장음표시 사용
501쪽
ORATIONES.inere, ex ipsis peccatoribus selegerat. Haerelitatem, quam potentia diuinitatis sua si cui olim cit creauit , ita vi humilitatis saae, ita precio cruoris sui, ab infernis pote- statibus & morte vindicauit sibi ac redemit. Quam Prophetae conuocauerant, compege- rant Apostoli, Euangelistae, gratiae praecones, misericordiae, a terrore legis Limmensoceremoniarum jugo , in antiquam liberta tem iterum restituerunt. Populum, per viai uersum terrae orbem, sparsum ac diffusum,
qui tamen spiritu coniungitur qui ut nihil
in hoc mundo possidet, ita longe supra nun- dum animo astiirgit qui in morte Seruatoris dii gloriatur, neque quicquam praeter Christum suum , eumque affixum cruci profitetur populum inuictum ac inexpugnabilem, qui per ignominiam dc paupertatem, per contemtum mundi ac liadibria, propagatur&accrescit qui ingenti animo & pia
ritu in uicto ducem suum sortiter secutus, non armatus Stoicorum pertinacia ac fastu, nec persuasione credula deceptus , sed illius sacramento auctoratus, cujus anguine nutritur, cujus carne in hac vita spirituque pascia a tur ac sustentatur, supra reges omne Sac ty-
. Iannos, supra metus Omne ac terrore S longe assurgens, num hoc laborat, ut cum suo capite ungatur , sicut caput ipsum ungi - tur cum Deo. Cujus partes, cujus membra
502쪽
singuli cum simus , ejusdem substantia cum redemptore nostro , sicut ipse ejusdem est
cum Deo, qui per mortem ejus vivimus, per vitam ab hac morte reuiuiscimus, quamuis in hoc mundo, a mundo tamen separati, quamuis in hac carne, ab ejus nihilominus imperio ac potestate liberati, sequimur te triumphator, te redemptor, te seruator, bone IE s :sequimur te , si non corpore, at a rectu certe,
at certe lachrymis suspiriisque sequimur, magnitudine amoris tui penitus abrepti, post. quam singula, quae nullo nostro merito pro nobis subiisti, accurate expendimus, ubi ad
supremas has afflictiones tuas,ad horrendam illam passaonem tuam ala contemplationis peruenimus, sub cruce tua, impotes reuera nostri ac immemores, deficimus. Ibi merito
ploramus, ibi ineptas cogitationes nostr as, ibi juventutis nostrae vanitatem, Fallacem scientiae opinionem merito amicti ac attoniti deponimus. Ibi charitatis tua infinitae ac in-xistinabilis memoria medullitus percussi, penitus liquescimus. Ibi denique exclamamus, Ascendi ii in altum, captiuitatem cepisti, Domine. Ibi exclamamu sites homo, quod es memor eius ' quides suus hominis, quod
eum sitosi ione 4 s , quid est homo, quod eum visitasti Pege is carnibus vesiuisti me ossibus neruis compegisti me. Memento russo, quo mesicut lutum seceris,
503쪽
si me, sicut caseam coagulasime Nonnem putredo conssumendum sum , O quasi v simentum quod comeditur a tinea Et unde hoc mihi Iesu optime, ut morte Domini
ac Dei mei liberer a mortes Video amorem, sed immensium amorem suae modo , sine
sine amorem sub quo intellectus deficit ac torpet arae quo ratio caligat. Ego , es t
Opimae peccaui tu passus es imo ille eoo qui peccaui, in te passus sum: absolutus sine poena, liberatus sine morte sed a morte : mcn. Naturam meam in te transtulisti vequam in me penitus corrupi, in hac ipsi perte innocentiam haberem diuinam vero cor seruasti, ut haberem gloriam ac dignitatem :xtramque conjunxist , ut conjuncta humani- tali citas Deitati humanitas, qua calamitatem meam sensit, Tectus in eos induit,
cum quem horrebam tanquam judicem, uniret milion parentem dilid dicam, aut quo
pacto dicam Non enim mihi consto aut in . me consisto, ubi de te cogito. Tu immen-1us, inlinitus ac non circumscriptus, expcrs passionis expers mortis, hanc angustam, mi-leram, sinitam circumscriptam, pallioni denique mortique obnoxiam hanccarnem, prae amore nostri induisti quam per famem, ac sitim, per calamitates, per i uraas persa ra,
504쪽
DANI rLI HE INSII sepulcrum, tractus, verberatus, ac membra tim diuulsus, Diabolo pectante, cum diuinitate tua pariter conjunctam, qua indutu, nam in diuina sientia constituis personam; supra omnes Angelo , upra OmneScreatu-ias, quae in coeloi in terra iit ad Dei Patris D ei inquam Patris, dexteram nunc collocasti ut qui ante usque ad inferos depressi fueramus, nunc incipi a Deitate , tecum Per te, recenseamur Porro cum haec ipsi caro, Quae te nunc solide triumplia , caeterum in nobis adhuc sub peccato premitur , memoriam tantarum rerum aut non fatis colar,
aut facillime deponat, etiam hic adsis quae sonobis ac succurre. Fac, ut oculo non corporis cum Thoma, verum sidet uictae , qui sunt instrumenta vitae, perspicissa saeculi iu- ruri, usque in latus tuum in tua vultaera rner amus. Vt mens nostra separata ab hoc corpore, diuulsi ab his sensibus ac curis, quibus arcte nimium adhaeret, cruci tecum D spatur, lamore ejus gloriae , quam solus nobis praeparasti, inardescat donec tu cum plena potestate, vultum ilhium tuum, quem in terra conspuerunt impii, in nubibus osten des, ut sententiam de omni carne judex nicus pronuncies. Nos autem, quos cum Deo Patre jam conciliasti, nos pro quibus mortuus
es, passus ac sepultus,quorum chirographum Diabolo ereptum discerpsisti, quos tantisper
505쪽
cum Patres cum Sancto Spiritu , Deus in
aeternum eS. Amen. De conjungendo Graecorum lingua sedi ei lin is HabAta in auditorio Philosophico. iv Feb Io Ioc I.
o VII. AT lienis, Auditores, cui ciuitati ac Reipublicae omnium artium ac disciplinarum natales incunabula debentur, moris fuisse accepimus, ut qui magnis vellet imbui mysteriis, quod aliquamdiu nemini licebat, paruis ante imbueretur. Sive quod paulatini ad majora veniendum judicarent, , in sacris quoque diuinisque rebus, ordinem naturae comprobarent siue quod indignum absoluto aut major judicarent sacro, qui non in minori praeparatum rei te prius animum haberet. Vtrisque vero qui initiatus esset, eum
rebus omnibus forentem ac ornatu lextremam usque senectutem post hanc vero vitam, in consortium Deorum piarumque animarum, peruenturum autumabaiar.
Quod in sacrificiundum illi judicabant, id in artibus ac disciplinis, quibus omnis vitia
nostra constat, omnis nostrae ratio felicitatisi 'ntine vi , qua mIsteria,quas, eremonias, 2 ac
506쪽
8 DA Nir L 1 HEINs II ac sacra, recte dixeris, seruandum esse, mihi idem semper placitat. I t, nimirum , post
quam semetiis studiis iisque disciplinis , ad
ovas natus cst humanus se emancipauit aninius ac tradidit, sine ulla protenus dissicultate ac mora, iam inoffensam teneat ac finem suum consequatur. Parua autem sacra aciar steria, non eas modo artes voco, sim quibus ad majores peruenire nemo potest sed reliqua subsidia atque ornamenta, quae ad cas melius exactiusque addiscendas requiruntur. Jam cum constet, non unius aut alterius ex ore, neque ab iis, quos communis patria ac tellus eadem conjunxit, sed a multis diuersis ii qui x lingua, ita ratione ac usu separati sunt a nobis, hauriendam esse sapientiam ; videndum est, ne quorum artI-bus ac disciplinis hic carere nemo potest, ho-1um monumenta sine usu ac scientia ejusdem linguae, inutili essiciamus ac ne fluctum, qui ex omnium aetatum summis maximis
que ingeniis os sertur, ipsi nobis negligentia aut potius torpore intercipiamus. Qua de re cum breuiter dicturi simus, peto, ut, quod est am0ris ac beneuolentiae, benigneo quod studii ac diligentiar, attente audiatis. Neminem ego quidem inueniri, squam, Auditores reor, qui cum scripta Romanorum exit atque examinat, in quibus omneSquotquot sumus prope a teneris versamur , quo
507쪽
ORATIONES. 8stum mores , institilla ac virtutes singulas cum ipso eruditionis laete haurimus, non, ut majestatem ejus gentis, ita dignitatem, constantiam, splendorem, secum admiretur ac sapientiam, dignamque fere solam judicet sutile, cui falces suos orbis tradere iubmit teretque , quae subjectis parcerct, superbos debellaret, leges ponere volentibus, nolen- ac vi atque armis frangeret, debilitaret,ue abjiceret Oceano imperium i virtut . . . atque existimationem, coelo aeternis illis ignibus ac fammis terminaret. Quae cum omnibus sint admiranda , nemini ignota, ampliora tamen ac majora sunt quae nunc spectamus eruditio videlicet ac disciplinae, quas aeternis ad posteritatem monumentis contignatas transmiserunt. Qilae si quem nolim Ouent, rapiunt, accendunt, is haeredem eindi numiniosicilionem, quam tot magna:
illus resque reliquerunt animae, admisium. sciat. Ego vero , Auditores, ita judico ac scisco GD emadmodum qui equum modis omnibus pulcherrimum ac bene habitum, in usum belli aut quemcunque alium mpturuScst de educatione primo omnium inquirit: ita fieri nec posse nec debere, quin in quibus
eruditionem tantam, tantam scientiam videmus ac virtutem, institutionem quoque co-ium ad nos pertinere existimemus. Constat vero inter omnes, puerum Romanum, loco
508쪽
4 85 DANIELI HEINs II ac familia honesta natum, o ingeni acindole inprimis , qua percipiendis disciplinis
apta haberetur, cum aetate ea eslet, cui prima literarum credi rudimeuta solent, Graecam linguam, tum plerumque , saepe etiam
cum lacte ac in gremio nutricis , imbibisse. Existimabant enim viri summi, neque ad cruditionem sapientiamque minus quam ad imperandum nati, quibus praeceptoribus per omnem vitam necellario tendum sibi esset, eorum sine magno instituti sui detrimento linguam ignorare se non posse Indignum vero illis videbatur ac pudendum, saepe negotioli non magni caula aut commercii, sermonem quoque barbarum addisci cum vero, qui non tam unius populi quam eruditio- ais niueris ac ipsius esset sapientiae, contemni quod ne in matronis quidem, quae
nobiliores erant, excus ibant. Inter quas Vt
quaeque, ves prudentia vel generis splendore
excellebat, ita expeditius ac legantius se mone hoc utebatur quae hinc venustates Omnes, omnes elegantias, lepores, in sermone quoque patrio, cum visum esset, mutuabant. nil quod, quemadmodum rotunditatem linguae ac fatalem mirabantur elegantiam, ita in plerisque utilitatem ejus sibi proponebant. Erant tum Athenae Atticae, Palladium terrarum, templum eruditionis ac delubrum, totiusque sapientia emporium com
509쪽
ORATIONE s. ψῆγiunt ubi, quasi ad uberrimum mercatum,mnes, qui vel Reipublicae jam destinati, vel contemplatione vitae fruetum habituri ant, aliquamdiu versabantur. Quo uiri cognitione lingua penitus instructi peruenissent , non ut peregrini, sed ut ciues, in uberrimos sese omnium scientiarum sontes auidisti me ingui itabant animos ad ma ona natos, tum praeceptis, tum magnorum nominum exemplis inforniabant militarem disci plinam, parti me docentis ore , partim muto ante tyrocinia doctore hausiebant. ni vero eloquentia qui incumbebant , vel utraque se vel Graeca tantum prim excolebant. Est autem sermo ac oratio Graecorum,&, cum se attollit, grandior sublimiorque, tacum deprimit , venustior urbaniorque raccum linguis utitur, quas plures habet, ac di
stinct as, imitabilis omnino nulli Vt nonnunquam neque ab alia repraesentari possit,in ad intellectum ejus ipsi cogitatione opus sit.
Adde suavem literarum conspirationem c concursum adde compositionis incredibi lem felicitatem : adde genera dicendi propria, urbana, delicata adde quicquid caeterae mirantur & non habent. v Deorum quo dam munere aut fato, ineffabilis haec indo les ac lepor, ni huic contigisse videatur. Sed ad usum ejus redeamus quem cum popul Romano, etiam hoc tempore, communem
510쪽
88 DANI ZLI HEIN s II singuli habemus Graeciam enim illam, Auditores, illam, inquam, Graeciam, vere saeculorum omnium magistram , omnium scientiarum unicam parentem, si quis hodiecuersam ac deletam penit Hs exauimat aut aliis persuadet, mihi quidem furere ac vatici- rari semper visus est non in muris enim, non in moenibus certisque terminis , qui facile an utari aut transferri selent, sed in caecellentia ingeniorum, in diuinis aeternisque mentium magnarum motibus, in ipsius denique, quae ncc extingui nec deleri potest, sapientiae amplexibus, quasi sinu, cxcellentiam illius ac diuturnitatem Deus immortali colloca
uit. Quod si recte rem tib ducimus , coiadem , quibus Populus Romanus olimvsus sertur, quosque aeternis laudibus in coelum extulit, relictos nobis hodie videbimus doctores, paucis admodum exceptis ac ne conserendis cum ais quidem, quos aetatis ante nos injuria absumpsit. Vivit pater omnium, qui caeteris praeivit omnibus, autoritate pari apud singulos, Homerus.Viuit Aristoteles Plato, summi sapientiae consulti vivit Musa illa Attica ac plutonacla, Xenophon. quibus omnis fere ad Romanos sapientia pervcnit.
Poeta vivunt, oratores vivunt ac historici. iuunt, si non omnes , certe eximii ac summi. cque minus bene merest de nobis est