Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

421쪽

μολὼν χθονός, εν - Πυθίοισι δε δαπέδοις 5035 κειται Πριάμου πόλιν - Νεοπόλεμος ἐπεὶ πράθεν,

ελασεν ἀντιτυχον ἀνὴρ μαχαίρα

γαρ . . . ἔμολεν BD, qua in lectione ἔμολεν pro genuina μ ολον vel ιμόλυνὰ Didymiconiectura seriptum esse scholia testantur γὰρ elee Hermanu, μόλεν coni Schmid; βοαθόν o . . . μόλεν Oni Fein 35. πριάμου Trici. πριάμοιο i Νεοπόλ. Scripsi: νεοπτόλ. odd. Νευπτ. 00hmer; f. reigchmer Z. 3 1895 571 - 37. ἄμαρτε, πλαγχθέντες δ' εἰς Ἐφυραν Boeckh αμαρτεν ἴκοντο δ' εἰς ἐφυραν πλαγχθέντες Bi πλαχθ'. 'q); μ ta δ' εἰς φ πλάναισι vel λάνητες coni. Berg - 39. φέρει D: φέρεν , ἔσχεν paraphr. - 41. κτέατ' ὰνάγων , quod ex duplice lectione κτεατ' ortum esse videtur 43. βαρυνθεD - δε περισσὰ coni Schmid περισσὰ δ BD 33 A. mortem Oecumbere Omnes homines, sed honore ornari quorum famam mortuorum deus augeat, exemplo Neoptolemi poeta illustrat, ut 0rtuus antistes pomparum Delphicarum a diis constitutus sit - 33. τοι tertio loco positum defenditur similibus exemplis . 1 94. III 59. D. 71 - μφαλον χθονός Delphos cf. . 1 4, 35. εοπόλεμος pro εοπτόλεμος ad exemplum dupli is formae Homericae πτόλεμος et πόλεμος usurpare eo magis iudaro licuit, uod pinguis littera et huius nominis prosodica ratione, ne quinque syllaba breves es deinceps exciperent, nata erat 36. καὶ Βαναοί non solum Dardani, sed etiam Danai mala perpessi sunt 37. κέρ0υ quam insulam prima Neoptolemus petebat, quod in ea natus et educatus erat Ἐφυραν, piroticam, unde in Molossorum terram venit et regnum Aeacidarum condidit eadem Neoptolemi fata attigit N. v 53 - 40. γέρας, sceptrum et solium regi - 41. κτέαν' κρ0θινίων res captae, e quibus primitiae belli constabant, ut in notissima formula ε ρκος δόντων. indaro igitur haec causa iustissima itineris Neoptolemi placuit alios aliter sensisse, quin etiam fuisse, qui praedandi gratia eum Delphos profectum esse dic0rent, scholia et Strabo p. 421 tradunt 42 fusius Neoptolemum a Delpho quodam interemptum esse narrat ur. Andr. 1149 88. - 43. βάρυνθεν δε περισσα ελφοὶ ξεναγεταί Delphos aegerrime, qua erant pietate erga hospites, Neoptolemi caedem tulisse poeta adseveriuVit, ut eorum ausam a scelere improbi cultrarii separaret et semet ipsum ab excusando isto facinore quam maxime abhorrere ostenderet. Hanc enim in suspicionem antea inciderat, cum in paean nulla doloris significatione addita solum dixerat Neoptolemum occidisse μφιπόλοισι μαρνάμενον μοιριῆν περὶ τιμὰν schol a v. 94 - 44. ἐχρῆν hoc loco verbum valet id unde ortum est, χρεία ν fatale fuit, ut saepe apud poetas tragico - δον αλσει cf. . in M δον τέγει quibus locis dativus non pendet ab ἔνδον, sed dativo loci αλύει, τέγει ad rem accuratius declarandam adverbium ἔνδον additum est. Sepulcrum Neoptolemi muro cinctum exeunti templum ad sinistram fuisse docet aus x

422쪽

50 Αἴγινα τεῖν Λιος τ' Ἐκγύνων θρασυ μοι τόδ' εἰπεῖν φαενναῖς ἀρεταῖς δ0ν - κυρίαν λύγων Ἀντ γ . 750ἴκοθεν. ἀλλὰ γαρ ἀνάπαυσις εν παντὶ γλυκεῖα --γ' κύρον δ' χεικαὶ μελι και τὰ τέρπν' Ἀνθε' Ἀφροδίσια. φυὰ δ' κασ-τος διαφερομεν βιοτὰν λαχόντες, 8047. θεμίσκοπον Di - πολυθυτονὶς D; OS πολυθότοις uterpungit ri- starehus, autem tace Hem - 49. ψευδεσι μάρτυς coni Boruemann hilol 45, 606, ψευδι idem p. ursian-Militer 1892 290 - μάρτυς δ D: μάντις 50. τόδ', ευρεῖν φαειν coni. Stessen rogr. Nicola igymn. LeiΡg. 188 p. 4 51. λεγων coni. Heimsoeth 2i iti Seholiast quod narrat Neoptolemum primum sub limine templi; postea Menelao in uero nemore ἐν τεμένει sepultum esse, cum narratione de insens in Neoptolemum animo DelpJhicorum sacerdotum cohaerere Videtur. Eodem spectat quod Pausanius 1 4 4 narrat Delphicos neerdotes primum sepulcrum Neoptolemi tamquam inimici et sacrilegi in nudo honor habuiss00 postea demum, eum contra Gall0s iis auxilium tulisset, litare sacrificiis coepisse , 46. ρωῖαις δε πομπαῖς πολυθυτοις sacra ἐναγίσματα heroibus multis victimis facta significat, quibus cum sacris lectisterni heroum coniuncta erant, de quibus Ohol. γίνεται ἐν ελφοῖς ρωσι ξενια, ἐν οἷς δοκεῖ ὁ θεος ἐπὶ ξένια καλεῖν του ἐρωας. Haec sacra et lectisternia ut rite fierent, 00pt0lemus heros curabat, cuius nomen, eum Aeaei iustitiae memoriam revocaret, pro bono omines ευώνυμον habebatur AS. τρία ἔπεα proverbiali locutione poeta usus paucis rem declarari posse dicit hae autem tria non, ut scholiastae perperam interpretantur, ad praecedentia pertinent, quod Neoptolemus rixa propter carnes Xeitata occid0rit, Delphi necem damnaverint fato atque deorum consilio m0rs Neoptolemi prop0 templum Delphicum destinata fuerit, sed ad sequentia verba ου ψευδις ὁ μάρτυς ἔργμασιν ἐπιστατεῖ non mendax antistes caerimoniis Neoptolemus praeest'. Haec in se conclusa et absoluta sunt neque indigent additamenti, quod Meggerus adiecit puncto post ἐπιστατε delet et ἐκγόνων cum ἔργμασι Oniuncto Immo genetivus τεῖν Βιός τ' ἐκγόνων a proximis verbis φαεν- ναῖς ρεταῖς pendet splendidis virtutibus Aeacidarum poeta fiducia facta est ut tam honorificam sententiam ferret. Difficilior ad explicandum est accusativus ὁδον κυρίαν λόγων. Quominus enim eum appositionem dativi ἀρεταῖς esse putemu8 grammaticae leges, quominus accusatiVi τόδε, sententiarum nexus impedimento est. Ind analogiam similis constructionis . 1 54 secutus ὁδὼν ad verbum εἰπεῖν traho idem atque καθ' ὁδον valere ratus hoc dicere incedentem viam compotem sententiarum domo adfluentium.

52 s. digressionem de Neoptolemo abrumpit, ut ad hearionem patrem victoris transeat quamvis enim dulci re perpetuo tractat fastidium parari. Patris autem mentionum in pinici filii adulescentuli fieri nihil miri et quod quaesitis argumentis excusari debeat, habe - 53. sententiam repetivit bHom. Il. XIII. πάντων με κόρος ἐστί, και πνου καὶ φιλότητος - 4. δυα principio novae partis posuit, quod a facultate natura cuique ingenita omnem eventum pendere persuasum habebat obscuris autem ambagibus significat, ut aliis hominibus, sic etiam Thearioni non omnia a natura data esse dene gata autem ei fuisse vid0tur corporis vegeta vis, qua in ludis gymnicis adversarios vinc rei dedit quidem ei Parca divitiarum copiam quae sufficeret καιρον

PINDARUS est Christ. 19

423쪽

ορεξε Θεαρίων - τὶν δ' ἐοικότα καιριν ὁλβου 85

δίδωσι, τύλ-μαν τε καλον - ἀρομενω π.. . 60 συνεσις ου ἀποβλάπ-τει φρενον. ξεῖνός εἰμι, σκοτει-ν0 απέχων ψύγον 90υδατος τε ροὰς - φίλον ς ανδρ αγων κλέος ἐτητυμον αἰνέσω ποτίφορος δ' ἀγαθοῖσι μισθος ουτος.

εδεν δ' ἐγγυς χα ς ου - μέμψεταί, ἀνὴρ Στρ. δ .

καὶ ξενία πέποιθ' - εν τε δαμόταις

0μματι δέρκομαι - λαμπρύν, ου υπερβαλών, βίαια πάν - εκ ποδ0 ἐρυσαις ὁ δε λοιπ0 εἴφρων ποτὶ χρονος ερ-ποι μαθων δέ τις αν ἐρει, 100 ε παρ μέλος ερχομαι - ψάγιον αρον ἐννέπων.

Mommsen - 68. τις αν ἐρεῖ i et schol. τις ἐρέει coni. oechi probabiliter 69. ψάγιον BD cons. Hesych. ψαγιον πλάγιον οῦ ψέγιον riel. -υλβου et animum honestarum rerum appetentem, temperatum eum consilio et prudenti 57. τέλος fastigium felicitatis 60. ποβλάπτει φρενῖν prudentia mentis cavit ne audacia stolida ab honestis καλῖν depelleretur cf. . vii 47 61 σκοτεινον, κοτεινον Pronuntiari poeta Voluit, ut Homerus άμανδρον pro Σκάμανδρον cf. D. 142 et Christ, Metri d Griechenis Romer p. 1 - 1 ξεῖνός εἰμι nimirum hospitem magis etiam quam civem a cavillationibus abstinere

praemium poesis, quod res bene gestas quasi remuneratur, probis hominibus

conducit.

64 s. a laude suae probitatis, quae ab omni maledicentia abhorreat, rursus ad crimen sibi immerito irrogatum redit - 4. χαὰ . . . οἰκίων Epiri incola, quem bonae fama Neoptolemi auctoris regiae domus Epiroticae, maxime consulere par est, me non reprehendet, quod de laude bonorum hominum detra Xerim Achaei autem Epirotae esse perhibebantur, quod Thessali Achaei ex Epiro olim in Thessaliam immigrasse ferebantur. In hac simplici huius lodi interpretatione Hermannus, De Sogenis eginetae victoria quinquertit, pusc.

m 22 S. non aequievit, sed reiectis veterum grammaticorum commentis Achivum quendam cum Thearione in certamen descendisse eumque vicisse argutius quam verius commentus est 65. καὶ ξενία . . . ἔν τε δαμόταις, et apud peregrinos et inter cives incedo vultu sereno conscius nullius culpae 66. περβαλών υπεροπτικός chol. cf. HOSS. Hesych. περβολία υβρις - 69. ι . . . ἔρχομαι num inconcinne incedam namque qui me noverit, me quidquam inconcinuefacere et ad calumnias serendas prouum esse negabit

424쪽

θοὰν γλοσσαν ' ἐξεπεμμψεν παλαισμάτων Ἀντ δ . αυχένα και σθένος ἀδίαντον, αἰ θωνι πρὶν ἀελίω - γυῖον εμπεσεῖν. εἰ πόνος ν το τερπ-νον πλέον πεδέρχεται. 75 α με νι-κοντί γε χάριν, ει τι πέραν ἀερθεὶς 110 ἀνέκραγον, ου - τραχύς εἰμι καταθέμεν εἴρειν στεφάνους ἐλαφ-ρύν ἀναβάλεο, Μοισά τοι κύλλα χρυσ0 ε τε λευ-κον λέφανθ' ἁμα 115κα λείριον ανθεμον - ποντίας φελοῖσ' ἐέρσας.

πεμ φε coni. Bergh ος ἐξέπεμψας , o ἐξέπεμψε -- 73. μίαντον coni Heeher 75. πέραν Hermann περ αν περ αν B B -- 77 αναβάλε Τrici. ἀναβάλλεο BD - 78. κόλλα coni. Rauchetistein κολλὰ BD 71. προβάς cum ace. τέρμ α iunctum est ad analogiam verborum περβάλλειν, ἐκβαίνειν, ἐξίστασθαι al. cf. Hesych. προβά. υπερβάς, quam glossam falso M. Selimidi in Hesychii ditione ad Soph. Ant. 853 rettulit . Comparat autem poeta linguam procacem iaculo et semet ipsum iaculatori lineam, qua usque iaculantem procedere licet, non egresso. Ipsum enim verbum πρ0βάς prohibet quominus τέρμα finem iaculandi intellegamus nimirum nemo finem egressus iaculum mittit. Hac autom imagine poeta utitur, ut quamvis frigide transitum sibi paret ad Sogenis quinquertium, cuius pars iaculatio fuerat G2.

6' ἐξέπεμψ Bergilius vestigia codicis D secutus rostituit, ad τέρμα προβὰς

ακοντ' ροα referens et hunc in modum sagacissime interpretans in Nemeaeo certRmine quinquertii, cui interfuit Sogenes, videtur unus vel alto iaculantium egressus esse lineam, qui cum propter hanc fraustem a certamine abigerentur, luetae certamen, quod subsequebatur iaculationem aemulorum numero immi-ituto iam et facilius multo et celorius conlaetum hi Contra scholiasta cum ς ἐξέπεμψε legeret, si logum obscurum dilucidare conatus est o ἄκων αἴτιος γενόμενος της παντελους νίκης υκ ἐποίησε χρείαν σε ἔχειν του δια πάλης σε περιγενέσθαι Nimirum qui tribus prioribus partibus quinquerti adversarios superasset Omne quinquertium vicisse aput at V. Prol. xxxm q. t ab eo, qui gravissimam partem quinquertit i. e. luctam plane non iniit, laudatio magni laboris v. 74 vereor ne aliena sit. Miro autem acumine ridericus te ann. l. phil. 1893 p. 812 πόνον non luctatoris sed poetae intellegendum esse censuit - 73. Oχένα καὶ σθένος accusativi relationis sunt ad ἀδίαντον referendi nisi duos accusativos σὲ et Orένα anul0gia duplicis datiVi . VIII 3. x si defendere malis As versus et ad explicandum et ad interpungendum difficillimos ita interpretor, ut verbis ει ι . . . καταθέμεν parenthesi interiectis iu-

finitivum εἴρειν ab ἔα pendere aut absolute pro imperativo cf. P. I 8 positum esse putem sine me victoris quidem in gratiam, si quid altius evolavi a

proposita re evagatus, non recuso rationem reflectere nectere coronas, propere auSpicare, Musa, profecto coronam compinge ex Ruro ebore candido, corali florido Iovis vero memor propter Nemea multisonum hymnum placide ed - 75. εἴ τι πέραν ερθεὶς ἀνέκραγον ad digressionem refero iusto longiorem de Neoptolemi nece, a qua iam ad debitum honorem victoris haud aegre se redire dicit similiter a digressione se revocat . 1 33 8s - 77. ἐλαφρόν Vimadverbi obtinere duco repudiata eorum sententia, qui nectere coronas facile esse vertunt Ἀναβάλεο schol. ἀντὶ του νακρουου καὶ ἄρχου τι λέγειν λα

425쪽

ησυχῆ βασιλη α δε δεῖν πρέπει 120 γάπεδον ν τόδε γα-ρυέμεν ἀμέρα0πί λέγοντι γὰρ Αἰακόν

νιν π ματρ0δύκοις γοναῖς φυτευσαι,85 μεν π0λίαρχον ευ-ωνυμ πάτρα, δερ ε . 125 Hράκλεες, σε δε προπρεων μεν ξεῖνον ἀδελφεόν τ . - εἰ δε δευεται

ἀνδρ0 ἀνήρ τι, φαῖ μέν κε γείτον εμμεναινύω φιλη σαν τενδε γείτονι χάρμα πάντων 130επάξιον εἰ δ αυτ καὶ θε0 ἀνέχοι, 90 ε τίν κ' θέλοι, Γίγαν-τας ς ἐδάμασας, υτυχος.ναίειν πατρὶ Σωγένης - ἀταλυν ἀμφέπων θυμον προγύνων ἐυκ-τήμονα ζαθέαν ἀγυιάν 135επεὶ τετραόροισιν δ' - αρμάτων ζυγοῖς Ἀντ ε .εν τεμένεσσι δομο εχει τεοῖς, ἀμφοτέρας δε - χειρος. μάκαρ,

95 τιν δ' πέοικεν H-ρας πύσιν τε πειθέμεν 140

probasse scholia tradunt 88 iniσαιτ' i 89. νέχοι hiersch αν IoiBi, λέγοι ergk 93. θ' D: σθ' τεμένεσι Am 95. Ηρας coni. Bothe: ο ραν BD 80 s. diis iam et heroibus Aegineticis ultimam partem carminis dedicat 81. θρόον μνων δόνει cons. Bion epis Adon. 81 μ)ὶν υκ εὶ δονέε μέλος ησυχῆ et μερῆ πὶ placidos modo melodia Lydia significare videntur 83 genuinae forinae μέρα non μέρα vestigia hoc uno loco in cod. D servata esse exposui Sigb. d. b. Ahad. 1891 p. 40 alia exempla v. Z. 32, 7. CollitκDI. 3342, 20 - 4. λέγοντι verecundo quae de diis homines fabulentur refert; cf. O. 1 28. I. 11 46. Hor. Co 8, 14 Leuiset, hil. 39, 325 - νιν i. e. βασιληα θεῶν, qui subiecti partes obtinet - ματροδόκοις, passive semine ab Aegina matre concepto 86. ρακλέες vocativum pronomini σεο , ut plerumque, praemisit - ξεῖνον δελφεόν τε, quod Horculos et ipso filius Iovis erat et Aeaeidarum hospitio visebatur 87. respicit indarus Hes opp. 345. γείτονες αδστοι Dioν, ζώσαντο δε πηοι, et Alemanis vocem μέγα γείτ0ν γείτων Hoc si etiam deus probet, Sogenes eum medius inter duo sacella Herculis habitet optima vicinitate fruatur. Audacia metaphorarum in hac parte carminis mirarii quandam audacium traiectionis verborum 90. ἐν τίν . . . γυιάν pro ἐν τίν κεπατρι, ς Γίγαντας δαμάσας Σωγένης ἐθέλοι ευτυχῶς ναίει ἐυκτ ζαθ' ἀγυιάν)90et addidit, quam tamen similem habes . um 68. 1 1:J. N. Ι 87. I. II 6. III 8 - 3. τετραόροισι ' hi adrigarum non proprium est, ut a temone medio iugum in utramque partem extendatur, sed nil orationis tumorem augendum quadrigarum quam bigarunt imagine uti poeta maluit

426쪽

κύραν τε γλαυ-κώπιδα δυνασαι ὁ βροτοῖσιν ἀλκὰν ἀμαχανιαν - δυσβάτων θαμα διδύμεν.

εἰ γάρ σφισιν - πεδοσ-θενε βίοτον ἁρμοσαι 145ηβα λιπαρω τε γῆ-ρα διαπλέκοις

ο ιν τε μαψυλάκας σὰς Κύρινθος. 15596. δένασαι δ in parenthes posuit Berg - 98. σφισιν Aldina: τιν BD 101. πιθεν ed. Moreliana: πισθεν -θε D B D - 103. τρόπασι D 104 ταυτὰ Boeckh: ταυτα BD - τετράκι chmid τετράκις BD - 105 μαψυλάκαις coni. Selineide probabiliter. 96 κορα γλαυκώπιδα virginem Minervam, quae nomine λὰλκομενη δος adversos casus auxiliatrice manu arcere credebatur ei autem et Iovi Hercules persuadeat, ut se in avereundandis malis adiuvent 98 εἰ γάρ utinam 102 s. in fine carminis poeta ut voto pro victoris salute votum pro sua fama addat ef O. 1 5 s. 1 105. . 11 s), denuo a crimine Neoptolemi laesi se purgat, sed te argumentis iam allata recoquere cogatur, proverbiali locutione, qua qui crambem recoquebant carpebantur de sensionis brevitatem excusat. De origine proverbii scholia haec narrant Megarenses dominationis Bacchia darum impatientes desectionis consilia volvebant tum Corinthii legatos Megaram miserimi, qui cum frustra Megarenses a consiliis rebellionis detorrere conati ossent, ad postremum cum gravitate dixerunt: δικαίως στενάξει ὁ ιις οριν- εἰ μη λήψοιτο δίκην παρ' Oτῶν. at Megarenses legatos lapidibus abegerunt et in fugam coniectos eos persequebantur, tentidem clamantes o Bibς

427쪽

Argum0ntum. Dinidem Mogae filium Aoginotam o gonte Charia darum v 46 No-msa cursu vicisse et patrem eius odem genere certaminum antea iam victoriam reportasso ex carmino ipso cognoscimus. Didymus ero excatalogo Nemeonicarum hoc unum resert neutrius nomen intor victoros Stadio comparere, unde os non stadio, sed duplici stadio si v diaulo vicisse probabit fit Vorum segorrim ferimus, quod doctus grammaticu ex sitis catal0gis, fortasse quia in iis nihil pra0ter stadio victoros notatum invenit, do temp0r victoriarum nihil adnotavit atqui omnis in torprotati huius carminis a tomp0re, quo id Seriptum Ss videatur, pendet. Hoc quid0m x 0t tutior carminis Suspicari licut rurum publicarum statum, qualis illo tompor fuit, indaro magnopere displicuissu eiusque animum non solum senoctutis ingravoseuntis olustiis v. 38), sod tiam dolor se ira ob hominum iniquitato sit impiotatem afflictum fuis80. Haud auto tristitia optime, ut Dissonius monuit, quadrat in annum 459 8 a Chr. Ol. 80 2), qu anno post pugnam euryphaleam Athenienses A0ginam ppugnare parabant, Vel 008 qui r0xime ant0-

428쪽

NEMEA VIII.

esss0rant annos 461 vol 463), quibus lit0s intor Athonisinss sit A ginotas seri o0pta sunt Athsini sensium nim fraud08 0 perfidias, quibus Αρgi- notas oppressorunt, aptissim exemplo vafri astuti lixis adumbrantur, o prisco spl0ndori Aeginae, cum Athseniensin et Lagedaemoniorum dueessapiontia Asia et Aegineta ob00diebant, optime opponitur tristitia prassons, qua Atheniensos insulam eginam in stis armis invadobant. Hoc modo si carmen interprotamur, mirum quantum ars et pulchritudo carminis aug0tur hoc nim x carmin et similibus carminibus . VII. VIII. O. XI apparot indarum non solum splend0r figurarum ut sublimitato sententiarum excellere, verum etiam oris animi arietibus ot ipsum commoveri et h0minum pectora commovere. Quas eum ita sint, nihil moror Loopoldum Sehmidtrum, Pind. Leb. 430 S., a iuvene poeta, eum ius ars nondum consummata fuerit, o carmen scriptum esse opi

nantem.

Ut aspecii Aoginutidis piniciis a numino divino post auspicatur cf. O. VIII. P. VIII. N. VII. I. V), si in hoc quoque carmin a Mortasse, nuntia Vonoris, orditur 1-5), id quod i 0tati iuvonis victoris gregio accommodatum fuit et aptum transitum posita parat ad mors Ioviso Aegina nympha comm0morandos, unde Aeacu8, iustissimu reX, pro- orsatus sit, cuius iudiciis libonior olim ducos finitimarum divitatium paruorint 6-12). Huius igitur genua poeta ampl0xus pro saluto urbis ot civium pia vota adit, simul illustrans Lydiis modis victoriam Dinidissiusque patris Megae se cum iustitia coniunctas, quas similos osso ait Cinyra Cyprii, cuius fama Aeginetis gratissima sit quasi familiaris fuit, quod unus ex pronopotibus uaci oucer Salamina urbem in Cypro insula condidorat 6-18). Cum iam in eo poeta Asot, ut d Cinyra fatis vorba a corsit, ab hoc consilio proptor invidiam obtreetatorum se revocat o insigni xemplo domostic Aiacis ad manus sibi in forondas compulsi domonstrat, quanto plus apud hominos astutia disoria quam virtus simplo valeat 18-34). In fortia parto carminis v. 35 51 poeta talos

moros 80 010statum nix stud sero dicit, ii gratus civibus iustitiam si morum probitatem usque ad extremum spiritum servet et stronuorum virorum, quale Dinis et Mega sint, famam augeat epiniciis, qua dudum optima solatia i rasmia laborum xistimata sint. - otum car-

unaqua seque plenum et in se conelusum sententiarum orbum amploetitur, quam c0mpositionis concinnitatem postam senescentem excoluisse doqui ad

O. XIII.

Motra huius carminis a s0voritat Doricorum carminum dactylo opitriticomam plus uno nomin dise0dunt, primum quod a bisyllaba basistropha xorditur, d0indo quod sectus cursu niumerorum Saepe interrumpitur Str. . , p. 1. 3. b. ), tum quod in podi versu quarto troelia ista tripodia in locum da etylica succossit cf. O. xiii ), unique qu0 stropha vorsus quartus et podi tertius ab anapaesto incipiunt, quae res omnos cum Jovitato Lydia harmoniae v. 15 cf. rol. 1x cohaerere

videntur. Stropha primi orsus altera syllaba utrum anceps an longa irrum morarum sit, a varia lueti0n V. 40 pendet Strophae Versus quar-

429쪽

PINDARI PINICIA.tus ut op0di fortius atrum eum ant000dsent versu cohaereant an maioruintorvallo ab 00 divolisendi sint, o magis dubium si, quod in fin prioris versus m0d maxima vv. . . 12 25), modo nulla int0rpunctio str. 20 29. 37 42 46 posita est. - u modo armon cantatum sit, non indi ea tum a poseta invenio, ni8 qu0 epithet0 επικώμιος υμ νος v. 50 ad chorum t omissationem spectar videtur. Pompam quidem quontinus fuisso statuamus, obstaculo sunt trip0dia da etylica cataleetieau 0p. a. ), utp0t qua passibus h0ri gradioniis vix adcommodari p0ssint.

IAZρα ποτνια, κῆρυξ Ἀφροδίτας ἀμβρ0σιῆν φιλ0τάτων, ατε παμθεντοις παίδων τ ἐφίζοισα γλεφάρ0ις τ0 μ ὲν μεροι ἀνάγκας χερσὶ βαστάζεις, τερον ' τέραις.

ἀγαπατὰ δε καιροῖ μη πλαναθέντα πρ0ς εργον καστον των ἀρειόνων ρώτων ἐπικρατεῖν δυνασθαι

olo καὶ Λιις Αἰγίνας τε λεκτρον ποιμενες ἀμφεπύλησαν 10 Κυπρίας δώρων εβλαστεν δ' υἱῖς ἰνώνας βασιλευς χειρὶ και βουλαῖς ριστος πολλά νιν πολλοὶ λιτάνευον δεῖν ἀβοατὶ γαρ ηρώων ω- 15

τοι περιναιεταόντων

10 γηθελον κείνου γε πείθεον ἀναξίαις κύντες,

nταδιων και πατρος εἰπεῖν παρέχει δέ φησιν ὁ Βίδυμος, την ὰπορίαν το μη - δετερον Mτον ἐν τοῖς Νεμεονίκαις ἀναγεγράφθαι - . παρθεν ἔχισι , παρθενιοισι - βλεφ ν - . μάρας , μέραις echer collatis, uti a. ix 4 probabiliter - ἀνάγκαις Hermanti, ν' ἀγκὰς chmi probabiliter 6. ποιμένος D - . g. riel. κἀβ. Bi et schol. COMMENTARII. V. 1. Iuventute et Am0ribus initium carminis poeta sumit quod Dinis victor amori et nuptiis maturus erat, unde ne iustum tempus καιρον V. 3 amandi uxoremque ducendi neglegat monet - 2. ἐφίζοισα γλεφάροις ei Mosch. 1 3 πνος βλεφάροισιν ἐφίζων Soph. Ant. 79 βλεφάρων Ἀερος ευλεκτρ0υ τυμφας, or C. 1 13 8 Cupido fulchris excubat in genis t - ραις . . asperis et ferocibus similia nutrix in ur Hipp. 414 s. loquitur 4 ἀγαπατὰ quod idem atque γαπατον valet, eum verbi προ εργον καστον coniungo, ut omnem ad rem opportunitas plurimum valere dicatur cf. r. 12s 6 dio Aiγίνας τε Iovis dei et Aeginae nymphae, a quibus Aeaeus heros Aeginetarum prognatus est; oriam nuptias lepide Pind. I. 111 21 refert G. -πρίας δώρων cf. . 1 7 φίλια δορα Κυπρίας ερωτες hic medium loeum obtinent 1nter affectius anim et deos ministros Veneris; f. r. 122 4 - Οἰνώνας Aeginae insulae eam autem obsolet hoc nomine nuncupavit, ne eodem nomine et insulam et nympham appellaret idem tamen nomen recurrites V 4. 11 2 - q. βο-ατ . . . όντες eandem rem duplici modo ut negandi ἀβοατι et affirmandi εκοντες expressit verbi in principio et fine nuntiati positis, ut quantum

430쪽

ναισιν αρμοζ0 στρατον, 20οι ' νὰ Σπάρταν ΠελοπηΓάδαι. ἱκέτας - Αἰακου σεμνον γονάτων πόλιός θ' υπερ φίλας ἀστον θ' υπε τονδ' πτομαι φερων 15 Λυδίαν μίτραν καναχηδὰ πεποι-κιλμέναν, 25υείνως δισσον σταδίων

καὶ πατρ0 Μέγα Νεμεαῖον ἄγαλμα

συν θε γάρ τοι φυτευθεὶς

3σπερ καὶ Κινυραν εβρισε πλουτω ποντί εν ποτε Κυπρω. 0ῖσταμαι δὴ π0σσὶ κουφοις, ἀμπνέων τε πριν τι φάμεν.

20 πολλὰ γὰρ πολλὰ λέλεκται νεαρὰ ἐξευρύντα δομεν βασάνω

21. δε λόγοι m. ricliniani fort. ψον φθονεροῖσι δε μόμφος μομφαί auxili

Hemerden - φθονεροῖς ἰάπτεται sehol ad Soph. iae. 15 interesset significaret inter Graeeos principes olim sua sponte Aeaco iustissimo iudiei obtemperantes et Aeginetas setorosque Graecos nune invitos stuperbis Atheniensibus oboedientes. De fabula principum Graecorum auxilium et intercessionem eae implorantium ad N. v 10 commentntus Um - 11 κρανααῖς, saXosis quod epitheton ornans est Ithacae insulae apud H0merum, Attici agriapi ad Pindarum O. 11 82. 11 38 - στρατον, populum vide ad O. V. 12 12. Πελοπx άδαι falso hoc nomen a indaro formatum est ad analogiam pistronymicorum a nominibus in επις derivatorum, ut IIηλεFιάδαι et Πηληιάδαι a nomine Πηλεος 15. Λυδίαν μίτραν μίτρα infula supplicantium est quae Λυδία hoc Oeo audit, quod proces ad Aeacum et totum hoc carmen Lydiis modis canenda erant, ut bene monuit alter scholiasta: ουτως εἶπε το ποίημα αυτ0υ ς Λυδία αρμονία γεγραμμένον - 16 διοσων σταδίων ornate pro vulgari διαυλου, ut scite adnotant scholia δισσῶν δε ταδίων, τι διαυλοδρόμος. Namque stadio numquam Dinidem viciss ex indicibus vict0rum veteres grammatici compertum habebant, ut in argumento carminis exposui - εμεαιον γαλμα decus Nemeaeum carmen Lydiis modis compositum dicitur, quod victoriam Nemeaeam illustrat 17. συν θεῶ spectat ad reces, qua paulo ante V. 13 poeta fuderat.18. Sensim ad fabularem partem arminis transit - σπερ scit. θεός de Cinyra vetere rege atqui sacerdote Cypri v. P. II 15 - 19. σταμαι ut O. I 53 Verbo φίσταμαι, N. V 16 verbo τησομαι ursum rationis inhibuit ad aliam rem transiturus, si hic quoque verbo σταμαι inchoatae narrationis filiam ab rupit, ut priusquam Iura proloqueretur spiritum duceret 20. πολλα γὰρ πολλα λέλεκται quinam multa vario modo de Cinyra diXerint nescimus, neque hanc Sed penuriam argumenti veram causam, cur orationem de Cinyra ab-nimperet, fuisse redideriau - νεαρὰ ἐξεπιρύττα hoc ex loco eognoscimus indari morem fabulas inmutandi, quo de ad P. 111 27 disputavimus, in reprehensiones acerrimus incurrisse - 21. απας κίνδυνος purum putum ericulum;

라틴어 텍스트