Officialis Curiae ecclesiasticae, ad praxim pro foro ecclesiastico, tum saeculari, tum regulari, utiliter aptatus ... auctore Augustino Matthaeucci; opus praelatis ... maximè utile, ac necessarium

발행: 1734년

분량: 509페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

Quoad Novitios.

etis suffragium enegare propter Isum cognitum ex confessione Sacramentali.

OvitIus ille dicitur qui de novo a per idoneos Religiosos recipitur Queistimentis probationis in Religione a Sede Apostolica approbata induitur , nullo

voto emisso. a Quaeritur . Quanto tempore Novitius debeat in probatione stare Resp. Id taxatur a Trid. V 2 s. cap. s. de

Regulari ibi: In quacumque Religione, eam virorAm, quam mulierum, professo non sat an-re decimum sextum annum expletum ' qui minori tempore, per annum, post fusceptum halitum in probatione steterit, ad professionem non admittatur . Presso autem antea alta se nuia Ia , nullamque inducat ιligationem ad alicuyus Regula , . Religionis, me ordinis observatio nem , aut alios quoscumque effectus.

At petitur. An valida sit professio emisti peracto probationis anno, eadem die suscepti habitus, sed ante horas circiter quinque ΘUalidam esse professionem pluries scribunt, considerantes Prim b, tib in his , qtiae respiciunt favorem alicujus , dies compta habetur p. completa. In hac autem facti specie versamur in his, quae favorem res. piciunt, tum ex parte Novitii, tum ex parte Religionis ex parte Religionis , ut haec probet mores Novitii ex parte ver Novitii, ut hic probet Religionis austeritates, disciplinam ita expectandum non est ultimum instans. Secundo, quia Concilium In d loco nil

Uiud exigit, quam annum probationi Scompletum de cum annus dividatur in naturam

iam, qui diebus, 'oris conficitur, rae

momento in momentum computatur , cor

statque diebus 36 s. horis fere sex eu civilem, seu vulgarem, ac ni cialem , qui 36s. diebus absolvitur; videtur satisfactum menti

concilii, si intelligatur de anno civili,

non naturali maxime , quia levis omissio non vitiat, ut plures rescripseritnt.

Teretib. Si Concilium loqueretur de an-zonaturali deberent a die suscepti habitus usque ad professionem emissam currere dies 36s .fere sex horae: cita Novitius, qui suscepisset habitum die o. Iun. IIo 7 hora zona, debem sequeriri anno professionem emittere die ro ejusdem mensis, hora I s. alioquin professio antea sacri nulla seret wcum haec sit res plena scrupulis, dicendidum est Concilium locutum fuisse de anno

civili, non naturali. Caeterum pro nullitate professionis vis dentur magis urgere infra scripta. I. Conciliuni ibidem ad profectionis validitatem necessaribrequirit, ut Novitius non minori tempore , quam per annum, inprobatione steterit. De Novitio autem, qui ante aliquas horas pro- sessus est, verissime dicitur in probationem ianori tempore stetisse , quam per annum Quoniam annus per D ubi incipit , ibi desinit, qua incipit hora , finitur , ut scribit artol. in . libellorum , is de accusat. Ergo ejusdem professio valida esse non potest. Eo magis, ubi jus commune , a quo Concilium recipit interpretationem passi-Vam, non modis exigit, ut Novitius nota

minori tempore, quam per annum, in probatione steta verum requirit , ut annus sic elapsus, per ext in cap. Non solaim de Regul ibi Sub poena excommunicationis districtius inhibemus, ne ante annum probationis elapsum quemquam ad professionem vestri ordinis recipere rasumatis . Certum autem videtur non

posse dici annum elapsum, nisi ultimum momentum suprema diei excesserit. II. Quia, quarti vis levis omissio regulariter actum non vitiet id tamen non veris catur, quando quod omittitur, est deforma, e. Cum dilecta de rescrip. Est autem de forma, qu bd annus probationis sit completus, propter adiectam a Concilio clausulam Decreti irritantis ergo ex omissione horarum quantumcumque levi, irrita redditur professio. III. Quamvis apud DD. ob ex tuum diversitatem dubia res sit, an tempus computetur de momento ad momentum an ultima dies anni coepta habeatur pro completa tamen in hoc videntur convenire , qu bd ubi est favor, ut tempus duret, non ha beatur pro completa; ubi ver favor est, ut tempus finiatur, pro complata reputetur. bd videtur juxta Glossi in c. Cum in cunctis, de Aect in vera Exegerit Favor autem

est , tum respectu Novitii , tum respeetu Religrinis, ut tempus currat de momento in momentum , nullum instans , vel Novitio, vel Religioni praeripiatur . FaVor Novitii est, ut hic integro anno probet ne

282쪽

2.66

Cap. XXXIV. incialis

ra, .labores Religioni ci deque ejusdem obligationibus instituatur . Et cet aliquem esse Religiosum summus sit favor , tamen

summus etiam favor est , ut antequam talis efficiatur, cum integra anni plenitudine de Religione deliberet, juxta dict. cap. Non olum, ubi dicitur , annum probarionis inpia tutum maxime os in subsit dium fragilitatis ingredientis Favor vero Religionis in eo est ut probet mores Novitii; qui cum est professioni proximior, solet magis experiri, an Mero zelo vel humano flecsu, an ad Deo famulandum, an aliquo mundano sine statum Religionis elegerit: propterea tempus derri Oment in momentum est computandum

&nullum instans neutri absque gravi ipsorum iro uria surripi potest. Qui nimbos in materia praesenti concurreret favor, de odium , adhuc tempus deberet computari de momento in momentum ut etiam dixit Glos ind. cap. Cum in cunctis.

Sed quatenus deberemus a doctrina illa de favore, odio discedere, adhuc non sustineretur , quod in praesenti dies capta haberi deberet pro completa. Quod evidentissi ne cones uditur per ea verba : ec, qui minori tempore , quam per annum post suscε-ptum habitum in probatione steterit : Concilium hic con notat tempus probationi S, Ona die, sed ab actu susception s habitus. Unde communis conclusio est ut, quotiescumque terminus statuitur ab aliquo actu, non. die acturi sed tempus currat de momento ad nomentum, ac proinde quilibet vel minutissimus desectus infringit actum , ut X

Fagna n. in . ad cap. Ad nostram, de Regul. n. 3s exscripsit igna teli. cm. 9. consult. 87. n. 6. Annus autem debet esse completus

inon Ecclesiastice per Festa Mobilia , sed

per cursum solarem. 9 Hinc concludas, tempus computari de momento ad momentum, hoc est, ab hora

dici, in qua suscipitur habitus, usque ad eamdem horam ultimi diei probationis, debui necesse sit , ut qui habitum suscepit die .

Rugusti anno 17o7. hora o debeat anno l7o8. eodem die hora, .non prius profiteri. Nam ubi Lex, vel Constitutio taxat tempus, estque a Lege ordinatum , debeteste compleuim ad ultimum usque momentum, ut post Suare et, anche dixit Pi-

notavit Quilici Con A. Manual. q. 26. Arr. uti. n. I, in anno probationis, laetate ad professionem necessaria non dari parvitatem materiae. Nam semper de eo, qui stetit inprobatione una hora, vel media, vel quo drante minus, dicitur stetisse minus anno

Peyri n. de Prsiat. q. 3. cap. I. g. q. n. s. Super

quo omne removit dubium S. C. C. quae die a I. Ianuar. 16 7 declaravit, professonem emissam

non completo anni curriculo, etiam per duas h ras tantum , non valere , apud Hasbensem summ. q. Regul ver. Professio n. 346.

Io Nec obstant, quae fuerunt pro validitate professionis producta non primum, cui satis est datum supia in tertia probatione Quoties enim Lex aliter disponit, ut in casu Concilium, non sequitur diem coeptam haberi pro completa. II Nec secundum: MConcilium esse locutum de anno naturali, patet ex primo , secundo fundamento nostrae opinioni S. I Nec tertium. Concedimus ad validitatem professionis requiri annum expletum

36s diebus, horis fere sex; sed negamus

rotunde, quod argumentum intendit: nam illa sex hora intereluduntur inter unam, alteram nonam horam praefatorum mensium sic, ut in sequenti anno completus omninbreputetur ad Orae nonae pulsum.

Et reputari debet horologium aequali processisse gressu , dum aqualis diligentia moralis fuit adhibita, nec data opera sui tapposita manus , ut ex cursu fraus aliqua

oriretur.

ia Quae dicta sunt de probationis anno,

debent, servata proportione, applicari anno attatis sexto decimo. Qui etiam debet esse completus de momento in momentum nam Concilium ibid. decrevit, ut professio non fiat ante decimum sextum aetati annum expletum Textus est clarus. Nec diceretur expletus, cui adhuc, Vel hora, vel media, aut quadrans deficeret. I Nec valet, quod in moralibus parum pro nihilo reputetur . Quoniam istud procedit, quando Lex aliter non disponit Lex autem Concilii vult annum esse expletum qui certe expletus non praesumitur, cum adhuc hora, vel media, vel quadrans proconsummata plenitudine desiderantur de quo

in ira cap. 61.

a Q ritur. An in anno bissextili expe- ita lin

283쪽

Quo ad Novitio S.

ctandus sit lapsus diei, qui tunc de novo add-tur,ut annus probationis completus dici possit. Resp. Affirmative. Nam in eo anno duo

dies pro uno computantur, ex cap. Quinuit,

de verb signis Nec ex additione diei a Gregorio XIlI. facta dicitur annus bissextilis majus spatium, quam anni, ut notavit Fagn. ubi op. n. et s. Hinc S. C. C. apud alleg Hasbens sub s. Iul. I 6I7 declaravit: Nullam esse professonem, si sit emis in anno bisextili non expefiat lapso illius diei, qui tunc de novo additur. Et proinde, qui habitum suscepit die a 4. Martii, non potest in sequenti anno profiteri die a 3 ejusdem mensis, propter additionem unius diei factam Februario.

I Quaeritur. An annus probationis debeat esse continuus λResp. Affirmati e , ut in terminis resolvit ac Cong. Conc apud Fagn ibid. n. 27. Quae consulta a Procuratore Generali md in Mini m. An Novitius qui a Monasterio

se aliam Religionem ingrederetur , abierat ad duas tantum horas in alio Conventu meram traxerat , ct statim deinde facti poenia

tens, reversus fuerat , teneretur incipere γ

υum annum probationis Respondit, teneri ab eo die, quo rediit. Nam hic tempora proba, tionis non conjunguntur , wannu probationis debet esse continuus. Ubi enim jura certi temporis mentionem faciunt , intelligi

debent de tempore continuo, quia regular, ter Omne tempus continuum esse debet. Et certe de eo, qui per aliquot dies extra Monasterium moratus est, non dicitur in probatione per annum stetisse, contra dispositionem Conciliarem. In quo etiam est ponderandum cum Fagn. in . ad cap. Insinuante, Hi Cler vel vovent. n. 34. ub propter intermissionem diversificantur mores opera hominum. Et certum est gravius esse Religionis duritiem, rigorem experiri per annum integrum, quam per annum interpollatum. Hinc sequitur, qud eget OV receptione, admissione per eos , ad quo Sspectat, ut iterum Novitius esse possit, laebet annum probationis incipere.

I Sed quid de eo, qui post moram in

Conventu designato pro Novitiatu, per aliquod temporis spatium, ut ad quatuor, Vel sex menses moratus est, Isi postea de licentia Superioris ex rationabili causa sub illius obedientia residuum innui tempoIi extra Conventum mansit, expleto anno professione in

emisit An professio inde secuta sit valida Affirmant nonnulli ex eo, ub fictione juris censetur Monachus esse in Monasterio, quando est extra delicentia sui Superioris,

in his terminis referunt Suare Z NaVar. M randa, oecchius apud Peyrin ubi op. n. Ior suisse declaratum a S. Cong . Conc. quibus adhaeret Passarinus de stat homotom.

3. q. 189 in spe t. s. n. 86.

Verum ipse Peyrin. ibidem , cum quo

transit Sanctor comment in stat. S. Francisci cap. 2. stat. G. Reqonde 3 si causa, dixit eorum sententiam tutam non esse, quia continuitas anni probationis in Religione est deforma, juxta textum rid. in . cap. in his, quae sunt de forma, rigor uris servandus est, ut dixit Rota apud Farina c. I. pari. de . Is 7. n. 2. MaXime quia plurima praescribuntur in Decretis Clem. VIII. inci p. Cum ad

Regularem pro educatione Novitiorum, ut sub consit Urbani VIII. Buli tom. q. quae certissime

nullatenus impleri possunt, nisi intra claustra Monasterii. Quapropter, qui existit extra nec Religionem probat , nec a Religione probatur consequenter non satisfacit Concilio, quod reciprocam hanc probationern requirit ad valorem profestionis.1 Nonnullis etiam videtur, ab infirmo novitiatum non interrumpi , si ad aliquos

menses sit in Conventu non taxato PronCVitiatu, in quo manet infirmarias cum ite maneat sub obedientia Praelati, cin Religione

experiatur asperitates, quae propter paupertatem solent Religiosos infirmos comitari , fictione juris censetur praesens in Conventu designato; cita in praxi est apud plures Religiones per allegatos. Secus dicendum, si dimitteretur etiam de licentia Pra lati a d

mum paternam ad infirmitatem curandam nam tunc ab incommodis infirmitatis, quae solent in Religione experiri, esset immuni S. Verum haec regere non videntur ; nam inspecta dispositione nunciatorum Decretorum Clementis VIII res est certa, qud dNovitii pro te impore novitia tu non OL sint ad alios Conventus transferri ad effectum, ut ab infirmitate curentur; sed sint curandi in Conventu pro Novitiatu deputato, in loco ejusdem Conventus ad Novitiorum habitationem assio nato . Haec sunt verba Pontificis: Non li eat eis, durantem

vitia

284쪽

Cap. XXXIV. Ossicialis

titiaius , re probationis tempore tinti cum Pr

fossis , nisi in Choro ' in Ecclesia tempore o

cierum, in pro essenibus, aue in coenaculo causa refectionis commora i , nec permittatur eis professos domo exeuntes comitari. Quando autem extra d. locum, Conventum curarentur

de necessitate extra dictos usus cum professsis deberent commorari. Et considerari posset,qebd de Novitio, qui in alio Conventu curatur, non erificatur, qud in probatione per annum stet in Conventu pro novitia tu designato, ut est evidens , ita non impletur mens ridentini, Clementis. Nec obstat, quod pro eo tempore esset in alio Conventu de licentia, .sub obedientia Superioris . Nam non ex eo diceretur esse in Conventu deputato pro Ovitia tu

Atque ita annus probationi non esset conti. Inuus continuatio enim attenditur ex existentia in Conventu designato , ubi ex expresso loquitur, fictio tacet. In Ord. Min. de Observ. nascitur debitum curandi Novitios infirmos in Conventu

Novitiatus, ex Const. Innoc. X. Ad propa- Mnaam dat. Is Octobr. Io sq. apud Lant. ver. NoviIrusn. 8 in qua g. 3. inter alia pra sci bitur, ut quolibet quarto mense a Fratribus, qui a duobus saltem mensibus adtus crint de Familia in Conventu ipsius Novitiatus, per secreta se stragia Novitiorum habilitas probetur. Qua vel ratione poliunt habilitatem recoglaoscere , si Novitius in alio Conventu, etiam ad el secium acquirendae salutis commoretur Caeterum Convel si , cum juxta d. Dccreta Clementis debeant etiam circa corporalia obsecuι probari exerceri , o fiunt in Conventu deputato prosemis adjungi non inod in cincinarum ministeriis is horticultura; verum etiam eos comitari Valeant extra Conventum occasione quastarum pro

Ι'rat Ium necessitatibus , uraiuertim in illis Religionibus , in quibus de mendicato vivitur Durni modo extra Conventum non pcrnoctent, nisi sortuito casu id Zeniat. 19 Quid dicendum de eo, quia Superiore habitu eligioni induitur in Conventu non designato, non ut in eo probati ei faciat; sed postea ad designatum transmittitur, ibique peracio probationis anno, prosemio-Ilcm emittit an valide profiteatur λRes . Quar: .vis allegata Decreta Clemcntis videant ut obstare validitati professionis, cum vere Novitius ad habitum fuerit admissus extra Conventum designatum tamen ex hoc capite non est professo nulla. Quoniam quamvis indutus fuerit habitu Regulari in

Conventu non designato, non fuit tamen receptus, ut esset Novitius ejusdem Conventus, sed alterius designati pro quo fuit receptuS, ut in eo annum probationis perageret, verba Decreti, Ad habitum Regst, rem

non admittantur Ec ista, Non audeant ad ha

bitum D cipiendum recipere , intelligenda sunt cum esse et durabiliri inspecto autem etsi-ectu durabili, ille dicitur receptus, Madmissus in loco designato, qui in eo per annum integrum probationis, probat asperitates Religionis, cligio mores illius.

Caeterum annus probationi non est computandus a te ni pore suscepti habitus extra Conventum designatum; nam quoad hoc receptio illa reputatur, ut ex allegatis Decretis. Sed computatio esse debet a tempore receptionis, cu actuali situ ressus in Monasterium designatum nam tunc, non prius, si formaliter Novitius ut diliit Fagn ibidem . 8. post cimi Pignat cli tom. . cons. II S. n. IS. ex quo ad verbum plura transcripsit.

Quid autem dicendum de Novitio , qui sui ad habitum receptus in Conventu dei

gnato, in eoque per annum integrum stetit m probatione: sed postea ad proscssionem emittendam mittitur ad Conventum non designatum: an validam prolissionem emittat pro Contra nonnullos, validitatem professionis, sunt verba Decreti Regularis , SS. Clem ibid. obstatque eorum sensus al

tireum , sine ad habitum , sive ad professe nem, omnino absineant, cibi Ne ad habi-rum suscipiendum , nisi in Conventibus des

gnandis, recipere, atι receptos ad profo ponem admittere ullo modo atιdeant.

In prohibitione autem alternativa sufficit alterutrum veri sicari, ut sit locu Spoenae, perleg. Si quis ita stipulatus , A. de verb. oblig. scripsit agna n. loco citato, .s 2. O i .

Ad cap. Inter ἀteras , de rescriptis . o. Et

facit , ub Decreta cum clausula irritante loquantur copulative: Receptiones vo=o , Υ γ essem qua Hibet Fc. Quare non mod ii ritant ieceptionem ad habitum cxtra locum c signatum, sed etiam

285쪽

Quo ad Novitios.

professionem ibi emissam: cita satis non est,

ut quis in loco designato habitum recipiatur Cum experimento anni probationis , nisi etiam ibi profiteatur Religioni incorpore turri celebrando per solemnem prose sitonem contractum ultro citrdque obligatorium.11 Quid autem dicendum de ovillo

qui sex mensibus in Conventu designato probationem peregit, pro residuo temporis transmittitur a Superioribus ad alium Conventuum pariter designatum, in quo p se professionem emittit an valides Passarinus ubi supra refert Sacram Congregationem Concilii declarasse, qudd Novitiatus de licentia Superioris: ex justa causa pos-st et partim in uno Conventu designato, partim in alio item designato. 22 Quaeritur. An Superiores possint ultra

annum prorogare annum probationis ΘRespondetur. Non videtur prohibitum quin Superiores Regulares possint in aliqua causa justa professionem ad aliquod breve tempuS pro togare Quod constat ex ejusdem ac Congregationis declaratione,

quam refert Peytanu cit. g. q. n. Io 2. utinfra es Concilium . noluit quempiam minori tempore , quam per annum stare in probatione , idque expresse di posuit ne autem hoc tempus longius extendi ἈοIst non prohibuit uidebque arbitrio Superioris extendi: prc- rogari potest in Loquin nimis durum stet,qubd Novitius, revoluto anno probationis nulla interjecta mora expellendus esset a Mo nasterio, si statim ob legitimum aliquod irr pedimentum , infirmitatis scilicet, vel aliud, profiteri non posset aut pro qualibet brevi dilatione impetranda, recurrendum esset ad Sedem Apostolicam. Videndus tamen agn. in . ad cap. Ad Apostoli amn. Io. T 13. der/guiar ubi refert, quod cum quidam Novitius pio sessioni proximus nedum ageret decimum sextum annum, dubitavit Superior

an posset permittere, ut in Novitiatu mane ret isque ad tempus professionis , vel poritos eum

eiicere deberet Sacra Congr. censuit, posse , quia Vonc. cap. 6. vers. finito es loquitur de habilibris ad emittendam professionem , sed hic non it habilis, cum aetatem non habeat. Propterea Sacr. Congregat in hanc sententia si inclinavit in masculis nos stpra finitam te impus a Concit; ad suscipien-ldum ab tum . Vide capit. 22. numer II 23 Quaeritur, in cap. I 6 s s. et L de regul. Triἀent dec/evit, ut infra: Nulla quoque renunciatio, aut obligario antea fabia tiam cum iuramento, vel in favorem cuiuscumque cause,

pia valeat, nisi cum licentia Episcopi, sive eius

Vicarius at intra duos menses proximos ante professonem ac non alias intelligatur effectum suum sortiri, nisi secuta professione, alιterv ro facta, eriam cum huius favoris expressa renunciatione, etiam iurata, νrita, c nullius

et eclus And. cap. locum habet in donationibus, seu renunciationibus factis ante ingressum in Monasterium, seu ante susceptum habitum probationis λResp. Concilium non habet locum Indonationibus, quae fiunt ante ingressum Monasterii, seu susceptum habitum probationi . Nam d. cap. loquitur de Novitiis, ut integer contextu significat. Nullus autem Novitius dici rc vera potest, priusquam cum eflectu habitum probationis susceperiis etenim habitus probationis est de substantia Novitiatus, pen text. in . cap. Is ibi L Post susceptum Iab itum in probatione steterit. Quapropter Con- cilium voluit solum comprehendere renunciationes factas a Novitiis , non autem ab aliis, qui nondum habitum susceperunt. Et id evidens est, sives spectemus verba, sive mentem Concilii, ut non includantur, nisi Novitii. Ideb, si quis nondum Novitius renunciat . seu donat bona tua in favorcm consanguineorum, Vel aliorum, servata forma juris communis, contra Concitum non operatur , cum faciat actum sibi a Lege permissum. r. Quam sententiam probavit S. Cor- gregatio Concilii contra Navarrum sentientem in oppositum , quae consulta in illus cap. comprehendam renunciationes jactas ante ingressum, illius tamen contemplatione Respondit non comprehendere renuncrationes

factas ante ingressum, hoc est ante habitus susceptionem . Et subinde , cum ab eadem fuisset quae suum cum Clari Aureapa-

286쪽

Cap. XXXIV. Ossicialis

νη bi tum in renunciationibus factis ante inum , se momencum susceptionis habitus, ac propterea , ex eo Decreto siprocriptam renunciarienem non esse nullam Fagnan ubi supr. ad cap. Statuimus de regul. n. 7.

At petitur. Α , cum valida sit donatiosacta a Novitio infra duos enses ante professionem in favorem etiam Monasterii de licentia Episcopi, vel ejus Vicarii, liceat si tim Monasterio apprehendere possessionem bonorum sibi donatorum ZResp. Negative, nam resignatio, vel donatio facta a Novitiis juxta praescriptum Trident non sortiuntur effectum nisi secuta professione : extus rid est clarus, oluries re luit S. Congr. Conc apud Fagn.

ibid. n. λε. asset quaeritur Trident. d. ah. Onci dit Euin potius acipiti Synodus sub anathematis poena dantibus, o recipientibus, ne hoc ullo nia sae in ut abeuntibus anse professi

nem omnia estiruantur, auἁ sua erant: anod

us recte sat Episcopus per censuras Eccisia Τι- cas, si opus fuerit, inpellat , petitur nunc Ptimbi dicta excommunicatio ipso facto incurratur λSecundo. An incurratur, dum a Parentibus Novitii aliquid per modum eleemosynae tribuitur Conventui, causa convivii faciendi, dum Novitius habitum suscipit, vel

Pro tuetur.

Resp. Ad primum, dicitur negati Ve, prout censuit S. Congr. Concilii apud Fagnan. ubi supra n. 39. Qibi refert QMd is mcitia daχα Montalos dotem at cepi en a Virginibus nondum professis Episcopus consulum fee, ouod sibi agendum ac Congreg. ce

fuit, eas non incurrisse in excommunicationem

ipsi in . Quando enim a iure praecipitur aliquid sub poena excommunicationis, Onci afaciens non incidit ipso jure in ipsam No ut obsetvavit Glos ad cap. Sanua

mana de Religios domab inter extravagan.

Ioann. XXII. an verbo volumus ipso abis tamen dando, et recipiendo peccant more taliter , quia in materia gravi faciunt contra Concilium; Mila possent excommunicari

S quatenus excommunicarentur , possenta Episcopo absoIvi, quia non reservatur Sedi postolicae. is Ad secundUm . Et ponderandum quod, si casus procedat praevia petitione,

pacto, dubium resolvitur in cap. Sane , de simonia inte com ubi probetur sub poena exis communicationis ipso facto incurrendae cujus absolutio Apostolicae Sed reservatur petere, pacisci, exigere, Vel recipere ante, vel post ingressum , tam a maribu , quam foeminis , volentibus ingredi Religionem Pastus , prandia, seu caenas, pecunias , iocalia , aut res alias etiam ad usum Ecclesiasticum

seu auemvis pium usum , sed omni pactione cessante, sex mera liberesitate dare, eaque recipere, ibidem non interdicitur. 17 Quare dissicultas videtur restringi s clusa piatione, petitione, e exactione. Et in his terminis locum habet comminatio censurae, mod a Parentibus tribuatur aliis quid ex bonis Novitii secus autem, si tribuerent ex bonis propriis. Ita enim inat litteratis dispositio textus, ibi Aliquid de mnis eiusdem i ubi dictio , eiusdem, stat relative ad per nam Novitii ita non videntur prohiberi hujusmodi eleemosynales largiti ne ex quibuscumque bonis, sed ex bonis ejusdem Novitii , ut advertit ex ordonio

28 Atque ita videtur, qudd non subsistat donatio facta a Patre Monasterio, in quo ejus talus existit Novitius, etiam si sit de

bonis ipsius donantis. Nam videtur Tepr bari a Trid. d. cap. I 6. Quoniam reputatur

praejudicare libertati Novitii ad profitendum;

etenim professionem emitteret, ne in saeculo paupertamus Viveret. Accedit, qud intem

pretatur facta de bonis ipsius Novitii , dum

bona Patris ad eum, eo mortuo, pertineant. Quatenus autem sustineatur dicendum

qu bd includit conditionem , si profectio sequatur: cita cessat ratio timoris pauperi tis, cum promissio evanescat ob non adimpletam conditionem, reVocata Censetur si Novitiu proseissionem non emittat ἱ rQuae firmant D in terminis Novitii recedentis ante professionem, cui quae sua erant, tenetur Monasterium restituere 1 Sed petitur. An teneantur restituere

habitum Religiosum , proprii Novitii cxpensis factum Z Respond Non esse restituendum : sed pretium illius esse solvendum, dixerunt plures apud Barbos dicto sesC. cap. 36. n. l. &Peyrin dicta . S. cap. I. s. q. n. Io I. Et

tunc est restituendus ala pro illo tempo-

287쪽

Quoad Novitios .

re, quo eum deponit, non quo actus est; quod refert Peyrin esse ad mentem Sacr. Congs. servatur dispositio Trid. s. as quia restituitur Vesor redditur ipsi aequivalenter habitus, quod suum est, quatenus renueretur reddere , Episcopus per censuras potest compellere , text. ibidem.

3 An autem possit habitus detineri pro alimentis illius temporis, quo in Monast ri suit 3 Res Certissimum puto, in Religione de

corpore Observantiae QCapuccinorum retinet non posse; quia eleemosynae, quibus vivunt, reputantur magis , vel saltem in majori copia fieri contemplatione Novitiorum; ut praxis docet . Prooterea apud eos alia quid a Novitiis recipere pro ictu corruptela est .abusus omninb abolendus ubdeatur ibid. Conc. 3 Quaeritur . Clericus Beneficiatus imgreditur Religionem, tenetur ne EpiscopusCApectare , ut prosessionem emittat, prius. quam ejus Beneficium alteri conserat ΘResp. Affirmative . Obstat enim Decretum Trident. Q. cap. 16. Propterea forma ibidem a Concilio praescripta in renunciationibus servandis servari pariter debet in re trunciatione Beneficii Sacra Congregatio declaravit apud Fagn ubi sup ad cap.

Statuimus . I9. Quae consulta, And. cap. 16.loquens de renunciarionibus comprehendat , etiam resignationem Beneficii Resp. comprehendere ,

Quare si facta renunciatione is ad saeculum, non facta professione, dictus Clericus rediret, Beneficium recuperaret. 32 Quaeritur . An Religio consentientes, .concurrentes ad expulsionem Novitii habilis per denegationem suffragii absque

legitima causa, peccent mortaliter Rei p. Affirmative. In eo enim operantUr contra rident. d. c. I 6. ubi praecipit Superioribus, ut Novitios repertos habiles, finiis anno Novitiatus, ad professionem admittant. Tum quia injuriam faciunt Religioni, eam privando idoneo Religiosora in Novitio, qui peracto probationis anno, habilis repertus, jus habet ad Relrgionem. Tum quia nullus dubitat, quin mortaliter peccet retrahens Novitium a Religione, sed expellere per suffragii denegationem est plus

quam retrahere.

33 Quaeritur . in Provincialis non res,

dens in Conventu Novitiatus possit suffragari super idoneitate Novitii ad prosessionem λRespondet affirmative P. Portellus additici ub Regul. ve . vitia, tost eum Pey-Τin ubi supra n. LI si quoad suam Religionem , ea ratione motus, quod ad Provincialem spectet recipere ad habitum , prosessionem.

Sed quidquid sit de opinione Peyrini pro suo Ord. Certum est id prohiberi in Ord.

Min de Observantia quoniam in terminis obstat dicta constitutio Innocen. X. Ad Proin pagandam, apud allegatum Lantus, in qua inter alia praescribitur , ut Novitii non admittantur ad professionem, nisi te in anno, hoc est quarto quoque mense, per vota secreta a majori parte Fratrum habiles suerint

inventi. Item, ut Fratres votum habeant, qui

in eo conventu a duobus mensibus fuerintactu de familia, ut inde experiment probare possint mores Novitii, judicium ferre, an habilis sit ad Religionem. Quod non test Provincialis inspicere, si in . Conve tu saltem per duos menses non steterit. Nec valet dicere, qud potest super eo

doceri per insormationem Fratrum . Nam Innocentius exigit , ut vocales actualiter

extiterint a duobus mensibus in eo Conventu de familia. 3 At petitur: Recipiuntur suffragia proferendo judicio de habilitate Novitii ad Religionem, vota sunt utrinque paria quid agendum est admittendus ne ad professionem, vel expellendus Resp. Ex Constitutione alleg Innocentii videtur ejiciendus ; nam ibidem firmat eos esse ad prosessionem admittendos , qui a

maiori parte patrum habiles uehine inven-ri. In paritate autem votorum, ista majoritas non habetur . Quoniam , ut haberetur excessus , ad minus unum deberet supra medietatem numerari . Nec Provincialis potest habere decisivum, ut ex . Constit. 3. ex Decreto Sacr. Congr. pD sc p. edit Mart. 6s 3 in quo Provincialibus decisivum conceditur in negotiis decidendis in Definitorio . Ut dixi capit. 8.

ys Quaeritur . A Confessarius Novitiorum possit eis denegare suffragium propter defectum cognitum in confession et Resp. Negative, etiam si suffragia dentur secreto Naan Forum Consessionis nullum

288쪽

Cap. XXXIV. Ossicialis

commercium habet cum Foro exteriori. Id enim est contra sigillum, confessio ex eo redderetur odios . Quidquid dixerit ortet. Dubia Regular ver Novitius. Umiratur, nisi etiam aliunde de crimine notitiam acceperit. Vide, quae dixi lib. . Caul. COUUL. v. s.

num. 2.

Ossicialis quoad ordines.

Regulares ab Ordinariis examina ν possunt occasione susceptionis Ordinum . Regularibus concedunt Dimisserias eorum Superiores sed servandus est modus Me in Clement. LI. alias ipso iuro

poenas in eo contentas incurrunt res varas.

Ordinati contra prascriptum Decreti sunt

suspensi.

Euibus sit datum indultum recipiendi Ordines atros extra tempora is indultum post Vrident. non si ragatur per communicationem. Impugnatur P. Trotta, Arie ad num. 8. Ordinatus sine dijὰnsatione extra tempora est ipse iure suspensus.

Idom dicitu de pron olo ad Ordines Sacros ante lesstramam clarem , vel absque dimissorιts. Ignoranti qu non sit assectata , excusat a suspenssione. A quo Atas incipiar an a conceptione nativitate , vel Baptismi die λI Constitutio ii ii comprehendit etiam μgulares Suscipiens primam monsuram non prius confirmatus eget i dispensationes Apostolica , ut ad Superiores Ordines cendat. Peccat graviter , qui non sertatis intes iiD p omo υetur ad ordines, non obteia in D Jeniatione.

larcs

supe is is est suspensu , usque ad n

1 ran Dimissoria concedenda sint a vepi re originis, vel domicilii λαν Constitiatio Innacenti XII. edita pro tota Andis faudibus ci=ca Ohdinandos Dbditos alienos, usque ad n 29. 3, Agitur de Religioso Conυerso petente v rore cindulti Apostolici ascendere

Clericstumax movitii ad Sacros Ordines promoveri non debent

3 1 De facultate absolvendi Regulare a suspensiones incursi propter Ordines male suscepto G di pensandi super cirre-sularitate . si in illis ins ase-

3 Clerici absque titulo Patrimonii, vel B nescio Ecclesiastico promoveγλ non possunt, usque a n. 36.

Irregularitas. Exponitu descriptio Irregularitatis. Irregularitas ex defectu rationis , in Vea n. s. Eae defectu fama Ex desilii lenitatis que a, numeris

Ex de Ilu libertatis Ic Ex defecti signiscationis , usque ad ni

a Ex defectu natalium i Ex desiit Atar s. I9 Ex defectu membrorum , usque ad num.

2L Irregularitates, qua oriuntur ex delictoriusque ad . 27.

inpetit Episcopis jus examinandi, etiam Regulares , circa scientiam necellariam in pro in ovendis ad Ordines , ad formam Conciliaris dispositionis Trident se C. 23. cap. a. de reformat ubi Nullus imposio um ad Subdiaconatus Ordianem ante 22. ad i. conatus ante 23. ad Presbyteratus ante vigesimum quintum talis suc annum promo υeatur infra Regulares

289쪽

δares sto ι nec in minoritatate, nec sine d- ιιgenti Episto examine ordinentur, privilegiisffs ibuscumque quoad hoc penitus exclusis

Plures tamen ex affectu in eligiosas familias id remittunt conscientiae Superiorum attestant una in litteris dimissorialibus de idoneitate, .Religiosorum uincientia, ut

observat Miranda man. Pratae rom. I. q.39. art. q. lorum testimonio absque olfensae timore se confirmare posse tradit Gobat. Experientia Theolog traff. 8. cas II. se I. I.

num. 42 . nisi manifeste appareat inhabili aspromovendi , apud amburinum lib. . de

cruine cap. . . .

Concedere dimissorias spectat ad jurisdictionem, ut post Sayr de censu . lib. q. G. I. dixit Monacellus form. p. a. form. 8. n. I. Ha Superiores Regulares suis subditis concedunt; sed est servanda serina eis pra cripta, ut infra. De mandato Sanslusmi Domini Nost i l/mentis Divina providentia Papa VIII tenore prasentium , mandatur omnibus ' singulis quorumcumqγe Regularium Superioribus, ut de ter obsν veni,' observari faciant ea , usin Decreto S. Congr. Conc. ρ id continentur, cuIus tenor est.

Congreg. Conc censuit superlarem Regulares posse sua subdit , itidem Regulari, qui prAd rus stialitatibus requisit Ordines iii ipere voluerit, itteras dimissorias concedere, ad Epia Iccptum at m Diore antim, nempe illius Mo- asterii, in cuius famula ab iis , ad quos per tinet, is Regularis positus fuerit: si Dioecesanus abfuerit, vel non esset habiturus Ordia Masiones ad quemcumque alium Episcopum dum tamen ab eo Episcopo, qui Ordines contulerit , exara inetur quoad doti inam dum , egi laxes non distulerint de industria concessonem dimissoriarum in id tempus, quo

scopus Diaece anus, vel abfuturus, vel nultis abiturus esset Ordinationes , Sedes Episc- palis vacaret. Verkm, ὰm a Supelioribus se gularibus, pisopo Dicere no absente, vel O dinationes non habente, LitterR. Dimissori A a-funtur, I eis utique huiusmodi causam absenetos ita se ani Epi vel Ordinationum labeo non habendartim, exprimendam esse. Guod se ieg: Iares =dinandi morentum in Mon Τι- ριν nullius iioecesis huiusmodi dimissorius csncedendas esse ad Episcopum viciniorem , in rUue procedere omnia, re de Episcopo Dioece-

tionis, ac vocis actiυε, passυε privationis, ac alias arbitrio S. D. N. PapA reservatas pinnas incurrant . In quorum c. ar Roma

die Is Marti anno Is 99. apud Monaceil.

Hinc constat, quomodo se gerere debeant Superiores Regulares , ut non incurrant poenas a Clemente statutas. Nec attendenda est opinio Passari ni tom. I. in append. annotat ad . Decret scribentis poenas non esse latae sententiae. Nam Decretum procedit per verbum incurrant , quod est modi imperativi , quod importat poenaim latam non ferendam , ut docet Sayru de censur.

lib. . cap. II. . . um qui , quomodo

dici possunt ferenda sententiae , si sunt pae reservatae Reservatio enim supponit poenam latam in contra facientem, jam esse incursam: cum non sit reservabile , quod adhuc expectat declarationem , Monaceli

tem poena in eo inflictae sint Papa reservatae, constat ex verbis illis Ac alias arbitrio

oeo. tenet Gavant in manuat ver ordo n. 7.

Ordinati contra praescriptum decreti sunt suspens ab executione susceptorum Ordinum, quamdiu Episcopo Dioecesino expedire videbitur, ut respondit S. C. C. Archiepi . novi Regni Granat A q. Mart. 62. O.

apud Monaceti tibi supra n. 29. Patet ex cap. 8. d. sesson s. Quanto autem tempore debeat Regularis ordinandus manere in Conventu Dioecesis

Episcopi ordinantis, ad hoc, ut dici o sit de familia ipsius Conventus Colliger

dum est ex circumstantiis, specla liter inspiciendis ad et sectum recognoscendi fraudem Unde Sacra Congregat. Concilii in una

Neapolitana 8 A:ιυ ι 692 super eo con-luit Iespondit, Pro υidebitur in casibus partiactuaribus proponendis , apud Petram Comment. tom. I. ad Constit tintc. Urbani J. eff. .

num. 37.

Tempora a jure statuta, in quibus perdi

possit a Trid. M. it. c. 8. celebrari debent Ordinationes Sacrae , comprehendunt sex Sabbata, exin De eo, de temp. ord hoc est, quatuor anni temporum alterum Dominicam Passionis praecedens Sabbatum Sanctum

290쪽

Cap. XXV. Ossiciat is

sibi cae in ullus promoveri ad Sacros Ordines potest. Gregorius XIII. et q. I sum 77. Rull. rom. r. Imile indulium concessit Iesu itis cum

clausula : γε entis autem grati commuri Icarronem omnibus a Lisci tram tι sua privilι-gia cum ipsa Societate copiose participant, participar. que poteνunt quomodolibet in sciturum seri omnino prchi Demus .

Tandem ibanus VIII. Const. Cum si utia 6. Bullar ton, 4 Pratribus in Ce Oh servantia in partibus Indiariis: Occident

lium existentibus id indulsu, pro ut sequitur ;Nci eiusdem Te infra: Nobis hunul ter pose γε Elis inclinati , omnibus , o singulis eiusdem ordinis . Franci ci in partibus In irarum OccI- dentalium huiusmodi , tantum existentibus , expreue professis, ut de Superio=um suorum iacentia, a Rosumque , quem maluerint , Ca- holiri Antistiteri gratiam , T communionem Apogita ιι Sedis habente, in propria Diaces νι- fidente , vel in aliena de Di e ni loca con

sensu Ponti . . . exercente, per os eligendo

ad omnes oti m Sacros, o resLyteratus Ordines , tiam tempcra ad id a in re statuta , ac interstitiis a Sa . Ccnc Trid designatis, minia ne εν vatis, annique crιyriculo non exposlato etiam si in no quequo ex is Ili S. Ordinibus fulceptis, antequam ad uirem promoveantur si minime exeλι uerint ; Ammodo tamen ad id idonea reperiantur seν datis alias servandis , promoveri, o promoti in illis, erram In Altaris min serio ministrare libere, G licite posnt, est' 'leant, Apostolaca tilioritate tenore γῆ en-ritim concedimus indulgemus , ac fac tiliarem impar imur. Non obstantibus c.

Aliis pluribus id est indultum tradunt Rodriquca, Portellus at ubi fuerint privilegia dista ante Concilium , hodie non regunt, utpote a Concilio . . . re V Dcata.

An autem haec Trivilegi, suifragentur aliis Regulatibus propter communicationem privilegiorum Resolvendum negative cum

rihus in emur, revocari a Concilio privile ista eo prius concelsa. Tum quia patet ex

rcstricti vis a Greg. Urban te spectivedd.

litteris adi ctis . Tum ura praetendentibus nonnullis Regularibus , vigole communicationis dixi legio ti: cum Iesulti S cc Minoribus , poste debere promoveri extra tempora, absque dispensa ton ' A ostolica interstitiis non servatis Archiepiscopus Senensis requisivit oraculum S. N. petiit: Aia p. licite hoc facere posset Quae dis i.

Atrui I 699. respondit Dilata , ' intepim itas. episcopus ab meae, donec exhibeanta sus cientia privilegia . Ad idem rescripsit ad. Sac Congr. in As en 23. Ianuar. 17o6. apud d. Monac. ubi supra p. 2. D. 3. n. 37. Praetacta non recipit P. Trotta in sua breu expost propos t. .is n. sed eis tractb. I. Art. 36. 'op. O. Teglectis , pro privilegio

scribit; at sane inutiliter . Siquidem nulla omnin ratione id agit. Dixit I. privilegium a Concilio non revocari, quia illud non nominat. Et inde dest ylo Concilii imperitus it. Nam privilegia sibi

contraria re, Ccat, E CN alia forma, Uam per lautula generales, non obstan/ibus, non o

fraga mibus c. vel aliquid statuendo , cui illa repugnentu sensus decretorum est obvius Deinde sat est, ut Pius IV. Const. in Princi pia sq. Tuli tr. to m. a. omnia, ringula privilegia, quibusvis quacumque forma ante Concilium concessa revocet, dum Conci lio adversantur. Vidu su p. c. 3I. n. 3o. Secund dixit , nec Greg. neque Urbanum Concilio derogare ex quo arguit

privilegium ab illis datum Iesu itis, minoribus, ut supra, non adversari Concilio. Sed neque hoc ad rem est. Nam cum in eo auctoritas edis Apostolicae, non solum tacite, ut in omnibus Oecumenicis Conciliis, sed etiam expresse, Inominatim praeservata suerit, ut ex Uf. s. cap. I. de form non est opus Tridentino specialiter derogare, sed fatis est , ut Romanus Pontifex lia tua contrarium ejus, quod Conc lium disponit, ut per agn in s. ad . ex parto iri de privit. n. 26. quoad saepius censuit ac C. Concilii, raecidit Rota in una Pe cnas S. Angei I 6. Docemb. Is 9 . apud eumdem inci ad ci Nulla de tente sone γ ben. n. 86. Atque ita cum Concilium , de Constitutio 2 post lica conciliari non possunt, standum est Constitutioni, ad text. in

Tettib dixit Privilegia Regularium plum

SEARCH

MENU NAVIGATION