장음표시 사용
351쪽
Sed quid si statres per metum oz-cie consentiant λResp. professo Vitatur consensus enim ex parte fratrum debet esse liber metus autem ex dictis tollit libertatem , saltem
2 Quam tur . . receptus pro laico in novitiatu transit ad statum Clericalem, subinde, anno probationis exacto , professionem emittit petitur, an valide Resp. Affrinative, quia professio in Decretis Clementis non irritatur. 11 Sed quid de receptis ad habitum conversorum; vel Laicalem , an pomini de licentia Praelatorum, ad Clericorum statum transire Resp. Non eodem modo discurritur . Si de illis agatur , non completo probationi Sanno tunc dicimus cum Sanctor in Stat. cap. 2. stat. q. ver Alia difficultas , posse
dummodh a Provinciali, mefinitorio prius
examinentur de sufficienti litteratura , a ictasque ad Clericatum requisitis neque hoc eis a Clemente prohiberi videtur, cum pro eo tempore non sint adhuc irrevocabiliter in statu conversorum . Proinde Pontificis verba hanc sine violentia interpretationem
videntur recipere ut Laicus, etiam tempore
που itiatus , non possit se ipso, e sine legitima
authoritate eorum, ad quos spectat novitiorum examen , T receptio, ad . clericatum transire.
Si ver de illis quastio sit, qui, peracto
anno probationis, in Laicorum , vel conversorum habitu professionem emiserunt negamus posse a Praelatis transitum concedi. Nam praxis , .stylus Curiae est , ut dictus transitus petatur obtineatur a Sede Apostolica. Et forte ponderari potest quod cum in statu conversorum celebraverint contractum cum Religione, debent irrevocabilier in eo statu permanere, nisi Sede Apostolica contractum quoad eam qualitatem rescindat, faculiatem tribuat, ut denu sub illa Clericorum celebretur. Sed est ne tunc necessarium, ut OV um Peragant probationis annum p Pro affrmativa facit: ubi conversi in suis novitiatibus non experiantur omneSausteritates observantias proprias Clericorum Sed puto, ub tenor revis sit inspiciendus. Et ubi Papa assumit con Versum ad statum Clericorum cum clausula
quatenus ad id doneus reperiatur requiri-
tur, ut super doctrina, litteratura Xaminetur , ac experimentum habilitatis , ut Clericus, per annum in Conventu novitiatus faciat ne minus idonei, prorsus inhabiles ad Sacrum Altaris Ministerium assu
23 Super quo advertas, saepe Brevia expediri solere cum clausula de licentia Sup xiorum, quae intelligitur copulative de illa Generalis, provincialisci pro ut ex Gquentibus patet S. C. Card negotiis Regularium raposita de mandato S. D. N. Urbani Papa VHI declaravit clausulam de Acentia Superiorum, in brevibus γε dictris appc- sitam, esse intelligendam de Generali ordinis , Provincitati, ita ut pro opum dem brevium executione requiratur citriusque licentia, inconsensus . . Augusti 163o. Vide supra cap. ss.
Ad extremum, ne longior sit discussio C pituli, quaedam ad praxim sunt advertenda. 2 Primum , qud dispositio Decreti
Clementis VIII. Sanctis umo9. Maii 16o2. sub constit. 18. Urbani VIII. Bultar tom. q. quoad clausulam, ut in Conventibus etiam designatis, novitii ad habitum non reciperentur , nec ad pro sessionem admitterentur , nisi praevia approbatione Congregati nis Reformatiovis, te ordinarii loci, in quibus existerent novitiatus sui revocata in Decretis de Apostatis .ejectis, editis a. S. C. Conc de facultate . Urbani in Aialeg. Const. 28.
2 Secundum qu bd nullus potest de una ad alia in Religionem etiam strii liorem transire, sine licentia edis Apostolicae ita ex stylo Curiae. Et cum quis de strictiori transit ad laxiorem , etiam ejusdem ordinis , sub eodem capite, Regula, debet per
annum in probatione stare , e per proses sionem ordini in corporari, pro ut censuit S. C. C. quae apud Fagn. in . ad . Ad qc-postolicam de regul. n. 7. respondit, transitum de licentia Sedis Apostolica ad laxiorem Religionem, etiam eiusdem ordinis, reneri in secunda Religione notum anisum probationis peragere. Debet enim secunda Religio probare mores transeuntis , qui longe melius cognoscunt ri tractu annali, quam semestri, aut minori. De transitu Resormatorum S Francisci ad Ober Vantes , id e contrari videatur a tusc.
352쪽
tulc. i. transitus n. 3. Const. Urbani VIII. I Euarta solvit:ιr Parocho , in cuius Ecel si a d unsius consuevit recipere Sacra
O Uarta, quae Tuneralis 'dicitur , o
6 Denique quaeritur . Regularis obtineta S. Sedes licentiam aranseundii ad latiunquemcumque ordinem Regularem in eo professione emissa, remanendi, sed cum
clausula modo sit a S. Sede approbatus Crin eo ageat Regularis observantia: in Vim i nonica appellaturo Parocho proptem Sacra-
hujus facultatis ingreditur aliquem ex mdinibus militaribus : petitur , an licite, tutus sit in conseientiai Resp. Negative. Nam non licet ingredi militarem, nisi in indulto exprimatur, prout declaravit S. C. Episc. 7. Novembr. I 8 s. apud Pigna teli tom. I. consule. 299. Et tae stylo ipsius ac Congr. ac Poenitentiariae in praxi omnin observatur Propterea nulla alia admittitur interpretatio in contrarium, quae Vi reputatur X- torta, violenta. Ubi enim ad militares S. Sedis transitum indulgere intendit , non tacet, sed expressi nominat . Caetera videas cap. 34.
sVM MARIUM.L Euarta funeralis quare Parochis debeatur λa. Non semper , nec ubique datur quarta pars 3 Guid eniat appeti uione Itineralium λ Si per solutione quarta consuetudo e=vatur. De candelis lis nil manus fratrum dantur , quarta non debetur. Fratres γε dicato es, min. de Observ. Divitatui habent a Sixto et DarIo. Quid sit necessarium , ut Regniares tenean-rti ad festitionem quartἀλου meruiu Decreta S C. C. 9 Paro. h. initi' Di probare Regulares teneri ad sol ionem quart A. 1 Communicatio nevitigiorum non extendiatur ad prS rvandum a soltitione quam
II A Moniales teneantur ad solvendam quartam λI Si funus transfertur. Parocho debetur quam
mentorum administrationem , debita , ex iis , qt A Regularibus obveniunt, ex quo in ipsorum Ecclesiis eligat quis sepulturam, ' apud eos sepeliatur. Hujusmodi portio Euarta nominatur in Clementina Dudum de sepulturas in . . Verum, ubi disponitur a Regularibus esse praefatorum quartam partem Parocho solvendum. Et in Extraυ. Inter cunctas de pravit ine com. ad medietatem Benedictus XI extendit. Propterea liquet, innotavit Antoneti de Regimine Eccles. ι b. I. c. I 3. n. p. anone in qu Ota non concordare in quibuidam partibus , apud Mirand manual. Prilat tom. Σ. q. 48. conti. a. est medietas in aliis tertia, vel quarta pars, secundum varia jura, S consuetudianes quibus in materia esse standum, nemo dubitat, firmat lasec. prax Epis pari. 2.
de Sepulturis, expresie habetur cap. Cehi Icari a sepulturis, ubi exponens Pontifex illud Salva iustitia σc ait : Illa iustιtia circa
mediatatem , vel tertιam , aut quartam partem spro locorum diversitatibus attendatur.
Unde hic Romae datur medietas cereorum, intorticiorum, candelarum, quae accenduntur, cum cadavera deferuntur ad Ecclelias , in quibus fideles sibi elegerunt sepulturam; aequali portione inter Parochum, allos, etia in Regulares, apud quos tumulantur, dividuntur: ea item, quae proceleurandis Divinis officiis , praesente O pore , priusquam terrae tradatur, ac circa Castrum doloris .in Altaribus accenduntur: sicut etiam arma, Cctum , Ornamen ta culcitra, seu pannus ericus, tabulae, suntlia. Et id propter specialem Wantiquam consuetudinem, quae Vim etiam obtinuit, ex Decreto S. C. Visit Apost die
Ouobris I 6Σo ab Urbano VIII. approbato ut refert a quat ad Lauretum de ranchis prima pari. tib n. 28.
Ouae tamen consuetudo, utpote localis
353쪽
non extenditur ad alia loca extra urbem ,
ut in terminis tradit Donat prax reg. eom. 34 raci. O. q. Ι2. u. 2. facit , quod habet ignat tom. I. consuli. s 2. n. s. consuetudinem non transire de loco ad locum. Nomine funeralium , ad est edtii detrahendi quartam favore colesiae Parochialis , ex allegata Const. Benedicti, veniunt ea, quae cum funere deseruntur circa cadaver a domo defuncti ad Ecclesiam; quidquid sit, an praefata fuerit revocata a Conc. Vien ut vult Gloss. in Clementina dict. verb. Funeralibus, id lique fuisse innovatum per Pium V. Const. Et si Mendicantium, a I.
Bullar tom. a. verb. Euanta, his verbis: Et tibi solυ consuevit, id tantum cera, ct aliorum, quἀ in aliquἰbus partibus deferri contigerit tempore, quo defun lorum corpora ad δε- pulturam deferunt: r: c. Sicque intelligi Con- cui Decretum quoad quartam huiusmodi solvendam , debere decernimus
Et quo ad hoc non est allegata Constitutio revocata a Gregorio XIII in Const.
Planae Constitutionis , ejusdemque reductio ad terminos Concilii per Gregorium factae , respiciant eam quoad ea a Pio Regularibus concessa contra formam ejusdem Concilii: non ver quoad declarationes per ipsum factas circa modum solutionis quartae , quippe cum nil specialiter de hoc Concilium disposuerit , dumtaxat decreverit quartam esse solvendam, non expresserit , in quo haec quarta consisteret, infertur Constitutionem ii non esse Ca parte abrogatam, qua declarat consistere in cereis circa cadaver deferre solitis Ide in eo subsistere est certum , utpote declarativam , non destructivam legis Conciliaris , pro ut notavit Antonet sub
n. . Rota in Licten. Quarta Funeralium Is Ianuarii Is I 8. apud Pas qua l. ibid. it.
LeZZan summoqus. t. reg. tom. 3. ver Euar ea funeralis num . . Mirand loe item cie. Art. Ιχ. o supponitur in Const. Expossitum 67.
Pauli V. Mirari tom. . ubi Parochis sub excommunicatione reservata interdicitur ne ab eligentibus sepulturam in Ecclesiis Fratr. in exigant majorem eleemosynam ea, quae praescribitur a Trident cit ut Pius declaraVit.
Verum etiam cti hoc est particularis
haec: Et eadem portione , qua antea solebat ,
firmavit monar Conc tu die I 8 Iulii 1699 in una Mantuana Quartae Funeralis, quae in favorem Regulamum adversus ejusdem Civitatis Parocho rescripsit, ut infra: In casu, de quo agitur, servandam esse
consuetudinem solυend quartam an medietate cereorum tantum lsa deferuntur per viam
Debitum servandae consuetudinis est interminis aequitatis , quia ex multorum locorum praxi, pompa funeris celebratur intra Ecclesiam , .nihil fere defertur cum corpore defuncti unde si in praefatis, raesolis iis, quae cum corpore deseri tur, es set quarta solvenda, relevans praejudicium
Parochi reportarent. Et quamvis Pia sec. loco cit pari. 2. c. 3. Art. 6 sub n. o. quartam funeralem asserat
deberi ex omnibus, dictum limitat, excipiendo candelas , quae ad manus Fratrum dantur 3 addendo , praeterquam de quibus expres, in privilegiis exemptionum cavetur, ne de iis X igatur. Propterea nequit a Fratribus Minoribus exigi de d. candelis etiam ubi est
consuetudo , ut quarta ab eis solvatur ex concessione ipsis facta a Sixto I V.
Const. Regimini . Mare Magnum nuncupata, B.ιll. Cherub rom. i. ubi g. s. habetur Nec similiter aliqua portio debeatur de his ,
qtια ad certos determinatos usus eisdem ra- tribus, vel eorum domibus in genere , aut in specie , etiam de bovis eorum , quorum cadavera apud eos contigerit sepeliri nec etiam
in casibus, in quibus per eiusdem Clementis,c aliorum Prὰ decessorum nostro/um specialia privilegia Fratres ipsi ab huiusmisdi olutione
quarta sunt exempti; nec aliquo casu de candelis , qtιε ad manus Fratruis dantur, quayta aliqua quomodolibet detrahatur . Cum
amplissimis derogatoriis Constitutionis Bonifacit VIII de una e duabus distis , 'super Cathedram , T Clementina Dudum ac aliorum in contrarium facientium . Videri etiam potest Const. Clementis I V. in tute conspicuos . ibid. Non minoris amplitudinis privilegia idem Sixtus Constitur. Regimini , la . ibidem item Mare Magnum nominata , Sacro Praedicatorum ordinie largitur.
354쪽
Ut Regulares ad quartam teneat tui necessarium est, ub Conventus, monasteria fuerint erecta quadraginta anni Sanie Concilium , se ub totidem annis solvere consueverint. Quod patet ex rid. se . s. op 3. de re m. ide postea erecta non tenentur , ex declarat. one ii .
in . Const. Et si Mendicantrum: cu tria autem Fun εν alium, de qua e p. 27. cap. 3. nequaquAm solvere teneontur Monasteria , qu aquadraginta annis citra fundata xsunt , Qtquam Contalium 1 Am loquitur tantuu dem nί 'frit ante annos quad aginta fundatis, quἀipsam qui tam solvi res ou Meverant.
num fol. 8s censuit cap 3. est.2s non comprehende ν Mona stoma dis ata a quadraginta annis citra , aut u in dies discantur , aut in futurum distabuntur , pri-
supposito , t od hu)usmodi Monaseria eius sint Religionis, cui a Sede Apostolica indultumssit , ut quartam Mineralem solvere non reneantur. Et in unam liten. 2. Augusti I 6o7.lι b. II. Hret. fcl. 13. a tergo ac CGngr. censuit, s elisioni Sancti Francisi de Ob- metantia ante quadraginta annos ante Concilium a Sede Apostιlica indultum fur , ut quartam huiusmodi sitiere non teneatur, non teneri ad solvendam eam , ob hanc Ecclisam pose Concilium acquisitam , tametsi antequam Religionis trad Γ ἀ atquireret u , eam cluere di-fla ces si tonsueυisset. Et in una Hieracen .lιἷγ. 2. De rei fol. 7. T in una tutius I 62 . lib. 2. Decret. U. N. a tergo . Et in una Aucti lana lib. o. Dccret fol. o S.
a. Septembris Q 679. Et Lbi saepe . Et die 7. Novcmbris I 6 3. a C. Congre Episcoporum, Regularium cent me,
Monasteria, quamvis a u. draginta an ras I tra ut cata , non teneri a quartam Paro
annos indultum fuerit , t quarta n Iol Vere non teneatur, σύ. Contraractentes a nis, σι en tris ab eorum ordinariis , sibi bene Asis , severe esse una endos. Hinc colligitii , Tridentinum ex restrictione quartae Parochis debita in casu quadragenariae consuetudinis supr i plum legitime prascriptae , supponere adhuc subsistentia , in viridi observantia privilegia i csularium exemptiva In caeteris eb
Im , si per Concilium eadem in ordine ad quartam ab Oga a fuissent inutilis re saepe a Sacra Congregatione Concilii adhibita repeti distinctio inter Conventus ante is post Conciliu in reis
Dictio , Ante, posita in praealle grio Concilii Decreto non sigia ficat annos Dadraginta esse computandos supra ejus nitrum sed supra ipsius publicationem, causa Oritana die et . Februarii 6 9. S. Congr.
Conc respondit o mi um Patria Coelestinos non teneri ad solutionem quartἀ, funeralis , ex ritilegιis eisdem cones supra quadraginta annos ante Contiitur Tridentinum publiιatum. Et notat Antoneti tot cie sub
In casu verb, quo Regulares ad quartam praestandam se non teneri sustineant Paroch: probare incumbit quadragenariam consuetudinem , eosque quadraginta annis supra publicationem Concilii eam solvere consuevisse, ut in terminis respondit Sacr. Congregario Concilii in causa Minorum de Observantia Provinciae Poloniae 4. Novembri 1682. lib. 2. Decret fol. 76. ubi ad
quaestum: An ad Pa-ochos , vel potius ad Superro es Regulares Conventuum spectet onus pro banda quartam a controversis Conυ ntibus βαυι con evisse, vel non , per quadraginta annos ante Concilium Θ ac Congreg. respondit ad Paro hum.
Quia ver ad firmandum in casibus pamticularibus privilegium exempti Vum a quarta, soler in Deci elis ac Congreg. Concitu appi, ni clausula restrictiva, ut Si Re
ligioni ante annos quadraginta ante Contia
lium a Sede Apostolii indi/ltum it, vel νά- supposito, quo. ssit ius Rili tonis, tui sit in dultum , in quartan funeralem silvere non teneatur . Ideb, ut constet, quibus id fu,rit concessum , videri pollunt , Casa rubio compend priviles verb. Cano nuta portio , Mi rand lec. cit art. 6. Ota in Lycie n. tar. Peyri n. de privileg ad Cons unicam P=rrhi g. Q. n. q. Et plura per extensum reteri
satis doctum Summarium Typis R. Q A. datum, in allegata Mantuan. Qilariae Funeralis ac Congr. Concilii per Regulares exhibitum. io 4:T-
355쪽
1 Quare Monasteria undata post publicationem Concilii, vel intra o annOS, computandos ab ejusdem initio , tenentur ad quartam, si suerint Religionis, ni numquam fuerit exemptio concessa, ut tenuit Rota in Pola anten jur. Parochialium . Maj I 698.eoram Priolo . Nisi subinde ad Concilium obtinuerit a Sede Apostolica privilegium directe concessum , quia per communicati O-nem privilegium non sustragatur, ut declaravit ac Congr. Conc in Ebre dunen. 18. Iunii I 66o in resp. ad I 2 Monac form. p. 2. sym. I. it. q. n. fuerit in indulto expresse derogatum Clement. Dudum de sepult. non fuerit adjecta clausulari Salva iustula Ecccsarum Parochialium , quia tunc quarta praeservatur Parocho.
armoniales, nisi adsit in contrarium consuetudo legitima , ad quartam solvendam non tenentur, ut pluries . Q C declarasse, .praesertim in una Albi ganen. 6. Martii
26sa ad cap. 3. se C. s. de reform refert Pigna teli tom. I. consule. 38 I.
I Si postquam corpus fuerit sub sacra
reconditum gleba , contingat ad diem sequentem funus transferri , major pompa celebrandum, debetur Parocho quarta dein- torticiis, cereis, quae occasione illius accenduntur. Et super hoc reserti a Balbosa
de sc o potest. Parochi cap. s. n. 34. Decr
tum S. C. Episcop. & Regul sub . Augusti
162 I. tradit Donat tract. II. q. II. n. 2. quia
praesumitur, qu bd pompa fuerit in fraudem Parochi translata in sequentem diem Extende etiam ad casum, quo ob cetorem cadaveris celebrari exequiae eodem die non possent . Praesertim etiam quia pompa exequiarum, sero, mane facta per Remigium Scrofa in examine ejusdem Decreti
I Notandum, ubd Parochus, cuiquamia funeralis debeat persolvi ille esse de- quis habens domum , quae aequaliter ad binas spectat Parochias, in tertia sepeliatur.
Ita si dimissis Ecclesia Parochiali ,
Ecclesia, in qua sepulti sunt sui majores .in qua fuisset ipse sepulius, si non elegisset in alia sepulturam, quis istam in alia Ecclesia eligat, portio canonica solvi debet Parochiali, non ei, in qua est sepultura suorum majorum quippe ex observatione Glossae loci citat. f. nota 1 sepulchrum majorum quoad hoc non praesertur
Ecclesiae Parochiali portio solvitur in recompensationem laborum , quos sustinuit Rector Ecclesiae Parochialis in celebrando Divina, administrando Sacramenta ipsi defuncto.
5 VM MARIUM. Fideles prohiberi non possunt, quin Men
dicantibus eleem ynas conferant. Extra disi ictus Conventus non mendicant, ex Deereto S. C. E.
Cujus dispositio est generalis.
Regulares non tenentur petere ab Ordinariis licentiam , quando teneantur eis ostendere illam Superiorum p lege Sacr. Congr. Decreta is ibi plura usque ad . 8. Decreta ac Congr. Conc habent vim legis generalis, ad Io.
D Eligiosis , praesertim ex Mendican-H tium ordinibus, licitum est mendicare, seu ex eleemosynis ostiatim collectis Vivere , nec prohiberi possunt fideles , quin
ea praefatis conferant, pro uteX prelie text.bet, in cujus Ecclesia defunctus solebat Sa l in cap. Nimis prava, de excess. Prilat idque cramenta recipere, audire Divina, ex cap. l impedientes, vel alias consulentes, censuras Cum quis, de sepultur m 6 ubi notat Glossa, i submittuntur a Sixto IV in Constit. Sacri qub habens duo domicilia in du2bus Paro- iam 9. Eullar tom. I. ulla aurea nuncupata. chiis, ad quae se aequaliter transferat, adeo i a Verum extra proprios OnVentuum ut sex mensibus in uno totidem in at districtus praelatis quaestuare legitur interditer habitet , si in tertia Ecclesia se pubi cstum a Sae Congr. Episcop. Regul subturam eligat, solvenda portio est inter prae die a1. Iunii 16 4 dum partibus auditis fatorum Parochos dividenda Sicut per me De Iaγaυit ' dec=eυit , ne imposer m ρηε dium tradit esse solvendam inisdem dum fato=um Minum Conuentus scilicet O se Iv.
356쪽
setvant. Capuccin in Regno Corsica O proprios suos dis actus ad us itiandum egrediatur, sed intra suos limites se quisque contineat, ut ab his, quibus serviunt, fustenta-ν facilius o snt . Nec non , ut ubi Ium inveniuntur Conventus in eodem digγi Itu ιnter eosdem ratio antiquitatis, ac fundarionis rationabiliter habeatur , sicque omnino obse vari mandavit.
Quae disipositio ex rationis identitate
Z inspecta ratione finali, ac regionis sterilitate , quas S. C. in dubie ponderavit, rade vitandas lites , de faciliter inter Regularium quaestores, ipsasque Religiones en icentes, ad caetera loca extendi nullus est, qui non consideret. Non tenentur petere ab Ordinario licentiam quaestuandi, pro ut sui sub die . Octobris Is 96. rescriptum Episcop. Casalcn.
ut infra. Non tenentur Regulares, Mi ex institutione , aut ιν ultate S. Apostol. eleemo ynasqugritare, aut Hendicare possunt , petere ab Ornariis licen iam eleemossuas per dioecesim quἀ-rendι, cum in erebilone Monasteriorum eas licentia tacite ab ordinariis impertiea censa. ur ;
idem Collector Portu galliae, ut sequitur:
devono haver ora alcuna an orche minima , e
Neque debent florum Superiorum licentiam Ordinario exhibere', dum eleemosynas quaerunt in locis, ubi existim Coim Ventus bene verb, si eas velint colligere extra ipsa pro ut in termini S. C. Conc.
aput lasec. prax. υι sic patre. 2. cap. Q. Art. 6. n. sci. An ut ussero es arieantur , possent o diuarti facult item a Superioribus e ut irium eleemo na quaere Udg concesarum aliquam cognitionem , C qualem habere Congr. censuret, ex Concilio non prohiberi Regulares, quominus eleemosynas Hrant, non tamen alios eorum nomine, ct authoritate quoquomodo posse Isi-ritarem illos tamen extra locum , ubi sita sunt Monasteria, eleemo sen is per eamdem ια- resim corrogantes , teceri ad ostendendam oris
dinaro luentiam Dorum Superiorum. Similem declarationem de anno Isis referunt SpC- reli R. num. 27 antusca er9. Eleemosyna n. I. tenori instascriptici Saec
Congregat Cardin Conc Trident interpretum censuit, Fratres Ordinum Menii antιum nequaquam MN ab ps opis probiberi , quom nus per se ipsos in dioeresibus , ubi habent
Conventus, eleemo)nas qΗgranis sed antis , si xtra lora, ubi Monasteria existunt, quaeriatare voluerint , reueri viriorum licentiam ωdinasio ostendere
6 Cum ver xtra dioecelam, in qua re ista sunt Monasteria, quaeritate ni .ndunt consensum debeo ab Ordinario obtinere
super quo agnanu in s. ad cap. Tu sem D. S. I pravit refert alias S. Congr. Conci lii de clat alle Fratre Menduantes non ussem Ao ρι opis proni biri, quominus per se ipse in dioecesibus , ubi halen Conventus, eleemosynam qua ranis e tantxm se extra loca , tibi Mona ieria existunt, quiritare voluerant tenori suorum Superiorum licentiam νuinaris ostender at si extra caec sim , teneri trami sits con obtιMEr , 5 ex eo idem integre refert ignat cli ciet. n. 9
Non est dubium , posse Episcopos immodicas quaestuationes impedire , pertext. in Clement. Abusionibus , de poeme. Erremi . Unde dixit Pia secus ubi lup. Regulares delm quentes circa quaestuationem polle ab Episcopo puniri . Addit ibidem Sper ellus , pode Episcopos, ut fraudes in quaestuatione vitenturis mandare , ne qui SReligiosus eleemosynam quaerat , nisi prittalicentiam Superiorum exhibeat, .per eos recognoscatur . Quod quidem quantum ad exteros a loco, habentes extra ipsum Conventum , est juxta dispositionem Decreti poliremo loco allegati . Ut hic via impediant, ne gravamen recipiant Ggulares loci, qui in ejusdem populi, animarum
Q linim idem praeceptum postulat facere Regulari Jus ejusdem loci , non ut eo eleemosynas quaerere impediant , sed ut provideant , ne fraudes committam tur Saepe enim fit , quis Regulares privilegiis Mendicantium gaudentes na a communi possidentes , qui comm de ex solitis redditibus vivere polliunt a privilegio Meti dicantium fraude abutantur , subtrahendo eleemosynas Regular, is , quibus vera mendicitas , de eleem si dietina acquisitae me celsariam ira
357쪽
Quoad Redditus Ecclesiasticos. 34 I
bent sustentationem , pro ut post Genuen.
latum procedit, dum non concurrit suspiciofraudis. Siquidem pauperum , monasteriorum iotectio est propria Episcoporum qui tenentur ea tueri defendere , cap.
Pervenit, cap. Nuntiatum 4 dis.
Hic advertendum, ubd declarationes Sac Congr. Concilii in materia tum con cernente quaestas , tum respiciente alia negotia, habent vim obligandi pro utroque foro, non solum quoad personas, ad quarum instantiam emanarunt, vel in illo partu culari casu sed sunt leges generales in s milibus omnibus, ut dixit agru in I. ad cap. Esoniam, de conss. n. 7 I. Rota Romana pensionis Is Martii I 69 . coram Priolo Nam ea est anima legis , ut comprehendat omnes similes casus. Tunc enim perinde est, ac si Patres a principio rem declarassent Consequenter sunt in simili materia generaliter observanda ; cum Decreta Concilii quae generaliter ligant omnes, habeant semper in ventre sensum, aut intellectum illum, quo S. Congr. sua declaratione manifestat , Et magistraliter agnar ibid. Io Quando ac Congr. censet suam de clarationem non posse aptari, nisi casui proposito, solet rescribere: legative, vel assirmative in casu, de quo agitur 3 vel ex ded ἱ iis non constare vel attentis e non indigere c. vel negative, pro ut iacet.
Officialis quoad redditus EcclesiasticoS.
SUMMARIUM. Bona Clericorum triplicis generis , patrimonialia, quasi patrimonialia ,
Beneficiat non sunt domini reddituum be
Contraria sententia χ' communio , o
Cui sint prastimonials Non tenentur ex iustitia eleemosna fac cial Cur. ac
Superflua reddituum illicite in profanosujus impediuntur , usque num. .
1 Benesciati Iabentes subsiciens patrimo nium possunt licit vivere de fuctibuι beneficii. II Trium temporum distinctiaci tam quibus considerantur bona Ecclesiasica. IV Quid importet congrua sustontario pia Quid sit Ecclesiasticis erga consanguineos prohibitum pi Benescia Ecclesiasica instituta non sunt ac conservandas dignitates ocula
I Nomino arum a causarum i qui venias I An accipientes a Clericis suns ua bene ciorum, peccent Ir Empta ex superfluis beneficiorum non transeunt ad aredes, sed spectant ad Ecelesiam. I Am Religiosus , assumptus Episcopatum si reddituum beneficialium domia
nus ZI9 In quo differant fruatus beneficii a diss=
butionibus quotidianis a raenesciati, ut fructui beneficii percipiant, debent personaliter residere. 11 uando beneficiati absentes Iucrentu distribiationes, usque ad . 33. 3 Riscipientes distributiones in casibus a iure prohibitis tenentur ad bestitutionem 4. que adis I9.
Bona Clericorum sunt , vel patrimonia-nialia, vel quasi vel beneficialia Patrimonialia dicuntur, quae Clerici possident haereditate , successione, donatione , contractu, vel industria, similive ratione, non aliter, ac si non essent Clerici, sed laici Euas atrimonialia sunt , quae Clerici a quirunt non ratione beneficii Ecclesiastici sed quae a fidelibus offeruntur , non ipsi Ecclesiae approprianda, sed particulariter ipsis Ministris , tamquam operis personalis stipendiumri puta ob iunctiones Ecclesiasticas, celebrationem Missarum , Sacramentorum administrationem , funeralia pro concionibus , pro officio Vicarii, c. Bona ver benocialia , seu Ecclesiastica dicuntur , quae secundum suam originem
358쪽
clesia a fidelibus primitus oblat oz-i ipsa cast. Quatuor, o cap. de petaporata sunt, ac deputata pro Clericis in b a. b. 2. , L. Deficium seu ad congruam eorum susten- Et di dicti Au hore circludimi, Epitationem , ob spirituale obsequium po , laico .ue laestet seros Lim eri ex servitium ab eis L itan in iuxta corvnti l Iusti a redditus si peril be eliciori tua
ne axioma; ubi bon situm datur propter --iibuo re, vel in alios pio usus exosscium , cap. cui de re tript Mod DD. concordant . Clerico plenuincius, di dom p ilia habere in bona a trimonialia, polli oue de illis venditio i , donatione , is ei testamentum libere dis pCucre, cap. Eum nos, A testam sine prae
iud cio justitiae, ut at mi uris; non minus, ac ipsi laic valent sua patrimoni illa alit S donare, vel alis nare. C. 'erum bona, etiam patrimonialia , seu ad quorum intum est quis ad Sacros Crdine promotus propterca palsimon;um icta ahenare prohibetur . usque licentia Episcopi , perord .
II. Conveniunt Clericos II veros c-minos bonorum ouasi patrimonialiun uana haec aequiparantur patrimo malitius. Nec Mi-
isti Ecclesiastici, dum propter Ecclesia1lcas iunctiones stipendia a fice libu Saccipiunt dcbem esse deterioris conditioni , quam ait Uciales , ii de x, Praetor, Consiliarius, Cain Danarius, ouc sed isti omnes plenum , de , solutum dominium acquirunt in stipendiis sibi ob ni inisteria datis 3 ad ebque QClerici, inbus etia in aptatur illud i.
ad Timolli . Dignos est ope a ytus mercede
sua. Idc ile illis disponere libere potiunt ;aueb que, testari si ab intestato decc-
dant, ad suo haeredes transeunt. Sed variant quoad tertii generis bona . Quorumdati sententia est, Clericos beneficiato non acquirere dominium aeddit uulnper dere , ade in pr phanos usus
O VEI. an , mor alter ei cena contra j
stitiam, de ad restituti nora tenean tu , in ita si reci 'iactur ab iis , quibus per
Si 3 omni urator sententia in nrax est, bella ato vi vir , t legitimum domin ab re de omnὲbus redditibus Ecclel; astici S, quos ex bene liciis percipiunt , pos seque de illis in vita valido disponere
M l. at Vl prChibeantur in morte de eisdem lcstari. Ita ann in . Ad a Si uis ne de eul. Ierac Pirri. cmpena. b. . it. 2 . . . oe . aliique lares , quos sequi ur. De hoc enim clarissune constate X TMdEnt. UI. 23. cap. I. de reform ubi si tutum est, non res dei tes in furu Ecclesiis, nisi ex causi justis, pro rata tempori ab-
ent a fruitus suos non acre , nec Ata con-9cienIi , alia etiam declarario ne non jecura ,
illos sibi detineν tolle . Et fest. q. ca I 2. de reform praescribitur, quod provisi de beneficiis curam animarini habentibu , Canonica tibu S, ac Dignitatibus, ii non sociant prolem ornem fidei intra duos menses a die adepta pol sessionis, κon fata an I; M-ὶ ius suos. Et si quolis, alitio abluerint utra tres mensebe primo anno privetur unus 7tιique dimidia parte fri, Iuu n , quos ratione et tiam prs ben ἀ, ac resta niti se it tuos , s Clanda Vice, pravitur omnlbas fructibM , , quos redem anni lucratus fueri . . Supponit ergo
Ecclesiasticorum sei esse solum admini Concilium, quod si ficerint proi ilionem ,
Sylvest. Quod probant ex cap. pilcopi 2. quasi I. ibi: ut quid εγο de provisione sua non absuerint, fructus suos faciant, ad ebque
dominium couirant quia non re aliena S,
sed proprias dominium respicit. Idque confirmat dispositio Sancti Pii V.
Ecclesi fuerit de agris , sue de sti Idibus , in Const. Et proximo S s. tutar tom. 2. in sive de oblationibus , Omnia in iure Ecclesia qua declaratur : Benjciatum cum cura, vel reservare censuimus aliis pluribus fir-l sine legitimo cessante impedimento , non reciamant i antem inscium . benes ii fruitus pro 'ata
Cajetanus dixit, Clericos esse vero do i missonis temporis, uos non facere . Perminos reddituum tenencii quoad tortio j qua clarea contrario sensu significatur, qu bdnem suae sustentationi necessariam; quoad l beneficiat quicumque fructus suos faciant, excessum ver esie solum dispensatores. Al- si ossicium Divinum recitent , .suo mu- legatur An brosius in cap. Sicut hi, 7. ista neri sat diaciant.
359쪽
Quoad Redditus Ecclesiasticos 343
Nec dicatur, Concilium, Pontificem loqui de suci ibus necessariis sustentationi, Ee ubi de istis sunt privandi , non verbde superfluis, quorum non domini, sed administratores sunt . Nam hujusmodi intem pretatio nou congruit menti Pontificis,
verbis Concilii siquidem absolute, .sne
distinctione loquuntur, aftirmantque simpliciter facere frustus suos: quod si commune ad necessarios superfluos. Quae procedunt etiam quoad fructus proveniente ex praestimonii S, ex dici. Constit Pi . Sunt autem praestimonia , quasi pensiones quaedam a pinguibus beneficiis sparatae pro sustentatione pauperum Clericorum, ut in Clericatu proficiant. A pensionibus distinguuntur, quia praestimonia non sunt personalia, Qui talia , ut pensiones sed perpetua . Et hinc non extinguuntur per mortem ea habentium, sed per Praelatum Ecclesiasticum aliis concedi possunt. Et locum item habent, quantum ad fructus, qui ex Ecclesiasticis pensionibus e cipiuntur. Nam pensionarii ex dict. Const. tenentur recitare officium B. V M. Proinde si id omittant, fructus suos non faciunt, juxta laxam in dicta Const. praefixam. Ex quibus sequitur , beneficiatos ex redditibus beneficiorum posse pro se, suis necessaria capere; sed superfluum ac ex illis residuum teneri in pauperes , vel pias causas erogare , de ut si contra faciant
peccent mortaliter contra charitatem , non
contra justitiam, nec cum debito restituti nis . Unde habent dominium, sed restrictum, coarctatum. Caeterum, dicta obligatio non est ex sola charitatis virtute, sed etiam ex lege positiva Ecclesiae expressa in Iure Canonico,& rident. Quinim , ne superflua expendantur in prophanos usus est obligatio juris naturalis ex virtute Religionis , cum indecen Se natura rei appareat, qud in usus prophano , .non pio impendantur bona , quae sunt Deiri ut sunt Ecclesiastica, per Trident se C. s. cap. . de morm. nn Dei cultum a delibus oblata. Et haec est principalis turpitudo hujus actionis , qud dbeneficiatus tamquam Dei procurator non expendat en juxta veri domini intentio
Dices prim , Ecclesiastici prohibentur
testari . de aedditibus ieneficiorum , dicto cap. Uuia nos, atque de non sunt domini. Resp. Prohibentur quidem , sed non ex defectu dominii; sed ex lege Ecclesiae ad reprimendam eorum cupiditatem in ordine ad ditandos parentes Qui in vita faciliores sint ad rogandas eleemosynas scientes se in morte non posse valide testari . Etiam impuberes non possunt de suis bonis testari, tamen sunt eorum domini. Dices II. Ergo pollent licite disponere de illis bonis, ut vellent, .non tenerentur specialiter dare pauperibu S. Res p. Negando consequentiam . Nam nec domini saeculares possunt licite sua bona prodigere , licet valide possent , quan tum ad hoc, ubd non tenerentur ad rest stitutionem. Item, dictum est, in Clericis
esse debitum ad impendendum superfluuanreddituum in pios usu S. Quaeritur . An beneficiati possidentes sussciens patrimonium possint licite vivere de fructibus beneficii, patrimonio in alios
usus reservato λResp. affirmative cum agnan uis. n. 6.8e anget Collog. Jur Canonic. ἰb. 3. it. 2 s. um. 3. Ut certum statuentibus, Episcopos,
Clericosque habentes patrimonium , posse de proventibus Ecclesiae vivere .pat monium cum fluctibus servare, quibus vo lunt. Ad quos facit textus tu cap. Extu- panda, de νabend. ibi , Cui Altari serSit
suis stipendiis militare , o im cap. Cum ea inc. f. Nos igitur, de prascript Nec denario fraudari debens in vinea domini operantes cap. Clerici qu0. . ibi Clerici omnes qui ac lo deliter vigilanterque serviun , stipendii suis laboribuis debita . f.
cundum servitii tui meritum . per ordinati
In quo est ponderandum. I. Illud omnes, includit tam paupere , quam divites, ut ibi notarunt D. alias ad quid a non dixisset, Omnes ΘII. Consideranda est haec clausula , t pendia suis laboribus debitari per quae significatur esse danda stipendia Clericis , non propter indigentiam , sed ob labores quos sustinent. Et haec sane ratio crificabilis est tam in divitibus, quam in pauPeribus. Ill. Ob-
360쪽
III. Observandum diu secundum servitii
sui meritum , non autem secundum indigentiae qualitatem. Io Et confirmat text. in dicta cap. si 'ianos, de testam ubi resolutio est, posse Ckricos testari de bonis propriis, ve acquisi- his intuitu personae, non ver de perceptis considerati me Ecclesiae . Ponainus modo Citiricum donasses fructus satrimonH, vel servare velle ad diem sui obitus certe in i congruam sustentationem accipere . Fagnanc sequitur , ut de ructibus beneficii sit alendus; propterea dixit Innoc in cap. Episcopus, num. I. de prAbend. Non credimus ,
qud qui habet bene flatum, vivere debeat de patrimonio, sed de Altari. ii Possunt jura, quae in contrarium adduc Lmur , ad concordiam cum allegatis redue per trium temporum distinctionem , pro ut sequitur. Primum i cmpus fuit, quando Christiani omnes, sive Clerici, velaici, initio nascentis Ecelesiae pretia rerum ponebant ad pedes Apostolorum, di vivebant in communi. In
quo, Clerici nihil proprii habebant, sed
e bonis communibus Vivebant, cap. Duo
sunt, cap. Euia tua,' cap. Certe a. q. I.
Secundum tempus successit , in quo Α-postoli videntes utilius fore, ut praedia oblata conservarentur Ecclesiis Cathedralibus, Mi ex eorurn fructibus posset omnibus indigentibus subveniri , statuerunt , ut bona hujusmodi non venderentur , sed conservarentur Episcopus haberet potestatem ea dispensandi, pro ut unicuique opus esset, ut expresse legitur in cap. Videntes dili causis quasi redditusque Ecclesiae inquatuor partes dividebantur, juxta . cap.
uaruo cap. De redditibus . Pro hoc tempore emanarunt jura nostris contraria
in quibus dispositum fuit, ut Clerici clam contra vestigia postolorum habentes proprium c adhuc etiam videbatur illicitum .i. cap. Certe, ibid. nullo mod participarent de redditibus Ecclesiae, etiamsi servirent , sed reservarentur pro subsidio indigentium, ut d cap. Sacerdos.
Τertium tempus fuit, cum Clerici dicit , omni scandalo cessante, coeperunt bona propria posside re, WEcclesiae dotari, principaliter pro eorum Ministris, cap. Nemo, de consecr. disin. I. cap. Pastoralis , de iis, 1 sunt, V. I emque pro Clericis uer i e c-cti tituli bene liciati, cap. Omnes 1 distis Pro hoc tempore sui constitutum , qu bd Clerici possent licite vivere de redditibus beneficiorum is bona patrimonialia suis hane di bus relinquere. Per quae concludentissime remanet prObatus articulus , ub Clerici , etiam ha-bcrate proprium patrimonium, possint Iicite de redditibus beneficii lonestim
1 Sed petitur, quid sub congrua sustentatione comprehendatur λResp. Congrua sustentatio non est adstrictam vivendi rationem arctanda , sed considenari etiam debet status , dignitas , conditio personae. Plus enim pro Onc- sta sustentatione competit Episcopo , quam Decanori Qui , quam simplici bene mciato. Ita cum Innocentius III in eap. Cum de multa , de pubend. prohibuisset plura talem beneficiorum , in fine dixit : Circa
sublimes tamen , o litteratas personas , maioribus beneficiis sunt honorauda , cum a rio postulaverit , per Sedem Apostolicam poteris di pensarici Goam XXII. cap. Execra bilis, eod. it. int com Cardinales ,
filios Regum excipit a prohibitione retentionis plurium beneficiorum incompatibilium. Quia ipsi eminentiae dignitatis convenit familiares apud se habere claros non sordidos, vel obscuros pro ut solent Pontifices exprimere in litteris , quibuSCardinalium fidei Abbatias commendant
ibi Tibi, ut tuum statum iuxta Cardinatatus sublimitatem, decentius tenere, o expen πIainum onera , qua te iugite de necestate ιμό iro oportet , facilius per ure et aleas . c.
i Potest itaque beneficiatus pro se uoque d decentiam status sumere de redditibus Ecclesiae consanguineis ver potest
dare tamquam pauperibus , ut non indigeant, D. Tho m. a. a. quo. I 8 p. art. I. di legendum Tridentinum sessas cap. I. .
a Sed quid λ filius Regis es gittir
Cardinalis , vel Princeps natus Episco pus, o Comes in aliqua Ecclesia Canonicus , in qua simplices Nobiles , vel Octores in Theologia locum etiam habent
poterunt ne ex beneficio accipere totam congruam iastentationem iuxta conditionem