장음표시 사용
411쪽
PINDARI EPINICIA.αγχι καρποφοροι αρου-
ραισιν, is ἀμειβύμεναι 10 τόκα μεν ων βίον ἀνδράσιν επηετανον εὐπεδίων δοσαν, τύκα M αυτ Ἀναπαυσάμεναι 20 σθένος μαρψαν. Ἀλθε τοί μεας - εξ ερατον ἀέθλων 15 ταις ναγώνιος, ταυταν μεθέπων
0ὐκ αμμορος ἀμφὶ πάλα κυναγέτας,
15 'χνεσιν ν - Πραξιδάμαντος εον - πόδα νεμων π α πατροπάτορος ὁμαιμίου. κεῖνος γαρ λυμπιόνικος ων - Αἰακίδαις 30 20 ρνεα προτος νεικεν ἀπ' ἈλφεοO, καὶ πεντάκις σθ-μοῖ στεφανωσάμενος,
Bi δε et Sehmi - λκφίδα coni. Hariun - 10. ἀνδράσιν Hormann: ανδρεσσιν ν - 13. τε ἐναντ' i τε eiec Triel. - 14. μοιρος D 16. μαισίου coni. Rauchen8tein ὁμούμονος echer, μαιχμίου Herm3 nn 18. ἔνεικεν suppl. Bergh, ἐδρέψατ' artung, ἐλαίας oeckh - 19. ἰσθμοῖ Byz. ἰσθμω , ἰσθμοῖ D - 20. τρὶς codd. τρεῖς coni Hermann coli. O .v11 2 probabiliter τρις κάππαυσε B0eckh - 21. ω κλείδα Trici. - 22. γη- σιμάχω χω B Bi, γησιμάχου schol. - υἱέων γένετο riel. πιιων ἐγένετο B D ss de generali sententia prooemii ad argu montum huius carminis proprii impoeta transit similem naturam rerum humanarum et immortalium esse testatur otiam nunc Alcimida, ut cognationem eius videre liceat non longe distantem frugiferis arvis Eandem sententiam simili exemplo probat . x1 38 s similiter ex vita crescente et decrescente cognationem hominum et arvorum comprobat Euripides apud ius consol ad Apoll. 6 κυκλος γὰρ υτος καρπίμοις τε γης φυτοῖς θνητον τε γενεὰ τοῖς μεν αυξεται βίος, των δε φθίνει τε κὰκ- θερίζεται πάλιν - 10. προτανόν, victum qui in annum sufficiat; f. d. v 89. VI 86. VII s. VIII 33 - 11. σθένος ἔμαρψαν nor gnom vires colligunt, quo uberiores fruges proximo anno ferant - 13. ταυταν hanc in ludorum certaminibus ἐναγωνιον sortem auxilio Iovis, Nemeorum praesidis appetens felix nunc inventus est lucta venator 15. ἴχνεσιν ἐν Πραξιδάμαντος os . x 12 ἐμβέβακεν ἴχνεσιν πατρός. Patris ignavi nomen plus poeta silentio premit avum raXida mantem Ol. 59 Olympia pugilat vicisse testatur Paus v 18, - 16 ὁμαιμίου RVi eiusdem sanguinis videtur enim Alcmida aut pater ius adoptione in aliam familiam transiisse G1. Σωκλείδα hunc Oolidam patrem Praxidamantis et filium Agesimachi fuisse ex ipso hoc loco elucet Agesimacho autem cum quatuor filii essent, tres iuniores victoriarum laude floruerunt, natu maximu8 υπέρτατος Soclida oblivionem genti contraxit. Didymum enim sequor πέρτατον de aetate accipientem et πρεσβυτατον interpretantem - 23. οἱ non articuli nominativum plur. Sed pronominis dativum sing. esse hiatus arguit, quo nisi digamma pronomini praefixum esset, orati hisceret pronomine οἱ autem non Soclidam, sed Agesimachum significatum esse pars scholiastarum bene intellexit
412쪽
κον ἀπεφήνατο πυγμαχία πλεύνων ταμίαν στεφάνων μυχω -- λάδος ἁπάσας. ἔλπι ,αι 5 30 μέγα ει-πων σκοπο αντα τυχεῖν δερ ἀα τόξου ἱείς ευθυν ἐπὶ του του πρων, o Μοῖσ αγ' ουρονευκλεῖα παροιχομένων γὰρ ἀνερων 50
ζει παλαίφατος γενεά, ιδια ναυστολέον 55τες επικώμια, Πιερίδων ἀρύταις
25. πλεόνων m. odd. e scholiis ad J Schmi - 27. σκοπου αντα τυχεῖν eoni Minga relli: αντα σκοπο τυχεῖν τετυχεῖν B BD αν τετυχεῖν V. l. Schol. 28 ευθυν Schmid εοθυν B D cf. O. 11 33 - ἐπεων A Mola' γ' υρον coni. Oeckli: γε μοῖσα ουρον πέων BD, αγε Μοῖσα ουρον πίων coni. Hermann - 29. D κλεῖ παροιχ. Oeckli εοκλέα παροιχ. 19, ἐυκλε ποιχ. Schnoidewin collato P. 1 9 - 30. οιδαὶ καὶ λόγοι coni. num ἀοιδοὶ καὶ λόγιοι i et schol. ut legitur P. 1 9 - 30. ἐκόμισαν rici. ἐκόμιξαν i 31. ασιδ D, Boυδίδαισιν scribendum censuit Didymus a Budione quodam gentem derivans 24. πόνων ἐγευσαντο libenter labores subierunt, L . Q - σω θεουτύχα eum fausto numine deorum; f. P. VIII 3. N. IV . I. VIII 67 - 26. μυχῶἘλλάδος πάσας Cum Homerus verbis εν μυχ υργεος ἱπποβότοιο Il. 1 52 Od. 111 263 recessum et convallem Argivi agri significasset, Pindarus Homeri locutione audacissim amplificata μοχ Ἐλλάδος πάσας omnes convalles omnis Graeciae significavit - 27. μέγα, magnum illud, quod nudi Graeciae gentigentem assidarum gloria pugilatus cedere dixi κorro αντα τυχεῖν ' eadem metaphora utitur . IX 55. O. 11 99 metaphorice autem se dicere particula th - ως V. O. X 86 P. 1 54. N. VII 62. I. III 36 indicavit - 28 τουτον rectius olao quam σκοπb interpretaberis, licet hoc nomen propius absit Ἀπέων οὐρον, uti. 1 3 ορον μνων - 29. εοκλεῖ e εοκλεία confractum, ut saepe in Boeoticis titulis genet in κλεῖος Xit v. Meister, Griech. Diat 1 268 - παρ0ιχομένων . . . κόμισαν mortuorum hominum facta carminibus et orationibus resuscitari locus communis est ἐκόμισαν nor gnom.), imiliter a Pindaro P. 1 3 expositus, sed hoc huius loci proprium, quod dati'us σφι post genetivum absolutum οἰχομένω ὰνερων usurpatus est, quae licentia cum exemplis non prorsus Carent V. vhne gram. 11 495), hic eo excusatur, quod genetivus et dativus fine strophae dirimuntur 32. ἴδια ναυστολέοντες ἐπικώμια metaphora a nautis et suas et alienas merces v0hentibus tracta huic l0o etiam aptior fuit. si Bassidae, ut in Aeginetica gente sumere licet, mereaturam exercebant. Eadem metaphora usus est Eur. r. 41 nihil autem offensionis habet 0nstructio
413쪽
νον αγερωχων ργμάτωνενεκεν - καὶ γαρ ε αγαθεα
35 40ὶ χεῖρας ἱμάντι δεθεὶς Πυθον κράτη 60 σεν ἀπ ταύτας αἷμα πάτρας χρυσαλακάτου ποτε Καλλίας δων
ἔρνεσι Λα-τους παρὰ Κασταλία - τε χαρίτων
πόντου τε γεφυρ' ἀκάμαντος εν ἀμ-φικτιόνων 40 45 ταυροφον τριετηρίδι Κρεοντίδαν
τίμασε Ποσει-δάνιον ἀν τέμενος βοτάνα τε νιν πόθ' α λέοντος
πάντοθεν λογιοισι εν-τὶ πρόσοδοι
BD, νικάσαντ' ἔρεφ' ἀσκίοις eoni Schmid, atque ἀσκίοις scripserat iam rici. κατὰ σίνεσιν, quod singulari γενεὰ plurale ναυστολέοντες et δυνατοὶ iuncti sunt Πιερίδων ρόταις eadem metaphora usus est . x 20 hinc iam redit poeta ad decora gymnica gentis illustranda - 35. ἱμάντι δεθείς caestu involutae pugilum manus et a scriptoribus dicuntur et ab artificibus xhibentur uno ταέτας αἷμα πάτρας nominis Καλλίας appositionem efficiunt, quae cum graviorem vim habeat ante nomen proprium posita est πάτρας, gentis assidarum os πάτραν δε δυλιδὰν P. 11 38, αλυχιδὰν πάτραν I. VI 3, πάτρα αριάδαις N. III 4 36. Καλλίας unus e gente assidarum, fortasse idem unus ex tribus fratribus Soclidae, quorum virtutes supra v. 2 breviter attigerat 38. σπέριος de vespertina pompa sodalium victorem ad aram dei comitantium v. Prol. xc1v de franslata vi Verbi λεγειν cf. I. VH 23 - 39. πόντου γέφυρα, isthmus Corinthiada, in qua ludi Isthmi tertio quoque anno agebantur 40. ταυροφόνφ' tauros Neptuno mactari solitos esse tradidit iam Homerus Od. II 6 - Κρεοντίδαν alterum quendam ex assidis Isthmiis et Nemeaeis ludis victorem intellego contra Rauchensteinius, cum genet. Κρεοντιδαν reposuisset, Corinthios intellexit a Creonte, vetere Corinthiorum rege, appellatos, ut omnes tres victoriae Pythica, Isthmica Nemeaea ab uno Callia oportata oosse dicerentur 42 βοτάνα λέοντος, apium nemoris Nemeaei quo leo ab Hercule interfectus pascebatur; f. O. XII 44. I. mi nemus autem illud vicinum Phliunt urbi rat; cf. aus 11 13, 3 ἔστι γὰρ ἐν τη Φλιασίων κροπόλει κυπαρίσσων ἄλσος.45 s. transit ad mythicas laudes Aeginae insulae, sed ne longius carmen fieret, similiter atque in carmine . 1 nullam fabulam fusius epico modo exposuit - 45. λογίοισι ' carminum et historiarum scriptores uno nomine poeta hoc loco amplectitur de sententia ipsa f. I. 11 33. 111 19; de infinitivo finali et
consecutivo f. P. X 18 - 46. εοκλέα redit ad υκλεῖ V. 29
414쪽
νὰσον εὐκλεα τάνδε κοσμμεῖν επεί σφιν εακίδαιεπ0ρον ξοχον αισαν ἀρετὰς ἀποδεικνυμενοι μεγάλας. 80 55 'εταται δ' πί τε χθόνα καὶ διὰ θαλάσσας τηλύθενονυμ αυ-τῖν καὶ ς Αἰθίοπας 50 Μέμνονος υ ἀπονοστήσαντος ἔπαλ
το βαρψ δ' εμπεσέ σφι νεῖκος 85 χαμαι καταβας Ἀχιλευς φ αρμάτων,
b5 o δε παρ ποδὶ ναις λισσύμενον αἰεὶ κυμάτων 95 λέγεται - παντὶ μάλιστα δονεῖν 65 θυμον Ἀκύντι δ' εγω νώτω μεθέπων
αἰχμὰ codd. ἰκμ habet vel paraph cons. N. x 60, 53. ταῖτα Oni PauW: ταυταν codd. τάνδε coni Schmi 56. παντὶ m. in παντὰς i. e. παντὶ et παντος D - 57. ct coni Hermann ἔβαν codd. - 58. ' Om codd. add. 46. τί inter veteres grammaticos alii λογίους, alii πολίτας ιγίνης intellexerunt privas senisentiarum nexu aptius es, 49. τηλόθεν contra consuetudinem dicendi hic non eum unde quis veniat locum significat, similiter atque . I 97. N. II 12 - Μέμνονος υ ἀπονοστησαντος similiter, sed ornatius eandem rem attigit N. II 63. In re exponenda Pindarus locum Aethiopidis, ubi Achillos cum curru desiluisset, in Memnomen ruit, ante oculos habuisse videtur similia enim narrat veterem poetam epicum procul dubio secutus Quintus Smyrn. 11 404: δ ρ' o τι τρεσας περιμήκεα πέτρη αυτίκα οἱ σχεδον λθε μακρον δόρυ προσθε τιταίνων πεζός , ἐπεί o ἱπποι ἔσαν μετόπισθε κυδοιμου - 53. ἔγχεος ζακότοιο simili translatione dixit Horat. C. 1 3, 36 iracunda ponere fulmina - ταυτα, quod felici acumine numius restituit, obiecti, δον μαξιτον appositionis praedicativa vicem obtinent - 4. ἔχων μελέτα cf. O. 1 110 ἔχων τουτο κὰδος. 55 8. sub finem rursus ad victorem ipsum redit - 55 παρ ποδὶ ναός navis vehentis proram pedem metaphorice dicit - 57. δίδυμον χθος duplex onus esse laudem victoris puer Alcimida st laudem Melesia aliptae sequentia docent 58. πέμπτον ἐπ' εἴκοσι, vicesimam quintam victoriam gentis assi-
415쪽
κλειτα γενεα δυο με Κρονίου - παρ τεμένει, 105
70 παῖ, σέ- νόσφισε καὶ Πολυτιμίδαν
κλαρος προπετης - ανθε' λυμπιάδος. δελφῖνι κεν
τάχος δι αλμας 65 εἰκάζοιμι Μελησίαν, 110 75 χειρον τε και ἰσχύος νωχον.
Hermann - 60. λκιμίδας τό γ' ἐπάρκεσε κλειτὰ γενεὰ BD, λκιμίδα ο γ' ἐπάρ κεσε κλειτὰ γενεὰ eoni Schmid, λκιμίδα, τό γ' πάρκεσας κλειτα γενεὰ Burgh τ' pro γ' maluit Hermann probabiliter 62. καὶ πολυτιμίδαν καὶ πολυτιμίδα , καὶ ε Πολυτ μίδα coni Hermann 64. δι' D: 65. εἰκάζοin coni. Bergh ἶσον εἴποιμι i, quod ex glossemate natum esse coarguunt scholin 66. χερῖν .darum, non ut in simili loco . vn 60 Melosia aliptae de victoriis gentis enim agi apparet e v. 61 κλειτα γενεὰ - 59. ἱερους γωνας intellegit Olympios Pythio Nemoneos Isthmios ludos; f. Prol. xxxv - 60. λκιμίδα in locum veteris lectionis λκφίδας restitui int praecipiti critici nescio tamen an ad metricam licentiam nominis pr0prii confligere praestet collatis . X 10 et N. 11 70 certe Aeolicus nominativus in ia locis similibus . 111 4s of N. III 53 arum defenditur, apte autem non iam hoc loco poeta vocativo us his est, sed sequente demum versu pronomine o addit - 1. Κρονίου παρ τεμένει Olympico campo in radice Cronii montis sito namque Κρόνιον
etiam omisso nomine ρους collem Saturni sacrum signifient . 1 114. 111 23. v 61 - 2. παῖ addidit poeta, ut de certamine puerorum, non virorum hoc
loco agi significaret Πολυτιμίδαν familiarem Aleimidae fuisse scholiastae
narrant, coniectura opinor ducti 63. κλαρος προπετής re Obscura est. Quod nim scholiasta interpretatur κληρωθέντες υτοι παίδων γωνίσασθαι, μεταξυ γενειάσαντες ἐξεκρουσθησαν του γῶνος, non satis explicat, cur rOΡera
προπετης ista sors dicta sit quod etiam magis cadit in Dissoni opinionem sors illos cum adversariis nimis robustis commissos esse putantis neque quod Μeggerus poetam queri putat, quod sorte mature prolapsa illis felicior sors ephedri n0 obvenerit, mihi probatur, quand0quidem parum honorifica aegeXcusatio esset. Qua de causa Hermanno Opusc. 111 7 adstipulistus Alcimidam et Polytimidam, cum nomina iam professi essent, ob praeproperam Sortem, quod nondum maturi ad luctandum ab ulla nosticis reperti essent, a certa mine exclusos esse duco, cuius rei exempla attulit Paus v 14, 15 - 66 ἁνίοχον similiter laudavit Simonide D. 149 Theognetum Olympionicam παῖδα παλαισμο- συνης δεξιον νίοχ0ν.
416쪽
Argumentum. In 00 armin duabus pr0vinciis p00ta sunctus est i opinici scribendi, quo victoriam Sogonis Num0a0am illustraret, set 01sensionis habendae, qua erimina, quibus ob paeanem antea selphis factum a malevolis hominibus pot0batur, redargueret. 0optolemum enim, qui inter her9es Aeginutie0s erat, in paean illo orbis ἀμφιπόλοισι μαρνάμενον μοιριῆν περὶ φαν ἀπ0λωλεναι v. Seh0l ad v. 4. 150 tamquam latronem improbum ut sacrilogum diffamasso ineusabatur. Huius igitur criminis invidiam primum omnium sibi abluundam osse putabat, ne Aeginetarum, quo ex animo diligobat, favor privarotu nou earmina sua ab Obtroetatoribus sibilis sexagitar0ntur. Ado autum hanc duransionis uram in toto carmin pra0valor voluit, ut si strorum genere e0, quod Re anum proprium esset, uiseretur et colorum paeanum dithyrambicum multitudine figurarum, transituum abrupta forma, verborum transpositioniSaudastia imitaretur. Nu0d aut0m sitoribus grammaticis nonnulli,
417쪽
qui pro S0gon laboros ortaminis sustinuisset, Pindaro ansam insorendi fabulam do sopiolsimo oro pra0buisso putaverunt cf. Schol ad inser. 0 v. 56), id contra veritato se praetor nudossitatem xcogitatum bono iam Didynnas in scholiis Ofutavit. sed ut ad opinicii causam redeam,S0gonos Thoari0nis filius egi nota nobili 0nt Euxonidarum v. 70)Nomen quinquerti visiorat. Hane igitur victoriam outa sibi prasdicandam proposuit, n0qu ad 0ntilium vict0rias, ut in aliis carminibus Aegineticis secit, d0fluxit, quod nulla se opinor, 0rum fuerunt. - Odum, ubi carmen cantabatur, v 904s indieatum ess merito Dissonius statuit; nam qua do Sogonis domo modia intor duo a colla Horculis posita dicuntur, tum demum grata se apta orant, si hoc Ioe ipso spinicia agebantur. Deniqu0 de sempor carminis o seli liis ad inser diseimus, Sogonum Nomead 54 τεσσαρεσκαιδεκάτην codd. 0mund G. Hermann)pontathi vidiss0 quod si Nomoa l. 51, 4 instituta osso us0bi cr0dimus es rol. xxxvii), hoc arm0 Ol. 78, 2 - 467 a Chr. Seriptum St.
Exorditur p00ta, ut lar in piniciis, a diis, in carminis pringipio Ilithyiam deam, cuius bon0fici cum h0minos nascantur et ad iuventutis florem erveniant, Sogenos quoquo ludos ob0undi facultato ad optus sit 1-8). Deinde Musarum favors, qua mondacii grata posti corda hominum domulceant, famam rurum bene gestarum augeri exp0nit 9-24); nuda nim veritat vulgus non commov0ri X0mplo iacis comprobari 25 30); contra a d0o 0r00s tiam mortu0s honoribus augeri exemplo Aeacida Neoptolomi semonstrari cum nimis0st aerumnas olli roiani et reors reditus primum Ephyram t xin Dolphos v0nissset, in rixa sum quidem proptor carnes hostia a Dolphie quodam divo intoromptum osse, sed nunc tamquam antistito se iudiesim sacrarum pomparum divinis honoribus fungi 30 52). Qua cum anton ita narrassus, ut ab invidis hominibus serpseram sua orba intorprotantibus do fama illiushqrois dotraxisso insimul arsetur, a falso hoc erimino itorum iturumque sopurgat ut ut aliorum, ita etiam Thoarionis, patris S0genis, fama bonis consuler asseverat 52-69). Sic oration ad 0s pra0sentes rofluxa S0gonis virtut0m quinquerti singulariter comprobatam Orona ex auro obor corallio gomposita ornat 70-79), simulqi10 Iovem Nemeaeum,40aeum Iovis filium undemquo Herculis amicum Herculem ipsum sin- eops pie praedicat 80-91). Sub finem Horculem implorat, ut se intor sident coniux Iunonis sit inserva selicitato Thoarionis filiorum quo eius int0gram 80rv0nt 94 101), t semet ipsum sinu ab eriminibus invidorum calumniatorum defendit. In carmine hoc sexplicando duo viri a vulgari via longo recesserunt God Hermannus opusc. 111 224s.), qui poetam ob pasianum illum a falsis criminationibu so purgar n0gavit, ut ornomannus Philol. 188 6 p. 59648.), qui hoc carmen επικήδειον osso Sogonis asstu solis ει πόνος ην v. 4 inter lud0ndum in torompti sit in fano Horculis s0pulti miro assumine demonstrare c0natus st. Sobrio cum indicio d carminis consilio Curtius St0Gn, progr. Lips. 1882 commontatus est, ita tamen, ut cum scholiasta narrationi non plane e0nfid0r ausus Ssset, seoptolemum ab aliis quibusdam diffamatum esse putaret.
418쪽
D metri S. Carminis huius timori sunt toga00diei v. 16), similos Α00lici carminis
N. III eodem raro sempor facti Stropha pleri ius versus in ip0diasi adit ita dividi possunt, ut trip0diis locus nisi in elausulis sersuum 1 2 7 11011 0linquatur. Sol d ultim versu dubitar possis, utrum quam in schemato proposui scan Sionem probes an primam syllabant primae dipodia partem As ratus versum hune u 0dum dividas
Sod . podi orsus secundus fortius quartus, eum pediem versuum ex tripodiis e0nstantium hab0ant, dipodicam scansionem respuere videntur, unde runt, qui se in tropia a quidem omnes versus ad ip dicam mou- Suram sevocando ess censeant. Quorum Sententia ad00 mihi 0 probatur, ut 0sciam an tiam podi istos versus κατὰ διποδιαν porcutere liceat hoc modo:
Carmen splondidissimum a choro cantatum oss0 verbi ευδ0 40 ἀείδεται
Σωγέμης v. 8 et πολυφατον θρόον μνων v. 1; f. . I 8 significatum
est, licet 00ta suam potissimum ausam agat et occasi0n publica pom pae abutatur ad propulsandum crimen impietatis ipsi irrogatum. Idem quod hymnum placide et lenitor canondum monot v. 82-84), Lydiorum
modorum decorem se l0gaoedicorum numer0rum suavitatem spectare videtur; f. O. 12, 15. i. 4, 296.
κλείθυια, πάρεδρε Μοι-ρὰν βαθυφρύνων, Στρ α
ου φάος ου μέλαι-ναν δρακέντες ευφρύναν τεὰν ἀδελ-φεὰν ἐλάχομεν ἀγλαόγυιον φαν.
VARI LECTIO. InS r. m. B, Σωγένει -γέν cod. Αἰγινγητη πεντάθλω παιδίμ Sch0l. προτος ὁ Σωγένης Αἰγινητον ἐνίκησε παις ων πεντάθλω κατα την τεσσαρεσκαιδεκάτην νδ em Hermann Νεμεάδα ἐτέθη δε ὁ πένταθλος πρῖτον κατὰ την τρισκαιδεκάτην νγ em Hermann Νεμεάδα - 1. ἐλειθ Triel. εἰλειθ.ν - πάρεδρος D - 2. τέκνον - . Oφρόναν B: ευφροσυναν D 4. δελφ. ἐλαχ D: ἐλάχ. δελφ. B, δελφ λάχ. rici. COMMENTARII. V. 1 f. Ilithyiam cur in prooemio poeta invocarit, mira veteres grammatici commenti sunt. Poetam ipsum si ducem sequemur, invocandi hanc deam causa fuisse ducemus et vigorem iuvenilem ogeni nascenti ab Ilithyia areisquo dono datum et nomen Sogenis, quo ad valetudinem eum natum esse Pindarus suo more cf. I. I s auguratur Q. πάρεδρε Μοιρῆν, quod nascentibus suam cuique sortem arcae destinant; cf. O. 1 42 λείθυιαν παρέστασέν τε Μοίρας - 2 πα Ἐρας confines theog. 922 Ηρα δ' Ἐβη καὶ Αρηα καὶ ιλείθοιαν ἔτικτεν Quid quod iam Homerus Il. 1 271 Εἰλειθυίας Ἐρης θυγατέρας dixerat, quod deae, cuius in tutela nuptiae erant, etiam parturientibus opitulari credebatur ευφρόναν noetem appellabant non solum poetae, quorum dux Hesiodus opp. 560, sed etiam prosaici Scriptores, ut Herodotus 11 5 - 4. δελφεάν, contractis ultimis syllabis pronuntiandum
419쪽
εἴργει δε πότμω ζυγενθ' - τερον τερα συν- τὶν καὶ παῖς ὁ Θεαρίω-νος ἀρετα κριθεὶς 10ευδοξος ἀείδεται - Σωγενης μετὰ πενταέ οις. πύλιν γαρ φιλόμολπον οἰ-κεῖ δορικτυπων Ἀντ α .10 Αἰακιδαν μάλα δ' ἐθέλοντι συμπειρον γωνία - θυμον ἀμφέπειν. 15
ε δε τυχη τις ερ-δων, μελίφρον' αἰτίαν ροαῖσι Moι-σαν ἐνεβαλε ταὶ μεγάλαι γὰρ ἀλκαὶ
σκότον πολυν υμ-νων χοντι δεύμεναι 'εργοις δε καλοῖς σοπ-τρον ἴσαμεν εν συν τρύπω 201 εἰ Μναμοσυνας κα-τι λιπαράμπυκος ευρηται ποινα μόχ-θων κλυταῖς ἐπέων ἀοιδαῖς. σοφοὶ δε μελ-λοντα τριτα ον νεμον π α . 25
ἀφνεος πενιχρός - τε θανάτου περας
est 'tes VIII 35 - καὶ παις, ut aliis, sic etiam filio hearionis ab Ilithyia sors destinata erat, eique ea, ut virtut distinctus bona fama et pinidii laude floreret ειργει composito διείργει in simili sententia poeta . 1 2 usus est Σωγένης ad tymologiam huius nominis, quae similis latini nominis Bonifati si poeta alludere videtur 10. σύμπειρον γωνία dativus e una logia ceterorum nominum cum praeverbio υν compositorum, ut συγγόνου et συμφών0υ usurpatus est 11. εἰ c. coni pro ἐὰν c. coni ad exemplar Homeri Pindarus saepe utitur cf. O. 11 3 et locos ibi allatos hic haec constructio eo facilior erat, quod praeteritum ἐνέβαλε cum vi nomici a0risti adiunctum est
orationem cum flumine etiam pedestres scriptores comparan - 13. σκότον ἔχοντι tenebris premuntur hymnis carentes; L Soph. r. 1052 8 η δ ευλάβεια σκότον ἔχει καθ' Ἐλλάδα - 14 ἔσοπτρον specula ex aere facta iam tum tem-p0ris, ut etiam archaeologicis ex indiciis onstat, in usu cotidiano erant, quibus pulchra corpora ostenderentur sicuti carminibus pulchra facta 15. Μναμοσυνας apposite de novem Musis nemosynam hi commemorat, ut quae memoriis μνήμη nomen traxerit eam λιπαράμπυκα dicit, quod Musas artifices candidis coronis ornatas ponebant - 16 ἐπέων οιδαῖς, carmine logisOedico, non assis tibiis fidibusv - 17. ut prudentes mercatores cum ea sus futurae tempestatis praevideant atque fugiant, non prae cupiditate quaestus salutem vitae neglegunt, ita sapientes homines non adeo nummis parcere oportet, ut bonum famam et posteritatem nihil curent. De re ipsa conferre iuvat Strab. VI p. 27sio Polybio de Liparis insulis haec referentem: προσημαίνεσθαι και τον εἰς γ μερα τρίτην πάλιν μέλλοντα νεμον πνεῖν - 19 θάνατον πέρας αμα νέονται,
mortis ad terminum omne una tendunt ei. HOr C. III 1, 16 omne capa movet
420쪽
επεὶ ψευδεσί ζοι ποτα-ν τε μαχανα δερ β . σεμνον πεστί τι σοφία δε κλει- τε παράγοισα μυ-θοις τυφλον δ' χει
25 ε τὰν λά-θειαν δεμεν ου κεν πλων χολωθεὶς
καρτερ0ς ἴ-ας παξε διὰ φρενον λευρον ξιφος ' ον κράτισ-τον Ἀχιλέος τε μάχα 40
ξανθω Μενελα δάμαρ-τα κομίσαι θοαις ἀν ναυσὶ πορευσαν ευ-θυπνόου Ζεφυροι πομπαὶ 30 προς Ino πήλιν. Ἀλλα κοιμνον γαρ ερχεται υντ β . κυμ' ίδα, πεσε δ' ἀδόκητον εν 45 καὶ δοκέοντα τι-μ δε γίνεται, o θεος αβρ0 αυ-ξi λύγον τεθνακότων.
βία θάνεν - τοι παρὰ μεγαν ὐμφαλον ευρυκόλπου
20. πλέον BD - 21. πάθεν Byz et fori schol. πάθαν BD - 22. ρεοδεσσι B - τε om BD add. Hermann - 25. - τὰ coni. Boeah in B D, τὰν coni. 0rg - ἰδέμεν coni Schmid: ἰδέμεν BD - 29. Oθυπνόου εοθυπ0ρ0 B - ζεφυρεων πομπα D et B margo πνοα B, quod πνοια scribendum fuit 31. υῖδα d. x n. a. 1697: ἀίδαο BD - 2. αυρι D - αυξα eum schol. Bergit αυξει BD - 33. βία θάνεν O . . . oλῶν scripsi βοαθόων τοὶ urna nomen et similes loco Hor. C., 3, 21 1 14, 11. De accusativo finis quem quis petat a verbo eundi dependente V. O. x 47. Versus N. VII 19 et I VII 42 On- flavit gelges Chil. 798 πενιχρ0 καὶ φνεας θναίσκομεν αμα πάντες, ut scite adnotavit ternbach, Melet gr. p. 142 - - 20 sq. his versibus, laude Ulixis, ut qui minora perpessus esset quam ab Homero laudaretur detrahi et Athenienses
qui illius similos ossent, oblique carpi exp0suerunt Leop. ghmidi Leb ind.
cunque ficta erant comprehendebant, unde etiam do 00tis indarus utitur hie et . 1 30 cf. Arist. Oet 21 δεδίδαχε δε μάλιστα ' μηρος καὶ τους χλους ψευδη λέγειν ς δεῖ - ποτανα τε μαχανα de volatu poesis et expedita oratione dictum, quae eadem vis est Homerico ἔπεα πτερόεντα et indarico πτερόεντα υμνον I. V 63 - 23. σοφία, scilicet poetarum, qui et ipsi a Pindaro σοφοὶ di-euntur; similem habes sententiam . 1 30 - 25 p τὰ facili et eleganti coniectura Boeckhius reposuit unde plerique homines veritatem ipsam sine melle 90eSi per8picere posse negantur 264. favorem suum erga heroas Aegineticos ut declararet, occasionem defendendi Aiacem arripuit contra iniquum iudicium
Achivorum, qui Achillis arma callido Ulixi potius quam forti Aiaci adiudica
vernn - 27. κράτιστον Ἀχιλέος τερ of Alcaei D. 48 scol Ath. 15 V. Religen-Stein, pigr. u. col. 16 8. , Hor Sat. II 3, 193 Aia heros ab Achille secundus, qui omnes vestigia legerunt Homeri l. 11 768 - 28. ξανθω Μενέλα epitheton sollemne Menelai apud Homerum 31. ἐν pro ἐς eolico usu cf. P. 11 11 - 1. δόκητον καὶ δοκέοντα ignobilem et illustrem verto, non nec0pinatum et opinantem', quamquam altero modo hae verba inter se opponim-tur in notissima exodo fabularum Euripidearum καὶ τὰ δοκηθέντ' Dκ τελέοθη,
τω δ' δοκητων πόρον ευρ θεός. Sed haec oppositio ab hoc loco aliena est, et claritudinis vim verbo δοκέοντυς indarus etiam O. xii 50 tribuit.