장음표시 사용
281쪽
PINDARI PINICIA.s0d ximia quadam arto primum in medias res n0 dueit 70-100), 158-164 cf. O. XIII 64s.), deind0 ad ea, qua aut gesta erant, deinceps 0ratione sev 0luta 101-119 0xtr0m0 00 concubitum Argonautarum tLemniariun seminarum ponit 252-256), unde ad Euphomum t Cyronas r0diret. Atqu0 90 quasi corpus carminis officiunt in pilogo 0r0 263-299 poeta puleherrimo unigmat usus quercu etiam post a Sustompestatum poeium prisci roboris xhibuntis, Dom0philum Cyronauum exulem clomentia regis commendat sesso nim iam a factionum turbis alionum, liboralibus artibus doditum musicae tu facultat ornatum, denique nupsi sibi Thobis hospito factum. Rhapsodiei carminis indolus seeum seri, ut etiamsi ab inoptiis
eorum, qui 0etae carmina tamquam scriptoris historias dissocant, longissim abhorreamus, tamen und0 00ta fabulam hauSerit, ure a maioribus accepis80, qua ipso finxisse videatur quaeramus. Quamvis nimi indarus nova ipso inventis ut commini se minimo sperneret, tamen v0stigia antiquiorum auctorum ut in aliis fabulis, si in hac quoqu0 Argonautica eum Secutum es80, ipsa rerum natura comprobatur. Atque
carminibus lin0amunta fabula se indaro reconcinnanda rant qua qualia fuissent, h00 0eo colligor olim in animo fuit. 0 postquam totam hanc materiem in rologomonorum quinto libro adumbrari mulius usso duximus, luctoros ad hunc librum et inprimi p. XXV Sq. delegamuS. Hi solum monomus, quod in hoc carmin Argonauta redeunteS, non in Colchido tondontos, omno appuliss0 0gimus, hoc indarum, ut oeconomiae armini e0nsuleret, novasse videri, eundem autem, quod pauciore quam Apollonius duo0 Argonautissa sexpeditionis participos fuisso narrat, ad genuinam formam veteris fama propius quam poetam AleXandrinum accedere Argonautica nim xpoditio antiquitus solius fuit stirpis A 00lidarum, ut hobana sella Labdacidarum et Argivorum, Troianum bullum gentis Atridarum se Dardanidarum. Atqu0 hoc iam x antiqui0ribus auctoribus Ρindarus sumpsisso vid0tur, quod non solum Α0olides, qui inobsessalie agro r0gnabant, sud tiam eos, qui in eloponnesum migraverant, consortes Xpeditionis Deit. Unum tamen noscio an ipso
Hesiodi per80nati, qui in ηυκος γάμω 0reuisem ab Argonautis circa Magnesiam selictum ess rettulerat schol Apoll. 1 128, 9), vestigia 80-cutus novavorit, quod una cum Loda filiis tiam lomona filium Horculem Colchos naviganto Deit. Is nim non solum nulla cum hos salia priscis rugibus affinitas coniunctus erat, sed etiam post Argonautidam xpudition0m 0ruiss olim credobatur, ut maxime ex eo apparet, qu0 Megaram, filiam Cr00ntis, uxorum duxisse forobatur. Nihil autum miri habet, quod indarus, quo studio Doricorum institut0rum flagrabat, auctorsem Dorica g0utis seruuloni a clarissimo coetu Argonautarumabosso noluit. Ceterum confer do Iason set Argonautis Heliger, R0Seher
282쪽
non ausim in omissation v. 2. 294 cantando et in fabulis narrandis potissimum versanti quam maxime apta erant. Gravitas autum et constantia, quae huius generis modorum propria sunt, etiam aucta Sunt aposta aequabili se continuo numerorum cursu. Namque nusquam ill in modiis vorsibus pra0t0rquam Sub fin0m Stropha int0rruptus est, quin etiam supra num ursus continuatus si in stropha sit podi orsibus quarto se quinto continuis umoris es exeipi sentibus. Utrum automotiam vorsus fortius se quartus strophase, quintus et sextus 90di numoris cohaereant, an os turtium versum Strophae, quintum podi maius int0rvallum, quo pericopae stropha 1-3. --6 7 8 set p0di 1-2 3 5.6-7 disiungantur, intoriciundum sit, dubitare possis Brovos duas initiales ultimi vorsus strophae, quibus oti ant sudatum exitum rhythmus denuo concitatur, num in unam longari contrahor poeta sibi pur- miserit, a loeti0n v. 31 pondet D tetrapodiis dactylicis str. . . p. )tripodiis ommixtis conser vorsus similiter compoSito O. 1 p. 2. N. I .ep. . . V Ρ. . . V ep. . Denique et in numerorum senser et in lacte flumin opica narrationis Pindarus ostigia togieh0ri prossisso videtur, quum Quintilianus inst. orat. X 1, 2 pie carminis onera lyra sustinuisso laudat.
μερον με χρή σε παρ' ἀνδρὶ φίλω Στρ. .
στῆμεν ευίππου βασιλη Κυράνας,*φρα κωμάζοντι συν Ἀρκεσίλα, Μοῖσα, Λατοίδαισιν φειλόμενον Πυθῖν τ αυξ λὶς ουρον μνων, ἔνθα ποτε χρυσέων isse αἰητον πάρεδρος Ου ἀποδάμου Ἀπόλλωνος τυχόντ0ς ερεα χρησεν οἰκιστῆρα Βάττον καρποφόρου Λιβυας ιερὰν 10 νασ0ν ς δη λιπων κτίσσειεν ευ- ρματον πύλι ἐν ἀργινοεντι μαστῶ,
COMMENTARII. V. 1. τctμεν' Rrmen a stante rhapsodo, non tripudiante choro cantandum esse στάσιμον μέλος significat ευίππom epithoton bene et genti rei equestris studiosae eL . 1 17. . V 85 1 4. 123. Soph. l. 80 et victoria equi parta adcommodatum est Λατοίδαιοιν Apollini et Dianae, quae . 1 5 Πυθῖνος ιπεινας ὁμόκλαροι ἐπόπται istuntur υρον μνων Ut N. 1 32 ἐπέων ουρον, metaphora a navigatione ducta. 4. αἰητῖν Schol. οτι Odito 1ι0ς φεθέντες ἐκ των περάτων της γης συνέπεσον ἐνταυθα, καὶ Ουτως ἐγνώσθη το μέσον της γης δε ει κόνες οἱ χρυσοῖ νέκειντο παρὰ τον ὁμφαλον ὰετοί, ρθησαν δε ἐν τω Φωκικω πολέμω ον Φιλόμηλος συνεστησατο cf. RUS X10, 2. De Orngulo ipso confer Herod. 1 155 - . χρησεν οἰκιστηρα Structurn
Graecis sollemni subiscium nuntiati subiuncti κτίσσειε obiectum enuntiati regentis χρησεν factum est; cf. . vii 32 ὁ ρυσοκόμας πλόον εἶπεν - . ργι-
283쪽
καὶ τ Μηδείας bro ἀγκομίσαι Ἀντ α . 1510 βδύμα καὶ συν δεκάτα γενεα Θήραιον, ἰητα τύ ποτε ζαμενὴς παῖς ἀπέπνευσ' ἀθανάτου στύματος, δεσποινα Κόλχων εἰπε
ημιθέοισιν γάσον0ς αἰχματα ναυταις' 20 κλυτε, παῖδες περθύμων τε φωτον καὶ θεῖν
φαμὶ γὰρ τῆσδ' ξ λιπλάκτου ποτε γας πάφοιο κόραν 251 ἀστέων ρίζαν φυτευσεσθέα μελη- σίμβροτον
ἀντὶ δελφίνων ' Ἀλαχυπτερυγων ππ0υς ἀμείψαντες θοας, 30
ὰνία τ' ἀντ' ἴρετμον δίφρους τε νωμάσοισιν ἀελλύποδας. κεῖνο ορνις κτελευτάσει μεγαλα πολίων 20 ματρόπολιν Θήραν γενέσθαι, τόν ποτε ριτωνίδος εν προχοαῖς 35 λίμνας θεω ἀνέρι ειδομένω γαῖαν διδόντι ξείνια πρωραθεν et φαμος καταβὰς δεξατ' αισιον δ' πί so Κρονίων 40
Hormann - . γκομίσαι scholia: γκομίσαιθ' ἐγκ C BCD cf. . 1 179 10. βδόμα σπιν καὶ δεκ Hermerue - 14. ἁλιπλάκτου B: λιπλέγκτου , λι- πλάτου - 15 μελισόμβ. - 16. m. - ἐν Om V 17. Ort. ἐλαφροπτερυγων - 18 νωμάσσ G - 20. την B - 22 πρώρ. codd. - 23. δέξαιτ' D νόεντι μαστῶ selaol. 'θερίσταρχος μεν ὁ μηρικον ουθαρ ἀροτρης παράγειν απιτόν φησι πιθανῖς παλλαξάμενον τον μαστόν. Ἱεροκλης δέ φησι κεῖσθαι την πόλιν ἐπὶ λόφου μαστοειδους λευκογείου. Atque non pinguem, Sed albi cantem et creta ceum collem a poeta significatum esse situ urbis confirmatur de quo V. StudnieZkn, yrene . 167 8. - 10. DC de tempore usurpatum, ut P. x 10 et r. 123 - ἐβδόμα καὶ συν δεκάτα γενεὰ septendecim aetatum in10rvallum inter eampus Argonauticae expeditioni et annum, quo Cyrenae condebantur, interiectum esse Chronographi veteres computabant, qua de re v. Prol. p. XXV - 14. Ἐπάφοι κόραν schol. την Λιβέην ὁτι Ἀῶρα ιβέης της Ἐπάφου os 1ι0 και Ους της νάχου συνώνυμος εἰώθασι δε ι ποιηταὶ συμπλέκειν τα των χωρον η των πόλεων και τα των ρωἱδων νόματα δια- κοινοποιουντες, Io Eυάρματε χρυσοχίτων ἱερώτατον γαλμα Θηβα cf. P. Σ1in. N. 1 in Fabulam de gleba Libyae felli iris ad Theram perlatu, a qua augurium coloniae a Theraeis in Libya olim condenda seros, sex hoc Pindari carmine Apollonius Arg. 1 1731 S., Callimachus hymn. 11 1 s. repetiverunt et logographi Libyci uberius persecuti sunt, ilibusde v. schol in Apoll. 1 1750: ἱστορεῖται ταυτα παρὰ Πινδάρω ἐν Πυθιονίκαις ἐπιμελέστερον δε παρὰ Θεοχρηστω ἐν πρωτω Λιβυκῶν και παρὰ κεσάνδρω ἐν πρώτω περὶ Κυρηνης - 15. στεων ρίζαν την Κυρηνην εξ αυτῆς γὰρ καὶ πολλωνία και ευχειρα ἐκτίσθησαν schol. Inprimis autem 0eta h0 versu et v. 20 Arcesilai consilium in Hosperidas insulas colonos deducendi illustraro voluisse vid0tur QT. δελφίνων de delphi norum velocitate proverbiali copioso dissori O Kellor, hiere de class. Alt. 232- ,πους apposite equos et curulia studia Cyrenaeorum laudat in carmin ad curulem vietoriam illustrandam facto - 19. κεῖνος ρνις, illiud Rugurium glebae de quo iam dictura es - 21. θεω pondet a verbo δέξατο, de qua structura . . 1 5 - 22. πρωραθεν quod πρωρέα Euphamum fuisse, πρυμνία Iasonem Pindarus fingebat consentiens cum Apollonio, sed dissentiens a Philo strat ima gg. I 15 -
284쪽
χνικ' αγκυραν ποτὶ χαλκόγενυν δερ. . 25 ναὶ κρημνάντων πετοσσε, θοας Ἀργους χαλινόν. δώδεκα δε
ὰμ έρας- ,κεανο φερομεν νώτων περ γαίας ρήμων 45εινάλιον δύρυ, μήδεσιν ἀνσπάσσαντες ἀμοῖς. τουτάκι δ' ἰοπύλος δαίμων πηλθεν, φαιδίμαν 50ανδρ0 αἰδοίου πρόσοψιν θηκάμενος φιλίων δ' ἐπέων 30 αρχετο, ξείνοις es ἐλθόντεσσιν εὐ-εργέται ξεν ἐπαγγέλλοντι προτον. 55ὰλλα γαρ νόστου πρόφασις γλυκερο Ἀντ β . κώλυεν μείναι. φάτο δ' Ευρυπυλος Γαιαόχου παῖς ἀφθίτου Ἐννοσίδα ἔμμεναι γίνωσκε δ' πειγομένους α δ ευθυς ἀρπάξαις ἀρουρα 603 δεξιτερ προτυχ0 ξενων μάστευσε δοοναι. Ουδ' ἀπίθησέν , ἀλλ' ηρως επ' ἀκταῖσιν θορὼν χειρί οι χεῖρ' αντερείσαις δέξατο βώλακα δαιμονίαν. 65
πευθομαι δ' υτὰν κατακλυσθεῖσαν εὐ- δουρατος
24. γγύραν - 25 κριμνάντων B - ἐπέτοσε , ἔποσσε 'E - 26. ἐρη- μων BCD ἐρημου et schol. - 27. ἐναλ. CD cf. O. 1 99 - μηδεσσιν D- ὰνσπάσαντες ἀνασπ D B CD - μοῖς C - 29. πρόσοψιν πρόσω p. C eodd.: περ' ψιν ergk - 30. αρχεται 1 - ξεν CD - 1 ξένι coni. Bero: δεῖπν' et Ohol. δεῖπνον , δέπας se coni Mommsen - ἐπαγγελοντι CD 34. γιγν BD - αν τ' mavult ergk - 35. προτυχον 'CPqD προτυχῶν L CR d, παρατυχον Chaeris in schol. - ξειν BCD - 36. πίθησέ νιν codd., ἀπίθησίν ἰν Fιν uiuior Hormann , θέριξέ νιν Mor. Selimid Pind. l. ieg. p. 1 - 39. ἐναλίαν coni Thiersuli ἐναλία D, ἐναλία schol. 26. SZκscisos ex Phaside Colchio Argonautas Pindarus fingit primum in Oceanum orientalem delatos esse, deinde in rubrum mare V 251), in per deserta Libyae v. 26 eos navem duodecim diebus humeris portasse adori tonidem paludem, unde cum in mare mediterraneum naviga turi essent, Eurypylum iis obviam venisse - 27. μήδεσιν, Μηδειας, etymologie lusu - 28. δαίμων Tρίτων audit aprid Apoll. Rhod. 1 1552, unde collatis P. 1 33 et Apoll. Rhod. 1 1551 s. schol ὁ ρίτων Oρυπυλω ὁμοιουμενος Κυρήνης βασιλεῖ - 30 tas ξενια, verba hospitalia advenam ad hospitalem mensam invitantia, unde interpolamentum δεῖπνα ortum est, quod quamvis contra metrum peccet, tamen iam scholiastarum aetate gemit num verbum ξένια expulerat - 2. πρόφασις VOX media causam quam quisque profatur significat sive falsam sive veram 33. Γαιαόχου Neptuni filium Eurypylum Pindarus glebam porrigentem facit, ut filius Neptuni Eurypylus Neptuni filio Eupham glebam tradat Schol. τουτοκαινοτέρως ὁ Πίνδαρος ἱστορεῖ, οτι θεις si ρυπυλω παρεικασθεὶς παρεστη τοῖς ργ0- ναυται - 35. προτυχόν cum aliud munus hospital non ad manus esset, quod ei obviium erat munus glebae odit glebam autem dabant Graeci ut Saxones tamquam signum ditionis 36. , quod Hermannus restituit, dati vus tertiae persona est, formatus ad analogiam dativi secundae τίν - ηρως' cum alteri verbo adiectum sit, ad utrumque, πίθησε et δέξατο, pertinet 38 s. Euphemum de industria a Triton commotum glebam illo loco in mare deiecisso et inde insulam Καλλίστην ortam esse narrat Apollon Arg. 1 1756 S. 39. ναλίαν βαμεν dictum est, ut θυραῖ0 οἰχνεῖν Soph. l. 3I3 πεδάρσιοι ναίου-
285쪽
40 σπερας, γρ πελάγει σπομεναν μάν νιν τρυνον θαμὰ 70
λυσιπόνοις θεραπύντεσσιν φυλάξαι των δ' ελάθοντο φρενες καί νυν ν ὰδ αφθιτον νάσω κεχυται Λιβυας 5
ευρυχύρου σπερμα πρὶν ρας εἰ γαρ οἴκοι νιν βάλε παρ
4 υἱ0 ιππάρχου Ποσειδάωνος αναξ, 80 τόν πο χυρῶπα ιτυο θυγάτηρ τίκτε Καφισου παρ' χθαις, τετράτων παίδων κ' ἐπιγεινομένων Στρ γ .αὶμ so κείναν λάβε συν αναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον τύτε γαρ
εξανίστανται Λακεδαίμονος Ἀργείου τε κόλπου καὶ Μυκηνῆν. 50 νυν γε μεν ἀλλοδαπὰν κριτ0 ευρήσει γυναικον εν λέχεσιν γενος, o κεν τάνδε συν τιμα θεῖν 90
σιν Aesch. Prom. 10. ἐναλία αλμα quod codices praebent, bis idem diceros 40. σπέρας, quod frustra sollicitavit Hecher hil. v 444 consulto poeta addidit, quod vesperi somnus supercilia animantium obrepere Ole - 41. λυσι-πosofς, si ilando de labore et vigilantia remittebant; sic λυσίπονον τελευτάν dixit D. 131 o morat. C., 27, 16 famuli operum 86ἰuti - 43. πριν ρας ante iustum tempus cf. πρὶν φάους p. Arrian ana b. III 18 6 - 45 Euphamum Neptuni filium hi sit infra v. 175 dixit Hesiodi oens v schol ad v. 35 secutus, qui amo non ex Europa, sed ex Medionica Neptunum Euphemum genuisso dixerat - 46. Καφισου amnis Boeotici, cui Orchomenus urbs Minyarum adiacebat 47. τετράτων παίδων quod Heraclidae, qui cum Doribus Peloponnesum invaserunt veteresque incolas de sedibus suis Xpulerunt, ab Hercule, qui unus ex Argonautis fuit v. 172), quarto gradu descenderunt; f. Prol. XX1V. Quodsi glebam Africa tolluris Euphamus aenarum patriam detulisset, iam tum, cum a Doribus et Heraclidis eius progenies domo pellebatur, Africa Graecos colonos sortita esset 49. τότε . . 4 ανίστανται, praesen pro futuro OSitum est, quod tumpus adverbi τότε iam indicatum erat, qua simili de causa Graeci adverbia πρότερον P. 1 25 et πάλαι, Indi sura, Latini dum cum praesenti iungunt. - 50. hic et infra v. 252 Pindarus ab aliis poetis hoc nomin0 differt, quod illi Argonautas eum Colchidum peterent, hic cum Colchide redirent, Lemnum insulam appulisse narrat; cf. Groger, de Argonautarum fabularum hist0ria p. 59. Pindarus autem hoc ita instituisse videtur, ut commoduin ne narrationis ab Argonautis cum Minyis mulieribus concubantibus ad conditores Cyrenarum transiret ἀλλοδαπὰν Lemniarum Ἀριτόν egregium, ut Latini lectos iudices dicunt 51. ι κεν τάνδε . . . νασον ἐλθόντες hinc quominus concludas poetam veterem famam secutum Lemnios Minyas a Lemno insula ipsa insulam Theram petivisse putasse, Obstant loci P. IV 258 et v 73 S., unde Eupham et Lumniae mulieris progeniem primum Lacedaemonem venisse et inde una cum aliis Lacedaemoniis Theram migrasse patet
286쪽
νασο ελθόντες τεκωνται φῖτα κελαινεφεων πεδίων
δεσπόταν τον με πολυχρυσω ποτ' ἐν - δώματι 5Φοῖβος ἀμνάσει θεμισσιν,5 Πυθιον να0ν καταβάντα χρόνω Ἀντ γ .υστερω, νάεσσι πολεῖς ἀγαγεῖν Νείλοιο πρ0ς ἐων τέμενος Κρονίδα. ρα Μηδεια επεων στίχες επταξαν δ' ακίνητοι σιωπὰ 100ηρωες ἀντίθεοι πυκινὰν μῆτιν κλυοντες. μάκαρ υἱ Πολυμνάστου σε δ' εν τουτω λύγω 10560 χρησμος ωρθωσεν μελίσσας σελφίδος αυτομάτω κελάδω α σε χαίρειν στρὶς αυδάσαισα πε-πρωμενον
μάλα δὴ μετὰ και Θν, τε φοινικανθέμου ρος ἀκμα,
65 παισὶ τούτοις γδοον θάλλει μερος Ἀρκεσίλας 115
54. ἀμμν BD - θέμισιν 55. χρονα δ' στέρω CD et schol. δ' del. Schmid χρόνω δευτέρω coni M. Schmidi, ind. l. ieg. p. IV 56. ἀγαγεῖν C et schol. αγαγε BD, γαγεν E e corr. - 57. αἶψα Boeckli in pr.ed - 1. ει τρὶς BCD - αυδάσαισαι - 2. κυράνα ime schol. κυράνας B - 63. δυσερόου 'ς δυσαθρόου θ' - 4. τε Burgh: στε , m CD- ρος ἀκμὰ C: ρ0 ἐν ἄκμὰ -- 65. Drt. τούτοι , Oτως coni. mperiuS- μέλος C , γένος coni HerWerden 52. κελαινεφέων, fertilitatem regionis ubertate pluviarum auctam significat, quod cum rerum natura e contrarium sit, vi tum semporis iam p00ta Libyamo Cyrenas viderat. Quodsi nigrum colorem cutis humanae ad agros Africae regionis poetam traxisse putare malis, non multo melior causa poetae eiusque peritiae fiet 53. δεσπόταν Battum, inde redit ad oraculum, quod Batto Pythiam dedisse narrare coeperat . - 4. θέμισσιν oraculis sanctis unde
J hemin deam anto pollinem Delphis oracula edidisso fingit Aeschyl. Eum 2
56. Νείλοι . . . Κρονίδα profectus indarus est a versu Homeri Od. 1 581αψ δ' εἰς Αἰγέπτοι Βιὶ πετέος ποταμοῖο, sed utrum lium Cr0nidam dicere voluerit, quae selioliastae sententia est τ0ν Νεῖλον ὰντὶ ιός φησιν, ἐπειδη παρὰ τοῖς Αἰγυπτίοις τι μαται - θεός), an campum Nili pimum esse Cronidae i. e. Iovis Amm0nis, filii Saturni, significa verit, ambiguum est 57. 'Homerico usu post rationem finitam positum primum valuit sic', ut insanserit lingua ti, postea pro truncata forma verbi φη habitum est ἐπέων στίχες στιχομυθίαν scholia interpretantur ἔπταξαν κίνητοι σιωπῶ cf. Oph. i. 71 σιγῆ τηζειαν φωνοι - 59. ιε Πολυμνάστom Battus, conditor Cyrenarum, Polymnesti filius esse prohibebatur falso autem grammatic0 veteres hoc loco, ut victovem nostrum Arcesilaum olymnesti filium putarent, commotos esse Boeckhius coarguit - 60. μελίσσας schol. μελίσσας δε κυρίως με τὰς της ημητρ0 ἱερείας φασί, καταχρηστικος δε και τὰς πάσας, διὰ oτου ζώου καθαρόν - αυτομάτω κελάδω, quoniam do alia re Pythia a Bathorogata erat. Simili oraeut Ρythia coloniam Rhodum deduci iussit O v11 32 63. δυσθρόου φωνας fabulabantur enim etymo nominis Βάττου abusi ab oraculo illum remedium balbutientis vocis petivisse confer ipsa verba Pythiae tapud Herod. 1 155 Βάττ', ἐπὶ φωνην λθες αναξ δέ σε Φοῖβος Ἀπόλλω l ἐς Λιβυην πέμπει μηλ0τρόφον οἰκιστὴρ - 65. γδoom antecesserant, ut ex Herodoto 1 159 S. OVimus, estem hi rege Battus I. Arcesilaus I., Battus d. ὁ πιδαί-
287쪽
κεῖν πλευσάντων Μινυὰν θεόπομποί σφισιν τιμαὶ φύτευθεν.
70 τις γὰρ ἀρχὰ δέξατο ναυτιλίας , Στρ ὁ . τίς ὁ κίνδυνος κρατεροῖς δάμαντος δησεν λοις θέσφατονην Πελίαν 1251' ἀγαυῖν Αἰολιδὰν θανέμεν χείρεσσιν η βουλαῖς κάμπτ0ις
παρ μεσον ὐμφαλον ευδενδροιο ηειν ματερος 75 0ν μονοκρήπιδα πάντως ν φυλακα σχεθέμεν μεγάλα,
66.Ἀμφικτυ codd. - 70. τίς σφ' ἄρ' coni Herwercle - αρχη δέξατο BPς αρχ' ἐδέξ. CD - ναυτιλλ - 1. αλλοις -- 72. κάμπτοις Hermann :ὰκνάμ, πτοις Li, quod γνάμπτοις seribendum fuit, κάμποις C; βουλαῖσι κρυπ- ταῖς vel βουλαῖς καλυπταῖς dubitantur coni Herwerden μων, Arcesilaus II. ὁ χαλεπός, Battus III. ὁ χωλός, Arcesilaus III. Battus IV. καλός - 66. ὰμφι κτιόνων ludos Delphicos ab Amphictionibus adornatos esse inter omnes constat 69. Μινυὰν Minyes Argonautas a Pindaro appella tos esse scholiasta Appollonium Arg. 1 23 secuti interpretantur, quod lerique eorum a Minya Neptuni et Tritogenia filia, prognati fuerint. At vereor ut hanc fabulam indarus novserit immo hic melioribus testibus usus, veteres incolas Iolei, Orchomeni O X1 3 Il. 11 11 Her. 1 146), Lemni Her. IV 115 e gente Minyarum fuisse putabat σφισιν regibus D enarum vel ipsi Cyrenaeis; schol. σφισιν αυτοῖς τοῖς Κυρηναί01 τοι ἐς Θηραν την ποικίαν στειλαμενοις. 70 s. fabulam Argonauticam inde ab initio pandit orditur autem, ut in medias res nos ducat, ab Iasone in patriam redeunte et a Pelia sceptrum patrium repetente. Hanc vero partem fabulae Argonauticae eropportune poeta elegit quod similibus dissidiis etiam regia domus Cyrenaica vexata erat; v. Her. 1 162, 70. δέξατο sine obiecto, ut αγε P. 11 17 - 1. δησεν λοις clavi sunt fati, quales necessitatis ap. Hor. C. I 35, 17. 111 21, 5 cf. Uchie Philol. 33, 340 S. - θεσφατον ri κτλ. SehOl. 'Oμηρικω ζήλω μετὰ την ἐρώτησιν ἐπάγειτο αἰτιον periculum autem, quod Peliae, cui se Aeolidas perire fatal fuit impendebat, ausa fuit, eri fatali quadam neesessitate Minyae Medeam, quae Peliam interimeret v. 250), e Colchide arcesserent - 2. Αἰολιδὰν Inson, cuius uxor Medea ut ollam occid0ret ii fatis erat, filius fuit Aesonis v. 18),
nepos Crethei, pronepos Aeoli es. Prol. xv - 73. O . . . πυκιν θυμῶ, ita Scallido animo, ut supra v. 18 αἷμά οἱ - 4. εοδενδροιο ματερος Telluris, cuius umbilicus ager Delplaicus fuisse credebatur Vide nil 75 τον μονοκρηπιδα cur no enisse Iason usus sit, veteres iam quaesivisse et varias ausus ommentos esse cf. Roscho leX. myth. 11 5 Holginger ad Lycophr. 310)scholia oesint, ex quibus notabilis est liaec εἰσὶ δε καὶ ιτωλοι πάντες μονο- κρηπιδες δια το πολεμικωτατοι εἶναι os schol Eur Phoen. 138 , quo de more docte disputavit Wiss wa, de Macrobii Saturnaliorum fontibus p. 46 sq. 76 επιδείελος, solis radiis clara, ut ευδείελος κτη pud Hom. Od. 11 23 -
288쪽
ῖκετ' αἰχμαῖσιν διδυμαισιν ἀνηρ εκπαγλος εσθὰς αμφοτερανιν ἔχεν, 14080 α τε Μαγνητων πιχώριος ὁρμόζοισα θαητοῖσι γυλις,
ἀμφὶ δε παρδαλέα στέγετο φρίσσοντας ὁμβρους ουδε κομῆν λύκαμοι κερθέντες χοντ' ἀγλαοί, 145 ἀλλ' παν νοτον καταίθυσσ0ν τάχα M ευδυς ων σφετερας εστάθη γνώμας ἀταρβάκτοιο πει-ρώμενος 1508 εν ἀγορα πλήθυντος χλου. - δ
τ0ν μεν ου γίνωσκ0W πιγμενων δ' εμπας τις ειπεν καὶ τύδε ου τί που obro Ἀπόλλων, Ουδε μὰν χαλκάρματός ἐστι πόσις 155 Ἀφροδίτας εν ὁ Νάξω φαντὶ θανεῖν λιπαραγφιμεδείας παῖδας, Π τον και σε, τολμάεις Ἐφιάλτα Fάναξ.s καὶ μὰν ιτυ0 βελος Ἀρτέμιδος θήρευσε κραιπνόν, 160 ἐξ ἀνικάτου φαρετρα ορνυμεν0ν,6φρα τις τὰν ν δυνατῶ φιλοτάτων ἐπιψαυειν ἔραται.
τοὶ μεν ἀλλάλοισιν μειβόμενοι Στρ ε . 165 γάρυον τοιαυτ ' αν δ' μιόνοις ξεστα ' πήνα προτροπάδαν Πελίας 95 κετο σπευδων τάφε δ αυτίκα παπτάναις ἀρίγνωτον πέδιλον δεξιτερω μύν0ν ἀμφὶ ποδί. Ἀλίπτων δε θυμῶ 17079. ἀμφοτέρα ' qu0cum conspirat scholium ἐσθὴς δε διπλη συνεῖχενα τό c μφότερον BCD - 1. παρδαλία, e corr. παρδαλέα CD et schol. 82. χοντ' Boeekli: οἴχοντ' BCD - 4. ταρβάκτοι BCD: ταρβυκτοιο lemma in I Ἀταρμύκτοι coni Hermann collat Benileio ad Hor C. I 3, 18 86. υκ ἐγίν. , o γίγν. 87. υ τοι C - 88. ἐν άξω . . . Ἐπιάλτα schol. d. . 309 - λιπαρὰς ' - - 90. τερπνον C . 94. ἐπὶ δε m 95. παπτηνας - ηνας B L GD 79. αἰχμαῖσιν διδυμαισιν, more Homericorum heroum 80. ἁρμόζοισα adstricta artubus vestis, contra libere fluens pellis pardalis est superiecta; simili modo indutum aridum fingit 0merus l. 111 17 paulo differt Philostratus iun. m. 7: λευ κον χιτῶνα ἔζωστω Ἱάσων λε0ντῆν ἐξηρτημένος. 82. tamquam alter Apollo κερσεκόμης intonsus erat heroicis enim temporibus comam capitis alebant Iiberi fraeci, καρηκομέοντες χαιοί. Optime autem poetis accuratius formani egregiam iuvenis poeta descripsit, ut admirationem h0minum movere potuiSSe crederetur 83. σφετερας suae Iasonis de hoc usu indarico f. O. 1 78 -- 85. ἐν γορὰ πληθοντος χλ0 i. e. ἐν ἀγορὰ λη Domi palam modio die, non tam in senebris noctis 86. τις εἶπεν secu11dum Homericum δε δε τις εἴπεσκε - 87. πόλλων latius hanc similitudinem perSequitur poli Rhod. 1 307 s. - πόσις φροδίτας υργὶς - 89 a diis iu-vonili forma insignibus descendit poeta ad heroas formosissimos, inter UOS primos nomina Aloidas, quos Homerus Od. 1 31 καλλίστους μετά γε κλυτονόδρέων praedicaverat, secundo loco Tityum, quem Diana, ut illos Apollo, suis sagittis interemerat Od. 1 580 - 2. ἔραται coniunctivus Doricae dialecti; v. Ahrens de r. ling. dial. 11 313 - 4. πηνα hedae mulares Thessalorum nobiles erant, unde primum rhoda Thersiam Thessalum Olympia vicisse tradit
289쪽
δεῖμα προσεννεπε Ποίαν γαῖαν, o ξεῖν ευχεαι πατρίδ' εμμεν καὶ τίς ἀνθρώπων σε χαμαιγενέων πολιας 175εξανηκεν γαστρός ἐχθίστοισι μὴ - ψευδεσιν 10 καταμιάναις is γένναν. τ0 δε θαρσήσαις ἀγανοῖσι λύγοις 'Aντ ε .oδ' ἀμείφθη Φαμὶ διδασκαλίαν χείρωνος οἴσειν αντροθε γὰρ 180 νέομ παρ αρικλοος καὶ Φιλυρας, να Κενταέρου με κοῆρα θρέψαν
ου κατ αiσαν, τάν ποτε Ζευς πασεν - λαγέτα 190AGλ και παισὶ τιμάν.
πευθομαι γάρ νιν Πελίαν θεμιν λευκαῖς πιθησαντα φρασὶν 110 ἁμετέρων ἀποσυλασαι βιαίως ἀρχεδικὰ τοκέων 195
κείνοισιν ξείνοισιν coni. Wilamowit Herm. 14, 171 - κείναισιν auW.
106. ρχαν γ μ, em Chaeris; ρχαίαν κ0μ. καιν Bi' codd. - 110. μετέρων ημετέραν ' . Ἀρχεδικα codd. ex mendatione Chairidis: μετέραν .ὰρχεδέκα vetus lectio ante Chaeridem - τοκήων B Paus V 9, 1 - 97. imitatur Homericam formulam τίς πόθεν 'oo' ἀνδρῶν πόθι τοι πόλις δε τοκῆες Od. I 170 - 98. πολιας . . . γαστρός, neqU Senilem ntrem, ut 0eckhius, neque sordidam, ut Wilamowitgius Eur. Here 1 183 voluit, ignificat nullus enim contiumelia aut ironiae hic loeus est; neque Hermannum probo opusc. 11 13 filium τηλύγετον vocabulo πολιὰς significari opinantem immo uterum matris pullum diei, ex quo in claram lucem infantes prodeant, Stendit comparati locorum et . 1 35 - 99. ἐχωστοισι, commonet Oetolarissim Homeri Il. 1 312 ἐχθρος γάρ μοι κεῖνος νη ὁμως ἐδα πυλησιν 0ς χ' τερον με κευθη ἐνὶ φρεσὶν ἄλλο δε ιπη - 102. μείφθη pro μείψατο
eadem forma Sus est en una b. 1 5 15. Theocr. 11 27 - φαμὶ . . . IGειν
beno institutum a Chiron in probabo, ut et vera dicam et pius erga parentes sim hoc enim cum maxime ποθηκα δείρωνος praeeipiebant. EXimi autem Iason orationem praemunit nec continuo quis sit praefatur 103. hilyra mater, Chariclo uX0 Chironis esse serhibebantur eaedem paulo post Κενταέρου κουραι γνα praedicantur contra Clitias, piet0 amphorae Francoisii Baum. Denkm. n. 1883 Pindar fere aequalis, Chariel deam fingi una cum Cerere et Vosta Peleo sit Thetidi blanditiam χάριν afferentem - 105 κείνοισιν Chironi eiusque matri et uxori - 108. τιμάν, dignitatem regiam; f. . 1 48 - 109. λευκαῖς ἐπιπολαίους interpretatur scholiasta φρένας λευκὰ φρεσιν ἀμφιμελαίναις Homeri l. xv11 3 opponens similiter Hesychius λευκον πραπίδων κακον φρενῶν apte ero senerus R. . 186 p. 3s monuit ab AleXandro probi. 1 58 albas notas ungium digitorum signum amorum et mendaciorum diei. amen Hermanni magis mihi arridet sententia, Pindarum tymol0gine falsa specie commotum verbis λευκαῖς πιθησαντα φρασὶν Homerica verba φρεσὶ λευγαλεησι πιθήσας Il. 1 119 reddere voluisse putantis 110. ρχεδικαν quibus primum
290쪽
τοί, επε παμπρωτον ἐδον φεγγος, περφιάλου ἀγεμον0 δείσαντες βριν, κῆδος σείτε φλμενου δνοφερ. 200εν δώμασι θηκάμενοι μίγα κωκυτῶ γυναικον, κρυβδα πέμπον σπαργάνοις εν πορφυρεοις,11 νυκτὶ κοινάσαντες ὁδόν, Κρονίδα δε τράφειν είρωνι δῖκαν. 205 ἀλλα τ0ύτων με κεφάλαια λόγων Στρ ς . ἴστε. λευκίππων δε δόμους πατέρων, κεδνοὶ πολῖται, φράσσατέ μ0 σαφέως Αἴσονος γαρ ταῖς πιχώριος οὐ ξείνα μεν κω γαῖαν ἄλλων. 10Φὴρ δε με θεῖος γάσονα κικλήσκων προσαύδα. 120 ως φάτο τον μεν σελθόντ' γνον ὀφθαλμοὶ πατρός.
1κ ὁ ἄρ' αὐτ πομφόλυξαν δάκρυα γηραλεων γλεφάρων, 15
ν περὶ ψυχὰν ἐπεὶ γάθησεν ξ-αίρετον γόνον δων κάλλιστον ανδρον. καὶ κασίγνητοί σφισιν αμφότεροι Ἀντ ς . 220125 ληλυθον κείνου γε κατὰ κλέος εγγ0ς με Φερης κράναν Υπερλὶδαλιπών
ε δε Μεσσάνας Ἀμυθάν. ταχεως δ' Ἀδματος κεν καὶ D
cod L, κ0ίμαν coni Hermann o μὰν ξεῖνος κω Bergli, o ξεῖνος ξέναν κοιu' αὐαῖαν durentin - 119. προσηυδα codd. - 120. εἰσελθ' BCD - γνω CD, ἐγ . . B in perforata charta 121 αφτω coni. Bergh αυτου odd. - 122. περὶ περιΗermnun; περ malo - 124. σφιν CD - 126. μεσαν BCD - Π B ius regnandi suppetit - 113 μίγα κωκυτω similiter μίγδα cum dativo iunxit Homerus Il. 111 3 - 114. πέμπον cum vi noriSti, cons ad I II 16 - πορφυρέοις, ut Hereuli κροκωτ0 σπαργανον dixit . 1 8 - 115. νυκτί nocti tamquam fideli socia iter committentes Ἀρονίδα χείρωνι, Chironi a Saturn salo; cf. N. II 47 Κρονίδαν Κένταυρον - 117. λευκίππων albi equi sunt principum si Amphiarat . 1 1 Tyndaridarum . 1 66 CRdmeorum P. 1 83, MycenReorum 1r. 202, Mollonidarum p. Athen. II 8 a Zethi et Amphionis p. ur. hoen. 606;formn Rutem λευ κιππος, quae natura nominis proprii servata remansit, e tem pore rin est, quo nomen ππος lut equus, Ser a va8 nondum falsum aspirationem assumpsera, - 119. Φηρ Centaurus Chiron cf. . in - 121 αὐτω dativus ethicus suaviorem reddit rationem quam genetivus; f. . III 3. IV S. N. III 10 - πομφόλυξαν Homerio more neutrum plurale nominis cum plurali verbi iunxit, ut O II 2. X 85 P. 1 3 - 122. α περὶ ψυχά ehol. κατὰ
την αυτου νυχην ἐξαιρέτως καὶ περβεβλημένως σθη, unde Hermunnus adverbium πέρι restituendum duxit, conferens Homericum γεγηθε δε φρένα. Immo patrem senem magis quam sua vita gavisum esse filio sibi reddit posita significare voluisse videtur quae vis si praepositioni περὶ non inesse videatur, νεπε ψυχα emendandi tibi auctor sum - 124 κασίγνητοι Aesonis patris, non Iasonis fratres heres t mythaon erant. Fratribus dein patrueles ὰνεψιοί
opp0nuntur fratrum filii Admetus et MelamΡus V. Prol. XVI 8 1 - 125. κείνου γε κατὰ κλέος, illius quidem rumor cum erinthis esset