장음표시 사용
41쪽
&'eompatibilis eum substantia eiusdem omnium Sacramentorum, & per ipsam Sacramenti . Mouet hanc dissicultatem inducantur fideles ad communicationem id, quod legitur iri actibus Apostolorum, omnium Diuinorum mysteriorum, debit quod scilicet Apostoli baptirabant in No- runt expresse erudiri dem, quod est prin-inine Domini Iesu Christi, nee dubitan. cipale tundamentum omnium eorundem dum est de valore Sacramenti per eosdem mysteriorum , nec obesse potest, si dicatur, collati. Non demerunt aliqui, qui dixe- quod Baptisinus in nomine Christi Domi. ἡ runt Bapcisinum tunc collatum sub tali ni importet sutem implicith omnes Diui . . . , a forma validum fuisse ex speciali dispensa- nas peri mas p quandoquidem Christus . i. itione Christi Domini, nunc tamen Dre idem sonat, ae tinctus, quod tria importat, rinualidum, cum nunc cesset causa dispen- nempe apsuin Unctum , ungentem , & a fationis; alterunt enim quod tunc fuerit quo ungitur , adeoque non variat substan- 'congruum baptiZare in nomine Christi tiam inuocationis, cum explicita, Sim. 'Iesu, eo quia, cum tunc tale nomen esset plicita inuocatio non differam substantia- . . . iIudaeis exosum , ut redderctur gratum, litor Non, Inquam, obesse potest, quia, oc amabile initiandis fidei per Baptismum licet secundum se implicitum, & explici- ', adhibebatur in actione, qua primo com tum non differant specie, Lilarunt tamen λstituebantur eiusdem Christi sectatores. specie . quando expressio ex institutione Sed nunquam arrisit, nec Inodo arridere est de sucillantia ex fine, qui intenditur in potest haec opinio , quandoquidem aperte tali institutione. constat, Christuin Dominu formam huius Hinc deduces primo solutionem argu-Saeramenti constituisse in expressa inum menti deducti ex Baptismo collati ab Apo- 1,catione Sanctissimae Trinitatis, eamque , stolis in nomine Christi Domini ; Dic Expliea-
Apostolis promulgasse dicens Saprietantes etenim Apolliam non contulisse. Baptis-tur sen ores m me Natrιs , o Filis,' Spiritias mum in nomine Christi Domini tanquam sus dl0 Sancti, nec alicubi constat, indulsiste, ut Grma; cum etenim praeceptum aede ' ho 'stib alia forma per Apostolos fideles bapti- rint a Domino baptizandi ra nomine P zarentur; nee ratio dispensationis adduci tris , o Filη, Spiritus vir, non est pra, M.ta aliquid olincit ad variandam formam sumendum, quod voluerint sub alia sera Christo Domino institutam ; quando- - baptizare , sed contulisse in fide, in quidem atque erat Odiosum nomen Trini- merito ,&in persona Christi, cuius erant talis Iudaeis, ac nomen Christi Domini, ministri, & adimplentes munus, quod tu
Vnde ex hoc capite non erat potius indu- lis mandauerat; atque i tuta hune sensum cendum nomen Christi, quam nomen Tri- procedunt Suarem ad Ip. 2.feci. M vers. ad δε- aritatis ; Deinde sine variatione significa- enetum ,& alii apud B acniam de Iaptismationis expresta Trinitatis poterant sub disp. 2. q. Σ. Dati. . n. 9. vers. respondeo f hae mmna baptiZare. Ego te baptιto ruta cundo. uomine Patris, . Iesu Chriai, o Spiritui Deduces secundo, nee etiam QKsistere
Saneri, ubi ex uno capite erat insinuatio Baptismum collatum in .nomine Trinit intentae amabilitatis quoad nomen Chri- tis simpliciter propter eandem rationem, ni Domini,& ex alio capite erat inuoca- quod requiratur ex institutione Christitio expressa Trinitatis a Christo Domino explicita inuocatio Trinitatis a Neque instituta . obesse potest textus in L. a quodam Iud de . Quamobrem dico Baptismum collatum eoaster. Ostia . Ubi interrogatuS NI laus I. . adhibito dumtaxat nomine Christi quid agendum esset de baptiaatis a riga- , mini, tanquam Drma esse omnino inu no, respondit in haes verba. Hi prosecto, Conee lidum. Dixi, tanquam forma, ut secerno. si in nomine Sanctim e Trinitatis, vel ea intim em a Barismo,qui conferebatur ab Ap, tantum in nomine Christi, sicut in actis mine-- stolis, qui, eum dicerentur baptieare in Apostolorum legimus 3aptinati sunt unu S 3 nomine Christi, non intelligebantur uti quippe , idemque est, ut Sanctus exponit nomine Christi tanquam sorma , sed bap- Ambrosius constat eos non esse denuo tet. tiaare tanquam ministros Christi, di eius rebaptizandos; Non, inquam, obesse nomine, ut intra latius. Probatur nostra potest , quia textus non est intelligendus assertio negativa. Porma instituta a Chri- exclusue quoad personarum expressi iniri Domino est sub expressa inuocation is nem, sed inclusiue, quatrii nomine San-oninium, & singularum personarum Di- ctissimae Trinitatis veniat Pater, dc Filius, uinarum iuxta illud Euangelij . Euntes & Spiritus Sanctus, nomine vero Christi docete omnes gentes bapti antes eos in nomine veniat Filius simul cum ali, personis, ut si
Patris, ct Hlis, er Spiritus Saηcti, & qui. pro ly in nomine Patris, de Filii, de Spiridem congrue illa expressa inuoratio Tria tus Sancti, dicatur in nomine Patris, eienitatis fuit pro serina Baptismi indueta, Christi, & Spiritus Sancti ; atque hanc quandoquidem, cum Baptismus sit ianua fuisse mentem Pontificis, colligitur ex ea,
42쪽
Quaest. II. De Causis intrinsecis . Art. V. 23
quod dixit , sicut Sanctus exponit Ambro sD. autem Ainbrosius in libro de Sacramentis saepe,& saepius dixit formam baptismatis consistere in illis verbis, Ego baptito m nomine Patras, σ Fil , Oi Spiritus sancti. Quod i quandoque inueniatur dixi: te in nomine Trinitatis, intelligendus est relative ad praedicta, non Trinitatis simplicit Er, sed explicite cum expressione
Tettius casus dubitabilis est; an, si fiat
mutatio sermae, vel per additionem, vel per detractionem , haec intelligatures substantialis, & irritatoria, an vero tantum accidentalis . In hoc etiam distinguendum est, vel etenim additio, vel detractio mutant sensum formae, &sic me ut dubio irritant, vel non mutant sensum, & cc inducunt tantum mutati nem accidentalem, & non irritant. Aduerte ando tamen in particulari quoad additionem
eam mu- non solum considerandum esse,an id,quod latio per additur, mutet sensum necne, sed etiam, udditio- an verum contineat, an falsum, & qui 'dem, si non mutet sensum , inuoluat in inmensalsitatem, adhuc distinguendum est, vel etenim falsitas, quam continet illa additio est ex priuato errore loquentis, vel ex supposito errore Ecclesiae, & quidem, si illa additio non mutet sensum, inuoluat tamen falsitatem ex priuato errore
loquentis,ut si quis in collatione Baptismi
dicat, Ego te baptizo in nomine Patras quem ego existimo maiorem, σ Filis, quem arbitror minorem σe. habeat tamen intentionem
faciendi id, quod facit Ecclesia, sentiendum est, mutationem illam per additionem non inualidare Sacramentum, prout sentit Mademus tract. Σ. de Sacramentis In senere φ I. de Sacram. essentia a t. I I. u. IS. addita etiam ratione, quia, cum hac additione remanet verus sensus, quem non stollit priuatus error, M sicuti Paganus,
qui non credit mysteriis fidei, si baptiaet seruata forma Baptismi cum intentione essiciendi, quod facit Ecclesia, valles bapticiat, ita &c. Si vero inuoluat falsitatem , quae secundum se modificet principale fgnificatum formae, ut si dicatur, Ego te
baptito m nomine Patris , v Q mann is, crFιιιι minoris, & tunc idem Madernus arbitratur per illam additionem irritari Sacramentum eo quia,cum destrua tu r qualitas personarum, tollitur etiam proprius sensus verborum . Hac eadem ratione
videtur inualidari Sacramentum per additionem in Sacramento baptismatis, si diceretur, uo te baptizo in nomine Patris, ct Beata Vismis, oe Fili'. ct Spiritus S a dii, eo quia poneretur falsitas, quae modificaret ly in nomine ,& sensus esset . quod non tantum ellet sorma huius Sacramenti inuocatio explicita Sanctissimae Trinitatis, sed etiam inuocatio Deiparae, & quod Baptismus non tantum fieret in virtute Dei, sed etiam Uirginis, quod est falsum. Si vero illa additio, nec mutaret sensum, nec falsitatem importaret, utique non irritaret Sacramentum , ut si quis diceret,
'o te baptito in nomine Patris omnipotentis , Fil leniti, σ Spiritus Sancti Par clui, & item, si diceret, thro te baptιto in nomine Patris, o Filii, oe viritus sancti, σB. Virgo Maria te adiuvet; hoc etenim non
poneretur inquam forma Sacramenti, sed solum ad inuocandum patrocinium Deiparae post completam formam Baptismi. Si vero loquamur de detractione verborum videndum est, an cum illa stet persec- ε stus sensus formae a Christo institutae, an Quid di. vero ille sensus destruatur, & quidem, si cendum permaneat perfectus sensus, non est ambi sit de gendum illam mutationem esse mere ae mu Modentalem, nec irritare Sacramentum I detracta- secus vero , si persectus sensus non perma- tionem. Mat. Sic in particulari non est mutatio substantialis, si detrahatur a forma ba inlisimatis , vel paenitentiae particula Ego, nec a forma Sacramenti Eucha ri iliae pamticula emm, cum non tollant sensum eiusdem formae; si vero omittatur purticulae Te in Sacramento Baptismatis, & paenitentiae in communiori sententia erit omissici substantialis, & irtitatiua Sacramenti,
cum l. Oa importetur in eadem forma
subrectum, supra quod eadit ablutio, &absolutio,& quamuis Scotus constituense 1lrntiam Sacramenti paenitentiae quoad formam in illo verbo praecise Absola' vnde videtur excludere ab ellentia expressi nem subieciti, supra quod cadere debet a solutio; attamen in hoc communiter rei j-citur;&, quamuis dicat, quod subietium sum cienter determinetur per praesentia pamitentis supposita eiusdem consessione; hoc tamen non videtur sum cere, quia expressio eiusdem debet importari in forma, quae c*teroqui es let secundum se indifferens, vel ad unum, vel ad alterum. Quartus casus dubitabilis est, an per interruptionem, te moram inter unam, &alteram partem formae inducatur muta' interrupistio substantialis irritatiua Sacramenti . tione In hoc sentiendum est, quod, si interrup- verbontio, vel mora sit talis, & tanta , ut mora- rum. liter tollat continuationem sermonis, sini orationis , certe tollat rationem Sacramenti ; secus, si non tollat moraliter eandem continuationem, adeout perseueretiam sensus. Quanta autem debeat esse talis interruptio, ut tollat persectum semmonem, remittendum est prudenti hominum existimationi.
Quid vero sentiendum sit de transportatio
43쪽
T latione verborum, dico, seruandam esse QEid de mox appositam regulam de interrupti spor ne, si etenim per eandem varietur sensus, Qnς' & principale significatum verborum,certς per eandem irritabitur Sacramentum, si vero idem significatum ,& sensus perseueret,non irritabitur; sic in particulari validum erit Sacramentum Bapti sint, si dicatur , Ego in nomine Patris, Filij, re υ ritus Sanctι te baptito, & validum Sacramentum Eucharistiae, si dicatur, Hoc est meum corpus ; secus vero , si dicatur ,
meum enim est hoc eorpus, cum per formam hac modo conceptam non importetur
transitus ab eo, quod erat paniri in Q nantiam corporis Christo, cum prius importetur corpus Christi per ly meum antequam fuit transubflantiatio. Hactenus locuti fuimus de validitate,& inualiditate Sacramentorum , quando interuenit mutatio vel in rebus, vel in averbis; nunc autem inquirendum remanet, an quando interuenit mutatio solummodo accidentali semper sit illicita, quamuis valida eadem mutatio . Quoad Mutatio hoc respondendum exi: fimo regulariteraeciden illicitam este talem mutationem, quoties talis in- fiat vel fieret ex propria auctoritate, de duete ml- sine aliqua necessitate,grauit Er, vel leui thrP m i prout grauis, vel leuis est mutatio atten- mut3nt tis circunstantiis. Dixi ex propria auctoritate, nam, si fieret auctoritate Ecclesiae non esset damnandus noxae, qui illa vi Gretur; sic non est damnandus ritus Graecorum, qui maxime in Sacramento Ord, nis utuntur diuersa forma accidentalitera forma Latinorum. Dixi , resine aliaua necessitate; nam urgente aliqua necem tale aliquando potest ei se licita talis mutatio, ut ii Latinus non posset perficere sacrificium incohatum, nisi tonsecraret in se mentato; aliquando etiam ignorantia , vel inaduertentia potest a peccato saltem
graui excusare. Caeterum regulariter linquendo illicitam esse talem mutationem, quantumuis solum accidentalem ex eo euincitur, quia non est arbitrarium cuicunque recedere etiam quoad accidentalia a rebus, ta formis a Christo Domino institutis, & relinquere usitatum morem Ecclesiae in administratione sacrament rum s caeteroqui de facili tanta induceretur in Ecclesia Dei varietas, ut non una, sed multiplex videretur.
An ex errore ministri possit induet mutatio subtiantialis, & irritatio Sacramen
vroeedit tittitis de errore circa atrident, La. I. Si error circa accidentalia sit ea ignorantia, ted antauertentra non arritat Sacramen
Si error fuerit ex malitia ministri inrem dentis notium ritum inducere in Ecclesia , hincque existimet essentialem, irruat sa-
Illa intentio eam tali errore est contrari intentona Ecelasa. q. Si error fuerit formalιs etiam eisca accidenta ra irritat, o hoc expcicutar. s. Ad .h ta forma aquisota validitus, ct inutalitas Sacramenti dejumenda es ab intentione mimum . 6. Exemplo hoc Incitur. 7. Si mmifer eonferans callem stimat 0 Hieadaeνbialis, non consert Sacramemum. 3. Tosita intentione determ nativa ad verum Sacramentalem sensum vesia impropriata, quandoque non Irritant. p.
sola traν obiectum contrarium. I .
Adbibens verba aequi uoca apta significare fresam verborum Sacramentatrum , σalium sensem vestri Sacramentum eon facis, s fviam intentionem referat ad id, quod intendit Ecclesia. II. adhibens verba aquis rea in senis non propria eum intremone tam n se e formandi Ecclesiae, an vatiae cotificiat sub distincti
Non procedit titulus de errore circa
substantialia Sacramentorum,nam, ν - s substantialia mutentur, certum est irri- mistari sacramenta ; procedit igitur solusn- errore modo de errore circa accidentalia. Hic in aeci- autem error vel potest esse ex ignorantia, dentalia vel inaduertentia ministri, vel ex malitia, bus. vel peruersitate eiusdem intendentis nouum ritum inducere in Ecclesiam Dei diuersum ab eo, qui eadem Ecclesa utitur. Porro error circa mutationem for Nae poetesteonsistere in eo, quod sensus eiusdem formae reddatur aequivocus,adeout secundum aliquem sensum intelligatur verus,& secundum alium si fessus, & iuxta hanc acceptionem sensus requi uoci inquiri potest , an Sacramentum sub tali sorma conceptum sit validum, an vero inualidum. Asse
44쪽
Outest. II. De Causis intrinsecis . Art. VI. as
1 Assemo I. Si error ministri circa accl- Error dentalia, vel materiae, vel sormae sit ex ignorantia , vel inaduertentia, Sacramen
ἱζ tum non redditur irritum .'Ab hac opi.
ignorania ni ne neminem arbitror dissentiri. tia noria Ratio ex eo deducitur, quia manente irritat. materia, & forma substitialite inuariatis intentione emciedi id ex parte ministri, quod facit Ecclesia, nil deest, quod tequi. ratur ad valorem Sacramenti, sed stante errore ministri circa accidentalia, solummodo ex ignorantia, & ii aduertentia manet materiγ,& larma, nec tollitur intentio emciendi id, quod facit Ecclesia, ergo lic. Minor probatur, quia cum ignorantia , & inaduertentia circa variationem accidentalem in materia, vel forma compati potest intentio se conformandi Ecclesiae in illa actione, quam exercet Quid enim obest, quominus ego ex inad uertentia utens pro forma Baptisini his verbis, More abluo in nomine Patris Omnipotentis ,VFilii unireniti, o Spiritus Sancti Paracliti habeam intentionem emciendi, quod facit Ecclesia Assertio . II. Si error contingat ra mali:ia ministri intendentis cum illo errore Si error inducere nouum Titum diuersum ab eo, sit ex ma- quo utitur Ecclesia Dei,hancque existimet ιitia mi- essentialem, probabilius est, quod validum
mstr n- non emciptur Sacramentum. Consentire e dentis videntur Iomnes a Sancto Thoma disp. 22.
lentes errorem cum tali malitia, S intemet tione etiam circa accidentalia redundare
in substantialia ex deiectu intentionis; nec ab hae nostra opinione dissentiri ar-
serat posse esse intentionem efficiendi, quud facit Ecclesia, etiam si minister trutendat inducere nouum ritum, seu errorem ili Ecclesia, quem putet essentialem, limitando tamen in fine eiusdem numeri aserit, hoc tantum procedere, quando error in ministro est ex inaduertenua. Probatur. Cum intentione iaciendi id, .. q. quod facit Ecclesia, non cumpatitur intentio in tentio inducendi nouum ritum diuersum contra- ab eo, quo utitur eadem Ecclesia, ergρ via Eccle. cum hac inteutione erronea inducendisae. nouum ritum &c. non potest subsistere valor Sacramenti , quandoquidem hoc confici non potest sine intentione faciendi , quod facit Ecclesia. Antecidens pro-c batur, quia intendere facere, quod facit Ecclesia, de intendere inducere nouum ritum in Echinis contrarium ei, quo ut 'que eadem Ecclesia, sibi directe covir,
Nantur, cum haec tertia intentio sit comtraria Ecclesiae ,adeoque etiam primae intentioni. Dices, hanc contrarietatem ad summum verificari, quando nouus ille ritus, qui intenditur ,est per errorem in subitan tia Sacramentorum , secus quando est tantum circa accidentalia eorundem ,π-test enim esse intentio se conformandi in illa actione cum Ecclesia quoad substantiam, Gc non se consormandi cum eadem quoad accidentia , quae duae intentiones, cum respiciant diuersa , sibi non contrariantur, Sed contra, nam, si loquamur de errore in substantialibus, iam de insu, sistentia Sacra inenti aliunde constat , qua ab intentione illa inducendi nouum ritum diuersum ab illo, quo utitur Ecclesia . Quamobrem sistendo in errore circa accidentalia , eonsidera, an error fuerit, vessit formalis,quatenus minister errans sciat Ere Τ, se errare, de nihilominus intendat suum formalisertorem, Quinque ritum Ecclesiae contra- quandarium in eandem induceret an vero sit in n. irritet tum materialis, quatenus nesciat, se erra- Pli
re , nec putet ritum, quem ipse intendit , RV esse contrarium Ecclesiae, Ac quidem , si error fuerit primi generis, inducit intemtionem non faciendi id, quod facit Eccle. 1ia, sed potius contrarium intentioni E clesiae, adeoque non constituit Sacramem tum , Neque obstat id , quod in praecede
libus dicebamus , nempc errorem priuatum non irritare Sacramenta ; non obstat, inquam, quia id, quod ibi diximus,
procedit tantum, quando errans cum illo
errore intendit facere, quod facit Ecclesia , quod explicuimus in illo, qui baptizans diceret. Ego te baptito in nomine Patris , quem ego existimo maiorem, intenderet
tamen in illa actione id emcere . quod intendit Ecclesia , quod non militat in casa praesenti, in quo intendit inducere ritum contrarium intentioni Ecclesiae , si vero error fuerit materialis, seu secundi Mne- ιris, cum non habeat intentionem dissiden- .adi a ritu Ecclesiae , quin potius putet intentionem suam esse consorinem illi E clesiae , non inducit aliquid, quod irritat Sacramenta ; atque iuxta hunc sensum procedunt Ioannes a Sancto Thoma duo. 22.
Assertio I II Facta mutatione in forma, per quam sensus reddatur aequiu us,tunc quod Sacramentum sit validum, vel inua- ti.ndum lidum pendat ab intentione ministri com fit. quanis ficientis. In hoc arbitror DD. commu-do adhi- niter consentire. betur
Ratio ex eo deducitur, quod stante ap ει --titudine verborum ad significationem Sacramentalem, vel ad aliam fgnificatim 'D nem
45쪽
nem a Sacramelo aptius determinatiuum haberi non potest, qua ab intentione ministri restringetis vel ad unum, vel ad alterusensum, erso, quod Sacramentum sit validum sub tali mrma procedit ab eo, quod
minister per suam intentionem illam indisserentiam tollat, & restringat ad veram signifieationem Sacramentalem , &quod non sit validum pendet ab eo, quod idem minister eadem verba, seu rumam reserat in sensum diuersum ; Neque obesse potest, si dicatur, quod intentio utpote
actus mera internus nequeat inducere sensibilitatem externam, vel pro uno, vel pro altero sensu i lignificatio autem Sacramenta lis debet este per signum externum;
Non, inquam, obesse potest, quia, cum illa serma aequivoca habeat per verba significationem sensibilem , & externam pro utroque sensusublata illa indisserentia peractum internum iam habet sensibilitatem
externam in eisdem verbis,& utique de-- terminatam pro significatione Sacramen tali per illum internum actum, sui non ponit sensibilitatem, cum iam illam suinponat, sed praecise determinationem; ne. que hoe nouum debet apparere riuando
quidem in plerisque similibus hoc sine
E emplo controuersa ab omnibus admittitur. Hoe hoc euin in particulari elucet inconsteratione, incitur . qua, si adsint duae Hostiae, altera ad dexteram, altera ad sinistram, & minister per suum actum internum determinet consecrare existentem in dextera, & non existentem in sinistra, quamuis huius d.
terminationis nullum signum exterius a
ponat , vatici illam, non istam consecrat; Quamuis enim particula Hoc apta sit adsisnificandam unam, vel alteram , &etiam utramque simul, ex quo tamen ex intentione ministri restringitur potius ad
unam , unam consecrat, quam determinauit, non alteram.
l Hinc deducitur primo, quod, si quis in 3 eonsecratione Calicis illam particulam in conse' se, quae seeundum se est indifferens ad C, si s significandum vel ut ad rhium, vel ut
Iν me suis pronomen, sumeret adverbialiter, notia matur conficeret validum Sacramentum, quia
aduerbi, per hane significationem ab ipso intentaniliter irri- non importaretur actio transubstantia tu με ua, sed mera xistentiam sanguinis Christi in illo loco, quod verum non esset, cum ibi non constituatur, nisi per transubsta tiationem , quae ibi non interueniret; Ualidum e contra conficeret Sacramentum,s illam sumeret, ut pronomen, cum hoc importat substantiam indecerminata m,
vel ad esse vini, vel adesse sanguini, Chri. sti, quae propterea conuertitur in sangui nem Christi Domini determinate, de sic importatur actio transubstantutiva.
Deducitur secundo, quod stante intentione determinatiua loquentis, seu conm cientis Sacramentum, verba etiam impropriata possint habere lassicientem deter- impiet minationem ad valorem sacramenti, licet priat in tali impropriatione possint habere di- stacite
uersum sensum. Hoc colligitur expresse vera in in c. retulerunt de eo ecr. dist. φ ubi Ponti DU. n.
sex declarauit valuum Sacramentum col. ζ' latum a Sacerdote imperito linguae latinae
sub hae larma Ego te baptizo in nomme Pa tria, ct Filia , o spiritua Sancta, dummo.
do non intenderit in collatione eiusdem inducere haeresin, aut errorem in Ecclesiam Dei, quam certe induxisset, nisi ha buisset intentionem baptizandi in natant ver Patris, ct Filia , ct Spiritus Sanctii si etenim intellexisset personas Diuinas sae- minas esse, ut Merrorem,& haeresim imduxisset.
In hoe tamen videtur urgere rh1gna
disseultas deducta ex in , quae in praecedentibus dicebamus, nempe, quod variata significatione intelligatur variata substantia verborum a Quis autem ambigat 'diuersiam esse significationem ιllorum ver borum Patria, o Filia, ev spiritua Sancta ab illis Pams, s u , σ S ritus Sancti; prima etenim significant sae minas, secunda personas in genere masculino I rursus
ly Parnia significat locum, in quo quis natus est, vel liabitu; E conuerso ly Patris significat personam, a qua alia procedit in similitudinem naturae, quae certe Omnia sunt diuersa; nec intentio proferentis valida est secundum se tribuere signita
tionem verbis, quam non habent, ut et
se patet; Sed ad hoc responderi potest , roquod quamuis attent origore sermonis se, D'ulfurcumlum se habeant illa verba inter se comparata diuersam significationem; attentis tamen circunstant ijs, & imperitia loquentis habeant eandem significationem , sed modo improprio, oc imi persecto explicatam per vocabulorum corruptioneni, unde erit quidem solecismu&grammaticalis,non tamen varians substantialirer sensu . . Deinde, quamuis illa verba Patria, Filia,O' Vtruna Sancta, secundum se, te leorsim sumtis habeant diuersam significationem ab illis Patris, Fil3 , cer Spiritas Sanm,
sumpta tamen in eontextu sermonis, prout comunguntur in unam sermam, non vi-
dentur habere significationem saltemia, Adbibe stantialiter diuersam; cum determinentur ' b a verbis praecedentibus, de a connexione ci
inducitur tertibi quod, si quis acti , nans senis rei verba aequivoca habentia diuersum sum valiasgnificatum in consectione Sacramento n rum, nec determinaret, in quemnam semium eademproferat taberet tamen inten- Eeoetationem
46쪽
intendit Ecclesia valide conficiat cum di sinctio ne rescit. Bitur
quaest. II. De Causis intrinsecis . Art. VII. a
tionem id emetendi, quod lacit Ecclesia, alio sensu ab illo, qui req iritur uteresuia ex quo suam intentionem resert in intentionem Ecclesiae, & Ecclesia eadem verba sumat secundum significationem propriam Sacramentalem,& ipse videtur implicite reserre suam in eandem Ecelesiae significationem. Sed quid erit dicendum, si minister viatur verbis aequivocis in consectione Sacramentorum, illaque sumat in sensu non Sacramentali, de proprio, sed in alio sensu,& intendat laeere id, quod ficit , dc intendit Ecclesia, an hic valide conficiet Sacramentum Z Cardinatis de Lugo disp. L. n. I 22. existimat validE confici Sacramentum , dc rationem adducit fundatam in eo, quod stare possit error priua tus circa significa. tionem vocis cum generali intentione significandi id, quod significare intendit Ecclesia ; cum etenim voluntas priuata significandi sit minus efficax, cedere debet voluntati generali Ecclesiae; posita autem materia, Si forma cum voluntate significandi id , quod intendit significare Ecclesia , habetur quidquid requiritur ad validum esse Sacramenti. Ego autem in hoc eum distinctione procedendum esse existimo, vel etenim, qui utitur illis verbis aequi- vocis in significatione non propria secundum intentionem, quam habet, utitur eum intentione conditionata , vel cum intentione omnino absoluta de illa impropria significatione; Si intentione conditionata , quatenus dicit. Ego utor his ver-
his in tali sensu, quem arbitror esse prinprium , 6e sermanum ; hic tamen sensus est nisus si tamen Ecclesia eisdem verbis alium sensum a tribuit, secundum hunc Ecclesiae sensum ego intendo ot adhibere,
ec proserre Icerte sentiendum est, validum confici Sacramentum, quia intentio illa priuata, de conditionata corrigitur per intentionem absolutam subsequentem ,
senificandi id, quod significare intendit Ecclesia ; Si intentione firma, fit absoluta falso sensui innixa, quatenus absolutε semtiat suum illum senium esse verum, cum tamen talis non sit , dc tunc certe validum non conficitur Sacramentum, quantumuis conficiens intendat lacere, quod lacit Ecclesia, nam tunc non adhibet formam aptam consectioni sacramenti; de sicuti, si quis intenderet lacere, quod ficit Ecelesa , adhiberet materiam non aptam Sacramento, non validum emceret S cramentum ob desectum proportionatae materiae, ita, si quis intendens lacere , quod iacit Ecclesia, adhiberet formam diuersam ab ea quoad sensum, quem exigit Sacramentum,non valita dec. In praesenti autem hypothesi, cum uteretur verbis in
tur forma non apta; nec obstant ea, quae ex aduerso asserebantur, quod scilicet voluntas priuata utpote minus emcax ced
re debeat voluntati generali significandi id, quod signisscat Ecclesia; Non obstant, inquam, nam, si voluntas priuata esset solum conditionata,vtique cederet voluntati sgnificandi id, quod intendit Ecclesia,& per hanc corrigeretur; si autem sit a soluta , te firma, de cum conceptu, quod ita ab Ecclesia sumatur, utique non corrigitur per voluntatem illam dic.
An verba Saeramentorum sint consecratoria, an tantum con cionatoria. SUMMARIUM. Referuntur errores sectariorum. I. Fundamenta quibus invituntur Haeretici. 2. Haeretici ramantes fidei fauere , ipsam d struunt. 3. Verba Sacramentorum sunt econsecratoriata, non meia concionatoria . q. Fuincitur haec veritas eontra Calum . F. Soluuntur rationes opposiva. 6. Concio non sistit in pura inuocatione Samsi mae Trinitatis, sed extenditur ad omnia fidei dogmata , O ad moralia. T. Pueri fune capaces Baptim on concionis. 8. Solunntur argumenta Haereticoramg. P.
Nunc nobis colluctatio est eum secta
riis, qui sentientes homines tantum iustificari per fidem denegabant Sacramentis veram gra tiae iustificantis emcientiam , de per consequens asserebant verba Sacramentorum conserre solum ad in striactionem fidei, non ad collationem gratiae , de sic inserebant, esse dumtaxat comcionatoria, non consecratoria. Ultra ii numeras insanias, quas adhibent in confirmationem exitialis huius dementiae, fumdamentum non erube2unt desumere ex textu no legitime ab ipsis percepto D. I S tinι tract. 8 . in Ioannem, ubi, postquam Interrogauerunt. Vnde tanta virtus -a, ut eorpus tangat, o cor abluat, respondit , msi faciente verbo non quia dicitur, sed quia creditur ; ex quo sic a Tuunt. Verbum, quod operatur, non quia dic, tur , sed quia creditur, operatur in quam tum instruit audientem ad credendum, ergo operatur modo instructorio, de concionatoris. Hinc ausu temerario procedunt ad improperandum Catholicos , quod superstitiose, de magic utantur verbis Sacra-D L men
47쪽
mentorum, dum eadem sumunt, Vt consecratoria, oc propterea aduersus eosdem
sic inuehunt. Loqui ad elementum inanime, de locutioni tribuere vim aliquid es- sciendi, quod sit supra vires naturae absq, eo quod id luod dacitur, credatur,eit quid superstitiosum,& magicum, sed taliter se
haberent verba Sacramentorum, si modo consecratorio proserrentur, ergo Sc. Alia plura congerunt, in quibus confutandis non vacat immorari, cum hoc sit propria messis controuertistarum I Ne tametia materia hanc taciti omnino prFereamus, nonnulla quodamodo per transitum ata tingemus .
Hoc in primis moneo sectarios, ut fidei faueant, quam solum esse iustificativam Hiretici, adstruunt, eandem fidem destruere; cum ut fidei etenim haec habeat pro obiecto formali Duς-Π: Diuinam veracitatem, quae unica est, si foςm de' in uno descit , in omnibus deficit; Cum' ' igitur ipsi emcaciam denegent verbis S
cramentorum, quae elt de fide, fidei der gant, adeoque eandem penit destruunt. Stat igitur, quod sit veritas catholica,
quod verba Sacramentorum sit consecratoria, non inere concionatoria. Hoc collisitur ex Concit. Florent. in decreto vnim 4 nis . ubi assignantur pro singulis Sacr Verba mentis determina tae, S speciales formae verimrum,quae, si considerentur attente
sunt eoa non laabent νιm praecise concionum, sed sectato vcrae effectionis eius, quod significant. ria. Hoc expresὰ docent S S. PP. .Augu lavus Io. 2o. contra Faustum e. 13. ubi rubet. strepams, ct calix certa consecratione mist Letis fit nobis, & tradi. SO. in Ioannem. Acc dit verbum ad elemotum, O fit Sacramentum . Hoc indicant verba Sacrae Scripturae prima ad Corinth. Io. Calix benedimonis em benedicimas, c hoc est quem consecramus 2 nonne communicatio sanguinis Christi est, de prima ad Corintb. I. risu mi it me Deus baptizare, sed Euangelixare, ubi distinsuitur munus baptizandi, le conficiendi Sacramenta a munere concionandi,& Euangelizandi . Deinde aduersus eosdcm sectarios pluribus rationibus insurgimus ; S primo ade L hominem contra calamum tib Institae. I s. i. 7:ὰ f. ubi admittit Baptismum Catholico
veritas rum esse Verum Baptis mum,& tamen Ca- contra a tholici omnes asserunt verba Baptismi esse Caluinu. consecratoria, non concionatoria, ergo ex necessaria consequentia debet admittere, quod verba Sacramentorum, Ut c secratoria,conficiant Sacramentum. Dices,hoc argumentum mutato sermo-- ne posse contra nos verti hoc pacto. Catholici admittunt Baptismum collatum ab Haereticis seruata debita materia, dc forma esse validum,& verum Baptilinum,
& tamen Haeretici asserunt verba Sacramentorum esse mere concionatoria, non consecratoria, ergo ex neeessaria cons
quentia debent Catholici admittere, quod verba ut concionatoria conficiant Sacra. mentum; Sed contra; attendenda est significatio verborum secundum se, qua: , si coniungatur cum intentione essiciendi,
quod facit Ecclesia, habet suam emcaciam, quamuis ille, qui proseri talia verba, prout sunt re vera significativa illius effectus, qui intenditur in illo Sacramento , falso arbitretur sumi modo diuerso ab illo, quo sumitur ab Ecclesia. Quamobrem, si Haeretici viantur forma propria, qua utitur Ecclesia Catholica curn intentione essiciendi, quod facit Ecclesia, quamuis falso putent, eam sumi modo concionat rio, errant quidem in modo, non autem in substantia, & sie Ecclesia probat eoruin Baptismum ransuam validum . In hoc igitur solum discrepant quoad valorein sbacramenti Catholici ab Haeretici quod, Sol m-
cum isti asserant verba Sacramentorum sumi tantum modo concinnatorio , alle runt per consequens non esse determinata,
sed posse ad libitum variari, sicuti variantur caeterae conciones, quae non sunt alis
legatae certis verbis, quod denegant C tholici ; unde, si Haeretici variarent sub stantialiter verba non validam constituerent Sacramentum ob defectum debita: formae r quod nonpotest Catholicis oppo.
ni, qui, cum agnoscant determinationem in verbis, quae dicuntur consecratoria, semper seruant eandem sormam saltem substantialiter, quam non reprobant hic retici. Deinde Haeretici allerunt formam, ut consecratoriam esse superstitiosam,&magicam, S tamen non reprobant Bamtismum Catholicorum collatum sub tali forma, quod videtur plusquam supersturiosum ,quin potius omnii chiinericianas Catho ici autem, si seruetur debita sorma, quamuis reprobent modum, quo conseritur ab Haereticis, non reprobant tamen substantiam, cum in hac conueniant. Uno verbo Haeretici absolute approbant Saa feramen rum Catholicorum tanquam vali dum, cum semper Catholici utuntur eadem forma E contra Catholici non approbant absolute tanquam validum Sa cramentum Haereticorum, ibi tantum, quando utuntur sorma, qua utitur Ecclesia Catholica; cum autem ijdem Haeret . ei, utpote sentientes sumi in o concinatorio varient eandem formam eo modo, . quo variantur verba concionum, ide Caia I,
tholici non approbant, si sub diuersa foris . . .ma ab Haereticis concipiantur. stari iI Instabis. Si minister errans circa acci' dii 4uidentalia intendat inducere ritum di r- tur. sum
48쪽
Quaest. II. De Causis intrinsecis . Art. VIII. 29
sum ab eo, quo utitur Ecclesia Catholica iuxta praeaeta inualidum constituit Sacram mum, ergo etiam,cum Haeretici intendant concionatorio modo conferre Sacramentum, quo modo non utitur Ecclesia, inualidum Sacramentum consti uent, ergo,cum Ecclesia statuat, quod illud Sacramentum haereticorum sit validum, debemus dicere, quod verba Sacrament rumsumpta concionatorie iuxta mentem Ecelesiae, sint valida. Sed contra admisio antecedente neganda est consequentia, si Haeretici adhibeant consuetam larmam Ecclesiae. Ratio est, quia in casti antecedentis inualiditas Sacramenti non prouenet ex defectu ma teriae, S lammae , sed tantum ex deseetu intentionis, cum intentio inducendi nouum ritum diuersum ab illo, quo utitur Ecclesia, non possit compaticum intentione faciendi, quod facit Ecclesia ; in casu autem consequentiae supponuntur habere intentionem emcienduquod facit Ecclesia, nec variatur forma uoad subitantiam, cum retineat eanden
gnificationem, unde illa intentio larmalis emetendi, quod facit Ecelesa supposita identitate significationis non destruitur per intentionem applicandi Drmam modo concionatorio.
ν Secundo aduersus Haereticos sic insum Concio gimus. Forma Sacramenti Baptismatis intendi- continet praecise inuocationem Sanetissi. tur d mae Trinitatis, de significat actione adoam, ablutioni , & non quid aliud, sed concioli ' non consistit solum in inuocatione Sanctis. simae Trinitatis, ta tendit per expositimnem scripturarum, de spiri:ualia dogmata ad instructionem populorum, ergo serma Sacramenti non habet rationem concimnis , ut male sentiunt IIaeretici., Tertio, quia Baptismus, ut plurimum confertur paruulis incapacibus concionis -- percipiendae, oc si quandoque confertur
Is sirit adultis instructio in eisdem praemittit ut
capaces ad Baptismum, nec per famam Sacra inen concim talem instruuntur ; unde Christus Domi ni . nus Matthaei etest. prius prininiuit instrue tionem populorum Docete omnes gentes, ocpostea hubdit formam baptismatis in abluatione Baptitantes eos in nomine Patris,σ H-ι3, ct Spiritus Sancit. Quarto ex Apostolo ad Ephaesios dicitur,quod unum sit Bapti sina,vnus Deus, od una fides; non esset autem unum baintisma, si eius sorma esset indeterminata,
or praecise concionatoria , cum verba in ' determinata,&per modum concionis non
sint eadem, de quid unum apud Omnes
Hinc soluuntur Haereticorum versutiae asserentium verba Sacramentorum Hre superstitiosa , de magica, si ellat consecratoria deducta ratione ex verbis supra re- scensitis D. Augustini ; λluuntur, tuq xm, soluun quia nos non dicimus inesse verbis nude, u de materialiter sumptis viin esticiendi ali p. quod supernaturale, quasi, quod hoc illis eorum. conueniat ab intrinseco, dc naturaliter, quia hoc certe citet quid seperstitiosum; sed dicimus, hane virtutem eisdem inesse ex virtute Diuina de instuutione Christi, per quam elevantur ad effectum supernaturalem producendum, Nec verba D. Augustini, quibus innituntur Haeretici vim aliquam habent ad euincenduin eorum intentum ; per illa etenim intelligit Sanctus Doctor , quod verba Sacramentorum non habeant illam vim, quia dicuntur, hoc est quatenus habent talem Mnum materia lem, oc vocis dearticulationem, sed qui continent vim aliquam supernaturalem sola fide cognoscibilem.
An in Sacramentis nouae legis denturres tantum , Sacramentum tam tum , cic res, od Sacramentum sitiaul, dc quid haec sint. S V M M A R I V M. Quid veniat nomine rei , O quid nomine
Sacramenti. I.τ- Iu omnibus Sacramentis datur res tantum,
Sacramentum tantum , ct res , ct S cramentum simul. 2... signantur res , o Sacramentum in sim tulis Sacramentιs.
ωd nam sit res, σ sacramentum simul m
Amerio hic, nomine rei non venire
materiam dumtaxat Sacramentin trum, prout in praecedentibus dicebamus , Quid ve- nec nomine Sacramenti venire signum δε- niat no crum gratiae internae sanctificantis , sed mine rei,
nomine rei venire id, quod significatur,& qui ita non significata nomine sacramenti id, quod significae, oc non signi Matur; no ri .mine rei, de Sacramenti sit nul venire, de id. quod significatur, de significat ; in eodeiqetenim Sacramento plura complexa caltem virtualiter distincta possumus consi. derare ; aliud materiae, de formae moraliter componentium, de quo iam satis locuti suimus in praecedentibus; aliud ex re significante, de significulone, aliud ex re tanquam effectu significata ; ex sacra. mento tanquam significante, ex re, id &1cramento tanquam resgnificata, de re
49쪽
s snili cante,quod tamen secundum aliqua videtur coincidere cum praecedenti complexo ex re significante, de significatione. Hoc tertium complexum cum suis paribbus componentibus primo induxerunt Hugo a sancto Victore tom. I. lib. 2. de Sacram pari. 8. e. 7., ct Innocentius m. in c. cunia Marthae de celebri in .
Assertio in unoquoque sacramento n uae legis datur res tantum , Sacramentum tantum, res,lt Sacramentum simul.
, Haec veritas clarissimε pitebit, si in .
In Sacra. omnibus,& singulis Sacramentis inuenis mentis tur id, quod significatur tantum ,& non
datur res, signifieat: id quod fignificat de non signi-α ὸς fie utie, & id, quod simul significat, designificatur; se quidem loquendo de Saa
Saeram ε cramentis irriterabilibus , Se imprimen tu simul. tibus caractherem,qualia sent Baptismus, Confirmatio, de ordo, haec tria aperte dignoscuntur; materia etenim, de serma constitutiva eorundem significant gratia,& non significantur; gratia , quam causant significatur, & non significat, caracther vero, quem imprimunt, significatur quidem, & simul significat eandemia gratiam a in caeteris Sacramentis non im primentibus caradi herem licet facilE eo . gnoscatur res, qua: significatur , nempe
gratia ,& id, quod significat, nempe materia , dc forma is non ita tamen ficilE c gnosieitur id, quod significatur , de sgni Scat ; nihilominus discurrendo per singula, non tanta erit, quanta praesumitur disti. cultas in eo ad inueniendo; sic in particulari in Eucharistia pro re, dc Sacramento timul assignatur corpus, de sanguis Christi Domini, quae significatur per materiam, S surmam , de simul significant Assiana- grztiam, quae per ipsa confertur; in matur res .de trimonio est in diiIOlubilit. is res, S Sacra- Sacram L mentum simul , qu .e indissolubilitas signi-rum ii in ficatur per formam, S materiam eiusdem,
guti . A dtinui significiat iudi issolubilem unioliam Chrilli eum Ecelesia, Verbi Diuini eum
natura humana. in Sacramento Extre
mae Unctionis, res, de Sacramentum simul constituitur ab aliquibus hilaritas, de conafortatio mentis, quae significatur perma' teriam, oc formam , de simul significae gratiam praesen cem, per quam causatur eadem hilaritas, & confortatio; ab aliis eonstituitur sanitas corporis, quae, quamuis in actu exercito non semper obtineatur, semper tamen in actu signato significatur , communius tamen , cic rectius constituitur in radem mentis serenitate , &cofortatione; in Sacramento Paenitentiae magna est coutrouersia inter D D. in assi. nanda re simul, dc Sacramento, dum 'hom istae communiter assignant in te
num animi dolorem, qui icilicet sit Saci,
mentum, quatenus simul cum consessione, ε& absolutione causat gratiam Sacramen. Παtalem, simulque significet; sit vero res,
quatenus significatur per confessionem. iii Sed hanc opinionem alii impugnant eo, in Sacra- quia dolor licet significetur per consessi, mentis
nem,non tarnen ab illa causetur. Alii ve- Extremaero inter quos Lugus disp.2.fect 8. num t6A. VP Τ assignat pro re, de Sacramento simul pacem, ac serenitatem conscientiae, quod videtur etiam colligi ex Trident. sess. I GI. ubi.loquens de Sacramento Paenitentiae haec habet, savi rores, ct effectus huius Sacramenti quantum ad eius um, re egica clam pertinet , reconciliatio est eum Deo, quam interdum in viris piis, id cum d uotione hoc Sacramentum percipientibus conscientiae pax, dc serenitas cum vehementi spiritus consolatione consequi si let. Utraque opinio sustineri potest; prinbabilior tamen, & communior est prima
de interno animi dolore; cui obesse non potest, quod non causetur a consessione, cum non sit de ratione eius, quod diciturres tantum, ut causetur, cuin sufficiat, ut
significetur ab eo, quod dicitur Sacramen
Disticultas solummodo aliqua esse potest in eo, quod assignetur pro Extrema Unctione hilaritas, & confortatio mentis pro re, de Sacramento si ines; fit in Sacramento Paenitentiae in sententia Lugi , quam probabilem iudicauimus, pax , dc tranquillitas conscientiae, quae sunt eDDeius s dummodo secundarii Sacramentorum; si etenim effectus solummodo se cundari possent esse res , te Sacramentum simul, plures in singulis Sacramentis pollent attignari effectus, qui essent simul
res, de Sacramenta, cum non esset maior
ratio de uno, quam de alio; quod tamen rcommuniter non admittitur. Sed ad hoc Solvitur responderi potest, quod licet quandoque a Rume in aliquo sacramento assignetur ectetus ζψm D aliquis secundari pro re, de Sacramento, non propterea quilibet essenus secunda '' .rius sit res, dc Sacramentum simul; Si autem inquiratur ratio, cur unus si talis,
non tamen omnes, cum Omnes continean
tur in eadem line i etactuum secundario. rum 8 Plures rationes congerit Lugus, quae tamen, an em caces sint, alii viderint. Cum versemur potius in quaestione de nomine , quam de re, nobis sussciat comi ni re cum comum Scholasticorum conserum accipientium hunc, vel illum effetium secundarium pro re, id Sacramento simul,
non autem omnes, εἰ sorte allignant magis principales inter effectus secundarios.
50쪽
Quaest. III De Causis extrinsecis . Att. I. 3 F
an vero, ut homo. Christum instituisse
De lausis extriresecis Sacramens um nora legis.
sunt effetens, finalis, & materialis non prout eomponit simul cum Arma , sed prout recipit. De finali erit sermo uberimus in subse quenti quaestione. In hae igitur latEagemus de emitati , & subiectiva prout eadem sacramenta recipit , Causa autem esticiens , prout perti uere potest ad praesens institutum a triplex esse potest , aItera principalis Physica, altera principalis moralis ,
altera minitterialis, teli instrumentalis, de exequens. De ijs omnibus
primo, deinde de subiecto proprio, di capaei Sacramentorum dissere
Quaenam fuerit causa principalis Phytain, dc moralis Sacramento ruin nouae legis.
sVM MARIVM. Rationes dubitandi eirea titulum. r. Astas Dominus, Di Deus es causa NP sca principalis e Friens Sacramentorum
Extrema υnmo immediatὸ a christo Dami. no instituta evincitur ex comis. Trid. p. Euincitur etiam confirmationem fuisse ab eo iam immediat in titutam. l .
. de fide, quod C stus immediara Omia
in iuuerit . I . Eximuntur a nota ι delitatis Magisten σ
CHristus Dominus considerari potes . vel 't Deus, vel et homo, & se inquiri , an instituerit Sacramenta, ut Deus, Omnia noli regis Sacramenta certum est apud omnes Catholicos , quidquid obstrepant nonnulli Haeretici, qui, quamuis a serant omnia Sacramenta esse a Christo Domino instituta, negant tamen esse septem restringentes ad duo, vel tria; Sed
an immediate per se ipsum illa omnia imstituerit, di midium etiam fuit inter Catho
licos, dum Magister lx qaearto dist. 23. e. rusHustia sancto me ore lib. s. de surcmentis para. II. c. ., Alausis quarta pari. q. .art. I. D. Ponauentura in quarta dict. T. an. I. I. a ist. I. art. I. q. Σ. asseruerunt Extremam Unctionem non fuisse immediate a Christo Domino institutam , sed a Iacobo Apostolo potestate commissionis in sua Epist. can. c. f., de duo postremi docuerunt Confirmationem fuisse ab Ecclesia immediath institutam in Concit. Meldensi. Id igitur, quod sub praesenti titulo e Aetieuliminandum venit, erit primo, an Christus examin4. ut Deus tanquam causa Physica principa-di subiis fuerit auctor , fic institutor Omnium hoc tit septem sacramentorum nouae legis. Scitis. eundo, an ut homo fuerit causa principalis Physica potestate saltem participata, an vero tantum causa moralis principalis. Tertio, an ipse immediate instituerit per se ipsum omnia septem Sacramenta . Quarto, an sit de fide, quod ipse immediate omnia instituerit. Assertio I. Christus in nus, ut Deus omnia Sacramenta nouae legis instituit anquam causa emciens principalis Phν risius. sica potestate a uetoritatis , de impartiei
pata. Est verius a nemine controuersa. Phνsi Probatur . Eius est condere potestate princi auctoritatis, de imparticipata Sacramen- palis Sa-ta,euius est eadem potestate producere men gratiam habitualem, Ee iustificante i , Q um. Sed soli Deo competit tali potestate producere, 6 conferre gratiam, ergo soli Deo competit eadem potestate condere Sacramenta . Maior non videtur pati dissimi. tatem, quandoquidem cum gratia habitualis sit primamus estius: Sacrament rum, qui non potest eam producere, nec
potest condere id, per quod producatur. Minor sup nitur exquaestionibus de Diuina gratia, ex quibus insertumqaod, cum institutio Satramentora tribuatur Christo Domino, eidem sit tribuenda , quat nus iacia filii auctoritate imparticipata, prosti est Deus, cum soli Deo competat tali potestate ea instituere Quod autem inllituerit tanquam causaessitiens principalis Physica ex eodeduci. Itur Primo, quia Deus continet in se emi si manenter eadem Sacramenta , le vim eadem 'a' pii producendi ergo eadem instituit tanquam eiust 'causa Physica productiva ipsorum . M- moralia. cundo,