장음표시 사용
21쪽
a Pars I. De Sacram . in genere mum. In his corda nostra figamus, ut ibi thesaurias mus, ibique sit mens nostra, ubi thesaurus indeficiens
Agunt late de Sacramentis D. Thomas, eiusque se
tat Ore S in tertia pari. ἀ q. 6 o. ad alias. D. Bonaventura,
Scotus, 2 alij in quarto dict. I. , Neoterici omnes in suis respective tractatibus , quos singillatim referre esset ad taedium sermonem protrahere. Q V AE S T I o L. e , is, qua sunt communia Sacra mentis antiqua, ct noua legis ,
doctrinae ordine est exor diendum , & secundum institui ionis tempus, ut quae sunt priora primum locum obtineant, & quae sunt communia praeserantur peculiaribus . Ideo in primis de eisdem incommuni , & de antiquis differendum , ut per eorum notitiam facilior aditus nobis aperiatur ad noua, tan. quam ad ultimum complementum , di persectionem cauerorum.
An in omni hominum statu fuerint
necessaria, Be extiterint aliqua .acramenta. SUMMARIUM.
Referuntur quaisor bominum status. I. In stata innocentia non faut, nec erat noeessanum ri,quod Sacramentum . 2.
Explicatur ictum Apostoli ad Emes. 3. hoc Sacramentum magnum est. 3. Dictum D. Thoma intelligendum est de flatu natura ιπμ. q. In stata innocent a vix fuisset inordinatio partis inferioris ad Superiorem. s. In statu laxis natura ante legem scriptam fuit remedium originalis tam pro Paras sis , quam pro adultis S NM est datus status pura natur4. T. Remedium originalis in statu natura lapsa ante legem scriptam respectu paruul
Mera fides interna parentum in illa statu respectu paruulorum se erat sulficiens. s. Respectu adultorum illud remetum non erat
In eo flata Iesum Deus eonstituit Sacramenta, qua erant ne effaria ad salutem . I. Remedium pro actualibus tunc non erat S
In flatu legis scripta extiterum plura S
cramenta. 13. Ollatio horum sacramentorum eum Sacra mentis noua te is , ἔφ
ίuot ,σ qualia suerint Saenamenta in statuistis scripta reminis . I . In statu tegis gratia septem furit Memm mea nee plura, hec pauciora. 16. Proportio vita spiritualis ad corporalem. IT. n fuerant hine Sacramenta instituta ex necessitate ab uta. 18. uno ita instιtutione aliqua sint necessaria
sim citis, alia fecundum PH. ID adruplex hominum status potest
considerari ; alter status innocen- - tiae, in quo conditus suit Ada ria; psex alter purae naturae,in quo nullus conditu minum fuit ι alter natura: lapsae , qui in caepit itatus. post originale peccatum : atque hic duplex est, unus ante legem scriptam, alius post eandem . Alter naturae re aratae, qui est status legis gratiae, & imis nouae per Christum Dominum praescriptae . In
ordine ad hos omnes hominum status procedit titulus. Astertio I. In statu innocentiae, nece titerunt, nec fuerunt necessaria aliqua a Sacramenta D. Thomas tertia pari. q. 6 i. in statuant. S., σ in quarto dist. I. q. I. ara. Σ. qua- inn pn Dunc. 2. , Ioannes a Sancto Tia a disp. ia. :y QR ait. Σ. GL 2., Gonetus disp. 2. art. I. g. v. , qu Is Vasqueet disp. I 3O. e.2., Luurdis ista. Ieramen
Cac ranμs tradi. 8. de Sacram in emere c.2. tum . S. I. u.'
Probatur. Nec ex aeris paginis resaltat pro tali statu ullum vestigium existentiae, nec aliqua ratione euincitur sacra mentorum necessitas, ergo, nec extit runt, nec fuerunt pro tali statu necessaria. Antecedem quoad primam partem patet a
22쪽
Quaest. I. De Essentia Sacram . Art. I.
patet, quia nulli bi de hoc constat; Quod, li dicas, euinci ex illo Amst. ad Eph. 3. ubi
recitatis verbis Genesis 2. Erant duo mca
ne una, immediate subdit Sacramentum hoc magnum est , Statim impugnaberis, quia Apostolus non dicit, quod tunc matrimonium fuerit Sacramentum, sed quod futurum erat Sacramentum. Dici etiam potest, quod Apostolus per ly Sacramentum non intellexit Sacramentum in rigo. re, sed lato modo, cum hoc nomen plures habeat significationes; aliquando etenim importat deposita , qu* fiebant a litigantibus in loco sacro ; aliquando iuramentum,eo quod praecipue per Deum,aut rein sacram fiat; aliquando rem arcanam, &absconditam iuxta illud Tobiae Sacramentum Regis abscondere bonum est ; unde mirum non est, quod Apostolus usus fuerit tali nomine ad indicandum quid aliud a Sacramento ; nec defuerunt nonnulli, qui pro Sacramento legerint mysterium
hoc magnum est. Antecedens etiam quoad secunda . partem sic euincitur, quia , si quae ratio euinceret pro tali statu, vel extilentiam, vel necessitatem aliquorum Sacrament rum, illa esset, quam adducit D. Tiamas tertia parte quast. 61. art. 2. , quod scilicet ex conditione humanae natura: pr
prium sit, ut per corporalia , &sensibilia in spiritualia,&intelligibilia deducatur ;pertinet autem ad Diuinam prouidentiam, ut unicuique rei prouideat secundum modum suae conditionis,& ideo conuenienter Diuina Sapientia homini auxilia salutis conseri sub quibusda in temporalibus, & sensibilibus signis, quae Sacramenta dicuntur; ubi nota, quod ly, ex
conditione humana natura, importat eandem naturam humanam secundum ea , quae ipsi naturalia sunt , quaeque aeque eidem conueniunt, siue post peccatum, uuzante i sed haec ratio nulla est, nam in statu innoccntiae esset regulatus ordo inter
partem inferiorem , & superiorem, inter superio na, & Deum, quo ordine stante
non ivit necesse, nec conueniens, ut pars
superior dirigeretur per corporalia , &sensibilia signa, sed immediate a Deo, cui subdebatur; secus pars superior subi jceretur inferiori, a cuius sensibilibus signis
quasi manuduceretur; nec Obstant ea,qus ex D. Thoma afferebantur de conditione humanae naturae, quandoquidem ea intelligenda sunt non de conditione humanae naturae secundum se, prout abstrahit
ab omni statu, quae semper est eadem, &eidem naturae se in per conueniens, sed de conditione eiusdem secundum determina tum statum, nempe naturae per peccatum lapsae. Dice etiam in statu innocentiae potuit esse inordinatio partis inferioris a superi ri, &superioris a Deo, quandoquidem etiam Adamo non originaliter peccante poterant eius posteri, quin immo,& ipse Adam actualiter peccata, in quo peccato consistit talis inordinatio, ergo etiam pro illo statu fuit necessaria aliquorum Sacramentorum institutio, quibus per corporalia fgna actualit Er peccantes ordinarentur ad Deum,& ad propriam si lutem consequendam, non enim debuerunt esse homines pro illo statu deterioris conditimnis, ac siuit in praesenti statu; sicque a gumentum desumptum a regulato Ordine partis inferioris ad superiorem nil videtur in statue uincere. Sed contra; non improbabile innocen- crederem, homines perseuerante statu in-tis vix nocentiae non habituros illam partium , i ii siet inordinationem, nec actualiter peccatu p ritum
ros saltem cum illa facilitate, & inordina. In ruin 'tione, qua modo peccant post peccatum originale commissum ab Adamo,& transfusum in posteros; Quod, si persistas quod homines ratione libertatis etiam in illo statu possent in peccatum labi, sicut lapsus est Adam, respectu cuius peccatum, quod in nobis est originale, in ipso est etiam actuale, adeoque, quod in illo statu ratione talis inordinationis surrit necessaria aliquorum Sacramentorum institutio ;tune dicam, quod illa inordinatio non sietalis, ut inferat necessitatem Sacramen torum , quandoquidem non omnes, sed
pauci fuissent in illo statu peccaturi, in ordine ad quos ex vi praestentis decreti, sicuti iuxta nostra principia non suillet posita Christi incarnatio, ita, nec suillent aliqua Sacramenta instituta, de sicuti
medium incarnationis non existente originali peccato, existentibus dumtaxat actualibus iuxta mentem Angelici Doci, ris non fuit set positum , ita , nec fuissent posita sacramenta. Affertio Il. In statu legis naturae ante slegem scriptam probabilius fuit aliquod In statu originalis remedium tam pro paruulis, 1ςgi ru i in pro adultis, fuit tamen hoc remeatu Mium pro paruulis Sacramentum , non sic pro adultis. Prima pars est communitur ii, 'recepta. Secunda est Amici is' feci. 2. n. I in ., Arriagae disp. 3. stet. f., Matii ni
trati. M de Sacram ingen. q. M art. i. n. 2. , Ocberari tradi. 8. de Sacram. naen. c. 2.3. 2.
n. 27. Dixi, in statu legis naturae ante i gem scriptam, qui status durauit ab Adam post commissum originale usque ad .cloycem, per quem data est lex scripta; ex eo autem, quod dicatur lex naturae incaepisse in Adamo post peccatum originale, sequituά, quod nullus ex titerit status purae naturae, cum immediate ad statum innocen-
23쪽
tiae successerit status naturae lapsae, unde Non est non remanet locus inquirendi, an in statu datus ii ' purae naturae fuissent Sacramenta &ti, ut ' quamuis fuerit, vel sit possibilis, non , possumus certo definire, an in illo fuisset
Deus instituturus aliqua Sacramenta , eum hoc a Diuina voluntate dependeat, cuius arcana non est nostrum inuestigare.
Priaratur iam prima pars assertionis ex immensa bonitate, & pietate Diuina elueente ex Sacris Scripturi ecundum quam vult omnes homines saluos fieri , neminemque perire, ac proinde prouidet omnibus media, & auxilia saltem sufficientia ad salutem,sine quibus nec mereri poissent, nec demereri, & licet ratione originalis
priuarentur visione beMa, & per cons quens sortirentur paenam damni, non ,
pollent tamen sortiri paenam sensus, cum sne auxiliis lassicientibus non posset ei Ddem peccatum actuale imputari, ergo sentiendum est, quod Deus in illo statu contulerit remedium pro originali, quo etiam a parna damni posterit liberari. Hinc nouimus plures in lege naturae adultos fuisse
iustificatos,& praecipue de Adamo legitur
Sap. Ita quod eduxerit illum Dei Sapientia
a delicIo suo, quod utique intelligendum est mediis actibus charitatis insuta, quibus
mediante fide fuerint ad Deum conuers. Quoad paruulos nullus habetur expresse scripturae locus, quo indicetur huiusnodi remedium, ex communi tamen M. PP.,& scholasticorum consensu pro certo, &indubitato habetur, ne contra exuberam
tiam Diuinae Clementiae teneamur dicere tot paruulos sine originalis remedio aetemnae damnationi quoad paenam damni reliquisse , & remansiste mancipatos; vnde D. August nus lib. I. contra Iulianumtae. 9. Credendum non est, inquit, ante data L. circuncisonem famulos Dei, quandoquidem eis inerat med atoris fides in carne venturi, nullo Sacramento eos opitulatos esse paruulis
suis, & D. inianus lib. de cardinalibus cis,m operibus scripsit. saia originale peccatum, quod a prunis parentibus in ivtam huius neris fuccessionem de ait, omni tempore alia
quibus remis soportuit expiare.
Probatur iam secunda pars, quod scilicet illud remedium originalis pro paruulis 8 fuerit Sacramentum . Sola fides parentum Remediii interna, nec ex natura eiusdem fidei, nec Dri Rin ex institutione Diuina erat sum ciens adiis inii δ' emundandos paruulos a labe originalis,
resuuiu' ergo debuit aliquo signo sensibili ella sus
paruulo fulta, ergo vere, dc propriε fuit Sacra
rum erat mentum id, quod pro tali emundatione Sacra me, adhibebatur . II M vltima consequentia
V patet , quia eo ipso, quo talis fides debet esse suffulta signo sensibili, hoc simul cum eadem fide debet esse collativum gratiae
internae sanctificantis,it, cum sit sensibile, debet esse talis gratiae signum , adeoque
proprie Sacramentum, de cuius ratione
non est, nisi ut sit signum sensibile gratiae, ut infra probabimus; neque dicas, non sufficere, quod sit signum sensibile gratiae, sed ulterius requiri, quod sit a Deo insti tutum ; de tali autem institutione nulli biconstat: contra enim impugnaberis, quialieet nullibi constet de institutione dete minati ligni, constat tamen de instituti, ne determinata quoad rationem formalem , licet non constet de determinata quoad materiam; quam tamen postea determinat per speciales motiones, de instim ius internos in parentum cordibus ipse Deus. Deus igi tur pro tali naturae statu, cum prouiderit de med ijs, de auxili, sum- cientibus, quibus pollent saluari, debuit etiam determinare, quod salutem cons 'uerentur per aliquod signum tensibile, licet illud non determinauerit quoad materiam expresse, sed reliquerit hominibus determinandum, immo potius ipse determinet per specia jes instinctus, non propterea potest dici, quod non sit ex instituti, ne Diuina, cum susticiat, quod a Deo sit
determinatum quoad rationem formalem , ut videre est in aliquo etiam Sacramento nouae legis, nempe in illo ordinis, qui licet suerit in Ilitutus a Christo Domino, tamen quoad illum non determinauit materiam in specie, sed tantum in genere, relinquendo Ecclesiae eius dςterminati,
Antecedens huius probationis quoad primam partem sic euincitur, quia ud - Λώmere interna parentum non est paruulis i.)Λ,I applicabilis, ergo illis ad iustificationem tentum
non posset prodesse. Antecedens proba - non erat tur, tum quia , si ex natura sua ellet et L suffciens,
dem applicabilis, aeque esset eisdem applicabilis pro statu praesenti, ac pro illo statu
naturae, quod enim conuenit fidei ex natura sua, in quocunque statu illi conum
nit; tum quia aeque esset eisdem applica bilis, dum existunt in utero Matris,ac dum existunt extra illum, quod etiam ipsi Ad uersirii non admittunt, tum quia sola fides secundum se non lassicit ad iustificationem illius, qui eandem habet, cum possit stare fides sine gratia, adeoque multo minus ad iustificationem aliorum ; tum quia applicatio actus debet fieri nomine Ecclesiae, quae nullum habet ius in actus mere internos. Requiritur igitur, ut fiat medio aliquo actu externo, in quo consistit ratio Sacramenti. Antecedens item
quoad secundam partem ex eo euincitur,
quod nullibi constat ex Sacris Scripturis, quod altili mere interno parentum addicta sit iustificatio paruulorum.
24쪽
Quaest. I. De Euentia Sacram . Art. I.
Probatur iam tertia pars, quod scilicet duli a remedium emundationis originalis respecia iud ἡ.μ tu Multorum non suerit Sacramentum. medium Ratio, quae militat pro paruulis in illo non erat statu, non militat pro adultis, siquidem in Sacra- tantum per illis admittitur Sacramentum,mςntum . in quantum aliter illis non posset subueniri, non enim poterant per proprios acitus iustificari, nec illis fides parentum p. terat prodesse, it maximi congruum fuit Diuinae prouidentiae, ut eisdem subueniretur pro tali Hatu ; hoc autem non militat pro adultis, cum sibi met ipsis possenteonsulere per proprios actus fidei laso malos actibus contritionis, de dilectionis Dei super omnia, ergo pro istis non est constituendum Sacramentum, sicuti comstituitur pro illis. Dices primo: ex hac ratione euinci quidem , quod non fuerit pro adultis necessa rium Sacramentum simpliciter, non tolli tamen, quod, si adulti elicuerint actum , fidei eum illis actionibus externis, cua
quibus constituunt Sacramentum pro paruulis, constituant etiam Sacramentum ,
pro se ipsis; si enim illae actiones externae cum fide interna sum ciunt ad veram rationem Sacramenti pro paruulis, cur non susticiunt ad talem rationem pro se ipsis. Sed contra, quia pro illo statu Deus ea tantum constituit Sacramenta,quae erant simpliciter necesIaria ad salutem; curria igitur respectu adultorum posset salus a
quiri med ijs propriis actibus fidei inso
matae charita te, non est in ordine ad ipsos constituenda aliqua ratio Sacramenti; nec rcfert, quod possint interuenire illae actiones externae, quae constituunt Sacr A mentum in ordine ad paruulos; Non re-iu oeu, fert, inquam, quia ad constituendum Sa solum cramentum non sufficiunt illae actiones, costitute nisi sint cu institutione Diuina ad hoc oris Sacra me . di natae et haec autem institutio Diuina exta. quκ eommuni SS. PΡ. traditione, id consensuerant ne' est dumtaxat in ordine ad paruulos pro' ad siluit ter summam necessitatem conssilendi ea rum saluti, non autem in ordine ad adulatos, qui possunt sibi aliter consulere. Cae terum , quod illae actiones externae simul eum actu fidei non sussiciant secundum se ad constituendam rationem Sacramenti, nisi sint ad hoc a Deo institutae, x eo euiu-citur , quod modo illae actiones cum proetestatione externa fidei non sint propriESacramentum , quia ad hoc non sum a Deo ordinatae. Hinc non incongrue docent Suareαὐθ. .sta. . falco fecundo, Amicus disp. I.
DEI. E. n.'IM., Lugus disp. I. ρα L. n. 6 o. , caelaranus tract. 8. de Sacram iuge n. c. Σ.
36., quod in hoc statu naturae praeter remedium originalis pro paruulis non fuerit aliud Sacramentum addita etiam ratione deducta ex propria conditione status naturae non admittentis in ordine ad salutem praecepta positiva, aut media a Deo instituta, nisi simpliciter necessaria. Dices secundo in lege naturae aderat I remedium sensibile pro remissione pecca Remediutorum actualium, cum in quolibet statu fuerit conueniens, quod Deus consuleret de necessariis ad salutem , quod optime erat Sa.
iudicauit D. Tho mas in quarto distinct. I. q. I. cramen-art. M qua hunc. i. ad secundum. Sed com tum.
tra fateor, quod pro illo statu fuisset re medium etiam pro peccatis actualibus, sed nego, quod illud deberet esse ex necessitate sensibile, & si etiam foret sensibile, negosore Sacramentum , cum non esiet tale ex
Diuina iustitutione. Assertio III. In statu legis scriptae extiterunt veri: Sacramenta, oc non unum In statis solum, sed plura. Prima pars est commi legis scilis nis, nec circa illam est ambigendum apud triae exti- Catholicos, cum per Concilium Florenti terunt num in decreto unionis Armenorum, de per Trident. Iess. 7. c. 2. aperte definiatur Sacramenta nouae legis ab antiquis disser-re , quae definitio, oc comparatio omnino inanis esset, si antiqua non essent propriε Sacramenta. Secunda pars est etiam communiter recepta contra Ioannem de Bas- solis non cognoscentem in tali lege, nisi Circuncisionem, ut Sacramentum. Omissa probatione primae partis, quae constat ex definitione praecitatorum Conciliorum sic euincitur secunda. Sacramenta antiqua fuerunt figurae, &simbolutri . illorum nouae legis; atque haec sunt plura ergo , de illa debent esse plura, cum unum non possit singula noua ra praesentare . Recensendo iam antiqua relatiuE ad no- rιua. Circuncisio pro masculis, oc remedium legis naturae pro taminis est figura hJruma Baptisini. Consecratio, seu deputatio Sa- ῆcerdotum, de Levitarum liguraliter re- Sacrameia
sertur ad ordinem; Esus Agni Paschalis, iis nouae de panum propositionis ad Eucharistiam; legis. Purificationes, it expiationes ad paenitentiam . Nullam correspondentia tria agnouit D. TMinias prima secunda q. IOI. art. S. Sacramentorum veteris legis ad Confirmationem, Extremam unctionem,
et Matrimonium, eo quod Confirmatio sit Sacramentum plenitudinis gratiae, Extrema Unctio Sacramentum praeparationis introitus ad aeternam gloriam, Matrimoniu significatio coniunctionis Christi eum Ecclesia; in lege autem scripta, nec plenituito gratiae aduenerat, nec gloriae aditus patebat, nec habebatur coniunctio Christi eum Ecclesia. Quod, si inquiras, quot, de qualia fuerint Nacramenta in lege veteri scripta s
25쪽
tune dicam non vacare in praesenti examinare, cum iam intelligantur abolita, le ne sis eorum distincta notitia ad praesens in
xint ba stitutum non possit conserre. Recolen cramenia da sunt, quae habentur in libro Exodi,ta. ubi e numerantur plures caeremoniae, &ritus sacri, qui, seu quae, an omnes iuvrint Sacramenta non vacat definire.
Aisertio IU. In statu legis gratiae, seu
naturae per Christum Domit . um reparatae fuerunt, & ex illunt septem, nec plura , nec pauciora Sacramenta. Est veri- in eas Catholica definita in Concit. Florenti- In statu no, de Tridentino contra plures Haereti- ea isera- cm, qui varie senserunt de Sacramentoriae sep ε rum numero, fit existentia, de primo con- sunt Sa- tra Archonaicos, Gnosticos, de Frati cel-ς .men , qui omnia Sacramenta, tanquam plui. nee mris uom lagis gratiae repugnatia de me pautiora. dio tollebant. Secundo contra Lutherum, S Caluinuin, aliosque Nouatores, qui, quamuis admiserint aliqua Sacramenta, nullibi veram sacramenti essentiam agnouerunt. Tertio contra Gaianos, Manicheos, de Seleucianos, qui Baptismum tanquam Sacramentum denegarunt, item contra Nouatianos , qui Confirmati nem, S Paenitentiam sustulerunt, item contra Albigenses , qui Extremam Vnctionem non agnouerunt; item contra Encraticos, qui Matrimonium eliminarunt. Quoad numerum etiam sacramentorum turpitur errarunt Haeretici recentiores, dum Caluinus, & eius sectatores duo tantum adstruunt Sacramenta , nempe Baptismum, citae nam ; Iaitherus, ει eius allectae tria, Bapti sinum , Eucharistia in , de Paenitentiam. Zuingliani tria, Bapti sinum Eucharistiam, de Matrinamnium, & alii alia, quos non restri reserre. Videri posIunt apud Bellarmim 'tum. 2.
controu. lib. I. c. I. , lib. L. c. 21.
Haec veritas mani seste euincitur ex communi Ecclesiae traditione ab Apost lis ad haec usque tempora firmiter perse- Aria bola uςrante , Ex definitione Concit. Florent. viii spi. in decreto unionis Armenorum, Trid. ritualis ρμγ can. I. ; S ex communi consensu ad corpo , S. ΡP., & Scolasticorum . Haec septem
mitate vitae spiritualis cum corporali due ducitur; sicuti enim vita corporali, in ordine ad quascunque priuatas personas
perficitur per se generatione, augmentatione, 6c nutritione, id per accidens remotira ne contrariorum, auertendo scilicet morbo, per eorundem curationem, S re-
Paratioue a reliquiis morbi, ita ut penitus conualseat, id ulterius in ordine ad Rempuolicam i cellate, de propagatione: itaec vita spiricinus regeneratione per Bain
tismum , augmentatione gratiae per Confirmationem , nutritione spirituali per Eucliaristiam , remotione contrariorum per Paenitentiam , liberatione a reliquiis spiritualis morbi per Extremam Uncti nein, potestate in corpus Christi reale, demisticu in per ordinem, de propagatione per Matrimonium perficitur. Hic pro complemento eorum, quae sub hoc titulo examinanda allum psimus, remanet inquirendum, an fuerit neces laria huiusmodi Sacramentorum institutio in ordine ad salutem acquirendam . Sub duplici sensu potest sumi haec di siquisitio . igrrimo, an fuerit aliqua necessitas ea in Non fue-stituendi; secundo, an supposita institu runt haectione eorum usus sit nece sarius ad salute iii. In ordine ad primum sensum cer tuta extum eli, non fuisse neces litatem simplici neessitate rea instituendi, cum Deus optimus ma- te abs imus potuerit aliter humanae saluti conia tuta. sulere , quam per institutionem Sacramentorum I ex congruitate tamen fuit posita eorum institutio, tum ob conso inita tein vitae spiritualis cum corporali, tum ob oppositionem eorum tanquam salubrium medicinarum ad septem Capitalia vulnera, nempe peccata laethalia, tum ob relationem ad expiationes, quae habebantur in veteri testamento , quae septenario numero concludebantur. In ordine ad secundum sensum certum est aliqua ella simpliciter nece staria , alia tantum secundum quid , dc non omnia omnibus. In particulari Bapti sinus est mnplicitur necessarius paruuli, in re , adultis vel in re , vel in voto , quando tione ali- haberi non potest in re ; post Bapti sinum qua sun elapsis est necellaria paenitentia , vel in necessariare , vel saltein in voto ; Eucharistia est simplici- neces Iaria non quidem in re loquendo de necessitate medii, nec in voto explieta' cito, sed tantum implicito; Sacerdotibus est necetiarius ordo; Reipublim Matri- .monium non tamen singulis ; reliqua sunt tantum necessaria iecundum quid, vel ex praecepto . Sed de hac necessita- - -- te erit ιermo, dum de singulis sacra-
Sententia docens Sacramenta non esse definibilia . I. Nem sunt entia merὸ per accidens. a
Etiam si essent res per accuras , ct rationis possent delimri. q.
26쪽
Quaest. I. De Essentia Sacrana. Art. U. γ
VTia Tutioinra Haereticorum . s. ta, ordinauit, ut in unum morale coa. Vera , γ protria definitio Sacramenti, M.tescant resultans ex subiecto denominato. Sacramenti. o. & forma denominante. Explicatur per suas particulas hae definiatio. T. conuenit omnibus Sacra entis . 8. Excluditur a ratisne Sacramenti martiariae m. P.
Excluditur etiam Sacrificium , ut Sacrim
an Sacramentum non Dium sit signum, , sed etiam causa. II. Nyn est essentiale Sacramento, ut sic eau- fare P sice gratiam. I L. Causat tamen ex genere suo aliquam functitatem externam, legalem, oe caeremoni lem. I 3.
ii est essentiale Sacramentis, ut sic etiam
causire gratiam internam moraliter. I
Qtiandoque se habent per modum conditi
entiale est Sacramento, ut sie causare gratiam externam, o letalem per modum causae formatis. I 6.
dotan, runt propriam, oc persectam definibilita Saetam& tem , eo quod sint entia per accidens, vel
ea non . entia rationis. Sed merito communiter
rei iciuntur huiusmodi Urimam in primis nimia, errant in supposito; deinde etiam in consequentia, quam ex eodem supposito do. ducunt; errant in supposito, cum supponant Sacramenta esse mere entia pee a cidens, de rationis, quod tamen lalsum est, & quidem, quod non sint mere entia Per accidens, ex eo euincitur, quia licet, si considerentur huiusmodi Sacramenta se-
cundum partes, quibus constant secundum Proprias, de absolutas rationes secundum se seorsim, sic specificatiue, dici possuntentia per accidens, attamen , si considerentur reduplicatiuE, atque secundum
quod assiciunt se inuicem, atque denomi nant,non possunt dici cntia per accidens, sed per se, si non Physice, laltem moraliter, de sic, quamuis non possit adduci unica definitio, quae explicet partes, quibus constant , secundum proprias cuius. cunque partis rationes si ei fratrue, eo modo, quo unica definitione non potest, homo definiri,per quam essentialiter quid-ditates corporis, de animae specifoliue exprimantur; potest tamen adduci unicax definitio, quae praedicetur de eisdem redu- Non sunt plicatiue, de secundum quod se mutuo af
entia me nerunt, Si denominant. Dixi, fulterum eukn, qMtenus Deus Auctor Sacramen torum , ita ea,quae componunt Sacramen. Quod vero non sint mera entia ratio- .nis ex eo euincitur , quod coalescant ex Necentia rebus, quibus sacramenta constant tali rationis.
quam signis significantibus, ex gratia tanquam termino , dc re. significata, ex Diuma institutione tanquam ratione fundandi , quae 'tisue omnia sunt realia; atque hic omnia in nostris principiis consti.
tuentibus relationem in complexo non videntur pati aliquam dissicultatem. Errant item in consequentia,quia etiamens per accidens, si sit improprium, dc o dinatum potest unica definitione explicari per ea, quae latε docuimus in quaestionibus de scientia in communi, de licet ens 4 per accidens sit multa diuisive, de in esse Etiam si sinplici, est tamen quid unum sumptum essent enscollective, de in esse complexo, secundum Per acci quam rationem nulla potest esse repu- ς' gnantia, quin unica definitione sit defini- , '
bile. Ens deinde rationis etiam secundum definiri. se est definibile, nam licet non habeat realem existentiam, quin potius repugnantiam ad realiter existendum: haec tamen repugnantia potest esse obiectum verae desinitionis, unde nos etiam in eisdem quaestionibus de scientia late probauimus de eodem ente rationis sumpto metaphysice posse dari veram, de realem scientiam.'Deinde aduerto , quod, quamuis Sacra menta possent dici entia rationis, non ensent tamen entia rationis metaphisica , prout important mere esse obiecit tuum in intellectussied ad summum essent entia rationis logica importantia ultra substratum secundam.intentionem , quae certε
nemine disceptante sunt definibilia, sicuti genus, species &c. Supposita igitur definibilitate Sacramentorum, ipsorum definitionem iam inquirimus. Plures definitiones Sacramen- torum congerunt sectari j Lutberus de ea tisit. Babil. e. vlaimo, sic definit. Promissio
signo externo annexa . Calumus lib. In- eorum βιt. c. I . . I. Externum sim tum, quo beneuolentiae erga nos suae promissiones
conscientiis nostris Dominus obsignat ad sustinentiam fidei nostrae imbecilitatem; alij aliter . Utraque haec definitio merito a Bellar nolib. . e. I . ,σalesseqq. reij cutur, fit ab eodem soluuntur omnia at Au menta,quibus huiusmodi se larii innituntur . Plures etiam desinitiones adducunt Scholastici Catholici, quae licet optime attingant quidditatem sacramentorum, quia tamen aliquae laborant nimia breuitate , aliae nimia prolixitate, ideo iis omissis sit. Assertio. Sacramentum, prout extendi
27쪽
6 tur tum ad noua, tum ad antiqua potest Vera de--fie definiri. Est signum sacrum gra- ' μ' . tiae internae in quantum sanctificantis
homines. In hac conueniunt D. Thomas
Parta distina. I. q. 2. Iiret sub diuersis te minis , qui tamen in eundem sensum coin
Explicatur definitio. Dicitur signum, quae particula stat loco generis, & per ipsam conuenit Sacramentum cum quocunque signo nos inducente in cognitionem alterius ; est autem hoc signum non naturale , sed ad placitum, quia non habet
naturalem connexionem cum resignificata, sed dumtaxat ex institutione Diuina. Neque dicas, quod, cum signum ad placitum importet relationem rationis, ex consequenti Sqcramenta non essent entia realia : quod autem signum ad placitum inuoluat relationem rationis, ex eo deducitur, quod hoc consistat scirinaliter in relatione ad rem sisnificatam habente pro ratione sundandi institutionem,quod non - ' dicit aliquod reale intrinsecum ipsi signo; - dba. Coiit enim impugnaberis , quia iuxta
nitio per vostra principia constituentia relationem uat paria in complexo fundamenti, & termini, suinticulas . polita ratione fundandi; haec instantia vim aliquam' non habet, cum tale complexum nullam inuoluat relationem rationis . Dicitur, sacrum, quod non est intelligendum solum in ordine ad rem significatam , nempό gratiamsupernaturalem, sed etiam jn ordine ad se ipsum; inuoluit
enim quandam sacramo externam ζαμ- moniam, haec autem particula , furum , quodammodo contrahit genus supremum
signi ad genus speciale Sacramenti; licet
enim omne Sacramentum sit signum, non tamen omne signum est Sacramentum , sub hac ratione conueniunt etiam Sacra menta veteris legis cum nouis. Dicitur grat/a interna per quas particulas designa tur terminus, de tanis, ad quem diriguntur omnia Sacramenta . nempe ad persectam sanctitatem causandam, quae utique
habetur per gratiam iustificantem, gratum facientem, quae internἡ assicit susci pientem; Dicitur, in quantum sanctificantu homines, de per hoc duo innuuntur; primum, quod Sacramenta dirigantur ad homines, te propterea sint humana; secundum,quod debeant esse in aliquo sgno sensibili, cum homines non dirigamur,
nisi per ligna sensibilia. Posita hac explicatione manifest4 sequitur eius probatio, quae sic exponitur. Per hanc definitionem importantur omnia,qus sunt propria Sacramentorum,& excluduntur ea, quae eisdem Sacramentis non posIunt conuenire, ergo tanquam
legitinia est admittenda. Antecedens euincitur, quia Sacramentis utpote ad homines ordinatis conuenit, quod eosdem homines dedueant ad effectum per eademia Sacramenta ab institutore intenta, & utique per signa corporalia, & .sensibilia ;hoc autem habent ex eo, quod sint Iunia Dera, id cum dirigantur ad homines debent esse sensibilia: id autem, ad quod conducunt, est gratia intcrna, per quam homines iustificatur,dc cinctificitur,quod C, ,hi thabetur per lygratia interna: hMe autem omni omnia expresse importantur per allatam Sacrame. definitionem, de per eandem secernuntur tis.
ab alijs, quae non sunt Sacramenta; licet enim aliis pluribus puta contritioni ,& dilectioni Dei super omnia conueniat gratiam sanctificantem producere, & causare, non conuenit tamen eisdem per signa sensibilia a Deo instituta , Neque dicas,
hane definitionem non conuenire omnibus , nec solis Sacramentis, non omnibus,
quia non conuenit Eucharistiae, quia in hae id, quod principalius significatur, non est gratia interna, sed Christus Dominus ;imulo Eucharistia homines non sanctificat, nisi in sumptione , non autem quai do praecise est, non solis, quia conuenit Martitio, te Sacrificio, & aliquibus alijs,
quae Sacramenta non sunt, sunt etenim,
de Martirium, & Sacrificium signa sensibili i sacra , & religiosa utpote Religionis protestativa, & collativa gratiae, cum per utrumque suerint quandoque homines iustificati; contra enim impugnaberis, nam falsu in omnino est, quod non conueniat omnibus, & solis, nec aliquid euincit id, quod prima loco allarturde Eucharistia ; dicendum etenim estRuod significatione Sacramentali potius impo latur gratia , quam ipse Christus quoad
effectum in eius institutione a Christo D mino intentum , cum sit instituta per m dum ei bi ad spiritualitEr animam nutrie dum , quod utique habetur per gratiam ,& licet Eucharistia gratiam non causet, nisi in sumptione , attamen ante sumpti nein eandem significat quasi signat Ruod susticit, ut dicatur Sacramentum ante
Falsum item est, quod non conueniat solis Sacramentis, di quidem triuendo de νMartirio, si insistamus opinioni Marorum Excludi quartoedist. . q. I. volentis Martirium esse tur a ra- Sacramentum, de comprehendi sub Bapia tione Sartii ino,quod exteditur aeque ad Baptismum mentiaquα, ac ad Baptismum in guinis , iam m xx xiv clare patet definitionem eidem conueni re, ut sacramento, oc propterea, dum ad idem extenditur, non exire a Sacrais mentis ; sed insistendo in comuniori con. sensu negante martirium ella sacramen, tym
28쪽
ium definitio eidem non conuenit; nam, licet martyrium conferat gratiam non solum ex opere operantis respectu adult rum, sed etiam ex Opere operato etiam respectu paruulorum , & propterea conueniat cum Sacramentis quoad effectum, queri causat, non conuenit tamen quoad
rationem signi, cum non sit signum sa-cium , & Religiosum .prout continet sacram , & Religiosam caeremoniam, quia non serimur in eodem aliquis ritus, & es in Religionis odium, non in protestati in nono licet respectu patientis martyrium possit dici sanetificativum, & in protestationem fidei, non potest tamen dici tale
respectu ministri , idest Carnifieis illud
exercentis , de actio religiosa non solum denominat subiectum, in quo recipitur , m etiam agens, a quo fit, neque martyrium Potest dici signuma Deo institutum,
nec a Deo intentum, cum martyrium inuoluat peccatum respectu eorum, a qui . tit m, bus infertur ; unde in mera,conditio, qua posita Deus confert gratiam, non PTI . signtun ad eandem gratiam significa
Neque ea, quae dicuntur de Sacrificio, vim aliquam habere possunt, quandoqui
Ε, iudi dzm acrificiuΠΤ, Vt tale principaliter non tur item Drdinatur ad sanctificationem hominis, Sacrificiu sed in protestationem Diuinae excellentiae, ut tale. S propriae submissionis, & licet in Eucta ristia inuoluatur ratio Sacrificii, di Sacra menti, definitio tamen Sacramenti eidem
non conuenit, ut Sacrificium est, sed tantum , Ut Sacramentum, quod lassicit ad praesens institu tum.
Hie oritur aliqua difficultas, an Sacramentum sit preci se signum significativum I ii: intern , an vero etiam causa pro ' duci tua eiusdem ; si etenim sit funes causa,
definitio allata videtur mutila , cum hoc praedicatum Pon contineat. Dissicultasti aequc potest procedere in ordine ad caua Ari sis. λ' Physicam, vel inordine ad causameramenis moralem; nec haec procedit in ordine ratum non4aliquod Sacramentum in particulati, vel solum sit in ordine ad omnia Sacramenta notiae te
sRRum, gis, sed in ordine ad Sacramentum, ut sic haut prout extenditur ad Omnia suehimine , ' siue veteris legis; nam, si loquamur de Sa-
ni irem cramentis nouae legis, infra videbimus, ea-
up . dem probabilius causare gratiam non δε-- liri tum moraliter, sed etiam Phys ; sed exi encia insertur, quod sit essentia Ie Ω- , is, cramento, ut sic, este causam gratiae, sicuti
Non est insertur, eidem esse essentiale cile signum. iiiii ilan. Dico igitur , non elle essentiale Sacr. inentiale cau- to, ut sic, causare gratiam Physice . prout sare Phy- videtur Misere D.Thomas teritia pari. qaeso. R t. primo, ct secundo, Ioannes a Sancto Thm madi'. 22. art. I. sib. I., ctaid Thmdla
ua u. I. De Essentia Sacram . Art. II.
mays cmummit r. Ratio ex eo deducitur, quἰa , quod eli essentiale Sacramento, ut sic, debet conuenire Omnibus, quae continentur sub ratione Sacramenti , sed ei lecausam Physicam internae gratia: non , competit omnibus Sacramentis, cum non competat Sacramentis antiquae legis, quae praecise significabant gratiam per Cnri ' stum conserendam, non autem essicienter Physice conserebant, ergo &c. Dico ulterius, Sacramento, ut sic competere esse causam alicuius sanctitatis, seu
gratiae externae, caeremonialis, S legalis. Conueniunt D. Thoms prima fecunda q=
diis. I.s cI. Σ., Arriaga . P. I. se i. q. fu, t sea. I. Ratio ex eo deducitur, quia sacr 1- Causat mento, ut sic est essentiale ei se signum sa- sanctit crum, quod intelligendum est non praeci-tς se in ordine ad etactum, quem causat,stu melius significat, sed etiam in Ordinς & i.eis
ad seipsum; eo autem ipso, quod ratione sui est sacrum , debet conferre suscipientibus aliquam sanctitatein, seu sacrare, quod, cum non habeatur pex gratiam in
ternam , perlaetam , & sanctificantem, , utique habetur per externam, legalem,& caeremonialem, perquam conitituimur
Dei cultores, te fidei profestores. Neque
ex hoc anseras, ergo omnibus Sacramen iis, seu Sacramento, ut sic essentiale est
non solum cile signum , sed etiain es causam alicuius sanctitatis,& se definitio
Sacramenti,ut sic a nobis allata est manca, cum non exprimat id, quod eidem Sacra- .men N es lentiale ςst; contr3 ensin tinpu- gnaberita , quia definitio imal er sui pitur in , a
ordine ad effectum s malem, & prima- rium desiniti, qui essectus est gratia pe stata interna, ct cinctificam, non in or idine ad effectum se undarium, qualis est . illa gratia externa, & legaris. uin igitur in Drdie ad effectum formalem non ast Sacramentum essentiali ter caula, sed tantum iisnum, ideo in desinitione eius,
dem exprimitur dumtaxat signum, no causa, de iscuti,.quia etisci us forinalis hin minis cit rationalitas , ta risibilitas solum effectus secundari.is , non exprii tur in
eius definitio te risibilitas , sta dumtaxat
ratioiralitaβ, ita, quia Sc. Dico ulterius sacramento, ut sc no esse essentiale causata gratiam perfectam,& internam in genere cauis emcientis QmOralis In hoc uenire videmur D.Tbo.
mas tertia pari. φλα are. I., O T. , D. Bo' tiale nauentura in quarto dist. r. pari. I. I. I. q. I. sar Rra- contra Greetum disp. I. an. I. F. i. , er alior tiam in
Rationem ex eo deduco, quia ad hoc, ut ternari
aliquid dicatur causa moralis alicilius effectus debet, vel esse tale, ut per aliquod
29쪽
di testate Per moducausς foris
sui intrinsecum moue at causam emesentem Physicam ad causandum essectum intentum , vel quod sit causa instrumentalis agentis moraliter producentis effectum; sed quoad Sacramenta veteris legis nihil intrinsecum reperimus , quod moueat Deum ad gratiam causandam, nec POL sunt eadem Meramenta dici, quod sint instrumenta Dei moralithr operantis, erigo . Verum tamen est , quod Deus ad illorum positionem praestet illum effectum gratiae , ex hoc tamen non sequitur, quod sit causa moralis, sed tantum conditio, qua posita Deus praestet illum essectum. Neque dicas, quod Sacramenta veteris legis mouebant Deum ad dandam, de M.
scipientibus, ta nobis gratiam, quand quidem erant signa, de figurae passionis Christi Domini; sed passio Christi futura
mouebat Deum ad conferendam gratiam, ergo erant causae morales gratia: lec. Contra enim impugnaberis, nam admisso, quod Sacramenta veteris Iesis essent
signa, & figurae passionis Christi Domini, nego tamen, quod es lent causae passionis Christi, de gratiae per ipsum conferendae, cum passo, & merita Christi Domini esset
decreta ante institutionem Sacramento. rum , quorum propterea non poterunt esse causae . Erant igitur illa Sacramenta solum quasi pignus, seu conditio, sine qua non fuisset danda gratia per Chri
Dieo vltimo Sacramenta, ut sic essen. tiale esse causare gratiam externam, de legalem, ut causam formalem Physicam. non vero, ut emcientem . Rationem ex
eo deduco, quod supra innuebam, quod scilicet ipsa Sacramenta sint signa sacra non solum in ordine ad effectum Ad etiam in se ipsis, unde se ipsis sacramenta, &constituunt cultores, de professbres fidei; hoc autem praestant communicando se ipsa subiecto , de sicuti albedo constituit album in genere cauta formalis communicando se ipsam subiecto, ita ut Sacramenta utpote in se ipsis sacra constituunt subiectum, in quo recipiuntur, sacrum per sui communicationem in genere causαλrmalis.
Quomodo conueniant, de quomodo inter se differant Sacramemta veteris, id nouae legis. SUMMARIUM. Miniunt in eo, quod utra ne funt signum
sacrum. I. In qua ratione conmeniunt univoc . M
um conueniunt in eo, quod significant v tiam perfectam, oe per se conferant imperfectam. 3. Disserunt in modo eausandi gratiam perfectam, coe quomodo. q. Item differunt tum ex parte eosa intrins ca, tum extrinseca. F.
Conueniunt primo in eo, quia utra- tque sint ligna saera, Sc elarit dedu- Conue citur ex definitione Sacramenti uniuersa. niunt nliter sumpti, in qua ly signum sacrum ap-20 3 'φ' positum est tanquam genus eroximum; genus autem respectu suorum inferiorum, quae sub eodem continentur, semper est Mquale; ex quibus deduces, quod sub tali ratione signi sacri conueniant univoce; nec obstare potest, si dicatur, quod haec ratio signi sacri participetur inaequalites ab utrisque , quandoquidem noua sunt longe excellentiora, oc periectiora antia uis., item antiqua signineabant gratiam dependenter a noui rgo ratione maioris, vel minoris perfectionis, de ratione dependentiae inaequaliter participant rationem communem signi sacri, adeoque non uni. - uoce . Non, inquam, obstare potest, quia hi '' illa maior, et minor perfectio, illa inα- hoe uni. qualitas, bc dependentia se tenet ex earte voce.
differentiarum, non ex paris rationis genericae, de communis, inaequalitas autem disserentiarum non tollit univocationem in ratione communi, secus tolleretur de medio omnis ratio resuma, cum disteren. itiae contrahentes semper sinu diuersae, de
Conueniunt secundo, de quidem etiam uni ce in eo, quod significent persectam, ιει per se formaliter conserant impersec- ltem inta
Ratio ex eo deducitur, quia id, quod signi- , ficant primario, Sc secundum suum dilac- rant imia tum formalem proprium tum Sacramen- persecta .ra antiqua, tum)noua, ingratia sanctificans, gratum faciens, fit interna per Christum; atque haec est eadem , neque diuem uncantur ratione modi sigili sicandi,qua
30쪽
Quaest. II. De Causis intrinsecis Art. I. ri
doquidem hic modus in utrisque est perfectus, de proprius, stabilis, infallibilis,& ex Diuma institutione , ergo quoad significationem persectae gratiae inter se
aequaliter conueniunt, Quoad collatimnem vero gratiae imperio. tae , quae sit aequalis in utrisque, ex eo deducitur, quod haec gratia impersecta in eo consistit, quod reddat suscipentes verae Religio nis cultores, quod est imperfecte illos sacrare, sed hoc aequε praestant Sacramenta antiqua, ac noua , erRO &c. Disserunt postea primo in modo cam4 sandi gratiam internam, & sanctifican-Differunt tem, nam noua omnia , & singula per eausiridi'st loquendo eandem causant de praesenti erat iam in sius susceptoribus, siue paruulis, siue perfecta, adultis, de per veram causalitatem mmee qum ratem, de secundum sententiam, quam modo. infra commendabimus, etiam Physicam obedientialem; Sacramenta vero antiqua non omnia cansabant gratiam de prae, senti in suis susceptoribus, sed solummodo
circuncisio, de remedium originalis eandem causabant, de solum in paruulis. reliqua vero, sicut, & circuncisio relate ad adultos solum erat causatura gratiam de futuro. Deinde etiam in modo causandi in eo differunt, quod Sacramenta antiqua, ut innuebam in praecedentibus, neque in rigore, tanquam causae morales causabant gratiam, sed se habebant, ut merae conditiones, oc, si velis dicere, quod erant causae morales, hoc intellia gendum esset lato modo , eo. quia non continebant merita Christi, ut consum
mala, sed solum connotarent futura , pSacramenta autem noua sunt verae Camsae morales , cum contineant actiones
Christi Domini iam adimpletas, de con
Differunt secundo tum ex parte causae extrinsecae instituentis , tum ex Parte Di ει uni causae intrinsem constituentis; ex parte item ex causae extrinsecae , quatenus Sacramen parteia torum antiquae legis tui t institutor Deus; Causae. Sacramentorum vero legis gratiae fuit Christus Dominus institutor , exi parte .causae intrinsecae , quatenus Sacramenta nouae legis constant rebus , dc verbis; antiqua vero constabant solum rebus, nec ullam requirebant sormam verbo.
De Sacramentis noua legis quoad causas intrinsisas , eorum coniniuriuas.
i Xaminato Sacramento secundum generalem eiusdem rationem , iam descendimus ad examen Sacramentorum nouae legis, quod est meta praesentium disceptationum a nec insistimus in praesenti in indagine eorum institutionis, exi stentiae, & numeri, cum de eisdemiam egerimus in praecedentibus . Supposita igitur eorum existentia , de numero inquirimus causas , vel a quibus, vel ex quibus fiunt, idest, vel extrinsecas, vel intrinsecas, sed prius in praesenti quaestione de inintrinsecis, in sequenti de extrinsecis late peragemus.
De materia, de forma constitutivis
Sententia docens sacramentum paenisentia, . Matrimonii e stare solum verbis. Omnia Sacramenta noua legis constant ver bis , ct reis saltem aequinalantEr. L. Quiduam babera ratiantem rei in Sacrame to Pamtemta. 3. uad habeat rationem rei m Sacramenta Matrimonai. q. Res etiam interueniunt in Sacramenta ordianis .is Res ιu Sacramentu noua legis habent ra-
Sacramenta sunt complexa moralia substam
Non desuerunt aliqui etiam ex C . '.
tholicis, qui asseruerunt, non Om- dber,'nia sacramenta nous legis intrinsece con- paeniten stare rebus, & verbis, inter quos Durandus iram , dcin quartodistinctione r. i. s. n. 8. asseruies, Matricramentum Paenitentiae solis verbis con. montum
fessionis , de absolutionis constitui, illud 'ς vero Matrimoni; solis verbis luibus coniu- sti ε' B L ges