장음표시 사용
491쪽
Sancti Areustini de Praedestinatione Sanctorum & dono perse- Prosperuerantiae ad hunc annum referenda, & Hilarium Arelatensem Hila. necessario alium esse ab eo qui ad Augustinum cum Prospero rius. scripsit.
Porro nilarius ille Arelatensis, quem vi Doctum & pauperum studiosissimum laudat Gennadius , & Prosper hic ut Sanctuin re in aliis sectatorem doctrinae Sancti Augustini, sed illis Pelagianae
prauitatis reliquiis infectum reseri,plurima moderatione in contentionibus illis semper versatus est: Quippe qui (ipse Prospero ibidem testet de hoc quod in querelam traheretur iam pridem apud Sanctum Augustinum sensum suum perliteras vellet conferre. Unde valde probabile est eum paulo post perspectis saluberrimis Sanctissimi & suauissimi illius Doctoris libris de Praedestinatione Sanctorum & dono perseuerantiae (in quibus dissicultates omnes quibus ille velut ansulis quibusdam in coenulenta Pelagianarum reliquiarum faece retineretur, plenissime suissent solutae ,& veritas absolutae electorum Praedestinationis, & vere
gratuitae sempὴrque victricis Christi gratiae indeclinabiliter & inruperabiliter constabilita saluberrimam illam doe rinam humilia
ter & sinceriter amplexum :Cuius conuersionis non leui est assim
muto quod in Decretali Papae Coelestini ad Episcopos Gallorum non recensetur inter eos qui Pontificia Censura de qua postea quasi commentitiae Pel ianae nequitiae perstricti fuere. Cium
alioquin ut Metropolitanus, primus ante Venerium, Marium re reliquos suae Prouinciae Episcopos esset nominatus. Quicquid sit, forsan ex innata Pelagianis eorumque reliquiis & sequacibus superbia,fastu tumidus,sorsan solo tilendae Sed is pr. aerogatiuae Eelo accensus, Apostolicae Sed is & Leonis Papae auctoritati relu stilus eius indignationem incurrit, & seueram increpationem retulit, ut constat tum ipsius Leonis Decietati Epistola ad Epio copos Prouinciae Uiennensis,tum Valentiniani tertis Imperatoris Novella de Episcoporum ordinatione, tomo primo Conci l. Gai liae ad annum s. Sed omnipotentissima eius misericordia qui iuxta August. de Corrept. & Gnat. cap. I . magis habet in pomtestate voluntates hominumquam ipsi suas; qui totus ficit visalubris sit correptio &fiat in correpti corde correctio , ut coelesti constituatur in regno saluberrime compunctus Hilarius fastu illo si quem habent, una cum Pellagianae prauitatis reliquus d
posito , sanctissimo fine quieuit in Domino. Haec est mutatio
dexterae Excelsi. Sed ad Prosperum nostrum reuersi finem Epistolae intueamur. , quo Sanctum Augusti pum deprecatur, ut eadem ipsa iterum tra' in
492쪽
D reliquiis non mediocris virulentiae fibra nutritur, si princitium D salutis math in homine collocetur, si diuinae voluntati impie vo-'' luntas humana praefertur , &c. Ac primum quia plerique non putant Christianam fidem hac dissentione violari, quantiim pera riculi sit in eorum persea fione patefacias, deinde quomodo per ' istam praeoperantem & cooperantem gratiam liberum non im- ' pediatur arbitrium , tum utrum Praescientia Dei ita secundum' ' propositum maneat, &c. Et in conclusione adde, inquit, erudiis D tionem humilibus, adde increpationem superbis: necessiarium D diutile est, etiam quae scripta sunt scribere, ne leue existimetur, ' quod non frequenter arguitur: sanum enim putant esse, quod ' non dolet , nec vulnus iuperducta cute sentiunt, sed intelligant peruenturum ad sectionem quod habuerit perseuerantem
yy tumorem. JHuic Prosperi & geminis Hilarij Epistolis gemino Sanctus
Augustinus respondet libello: in primo de Praedestinatione Sanctorum initium fidei, in altero de Dono Perseuerantiae perseu rantiam ipsam verissimum esse Christi gratiae donum praecipuEdemonstrat, omnibus Pelagitatu rauitatis reliquiis fortissimhreluctatur , argutas omnes Massiliensium cauillationes ditat uit, veritatem Catholicae doctrinae de vera Christi Gratia, sellieri vere gracilita, semperque essicaci & victrice, una cum gratuita dc abloluta Dei Praedestinatione, quas saepius tradiderat, pleni Ainhadstruit, & mirabiliter confirmat, eamque de abistula Dei Praedestinatione doctrinam, cuius nomine saralem iudicibnecessitatem, aut diuersarum naturarum dici Dominum conditorem arguerent, immobilem esse veritatem alseruit cap. t . de Praedest. Sanct. Haec est, inquit, immobilis veritas praedesti ha-xi tionis & Gratiae. J Et cap. sequenti: quis, inquit, haec audiat dili-D genter& intelligenter, dc audeat denac quam defendimus tam ii clara veritate dubitate. J Et de dono Perseuer. cap. IS. Hoc scio, D inquit, neminem contra istam praedestinationem quam secun- D dum Scripturas Sanctas defendimus, nisi errando disputare po- D tuisse. JSed aduertendum nec in his Sancti Augustini Libris, nee in Prosperi & Hilaim Epistolis de praedestinatianis haereticis, sed qui praedestinatianorum, vel alio quovis, nomine, Liberum A bitrium negarent, vel fatalem necessitatem praedicarent, ne verbum quidem. Sed hoc nomine infamatum Sanctum Augustinum qui non videant, tam clara in luce ultro coecutientes non tam ipsi quid verum sit, opinor, non vident, quam videre se di simulant: Audiamus nihilominus R. P. dc quod in contrarium asseruit, qua fide astruat expendamus.
493쪽
R. P. sem erum motus in Africas erant, iidem mox in Gallia Prosperhaud paulo grauiores, ac diuturniores exortifuat , Anno Christi ut & Hilar. coniectura est a'. ob eandem Augustini de Asoluta Dei Praedestinatione , quam pleruiue atque in his pietate doctrinaque praestantes
non pauci Masila, ali faue in locis magnopere aversabantur.
Motus utrobique excitatos tam in Africa, quis in Gallia ab ipsis Pelagianoriim reliquiis plus quam satis ostendimus, 32 --nis praecedentibus coepisse ex Collatione is . Cassiani iam ab anno 1s. edita, valde probabile: Sed veram motuum illoriam causam hic agnouit R. P. Ob eandem Augustini de absoluta Praedestinatione peruentiam, quam plerique atque in his pietate doctrinaque pra- flantes non uis Massilia, ali que in locis magnopere aversabantire: Non igitu- Praedestinatiani. Tum quod noua , ut aiebant,.insolens videretur , tum quod fouenda firmandaeque Praedestinatorum haeres, quae iam tumgliscere coeperat in Gallia, exposita in Peciem obnoxia.
Quod noua, ut aiebant, ct contraria Patrum opinioni ,-Ecclesiastico sensui putaretur . verba Prosperi & Hilarij testantur: Sed
quod fouenda firmandaeque Praedestinatorum hares, qua iam gliscere coepisset in Gallia, exposita in steriem cst obnoxia e Cum pace Reuerendi P. dictum sit. nugae, fabulae, commentiimque u mssimum; cuius ne minimum quidem vel in Sancto Augustino,
vel in illis Prosperi de Hilatii Epistolis vestigium reperitur. Quid ramen huic falsissimae opinioni firmandae R. P. atarat audia
R. P. Hac enim Prospero-Hilario praecipue causa fuit, cur ad Augustinum dandas literas putarint, ut eius in re perplexa consilium , opemque implorarent: ouod ita in primis demonstrant, que Prosper ex Aduersantiam persona opponi , ct obiectarisolua com- Prosperi memorat: Hoc autem propositum, inquit, vocationis Dei, quo te Epi ,
ante mundi initium, vel in ipsa conditione generis humani, elia.. nus itigendorum, & reiiciendorum dicitur facta discretio , & secun- ..dum quod placuit Creatori, alij vasa honoris, alij vasa contumem cellae sint creati, & lapsis curam resergendi adimere, Sc Sanctis occasionem teporis asterre,eo quod in utramquvartem seperfluus celabor sit, si neque reiectus vlla industria possit intrare, neque ceelectus vita negligentia possit excidere: Quoquo enim modo se re egerint, non posse aliud erga eos, quam Deus definiuit accidere, cedi sab incerta spe cursim non polle esse constantem.Cum si aliud te habeat praedet inantis Electio, cassa sit adnitentis intentio: Reis cemoueri itaque omnem industriam, tollique virtutes, dc sab hoe .c Praedestinationis nomine satalem quandam induci necessitatem l .e
494쪽
Pto spei Hae cert suere Massiliensium, & similium Pelagianae prauitare Hilar. tis reliquiarum , quae etiam hodie sunt eorum, qui similem causam fouent, sophisticae Argutationes, non inhaereticos vel nomine, vel re, Praedestinatianos quod Reuerendo P probandum incumbit sed in ipsum Augustinum, cuius saluberrimam de absoluta Dei Praedestinatione doctrinam, non haeresim aliquam, vel re ipsa, vel etiam nomine Praedestinatianam reiicerent. Haecque sola refertur suille tam Prospero, quam Hilario scribendi causa: viderit igitur R. P. quo artificio ex his Prosperi verbis coniicere possit, Praedestinatorum haeresim Prospero & Hilario praecipue fuisse scribendi causam.
omnia cum ad Praedestimatorum placita, quorum illi auctorem haberi bolebant Augustinum manifest; pertineant, de his nimirum sermonem fuisse perspicuum est. Mira. Reuerendi P. perspicacia i Immo haec omnia ipsi Augustino obiecta, in saluberrimam eius de absoluta Dei Praedestinatione sententiam qui non videt, non tam perspicacia caret, quam
in Plena luce caecutit. Nec sunt Praedestinatianorum placita ( qui nulli fuerunt 3 sed (vt hic reuera habetur) Massiliensium et ii
dεmque sarinae hominum commenta, quod intendimus, & quod etiam ex his Prosperi verbis apertissime constat: Et qui non vident tam clara in luce ultro coecutientes, non tam ipti quid verum sit, opinor, non vident, quam videre se dissimulant. R. P. Nec aberrasse Hincmarum,cum Praedestinatorum heresim excitatam in Gallia per Prosperum est Hilarium innotuisse Augustino, librosique de Praedestinatione Sanctorum, es de Bono perseuera tiae, quibus Prossero O Hilario reqondit Augustinus contra har sim eandem editos fuisse testatus est. Ne fine Duce coecutiens aberret R. P. Hincmariam suum, cum ius errores aliquot supra norauimus, etiam grauiter errantem hie
sequi profitetur, sed eum tamen in grauiori errore palam deseruit, nec enim Hiiacmarus caute&subtiliter(vi R. P licet sine fundamento) finxit Massilienses propter oppositam Praedestinatianorum haeresim, sese Augustini de absoluta Dei Praedestinatione sententiae opposuisse, Dibtilius hoc commentum huic nostro seculo seruabatur: Sed ietas Massilienses voluit esse Praedestina . tranos; ipsorum placita ad ipso Prospero relata Praedestinatorum voluit elle dogmata: Sed & quod Augustinus in his Libris de Praedestinatione Sanctorum & dono perseuerantiae . de Pelagianis, eoi umque reliquiis dixit, de Proestinatianis dictum asseruit in opere de pro estinatione cap. i. & 3 s. quod hic referre onerosum esset, legenda praecipue pag. 8. &go . Sed ne hoc leuiter proposuissu credamur, certissimo&breuissimo testunonio eria
495쪽
Confutatio. Cap. II. Tart. I. . se
mus contenti ex cap. I s. quod Apra retulimus in quo referens quatuor praecipita veterum , quos finxit , Praedestinatianoriimhaeresis opita. Primum illud posuit quod a Prospero refertur ip- lotum esse Massiliensium dogma. QDrum unum est , inquit icHincmarus, quia secundam Pr scientiam Deus homines dam- .. net pro meritis suae vitae, quae non habuerunt morte praeuenti, is
sed habituri essent si vivere iit: l Prosper autem in praedicta ad taAugustinum Epistola Massiliensium errores referens et Cumque int hqc, inquit, innumerabilium illis multitudo obiicitur Par- . . uulorum &c. tales aiunt perdi, talesque saluari, quales futuros taillos in annis maioribus , si ad activam seruarentur aetatem Scie n. cetia Diuina prquiderit: J Quod ex Diametro oppositum Sancti ta Augustini & eorum sentcntiae, quos R P vult elle hqreticos Prq.
destinatianos ; Et refutationem eius haeresis ab Augustino cap. i . de Prqdestinatione Sanctoriim actam , Hincmarus tan quam in Praedestinatianorum errorem, editam profert cap. 3 s. pag. 3oT. Et iterum in Epilogi cap. r. pag. 33T. Quis ex tam inepta ac ridicula Hincmari hallucinatione non videat coeco ccxeiorem esse oportere, qui hoc duce tam stupide oberranti glorietur. Et sic tam prauum Hincmari,iamque suspectum de Sancti Augustini doctrina post ficula quatuor testimonium a R. P. reiiciendum potius quam suscipiendum fuit. R. P. Quare in cassum dissimulant , qui Praedestinatis seculam stro ut faueant ; callidi rem alio transferre student, quasi turbai de quibus Prosperest Hilarius au it, non ad Praedestinationis quaenonem Vectent , sed ad alia, de quibus post hae ctim reliquiis Pelagianorum fuit controuersia. Penes quos taetri tam dissimulatio, quam calliditas, an penes Pelagianos, eorumque reliquias, & qui iam sunt eorum sellatores, an penes Sanctum Augustinum , eiusque discipulos, &qui iam sunt ipsius doctrinae de persectae Christi gratiae intrepidi defensores, perpendat R. P. Horum tamen tam solemne veritatem absque aequi uocationis suco profiteri, quam illis iuxta Cassianum Collat. o. cap. i . & seqq. fallere & mentiri, illudque quandoque esse licitum non abnuere. Ad verrat R. P. quales Augiistini saeculo fuerint Prosper& Fulgentius: Quales vero Castsianus & Faustus : Item nono saeculo qualis S. Remigius Lugdunensis cum S. Prudentio & utroque Lupo. Qitales vero Hinc marus eum Ioanne Erigena: hoc nostro taculo, ut ab inuidia, Lectoris erit iudicium , ubi sit dissimulatio , ubi calliditas; an ex parte eorum qui turbas illas una cum Prospero&Hilario a Mac
Ptolet Epist. ad August. Cassianus
496쪽
cti Augustini de abseluta & vere gratuita Dei Praedestinatione
sententiam excitatas, non solum non negant sed ultro (ut iam via dimus profitentur & asserunt: An ex parte eorum qui vaferrimo
artificio Praedestinationis quaestiones Praedestinatorum haeresi confundentes, quae toto coelo diuersa sunt, eo quod turbae illae ad praedestinationis quaestionem spectauerunt (quod nemo non agnoscit, nisi forie Molinae discipuli ne suam de Praedestinatione sententiam in Massiliensibus ab Augustino damnatam fateri co-fantur) inde clamculum esticere volunt (quod omni tabula Eulosius est ad nescio quorum Praedestinatorum haeresini turbas
Intoleranda vero calumnia est 'liod aduersarios suos diuitiae gratiae patronos Praedestitiatis hoc saeculo , hoc est Caluinistis similibusque pestibus fauere criminantur. Quos contra eo magis premunt, quod impia illa dogmata quibus peccati causam in Deum relandunt, & Liberum Arbitrium omnino perimunt, ab ipsis primum inuenta, & contra Sancti Augustini doctrinam ac unanimem huc usque Ecclesiae sententiam asserta contendunt. D Imo vero plurimi ex recentioribus moniti ab Illustrissimo Carara ditiali Baronio videant, qMnto periculo , dum in Nouatores '' insergunt ut eos confutent, a Sancti Augustini de praedestinati D ne sententia recedunt, cum alioqui arma non desint, quibus aduerserij profligentur. Sed & quod addidit R. P. De Reliquiis Pineianorum, debui post hae fuit Controuersia. J si illi ipsi Massilienses rectae
de sincerae fuerint fidei, nec ex reliquiis Pelagianorum sint cenissendi, non bene cum ipso Prospero in pridicta Epistola conuenit, qui licet quoslam vitae meritis antecellere testetur, eorumtamen, quos reseri errores, perniciosas Pelagianae prauitatis reis
D liquias preci se vocat. Ovia, inquit, in istis Pelagianae prauitatis D reliquiis non mediocris virulentiae fibra nutritur, &e JNam futile id commentum O Pro 'eri verba, qua protulimus. est alia quibus Epistolam concludit, cum ab Augustino quid cupiat ,, exponit, apertissimo reuincunt: Tribue, inquit, Pater optime, ut M quae in istis quaestionibus obscuriora sunt digneris aperire: Quo
ai modo per istam praeoperantem, & cooperantem gratiam, Libe-a, rum non impediatur Arbitrium: Quemadmodum per hanc prae-D dicationem propositi Dei, nemo eorum qui cohortandi sent,im- D pediatur, nec occasionem negligentiae habeant, si se Praedestina.D tos esse desperent. Qualiter diluatur, quod retractatis priorum xi de hac re opinionibus, pene omnium par inuenitur & una sententia , qua propositum , & Praedestinationem Dei secundum M pr scientiam receperunt. JDisitired by Cooste
497쪽
Confutatio. Cap. V. Pa b. a. SI
Nec superius prolata, nec quae iam proferuntur Prosperi verba sutile commentum eisse arguunt, immo plenissime & praecise euincunt quod intendimus, scilicet: Haec ipsa in illis quaestionibus obscuriora (quorum plenissimam ab Augustino responsionem requirit Prospero a Massiliensibus Pelagianorum reliquiis in ipsius Augustini doctrinam, non a Proestinatianis hqreticis, vel in ptinestinatianos hqreticos fuisse proposita, & elucidationem illam requiri non ad consutationem prqdestinatianorum h q- reticorum, qui nulli erant, sed ad reuincendas in Massiliensibus Pelagianae prauitatis reliquias, & adstruendam germanam Sancti Augu stini, & totius Ecclesiae doctrinam. Ed Dum auiud his verbis ab Augustino , totaque Epistolasua Prosper e agitat, quam ut diuinae Pradestinationis Odos O di
euitates explacet: De hac igitur agebatur,inde hac una omnes, aut
pene omius sum Pro heri ad GaIlorum obiecta responsiones. Quis neget i Ergo quia actum de praedestinatione, actum contra Praedestinatianos naereticos; quaenam est ista tam absona ratiocinatio Imo actum contra Pelagianorum reliquias qui saluberrimam Saneti Augustini, & totius Ecclesic de absoluta Dei
Prqdestinatione doctrinam improbarent. & nomine filialis necessitatis Liberum tollentis Arbitrium in marent. Quod ipsum confirmatur etiam ex Gallorum obiectionibus, & Prosperi res ponsionibus et neque enim illorum capitula fuere hqreticorum Irqdestinatianorum dogmata, ut somniauit Himmarus, sed eorumdem Gallorum Pelagianisantium commenta ab ipsis falso de calumniose Sancto Augustino imposita, ut patet ex ipse Prospe ro in pretiatione, & de his sequenti capite agetur. Quodsi Prosper atque Hilarius y cateri bonarum partium in
Gallia via ferebant Praedestinatiam,m dogmata. quae merito exhorrebant , Sancto Augustino ascribi, vel ex elisi Libris deriuari,
in eoque laborabant , ut ab Augustino discerent , unde illum possent ab hac hista vindicare. Quod illos iudacium de his hodie facturos credimus, si viverem, qui Praedestinatianorum haeresim ab Augustiis
Prosper de Hilarius dogmata illa per calumniam 1 Pelagianorum reliquiis Sancto Augustino ascribi merito quidem exho rebant , non quasi P destinatianorum dogmata (qui nulli erant, nec postea fuerunti sed quasi impia Massiliensium deliramenta, quos sanatos vellent: Ideoque pleniori disputatione ab Augustino conuincendos optabant , ut nullum amplici haberet tanta contumacia perfugium. Verum videbit R. P. utrum Massilienses
illos quos Sancti Augustini serim infiniasse, eique Paganorim
498쪽
Prosper & Manichqorum impietatem ascripsi se, auctor est Prosper ad& Hilar. Rufinum scribens, quoique hac ipsa ad Augustinum Epistola
Pelagianorum reliquias vocat , virum , inquam, inter c teros
bonarum partium in Gallia comprehendere intendat: Id siquidem ex eo in mis alserere videtur, qudd earum partes usquequaque etiam usque ad Apologiam ipsius Fausti tueatur, nullibi vero nec sensus eorum, nec in Sancti Augustini doctrinam calumnias & opprobria improbet nec eorum unquam nisi quasi doctri ni & pietate praestantium virorum meminerit: Imo etiam non adhuc extitisse pelagianorum reliquias censuerit, sed quo auctore quoue consilio eos, qui tot calumniis veram & legitimam Sancti Augustini,& totius Ecclesiae doctrinam onerant, Preibciunt ,-iaborantes , ut Aet Pimm a calumniis illis vindiearent , hic reprqsentare, , bonarum partium nomine comprehendere possit, nobis ignotum: Sic enim Augustinus prauarum sartium ipsius R. P. iudicio haberetur, quod de R. P. credi no-
Sed cum addidit de his qui hodie Prad Zimitorum haresim iudi Augustini doctrinis non distingunt. J Non aduertit R. P. eos qui asserunt nullam suisse praedestinatorum haeresim , sed metum commentum eorum qui Sancti Augustini doctrinae aduersarentur tui clarissime patet ex his quae huc usque expendimus nullo modo confundere praedestinatianorum haeresim . seu verius dogmata ipsis imposita, cum doctrina Sancti Augustini, doctrinam
omni ex parte amplectuntur, dc venerantur: dogmata vero illa non minus quam R. P. immo sinceritis a vera doctrina disceruirentes dc expungentes, execrantur dc impugnant, re cum Amusicana, Valentina, Lingonens, dc Tridentina Synodis, si qui fuere illis saeculis qui tantum malum credere voluerint, dc eos qui fuere,&sunt hoc nostro de praecedenti saeculo palam auersantur, dc cum omni detestatione illis omnibus anathema dicunt. Sed foeta inter nos quaestio tui in principio obseruatum est j virum reue ra illo Sancti Augustini saeculo fuerint, necne haeretici praedestinatiani, nec aliquos fuisse huc usque probauit, nec in posterum probare poterit R. P. Et sic valde superfluum hic aduocare iudicium Prosperi de reliquorum, qui ab Augustino steterunt, quo rum doctrinam R. P. & reliqui qui absolutam Dei pr*destinatio, nem reiiciunt, verbo tenus suscipiunt. 8c toto corde auersantur, immo etiam dictis dc scriptis, dc sectas in quantiim audent, de permittunt , negant; Alii vero toto corde venerantur, de ubique usquequaque veraciter de sincerissime profitentur.
Non defuit illorum visis Augustiam, a quo binos in eam rem eo eriptot
499쪽
Confutatio. Cap. II. Tart. II. ss
eon criptos iaros iam diximus et Nec destitu Pro per su diu fu- prosperperatis fuit Augustinis, or postquam in Caelum e trecept- ,partes dc Hilari illius agere , tutaritque o viribus,sing Ea qua in eius libris carpebantur, aut mas immula docens, audatio imposita. Sed inualescente nialo, reposi mortem Augustini tiberi ui ac periculosustra ante, valiviora si ex urbe remedia conquirenda censuit.
Haec omnia verar sed non in sensu 1 Reuerendo P. intento: Augustinum siquidem ( ut vidimus libris de Praedestinatione Sanctorum, & de Dono perseuerantiae doctrinam suam a Massiliensium calumniis vindicasse, eorumque deliramenta plenissime eonfudisse dc refutasse nemo est qui nesciat: Sed de haereticis vel reuera, vel etiam nomine praedestinatianis sui vult R. P. eum suo I inmarot nullibi cogitatiun QMntum ad Prosperum dc ipso Augustino adhuc superstite, ut vidimus ex libro eius de Gratia & Libero Arbitrio ad Russinum,& post ipsius mortem,ut sequenti Capite visuri sumus . contra Massilienses & similes Pelagianorum reliquias , qui talpta Sancti Augustini, quibus error Pelagianorum impugiatur infamarent, eique Paganorum & Manichaeorum impietatem ascriberent, quoad vixit sedimanam Ecclesiae Catholicae doctrinam plurimis exanitatis laboribus , tam dictis, quam seriptis de sectis intrepidE & gloriose tutatus est: Nullibi vero Pralaestinatianae haeresis, nec haereticorum quorumlibet dogmata, quae Praedestinatiana vocant, pr fitentium ne minimum quidem meminit.
500쪽
CAPUT III. Apud R. P. Simondum. Praedestinati si Coelestino Papa, Prospero & Hilario suggerentibus , repressi per Epistolam ad Episcopos Galliae.
Nussos Praedestinatianos sedflas Pelagianorum rei quias a Carlemno Papa repressas fuisse euidentissime demonstratur, Photiumque a R. P. citatum , eius causam
Prosper in Chionicia. Pro per Epist. ad August. Prosper in Praefat. ad Capit. u.
,, A N N o so. Theodoso is dc Valent. g. Conss. Augustinus,s a Episcopus per omnia excellentissimus moritur i. Talend.M Sepr. Libris Iuliani inter impetum obsidentium Vandalorum in ,, ipso dierum suorum fine respondens, & gloriosh in desensione,, Christianae gratiae perseverans. J Teste Prospero in Chronico:Ipse adhuc superstite in publicum emissi per Prosperum, & Hilarium Sancti Augustini Libri de yraedestinatione Sanctorum, & de
de Dono perseuer. ut eandem doctrinam de praeoperante & cooperante Christi gratia & absolvia Dei Praedestinatione, quam Massilienses & similes Pelagianorum reliquiae execrabantur, plenius expressam, & Sanctarum Scripturarum auctoritate com firmatam, eorum obiectionibus validissitne resutatis reciperent, non maiori cultu ab ipsis suscepti, qu1m Liber de Correptione . di Gratia, nec motus eorum inde compositi: Immo tui euenit Iost recensitum illum teste Protaero ad Augustinum, qui peruasionis suae impediebantur obscuro, auertiores quam fueranda' recesserunt, J & quod peius, eo temeritatis & calumniae progressi sunt, ut quo saluberrimam illam Sanctissimi Praesulis do. ctrinam liberius insemarent, breuium Capituloru indiculis horrendas blasphemias t quas Reuerendus P. cum suo Hincmaro vult esse Praedestinatianorum quos ipsi fingunt dogmata j publicarent , easque in libris eius damnstiles reperisse iactarent: qpibus Capitulis num. is. Breuissimh dc optime ex sententia Sancti Augustini, post eius mortem respondit Prosper cum hac praesetione quae rei gestae veritatem continet.