장음표시 사용
381쪽
Quoad Sanctoruin Canonigationem. ires
generis morbi gravitas, insanabilitas, run- stilis remediorum applicatis , ac instantanea δε-
IX. bd effectus sit undequaque perfectus, non mancus, ita nimirum, ut mortuus resuscitatus, non statim iterum moriatiit nec Oecus, visu recepto, illicd visione privetur; neque a febri maligna sanatus, in quartanam decidat . Quia sanari non dicitur morbus, qui alterum morbum facit, per Galen. ib. 6 de aphor. 16. Ralfio est, quia cum miraculum fit a Deo, ut causa supernaturali, perfectissima, perfectum omnin esse debet. X. ub in sanationibus miraculosis antiqua valetudo cum totali virium restauratione reddatur ex debilitate enim, quaere- aneret , praesumptio esset , qud sanitas fuisset a natura, facta aliqua crysi a circumflantibus non observatam ita Scriptura In socru Simonis Dberatione a febri anne mitto talium virium recuperationem , Lucae . illis verbis: Et continuo surgin ministrabar
illis quasi non fuisset infirma. I Debent miracula probari per testes uratos, tactis sacris Euangeliis exceptis Ε- piscopis , Cardinalibus; ad quorum juramentum sufficii, ut fiat tacto pectore, ut in
litteris remis rialibus, Matta pare. s. c. a. n. 9. Dalras non probant, c. Nuper, de restib. o cap. Otialiter, T qnando, illa. f. Formam vero, de accusat Qtii in juramento consistit
substantia depositionis, ut ex Thusco, Rosa
de execut fit. Apostolic pro cano metae. cap. mic.
n. 96. Ade ut non sufficiat Crucem tangere, esset enim contra formam, ibidem. Nec est necesse , ub jurent ante, sed suffcit jurare in actu examinis , antequam testis deponat , ibid. Rosa u. 267 Praestationem autem juramenti debent judices remissoriales subscribere de ea Notarius debet facere publicum rogitum.17 Sunt testes examinandi seorsim, ks-gillatim , ad text. in cap. Venerasit , de re stib. ubi Glosi me=b. Examinare, reddit ratio nem, quia alioquin unus alium instrueret , sequeretur dictum alterius is ita non possct falsias eortina facile deprehendi. Adebui pro celsus tu nullus, sed contrarium pra licetur de quo hodie non est dubitandum, cum ponatur de forma in litteris remissorialibus, qu bd sigillatim, separatim examinentur, ut ibi lcm Rosa notavit n. II S. 18 Et debent examinari testes de visu quibus dumtaxat hacula probantur. Ubi majus est periculum, ibi cautius est agendum , per Gloss. in cap. R. nepabui, ver D ligentia in miraculis enim tria probari debent aegritudo, vel mors: invocatio, sanitas subit obtenta, vel vita; quae aliter probari non possunt , quam per visum; tunc testes pol sunt reddere causam scientiae. Et sufficiunt duo testes contestes, quia in ore duorum, vel trium stat omne verbum, cap. In omni de testib. I Ut autem sint contestes, debent concordare in omnibus pertinentibus ad substantiam facti, essentiam miraculici licet varient in aliquo accidentalici ut si unus dixerit sanationem evenisse de mane, lal ter de vespere, mod de infirmitate inval di de invocatione, instantanea perfecta sanatione deponant. Nam quid faciIius quam temporis differentiam e memoria ho
Et adverte, ubd dictum unius testis μhil probat, quamvis sit cujusvis excellentis
Personae, ad teXt in east. emens, de testib. Win casu procedit vulgatum axioma D ctum timus, dictum nullius.1 Nec etiam in hac materia probant testes singulares, quia eorum dicta ex factorum diversitate separationem recipiunt , cad probandum non conjunguntur , ut in cap. Licet eausam , de γοbar de ibi Glos vero Singularis . Ratio est , quia cum sint soli , unius dictum non coadjuvat dictum alterius, wide remanet dubium , .potest esse, non esse, quapropter non O test judex formare certum judicium, quod ad sententiam requirituris qua parte Verosunt optestes diectum unius ab altero confirmatur , excluditurque dubietas , ut judex possit ad sentcntiam venire. Et proce dit non modd, quando singularitas est ob stativa, in qua testes repugnantia, .c traria deponunt; sed etiam in singularitate diversi ricativa , in qua diversa deponus et Nee lassicit singularitas adminiculativa, quia haec solum semiplenam probationem aliquando inducet . Quinam ver testes dicantur
382쪽
a linque probationem de miraculis faciunt testes de auditu alieno; quia in auditu alieno non potest haberi ratio scientiae quam reddere debet testis, ut dictum suum plene probet , ita non haberetur veritas, sed blum quaedam relatio veritati , quae probationem non facita solum possunt deservire pro adminiculis . In testibus enim de auditu alieno illud potest procedere Fama
crescit eundo, sed per mendacia.
Sed quaeritur . An medici possint judic re opus miraculosum, eum ab aliis demorbo, sanatione relationem accipiunt, non tamen ipsi observarunt, ita de auditu alieno discurrunt ΘΣα Distinguitur . Vel sumus in morbis
intrinsecis , quorum causa is origo Cta non sit videntibus aegrum , vel in morbis extrinsecis, in quibus de origine , causa .radice morbi extrinsecus , P intuiti e per sensus are patenter constat : in Primo casu negatur, tametsi sanationes contingant in instanti, se deantur miracul sae, quia intellectus non potest esse certus, quod sint miracula in secundo ver potest a Uraiari , quia teste possunt deponere
qub infirmus laborabat tali infirmitate cum talibus symptomatibus; quod medicamenta fuerunt inutilia, postea, invocato aliquo servo Dei, vel applicata eliquia, est abs
que medicamento humano, vel crysi naturae, statim persecte sanatus, nulla etiam debilitate remanente. Per quae videtur posse medicum arbitrari de miraculo. Nam sicut in absentia hujus conditionis morbos posset ad informationem testium remediis curare: ita potest de miraculo concludere Etenim natura in instanti operari non potest , sed per alteratione procedit , quae fiunt in tempore. Verum cautum judicium esse debet propter periculum errori Obimperitiam deponentium . Videatur alia d.
pari. . cap. 2. n. 26. Osa fit. n. 236.
13 Sed inquiritur. An ministerium, sinstrumentum naturae excludat essentiam miraculio Resp. Negative , si instrumentum non sit potens , sed potius improportionata causa ad effectum miraculosum producendum quidquid dixerit Matia . parae cap. 9. n. a. Id enim videtur expressum in Bulla Canonizationis Sancti Francisci de Paula ut in Const. Extalsus, a 28. Leonis X. A lar rom. I. in qua ut miraculosa suerunt iudicatae quaedam sanationes, licet fuerint simia plicia instrumenta adhibita, ut ibi LI7.2o.
Nec minus rationi miraculi videtur ossa cere effectus, qui ad fanationem sequitur, ut si aegrotus in actu sana ionis sudet, putet, c. quia arcuerissime centeri debent effectus p tius miraculi, non remedium, maxime si in miraculis tertii generis, juxta dicta, nulla remaneat in patiente lassitudo, , brorua debilitas.1 Sed quid, si testes deponerent, in acta
sanationis suisse plures Sanctos invocatos cui miraculum tribuendum γ Resp. Sunt in casu attendenda, finis operis, complementum 4 devotio patientis, vel parentum ejusdem. Est indubitatum , accessum ad capellam, vel sepulchrum, aut applicationem Reliquiae unius servi Dei prae alio specificare intentionem, eamque ad unum Potius, quam ad alium dirigere atque ita operantur, quod miraculum a Deo factum sit ad intercessionem illius, erga quem major est fervor
2 Quaeritur. De quibus constare debet, cum agitur de canonizandis viris in Martyrio mortuis λResp. Debet plene per testes de visu com stare de Martyrio, etiam si Martyrium fuerit notorium, ut probat Mattae partis q. c. oian 6. Rosa cie n. 26
26 Item, omnino constare debet de causa Martyrii, nimiriim ub mors ab extrinseco violenter illata fuerit, cum alacritate ob fidem Catholicam, teritatem Christianam
patienter suscepta Martyr enim, per Augustinum ad cap. 39. in Iob, dicitur, Intrepidus,c alacer totis dei; Martyrium est opus e ternum, per quod patiens est tesιs dei, σαδενι-stiana veritatis Quod quidem Martyrium ex parte mortem inserentis est delictum peccaminosum, c uni bile ; ex parte ver patientis est actus perfectissimae charitatis juX-ta illud Ioan Is Maiorem hac chwtatem nemo haber, ne animam suam ponat quis pro
amisis suis. Quare in Martyrio Commendatus charitas , quia ejus motivum est dilectio, cum propter amorem Dei super omnia, etiam supra nostram vitam, mors es-gatur. Finis ver est uies , quia propter fidei veritatem mors suscipitur Spes etiam' ia
383쪽
Quoad Sanctorum CanoniZationem. IGI
in eo elucet , quia Proster utriruitioi se iii aeternam etiam propria vita negligitur est opus sortitudinis, quia propter bonuin vim tutis voluntarie mors sustinetur 'rsi enim non repugnando , sed morιendo vicerunt, Rugust. lib. 22 d Civit. Dei cap. P. a Duplex autem est causa martyrii, una
extrinseca, finalis, haec est consessio fidei Catholicae Walia in tripleca wmeritoria, haec est charatas persectissima
a qua imperatur. Confluo autem de utraque causa, non es pu probare Virtutes ,
quia jam constat de persectissima charitate,
quae est caeterarum iri tum forma, 4emfectio indeque arae virtute Videntur probatae, ut ex os n. 26 I. . Matia pari. 2. cap. Iq. n. 22. dixit Virtutes omnes in Sanctis fuisse, licet quoad actum in omnibus non resplenduerint aliquosque laudari prae
aliis propter excellentem promptitudinem adactum potitis unius virtutis, quam alterius; ita Martyres specialiter propter martyrium laudantur. Sic Virgines, quas Eccles colit, omnibus, singulis virtutibus dixit fui
se praeditas, alias non colerentur, cum Ca-
sitas sine bonis operibus magna non sit ut loquitur Div. Gregorius homil. 3. in
18 Est tanta praerogativa martyrii, ut ex opere perat Omnia peccata, etiam origi-zale, remittat, I poenam eis debitam de-kal, an ope Vm vicem, C. Catechumenam de cae ecr. dis 4. dixit Augustin. de animo eius orig. lib. I. cap lib. 2. cap. 4 2 Verum in adultis requiritur voluntaS, intentio patiendi, ne passio remaneat in determinata, sed ad finem supernaturalem ordinetur formalilqtie de peccatis personalibus dolor, si ad ea advertatur. Cum ver causa , .non poena Veros Martyres faciat , ex eodem se m. 28s de Sani in Natal. Cast. Emil. Deus non nost is cruciatibus, sed nostra iustitia delost rur , ut ibid. Sanstus Doctor sequitur iis non prodesse, qui inon ex motivo charitatis illud eligunt quia a charitate martyrium roboraccipit, ut in P tam. 47. ipse loquitur Et si charitas deest, mi pago prodes , lib. q. de a Ziom. contra Donatastas cap. 7. es facit il-
Nec iis prodest, qui sunt extra Ecclesiam
Catholicam, ut idem S. Doctor serm ad Goreensis E Hos plebem extra quam non est salus , ad text. in cap. nam sanctam, de
29 Dices Haeretici saepe martyrium subeunt propter fidem Christi. Resp. aereticos non pro fide Christimoricia subire, sed ex abundantia sui sensus, .pertinacia ad suos erroies, ad text.
August. serm. 328. in data l. Martyr ibi Cmnes fretici etiam pro falsitate Miuntur nou pro veritate, quia mentiuntur contra ipsum
Christum. Nec ipsi credunt fide supernaturali, cum ad ita credendum necesse sit credere propter revelationem Dei ab Ecclesia in fallibiliter propositam pro stionem autem Ecclesiae haeretici non recipiunt, alias adaequale susciperent, crederent omnia quae Ecclesia proponit esse a Deo revelatas quod non agunt; ideo solum fide naturali credunt, mentiuntur Christo , quia non credunt quidquid ipse revelavit, credendum ab Ecclesia proponitur. Consequenter
Oec charitate in Deum ad patiendum mo- Ventur , quia charitas supernaturalis fidem supernaturalem praerequirit , qua objectum proponatur Fides enim est radix, fundamismum ius scationis Trid seg. 6. cap. 8 de
iust c. Augivstinus epist. I94. ad Sixtum cap.2. dixit, a s de emnem iustitiam initium famere. 3 An etiam, probato plene martyrio ,
debeat omnin constare de miraculis Affirmatur. Non ubd miracula sint necessaria ad essentiam martyrii , sed vel ut per ea signa sensibilia Deus Ecclesiam certificet, quod opus martyrii fuit excellentissimae charitatis, non ob alium finem, quam charitatis supernaturaliis assumptum vel etiam ut eiciem Ecclesia cognoscat Deum Velle, sub Martyres ab Ecclesia publico
cultu honorentur. Vide Matta pari. q. cop. I. n. 12. Petra rom. a. ad constit Alexandri III.
3 Non quaevis incorruptibilitas corporis defuncti praebet judicium sanctitatis, ut
pluribus probat Matta pari. 3. cap. Is Quia etiam naturaliter corporum integritas , incorruptibilitas contingere potest Sed tu Pauli I. ad Corinth. 3. Si tradidero cor i tunc totum cum probata excellentia vi-
pus meum, ita in ardeam, charitatem autem setae corpus incorruptum invenitur mam habuero , nihil ι hi proἐes.
ximi si sit molle, exib la, incorruptinn
384쪽
non modo secundum solidiores , in sicci ci do sit erificabile illud ue si fripsius ιAst
res partes, Verum etiam quoad molliores , te=it
Whumidiores, easque, quae sunt ad putre-l Resp. mando habetur concludens , de
factionem magis aptae. 3 Pariter non quaevis fragrantia , odoris suavitas , quae percipitur in aperitione arcae, urnae , vel sepulchri , in quo sit corpus servi Dei , cst sanctitatis argumentum de quo Matia dict. pari cap. I s. num. . sed in solum supernaturalis est
judicanda repraesentans effectum gratiar quia sicut hono dote plenus fuit cumjani fuit plene prcbata morum integritas , sanctitas vita nec miraculo adscribitur, nisi prius probetur negativa, hoc est, qud non potuerit provenire ex aliqua causa inaturali in arca, vel capella secreto re- PCsca super quo adhibenda est diligentia etiam exacta tunc certe odor miraculosus, supernaturalis censendus erit praesertim si experitorum, percipientium testimonio talis conditionis fuerit, ut excesserit quem- Cumque Odorem naturalem, is ullis sit si milis fueritque non modo naribus suavis, sed etiam manus, vel vestes ita astecerit ut per plures horas, vel dies permanserit; .concludentius, si eo percepto , aliquis fuerit illico sanitati restitutus. I De numero miraculorum suffcienti ad beatificationem is canoni Zationem scripsit Matta pari. q. cap. 7. . . T seqq. Qibi testatur de praxi, quod duo ad beatificationem sint satis; lalia duo de nece sitate re qua rantur ad docendum continuationem miraculorum post indultam Beato venerationem . De quibus plenissime constare debet, esse supra vires naturae, saltem quoad modum. 3 Tandem cum Decretis generalibus
Urbani VIII. . Praterea, apud Mattam cie. haec sint: dilud etiam diligentissime indagandum est, an te, vel illa, pro cuius a ronizatione insatur, se ipserit aliquos libros , tra-ἱiatus, Ascula, meditatioMes vel quid simile; nam si scripsi e constiterit , non priὰ est; sti γ' alium inquissitionis deveniendum quam siles libri diligenter in Sacra Congre
res contro dem, vel bonos mores , vel ι-ctrinam ali quam novam , ' peregrinam
atqἰ u a communi sensu Ec Iesia, , c constiις in alienam i oritur dii ficultaS quan- plena probatio, non autem praesumptiva Non enim potest dici vere constare de eo , quod solum ex conjecturis, praesumpti nibus constat, ad texi in cap. Lucius, V. de condit e demonstr. apud Sperellum dec Io I. n. s. Apud quem Farinac. cons. 76 firmavit, probationem per praesumptionem, .conjecturas non esse veram probationem, pro ut de clausula, consito requirere veras, &χOncludentes probationes, affirmatinosa Drt. 2.
Ap. q. n. s. cit Barbosa, inota.
Sed adhuc est dubium, quando dici debeat
plene , concludenter constare Resp. Cum talia producuntur, ut prudens
dubium tollatur, animusque judicis moveri posti ad prudenter pronunciandum isto; quod pluribus potest praestari. I. Si manu scripta fuerint conservata In archivio, habent requisita necessaria ad coninciliandam fidem scripturis in eo asservatis,
II. Si in Codice habeatur subscriptio Notarii, reddentis testimonium , vel ubdAuctor propria manu scripserit , aut amarnuens dictaverit. III. Si per collationem a peritis factam ad alias litteras , a servo Dei ad aliquem missas, adhuc existentes, identitas charactetis dubia non sit, vel stylus letaturae
3 1V. Si scriptores conterrporanei cum servo reserant opuscula ab eodem esse edi ta Etenim cum simus in antiqui , plurimum ad probationem conducunt veterum historiae, rerum gestarum Chronicae , chaec documenta fidem humanam facere, di
xit Gon Zale in a. it. I9. cap. R. n . de
probat. Ad quae recurrimus pro habendar rum veterum notitia, eisque adjuvamur, ex sententia Augustini lib. 2. c. 28 de deIHπ.Christ ibi: Qui quid de ordine temporum eran- factorurn nIicat ea, qua appellatur historia plurimum nos adiuυat ad anulos libros intelligendos. Et infra : Historia facta narrat m
36 Quid autem opus sit ad judicandum, quod aliquis historicus non sit fide dignus P habetur ex Iuveni tom. I. instit.
385쪽
dum, an sit coaetaneus et, quam enarrat
Non enim fidem meretur, si multis post annis eam evulgat. Quo etiam titulo rejici debet narratio de Ioanna Papissa , quam Marianus Scotus ducentis amplius annis postquam contigisse sabinatur , vulga vit apud Spondan Epit ad ann. 8sῖ. n. s. Secundb An ejus fides sit suspecta , ex quo saepe in actorum relatione deceptus reperiatur, vel falsa narrasse. Τertib. An ipsius intersit facta sic extiti Lia, quemadmodum ab eo referuntur. Propter quod fides Eusebii Caesariensis in rebus, quae ad Arianos spectant, dubia est dum Arianismo ipse tactus creditur. Sponda
Quartb. Si in narratione simi graves & probati Historici contradicant Lege etiam Rugustinum relatum in cap. Ego solista disi. Et memoriae retineas regu lam : Multa iuncta iuvant, qu singula non prosunt. 3 Constito autem opuscula, codicessuisse a servo Deo elucubratos, procede dum est ad examen doctrinae. At ubi dubium f. quod occurrit, benigna interpretatio de viris alias doctissimis , in undate Ecclesiae ac fama sanctitatis defunctis est facienda, secundum monitum D Thon. ae . . quo8. O. art. 4. in corp. ibi : Ubi non apparent manifesta indicia de malitia alicuius debemus eum ut bonum habere, in seliorum partem interpretando , quod dubium
si Id enim solitum est prudentiae .p:etatis Catholicae, ut dixit Iuveni ubi supra
38 Verum , auctor a quavis suspicione erroris in fide, censura, .macula praeser-Vatur a protestatione libro adjecta, qua seipsum, .scripta Sanctae Romanae Ecclesiae judicio, aucto litati submittit . Qua probatur, ejus intentionis non fuisse quando etiam forte aliquid per errorem scripserito pertinacia defendere, ad telit in cap.
Damnamus de Summa Trinitate cap. ε est fides 24. qu/st. I. cap. Dixit Apostolus dicto cap. 93. docuit Augustinus Epistola 43. ad Glorim , ct Eleusium cap. I. ibi , Sed quirintentiam suam , quamvis falsam , acque c-riculosam , nulla pertinaci Zimositate defendunt: συν ertim , quam non Aiadacia prἀ- fumitiones sua perpererun sed a seductis atque in erro=em lapsis parentibu acceperunt; insciat. Cur Ecic
qAἀ une autem cauta soίli itudine u ri tatem , comgi parati , cum inveneriur nequaquam sunt inter ἀreticos reputandi.
Caeterum protestatio excusat solum in obscuris , adhuc non definitis per Ecclesiam; non ver in manifestis, quae jam definita reperiuntur: praesertim , si liber .protestatio opus sit viri docti, cum de eo praesumptio sit , qu bd desinitionem Ecclesiae non ignoret . Sousa Aphori . lib. I. cap. q. n. s. Tunc enim protestatio esset contraria facto.
Ecclesiis. An Regulares possnt dicto iuri renunciare. Distinguas de Conventu construenindo, vel construesI . Transa Ilio non semper obligat successores. In Ecclesiis Montalium nequeunt sepeliri corpora de is torum; ubi de licentia S. Congνα quantum ad acclesias exteric-
s Sepultura non possunt supra Altare , nee sub Alta is pradeIla esse . Corpora defunctorum ponenda sunt jubtus
Est rarogativa solius Romani Pontificis, quod in locis supra aerram sepeli.
Parochi non possunt plus petere ob sepulturas letitas rapui Regulares quam exigerent, si co/pora defunctor m sopcdiremtur in Parothiali. 9 De loco, quo sunt sepeliendi minentissimi Cardinales. Io Cardinales sunt successores Apostolorum. II Agitur de loco sepultura Episcopi, I bc- nesciatorum. I Et de sepultura peregrinorum exto
i Et de illa habentis domiιm in Civitate , c in rure I Hospites decedentes in Monasteriis Regi Iarium, quo sepeliantur Aa Is bla-
386쪽
II uti, habentes equi stari sepeliuntur ιn Ecclesiis Rertita riti m. I Regularis decedens extra Conventum non
semper sopolitur in Monasterio. I A Dominisanus hospes ad Minores , apud istos sopbliν debeant λ 8 Expesnsa in futuro faciendi sunt a Conventu Religiosi defuncti. r Religiosus expulsus Iepelitur in Parochra,
si alibi sepulturam non segerit. a Confratres Go rate iratum existentium in Ecclesiis Regularium epeliuntur in Parochia , si neglecta se ultura decedant. a Etiam si in illic adesset epultura pro Confratribus. 21 Filii cimpuberes non possunt sepulturam eligere, o de eorum sepultura. 23 Euodnam di atur Veliacrum marorum. et Pater eligere potes liri impuberibus δε-
26 Uxor sepesitur in epulcro mariti videlimitationes. 27 An Hear elo Ilio sepultura facta a com-nissa Mo. 28 Poena contra Clericos Regia lares inducentes clo IV. ad eligenuam sepulturam in propriis casis.
29 Incurritur excommunicatio at reservara.
3 Pluribus probatur elemo sepultura. I in pono S. C. C. ad ulla excitata super L Ilione sepulturἀ.3 Agitur de opultura hordigerorum Sansii Franci cι.
Uamvis olim non possent Regula- res in suis Ecclesiis Saeculares sep lire, o si de licentia Parochi , ut ex D.
Greg. notavit Gon Zale in . Decreta l. lib 28. cap. 3. n. q. de sepult tamen postea a
Sede Apostolica obtinuerunt privilegia quibus eis fuit absolute concessum jus se-Pulturae, vel privilegium sepeliendi in suis Ecclesiis corpora eorum, qui in eis sepulturam elegi sient . Textus expressu in Cic- .e . Dudum . Verum ne Parochiales de
pule quoad Ecclesias Frat de Ord. Praedicat. minor. generaliter pro omnibus Regularibus praesupponitur a Leone X. Constit. Dum intra a. Bullar rom. . in qua
S. o. conceditur non degentibus in claustris
po se sepeliri cum ipsorum habiti in eo ruir dem Ecclesiis. Si tamen aliqua Ecclesia ussepeliendi non beat, ut sunt Ecclesila c-nialium, Ma puccinorum , in ea quis eligat sepulturam , corpus est sepeliendiaria in
Parochis, quae de jure habet jus sepeliendi,
At Delitur an possiti. Regesares dicto
jure sepeliendi renunciare ΘRes . Distinguendum est vel agitur de
Ecelesta Regulari Conventus jam erecti .est certum, quod nec Generalis posssit, sed est necellarium Beneplacitum Apollol cum .solemnitas copulative requisita in alienatione, etiam jurium Ecclesiae. Quoniam
textu in c. Ambitios de reb. Eole non alienan inter com procedit Vc Ibi amplissi in is ,
comprehendentibus etiam jura Nain utitur Verbo erum, quo Vocabulo intelliguntur etiam jura, actione S, t. ei appellat. 23. q. de exb signin Maxime stante dietione universali Ommum , quae est universalissima , per Barbos dict. rq i. nihil excludit. Et cum citur ex cap. Antigonus de paci. qu bd pacto potest privilegio derogari verum eli, si concurrat causa , .solemnitas ab ure requisita; SI a xlixi haec sunt necessaria, ubi agitur de jure quaesito, prout in casu, in quo fundatione Ecclesia acquisivit jus sepuli urar, S populus beram facultatem ibi sepulturam eligendi. Vel dubium procedit de Ecclesia , Conventu fundando; tunc, si in limine
fundationis praecesserit concordia cum Parocho de non recipiendis ad sepulturam illius Parochia nos, vel nisi de ejus expressa licentia , est omnin servanda, ad text. in
cta, ubi dixit, pacta legitima, quae neque dolo, neque adverSti leges, neque aliqua fraude facta sunt, esse custodienda . Maxime, quia hic agitur de jure quaerendo, proinde non habet locum text. in . cap. Ambitiosa, cum dici non possit, uti alienetur jus Ecclesiar sicut Parochus debet audiri, propter praejudicium sibi inferendum potest erectionem novi Conventus a pedire ita potest concordia, Ἀγcto huiusmodi praeiudicium ante erectionem providere, ut sis pius tenuit Rota apud Petram rum. 2. Comment ad Consiit. Apes.
387쪽
lia pacta videntur transire sub approbato Caeterum contrarium est tenendum; nam ne edis Apostolicae , quae facultatem non tumulatio defunctorum in Ecclesiis Monta- facit erigendi Conventus de novo, nisi audiis to Ordinario G constet de partium consensu. Major incultas est . An , orta lite post
constructionem Conventus inter Regulares 'Parochum super iure sepeliendi ' onerat ibus , Uineatur concordia facta per viam transi Itonis, vel compensitionis ΘVidetur sustineri maxime , si tacta sit ad vitanda scandala, tollendas dissensiones; at necesse est decretum Episcopi, causa coi nita, Petra cie .lom. I, Const. I. Paschalis II 69. 2.
Sed hic j detur ponderandum qu bd d.
Paulina Ambitios , annulla omne pactum alienationis : transactio autem species at e nationis dicitur , per agna n. in . ad cap. contingit de arbitr. n. et 1. de cujus substantia est, ut aliquid utrinque detur, aut remiti tur; n cleri et, nisi fiat super re dubia, lite incerta, apud eumdem ibid. ad cap. niens de tran assionib. n. II cI' 6. Ide ad validitatem videtur nec ellarium Beneplaci. tum Apistolicurei praesertim ut obliget suc-Cellore S ad text. in . cap. Veniens , ne quo praesumitur transigentes voluisse perlonaliter transigere Walios non ligare . Et sicut Parocho successori est liberum adver sus transactioncm absque Beneplacito Apostolico celebratam insurgere, contradisic re ita pollunt Regulares, ut aequalitas hinc inde servetur, id allegat Petram. Petitur etiam . An Moniales possentuti privilegio tumulandi corpora defunctorum in propriis Ecclesiis , posita electione sepulturae Videtur ex eo amrmandum , quod privilegia concessa eligiosis dicantur concessa Monialibus ejusdem O di ars , adeo ut illis gaudeant. Et praesertim procedit de Montal bus Ordinum Mendicantium , quorum l vilegia monialibus communicavit aeo α.rum, etiam exterioribus, repugnat statui & quieti ipsarum; quod legitur X presie Ie-
solutum a S. C. Episc. in Maseraten. . M-vembr. 6 1 in specie , quod corpora Laic rum, sive virorum, ιυ mulierum nequeant sepeliri in celsa exteriori Monialium , licet silvere vellent poenam Synodalem . Ad quem
effectum est necessaria licentia S. C. Consensus Moenialium, ut in ererrana I. μ- vembr. 16o3. etiam pro ibi fabricando sepulcro, in errarten. I 2. Iulii 6o . Nicol.
fuit. 177. Vide, quae dixi cap. 32. n. 8. π 9. Adducta in oppositum concludunt, dumtaxat Moniales per communicationem participare de privilegiis Religiosorum sui Ordinis, si non repugnent proprio statui, neCpropterea turbanda sit eorum quies religiosa, pro ut necessari sequitur ex ossicio in funeralibus faciendo . Sed quidquid sit in puncto uris, juxta uod procedit Paulina, in dio vidimus obstare resolutiones Sac.
Posito autem, qu alicui cum debita licentia sit danda sepultura in Ecclesia extcrior Monialium Regularibus subjectarum
oritur dissicultas , a suo se ficium peragey
Resp. A Confessariora quia Ecclesia c-niabum exl: aptarum non sunt de territori Parochorum . Proinde in casu ipsi c-bent ossicium facere usque ad portam Ecclesiae, ut censuit S. C. s. Iunii 16 Is apud col. n. s. Nec habent jus interveniendi sepulturae Monialium . Sac Cong. Ian. 16O3.
Euo vero loco sepeliri debeat , qui , el. Iasepultura in Ecclesia Monialium , in ea jepe liri nota parest
Resp. In Parochiali , quae videtur solum conditionaliter exclusa, in casu nimirum , bd lepeliretur in Ecclesia electa, sed ces-
Hocque jus tumulandi iti Ecclesiis Monia i ante dispositione hominis remanet dispolium ordinis . lancisci proe .upponit Pau- sitio juris , quod assiistit Parocho qui P
sepulturam in Eccletia interiori Moniat uinci bene ve: i a ex Icriori. bet intentionem undatam sepeliendi in sua Ecclesia omnes, qui decedunt intra limites sua Parochiae . Maxime quia in desectum
E. Elzs rete praedicta praesumitur ex Sacramentorum administratione dilecta Ecclesia Parochialis ut post Passeri n. de stat. om.
388쪽
Quaeritur. quo loco sepulturae aditicari possint, debeant Resp. Vel in coemeteriis, Vel in porticu,
aut intra Ecclesiam. Numquam tamen debent supra, vel juxta Altare , c. Perripti n-dum , c. non forte de consecrat dist. a. Sed
debent ita esste ab Altaribus remotae, ut Sacerdos dum Missam celebrat, non cogatur pedibus insistere supra defunctorum corpora, ut per Gon Zale cit. n. s. trium cubitorum intercapedo inter Altaris predellam, sepulcri ostium mediare debet, per
Pignatell. cm. q. con 3 2. Quare S. C. Episc. tu interamn n. 3. Septembr. IS93 declaravit, Altaria, sub quorum γε ellis cadavera sunt sepulta, licet propterea consecrationem non amatrant , tamen debent interdici, donec di Ita cadavera, o Altaria ipsa in alium deferantuν locnm. Et L 8. Februar. I S99 rescripsit Episcopo Che non se mettesse, che scito si Aiata νι, e per quanto circonda a p/auella , sano cadaveri , ne selia ure, τι am csterane , defendovene te facesse empi di muro Eendo bos ordis data Riforma , e dispos etione de
Sacri Canoni. E in Nessanen. 2. Maii 16o I. Alr Arctv covo . Quanto a gli Altari, solio quali, o ne mea et sono sepeliti relata , o Laaci, non pare , he in modo alcutio si hab-bia da toti rare, the τι si celebr per 'aυυι- Mire , onde volo provederet nisi ostibus amotis sepulcrum terra repleatur , Petra sit. n. 12 quod etiam in Ecclassis Regula-larum est obser VaLatim.
Quare sepulturae sunt construenda instate Iram S ita, ut Iemaneant planae, solo aequatae, cada erumque conditoria collocari tabent in tumuli profundi S, quo Ium p rimenta aequat a sint cum plano Ecclesiae cli Const. t. E. Pu . inci P. Cuem primum la
Est enim praerogativa Romanorum Ponti-itium dumtaxat, qu bd eorum corpora sepeliantur in conditor Melevatis lupra terram, in parietibus assi xis. Verum permittuntur constructiones sepulcrorum cum inscriptionibus modestis accommodatis loco Ecclesiae.
An autem Parochus post plus exigerea ha edibus d uxctorum, qui sepaiuntur in Et Iesi is gularitim , quom accipcret , si in
ια Lar sil ire tor te hac re diae α' o. ubi videas. Et hic observa, qu bd Clem. VIII.
Const. Expositum a 96. Bullar rom. 3 id sub poena excommunicationis Pontifici reservata prohibuit Parochis Indiarum Occidentalium Quod subinde resolvit PauIus V. ConsI. Expositum a et ibid. cum extensione Winhibitione ad Parochos Indiarum Orient lium, quibus injungitur observantia Trid.s A. F. cap. 3. e reform juxta expositionem factam a B Pio V. Constit. Et si mendican
fra idem Paulus Constit. 7. Quod generaliter posita Urbanus VIII. Const. Cum licetia 2qq. Bullar rom. s. omnibus Parochis inhibuit, ibi di Ordina iis locoγtim commistimus , ut provideant cmnino , ne diutius huiusmodi abusus olerentur decernant , ne Parochi plus percipere possint in sepulturas , us sunt in Esessis Regularium , quam in eis, qu funem propriis , seu aliorum Clericorum . Hac enim
psaltent: one impeditur libertas electionis sepulturae in Ecclesiis Regularium, cum Vertantur fideles a sepultura electione propter duplicatas, vel majore expensa S. Quaeritur . Quo loco sunt sepeliendi EE. D. Cardinales ZResp. In Ecclesia, in qua eligunt sepult ram, Vel in qua habent sepulcrum majorum. bd si nec illam eligant, nec habent aliam, de moriantur extra Urbem, sc-peliri debent in Ecclesia majori loci, per
quem transeunt, quia haec ratione dignitatis supponitur eorum Parochia, attenta dignitate praesumitur de ipsorum voluntate. Et procedit, nisi invita specialiter recognoverint aliquam Parochiam, pro ut dixitD.
Petra . rom. 2. Consi. 2. Honori III. n. q.
tunc debetur quarta funeralis Parochiali ratione administrationis Sacramentorum pro ut debetur, si quis decedat sine electione sepuli urar, sepeliatur in sepulcro majorum , vel in Cathedrali , ibid. n. 3 s.
Antoneti de Reg. Eces . lib. I. cap. 2. S. L. n. 3 o. dixi cap. a.
Si ei decedant in Urbe, nec elegerint sepulturam , nec alicubi sit sepulcrum majorum, tunc sepeliri debent non in Parc-chia sed in Ecclesia proprii tituli, ut articulo examinato firmavit Rota in Romana
iuris tumulιndi ro. Februar. 7 οχ. e s. Mart. IIo 3 coram Psiolo in causa sepulti
389쪽
vicini, qaae in urbe ab intestato decessit anno 37o in Parochia S. Andreae de Fractis:&, cum tunc impedita esset Ecclesia Par chlalis, unctiones exequiarum peractae fuerunt in t tutari S Martini ad Montes in hac corpus sepultum pro quo postea institit Parochia, contra quem titulus praevaluit, D dixerunt, coipora Cardinalium in urbe decedentium, quando alibi non habent, vel non eligunt sepulturam , deserenda , .sepelienda esse in Ecclesiis titularibus. Sub quo tempore de anno I7o2 in Parochia S Marcelli even t mors Cardinalis Radolovich, inulari s Bartholomaei in Insula qui suus corpus reliquit esse tradendum sepulturae in Ecclesia, pro inde iure. Propter quod me Guardiano, Parochia,' titulus, certarunt interim fuit depositum in Parochia, qua postea sub anno i7o3. editis dictis decisionibus, me instante , redditum fuit Ecclesiae titulari, in ejus solo tumulatum. In quo favore tituli sui ponieratum Cardinales in propriis titulis habere man. so .aem Ooum proprium ad text. in
Const. Religio a la s. Sixti V. Bullar eom. 2.qui titulos Cardinalium divisit . In quibus exercent urisdimionem quasi Episcopalem, debentque Ecclesias regere, & gubernare t circa Cultum Divinum visitare . Unde quoad jurisdictionalia habentur loco Episco
porum, per Fagna n. in I ad . His qua n. 26. ἀ maioris.' obed. Pignateli eom. o. con-
69. III. n. 19. Et tuntur Episcoporum insigni is, elevant Baldachinum, incedunt oc-chetto discooperto , admittunt Clerum ad manus osculum, solemniter populo benedicunt, ut tenuit Rota, ubi supra . a. g. Aunutem . Quare sicut Episcopi Canonici, Parochi, beneficiati, licet decedant extral mites suae Ecclesiae sunt ad eam deserendi quia sunt in ea in titulati, respective conjuncti ita corpora Cardinalium in eo casu sunt ad Ecclesias tituli deferenda, quia in eis habent titulum, qui per ejus obitum Vacat,
gis conjuncti cum sua Ecclesia , quam Canonici beneficiatici cum Cardinalibus sint Ecclesiae commissae tam in spiritualibus,
quam temporalibus, ut e text. d. Constit.
Sixti. Et, ut in eis residere dicantur, sum-cit, quod sint Romae, ubi degit Papa, cujus Consiliarii, Collaterales sunt, cortimque Officiat. Cur EG consiliis ipse juvatur a regimine Ecclesiae ut in . Sixtina, dixit Annato apparat. Ad Theol post lib. 3. a r. 2. Et inde patet, ubdCardinalis ratione sui tituli eximitur a jure sepulturae, quod habet Parochia: quatenus titulum non haberet, non electa sepultura decederet , deberet sepeliri in Et-clesia S. Ioannis Lateranensis, quae succedit in desectum tituli ad exclusionem Parochiae rsi quidem Cardinales ratione dignitatis eximuntur a vinculo leg: universalis, quae assistit Parochiae. Vide Petram, apud eum plures n. LI. Et Pitonium tom. 2. Eccles discept. post discept. Q. Est enim tanta praee minentia, dignitasDD. Cardinalium, ut alios quoscumque antecellant Ecclesiae Praelatos Eos Eugenius
IV. Const. Non mediocri a Is Bullar tom. I. appellat partes corporis Pontificum . Sixto V. Const. Postquam a Fo Bullar tom. t. dicuntur veri Cirdines ' clarissima semina Eccle Consiliaris, coadiutores , Imstentes PapA, quas oculi, i aures , ac nobilissι-
ma Sacri Capitis partes c. reprAcentantes persc-nas S Apostolorum , dum s/isso humana δε- lutis mysteriam operanti ministrarent.11 Episcopi, Archiepiscopi Patriam chae in eorum Ecclesiis Cathedralibus sepeliuntur propter spirituale conjugium cum ipsis nisi in alia sepulturam elegerint, vel habeant illam majorum. Et quatenu extra Dioecesim decedant, si possunt commode deserri debent ad proprias Cathedrales, quae sunt ipsorum sponsa si vero non possint debent tumulari in Cathedrali loci, vel Ecclesia majori, quia de ea ratione dignitatis
eorum praesumitur voluntas, Petra cit. n. 36.
Canonici, non electa sepultura, sepel ri debent in Cathedrali, quando adsit pro illis sc-
pulcrum, S C Concilii apud Pigna teli rom. s.cous. s. u. 6. 'od sui renovatum in Naν-men. 26. Septembr. 699. Monaceli form. p. I. form. q. II. it. 2. Quod privilegium com
petit omnibus aliis Clericis , non attento sepulcro malorum S. C. Episc. in Forose
Uerum sit Clerici beneficia non habent, vel sint Capellani tantum amovibiles , in
Parochiis sepeliuntur , arg. ex . Cum quis
390쪽
belen . resignaverit, is gnatet j. t. n. 32.1 Quaeritur. Quo loces sepeliantur ad-Venae, peregrini, exteri ΘDistinguent dum est inter exteros in loco habentes habitationem , peregrno per. transeuntes, ut primi debeant sepelita in Parochiali, noua ii habitant, nisi sepultu iam elegerint alibi ; quia in dignoscenda Parochia, quantum ad jus sepulturae, non ait Enditur domicilium, sed locu piae sentis habitationi ad tempus considerabile, ut scripsit Sperclita cat. n. II. ubi firmat, tib Parochus infantis a matre, vel tutore ad aham Parochiam translati, is sit, in cujus Parochia moratur. Secundi ver in Cathedrali quae est generat s Parochia tot iu Civitat 15, Dio chsis. Quod Sperelli Sibi d. n. 14.cCmprobat resolutione Sata Congr. lc. inaes Iuli asser rescripsit Epistolo hulgi lanen.
Etiam circumscripta tonluetudine , Ad urnas , peraran euntes in Cathidralibus , ' re L qt os a Parochia , intra cuius ines oleterant D per a Lιiiud tempus habiti v runt, esse epeliendos. Verum, si pertra nidullit S Sacram Cn-ta a Parocho recepissent, in Parochia c-pe ri ccbeietat , quia ju sepulturae plurimum dc penu et ab adminis ratione biacramen-
Quam limitationem recipiunt Dociores GuX-ta Quam procedit ex uncia a S C. Declaratio Caterum si adesset consuetudo , Iam favore Cathedralis, quam Parochi servari deberet, ut ipsi concordant L)D. apud cit.
13 Sed quid de eo, qui habet domum hγε-
malem in Civitate,' assivam in rure , Or
sic quali cu pore modo in ua, modo u a tera moratur λ
Reis . In ip cto ure communi, S parti cularibus t solit in bu Sac. Vngr. oiciturcebet sepelii in Parochi ab Ita . Congr.
ministrare,' in eorAm Ecclesia dare epulturam sine licentia frocDi, cui A. funeralis de ίetur. Et iterum aie3. Febr. 694 in sequenti casu declaravit Expugnato a Gallis praes-dio di Roses, id acus e Fonseca vulnus icis thale accepit , iopter quo hospitii causa coactus fuit se conferre ad Convcntum S. Dominici Gerundae, ubi Ecclesiasticis Sacranienti S, P li ho I requisito, refectus dec sit qua de re pioposito dubio Andi um
tit Fcnses potiterin Religis irrequissis Parcis cho , Ss amenta minastrare, ' corpus deponera Eclpondit detur decretum in nullius 19. Sep/en br. 637. tenoris sequentis Euidam les octasone tormitaris aeterrit in innas
te diaritur : An a ministratio huiusmodi Regii tarabus esset permisi ιλ. S. Congr. concirili res polidit, non se permissam . Unde l-xit Antonellus ubi supia n. 22. infer. 3. CS
etiam , qui hospitii causa recipiuntur in Conventu Regularium, ibique infirmantur, moriuntur, in Parochiali Ecclesia sepeliendo esse. Quod ex eo exscripsit Petra
Resp. Tunc, cum efficiatur utriusque Pa Propterea . viatores Peregrini cinchiae Parochianus, in ea lepeliendus est. Monasteriis decedentes, ut laici, aeque bentur, ac si in illiS non adessent, nec illa accidentalis habitatio jus aliquod tribuit Monas rio, ut discurrit Passerinus e fiat.
ii qua decidit. Patificatur enim cum eo qui in duobus locis aeque principale domicilium habet Casus est prorsus diversus ab
eo, de quo text. in c. Is qui ue sepult. in .
quia ibi est sermo de eo, qui habitat ruri
non animo permanendi, sed recreationis causa, vel ut ruralia exerceat ad urbem pollea
sicut nec tribueret alteri Parocri ae . Nam mutatio habitationis non solvit subjectionem a propria Parochia , quantum a s Ieversurus, propositus est de eo, qui aeqtes pulturam, nisi vel corpus ad primam non principaliter in rure, cin Civitate habitat ' posti commode transportari, Vel habitatio
14 Quaeritur . tuonam loco sepeliri dc fuerit talis ut inducat jus in nova Parochia; beant advena , aliique casu decedentes in ut si in ista translatum sit domicilium, vel Regularium Conventibus habitatio fuerit considerabilis L vel in