Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

371쪽

ἀρχαὶ δε βεβληνται θεῖν Ἀντ α . κείνου συν ἀνδρ0 δαιμονίαις ἀρεταῖς.

10 εστι δ' εν υτυχία πανδοξίας κρον μεγάλων δ' ἀέθλων Μοῖσα μεμνῆσθαι φιλεῖ. 15 σπεῖρε νυν ἀγλαῖαν τινὰ νάσω, τὰν 'Oλέμπου δεσπότας Ζευς εδωκεν Φερσεφόνα, κατένευσεν τέ οι χαίταις, ἀριστεύοισαν ευκάρπου χθονος 2015 Σικελίαν πίειραν ρθώσειν κορυφαῖς πολίων π α .

δεπασε δε ρονίων πολεμου μναστηρα οι χαλκεντεος λα0ν ππαιχμον, θαμὰ δὴ καὶ 'ολυμπιάδων φύλλοις ἐλαιὰν 25 χρυσέοις

εσταν δ' ἐπ' αὐλείαις θύραις Στρ. . 20 ἀνδρ0 φιλοξείνου καλὰ μελπόμενος, 30

8. θεῖνε θε coni. Davisius, mise erit p. 56, ἐβλγηντ' ἐκ θεQ coni. Mitigarelli 11. μεγάλων B: μ εγίστων D - 13. σπεῖρε e paraphra Si restituit 00k ἔγειρε i - 16. χαλκεντεί0 ex eorr. B - 17. παιχμόν δαμ α B: αμα DRq, utrumque agnoscunt scholia, θάμα praefert Leutfel, Addit ad Diss. 1 4 - χρυσέοις riel. χρυσί0ισι --8. θεῖν, Dianae et Iovis, quorum deorum prooemia ἀρχαί tamquam fundamenta carminis iam posita sunt i βληνται of Ρ. 11 3 κρηπῖδ' Οιδα βαλέσθαι, D. 191 κεκροτηται χρυσέα κρηπὶς ἱεραῖσιν,οιδαῖς - 11. πανδοξίας κρον dictum est ad analogiam Homeristi ἐρκος/δόντων, es, in rebus secundis fama quoquo perlata πανδοξία summum felieitatis ακρον esse dicatur. - 13. νάσω Siciliae v. 15), non Ortygiae paeninsulue - 14. εος ἔδωκεν Φερσεφόνα schol. δοκεῖ δεαοτην ὁ εος εἰς τον γάμ0 Πλ0sτων0 τοῖς ἀνακαλυπτηρίοις θ Φερσεφόνη

δωρησασθαι - κατένευσεν . . . χαίταις, dictum d Xemplar Hom. l. 1 524.

393 - ἱ Persephonae, ut Iupiter se insulam urbibus clarissimis ornaturum esse pollicetur Ἀριστευοισαν πικάρπου χθονός participium ριστευοισαν eum genetivo χθονος ad nnalogitam Verborum πλεονεκτεῖν ευπορεῖν similium iunctumost ut Sicilia praeter alias terras fertilitate afluere praedicetur 15 κορυφαῖς πολίων qu0d urbes Siciliae quasi cacumina urbium sunt, ut Oeta . I 11 0- ρυφὰς ρετῆν summas et praeclarissimas virtutes dixit minoris enim laudis est quod Meggero placuit, Siciliae urbes κορυφὰς diei quod in collibus sitae essent - 16 πολέμου μναστηρα, ad exempluna Homerici μναστηρας υτὴς Il. iv 328 oportuit autem utroque l00 μαστῆρα non μναστὴρ dici, ut λυταιμήστραν non λυτωμν στραν olim dicebant - 17. λυμπιάδων φυλλοις haec non ideo praedicasse poeta videtur, ut Hieronis splendidam victoriam Olympicam carmineo. 1 illustratam auditoribus in memoriam revocaret; namque multis iam ante Hieronum victoriis Olympicis Sicilia clara fuit; f. rg. O. 11 9. 15 - χρυσέοις,

splendidis, non aureis es. O. XI 13. XIII 1 - 18. πολλῶν ἐπίβαν καιρόν multarum rerum iustum scopum carmine meo petii; ne enim genetivum πολλον

verbo ἐπέβα pendere ducas, impedit usus dicendi Pindari, qui ἐπιβαίνειν cum

accusativo iuDXit - 19 εσταν, steti et inde Ato, ut similiter . 111 5 noristus

372쪽

ενθα μοι ἁρμόδιον δεῖπνον κεκόσμηται, θαμὰ αλλοδαπον Ουκ πείρατοι δόμοιεντί λελογχε δε μεμφομενοι εσλοψ υδωρ καπνῶ φερειν 3525 ἀντίον τεχναι δ' τέρων ἔτεραι '

χρη δ' εν ευθείαις δοῖς στείχοντα μάρνασθαι φυα. πράσσει γαρ εργω με σθένος, υντ β . βουλαῖσι δε φρην σσύμενον προὶ δεῖν 40

συγγενες οἷς πεται.

γησιδάμου παῖ, σε δ' ἀμφὶ τρόπω

30 των τε καὶ των χρήσιες.ου ἔραμαι πολυν εν μεγάρω πλουτον κατακρυψαις χειν, 45

24 ἐσλους Trici. ἐσλος BD quod ex antiqua scriptura E OZ pr ἐσλῶς

ἐσλους, remansisse scite monuit in scholiis Aristarchus - 25 δ' ἐν δέ μ' olim conieceram 31. ἔραμαι codd. et schol. ἔρασαι coni. Miuga relli

de re praesenti usurpatus est de carmine ante fores aedium cantato f. I. VIII 2. Poetam ipsum inter choreusa fuisse e prima persona Verbi apparet --ολείαις θύραις domus fores principales oppositae sunt ρκείαις, foribus stabuli; cf. Aristoph. VeSp. 82. Ur Hel. 438. Soph. Aut 18 98. - 21. ἁρμόδιον δεῖπνον, ut ξείνια αρμόζοντα P. 1 199, sunt epulae largae felicitati tempori aptae. Cantoribus enim, postquam epinietum ante fores cecinerant, lauta convivia apparari solebant; cf. N. 1 50 - 23. δόμοι, aedes e pluribus concitavibus constantes 24 in difficili hoc versu explicando veteres et recentes interpretes in diversas vias abierunt. Atque quae probari nequeunt ut primum reiciamus, accusativus ἐσλους non subiecti vic0m obtinet qua Heynii fuit pini hoc modo verba construentis λέλογχε τους ἐσλους φέρειν ἀντί0 τοῖς μεμφ0μένοις υδωρ καπνῶ, sed obiecti verbi proxime antecedentis μεμφομένοις Deinde verba Plutarchi D. 23 τον φθόνον ἔνιοι τω καπνῶ εἰκάζουσι πολυς αρ ἐν τοῖς ρχο- μενοις ν δταν ἐκλάμψωσιν ὰφανίζεται' κιστα γουν τοῖς πρεσβυτέρ0ις Oσι' aut nihil ad explicationsem huius loci pertinon aut hoc unum efficiunt, ut invidiam cum sum a Graecis comparatam esse intellegamus. In quod Aristarchus interpretatus est, reprehensoribus bonorum contingere, ut famium eorum calumniis velut fumum aqua exstinguant Ἀρίσταρχος ουτω ' τοῖς δε του ἀγαθους μεμφομενοι τοῖτο λέλογχε καὶ πο κείμενόν ἐστιν, ioν κολουθεῖ, σπερ καπνωυδωρ φέρειν ἀντί0 καὶ κατασβεννύναι schol. nihil ad hi in locum attinet praesertim cum poeta non se tamquam aequum iudicem calumniatoribus invidis opposuerit. Verum igitur vidisse videtur Leuischius Additam ad Dissenii comment. 186 p. 4 , qui vituperatores hominum proborum rem casSam agere eque quidquam officere dici opinatus st. Sed unde haec sententia verbis δωρ καπνω φέρειν necessit certe non quod voce καπνου res vilis significabatur

Leutsch), sed quod fumus aqua superfusa magis augetur quam minuitur Megger), atque igni et aedifieio, dum ardet, quam infundi oportet, non fumo et ruinis audificii fumum exhalantibus - 25. τέχναι δ' τέρων τεραι cf. Soph. Phil. 137 τέχνα γαρ τέχνας προυχει - 26. πράσσει γαρ condueit rei gerendae robur, rei deliberandae ut futura praevideas consilium particulam γαρ ad φυα referri oportet, quod natura alii homines ad res strenue agendas, alii ad res subtiliter examinandas nati sunt s. utrum ante ἐσσόμενον an OS προῖ- δεῖν interpungendum si quaeritur equidsem quod simplicius est praetuli adumbrat autem Pindarus Homeri cum ἐν γα χερσι τέλος πολέμου, ἐπέων δ' ἐν βουλὴ H. 111 30).

373쪽

PINDARI PINICIA. ἀλλ' ἐόντων ε τε παθεῖν καὶ ἀκου-

σαι φίλοις ξαρκεων. κοιναὶ γαρ ερχοντ' ἐλπίδες

πρ0φρύνως, 50εν κορυφαῖς ρετὰν μεγάλαις ἀρχαιον ὀτρυνων λογον,3 63 ἐπεὶ σπλάγχνων πο ματέρος αυτίκα θαητὰν ἐς αἴγλαν παις υιις 55o δῖνα φευ-γων διδυμω ν κασιγνήτω μολεν,ος υ λαθων χρυσόθρονον . Στρ γ . Hραν κροκωτον σπάργανον ερ κατεβα ἀλλα θεῖν βασίλε' 40 σπερχθεῖσα θυμῶ πέμπε δράκοντας φαρ. 60

τοὶ μεν οἰχθεισαν πυλανες θαλάμ0υ μυχ0 εὐρυν βαν, τέκνοισιν κείας γνάθους ἀμφελίξασθαι μεμαῖτες ὁ δ' ὀρθον μεν αντεινεν κάρα, πειρῆτο δε προτον μάχας, 65 δισσαῖσι δοιους αυχενων Ἀντ γ .

45 μάρψαις ἀφυκτοις χερσὶν εαῖς φιας

39. βασίλεα Heyne βασίλεια codd. βαύιλὶς coni Schmid - 43. αντε ιν lemma in B ἀνέτειν BD - 45. φίκτοις 32 ἐόντων ε τε παθεῖν genetivo participii vis absoluta illest cum posadsint obversatum enim esse indaro idolia Homericum χαριζομεν παρεόντων - κουσαι φίλοις ἐξαροιέων laudari quod liberalis Si erga amicos, quomodo vulgo dicebant καλος κουειν, bene audire - κοιναὶ ἐλπίδες communes exspectationes hominum sunt laudantium praeceptum illud: κοινὰ τα των φίλων.

334s audae saltu poeta, ut se hominum avaritiam se illiberalitatem damnare et laudi strenuorum virorum studere demonstret, ad herois Herculis fabulam, qui iam infans suam virtutem probaverit, transit. Eandem hanc fabulam Theocritus id 24 indarum imitatus fractavit Paulo aliter rem narravit Pherecydes mythologus, de quo pollodorus ii ies Φερεκώδης δέ φησινυμφιτρώων βουλόμεν0 μαθεῖν, ὁπότερος ν των παίδων ἐκεινου του δρα-

simuloe, ubi primum parum enim vere undiam et nimis diligentem poetam Fennellius facit, qui laetum subito in lucem prorumpentem adverbio Oτίκα significari senti σπλάγχνων πο cf. . 1 4 σπλάγχνων π' δῖνός τε - 36 κασιγνήτω, Iphicli - 42. κείας ' celeriter movent maxillas, qua re aviditas bestiarum significatur 43. ρθόν proleptice - 44 αυχένων genetivus cum μάρψαι ut apud scriptores cum λαβ σθαι et Yst iunctus est ad artem eor-p0ris, unde qui quem comprehendit, significandam

374쪽

ΝΕΜΕΑ Ι.

εν χερὶ δ' Ἀμφιτρυων κολεου γυμνον τινάσσων φάσγανον 80ῖκετ οξείαις ἀνίαισι τυπείς. - γὰρ οἰκεῖον πιέζει πάνθ' ὁμος ευθυς δ' ἀπή-μων κραδίακὰδος ἀμφ' ἀλλότριον. 55 εστ δε θάμβει δυσφόρω Στρ. δ . 85τερπνῶ τε μιχθείς. 4iδε γὰρ ἐκνόμων λημά τε καὶ δυναμιν υἱου παλίγγλωσσον δέ F0 ἀθάνατοιαγγέλων ρησιν θέσαν. 60 γείτονα δ ἐκκάλεσεν 1 ς ψίστου πρ0φάταν ἐξοχον 900ρθύμαντιν ειρεσίαν ὁ δε sos φράζε καὶ παντὶ στρατω, ποίαις ὁμιλήσει τυχαις,

ατλατος θέα coni Iurenk - 50 ποοσὶν πεπλος codd. et schol. παισίν, πεπλος coni. Bergh - μως codd. δμως Boech - 51. ἔδραμον συν πλοις θρόοι coni. Bero: πιν ὁπλοις ἔδραμον θρόοι BD, θρόοι συν πλοις ἔδραμον coni. Hermann - 2. φάσγανον m. BD add. OSch. ξίφος ἐκτινάσσων Triel. 54. κραδία Schmid καρδία BD - 60. ἐκκάλεσεν Triel. ἐκάλεσαν BR0, ἐκκάλεσαν BP corr. prima manu - 46. χρόνος si recte se habet, non extemplo, sed paulatim serpentibus spiritum angore interclusum esse indiga - 47. φατων, ingentium similiter Herod. VI 190 φατα χρηματα - 50. αυτά, matron et domina, non solum servae et nutrices - μως una cum servis. Hunc locum ante oculos habuit Philostr. iun. Imagg. e. 5 de eadem re i δ' ἔκπληξις αυτην Dδε λεχὼ κεiσθαι ξυνεχώρησεν ορὰς γάρ που, ς βλαυτος καὶ μ0νοχίτων ἀναπηδήσασα της ευνης ξυνὰτάκτω κόμ et τὰς χεῖρας ἐκπετάσασα βοὰ θεράπαιναί τε, σαι παρησαντικτουσαὶ ἐκπλαγεῖσα αλλη ἄλλο τι προσδιαλέγονται τη πλησίον De monumentis Herculem angues necantem exhibentibus V. Roscher ex myth. I 2222 8. - 2. ἐν χερὶ pr simplici χερὶ dixit, ut imaginem rei citariorem proponeret; es P. II 8 - κολεο γυμνον es Theocr. 24 45 κουφίζων τίς κολεον μέγα λωτινον ἔργον 53. πάνθ' ὁμως universos. Similia, ut Meinelius per litteras me docuit, sentit Eur El. 29 αἴσθησις γὰρ υν κὰκ των θυραίων πημάτων δάκνει βροτούς. De Sententiis generalibus crebro a Pindaro narrationi inteXtis L . 111 20 - 55 scholia conferunt Hom. Z 484 et, 47 τὴ δ' ἄμα χάρμα καὶ ἄλγος ελε φρένα - 56. ἐκνόμιον extraordinarium, unde ἐκνομίως et ἐκνομιώτατα dixit Aristoph. lut 98. 992 - 57. λημα καὶ δυναμιν, animum et Vires. - 60. γείτονα re ver Amphitryonis et Tiresiae domos vicinas fuisse, utramque prope portam Electrae Sitium, docet Rus 1 11. 1 16 - 1. ὀρθόμαντις, recta Vaticinans es esch

375쪽

οσσους δε πόντω θῆρας ἀιδροδίκας

καί τινα συν πλαγίω

65 ἀνδρον κόρω στείχοντα τω ἐχθροτάτω

φῆσε νιν δώσειν μύρω. καὶ γαρ ταν θεοὶ et πεδίω Φλεγρας Γιγάντεσσιν μάχαν 100 ἀντιάζωσιν, βελεων πο ριπαισι κείνου φαιδίμαν γαία πεφυρσεσθαι κύμανενεπεν αυτ0 μὰν εν εἰρηνα τον παντα χρόνον 105εν σχερω,

70 ησυχίαν καμάτων μεγάλων ποινὰν λαχόν ἐξαίρετονολβίοις ἐν δώμασι, δεξάμενον θαλερὰν Ἐβαν ακοιτιν καὶ γάμον 110

δαίσαντα, παρ- is Κρονίδα σεμν0ν αἰνήσειν νόμον.

63. δ' ἐν BD, ἐν elee Schmi - 4 sq. τινα. . . . et ἐχθροτάτω παν- εχθροτάτω ay8er . . . μόρω Oni. Beck τινα . . . o ἐχθρότατον . . . μόρον BD et chol. τινι . . . στείχοντι τον ἐχθρ. . . . μόρον coni Hermiunn τον ἐχθρότατον sto νιν σειν πόρον ita moWit Herm. 14, 171 - 68. ἀντιάξωσιν

O. V 12. - 2. κτανών, de re non praeteriin, sed eodem tempore facta παρα- τατι κQo cf. O. 11 5 - 63. ιδροδίκας, pro νιδροδίκας, quia olim vocabulum ἴδρος digamma praefixum habuit vim compositi nominis declarat Homericum ανδρ' υτε δίκας ε εἰδότα υτε θέμιστας Od. 415 - 4. τινὰ . . . νδρον non unum aliquem ex hominibus, sed unum et niterum; cf. ., 51. I. VIII 1 66. δώσειν μύρω es P. 11 90 - 67. Φλεγρας in Thracica isthmo, ubi Gigantes a diis devictos esse poetae ferebant, memores, ni fallor, belli olim a Graecis contra barbaros in Thracia gesti; cf. I. 1 3 - 68. ωτιάζωσιν cum vim intransitivam eundi obviam habeat, accusativus μάχαν finem quo tendant significat aurSchlaehi', cf. huc 1 38 στρατείαν ξυνηλθον - πεφέρσεσθαι κόμαν nimirum Γιγάντων, non Telluris stomam; cf. Hor. c. I. 15, 20 crine pulvere collines 704s eandem Herculis cum Iuventute vitam beatam degentis speciem exhib0f

χόντα ποινὰν ἐξαίρετον καμάτων μεγάλων ut καμάτων μεγάλων ad ποινὰν non ησυχίαν referatur 1. γάμον δαίσαντα es. HOm. l. xi 299 δαίσων δε γάμον μετὰ Μυρμιδόνεσσιν Totum vero hunc locum illustrant Iovis et Iunonis sacrae nuptiae ἱερος γάμος et ad eorum exemplar viri beati cum suis uxoribus epulisuccubantes in sepulcralibus monumentis 72. νόμον sanctum institutum caelestium nuptiarum sive ερ0 γάμου.

376쪽

Argumentum. Carmen hoc in honorum sem0asea victoria Timodomi, imon0i filii, pancratiasta scriptum st. Is ex Attica ont Tim dumidarum rius inter maior0s suos multos victore ludorum domesticorum Sacrorumque habuit. Idom autum quod i Salamine sit Acharnis natus ad virtut0m ess dieitur v. 13. 16), iam Hieros criticos Xercuit, qu0rum sententias ipsis scholiorum verbis silarro xpedit ζητεῖται δια τί δη-0τε α περι Σαλαμῖνα εἰς τους περὶ Τιμόδημον λόγ0υς προσηκται γαρ ηπου Σαλαμίνιος ν αντικρυς γαρ αυτ0 Ἀχαρνέα φησὶ τ0ν δημον Ἀμίστα9χ0 μενουν της Αἰαντίδ0 φυλης εἰναι, υκ ρθῖς δε φησιν οι γαρ Ἀχαρνεῖς της Οἰνηῖδος φυλης εἰσιν. οι δε περὶ σκληπιάδην φασίν, τι εἰκός εστιν αυτον

εἰνα των την Σαλαμῖνα κατακληρουχησάντων Ἀθηναίων εικος υν αυτον γεν

νηθέντα Ἀθήνησι corr. χάρναις τεθράφθαι ν Σαλαμῖνι Λίδυμός φησιν,

0τι ἴσως μεινον λεγειν, τι εις ώντα ανέφερε τ γεν0ς, σπερ καὶ Μιλτιάδης και Κίμων και Ἀλκιβιάδης και Θουκυδίδης ὁ συγγραφευ ὁ ολ ρ0υ. Quarum trium Suniuntiarum mediam unico amplosit0ndam esse comprobatum est a Wilamowitgi Hurm. 12 342. Cantatum ess hoc carmen Athenis, in capito agri Attici, o laudations urbis Athonarum v 8 0ffiei idotur Dotempore, quo Seriptum sit, nihil certi memoria traditum est Sagacitur aut0m Ernestus Gras, ind. 0g. Stroph. p. 39, ex metrorum indole, qua similis est carminum O. X ti Vm a poeta iam Senescente factorum, hoc quoque carmen ad posteriora tempora 459- 451 a. h. roiciendum esse statuit. Nam quod Fraedarolius X eo, quod Salaminis laus a mythicis temporibus, non a clarissima Salaminia Victoria navali repeteretur, anto illam pugnam sive aut a. 480 a Chr. armen comp08itum Ss coniecit, hoc minus valui, si multum semporis iniuriectum fuit pra0turea idonotam ad V. 16 Ceterum Nemea Sueundi, non quarti anni Olympiadis

377쪽

Timodomum vidisse indo colligo, quod tum iam Pythium ortamon subtrum0ditatus osso dicitur v. ). Carmini forma pr000mii si qua poeta civ0s, ut Timodemum victorema om0a0is ludis rud0untor gratulabundi coipiant, cohortatur. In principio Timodsimum ait similitur atqu040m0ridas a Iove, quod Nemeaea Iovis aera vicorit, initium capere 1-5). Indo b0nam Spem Sse, fore ut a x alias quoquo victorias Isthmissas sit Pythias conSequatur, quandoquid0m patriae ius, et adoptiva set senuina virorum rartium atqu0 ad pancratii lab0r0 sustinendos fact0rum altricos sint, set multas iam victorias maiorus ius selphis Corinthi Num0as Athonis oportavorint 6 44). Quibus visitoriis pra0dicatis ad praesent0m vietoriam sedit cives cohortatus, ut vietorem reducum pompa se dulci eantv xcipiant 24 25).Ρr000mii spodioni ui carmini As dixi similit0 atqu0 da O. 10t Horatii carmini 1 6. Sud indo conelia duro non lic0 aliud 0ngius carnisen, quod iusti pinieli carminis part0 sustineret, estutum esse. Longo ni alia natura pro00mii Horatiani st, quo poeta chorum adeantum Xeresendum incitat, atqu0 huius pr000mii indaridi qu virtutuso laudus victoris ipsa iam exponuntur. 0quo L00p. Sehmidlii Ρind. Leb. p. 17 80ntontia hoc pini et hymno si pra0ludi xistimantis mihi probatur, quoniam de prima non secunda partes tribui solebant '. O. 1 88). Ustoris igitur ostivitatum generibus volui consecrationi coronae et epulis, hoc armor pompat praecessiss ultimis vorsibus signifieari puto, nihil ultra.

Carm0n hoo 0ga00dicum grata quadam simplicitate numerorum insigne est, qu0d cum in pompa a choro gradient canersetur, in dipodias vol πόδας ξασήμους dividi obuit et facit potuit. Quartum versum sex

tribus umbris constar patet, sed utrit glyconea a sint, an ionicorum ritu in duas longas xeurrant hoc m0do:

os quod dubitus. Priori enim psercussioni similitudo membrorum pri0ris partis stropha se iusta cata luxis puriodi, alteri colomotria codicum scholiorumqu0 motricorum et casesura sudos in mai0r numero Versuum favere vid0ntur. Equid0m utramqu0 viam eandendi inii, priorum in schematuearmini pra0misso, alteram in Prol. VII. setorum eonferre iuvat armina similibus utris comp0sita O. IX. . VIII. N. IV. I. VII. VIII. Omptae,

υθενπερ καὶ μηρίδαι Στρ α .

VARIA LECΤIO. Inser. m. me Schol. τιμ. θ. χαρνεῖ παγκρατεῖ D COMMENΤARII. V. 14s. Ut a prooemio Iovis Homerida auspicantur, si a

Iovis ludis Nemeaeis Timodemus pancratiasta Rhapsodiis Homerici hymnOS, quibus inde Π0men προοιμίων fuit v. 3 et huc. 3, 104), praemitti solitos esse inter omnes constat mirum illud, quod indarus hic et . v 25 plerumque τὰ πολλά, cf. l. xv11 430. lat. Prol. 14 a Iovis fuisse illos hymnos dicit , ΗΟ-merici autem hymni plerique aliorum deorum suu et unus solus h. 23 isque

378쪽

νωet νικαφορίας δεδεκται πρωτον Νεμ εαίου

εν πολυυμνήτω σὰς ἄλσει. oφείλει δ' τι πατρίαν δερ. f. εἴπερ καθ' δύ νιν ευθυπομπ0ς αἰων ται μεγάλαις δέδωκε κόσμον Ἀθάναις, θαμὰ μεν σθμιάδων δρέπεσθαι κάλλιστον ωτον εν Πυθίοισί τε νικαν

4. ρῶν coni Schmid ἱερct BD - προτον Odd. et Sehol. πρῶτα Sussi. Ηρyn - . δ' ι' δέ τι L - . καθ οδόνιν - ευθυπομπος :ευθυπομπος , ευθέποντος D - . θάνα - . θαμὰ D: sio coni. Harhung cf. N. 1 15 - πυθέοισι -- 10. τι - Bi παῖδα δ' ἔστιν lemma I 11 si sist BD sit ehol. θερstas conisecisse Cratetem testantur scholia 12. αρίων ἀνεῖσθαι D; D χρίωνα νεῖσθαι then. I p. 49 f. brevissimus Iovis Q. Os γηρίδαι SchOL: μηρίδας ἔλεγον τ μεν ἀρχαῖον τους ἀπο του μήρου γένους, ο και την ποίησιν αυτ0 ἐκ διαδοχθ ηδοπι ετ δε ταυτα κοὶ ο ραψωδοὶ Oκετι το γένος εἰς μηρον ἀνάγοντες. ἐπιφανεῖς δε ἐγένοντο οἱ περὶ Κυναιθον, ους φασι πολλὰ των ἐπων ποιησαντας ἐμβαλεῖν εἰς την μηρου ποίησιν κτλ. - . ραπτον per leges etymologicas constat hoc nomen non a nomine ράβδος sed a verbo ράπτειν derivandum esse, quam sententiam iam vetus grammatieu Philoeliorus v. schol. 00mprobavit allato vorsu Hesiodi ἐν Βήλω τότε πρῶτον r. καὶ Uμηρος ἰοιδοὶ μέλπομεν ἐν νεαροῖς υμνοις ράψαντες Οιδην - . νηρ, rima sylla b producta, ut . 11 72 4. καταβολα νικαφορίας γωνων initium V1ctoriae ludorum soliol. μετῆκται δε η λέξις ἀπο των τας οἰκίας κατασκευαζόντων και βαλλόντων του θεμελίους cf. Polyb. XII 6 καταβολην ἐποιεῖτο καὶ θεμέλιον πεβάλλετο πολυχρονίου τυραννίδος - ερῶν hoc nomine proprie significabantur ludi Olympii Pythii Nemeaei Isthmii, V. Prol. xxxv - 4. αλσει, de nemore cupre8sin prope templum Iovis Nemeaei v. Paus 11 15 2. Strab. VIII p. 377 - . φείλει impersonaliter hoc loco dictum ess recte adnotavit Aristarchus G. πατρίαν καθ' ὁδόν per patriam viam aevum eum recta deducens decus Athenis dedit nimirum pater et maiores Timodemi multa vietorias Isthmiis et Pythiis consecuti erant - κόσμον referendum esse patet ad pronomen νιν Athenis autem degus et ornamentum imodemus dici videtur, quod Athenis, capite Attica si terrae, pompa ducebatur et epinicium carmen cantabatur de particulis με . . . τε pro τε . . . τε OSiti Vide O. 11 6 νικαν infinitivum esse malo quam genetivum a nomine αωτον pendentem - 10. multas eum alias insuper Victorias consecuturum esse poeta comprobat divino et proverbiali exemplo

vicinitatis et familiaritatis Orionis et teiadum - 11. ρειαμ Pleiades ut non longe ab Orione in ea et distar et verti significet, lusu similium nominum ρειαν et Γ ρίωνα poeta utitur; ρειαι autem sive montanae leiades dicuntur, quod filiae Atlantis erant et in monte Cyllene degere ferebantur, qua de re scholiasta scite adn0tat Σιμωνίδης δε μίαν τῶν Πλειάδων μαῖαν

379쪽

καὶ μὰν ἁ Σαλαμίς γε θρεψα φῖτα μαχατὰν 20

iciamus Acharnensis Timodemus perhib0tur in titulo Attico CIA 111347. 14. ἐπάro quod felici acumin Berghius restituit et etiam in Aristoph. an. 1028 ἐπὶ νίκη im pro ηνίκ' κουσα restituendum esse iudico, illustratur versu Homeric Λ 32 τοὶ ἱπποι δε πληγης ῖοντες ρίμφ' ἔφερον θοον αρμα. Egregie autem iureni poeta blanditus est, quod eum cum Aiac heros composuit 16. παλαίφατο hoc addidissse poetam suspicor, quod Astharnarum vetus fama fuit, Salaminiorum virtus nuper pugna Salaminia comprobata fuit 17. σσα δ' ἀμφ' έθλοις quod ad certamina attinet cf. O. 1 10 - 19. ψιμέδοντι Schol. καταχρηστικῖς ἀντὶ του ψηλου rectius montem Parnassum deum a p0et singi dices sex alto cacumin in humiliores regiones dominantem -- 21. ἐλοπος πυλαις codiciani lectionem πτυχαῖς defendunt similibus J0cutionibus Πίνδου ἐν πτυχα P. 1 15 Κρισαίαις πτυχαῖς . v 18 At ut benedonvalles et saltus montium indi et Parnassi πτυχαί flexus tortuosi dicuntur, ita minus commode campi Isthmi quo cum accedat, quod alia regiones Pelo-p0nnesi multo aptius quam sthmio Πέλοπος πτυχαί dicantur, illud nomen recipiendum duxi, quod Isthmi proprium os et tiam Bergkii applausum tulit: ben enim scholiasta ad I 11 19 Corinthum πυλας της Πελοποννησο dicit, Secutus ind. . IX ;. in . N. x 27 et Bacchyl. r. 7 ω Πέλοπος λιπαρας νασου θεοδματοι, πυλαι - 24. ιος ἀγῶνι ad πτα δ' ἔν Νεμέα ita roraro, ut ταδ' οἴκοι μάσσοι ἀριθμοῖ parenthesi uteriecta esse ducam. Namque num

380쪽

2 ἁδυμελεῖ δ' ἐξάρχετε φωνὰ

dubium est, neque intellegitur, cur im0demus celeberrima certamina Atheniensia Panathenaica non obierit, obierit minora iasia vel Olympia - τον, Iovemne an agonem Iovis intellegas, nihil interest - κωμάξατε pompa celebrate, ut simili modo χορευειν saltando celebrare cum aecusativo iungebatur 25. ἐξάρχετε cum Verba o πολῖται κωμάξατε ιμοδημω σπιν ευκλέι νόστω procul dubio ad cives choreutas, redeuntem imodemum pompa prosequentes et victorem hoc ipso carmine praedicantes, referenda sint, insequentia quoque verba δυμελεῖ ἐξάρχετε φωνὰ de hoc carmine ipso intellegenda esse patet. Negotia solum verbum ἐξαρχετ facessit. Namque hoc n08trum carmen adeo iusti epinicii partes fusetur, ut alii carmini eo praeludi parum probabile sit. Qua d causa rectius illud verbum ita interpretaberis, ut epimen nutum ceteris festivitatis generibus antecedere ducas nescio tamen an prorsus alia interpretandi via ineunda sit, ut ἐξάρχετε hoc loco idem valere ducamus atque

canit tamquam praecentores, unde choreutae laetis acclamationibus ceterae catervae civium undique circumfusae suo carmine praeeant.