장음표시 사용
311쪽
75 κοντο Θήρανδε φῖτες Αἰγεῖδαι, 100
ἐμοὶ πατέρες, ου θεωνατερ, ἀλλὰ 1μοῖρά τις αγεν.
ενθεν ἀναδεξάμενοι, Ἀπολλον, τεὰ, 10580 Καρνη , εν δαιτὶ σεβίζομεν Κυράνας ἀγακτιμεναν πόλιν εχοντι τὰν χαλκοχάρμαι ξένοι Tρῖε Ἀντανορίδαι. συν λένα γαρ μύλον, 110
videntur schol. ἄγ' ἐν coni. Miuga relli commuto ante πολυθ'. sublato 78. ναδεξαμέναν et σεβιζέμεν coni Hermunn - 80. Καρνηό ἐν Boeckli καρνεῖ' ἐν BDE Kαρνsῖ o ἐν et deinde Κυράνας τ' coni. Bergli σεβι μυεν eoni. Ρuum, probavit Hermann - 1. γακτ μέναν Odd. ὰγωιλυμ, ναν coni Hesther, ὰν εὐκτιμενα eoni Schomann p. 1 78 - 4. εἶδ0 D - 85 ἐνδικαίως DP ὁ χονται ανδρας οἰχνέοντας σφι ex scholii Hartung ανδρες οἰχνέοντές τε ν E et pars scholiorum Pindari in inscriptionibus Anaphae, insulae vacinae herae recurrere CIG. 2480. 2480 h. 480 d admodum memorabile est neque Veri dissimile Καρτειάδας v. . ix a), a Carneis sacris illos denominatos, gentis Aegidarum iniisse, tamen indoneque Aegidas Omni tempore aera Carnea administrasse efficitur neque Thebis Lacedaemonem illa saera perlata esse Plus fidei habet, quod Pindarum ipsinii e gente Aegidarum irogemtum esse credunt, nisi vero hoc poetam sibi arro gasse putas, ut arctior necessitudinis vinculo se cum civibus Cyrenaeis coniunctum iactaret os . 1 arg. et noti ad I. 11 15 et uobbori Diatribu iii Pindari locum de segidis et aeris Carneis, Otin. 1883 - T. πολυθυτον ἔρανον, Carne Sucrn, quae operantes multas victimas offerunt 28. ἔνθεν ab insula' Thera relativum postpositum est ut v. 10 41. 46 Minya relli speciosa coniectura γ' ἐν πολυθυτον ἔρανον ' εν nititur fabula ex Ephoro a solioliastis exeorpta de AristodUmo et 0riensibus Aegidus hebanos sacra diis facientes invenientibus, quae vereor ut iam indaro innotuerit -- 80. Ἀπολλον, τεὰ Καρνm , ἐν δαιτί' confer . 1 11 ρχεστράτ0 παῖ, τεας, ζιγγίδαμε, πυγμαχίας - 1 σεβίζομεν celebramus ego eum choreuti Cyretineis, non ego eum meis popularibus Thebanis nimirum Pindarus ipse ad comissationem feriis Carneis faciendam Thebis Cyrenas veniss Videtur. 82 s. transit ad veteres heroas urbis, Antenorida Dardanos, qui primi Troia in Libyam venerant, set Battiadas Minyas, qui aliquanto post hera accessserunt; se fabula Antenoridarum cum Helena in Libyam , sectoritur conferre iuvat schol. περὶ της εἰς Κυρήνην ἀφίξεως των ντηνοριδῶν ωσίμαχος ἐν πρώτω των νόστων ἱστορεῖ, παρ' Ἀμνακι βασιλεῖ αὐτους κηκέναι μη βουλυμένους συνοικεῖν τ0ῖς Ἱλων πεπορθ)ηκόσι, και τι τισε μεθ' ανιν χρόνοντο μεταξυ Κυρηνης και η θαλάσσης κείμενον λόφον υντηνοριδῶν ἐπικεκλημμένον. Fuit autem unus de cyclicis poetis Euganimus Cyrenaeus, cuius elegoniam roeliis in sua chrestomathia excerpsit - 85. 0 δ' ἐλάσιππ0ν ἔθνος, Cyrenaei cives, qui etiamtum Antenorida mortuos οἰχνέοντας τεθνηκοτας ehol.)sacrificiis aut advenientes symbolicis cerimoniis inter sacrificia diligenter plaea bant per synesi enim pluralis verbi cum singulari nominis Coniunctus est, neque Dissenius probandus, qui cum δέκ0νται praesens historicum esse dureret, otiosum
312쪽
οἰχέοντάς σφι δωροφοροι. του δ' 'Αριστοτέλης γαγε, ναυσὶ δυαῖς
αλις βαθεῖαν κέλευθον ἀνοίγων. κτίσεν δ' αλσεα μείζονα θεῖν, 12090 εὐθυτομόν - τε κατέθηκεν Ἀπολ-λωνίαις
εμμεν ἱππόκροτον σκυρωτὰν δον ενθα πρυμνοῖς ἀγορῆς επι δίχα κεῖται θανών. 125
ατερθε δε πρ δωμάτωνετεροι λαχόντες χαν 130
ἐντί μεγάλαν δ' ἀρετὰν δρύσω μαλθακα
ἀκουοντί που χθονία φρενί, 13587 τους δ' Ἀρ scripsi του ' ρ codd. - 88 βαθείας ex scholiis Bergh 90. εοθυτονον X eholiis elimid; t. f. I. 1 22 - 98. μεγάλαν δ' ἄρε-τst . . . ρανθεισὰν E, et genetivos et necusativos agnoscunt schol. 100. μνων ex scholiis Bech: κώμων θ' LDE, om. X Mosch. 101 που e scholii Hermann ποι odd. τοι Oeck nominativum οἰχνεοντες adeuntes retinuit - 87 τους δ' 'Αριστοτελης B, quod facito ante A intercidere potuit, addendum censui, ut expositio, eur Cyrenae αγακτιμένα πόλις dicatur V. 1), verbi ἔχοντι ... ντανορίδαι inclaoata, iam altera ex parte continuetur et perficiatur 89. μείζονα, quam quae Antenorida condiderant 90. εὐθυτομον Vin pavita σκυρωτά), quae proprio nomine Σκυρωτὰ audivisse in scholiis dicitur et fiam nunc admirationem peregrinuntium movet, equo iure dicitur o saxo excisa εοθυτομος et recta ευθυτονος); eam eum Battus ompis, quibus Apollinis opem contra morbos pestiferos implorarent, idoneam euisset, tum emi oris choreutae hoc carmen canentes incedebant. Simili modo Romae carmina salutaria, quae pestilentium verterent, canentes vias urbis eragrabant, quo se more dixi Sigb. d. b. h. 1893 p. 143 - 3. πρυμνοῖς γυρὰς ἔπι in extrema parte fori, quo Apollinaris illa via ducebat Batti veteris sepulcrum erat, a Catullo commemoratum forum enim etiam Mycenis et Megarae e Sidyon venerandis sepulcris et monumentis conditorum κτιστῖν urbis destinatum fuit os chliemanu, Mykenue p. 147 - λαοσεβης, eum ita decessisset, tamquam heros a populo pie cultus est 96. πρ δωμάτων τερ0ι cetoris regibus separatim a conditore urbis pro sua cuique domo, in utroque lat0r viae pompa lis Sepulcra exstructa erant vix enim πρ δωμάτων idem atque προ πυλῶν, ut scholiastae interpretari maluerunt, significare potest 98. ρετὰν . . . χευμασι Virtuti laudem tenero rore tincta sub libaminibus hymnorum; cf. O. 111 6 - 101. κουοντι Battus conditor urbis et ceteri reges mortui - θονία φρενί, eriphrastice pro ἐν χθονί, ut νέα κεφαλα P. 1 34; recte schol. χθονία δε φρενί γησι, παρόσον τεθνήκασι και ν τὶ γη κεῖνται. immerito ebb. Journ o Heli stud. 11i 1882 15s certium quandam naturam animarum in Oreo degentium his verbis significari putavit 128
313쪽
ενδικόν τ' Ἀρκεσίλα. Ἀον εν ἀοιδα νέων
πρέπει χρυσορα Φοῖβον πυειν, 140
10 εχοντα Πυθωνόθεν Ἀντ δ το καλλίνικον λυτήρων δαπαναν
κρέσσονα με αλικίας 110 νόον φέρβεται γλοσσάν τε θάρσος δε τανύπτερος εν ορνιξιν αἰετος ἔπλετο 150 ἀγωνίας δ' ερκος io σθένος εν τε Μοίσαισι ποτανος ἀπ ματρ0 φίλας,11 πέφανταί θ' ρματηλάτας σοφός
0σαι τ' εἰσὶν ἐπιχωρίων καλον ἔσοδοι, 155 τετόλμακε. θεός τέ οι 0νυν τε πρόφρων τελεῖ δυνασιν, καὶ το λοιπ0ν ὁμοῖ-α, ρ0νίδαι μάκαρες,
107. ἐπαιν Mosela. αἰω BDE 111. θάροος De scholiis restis Schueid0win θάρσος τε eodd. Vett. - τανυπτέροις ergk - 112. ρνυξιν - 113. γωνίαις ex scholiis Bergh - 114. 0την0 B, πτηνος D - 115. πέφανται, χαρμ. Hariun - 116. σαι Mosch. 0σσαι B νὼ - 118. λοιπον Ἀρον. B D E 102. φον λβον . . . δικον ' ΡΡΟΘitiones sunt Verborum ἀρετὰν . . . χευ- μαισιν ' praeconium virtuti suum decus et communem gratiam sibi et Arcesilao osse ducunt. Simili modo sub finem carminum . m. Iv. N. 1 mortuo laudibus victorum gaudere earumque consortes fieri dicit.
103 s. aptissime a maioribus victoris, qui etiam in Orco praesentis felicitatis consortes sunt, ad victorem ipsum redit - 103. τόν Arcesilaum, cui Apollinem praedicandum esse monet, seu ipse thiasota fuit seu thiasum adornavit 104. χρυσάορα aureo instrumento i. e. cithara instructum eodem epithoto Orpheus orna fur fr. 13 - 106. δαπανὰν sumptuum qui equis alendis et poeta conducendo fiunt; f. N. 1 1 - 108. λεγόμ ενον ἐρέω laudem virtutum regis, quam in prompturus est, non suam solius sed communem omnium civium esse signiscat ut . 111 - 109. super aetatem sapit et loquitur iuvenis enimosinantum fuisse videtur 111. θάρσος δε δε pro τε probavi, quod oratio et ratio apte iuxta ponuntur, fortitudo autem illis opponitur sublimiter sero fortitudine Areosilaus dicitur quasi aquila esse latis alis insignis inter ceteras aves 113. γωνίας kρκος praedienti, σθένος soli. ρκεσίλα subiecti vice fungitur, Iosautem si admirantis cum exclamation robur eius corpori - 114. ἀποματρός aut a prima aetate sublimis cf. I. 1 4 in Musis dicitur aut, quod ob additum nomen φίλας praefero a dulci matre arte imbutus - 115. πίφανται ἄρμ. 13articula τε proprie ad nomen ἁρματηλάτας pertinet, sed omnissententiae adiuueta est; f. . 1 29 - 116. ἐπιχωρίων καλὰν domeSticorum certaminum Libyae, qua eadem commemorat . 1 103 -
314쪽
διδοῖτ' εστ εργοισιν ἀμφί τε βουλαι 160 120 χειν, μὴ φθινοπωρὶς ἀνεμων χειμερία - κατὰ πνοὰ δαμαλ ω χρύνον. 1ιύς τοι νόος μέγας κυβερνῆ δαίμον ανδρον φίλων. 165ευχομαί νιν λυμπίατωυτ δύμεν γέρας επι Βάττου γένει.
10ιπον Α πλεῖστα Κρον MOSeh. λοιπον μως ε ρον coni. Bergh A eiecto suppleverunt ὁμοῖα artung επειτα Hermann οπισθε Boeckh - 121. καταπνοαὁαμ vulgo - δνοπαλίζοι coni. Bergh, πελεμίζοι coni HerWerdor - χρόνον codd. βίον interpretantur scholia χλόα coni. Bergi probabiliter 123 φιλίων - 124. ωυτ Bergit τουτο Odd. - ι riel. ἐπὶ BD, se coni Heyne. 120 similiter atque . 1 et 111 sub finem carminis poeta, qui vere vates fuit, commonet periculorum, quae insignibus opibus, tamquam brumalis ventus graminibus ut arborum foliis χλόω), impendent - 123. δαίμονα, cuiusque O- minis genitalem deum signifiea ut O X111 28 - 124 victoriam proximis Olympiis reportandam signiscat, de qua ad . v arg. p. 171 disserui - ἐπι mesi suo verbo δόμεν seiunctum esse duco, ut δόμεν πι idem fere valeat, quod δόuεν ετ ab Heyni propOSitum.
315쪽
a Chr. partam ho carmen Spectat, una cum fratre hqrono, duc Agri-gontinorum, in qu0stria sit curulia studia impons incubuit multasquo vic-10rias in laudieris ortaminibus sportavit; cf. I. O. 11 4 sq. Direxissu autom poeta hoc carmen ad filium ius lirasybulum id situr, quod is in Pythico ortamin auriga muner funetus orat. Eidein Thrasybulo indaru8, quo more gregie cordatum iuvenem pro80quebatur, pinicium I. IIui scolion, cuius fragmonium illustro D. 124 sservatum At misisso fertur. Quam antiqviis autem tomporibus rasidi Sicilia cum Dolphici tomplisaeordotibus familiaritato contra x rint, titulus tostatur Dolphicus aec. I βουστροφηδον scriptus et a Solinuntii p0situs, quod v. Pompto Sigb. d. pr. Ak 188 p. 7054 B0itrag gur opographie, ni0lphi 1889 p. 2. In pr000mio 00ta 80 fingit tamquam unum se horo amoenum agriam Delphicum Vonori ut Gratiis cons00ratum, peragrantem se in honorom victoria Xonocratis hymnum dicunt m qui pra00larius se firmius gloria parta m0numentum sit quam thusaurus imbrium impotui obnoxius 1 - 18). Vict0riam istam eum Thrasybulus filius auriga mutiore fungen patri parassu viduatur, outa in rineipali parto carminis pio-tatum filii pra0dicat umquo raucepta sapiuntis Chironis ximi obsorvare et ex0mplum Antilochi, qui patri Nestori pr0pugnans mortem oc-
316쪽
PYTHIA VI. 183 cubuerat, praeclaro semulari laudat 19 46). Ad postrumum iuusinis dilocli 0turas virtutes, modostiam, studium po0ticum, morum comitatem
Carmen, qu0d indam iuvenis an Xit, audacia omparationum thumor orationis iuv0nilum animum po0ta prodit. Illud ipsum, quod Thra Sybulum pro patro quo reguntum eum Antiloelio pro patro rartitor dimicani ut mort0m geumbunt comparavit, iustos nos similitudinis x-eodoro vid0tur. Nihilo famon socius, si 100 carmen indaricum eum antiqui8simo, P. X contuleris, magnopere pauci anni artem poeta pro-
Carminis huius num ori uolidi sunt pa00nicis mixti undo pr0 r00haida dipodia saupo reticus se vel pae0nicus HS Surpatus si In dipodias, quas in umbaturio carmine quam maxime XSpoet08, omnes vorsus divid0udos curavi, quod ut in plerisqu0 versibus adit c0ssit, ita in vorsibus quinto si s xto dimotiendis gravissimas difficultat0 paravit, quae cum pluribus modis sexpediri p0ssent, eum, qui mihi potior osso vid0batur, in schomat hoc metrico exhibui, alterum in rol. p. LV proposui. Cotorum conser qua d similibus v0rsibus supra ad O. X adnotavimus armon cantatum Ss videtur Delphis post ipsam victoriam in p0mpa ad 0mplum Apollinis a Thrasybulo iusquo comitibus instituta vv. 1-1). Nam primis carminis versibus chorum ipsum in D0lphista arua choroas dueunt0m audir et speetar nobis videmur optissimavor in eod0nti horo fuit mon strophica compositi carminis; V. rol. LX.N0quo ultimis carminis orbis, quibus putarem comissationsem ad victoriam colobrandam factam indieari Bosechhius putavit, a pr0posita 80ntentia sevocor. ossunt ni illa vorba tiam ad morum e0mitatomThrasybuli univorsa in aut ad pula Ρ0St pompam apparanda referri.
bilis insania audire et ideor pios errare per lucos non recte Graecum Xemplar expressit; etenim ακουσατε non est interrogantis, sed admonentis homines praeeonis ritu, ut auditant et linguis faveant - φροδίτας αρουραν η χαρίτων Veneris et Gratiarum arva poetam et chorum canentem orbiculatim eragrare
Sch0l. π το χωρίον ναστρεφόμ εθα poeta dicit Veneris autem hortis idem poesim comparat, quod utraque amoenitate excellunt cf. . v 24 et r. 90); noli nim eum Dissent de carmine amatori cogitare ὀμφαλ0ν ἐριβρόμου χθοτος ἐς νάῖον ' in umbilico orbis terrarum Delphicum templum positum credi nota res est, de qua Odes confern P. 1 4 ἐρίβρ0μος autem hic locus dicitur partim propter rivorum curruumque strepitum, artim r0pter repercussam
317쪽
Πυθιύνικος-- ὀλβίοισιν Ἐμμενίδαις ποταμία Ἀκράγαντι καὶ μὰν Ξενοκράτει
ετοῖμος μνων θησαυρος εν πολυχρυσωἈπολλωνία τετείχισται νάπα
στρατ0 ἀμείλιχος, υτ ανεμος ες μυχους
τυπτόμενον. φάει - δε πρύσωπον εν καθαρῶ 15 πατρὶ τεω, Θρασύβουλε , 0ινάν τε γενεὰ
λύγοισι θνατον ευδοξον αρματι νικαν
Κρισαίαις εν πτυχαῖς ἀπαγγελεῖ.
τυπτόμενοι GD E et schol. τυπτόμενος , χεράδει σποδέων aut legi aut intor-pretatur Et M. 808, 32, ξοιτο παμφόρος et ἐνοποδέων coni Borneman Philol. 51, 469, τυπτομένους coni Leuisch - 18. κρισαίαισιν ἐν πτυχαῖσιν BD corr. MOSCh. - παγγελεῖ Byz. - ἐλλει , - έλει , ἀπαγγελεῖς coni Heyne imaginem vocis chori Ἐμμενίδαις genti Xenocratis et Theronis gri gentinae, de qua vide O. 11 3 et . 1 urg. - . καὶ μὰν Ξενοκράτει Xenocrati pati Thrasybuli, qui victor renuntiatus erat - . θησαυρός carmina comparantur thesauro, quale multas civitates ad recipienda dona et monumenta Dulphis sit Olympia aedificatos habuissu constat atque nescio an indu rus Thrasybulo amico auctor fuerit carmine canoro potius quam lapide thesauro gloriam gentis illustrandi Agrigentinorum quid0m thesaurum Pythicum Pausanias novit nullum πολυχρυσω cf. Soph. R. 15 τὰς πολυχρυσου ΠυθQνος 10. χειμέριος δμβρος imitatus est hunc locum Horatius C. III 30 1 exegi monumentum . . . . . quod non initer duae, non Aquilo impotens possit diruere 11. imbui hibernalis irruens pulchro dicitur Xercitus asper tonantis nubis 13. ξotoi plura li poeta utitur, quod coniunctis viribus imbris et venti lapideus thsesaurus destruitur ceterum similem structuram habes ur. Alc. 360. Hor C. 113,5 - χεράδι colluvie omni generis, gla re limo lapillis quibus thesaurus vi votiti diectus et imbris impetu dela tus feriri fingitur - 14 φάει πρόσωπον ἐν καθορω accusativo relationis aec der egisthung πρόσωπον poeta insolituu Sus est, tamquam et μν0 φαεννος pro υμνος ἐν φάει dixisset 15. Θρασίβ0υλε utrum ipse equos in illo certamine rexisse, an solum patris equitibus praefuisso Τhrasybulus putandus esset, iam veteres grammaticos quaesivisse scholi do cent commoti autem isti esse videntur loco I. 11 22, quo enocrates Nieomnelio auriga Ath0nis et Olympia usus esse dicitur. Ah mira esse comparatio Thrasybuli cum Antiloch 0, si ne equos regendi quidem periculum ipse sustinuisset κ0ινάν τε γενεὰ commune fuisse certamen Xenocratis et fratris ius her0nis ex indar ipso . 11 4 comperimus quid quod ex schol ad O. 11 7 efficitur Aristotelem in catalogum violorum non Xenocratem, sed heronem relatum in-vonis8 - τε cum ad totam locutionem κοινὰν γενεὰ positum it proprie ertinet ad γενεὰ non ad κοινάπιοῦ νίκαν κοινὰν πατρι τε γενεὰ τε Ἐμμενιδων 18 Kρισαίαις ἐνὶ πτυχαῖς iunge cum νίκαν potius quam cum παγγελεῖ - ἀπαγγελεῖ, mortu lium Sermonibus denuntiabit, i. e. hominibus, ut sermonibus victoriam celebrent; cf. . 1 3.
318쪽
συ τοι σχεθων - νυν πιδεξια χειρος ὀρθὰν 20 γεις ἐφημοσυναν, τά ποτ εν ουρεσι φαντὶ μεγαλοσθενει
Φιλύρας - Ω ὀρφανιωμένω Πηλεῖδα παραι νεῖν μάλιστα με Κρονίδαν,
βαρυοπα στεροπα κεραυνον τε πρύτανιν,2 θεῖν σεβεοθαι ταύτας δε η ποτε τιμας
ἀμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον. ἔγεντο και - πρότερον Ἀντίλοχος βιατας d .
νύημα τ0Θτο φέρων,3 o υπερέφθιτο πατρός, ἐναρίμβροτ0ν ἀναμεί-ναι στράταρχον Αἰλ0πων Μέμν0να Νεστόρει-ον γαρ ιππος αρμ' ἐπέδα Πάριος κ βελέων δαῖχθείς ὁ δ' φεπεν κραταὰν εγχος 35 εσσανίου δε γέροντος δονηθεισα τρην βύασε παῖδα som19. O B et schol. νιν Ε - 21. τὰ Schmidi a B D E et schol. το Trici. - μεγαλοσθενε codd. μεγαλοσπιν coni. Berg - 25. θειν 26. τακτὰς Hermerde - 28. ἔγεντο Trici. ἐγένετο m 30. ἐναριβρ. D 31. ναμ. riel. ἀμμ BD - 2. νεστόρειον Trici. νεστόρεον 33. δαχθεὶς m 36. δονηθ. BD E - βόασε B D: βόασεν chmid 19. a laude victoriae Thrasybuli ad pietatum ius praedi eandam transit νυν quamvis correptum Sit tamen opponitur partieulae ποτέ v. 21 cf. . 111 66 - πιδέξια χειρός rexerentiae gratia ad dextram ducere Thrasybulus praeceptum dicitur metaphora satis audaci ef H0m. d. v 27 την αρκτον ἐπ' ἀριστερὰ χειρος ἔχοντα - 21. τά ad φημοσυναν libere relatum, ut Ioc . 11 75, os P. II 6 - μεγαλοσθενὶ pro μεγαλοσθενεῖ ergkiu reposuit, ut uterque, Achilles ot Chiron suo pitheto gaudero neve Achillis pueri praepostere robur laudaretur; nescio tamen an poeta respexerit qua de Achillis pueri insolita virtus paulo ante N. 111 14 s. exposuerat - 22 Φιλτρας ιόν, Chironem c P. III 1 - ὀρφανιζομένω non Orbo, sed in tempus orbato et a parentibus Chironi ad educandum tradit - 23 sq. f. Eur. D. 219 θεούς τε τιμὰν του τε θρέψαντας γονεῖς. Copiose de hac sententia ab Hesiodo personat in Xείρωνος et ποθ' η καις V. Sehol et P. 1 102 proposita et ab Orphicis divulgata nupserdissoruit Diutricli Necyia 160 f. - 27. βίον πεπρωμένον, vitam parentium, quamdiu is a sat concessa erit. 28 a Thrasybuli pietas erga suum parentem illustratur exemplo Antilochi, filii Nestoris cuius piutas cum iam ab Homuro Il. 111 6 significata esset, egregie ab Arctino in Aethiopide exornata est, in quo carmine Antilochus, dum uiri Nestor a Memn0n vexato equo ius Paridis sagitta Vulnerato succurrit ipse mortem occubuisse narrabatur. Ea autem fama huius facinoris fuit, ut Xen0phon Cyneg. 1 se dixerit: ντίλοχος τ0υ πατρις περαπ0θανῶν τοσαυτης τυχενεπικλείας, στε μόνος φιλοπάτωρ παρὰ τοι Ἐλλησιν ναγορευθηναι - 28. γεντο Ρ ἐγένετο, cf. Ρ Ii 87 - 33 ὁ δ' Memnon,'ii non reum, ut Paris, sed ferocem hastam manu gestabat 35. Μεσσανίου quod Pylus, Nestoris patria, in Messenia sita ess a Pindaro cf. . v 70 putabatur γέροντο φρήν periphrastice
319쪽
πρίατο μεν θανάτοιο κομιδὰν πατρός, 10 δόκη- σέ τε των πάλαι γενεὰ ὁπλοτέροισιν ἔρ-γον πελώριον τελέσαις, υπατος ἀμφὶ τοκευσιν ἔμμεν πρ0 ἀρετάν. τὰ μεν παρίκει των νυν δε καὶ Θρασυβουλος 45 πατρωα μάλιστα πρ0 στάθμαν ἔβα, πάτρω es περ χύμενος ἀγλαῖαν πασαν. Στρ ς . νύ δε πλουτον αγει, αδικον ουθ' υπέροπλον βαν δρέπων, σοφίαν - δ' εν μυχοῖσι Πιερίδων 50 τίν τ', Ἐλέλιχθον, ὀρ-γας ς ἱππειαν σύδων, μάλα αδύντι νύω, 0σειδαν, προσέχεται.
37. περ ρ B - πέριψεν Oτου ante eynium, πέριψεν αυτου Ommendavit Heyn - 38. δ' ὁ Β 0 paraphr. δ Ῥm. D, δ' abiecit Bero bene - 40. τε codd. δε Bec eum paraphr. fort. δόκησ' ἐν ε 43. παρηκε D - 44 των τ D - νον δε riel. δε νυν L D E - 46. πάτρω πάτρω B Bi πάτρω - τ' codd. γ' in prooedosi scripseram δε λαῖαν ἔδειξεν πασαν BDE, πασαν om Byz. mihi potius ut ergkio δεδειξεν interpolatorem redolere videtur; γλαῖαν πέπαται M. Selimidi ind. Siegesges p. VI - 47. γειν D - 48. βαν codd. et schol. ἀυάταν coni Hermati collat P. 1 28 - 49. μυr0ῖσι πτυχαῖσι coni LeutSeli Phil. 39, 395 50. ἱm: την D - ργὰς ς ἱππειαν ἐσόδων de coni scripsi: ὁργαῖς πάσαις ς οσον B ἱππείαν ἔσοδον B D E schol. ος ευρες ἱππείας ἐσόδους, unde σθ' ευρες ἱππίαν ἔσοδον Boeckh, ὰς ευρες ἱππείας ἐσόδους omm80 - Ἐλάσιχθον coni. Bergh e r. 18 probabiliter 51 προσέχεται Schmid: προσέρχεται DE sit schol. nequo apte huic loco melius Horatius C. 111 5, 13 hoc caverat nὶens provida Reguli 37. υτου, illico quodsi αυτου cum ἔπος, interpunctione post πέριψεν sublata, contumeris, o mutati subiecti sόασε Νέστωρ, πέρι φεν ντίλοχος)dura fiet et pronomen αυτου, quamvis insigni loco positum, sua vi arebit 40. δοκησε, non tam iuvenum priscae aestatis plausum tulisse, quam inter iuvenes priscae aetatis Antilochum excellentissimum visum esse XSpectamus, unde nescio an εν πλοτέροισι των πάλαι γενεὰ Pindariis diXerit - 41. καὶ non quod praeter Thrasybulum alii qui patris normam Sequerentur fuerint, sed qu0d etiam praesenti tempore orat qui Antilocho conferri posset 46. πάτρω τ' similiter atqu0 Πυθέα τε I. vos ita dictum esse sentio, ut Thrasybulus et patri Xenocrati et patruo horoni obsequi dicatur, inde verba πατρωαν προς στάθμαν ἔβα πάτρω τ' περχόμενος idem valeant atque ἔβα προς πατρφαν στάθμαν βαίνων πάτρω τ' ἐπερχόμενος quod si tibi argutius esse videatur, meam priorem emenda tionem πάτρω γ' comprobare debebis; nam ἔδειξεν, quod codices post γλαίαν addunt, ab interpolatore qui locum intricatum expedire voluerit, additum esse in apric est 48 ἄδικον οθ' υπέροπλον pro Oτ' ἄδικον ουθ' υπέροπλον cf. O. XI 18 - 49. ἐν μυχοῖσι, rece8sus saltuum amant Musae, non turbas lari 50. ἱππειαν ἐσόδων, equestrium certaminum; cf. . v 116 locum conclamatum ita restitui, ut coniunctio relativa ος primo vocabulo relativi nunciati postposita sit, id quod nihil habui offensionis
νέω non coactus, Sed lubens, ut est in titulis votivis
320쪽
γλυκεῖα δε ρην καὶ συμπόταισιν μιλεῖν μελισσαν ἀμείβεται τρητον πονον.
53. ὁμιλῶν coni. RuW.5 sq. infinitivus ὁμιλεῖν pendet a nomine γλυκεῖα, i. e. γλυκεῖα στε μιλεῖν, καὶ autem additum est, ut Thrasybulus non solum sapientes sermones, sed pro tempore etiam amabilem consuetudinem et convivii facetias amare dicatur 5 μελισσὰν confer fabulam de apibus labra poetarum et amabilium scriptorum insidentibus, quae ipsa vita Pindari V. Prol. o 5 egregie illustratur.