiepiscopo Bracharen ut infra: Utique s Sacra Congregatio, infra: Aut igitur tertia seror intra prasinitum Montalium numerum in Menasterium intro ucenda est, aue supra illum si e numerata ivroi voluerit, eleemosynam totalem duplicatam Monasterio persolvat, seu fragioque tam a divo, quam passivo carebit quousque altera ex duabus eius sororibus e v ta decesserim si vero, ut supra d nitum einnialium numerum admitti petierit , speciali Sacri huius Congreg. licentia opus erit , usquidem concedi non olet, nisi ex conditione ut ipsa tertia soror triplicatam eleemosynam dotalem Monasterio absolυat, ne reliquis eius
duabus sororibus simul superstitibus , a flvo vel passυ suffragio gaudeat, die 26. Augusti 16I6. Puellae causa educationis non recipiuntur in Monasteriis, nisi de expressa licentia Sacr. Congreg. nisi accesserit consensus majoris partis Capituli , ac in scriptis obtineant licentiam a Superioribus ordinis , juxta rescriptum factum a Sac Congregat. Concilii Episcopo Hieracen sub ult Augu
Dum Superior Regularis recipit Monialium suffragia ad effectum admittendi educandam in Monasteriis sibi subjectis
cum eo non assistit Vicarius Generalis aliusve ab eodem deputatus, pro ut S. Congreg. Episcoporum rescripsit Episcopo rem Onen ut infra. Reserit in Sacr. Congν earione a Camdinal Carassa, ii.indo . . a rappresentato con sua lettera in ordine a dubio propo
266쪽
Estque advertendum , ub Superior
recipiens Montalium suffragia, votum non habet, quoniam ei non conceditur; ut ind. rescripto facto Episcopo Hieracen quod ex Pia sec. refert Peyrinus de privit. Qui ad
Consi. 6. PH V. g. I. n. Io id non conceditur, ibi Iamdudum ab eadem S. Congregatione Mintum esse , nullo Concilii Decreto prohiberi quominus uel in Monaseriis Montalium ed centur, si tamen eadem Nonasteria ante Concialium consueverint huiusmodi puellas recipere sique a Superiorious Monasteriorum , scriptam Iicentiam impetrarint, atque Albatissa, reliquorum Montalium consensus capitulariter
Sed in puellis debent concurrere requisita in alleg. Decreto expressa, relati in licentia Sacr. Congr. Romae impres fa , Sigillo Card. Praefecti obsignata, Secretario ipsius Sacr. Congregationis subscripta, quae in Italia locorum ordinariis vel ipsorum Vicariis dirigitur , ut possint puellae in Monialium Monasteria introduci ad effectum, ut pie is honeste instruantur. Et inter alia debent annum septimum
aetatis complevisse , nec as excedere neque ultra dictum s. debent detineri , misitamquam in propria habitatione , sed alis nari animo revertendi ad propriam , cum primo eis licebit. A simili de eo , qui ad villam ruralem se transfert, qui non debet ibi sepeliri, quia ibi Parochiam non acquirit 3 nam non accedit animo permanendi nec domicilium mutat sed sepeliendus est in Parochia loci , in quo domicilium Dbet, text. expressus In c. is, qui de sepult. iv 6. vel ubi elegerit sepulturam, vel in sepulturam majorum. Et quatenus puellae in alia Ecclesia a Parochiali sepulturam eligerent , vel sepulchrum majorum esset , in eo deberent tumulari sed tunc Ecclesiae Parochiali quarta funeralium solvi deberet. Sententiam Pignatellii ipse Pelitarius probabilem dicit, in praxi tenendam censeo , quidquid sine fundamento scripserit Samue- Ilus d sepult. Ide innrmum et fundamen
tum Peligarii. Nam tunc jus se pusturae ac quiritur ex Sacramentorum administratione, quando ex officio, non ex accidenti Sacramenta mini lirantur. Puellis autem in educatione receptis non ministrantur a Confessario ex ossicio Sacramenta, sed ad supplendas Vices Parochi, quatenus ipse perlonis i l co exempto, clausurae terminis restricto non potest eis ministrare. Et currit etiam inspectio, ubd in E clesiis exterioribus monialium mon possunt de licentia ac Congregationis. Et interim sepeliri corpora virorum, seu mulierum ai- dum eam petunt deminentur, nulla micorum, pro ut declaravit ac Congr. Epi- censuram incurrunt, ut notavit a Iorda scoporum in Maceraten. 8. NOVembri 16 2.
nu elucubr. tom. 2. lib. . it. II. n. s. sed
si etiam ad unum diem disterant petere praxis hic Romae est, ut absolvantur. De loco, in quo sepeliendae sint puellae, quae tempore educationis in Monast, iis moriuntur agit Peli Zariu Monialib. cap. o.
seu 3 sub sit n. Σ33 scribens esse sepeliendas
in Ecclesia exterior Monialium Did deducens ;gubd jus sepulturae ex administrationi Sacramentorum acquiritur eidem Ecclesiae P gna-
telluS ver rom. 7. con 63. Voluit tumulandas
esse in Ecclesia illius Parochiae, in qua ipsae habent domicilium. Super quo est ponderandum , vj iismodi
puellas non amittere uam a tochiam, cum non descendat a rc pria Parochia, ut illam decrescznt, .mutent; Am ad tempu, d
scendunt, .non manent in Monasterio , vel nisi accesserit consensus Montalium,
Et in Gravi nen. I. Octobris Isso ibi
Nelle hi se anche es/riori elle Monache non
267쪽
Sed quid, si in nulla Parochia haberent domicilium, nec in alia sepulturam elegissent; neque sepulchrum majorum existeret ΘResp. In casu essent sepeliendae in Ecclesia illius Parochiae, in qua situm est Monasterium; nam tunc Parocho illius acquirutur jus sepulturae, pro ut pluries censuit Rota apud cit Pignateli tom. p. alleg. n. a.
praesertim in Constantie n. jurisdictionis 18. Maj I 6 II. coram Ottembergo . Nam hujusmodi puellae sunt omnino saeculares , licet sint in Monasterio , non desinunt esse subditae Parochiae, in qua erectum est Monasterium , ut etiam dixit Peligarius Et quemadmodum Parochus illius Parochiae assistere debet matrimoniis dictarum puellarum quoniam Tridentin se C. 24. cap. I.
de reform matrim declarat irrita matrim
ni celebrata sine praesentia Parochi , vel Ordinarii licentia cita debet illas tumulare , utrumque enim inter jura Parochialia
Id ipsum, servata proportione, dicas de tumulatione mulierum saecularium , si contingat eas decedere in Monialium Monasteriis.1 Quis explorare debeat puellarum Voluntatem, habitum assumere , in Mon steriis profiter volentium λResp. Episcopus, vel eo impeditori ejus Vicarius, aut aliquis eorum sumptibus ab eis deputatus, ut expresse Trid se f. s. c. I p. de Monialib. A quibus diligentissime examinanda sunt An libere eum statum elegerint an vero coabia, o seduci fuerintra an sciant quid faciane, 'agant ut ibi textus . A quo
item Praefectae Monasteriis praecipitur sub poena suspensionis ab officio ad arbitrium Episcopi, ut Episcopo tempus professionis ante mensem significet, ut inde possit ad
II Nec occasione examinis faciendi o sunt praetacti intra septa Monasterii ingredi, sed ante cratem ferream est faciendum: solum eas interrogationes adhibere debent , quas Trident jubet is quatenus puella de aliis interrogaretur , non tenerem tu respondere , per disposita a . Pio V. apud arbosam in Trident ad dict. UCas.
Sed petitur, an voluntas exploranda sit semel ante habitus susceptionem, oeeru nante professionem λResp. Afirmative, ut in terminis Trid. ibid. apud Fagnan. in . ad cap. Camvirum, de regul. n. I. er seqq. Nam saepe
puellae invitae habitum suscipiunt imbquamvis saepe voluntarie illum assumant non raro invitae profitentur timore parentum, Vel cognatorum, vel verecundia habitum dimittendi. 11 At, inquiritur, si hujusmodi examen
ante professionem omitteretur, an professio esset nulla λRespond. Negative . Nam Concilium in casu omisit'nis professionem non irritat a mortali tamen non excusatur , qui illud
omitteret , cum sit mortale contravenire
Concilio Generali in re gravi ; hujusmodi
autem re praesum liu gravis propter appositionem poenae suspensionis ; quae cum sit gravis poena, gravem culpam supponere debet , Peyrin formular. Pruat lite. I.
a Quaeritur. An ad Monasteria Moni, lium habentiari pro ut habere debent 'edditus susscientes ad alendas commode pro qualitate regionis , secundum qualitatem status, Moniales numerarias, possint puellae, quae in ipsis statum Regularem intendunt
assumere, secum dotem deserre Videtur non posse, per texi tu cap. Quoniam , de simon ibi e Simoniaco labes adeo plerasque Moniales infecit, ut vix aliquas sine pretio recipiant in sorores, paupertatis textu, volentes huiusmo i vitium palliare Quare ac Congr. Conc olim consulta, an
in Monasteriis Montalium, in quibus juxta Decret. cap. 3. Uf. s. de regul Episcopus certum numerum constiterit, liceat Abbati si in locum Montalium deficientium alias recipere, pacta certa eleemosyna Respondit, si ex redditibus Monasterii , vel confulis eleemosynis tantum suppetat Monialibus ut ad ipsarum tutum, o ad fabricam Eccles , alia que necessitates commode ossi iat minime licere , secus si Monialium numerus augeatur. Quod teste agnan in . ad Non ampliὰs, de institutionibus num. 24. sulta tunc temporis Pontifice probatum , col firmante augendum numerum, si dos recipienda sit. Sed l: non obstantibus responde dum
268쪽
eum cit astumati v ς, ex sententia Sac. Cong. Episcop. Regul apud Fagnan ibid. n. 2s. Quae animadverten , Sanctimonialium Mo
nasteria sine dotium subsidio diu sustineri
non posse; propter ingruentes necessitates, casus inopis tos, plerumque ad inopiam redigi: Summis Pontificibus approbantibus, prudenter sancit, ut dotales eleemosyna a Monialibus numerariis persolverentur ita metsi numerus et g et taxatus ad mensuram reddituum Monasterii ex penuria enim mul-ra proveniunt malai praecipue in Monasteriis Mulierum. Quapropter in contrarium adducta nil relevant. Nam Sancta Sedes considerans id sine gravi Monasteriorum detrimento servari non posse, ea per posteriores resolutiones antiquavit, di correxit super quo est etiam ponderandum, dotes non assignari pro emptione rei spiritualis , status nimirum eligiosi quod forsan iniendebant Religiosae
de quibus d. cap. sed traduntur ad flectum , ut subministrent opes ad alendum Moniales, occurrendum penuriae in casibus emergentibus; cita delatio dotis non est illicita, nec simoniaca.
I At petitur , an Monasteria consequi possint dotes Novitiorum , in anno prcbationis decedentium, eo non completo, IC-1cs one tamen ante obitum in articulo mortis per easdem emissa juxta privilegium S. Pii V. Const. Summi Sacerdotis, a Io9. in Bulla rem a datum Nonialibus Novitiis Ord. S. Dominici , ut in mortis articulo constitutae, professionem emittere possint ante annum probationis expletum, mod sint legitimae aetati S.
Pro firmativa ponderatur hic non currere dispositionem Trid. cap. 16 cit. Ug. ibi
de neque ante νofessionem excepto villula συι situ Notitii , hi vitia illius temtoris, μοis probatione es, κocumque prἀtextu a paren--ibus , vel propinquis , aut curatoribus eius Monasterio aliquid ex bonis eiusdem tribuatur.
Nam non sumus ante pro sessionem, sed professione emissa is secundum Apostolicam concessionem secutum est matrimonium spi-1huale cum Christo sponso, ut notavit Peyi in ad Consit. 8. S. Pii P. f. a. n. I. cita omne parit et sectus, quos produxisset , si Opleto probationis an ro professio emittere-Mai; sed quatenus post dictum an riri pro sc
si sequeretur, Monasterio do deberetur aergo etiam debetur in casu. 1 At nihilominus negativo respondetur. Colligitur ex ipso Indulto S. Pii, in quo non superflue fuit adjecta haec ausula: ira tamen, quod ipsa Noniales Novitiessi decedentes , indulgentiam,' alias gratias, quas Moniales vere professa decedentes conseqhuntur , consequi
possint. Quibus certissime significatur, indultum suiffragari solum quoad spiritualia,
concernentia salutem animae profitentium , non ver quoad bona temporalia in praejudicium parentum , 'atre dum. Proindeque si Monialis sic professa, ex tali infirmitate decederet, Monasterium non succederet in bonis illius, nec ei dos acquireretur, per a gnan ad ap. Ad Apostotiuam, de regHl. n. 33. Et aperte deducitur, ex quo si Novitia illa ex Orbo convalesceret, non censeretur
alligata Religioni, nisi transacto anno probationis, teium profiteretur, utpote nulli ter proses a. 16 Nec obstat citatum indulium Sancti Pii; nam ibi Pius eas contradistinguit a V
re professis, per verba, Quas Montales vere
professe. Tum quia indultum ii videtur revocatum a Gregor. XIII. Const. In tanta las Bullar ibid. in qua ad terminos uris communis, Goncilii Tridentini reducuntur litterae S. Pii pro Ordinibus Mendicantibus aliisque editae, ridentino contrariae Trid.
autem UZ.cit. cstp. I . nullam dicit professionem factam ab eo , qui minori tempore qUam per annum, post susceptum habitum inprobatione steterit; propterea Sac Cong. Conc in una Min. Obser. o. Mart. 16 9 πιι cap. ID ses'. s. de regul censuit hujusmodi Novitias, ubi convalueri II , debere iterum
profiteri, apud Pignat et t. tom. I. consuli. 236.
Ac pioinde , privilegium ii solum forsan quoad indulgentiam , gratias spirituales potest sustineri non suisse a Greg. revocatum prout ex recentioribus nonnulli scripserunt, teste eodem Fagna n. ubi supra I Nota I. non liceremonialibus recipere a puellis ingredientibus dotes anteearum pro sessionis, juxta cap. s. sessos de reguLM ipsas semper, non facta pro sessione, esse restituenda , restitutis tamen X- pensis Monasterio, quas in alimentis iccit.
S. Cong. Cn. c. apud Fagna n. cap. Statur-mus de regni. n. 37.
269쪽
18. II. Moniales secum deserre debere eleemosynam dotalem in bonis stabilibus
vel censibus perpetuis, ac tutis post prose sonem investiendam. Sacr. Congr. Episcop. Regul apud eumdem a d. cap. De in stitutionibus . 23. 19 III. Non prohiberi, quin dotes puellarum ingredientium Monasteria , ut Regularem vitam profiteantur, realiter deponantur pene tertium, qui eas Monasterio tabeat dare post professionem emissam . Sac. Congreg. Conc apud eumdem de regul ad
te dotes sub nomine depositi, seu praestita cautione de illis restituendis professione
non secuta , recipere non Possunt, ex eadem Sacr. Congr. ibid. IV. Duplicis eleemosynae nomine , Intelligi semper debere duplicatam summam ejus, quae in receptione cujusque Monialis intra numerum in quolibet Monasterio constitutum erogari pro tempore consueverit ita tamen, ut ubi summa, quae Consertur, minor est scutis ducentis, ibi saltem ratione duplicatae eleemosyna solvenda sint scuta quadringenta, non minus Sac Cong. die . Septembris I 6o . apud eumdem add. cap. De insitutionibus . 42. Nisi a Sacr. Congr. aliter disponatur. 2 Hic adverte, non posse Moniales quacumque occasione transferri de Monasterio ad Monasterium sine speciali licentia edis Apostolicae, toties quoties obtinenda , XDecreto Pauli V. publicato a S. C. Episc. 22. Decembr. I 6 II. Videndus agn in I. ad cap. Recolentes de stat Monachor. n. 49. I. Quemadmodum non possunt amplius Episcopi ex attributa sibi facultate a Trid. e. 7.s C. as de regul de uno Monasterio ad aliud Monialem transferre, ut in eo munere Abbatissae fungatur. Sed est obtinenda specialis licentia a Sede Apostolica. Et ita caute le
gendus est Miranda rom. I. manual. PrAlat. de Moniat. q. 3. art. 3. ver. Isantum ver ait: ne ad tertium, ibid. Fagnan. n. q.
EI A petitur, an Monialis translata de uno ad aliud Monasterium diversi ordinis sive aequalis, sive stritatoris , aut laxioris observantiae , teneatur iterum per annum in probatione stare, denub professionem emittere Assirmative contra ambur. de iur. A bati . t p. I. q. D. juxta Decreta S. Cong. Episcop. Diplomata Apostolica, quae s per hac re expediri solent . Et conlidera tur , tib annus probationis non solum datur in favorem professurae , ut experiatur id, quod pro sessura est vertim&in fa-VOIem earum , quae ad professionern suscipere debent , ut experiamur more tranS latae, an conveniant suo Monasteriora ergo ad hunc effectum debet Monialis transiens per annum in probatione stare , quoniam longe melius mores cognoscuntur annuali cursu , quam alias .facit, tib Moniblis transiens non intelligitur perfecte translata, nisi professione emissa, nam pro priori non intelligitur in corporata secundo Monasterio . Neque ante emissam professionem efficitur filia Monasterii, neque si de corpore illius, cap. Porretitum de regul. Nec ex vi translationis praecise subjicitur Praesectae secundi Monasterii, nec ei tenetur irrevocabri iter obedire. Quoniam si ad primum vellet redire, impediri non posset, ex eo qub obedientiam Abbatissae secundi promisisset; sed pro reditu , etiam foret necessarius edis Apostolicae consensus. Secundum hanc sententiam olim etiam processit Sac Cong. Conc quae ad dubium: Auprofessus in una Religione,' ad aliam transelatus etiam laxiorem auἱlorirare edis A soli-eε, posset renunciare anno probationis. Respondit, non posse nec illam renunciationem per Superiorem concessam intra annum recipi debere sed teneri tum iterum profiteri, iuxta formam traditam eap. Is si . 2s de regul. Decretum resertur a Fagn. in . ad cap. Ad Apostolisam de regul. n. 64.
Et quamvis Decretum videatur soluiri tangere transitum virorum Regularium intii nee ἶne licentia Sedis Apostolicae possunt etiam ad strictiorem transire; tenentur de novo annum probationis peragere, iro sessionem emitteres tamen excidentitate rationis r visio ampliatur ad transitum, etiam Montalium i cita debent semper per annum probari, ipsa iterum profiteri, nisi Sedes Apostolica cum ipsis dispenset.
armis aeritur . An introducentes , wadmittentes infantes cujusvis aetatis, sexus in Monialium clausuram, incurrant censuram violatae clausurae pNonnulli apud arbosam in Trident ad
270쪽
cap. S. se . 2s de V l. n. s s. negant, si admittantur, cintroducantur infantes rati ne carentes, cum ipsi ad peccandum provocare non possint. Caeter iij, quia Trid.
non distinguit, sed absolute loquitur cujuscumque aetatis fuerint, de nec nos debemus sensum Concilii restringere . Legaturcii cap. ibi ingredi autem intra septa Monasterii nemini Deae, cuiuscumque generis , auticnditionis, exus, ve aiatis fuerint, sine Gpiscopi , vel Superioris dicentia in scriptis obtentis, sub excommunicationis poena ipsi facto in-cu renda. Ide S. Congr. in Cremonen Ir. Februar. Is 8s apud Pacem Iord elucubr.
Gavant de Montal. Barb. sum m. Bullar. eod. verborespondit, rid prohibere ingressum omnibus cujuscumque sexus, laetatis. Et in Tudertina . Aprilis Is 7 si in Neapolitana 22. Mart. Is 8 o. in Taurina Io.Iun. 16SO. dixit, introducentes, admittentes infantes cujusvis aetatis, sexus , excommunicationem incurrere violatae clausurae, pro ut refert ignatell. om. 6. consult. 8 s. n. 293. aqua ex stylo Curia Sede Apostolica absolvit. Ad quam in facti contingentia plures Moniales recursum habuerunt, .sacultatem obtinuerunt, ut a proprio Consessario absolutionem a censura reciperent. Et de articulus est certus, ut nec delicentia Episcopi possint pueri intra septa introduci; nam ubi Trid disponit , neminem posse sine piscopi vc Superioris licentia ingredi Monialium clausuram , subdita Dare autem tantum Episcopus , vel Su-pὰγior licentiam debet in cassibus necessariis
Quare faculias ingrediendi clausuram Montalium concedi non potest , nisi ob casum necessitatis Monasterii, seu Monialium, cui aliter non occurri non possit . Quae autem necessitas potest esse, ut introducantur parvuli, Quinam pollunt isti occurrere Et hinc non tolerari debet , qud puellae licet parvulae ingrediantur, pro ut censuit Sacr. Congr. in Pistorie n. 29. Februar. Is I9. Pignate li ibid. Propterea nil obstat objectum. Quoniam
quamvis parvuli propter carentiam usu rationis a mortali excusentur, debque a majori excommunicatione , quae siue mortali
Don incurritur, ut plene D scribunt, nos diximus alibi P non tamen Xcusantur introducentes, ut etiam loco alleg notav tPax Iordani. a Quaeritur . An onera Missarum relucta per testantium dispositiones , legata relicta in Monialium Ecclesiis, debeant in eis impleri Resp. Negative, pro ut Sac. Cong. p, scop. in una Venetiarum . Augusti sys.
scripsit Patriarchar: Perche elle Chio esse-piori elle Monache si trovano molle Catelleton obligo dii esse a dirsi a Frati, a Congregatione per levare quella pratica, ordina che et e Capelle se trafferi cano niale proprie Chi. e do rati, lasciando in quelle delle Suc re solamente una Messa Pro legatis Missarum relictis in Ecclesiis Montalium existe tium sub regimine Fratr. Min. de Observ. Clemens VIII. edidit Constit. Ex debit Ios.
Et quamvis allegatae dispositiones restringantur ad Monasteria Monialium Regularibus subjectarum, idem pariter est dicendum de illis, quae sub Ordinariorum jurisdictione consistunt. Ad ii od facit resolutio S. C. in
Lucana 21. Decembr. I 628. quae decrevit,
Quod Moniales singulis Missis pro singulis diι-bus debeant esse contenta, exceptis diebus celebrationis propriorum Ostorum , vel exequiarum alicuius Monialis. Pos ne item permitti duabin Monasteriis ita numerosi , ut omnes eidem
Missa, nequeant interesse . Pignate li ibid. Ex praxi tamen hic Romae videntur plures etiam quotidie permitti.2 Quaeritur . Ad quem spectet taxare numerum Montalium , etiam Regularibus subjectarum Resp. Ad Episcopum una cum Superiore Regulari, ad formam Const. De sacris,
oec. la . Gregor. XIII. Bullar tom. 2. In
qua g. 6. disponitur, ut infra , ibi : Donee
numerus Montalium , etiam Tertiariarum quem per ipsos locorum ordinarios , etiam in Monasteriis ab eorum cura regimine quomodocumque exemptis , cum illarum Superiorum interventu stabiliri se ordinari neque supra illum numerum alιas recipi posse , etiam de consensu suorum Superiorum , volumus mandamus ita imminutus fuerit , ut reliqua Moniales , Tertiaria ex propriis redditibus Monasteriorum Usorum ve consuetis eleemosynis