장음표시 사용
351쪽
10 ' πολλον, γλυκυ δ' ἀνθρώπων τελο ἀρ- 15χά τε δαίμονος ορ-νυντο αυξεται μεν που τε0ῖς γε μήδεσι τουτ επραξεν τ δε συγγενες ἐμβεβακεν ἴχνεσιν πατρός, 20υλυμπιονί κα δὶς ἐν πολεμαδόκοις π α .
Aρεος πλοις 15 θηκεν δε καὶ βαθυλείμων υπ0 ψ-ρας ἀγωνπέτραν κρατησίποδα - Φρικίαν. 25εσποιτο μοῖρα καὶ στέραισινεν ἁμέραις ἀγάνορα πλουτον ἀν-θεῖν σφίσιν.
τῖν δ' εν Ἐλλάδι τερπνον Στρ β . 20 λαχύντες υκ ὀλίγαν δύσιν, 30
μη φθονεραῖς κ - θεῖν μετατροπίαις πικυρσαιεν θεος αἰεί
10. Ἀπολλον ut nune faustum principium deus Pythius Hippocli dedit, si ab
eius numine etiam felix finis exspectandus est 11 τεοῖς γε μ ηδεσι ef O. I 0 12 τ δε συγγενές ace absol adverbii vicem obtinet quod attinet ad eam, quae ei ingenita est, naturam. Namque h0minum fortuna maxime e dis pendet, secundo tamen gradu e virtute a maioribus accepta cf. . v 1 - 13. λυμπιονίκα schol. δὶς ἐνίκησεν ὁ Φριώας ἐν λυμπία ὁ πατηρ του Ἱπποκλέ0m νδε πλίτης - 15. βαθυλείμων, non βαθυλείμων scribendum fuit, quoniam ut planities Cirrhaea in qua certamina fiebant, pratos recte dicitur, ita rupes supra illum campum es. . v et pratos diei non potuit construe βαθυλείμωνὰγων πο Κίρρας ἐτρα θηκε Φρικίαν κρατησίποδα - ριώαν, patrem Hippocleae, quem armato cursu vieisse verbis κρατησιπόδα cf. N. 1 4 et Ἀρεος
sisset, Φρικίαν aut alius cuiuspiam cognati aut qui nomen fuisse perperam putavit - 16 πέτραν cf. Hom. hymn. p. yth. 10 de hoc ipso loc αυτὰρ υπερθεν πέτρη ἐπικρέμαται, κοίλη δ' ποδέδρ0με βῆσσα - 17. σποιτο μοῖρα
cf. Her. I 32 Orari ἐπίσποιτο - 18 ἀνθεῖν - στε νθεῖν cf. 1 42. P. II 45. IV 116. Ι 8. 69 - 19. των δ' ἐν Ἐλλάδι τερπνῖ respicit nomen Ἐλλητικωναγώνων, qui omnibus Graegis patebant; f. rol. xxxv - 20. φθονεραῖς deos
hominum nimia felicitati invidere d0mmunis Pindari et Hesiodi opinio fuit;
352쪽
ἀπήμων κέαρ ευδαίμων δε καὶ ι νητος ουτος ἀνὴρ - γίνεται σοφοῖς, 35δ αν χερσὶν η ποδον ἀρετα κρατήσαις τα μεγιστ' ἀμίων λεὶ τόλμα τε καὶ σθένει,2 καὶ ζώων τι νεαρον κατ αἰσαν υἱον ἴδη τυχόν
κλειτὰς νων κατύμ- βας ἐπιτύσ-σαις 'εφρέζοντας ' ων θαλίαις - ἔμπεδον
illa vox, qui, cum Rhodius Diagoras Olympionices nobilis uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset, accessit, senem et gratulatu8, morere Diastora,
inquit, non enim in caelum ascensurus es - 28. περαίνει intrans . penetrat' 29. scivo δ' ἴτε πεζις pro υτ ναυσὶ δ' υτ πεζός, ut V 41, O X1 18, . V 48. De variata structura ναυσὶ et πεζος ἐών f. N. v 45 et ilamowit ad Eur.
30 s. digressio παρέκβασις ad Hyperboreos iam veteres grammaticos offendit recentiores interpretes ut poetam excusarent, partim v. Boeckh. XΡl. 331 Perseum inter maiores Herculis fuisse monuerunt eumque ab Aleuadis ut heroem gentilicium inprimis cultum esse suspicati sunt, partim v. ych. Omm-sen, Pindar0 p. 34 ad cognationem quandam Persei et Persarum es Her. VII 50. Apollo d. 11 49 et Aleuadarum studia Persica confugerunt. Sed ipsa descriptio beata vitae Hyperboreorum a praesenti festivitate epiniciorum et pii hymni cultorum Apollinis 37 s. a victoria in ludis Apollinaribus comparata non alienierunt 30 γῖνα, conventum festum; indari hunc locum aut oculos habuit Simias Rhodius in carmino do Apollino apud gelg. Chil. 11 93 τηλυγέτω δ' ὰφίκανον Τπερβορέων ν δῆμον τοῖς δη καί ποτ' αναξ ρως παρεδαίσατο Περσευς - 33. νων κατόμβας asinos ab Hyperboreis Apollini mactatos esse etiam Callimachus r. 187 1ss v. scholia et Clem AleX protr. 8 cf. IuV V 470 refert, quin etiam Delphica asinorum sacrificia testatur lapis IG. 168 -
353쪽
τα δε χοροὶ - παρθένων λυρῆν τε β0αὶ καναχαί τ αυλον δονέονται 6040 δάφνα τε χρυσε κύμας ἀναδή
σαντες εἰλαπινά-γισι ευφρόνως. νόσοι χυτε γῆρας ουλόμενον κεκραται ἱερὰ γενεὰ πόνων δε καὶ μαχαν τε 650ἰκέοισι φυγόντες Ἀντ γ . υπέρδικον Νεμεσιν θρασεί- α δε νεων - καρδία
45 μόλεν αναας ποτε παῖς, αγεῖτο δ' Ἀθάνα, 70ες ανδρον μακάρων μιλον πεφ νεν τε Γοργόνα, καὶ - ποικίλον κάρα δρακοντων φόβαισιν λυθε νασιώταις λιθχνον θάνατον φέρων ἐμοὶ δε θαυμάσαι 5
36. βριν ρθίαν, libidinem salacium asinorum; cf. Aristoph. Lys. 995 ὀρσὰ Λακεδαίμων πασα καὶ τ0 σύμ μαχοι quo aspectu Apollinis dei risum m0vseri quod poeta lascivamus referret, merit a Didymo in scholiis vituperatus est neque tamen Leop. Schmidii ruditum asinorum, quem et ipsum verbo βρίζειν Herodotus 1 12 indicet, intellegenti adstipulor, quoniam rudentes bestiae, ut recte Boeckhius monuit risum non movent. Motus hyporchematicos Hyperboreorum κνωδάλων significari mire statuit tellustii Rh. M. 38, 25 - 38. παρθένων . . . δάφνα parthenica carmina et daphnephorica lepide a poeta adsignificantur 40. χρυσέα, non de colore dictum, sed de dignitate et pulchritudine, . .
VIII 1 - εοφρόνως cf. N. V 38 ευφρονες ἐλαι σον καλάμοι βοὰ θεον δέκονται ΗOm. Od. xx 8 λληλησι γέλωτα και ευφροσυνην παρέχουσαι - 41. νόσοι δ' οὐτε γῆρας f. V. 29 - 44. πέρδικον, severe et vel supra modum iudicantem atque punientem; f. Aesela Agam. 139 et Soph. Ai. 111s, quibus locis πέρδικα modum δικαίων excedere dicuntur 45. Perseius ope inervae deae usus esse dicitur etiam . xii 19, quo loco eadem fabula plenius narratur. Pindarum poetam iam vetere grammatici merito exagitaverunt, quod itinere orsei in terram Hyperboreorum et expeditione eius adversus Gorgone confusis contra historiam et rerum veritatem aut Gorgones in septentrionali aut Hyperboreos in oecidentali parte Europae habitare putasset. Similiter autem etiam fabula d bobus Solis et pastor Geryon ex orient in septentrionales regiones ab Herodoto I 8, ristea opinor duce translata est, qua de re confer Sigb. d. h. Αc. 189 p. 29 - 47. κάρα nec obiecti, θάνατον age praedienti 48. θαυμάσαι non iam τελεσάντων, sed cum φαίνεται πιστον iungendum 88 putet; expressit autem indarus Homericum θεοὶ δέ τε πάντα δύνανται Od. X 306).
354쪽
κώπαν σχάσον, ταχυ ἄγκυρα ερει-σον χθονὶ 80 πρωραθε, χοιράδος αλ-καρ πετρας. εγκωμίων γὰρ ωτος μνων ἐπ' αλλοτ' αλλον τε μελισσα θέ-νει λόγον. 55 ελπομαι Ἐφυραίων
λιξι θησέμεν ἐν καὶ παλαιτέροις, νέαισίν τε παρθενοισι μελημα καὶ γὰρ 60 τεροι ἐτερων ρως πεκνιξε φρένας
51 cita schol Arist. Nub. 10 et 40 - 2 πρώρα θ' codd. Ἀλκαν D 54. τε MI: στε DE 57. Ἱπποκλέαν F ἱπποκλέα BDE, τον Ἱπποκλέα Hermann Ἱπποκλέα ποτε nyse 58. ἐν καὶ Trici. ἔν τε καὶ ἐν τε 'D, D ' υ eyn - παλαιοτ. - 60. λεροις lemma in V λεροισιν ii - πέκνιξε ex scholiis Hermaun: -ξ B εκνιξε i, ἔκνιξε γε Mosch. ἐκνιξε τὰς Triel. 51 a digressione ad rem praesentem redit, eadem navigationis imagine usus, qua supra 2 s. in transitu ad digressionem faciendo usus erat; cf. ad O. 1 3 κώπαν σχάσον, remum inhibe - πρ ραθε in prora an oras suspensas fuiSSedocemuri 1 191 ancoram autem eici et terrae infigi iubet, ne navis scopulis illidat αλκαρ πέτρας - 53 ancoram eiciendam esse dicit, quod neomin earmina apum ritu vagari soleant, unde periculum esse, ne a propOSit cursu longius aberrent - ωτος μνων flos hymnorum i e floridi hymni; Lis,oυσικὰς εν Aτω . 1 15, αρίτων ωτον I. 111 16 - 55. Ἐφυραίων scholiasta Cineam auctorem secutus, itemque Strabo I p. 44 et Stephanus yZ. S. V. Kραννών, Crannonem, urbem Thessaliae, similiter atque Corinthum, olim phyram
di tam esse et eius incolas in Homeri versu N. 301 A Dρης καὶ Φόβος μεναρ ἐκ ρηκης Ἐφυρους μέτα θωρήσσεσθον μετὰ Φλέγυας μεγαλήτορας nomine φυρων declaratos esse duxerunt. Quod cum oeckhius verum esse putasset, chorum ab Aleuadis, dominis Larissae, ex Crannoniis, qui Scopadis prerebant, conductum esse opinatus est. At indignum et inauditum est neque Pelinnae neque Larissae fuisse, qui carmen canere et saltare possent qua de causa indarum aliter atque Cineam et Strabonem locum Homericum interpretatum esse et Ἐφύρους Thessalos omnes, non incolas certae cuiusdam urbis Thessalicae intellexisse quidem duco 56. μι Πηνεῖόν hinc Larissae, in ipsa ripa Penei fluminis sitae carmen cantatum esse Boeckhius statuit; sed Pelinna non tam longe a ripa afuit v. Strab. 1 438, ursinn, Geogr. Griecti. 53) ut Dissent adstipulari versea ad patriam victoris haec verba referenti; de choro interprete sententiae poetae vide rol. XoVII. - 57. o 'Iπποκλέα articulum praeter consuetudinem nomini proprio poeta addidit, ut ipsum Hippoclem, quem iam . 5 dixerat, quasi digito monstraret τι καὶ μὰλλον certamina etiam lympica ad xemplar patris subire Hippocleam meditatum esse poeta significat 58. ἐν και παλαιτέροις pro καὶ ἐν καὶ παλ. f. O. I 31. VI 26 59. παρθένοισι μέλημα nimirum gratus puellis est iuvenis laudibus f 0ronis ornatus - 60. π κνιξε, subditis stimulis egit; cf. Herod. vi 2 τον δευρίστωνα ἔκνιζε αρα της γυναικος ταύτης ὁ ἔρως -
355쪽
των δ' καστος ρουει, υτ δ . 95 τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι
φροντίθα τὰν - παρ ποδος 'τα δ' εἰς νιαυτον ἀτέκμαρτον προνοῆσαι πεποιθα ξενία προσανέι Θώρακος, σπερ ἐμ αν - ποιπνυων χάριν 100
65 τύδ' ζευξε αρμα Πιερίδων τετράορον, φιλέων φιλεοντ αγων γοντα προφρύνως.
καὶ νόος ρθύς ἀδελφεους τε μέγ' αἰ
νήσομεν εσ-λους, τι70 ψ0 φεροντι νύμον - Θεσσαλῖναυξοντες ἐν δ' ἀγαθοῖσι κεῖνται 110πατρώια κεδναι πολίων κυβερ-νάσιες.
τε μέγ' ἐν seripsi: τ επαιν BD, μεν παιν Hermanu, ἐπί τ' ἐν Bergli 71. ἐν δ' Bi M0mmsen - γ ται Η κεῖται me Schol. consad P. 1 24 et O. VIII 8. 61. των ab ρουε pendet et ad τυχων supplendum est 62. ταν παρποδός cf. Horatiana carpe diem et quid sit futurum cras fuge quaerere de locutione παρ ποδός cons. P. 111 32 o δ' ἐν ποοί μοι τράχον - 4. Θωρακος unius ex leuadis, quem pro dilecto puero comissationem instituendam curasse selioliast adnotat; cf. Herod. 1 1 et 5 - 4. ποιπνυων χάριν, fudi0Se OscenS meam artem canendi, audacter dictum ad exemplum Homeri ei ποιπνυοντα A 600. O 219. a 155. ὀ 600. υ 149, ubi tamen non eum accusativo hoc verbum iunctum est 65 αρμα Πιερίδων ut Μουσαῖον αρμα I. VIII 62 cf. O. VI 22. I. 1 in.
67 sq. experientia et aurum speetari et mentis sinceritatem exponit etiam Bacchyl. D. 22 Λυδία με γαρ λίθος μανυ ει ρυσόν, ανδρον δ' ρετὰν σοφίαν τε παγκρατη ἐλέγχει λάθεια - 69. δελφεούς, Eurypylum et Thrasydaeum Thoracis fratres fuisse narrat Herod. 1 5 - 70. νόμον utrum lege constitutam rempublicam, an terram es. O. 11 33 significet dubitare possis G1 en sententia Theognid digna.
356쪽
Argumentum. Thrasydasum ythoniel filium h0banum Pythiad 28 puerum stadio, Pythiad 33 virum diaulo vidiss04eh0lia tradunt. Namquo quod in seh0liis ad inser post δίαυλ0 seriptum si στάδιον hoc ab iis, qui h0 carmin alturam viet0riam illustrari putabant, x versu 9 interpolatum 880v0ri similo st. Ex carmino indari ipso discimus patrem Thrasydaei Pyth0nteum Olympia curru viciss0 v. 46). Namque alium Uendam ex maioribus Thrasydaei Olympiearn istam vietoriam reporta 880 quominus cum oechhi Expl. p. 33 statuamus, vorsus antocudentes, qui Pyth0nieio Thrasydaui solorum menti no faciunt, impodimsent Sunt. Iam ex duabus Thrasydaui victoriis utra p00ta hoc carmen faciendi copiam &cerit, nobi quasersendum si Cum nim corona hoc armin illustrata V. 1 tertia d0mus victristis osso dicatur, utrumqu0 0ri 0t0St, ut aut una vict0ria filii duas patris, aut duas filii una patris fu0rint. Atqu0 ut altoram vietoriam Thrasydasii ythiad 33- 458 a Chr. partam hoc carmin illustrari putarom, politicis rati0nibus t intori0r quadampimilitudinu, qua intor fabulam huius carminis se Orestiam Aeschyleam, a. 458 in conam productam, interesedit, lim ommotus sum Sigb. d. b. Ak. 188 p. 13 s.). Etsinim ut similitudo ista a si, ut poeta lyrieus
357쪽
maximo quadrat. t altora x partu victoria hrasydasei stadio comparata esse aperte V. 4 dieitur, t Thrasydauus ipse, eum in Deo patris coronam deposui SS V. 14 dicatur, nondum sui iuris tum fuiss0 videtur, qua utraque ration iam commoveor, ut ipse, corrigam et cum plerisquo interpretibus o carmin pri0rem vict0riam Thrasydaei, a. 478 artam,
illustrari ducam. Iud patro Thrasydaei bis Olympia curru, Delphis stadio, filium som0J ythiad 28 - 478 a Chr. stadi vicisso vorsibus
46-50 significari sexistim0. 00 0r ut iam statuam non solum ipsa verba poseta tantum non flagitant, s0d tiam totius carminis color, imprimis importuna digr08Si fabula0 17-37), metaphorarum frequentia 38-40 , dicondi audaeia vv. 1. 26 35 iuvoniisem fervorem animi prodere vid0ntur. Quod autom politica rati nos attinui optimat0 Thubani, intorquos Thrasydaeum fuiss0 x versibus 50-58 apparet, tiam post cladum flata00nsem set ausania in Theban0s insensum animum magis ad Lae0da0m ni0 quam ad Ath0ntonsus inelinass sit a lauder cum adseda0m0niis ineundo restitutionem suarum pum sperasso veri haud dissimilo est. Carmen ex tribus partibus c0nstat. In prima parte, quae pr000mii vie fungitur sit primam tria digam orieopam ampl0ctitur 1 - 16), horoinas Thobanas out convocat, ut Sub vesperum in fanum Ismenium conveniant, ubi eum trip0dos auroi antiquitus depositi Ssent, etiam Τhrasydauus suam coronam, in campo Cyrrha reportatam, sepositurus fuisse vid0tur. Cyrrhae, quae lim pars regni ylada erat, muniton inisecta p00ta ad dueitur, ut in secunda partu carminis 17-37 fabulam se rost pu0r0 cruenti Clytaemnostra manibus pur Arsinoam nutricem subtracto et, cum in patriam rediisset, Clytaemn08tram Augisthum qu trucidant prolixo narrat undo Cassandra trist fatum, Iphigonia nefastam immolationem,
causas impii parricidii Clyta0mnustra fabulas Orsistis immisceat. Ab hae digr08sion ad munus sibi irrogatum ovorsus 38-42), in tortia parto carminis 43-61 Thrasydasii iusquo patri vietorias illustrat se pudoris civilisqu0 modostia famam, qua maius bonum a parentibus liboris relinqui p0sse negat, exempli I0lai, 0r0is hsebant, et Castoris ollucisqu0,
hqroum Laconicorum, eximi illustrat. Totum armo a victoria Pythica in secunda ut longissima paris ad00 0fleetit, ut fuisso non miroris, qui interi0r quodam vinculo digressionem istam cum causa victoris conoxam fuisse opinarentur. Quod
aut0 900ta ipse a recta via su delinasso dicit 38-40), hoc magis leges iusta comp08itionis n0H0ctas Xeusat, quam nihil vitieuli in tur- cedere arguit. Quo cum essedat, quod in sextrema parte poeta non tam virtutem sit gloriam gymnicam d0mus victricis laudat quum a1 etationum tyrannidis dissuad0t, merito, iudie B000khius fata d0mus ligarehiens Thrasydaei t 0ntis rogia Aganismnonis obscura quadam similitudin0 coniuncta fuisse suspicatus est. 0qu0 00rat causa, eur nobiles cives Τhebanos p00ta ad modustiam cohortaretur, quand apud hucydidem 111 2 hebani ipsi de Hipublica statu ho modo queruntur: περ στὶ νόμ0ις μεν καὶ τῶ σωφρονεστάτω ἐναντιώτατ0ν, ἐγγυτάτω δε τυράννου, δυναστεία λίγων ανδρον εἰχε τα πράγματα
358쪽
Carminis huius umori modium 10cum intor pa00num impetum ti0gno odi eorum verSuum lenitatum tonunt. Primi ursus stropha syllaba initialis utrum anaerusis xtra rdinem rhythmicum posita locum b-tinoat an parto prima dipodias meiat dubitari polost. Equido notripodia dip0diis immise0r0tur, prior0 Sententiam praeferendam duxi. Toto nim in carmin versus ad dipodicam eansionem, utpote quae pompae unice apta 880t, redigere c0natus sum. Quamquam similis dubitatio fiam in aliis vorsibus, prassortim in ultim stropha et podi recurrit, et quartum Versum strophase runt qui uno ex his modis divi-d0r malint
e0nsere iuvat similia metra carminum . II. V X. O. X. - Carmen BΠ-
χρυσεων ε αδυτον τριπόδων θ)ησαυρόνον περίαλλ' ἐτί-μασε Λοξίας,
VARI LECTIO. Inser. m. Schol. γέγραπται δη Θρασυδαί παιδὶ Θηβαίω σταδιεῖ νικνησαντι κη ζ υθιάδα καὶ λ δίαυλον η στάδιον ανδρας 1 fort. γυιῶτι - 2 δ BD τε Boeok - Νηρηίδων Bya. τηρεῖδων BD 3. ριστογόνω - D BD, ριστ0γόνου, quod cholia interpretantur, praetulit Mommsen - 4. ἐς Trici. εἰς COΜΜΕΝΤARII. V. 1-8 Apollo 111 suum fanum Ismenium qu0d ante portas Electra fuit Paus 1 10, 2), heroinas Thebanas convocat, ut secum participes fiant publicae notitiae et pompa a Thrasydaeo, Pythico victore, de Pythio ducendae. Quod autem a Pythonem atque umbilicum terrae primo vespero celebrare instituunt v. 10), virgines imitantur, quae Daphnephoriis ramos laureos gestantes et hymnos concinentes praesul iuvene daphnephoro ad aedem Apollinis Ismenii pompam ducebant V. roel chrest. c. si et Boeahium ad ind. parth. 1 - 1. λυμπιάδων γυιατις et ὁμοθάλαμ ε ηρ' ἴδων cum iuxta ponantur, i dubium est, quin vetus interpres priora verba recte interpretatus sit: των λυμ πίων θεῖν συνοικε licet et usu didendi ef ὰγυιάτης Aesch Agam. 1081)0t tymol0gia magis notio tutoris plat0arum quam socii et vicini comprobetur. De Semela matre Bacchi inter caelicolas recepta V. O. II 8 - 2. γνω Λευ 0θέα, Cadmi se Harmonia filia, quae duplici nomine etiam ab Homero 33 appellatur, inter deas marinas recepta et Nerei filiabus consociata sest; et O. II 31 8. - . ρα κλέος εματρί Alcmena cui clarissima proles fuit δριστο- γόνω - 4. Meliam ut conveniant reliquae heroinae convocantur, quod en ΑΡ0l-
359쪽
στρατ0ν μαγυρέα καλεῖ συνίμεν,
εν ω Θρασυδαῖος αμ νασεν στίαν τρίτον επι στεφανον πατρa -αν βαλών,
15 εν ἀφνεαῖς ἀρουραισι Πυλάδανικον ξενου Λάκωνος υρέστα.
de tripodibus simpli pollinis Triopici tradit Herod. 1 144. Ceterum cum tripodes olim praemia certaminum gymnicorum atque musicorum fuissent, apte Thrasydaeum poeta fecit ad hanc potissimum aedem Apollinis gratiarum actionem deferentem - . μαντείων θωκον in Ismenio an deum similiter atqu0 Olympiae ex hostiis mactatis δι ἐμπυρων consultum esse testantur Herod. VIII 134 et Soph. R. 21. Acut autem Dissenius hanc vaticinandi artem etymologia nominis os γηνου solentis confirmari adnotat G. ω παῖδες 'Αρμονίας, Semela et Ino, quarum parte potiore simul Alcmena, Electryonis filia, indicatur. Desm idem quod νον significante V. O. 111 24. 11 13. P. T. ἐπίνομον danalogitam vocabuli ἐπιχώριον formatum et a nomine νομός regio deductum est. Alios ἐπίτομον στρατον interpretatos esse τὰς ἐπινεμομένας και ἐποπτευουσας scholia tradunt ' καλεῖ 'AπόHων alii partim etiam partim Thrasydaeum convocare statuunt, sed Thrasydaei persona certe ab hoc loco alion est 9. Θέμιν, quae post Γαῖαν et ante Apollinum oraculum Delphi eum tenuisse ferebatur; V. Aesch. um 2 - 10. γα ὁμφαλό terrae umbilicum Pyth0nem habitum osse indarus dicit etiam . 1 4. 1 3 - ακρα συν σπέρα rimnn0ete, crepuscul0, quod aptissimum tempus pompa ducendae et sacrificiis igne faciendis fuit. Cons. Soph. i. 28 κεῖνος γαρ κρας νυκτός, νίχ' ἔσπεροι νυκτηρες υκέτ' ηθον - 12. χάριν, carmen in honorem ythicae victoriae a dis hominibusque cantandum. - 13. μνασεν i. e. νέμνησεν cum aysero restitui sch0liorum paraphrasin νέμνησε την πατρώαν στίαν secutus Thra Sydaeum enim, cum vicisset, Pythonio filium a praecone renuntiatum esse similia exempla docent of rol. xcii Tertiam vero coronam in lac paterno ille dep0suit, quod antea pater bis iam vicerat, de qua re in argumento carminis disputavi 15. Πυλάδα Ρyladem eiusque patrem Strophium hoceum agrum tenuisse pueri sciunt - 16 genetivus Λάκωνος ρέστα a nomine ξένου pendet Orestem
autem et gamemnonem V 32 pro Laconibus Pindarus venditavit, quod Aga-
360쪽
0πότε Λαρδανίδα κύραν Πριάμου 20 Κασσάνδραν τολμ' 30 χαλκω σὐν Ἀγαμεμνονία
νηλὴς γυνά πότερόν νιν αρ' φιγενει ετ M ρίπω 35 σφαχθεῖσα τηλε πάτρας εκνισεν βαρυπάλαμον ὁρ-σαι χύλοπι,
25 εννυχοι πάραγον κοῖται , τ δε νέαις ἀλόχοις 40εχθιστον ἀμβλακιον καλύψ-αι ἀμάχανον
clas esse ferebantur; V. Rus m 19 6. Herod. 7 163. y Ophr. 1124 - νικῶ . . .
υρέστα haec verba ansam praebuerunt Sophocli fabulam sertaminis Pythici Orestae El. 81 s. inveniendi. me vi praesentis νικῶν vide ad O. x 16.17 37. fabulam narrat de Orost hospitio hocensis regis excepto set patris eaedem nefariam ulcis ente - 17. υρσινόα, nutrix restae; ohol. ιδίως δέ φησιν ὁ Πίνδαρος υρσινόην εἶναι την ρέστου τροφόν Φερεκέδης δε Λαοδάμειαν εγων αὐτην τον ταύτης φησὶ παῖδα νηρῆσθαι π0 Αἰγίσθου νομιζόμενον Dρίστην εἶναι Laodamiam eam apud Stesi horum audivisse scholia Aeseli Cho
729 tradunt Aeschylus Choeph. 32 eam, ut servam nationis nomine Κίλισσαν nominavit - 18. construe τ0 υρσινόα τροφος ἐκ δόλου δυσπ ανελε πατρις πιχειρῖν κρατερ θν λυταιμνήστρας φονευομενου - 20. Κασσάνδραν Una cum Agamemnone interfectam esse Homerus Od. x 47 narravit, quem auctorem Pindarus et Aeschylus in Agamemnon secuti sunt. Haec autem fama originem traxerat ex confusis Cassandra filia Priami et Cassandra viripotenti heroina Laconica, cuius sepulcrum prope Therapnam vidit nus 1 16 6 11 19 6 cf. echlein AeSch. Oresti p. 7. - νηλης γυνά magna cum vi in initio novae strophae 908itum, ut υἱις Βανάας . 11 1 - 22 s. quantam causa Clytaemnestra ad nefarium facinus patrandum impulsa sit, similiter Aeschylia Agam. 200. 1526 1417
quaerit, ita tamen, ut impia caede filia Iphigeniae atrocitatem sceleris Clytaem-ΠeStrae purgare studeat - 23. βαρυπάλαμον ρσαι χόλον, ut iram moveat difficile reprimendam; f. ur Med. 99 μητηρ κινεῖ κραδίαν, κινεῖ δε χόλον - 25. ἔννυχοι κοῖται eundem in sententiam Aeschylus Agam. 11 chorum canentem facit: A λέχος καὶ στίβοι φιλάνορες cf. . 11 35 οναὶ παράτροποι - δέ τοῖ-το δέ - 26. ἔχθιστον quod odium mariti maxime incestus amor mulieris X- citat activa vis in consimili re huic nomini inest ap. Aesch. Choeph. 991 φίλον τέως, νον δ' ἐχθρον δε φαίνει κακόν - καλύψαι τ' ἀμάχανον occultari et dissimulari nequit incustus amor o convicia linguae civium maledicorum; cf. AeSch. g. 387 υκ ἐκρύφθη, πρέπει δε φῶς ινολαμπες σίνος 15 N