Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

381쪽

ArgumentuII1. Carmen h0 pulch0rrimum Aristoclidis Aristophanis filii v. 20 A0ginsta victoriam pancratio Numeis ludis partam siusdsimque victoria antost Epidauri t 0garis oportatas illustrat. Cantatum id oss0 a choro iuvenum in curia Θεαρίω inis opulas a th00ris Aeginetis apparatas x Versu 7 apparet, a eodem ex loco illud quoqu0 fficitur, Aristoclidom qu temp0re carm0 cantabatur, in collegi θεωρον, sive sacerdotes Sive Asinatores illi erant, int0rfuiss0. Is tum tomporis iam provecta aetato erat, quand0quidem in antistropha quarta iuvenilis sit virilis et prov0etas astatis unora ptim administrassu laudatur. Nequ0 haec pinicia continu0 08 victoriam Nomoaseam, sed aliquanto p08t,40deunt Sacro menso Nemeorum, et esse poeta ipso uv. 1-5 00laravit. Tamen multos annos inter vietoria o opinicia intoreossissu et Aristoelidem iam iuvenem Nemea vidisse neutiquam credid0rim. Quamvis nim pancrati certamon laboriosum Pindari simp0ribus raro iuvenes obiurint, tamen ne viros quidem adult0 a laboribus huius ortaminis prorsus abhorruisse exemplo

382쪽

moria proditum est, sed sex tota indolo carminis lueet nondum fractas tum missu opes Auginutarum. Ex magno autem numer J000rum, quibu8ho carmen eum carminibus . . II. . . Π conssordat cf. commentationem meam, ur Chronologi Pind. iugosg0sang0, Sigb. d. B. h. J889 p. 52 . 00llig0r ausus sum, n0 multivm ho carmen a temporibus illorum carminum distaro, und circa a. 469 id seriptum Assvideri. 0quo qua a Fraeear li 0bservata si similitudo intor . 111 724. et . 1 28 s. int0r00dsens ad Ham qntontiam refutandam valet, quandoquido unius similitudinis non ad0m atqu0 multarum vis si Sic autem si natales carminis ordinamus, idoneam quoque cauSam arminis sex missi v. 80 nandiscimur. Si enim Nem0a0st victoria a. 473 vel 471 ab Aristoelid parta si tum tomporis indarus, cuius 8am Aegi-nsta inprimis ambibant, in Sicilia c0mmorabatur, unde redux demum ab itinor Syracusano amicis Aegin0tieis morem orere potuit. In xordio post Musam inuo eat, ut in honorem semeaea victoria se carmen canat diu iam promissum ut 0xspectatum 1 5); 0rtaminum uni coroni carminum praeconium maximo postulari, qua de causa iam Aeginam, serra decus, S illustraturum esse et una eum a risto elidem, qui Myrmidonibus, priscis incolis insula0, pancratio dignum se praestit0rit, ut Horeulis columnas iam ass0cutus ess viduatur 6 21). Columnarum sereulis sention facta eum poeta ad 0s, quas ill in romotissimis finibus 10rrarum et marium sessisset, narranda abreptus esset, indo rovocat ad domesticas laud0 Α0acidarum praedicandas

22-32). In principali igitur pars carminis oloum laudat, qui Ioleumoxpugnaverit f hotidem coniug0m nactus sit, Telamonum, qui Una cum Iola Laomed0nisim o Amagonas d0vicorit, Achill0m, qui iam puer miranda facinora didori sit vir laetus in boli Troiano agmina Lydiorum tali gum pr0Straverit Memnon0mqu dudum sethiopum interemserit 32-63). fabulis ad res pra0suntos oxtorrimo posta ita rodit, ut cum heroibus, qui do sanguin Iovis prognati praeclarissim res gessorint, AriStoelidom, qui Iovis in ludis Nomoa0is vicorit, componat umque ptime cuiu8que aetatis unor flangi laudoi 61-76 . Sub fin0m ubi so xcusavit, quod Sero carmen miserit, ad usam undo exorsus rat, rodiit Aristoclidis

rerum fautricem.

Aegi notis victoribus radis hoc pinicium indarus plui ima pinicia eripsit, qua hoc ordin chronologico os exeipiunt: N. v 481 ,

mina Nemeaea et Isthmidas quam Olympicas t Pythicas victoria spectare, id qu0d satis x 00, quod Corinthus t Nomo ab insula Aegina non multum distabant, explieatur. Quod aut0m curul0m victoriam Aegineticam nullam Pindarus praedicavit, plurimas pancrati et luctae, nemo mirabitur, qui Aeginam insulam similit0 atqu0 Ithacam quis alsendis 'ποτροφίαις minus idoneam misso reputav0rit. Lueta vor et pancratii studia Aegineta maxim uxoreobant, quod iis optimo iuvenes ad belli pericula obseunda institui putabant undo etiam oleum inventorem pen-tathii fuiss0 0rhib0bant v sch0J. N. 1 9 cf. avs V 17, 10. Philostr.

gymn. ). In carminibus autum Assinutieis quasi sollemne fuit et a

383쪽

sisdem verbis narrar0t, ut insidias silo ab east structas N. III 334s. N. 1 5 ss. N. V 26 88. Pelei et hetidis nuptias . IV 2 88. I. VIII 6 S., Aiacis m0rtum voluntariam . 11 25 8s . . um 234s. Telamoni et Hurculi armorum ossietat0m . 1 25 8s. I. 1 27 ss., ehillis fortia facta N. III 4348. N. VI 5548. . V 3948. Ita ero colorem carminum poeta

variavit, ut modo unam quandam fabulam prolix roserrut, id quod maximo in carminibus dactyl0-0pitriticis Deit O. VIII. N. V. VIII. I. VI), modo plurium serum apita compluet0rsetur, ut pra0sertim in h0 carminupulcherrimo, qu0d tamen, quamvis splendor dietionis Dubortat figurarum audaciaque setaphorarum cesseris anteesellat 110qu dule os neque animos loguntium aut gravi assueti d0mm0v0t aut ad unum qu undam fin0m dirigit.

illi carminis . II. Atqu0 plerosque versus Str. 1. . . . p. 1. 2)κατὰ διπ0δίαν scand0ndos esse pat0t, 0quo qui in tripodias excurruntv0rsus Str. 3. ), huic dipodiea scansioni ofragantur; V. Prol. . Inde reliqu0 quoque Versus Vix a m impotrar potui, ut 0 t ipsos indipodias dividorom. Atqu0 adit hoc sori potest in ultimo versu strophase, modo eum assata lectum aut capit suo privatum Ss ducas. Idum ut in ultimo vorsu podi faetum ess statu0romus, caesura post OctRVam syllabam in omnibus strophis servata adducti sumus. Maiores autem difficultatos omn0 carm0 in dipodias dividunti obiciunt vorsus septimus stropha et tertius atque quartus podi, qua quamquam artificiosis machinis si adscitis tomporibus inanibus sem0v0ri possunt hoc modo:

nihil tamqn diiudiear ausus sum, quoniam non in pompa a choro paribus gressibus procudunt has oda cantata osso idoliar, 0 in curia v. 70)inter epula8 Aeginam vero post non ipso carm0n advoxit, sodahebis misit uv. 4. 77). Nihil sucius tamqn chorum iuvonum v. 4 66 sic loquent0m fecit, tamquam ipso cantu intor08Set Victorumque pra0Sens alloqueretur.

Τὸ ποτνια Μοισα, μῆτερ μετερα - λίσσομαι, Στρ α τὰν πολυξενα εν ἱερομηνία - Νεμεάδι

Aσαν ἐπιπνεόμ ενος δε των Μουσῶν ἐκ γάρ τοι Μουσῶν καὶ κηβόλ0υ πέλ-

384쪽

μένου επ' Ἀ-σωπίω μελιγαρυων - τεκτονες κώμων νεανίαι, σέθεν πα μαιόμενοι.

δι et δε πρῆγος αλλο μεν ἁλλου 10 ἀεθλονικία δε μάλιστ' ἀοι-δὰν φιλεῖ, στεφάνων ἀρετα τε δεξιωτάταν ὀπαδόν. τας ἀφθονίαν παγ μήτως ἀμας πo ντ α . 151 αρχε δ ουραν0υ πολυνεφέλα κρον τι θυγατερ, δοκιμον μνον γ δ κε νων τε νιν ὀάροις λύρα τε κοιμνάσομαι. χαρίεντα δ' -ξει πόνον 20

λωνος ' ανδρε αοιδοὶ ασιν hymn. 25, 2). Infra V. 83 Musam proprio nomine Κλειώ, quae famam hominum divulget, appellat - ματερ ἁμετέρα λίσσομαι

similiter numerum pronominis Variati Iu 2 θελον . . . ἁμετέρας ἀπο γλώσσας cf. Hom. l. I 29 Verg. ecl. 7. 21, Tacit hist. 1, 1 - 2. ἱερομηνία sacris eius mensis diebus, quo Nemea celebrabantur cf. hucyd. v 54 Καρνεῖος δ' η μην, ἱερομηνία Λωριευσι Redeunte igitur die, quo victoria reportata erat, carmen cantatum esse videtur Uωρίδα νασον Doricam originem prae se ferebant Aeginetae; f. . um 30 - 4. μένοντ' i. e. μένοντι, exspectunt δατι σωπίω

tres noti fluvii Asopi fuserunt, unus in Boeotia, alter Sicyonio in agro prope Nemeam, tertius in Phthiotide. Sed horum vix quisquam in hunc locum quadrat. Namque Phthiotidis Asopus prorsus ab argumento huius carminis alienus est; sed Boeotia quoque sopus tum tantum huc referri posset, si Thebae unde poeta carmen misit, in ripa sopi sita essent aut saltem rivuli Thebani Dirca et Ismenius in Asopum influerent. Quod vero Aristarchus Sicyonium fluvium intellexit v. schol.), paene ridiculum est putare cantores Nemeae in ripa sopi Sicyonii mansisse, donec carmen is poeta mitteretur, praesertim si multis annis post victoriam Nemeae partam hoc carmen cantiu-batur; neque quod infra v. 1 ἐν βαθυπεδίω εμέα dicit, ad locum, quo carmen cantabatur, sed ad eum, quo labores pancratii sustinebantur, pertinere par est. Nihil igitur relinquitur quam ut scholia audiamus ad Didymi et Callistrati auctoritatem provocantia: ὁ δε Λίδυμος διηπατησθαί φησι τους υπ0μνηματισαμένους τη ὁμωνυμία των ποταμῶν οι γὰρ σωποὶ πλείους, νενα φασὶν φησὶν oeckh probabilitor εἶναι και τον ἐν Αἰγίνη ὁ δε αλλέ- στρατος σωπίδα ἐν Αἰγίνη quamquam apud ceteros scriptores de Asopo egi

netico altum silentium si τέκτονες κώμων hic choreutae intelleguntur, P. III 113 0etae alia alia postulare, victoriam maxime carmina, amplius poeta exponit O. x in. - διψ conserunt Artemid Oneirocrit 1 68 το μεν γὰρ διψην Ουδε αλλο ἐστὶν η πιθυμεῖν P. 1 104 - . α ὰφ νέαν παζε cf. Hor. c. 11 4, 2 dic longum Calliope melos - 10. κρέοντι pendetis θυγατερ cf. ad P. VIII 8), ορανου πολυνεφέλα a κρέοντι πολυνεφέλα fictum est ad 0Xemplum Homerici νεφεληγερέταο - 11. δόκιμον, hymnum qui gloriam δόξαν)asserat; hunc a Musa acceptum poeta cum iuvenibus canontibus et fidibus cantu succinentibus communicaturus est 12. λύρα inde non licet colligere solis fidibus cantu accantatum osse, siquidem infra v. et legimus tibiis quoque

385쪽

χώρας γαλμα, Μυρμιδύνες να πρότεροι

ώκησαν, ν παλαίφατον ἀλκὰν 15 οὐκ ελεγχεεσσιν Ἀριστοκλε δας 'εὰν 25εμίαν κατ αῖσαν ἐν περισθενεῖ μαλαχθεὶς παγκρατίου στύλφ καματωδεων δε πλαγαν π α .

εἰ δ' εων καλος ἔρ-δων es ἐοικότα μορφα 20 ἀνορέαις περτάταις επέβα

παῖς Ἀριστοφάνευς, - ουκέτι προτέρω 35

ἀβάταν λα πιόνων ὐπερ φακλέος περαν - εὐμαρές, ηρως θε0 ας ἔθηκε ναυτιλίας - ἐσχάτας δερ. . μάρτυρας κλυτας δάμασε δε θῆρας εν - πελάγεῖ et περ0χους, διά τ' ἐξερεύ-νασε τεναγέων

13. πρότερον lemma in D - 14. λκαν vel ὁρμαν coni. Rauchenstein: ἀγορὰν codd. et seliol. ἔδραν coni. ayse - 15 εὰν auW τεὰν BD, quod ex sti ortum esse patet - 18. ἐν βαθυπέδω , unde εν γε βαθυπέδω

coni Hermiunn σπιδιας τ' ἐρ eoni M. Selimidi . in hoc carmine agendo logum fuisse; cf. rol. xcv111. Dissenium prooemium ad tibiam cantatum esse post prooemium accessisse lyram putantem bene refutavit . Gras, De Graec. et re mus p. 51 - χαρίεντα πόνον enrmen Suum

elaboratum cum apium opere poeta comparat - 13. χώρας ἄγαλμα subiectino an obiecti locum teneat ambigunt; ego scholiorum auctoritatem secutus, eum neque lyra neque hymnus iucundum habere laborem apte dicatur, Aeginam subiecti locum tenere sentio, ut carminis a poeta, Musarum interprete inventis ab eo cantoribus fidi inibusque mandati gratus lusus in amoena ligula Aegina futurus esse declaretur Μυρμιδόνες, prisci incolae insulae, quorum nomen cum nominis μυρμήκων simile esset, ex formicis homines factos esse iam sesiodus in Eoeis D. 9 fabulabatur - 15. ἐλεγχέεσσι cf. O. VIII 19 16 μαλαχθείς, male mulsitatus - 17. στόλω expeditione Seu pugna pancratii; cf. P. III 8 - 18 similem sententiam iumplius persequitur . 1 in. unde τοκαλλίνικον subiecti vice fungi apparet 20 sq. apodosi non incompta oratione, sed admixta comparatione columnarum Herculis reddit, quae cum fines terraeessent, iis humanorum quoque studiorum finem significari monuit hic et O. 111 44 - 21. βάταν pro Vulgari ἄβατον cf. . I 33 - 22. ρως θεος Hercules; hoc loco duo haec nomina confunduntur, quae . II 2 plane distinguuntur 23. κλυτὰς μάρτυρας an κλυτθς ναυτιλίας coniungerent, Veteres grammaticos dubitasse scholia testantur equidem κλυτὰς ναυτιλίας melius cum iis, quae pr0ximis versibus de claris facinoribus Herculis exponuntur, On Spirare puta-Verim - 234. δάμασε . . . ροάς media interiecta unt, ut cum particula παpoeta ad ἔθηκε μάρτυρας v. 22 redeat - 24 τεναγέων, adorum et Syrtes Libycas cf. poli. Rhod. 1 1204 1100 et freta extra columnas Herculis, de

quibus Pluto Crit. 108 6 et vienus r. mur. 184 234. 362 fabulantur, indarus spectasse videtur

386쪽

25 oας ' πὶ πόμπιμον κατεβαινε νύ-στου τελος,

και γαν φράδασσε. θυμέ, τίνα πρ0 ἀλλ0δαπὰν 45ακραν ἐμ0ν πλόον παραμείβεαι; Αἰακω σε φαμὶ γενει τε Μοῖ σαν φέρειν. επεται δε λύγω δίκας ωτος ἐσλος αἰνεῖν 5030 υδ αλλοτρίων ρωτες ἀνδρὶ φέρειν - κρεσσονες. Mντ β . Oiκοθεν μάτευε. ποτίφορον δε κύσ-μον λαβες

γλυκυ τι γαρυεμεν. παλαιμαῖσι δ' ἐν ἀρεταῖς 55

γεγαθε Πη-λευς αναξ πέραλλον αἰχ-μὰν ταμών

ος καὶ ιωλκ0ν εἷλε μόνος νευ στρατιας,3 καὶ ποντίαν Θέτιν κατεμαρψεν 60

ἐγκονητί Λαομέδοντα δ' ευ ρυσθενὴς Tελαμων γύλα παραστάτας ἐων ἔπερσεν καί ποτε χαλκότοξον Ἀμαζόνων με Ἀλκὰν π β . 65επετύ -οι Ουδε μίν ποτε φοβ0 ἀνδροδάμας

25. πα codd. - 26 φράδασε BD - 29 ἐσλος , ἐσλον B schol. το ἐσλος ἀντὶ που ἐσλους - 30. κρέooνες D - 1. μαντ. λαχες ex scholiis Bergh 34. μόν0 Lys. μουνος BD - 36. ἐγκονιτὶ mavult ergk, ἀγκίνησι coni. Matthiae leganter 37. γόλα : όλα BD - 38. χαλκότοξον VX: χαλκοτόξων BD - 39. κμαν V Mosch. ἀλκμαν i, αἰχμαν coni Heyne fort. ἀλκὰς 25 πόμπιμον νόστου τέλος, secundum itineris finem; cf. ibuli 1 1 53 illa per ignotas auda erraOerit urbes, qua maris extremis tellus includitur undis κατέβαινε . . . φράδασσε mire noristis poeta imperfectum immiscuit tamen illoc quoque loco inest vis actionis dum altera it durantis γαν φράδασσε locum, quou8que pervenisset columnis positis signavit; sic enim Graeci falso signa summi dei hoenicei interpretaba titur 26 s. ab Herculis navigatione, ad quam narrandam mentione columnarum Herculis facta abreptus erat ad laudes victoris et insulae Aeginae e revocat, quo simili modo . 1 35 ab Herculis facinoribus ad domesticas laudes redit - 28. Μοῖσαν φέρειν humilior dicendi genere usus . 1 12 dixit φέροις γλῖσσαν metaphora musae et alta natura huius da melius convenit et egregie principio carminis v. 1 accommodata est 29. ἐσλος eolicus accus. est pro σλους ut νάους pro νάσους O. 11 78 infinitivus αἰνεῖν autem subiecti. αωτος δίκας praedicati vim obtinet probos laudar orati0ni summa iustitia est 30. similem sententiam habes P. 111 20 hic autem poeta semet ipse hortatur, ut palmam e domesticis laudibus sibi comparet, quarum decus amplum sit dulce ad canendum sibi suppeditatum sit G2 παλαιαῖσιν ρεταῖς virtutibus, quale prisci et heroidi aevi propriae erant 33. ταμών respicit indarus Homerum Il. XIX 390 Πηλιάδα μελίην την πατρὶ φίλω τάμε είρων quamquam Π0n Chironem sed Peluum ipsum hastam sibi secantem facit - 4. μόνος ανευ στρατιῆς Schol. δόξει δε ὁ Πίνδαρος δια τον Αἰγινήτην corr. δια et Αἰγινητην εἶναι χαρίζεσθαι τω Πηλεῖ οὐ γαρ μόνος εἷλε τον 'Iωλκόν, χλα μετ' Iάσονος καὶ των υνδαριδῖν, δε ιστορεῖ Φερεκυδης et Apodod in 173 , unde rhetor Dio Chrysost. r. 1 p. 6 R. indaricum μόνος νευ στρατιας irridet 35. κατέμαρψεν, prehendit Thetin varias formas animalium induente. 36. Λαομέδοντα . . . ἔπερσε non evertit, sed perdidit et interemit; cf. O. X g. . 1 8137. Iolaum hic Pindarus Telamoni, n0 Herculi munus aurigae admini-

387쪽

40 συγγενεῖ δε τις ευ-δοξία μ έγα βρίθει 70δ δε διδάκτ' χει, ψεφενν0 ἀνὴρ

αλλο Ἀλλα πνεων - ου ποτ' ἀτρεκδε

κατέβα ποδί, μυρια δ'

ἀρεταν ἀτελεῖ νύ - γευεται.

ξανθος δ' Ἀχιλευς α με μένων Φιλύρας - εν δόμοις, Στρ γ . 75 παῖς ἐων θυρε μεγάλα ἐργα, χερ-σὶ θαμινὰ

45 βραχυσίδαρον κοντα πάλ-λων id τ' ἀνέμοις 80 μάχα λεόν-τεσσιν ἀγροτέροις πρασ- σε φόνον, κάπρους τ εναιρε, σώματα δε παρα Κρονίδαν Κένταυρον ἀσθμαίνοντα κόμιζεν 'εξέτης τοπρῖτον, λον δ' πει - ἀν χρόνον ' 8550 0ν ἐθάμβεον Ἀρτεμίς τε και θρασει Ἀθάνα κτείνον ἐλάφους ἄνευ κυνον δολίων θ' - ἐρκέων Aντ γ . ποσσὶ γαρ κράτεσκε λεγόμενον δε τοῖ-το προτέρων 90

μάχας λεόντεσσί τ' γρ. πρ πικράς coni. Rauehenstein, φόνον χε αγρ ἔπρασσ' ἐν μάχα transposuit M. Schmid Ind. leel. Ien. 1879 p. 7 - 47. σώματα . . . ἀσθμαίνοντα κόμ. Heyne σωμάτια . . . σθμαίνοντα κόμ. B, σώματι σώματα DPς . . . σθμαίνοντα κόμ. , σώματι . . . ἀσθμαίνοντι κόμ. Triel. σώματι. . . ἀσθμαίνων ἐκόμ. e paraphrasi artuni b0. ἐθάμβεον Bys. ἐθάμβευν B, ενθάμβεν , ἔνθάμβευν lemma in D - 2. προτέρων Β' πρότερον λ D strasse dicit, quia Hercules ipse in illo pr00lio sagittarii, non militis hastati partes sustinuisse ferebatur, ut tum quotidie Aeginetis in tympano templi

Minerva videre licebat. Hinc etiam explicandum est, quod . 39 Telamonem Iolao οιὶ non Herculi ipsi comitantem indueit - 39. νιν Ἀκμάν de duobus accusativis alter est totius νιν , alter partis ἀκμαν φρενῖν - 40 βρίθει. . . κατέβα . . . γευεται in generalibus Sententiis tempora indarus variaro et iuxta oristum gnomicum praesenti tempore uti solet cf. O. II 64. VH 44. . II 50 89. N. 1 3. 1 39. I. v - 41. διδάκτ' ἔχει es Eur Hipp. 79 στις δίδακτον

μηδέν, ἀλλ' ἐν τη φυσει - σωφρονεῖν εἰ ηχεν naturae dotes multo iis, quae

quis dedicerit, praestare communis Graecorum persuasio erat - 43. τὰ μεν quae facinoribus puer Achillis respondent res in bello Troiano gesta infra v. 59 A. Variat structurn Sine iurticula δε exponuntur - 43. Φιλsρας, matris Chironis - 45. βραχυσίδαρον ἄκοντα, non solum brevi ferro munitum, sed ipsum breve iaculum aliter de Germanis Tacitus Germ. 6 dicit hastas vel ipsorum vocabulo framea gerunt angusto et brevi ferro - 46. ργοτέροις feris cf. . 11 4 et nos ad . I 35 - 47. lectio codicis B σωμάτια ex duabus lectionibus σώματι et σώματα constat est quam recepi lectionem illustrat locus Hom. 49 καὶ Ους αρνας με κατέ/θηκεν ἐπὶ χθονος σπαίροντας, θυμ os δευομένους - Κρονίδαν Κένταυρον es P. 1 115 Κρονίδα είρωνι - 50 τον ἐθάμβεον sic otiam artifices Graeci deos hominum facta spectantes fingere consueverunt. Diana autem eum admirabatur tamquam dea venatrix, Minerva tamquam patrona Virtutis bellicae -- 2. ποσσὶ γαρ κράτεσκε respicit Homericum epithet0 πόδας ἄκους χιλλευς - λεγόμενον . . . ἔχω cons Similem locutionem . v 108 - 2 s. sabulas narrandi studio abreptus cs . ii 20

388쪽

ΝΕΜΕΑ III.

επος εχω βαθυμφα εὐρων τράφε λιθίνω

5 τον φαρμάκων δίδαξε μαλακόχειρα νύμον 95

νυμφευσε δ' υτις ἀγλαύκολπον Νηρεος θυγατρα, γόνον τέ οι - φερτατον

ἀτίταλλεν ἐν ἀρμένοισι πάντα θυμ0 αυξων 100οφρα θαλασσίαις ἀνεμων ριπαῖσι πεμφθεὶς π γ 60 υπ0 ροῖα δορίκτυπον ἀλαλὰν Λυκίων τε προσμένοι - καὶ Φρυγον 105υαρδάνων τε καὶ ἐγ-χεσφύροις πιμίξαις Αἰθιόπεσσι χεῖρας ἐν φρασὶ τά- ξαιθ', πως σφίσι μη - κοίρανος πίσω πάλιν ἴκαδ' ἀνεψῶς 110ωμενης Ἐλένοιο μέμ-νων μόλοι. τηλαυγες αραρε φέγγος Αἰακιδὰν - αυτόθεν Στρ. δ . 65 ε0, εο γαρ αἷμα, σέο δ' ἀγών, τον υμ-νος βαλεν 1150πὶ νέων ἐπιχώριον - χάρμα κελαδέων. βοὰ δε νι-καφύρω συν Ἀριστοκλεί-δα πρέπει,

αυθις W- ὰ γλαόκολπον Li ἀγλαόκαρπον 'DRς, ἀγλαόκρανον DPς, γλαόκαρνον X - 67. ηρέως φ 58. τίταλλεν ἐν ρμ. auW: τίταλλεν ἀρμ. omisso ἐν BD - 58. sto coni Hecher at L . VI 2 - 60. δορυκ D 61 ἐγχεσιφ. B - 2. Αἰθιόπεσι D - χεῖρας codd. et schol. κῆρας coni Iacob πάξαι θάπος coni. Berg - 65. μνον -- 66. κλαδ. V 67. o V. l. schol. narrationi Achillis intexuit duos superiores Chironis discipulos, Iasonem et Aesculapium, licet ad rem propositum nihil attinerent horum de altero confer . III, de priore HeSiod. r. 11 - 55 μαλακόχειρα conferunt P. 1 271 et epigr. P. VI 244: δῖνας νευσαιτ' ντωνίη χα0 ἐλδ εῖ πρηείας μαλακαῖς

χερσὶ σον πιον η - 56 postea nuptias Chiron conciliavit Thetidis Nerei filia si et Pelei undo Clitia pictor in vase Francoisio v. Baumeister Denkm. n. 1883 Chironem fecit hetidi Peleum coniungentem - 58. tίταλλεν ἐν

ὰρμένοισι exposita haec praecepta erunt ἐν χείρωνος ποθήκαις, claro multumque lectitat poemate gentis Hesiodea - 2. επιμίξαι. cum verbum ἐπιμιγνονα absolute a Graecis aepe Surpetur, χεῖρας non cum ἐπιμίξαις -- gendum est, sed cum πάξαιτο - φρασί, praecordiis, ut N. 11 26 - πάλινοπέσω ' L Hom. 1 14 πάλi εἶσιν ὀπίσσω - 63. Memnon patruelis Heleni dicitur

quod Helenus riami, Memn0 Tithoni Priami fratris filius fuit, L rol. xx1v Helenum autem prae ceteris filii Priami commemorasse poeta videtur, quod 80JusIr0iae captae superstes fuit. '64 ad victorem ipsum praedicandum se accingit - τηλαυγές in principio strophae posuit et prima vocabuli syllaba tres moras expleri voluit, ut vis eius etiam magis augeretur αυτόθεν non ad bella Troiana refero, sed idem atquo οἴκοθεν N. 11 52 Valere senti 65. ἔβαλεν de scopo carminis dictum est simili metaphora atque P. 11 98 - 66. ἐπιχώριον χάρμα laetam rem ad omnem populum pertinentem

389쪽

ος τάνδε νασον ευκλέ προσεθηκε λόγω 120 καὶ σεμν0ν ἀγλααῖσι μερίμναις 70 Πυθιου Θεάριον εν δὲ πεί-ρα τελος διαφαίνεται, ν τις ξοχώτερος γενηται, ε παισὶ νέοισι παῖς, εν ἀνδράσιν ἀμνήρ, τρίτον υντ δ . 125εν παλαιτεροισι, μερος καστον i-ον ἔχομεν

βρύτεον θνος ἐλα δε καὶ τέσσαρας ἀρετὰς 130

testimoni adde Pausaniam 11 31, 6 θεάριον Oricum Vocem esse tradentem.

Iam quod alter scholiasta adnotat τι δε Θεάρων τόπος ἐν Αἰγίνη δημόσιος,

ἔνθα τα συμπόσια, ex eo verisimile fit, Aristoclidem non solum sobria consilia in collegi sacerdotum dedisse, sed etiam victoriam eius in conciliabulo illorum sacerdotum lautis epulis celebrutam esse, 0. ἐν δε πείρα τέλος cf. O. 1 20 et Herod. vi 9 ὰπ πείρης πάντα ἀνθρώποισι φιλέει γίνεσθαι. Experientia autem cernitur, quibus quisque in rebus excella virtutisque finem assecutus sit, ut puer emineat virtute puerorum propria cf. . 1 281) vir virorum, tertium τρίτον, non τρίτος senior seniorum 73 παλαιτέρους, intellego homines, qui quinquaginta annis maiores sint neque fam0 sonos iam facti publicis rebus interesse desierint. In hac aetate tum temporis Aristoclides fuerit Oportet; namque, quamvis communis hic locus sit, tam0 Aristoclidis vir tutos iam probata Iaudari in aperto est. Iam qua sequuntur verba ἐλα δε καὶ τέσσαρας ρετα κτλ. utrum virtutem senum, qui hominum senescentium παλαιτέρων aetatem superarint, i priam, an communem aliquam Omnium aetatum, quae tribus virtutibus puerorum adulescentium virorum propriis tamquam quarta accedat, significent, veteres et recentes interpretes intor se dissident. . Atque facilior sane et magis in promptu posita prior sententia est, neque eam ideo derelinquendam esse iudico, qu0d ristoclides, qui ab his virtutibus non abesse laudatur νων ου ἄπεσσι V. 76 , cum quartam aetatem nondum attigisset, etiam virtutis quartae aetatis propria compos esse non potuit. Nimirum in laudatione indarus a nimia diligentia abhorrobat et hoc loco etiam magis neglegentia quadam ei uti licuit, quod extromis verbis φρονεῖν δ' ἐνέπει το παρκείμενον v. 75 non virtus quarti gradus aetatis, i. e senectutis propria exponitur, sed cardo et medulla omnium quatuor virtutum, ut homines, sive pueri sive adolescentes sive vir sive senes sunt, id, quod cuique aetati propositum est, petant atque sectentur. Magis autem huic, quam me amplecti fateor, sententiae convenit adiectivum μακρος quam θνατος αἰών v. 5); qua de cauSu, postquam diu anceps haesi, ad postremum ab auctoritate Aristarchi, ut qua in indaro multo levior sit quam in Homero, reeedere USU Sum. Bene vero Hummerichius meus, Comment phil. On. p. 26, totam hune ententiam indari cum placitis Pythagoreorum de praestantia numeri quaternarii cohaerere exposuit. ossis etiam latoni quatuor virtutes σωφροσυνηφανδρείαν σοφίαν δικαιοσυνην huc trahere, quamquam a nostro poeta philosophus eo discedit, quod iustitiam trium priorum virtutum moderatricem esse voluit. 76. χαῖρε , Vale hoc Verbo poeta etiam . 11 7 laudationsem et epinicium carmen claudit iam addit pauca, quae ad moram excusandam valeant

390쪽

ΝΕΜΕΑ ΙΙΙ.

πεμπω μεμιγμενον μελι λευκῶσυν γάλακτι, κιρναμεν δ' ἔρσ' - ἀμφεπει, πύμ ἀοίδιμον ἰολγησιν ἐν πνοαῖσιν αυλον,90 φε περ. εστι δ' αἰετος κ0 ε ποτανοῖς,

ο ελαβεν αἶψα, τηλύθε μεταμα μενος,

δαφοιν0 αγ-ραν ποσίν 'κραγέται δὲ κολοι-οὶ ταπεινὰ νεμονται.

τί γε μεν εχ θρόνου λεοῖς ἐθελοι- 145 ἀεθλοφόρου - λήματος νεκεν Νεμεας πιδαυρόθεν ταστο καὶ Μεγάρων δεδ0ρ-κεν φάος

Bergk: πεστι codd. et schol. - τό δέ τι ν 77 suppl. in marg. V 79 Alo-λησιν oechh: αἰολίοιν BD - πνοεισιν V πνοαῖς BD - 80. ετ D 83. κλεους κλειους B, κλεo V cons ind. r. 308. 77. suavi et bene temperato potui suum carmen comparat tibiis stolico tem peratis estnendum, id quod cum ipsum per se bonam sententiam praebeat, etiam aptius huic loco fit, si carmen in convivio tantatum esse statuimus, ut O. II μεμ ιγνέμ, ον de potu mixto coni Aelian de an. 15 7 ἀμέλγουσι γαρ 'Isδοὶ περιγλυκιστον γάλα καὶ ου δέονται ἀναμῖξαι αὐτῶ μέλι, περ υ δροσιν Ἐλληνες - 78 κιρναμένα δ' ἔερσα non vinum melli et lacti admixtum signifieat id quod a rerum natura et hominum usu abhorret, sed liquorem illum ipsum ex commixtione mellis et lactis natum 79. πόμ' ἀοίδιμον, appositionis instar ad τόδε v. 6 additum est 804s sero quidem carmen mittitur, sed a poeta, qui ceteros longe superet et etiamsi longo intervallo post proficiscatur, tamen ceteros facile consequatur. Superbam hanc sua artis iactationem hic of O. 1194 comparatione aquilae graculos clamitantes spernentis et cruentam praedam celeriter capientis illustra 83. με similem hic habet vim atque μην, ut nomini, cui postponitur, pondus addat duplex alitem vis huius particula sex confusis longa se brevi vocalibus J IV - μέν et μην orta est ut particulae ΝΥ vocalis sit longa et brevis apud Pindarum est 84. δέδορκεν φάος, longe conspieuum est lumen tuarum victoriarum; f. . I 97 conspicuum autem id factum ess significat suo carmine non invita Musa facto. Speciosa vero coniectura Dissenii est e collato Versu 2 profecta Nemeaeam victoriam ab Aristoclide provectiore aetate, Epidauriam virili, egarensem puerili repor

라틴어 텍스트