Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

391쪽

Argumentum. Victoria Nem0asia, quam ima sarchus Timocratis filius Auginota xillustrissima gens Theandridarum lucta consecutus erat, praeclar hoe carmin illustratur. Ut nim alia g0ntus nobil0 Aeginsetiease, sic tiam Thoandridarum sin gymnicis certaminibus impens operam navabat,und maioros Timasarchi Olympisiis Isthmicis I 0m0auis coronis clari x-stitserunt. Singularis vero laus huius gentis rat, quod iuxta gymnica studia fiam musica x0reebat inprimis Tim eriti, patris ima8archi ars fidibus ea nondi, Euphanis avi pinidia carmina a indar laudantur v. 14 90). Alipta ima sarchus silesia Atheniensi usus rat V. 3),

euius indarus tiam O. 11 54 t . 1 74 0nti0nsem Deit. Ceterum non in magno labor se poriculo Timasarchum victoriam oportasse VerSu 28-32 arguunt. - tompore carminis nihil momoria proditum est, Sed x varia ratione, qua poeta M0lesiam locis laudatis commemorat, elucet hanc victoriam ant O. VIII 0 N. I, sive ant annum 46 a Chr., quo anno carmen O VII factum est, partam ess0. raeterea laetum

tum temporis statum rerum publiearum fuissu necdum quidquam periculi Adginotarum libortati ab Athonisnsibus impondisse tota indolus carminis gaudio quasi xultantis declarat. Quod vor Salamina Cypriam inis d0cora egina poset r000ns0t v. 48 ut fabulis mythicis utitur, ut quam lat Aeginase pus pateant domonstret, hoc ita interpretor, ut Specie mythica praesentes res Athonisensium ovumqu0 sociorum Aeginetarum 908 pugnam ad ni una sedonta per serras se maria dominantium signi-

392쪽

NEMEA IV. 259seari coniciam. Ind hoc carnion int0 46 0 463, 0risimilito a. 465

scriptum esse statuo cui sententia magna quoque favet similitudo r0rum et mythorum in h0 ut in ani000donto carmine N. III traefatorum. Contra I 00p. elimidi, ind. 0b. p. 447 X v. 41- collegit hoc car- 1110 a indaro ea aetat Seriptum sesse, qua nondum ad summum artis o fama fastigium perveni SSet.

In x0rdi postquam p00ta vim ocreatri e0m poesis post xantlatos laboros curtaminis illustravit 1-8), statim ad victoria Tima sarchi transit, quas otiam pator ius, Si tiamtum inter vivos Assit, fidibus canoret, filii laudans oronas Nomuis of th0nionsibus t Thubanis ludis partas 9-24). Thebis cuni imasarchus Heraclo vidisset, Herculis ut 0la monis s0dietatem annorum gloriosisSimam, Tr0iam Xpugnatam MeropeS devietos, leyoneum Supseratum succinet roseri 25-32). Iam ab hac fabula longius porsequenda se sevocat, ut sua artis logem secutus b-trsectatorum calumniis reluctis ingonii dotos sibi natura ingonitas pandat 33-46 . Sic ubi quasi altor pr000mio viam ad seliquam partem pi-nieli 0rseiendam sibi paravit, Augin0tarum heroum opse quam latissime patuiss0 xponit Salamina Cypriam a seuero conditam ess0, albam insulam ponti Euxini ab Achillo tonori, Tholidi lithiam hossalidam paruisse, in Epir0 00pt0lem progeniem rognare, seleum Ioleum regnum- quo psa fidi casti expugnasso d0nique longius, ut in carminibu8, quae iuvenibus ad faustos hymona00 iam adspirantibus scripsit, ager Solet, nuptias flui sit holidis dea porsoquitur 46-72). Ind ubi s ad os pra0sontes et laudos violoris iusquo sentis rev0eavit, heandridarum virtutum insignia docum0nta Olympiis Isthmiis om0is Istar praudi eat, avunculi Calliclis victoriam Isthmicam praemi posetie Paria statua potior dignam Ss fatutur, seniquo Melesia alipta duxteritat0m imagino a ueta potita ita illustrat, ut simul Euphanem, avum Timasarchi,

postiea artis laurea corona ornet Uberrima rorum in o carmine 0xpositarum copia ind0 maxime nata si, quod poeta non in una quadam fabula narranda moratus si, si ad varias fabulas d01l0xit. Hae in si simillimum hoc arm0 est carminum . III. I. X. O. XIII, eodem for tumpor faetorum, dissimile, ut Sola eginetica commemorem, ΛΓ-minum . VIII. N. V. I. V. VIII. Neque defuisse iam intor a0qual0s indari, quibus auo serum abundantia et subitarii transitus ab una ad aliam fabulam displicorunt, x versibu N. 1 33-43 OgnOScimUS.

D metri S. Carminis huius uidissimi m0di sunt Lydii v. 45 , numeri J0ga00diei,

similes carminis . x, nisi quod hoc carm0n podo caro et utra ius gracili0ra ad 0mquo apertiora sunt. 0rsus nim omnes facit in dipodias ita dividi possunt, ut tripodiis nisi in clausulis ursuum locus n0 relinquatur. Tertius versus quomodo dividundus sit, indicio si casesura p0stoetavam syllabam in omnibus strophi prastur optimam obsurvata. Ultimi versus prima Syllaba non anagrusi vie fungi, sud partum prima dipodiae officor vid0tur. 0ta in stropha componenda a legem symmetriae poeta Secutus st, ut mediam partem principalem x quatuor versibus constantem v. 3-6 bim0mbris partibus sextra vv. 1 - 2 ut sinistra vv. -8 eing0r0t. 30 affinitato, qua intur utra huius da se O. x

393쪽

260 PINDARI PINICIA.ut . 111 intercsidit, bone disputavit Gras, indar l0ga00diseli Si0g0s-geSange p. 35. - Carmen a choro in pompa victoris per urbsem eantatum ess B00ckhius suspicatus si, cui conisectura etiam monostrophica compositi carminis patrocinatur; V. rol. LX arg. . XII. Quodsi car-m0 0mbaturium fuit in dipodias divisum, longiora quam alias in nosingulorum Versuum patia temporum inanium erant. Citharae, quae Α00lieo carmini ea nond0 quam maxim idonea fuit, Saepius uv. 5 14 44)montio fit. Doniquo indarum ipsum, ut choro e0missanti fidibus pra0iros, Thobis seginam unisse, versus T declarat. Ἀριστος ευφροσυνα πόνων - κεκριμενων Στρ α .ιατρύς αἱ δε σοφαὶ Μοισαν θύγατρες ἀοιδαὶ θέλξαν νιν πτύμ εναι. ουδε θερμ0ν δωρ τόσον γε μαλθακὰ τευχει γυῖα, τόσσον ευλογία φύρμιγγι συνάορος.

τι κε συν χαρίτων τυχαγλοσσα φρεν0ς ἐξέλοι βαθείας. τύ μοι θέμεν Κρονίδα τε Λι - καὶ Νεμεα δερ β . 1510 ιμασάρχου τε πάλαυμν0υ πρ0κώμιον εἴη δέξαιτο δ' Αἰακιδῶν

COMMENTARII. V. 1 Sq. taboriam, postquam seeunda suffragia nacti sint optimam medelam festivitatem epiniciorum esse similiter exponit . III 18. I. VIII ;d metaphora ἰατρο confer similem φαρμάκου P. 1 187 - 2. σοφαί Supientes filia Musarum cantilena esse perhibentui , quod poetae ipsi cognomine σοφον gaudent; cf. O. 1 9 - . θέλξαν oristi nomici vim habet condiunt festivitatem dulcedine attrectantes de variatis temporibus in sententiis nomicis V. N. III 40 - 4. θερμον δωρ cf. θερμὰ λουτρὰ O. XII 19 - . τόσσον, pro Ulgari som f. Hom. 00. nilim in p. 4, in Del. 216 - φόρμιγγι συνάορος cf. Hom. d. VIII 99 φόρμιγγός η δαιτὶ συνηυρός ἐστι θαλειη, poli Arg. 1 16 Iφόρμιγγι συνοίμιον μνον H0r C. 1 9 4 verba loquor socianda chordis m. ἐργ- μάτων ' facta ipsa non artis opera intellegenda esse comparato Versu 84 iupparet; hine illustratur et excusatur locus Horatii multum veXntUS C. I 8, 13 S. 7. συν αρίτων τυχα, cum Gratiarum seu Musarum secunda Ope cf. N. VI 28Gυν θεου τυχα, . V 48 Μενάνδρου συν τυχα - . φρενις βαθείας, ex alta et profunda mente, quae ad viscera rerum penetret cons. βαθυμητα δείρων .111 3 et Vergilianum stat alta mente repostum θέμεν paene idem iutque ἀναθέμεν consecrare valet ut . 1 9 Iovis autem Nemeaei ludi erant, quos TimaSurelius vicera - προκωμιον ut προοίμων προαυλιον Primum nrtem carminis horici signiscat

394쪽

σος πατηρ θάλπετο, ποικίλον κιθαρίζων 1 αμα κε τωδε μέλει κλιθεὶς 25sμνον κελάδησε καλλίνικον Κλεωναίου αγῖνος ορ-μον στεφάνων δερ γ πέμψαντι καὶ λιπαραν

Αἰγίνας κατι. φίλοισι γὰρ φίλος ἐλθδεν ξενιον στυ κατέδραμεν ρακλε0ς λβίαν πρ0 αυλάν.

δραμεν Trici. κατέδρακεν et schol. - 25. κραταia vel κράτιστος coni. Schmid καρτερος B D 12. ηυπυργον pro Vulgari ευπυργον, es ad O. v 1 - 13. δέκα κοινον ἐγγος quomodo ηυπυργον do sive Aegina dicatur, patet collato O. 11 26 - 14. ις πατήρ, quod codices et scholia exhibent, vix sanum est quia et ante et post Tima sarchus tertiam personam induit qua de causa nescio an in vetere scriptura o lateat ossi cf. P. 111 10s); nihil autem ad lectionem ob defendendam similis locus N. v 4 valet, ut qui et ipse corruptus sit e medela indigeat 15 αμα, quod similiter atque N. 11 9 ex corrupta lectione θάμα restituendum fuit, illustratur Horatiano concines maiore poeta letiro C. IV 2, 31 - 16. μν0 cum hymnus ipse fascem corona rum mittere dici vix possit. πέμψαντι pro πεμψαντα Coniectura reponere malui - 17. Κλεωναί0m Κλεωναίων, qui Nemeaeos ludos administrabant V. N. x 42 et rol. LXXXVII, 18. λιπαραν ΛΡ-tissimum pithoton Athenarum os ex dithyrambo Atheniensi h 76 sumptum 18. Θήβαις ἐν πταπυλοι iuXta Oωνυμων α υθανα simili loco . x11 17 defendi potest; sed facilior via interpretandi est, si virgul post θαναν posita orba ἐν Θηβαις cum μίγνυον uineris - 20. μφιτρυωνος παρὰ τυμβον ... 24. Ἀρακλέος προς- λά- ludi Heraclei non in vetere stadio Herculis quod extra Electrae portam prope fanum Herculis et domum Amphitryonis erat V. RuS 1 11. Fabricius, heben p. 1), agebantur, sed in amplo stadio atque hippodr0m prope Amphitryonis et Iolai commune sepulcrum extra Proetides porta 8 cf. . 1 81. Hunc ad locum, qui in planitie situs erat, cum Timasarcho ex Cadmea arce et urbe superiore desurrendum esset Byzantinos grammaticos veterem lectionem κατέδρακεν recte emendasse iudicavi aceusativum ξένιον αστυ ad praepositionem κατα verbi compositi κατέδραμεν αστυ κάτ' ἔδραμεν quam ad participium ἐλθA referri praestat - 21 ανθεσι μίγνυον, fronde, qu Victores obruere solebant cf. P. 1 12 , aut corona myrtea, qua victores ludis Heracleis redimiebantur cf. I. 11 88 - 25 8. Hereulis et Telamonis contra Troiam et

395쪽

PINDARI PINICIA.π0ρθησε καὶ Μεροπας καὶ τ0ν μεγαν πολεμιστὰνεκπαγλον Ἀλκυονη,

ου τετραορίας γε πρὶν δυώδεκα πέτρωλὶρωάς τ επεμβεβαῖτας ἱππ0δάμους λεν

30 δὶς τόσους, ἀπειρομάχας ἐών κε φανείη λύγον ὁ μη ξυνιείς επεὶ

τὰ μακρὰ δ' ἐξενέπειν ἐρυ-κει με τεθμος

30. τοσου Trici. τόσσους B D - 1 sq. ἐπηρεάζοντα Stob flor. 46, 12 et schol. Soph. l. 1026 Meropes, veteres ineolas Coi insulae, expeditiones, quas in vetere aliquo earmine narratas esse constat, similiter perstrinxit . III 30 S. I. 1 31 8. Opiosius eandem famulam tractavit in hymno euius exstant r. 50 S. cf. schol. Apoll. Rhod. 1 1289). Similia de Peleo praedicavit r. 172 - 26. πόρθησε et ad urbem rotam et ad homines referri posso docet similis usus verbi ἐπερσε

N. 11 3 - 28 S. Schol. o πρότερον υ φησὶν νεῖλε τον λκυονε Βρακλης, πρὶν τὰ αρματα αυτου πο ου Ἀλκυονίως βληθηναι μετὰ γὰρ et συντρίψαια το δωδεκα δερματα καὶ εἰ κοοιτέσσαρας ἄνδρας λίθω μεγιστρο, o τελευταῖον κατ' Dτου Herculis τον λίθον ἔρριψεν, o τω 0πάλω ποσεισάμενος ουτως ὰπεκτεινε τον λκυονέα, καί φασι κεῖσθαι τον λίθον ἐν ἰσθμω λεγεται δετότε συμπαρεῖναι τω Ηρακλε καὶ τον ελαμῖνα. Inde subiectum verbi λεν

Alcyoneum esse patet non Herculem. Ceterum in vasis pictis Alcyoneus a Minerva cons0pitus ab Hercule opprimitur, qua de differentia fabulae v. Opp Areli. Zeit. 188 p. 31 et Robert Herm. 19 473 s. - δις τόσους, uriga et pugnatores 32 scholinsta comparat versum Sophoelis D. 209 τον δρῶντα γάρ τι καὶ παθεῖν φείλεται quem versum eo aptius comparavit, quod ex Sophoclis fabula cognata Ἐρακλέους ἐπὶ αινάρω sumptus erat Merito autem ex his verbis scholiastae collegerunt ima sarelium quoque non sine vulneribus

33. τεθμός, norma carminis, quae eum et ad naturam carminis pinioli universa in cf. I. v 19 et ad eam, de qua inter poetam et victorem convenerat, formam es P. X 41 et magnitudinem es Prol. xcv adn. pertinere possit, hoc loe magnitudinem potissimum respici ex adiectis verbis ραί τ' επειγόμεναι osse mihi videtur; hae enim impedimento p0etae erant, quominus longius in sabulis narrandis exspatiaretur. Summam igitur vim verbis τὰ μακρὰ et prae-p0sitioni ἐς verbi ἐξενέπειν tribuo, ut cavendum poeta fuisse putem, ne idem, quod in carmine N. 1 commisit, tunc quoque committeret, ut fabulam narrandi dulcedine abreptus prorsus victoris eiusque victoriarum oblitus esse videretur. Namque fabulas epinicio int0Xendi et heroes civitatis cuiusque laudandi morem non universum vituperatum esse, ex iis quae iam sequuntur, uti ΗΡ- paret. Nimirum non statim post hoc Omblema 33 43 ad Timasarchumeliisque gentem redit, neque quae de Teucro Achillo. Neoptolemo eleo 45-08)narravit, magis quam quae antea 25 2 de Telamone narraverat, ad Aegi-nsetas et victorem Aeginetam pertinent. Verum, ut dixi, non digressiones ipsa et domesticorum heroum laudes indaro vitio vertebantur, sed Ompendiosa brevitas, Simonidis prolixo flumini in fabulis narrandis contraria

35. ἡγνι summo desisterio, metaphora ab amoris lusu, de quo P. I 214 Ouferre iuvat, ad alias se translata - νεομηνία novilunio, quo aer tempore

396쪽

μπα, καίπερ εχε βαθεῖα ποντιὰς αλμα μεσσον, ἀντίτειν ἐπιβουλία σφόδρα δοξομεν

δαῖων περτεροι εν φάει καταβαίνειν

40 γνώμαν κενεὰν σκύτω κυλίνδει χαμαὶ πετοωαν. Ἀμοὶ δ' πο αν αρετὰν δερ. ς .εδωκε πότμος αναξ, ευ ο ιδ' τι χρονος ερπων

πεπρωμένα τελέσει.

εξέφαινε, γλυκεῖα, καὶ τύδ' αὐτίκα, φορμιγξ,4 Λυδία συν αρμονία μέλος πεφιλημέν0ν Οἰνώνα τε και Κύπρω, ἔνθα ε0κρος ἀπάρχει

36. καίπερ i, εἴπερ ero 37. ἐπιβουλίαις V - δόξομεν Trich: δόξωμεν - 42. ἔνδωκε coni. Ommsen vide V. 82 et 0 - 46. πάρχει BD: πάρrs lemma in B D, πάρχει coni. PauW, ποικεῖ Rauchenstein haec epinicia acta esse videntur victoria enim ipsa non novilunii, sed plenilunii tempore comparabatur. Quodsi novilunium tangere poeta cupiebat, hoc non tam ad epinicia, quam ad deos et heroes, quorum hic dies sacer erat, pertinebat. Quod autem scholia ad . 1 2 novilunium pol ni sacrum fuisse tradunt, hoc nesei an ad hunc locum non pertineat; immo si quae deinceps poeta praedicat, reputaveris, novilunium Aegina Aeaei et heroum domesticorum sacrum fuisse verisimilius duces 36. ἔμπα, quod ex ἐν πανortum est, cum similiter atque nostrum jedensatis conditionali nuntiat et praemitti et postmitti possit, ἔμπα καἴπερ ἔχει idem valere equidem puto, quod vulgo Graeci dicunt καὶ εἴπερ εχ ει . . . μως αττίτεινε, unde haec loci sontenti evadit quamvis latum mare te, mi anime, ab adversariis distineat, tamen fortiter calumniis obnitere in contentionem enim si tu descenderis, prasistantia tua artis et dotes natura tibi insita elucebunt. Sed iam quaeritur, quinam isti adversarii fuerint et quid indaro vitio 30rterint. Atque veteres quidem grammatici hic quoque aemulum indari Simonidem respiciet carpi putabant schol. δοκεῖ δε ταυτα τείνειν εις Σιμωνίδην, ἐπεὶ ἐκεῖνος παρεκβάσεσι χρησθαι εἴωθε), neque deerunt, qui Verba ἔχει βαθεῖαν ποντιας αλμα μέσσον in hanc sententiam interpretari audeant, ut iis adversarium Ceum adsignificari putent qui mari lato diserotus o longinquo tela mittat. Tamen nihil equidem huic argumentationi tribuo, praesertim cum Aeginetici quoque adversarii mari profundo a Thebano poeta discreti essent. Duo vero indaro vitio verti poterant, et quod nimia brevitate apita rerum comprehenderet neque epico more fabulam panderet cf. . Ix et , et quod digressionibus atque fabulis intexendis adeo vacaros ut a re proposita deflecteret et munus victoriae praedicandae neglegeret. Horum prius hoc quidem loco eg0 intellegendum esse dueo, ut quod cum verbis ἴυγγι ελκομαι νεομηνία θιγέμεν et fota carminis forma v. ad V. 33 melius conciliari possit, licet plerique interpretes contrariam sententiam amplectantur. Nihil igitur cavillationes adversariorum curans indarus pergit in sua arte persequenda ut digressiones ad laudes heroum Aegineticorum non fugiat, sed tamen breviter eas perstringat neque provinciam a victore sibi iniunctam obliviscatur - 44 τόδ' a ta μελος, hoc illic carmen velis expansis pande cf. ΑP. 11 70, 20 δ' Oυμνον φαίνειν - 46. ινώνα, Aeginae, cui pridem nomen Oenonae fuisse constat -- πάρχει de Teucro in colonia remota regnante dictum est ad analogiam verbi ποικεῖν. Externo huic regno eueri opponitur regnum in terra patria πατρωα Aiacis, cuius de tomplo in Salamine insula vide Paus 1 35, 3

397쪽

Tελαμωνιάδας ἀτὰρ Aῖα Σαλαμῖν εχε πατρωαν'

50 νῆσον Θέτις δε κρατεῖ Φθία Νεοπτόλεμος δ' Ἀπειρ διαπρυσία, βουβόται τόθι προνες ξοχοι κατάκεινται 85 Λωδώναθεν αρχόμενοι πρ0 γύνιον πόρον. Παλίου δε παρ ποδὶ λατρείαν α0λκ0ν55 πολεμια χερὶ προστραπον 90Πηλευς παρεδωκεν Αἱμόνεσσιν, δάμαρτος Ἱππολυτας κάσ-του δολίαις Στρ η . τεχναισι χρησάμενος. τα αιδάλου δε μαχαίρα

τινας δεικνυουσι δι τα του ρωος γυμνάσια. f. trRb. VI p. 30 - 50. Θέτις.

schol. Πηλευς χετο εις Φθίαν και Θέτιν ἐπι των ,πων τούτων γων ἐκεῖ ἐν Φαρσάλω καὶ ἐν Θετιδείω, o καλεῖται πι της Θέτιδος η πόλις. f. Strab. x p. 431 - 1. Neoptolemum Troia redeuntem ad Epirum et Molossos dolatum osse et ibi segnum condidisse iam in Nostis narratum erat; cf. N VII 37 διαπρυσία, late patenti, ad exemplum Homerici P 18 πρῶν ληεις πεδίοιο διαπρυσιον τετυχηκώς - 2. κατάκεινται, ad maris oram de superiore regione Dod0naea descendunt; f. Hor. . 1 17 n: Usticae cubantis levia saxa

54. Ἱαολκόν olim a Pelasgis, unde regio tota selasgis audiebat, habitatam Peleus cum expugnasset, Haemonibus sive Thessalis tradidit qua de r cf.

N. III 34. V 26 S. - 55. προστραπων, aggressus hostili manu; eidem verbo

activam vim tribuit Soph. l. 93 τίς γάρ ' ἀνάγκη θδε προστρέπει βροτον-57 s. fabulam ascivi ex Hesiodi Eoeis D. 10 Acastus Peliae filius, Hippolytae uxoris mundaci fraude adductus in saltibus, quos feri Centauri tenebant, ensem artificiosum per insidias abdidit, ut Peleus, cum eum quiuereret, a Centauri opprimeretur. Quamquam in narranda hac fabula scholiastae Pindari tApoll0nii Arg. 1 24 ab Hesiodo et Pindaro ita secedunt, ut Peleum, cum solus in silvestri regione relietus esses ensem ad feras feriendas a Mercurio acco-pisse ferant. De tota fabula f. Holginge ad Lyc0phr. 328 - 58 χρησάμενος eum purfidas artes Hippolytae expertus esset, nisi coniecturam χωσάμενος es. Hom. 12 reeipere praestat 59. αιδάλου μαχαίρα quod in proverbium ubiit v. Zenob v 21 , ensem Daedali arte factum signi cat Hesiodus l. l. eum dixerat uάχαιραν καλην ην οἱ τευξε περίκλυτος υμφιγυηεις Correcturum Didymi δαιδάλω quamvis facilem et Hauptio opuse. 11 262 probatam recipere 'eriti sumus propter articulum τα, qui nisi senetivus inter eum et nomen intericiatur, omni vi caret Pindarus igitur similiter atque figulus vasculi

398쪽

60 ε λόχου Πελίαο παῖς, λαλκε δε ειρων. καὶ τ μύρσιμον Λιύθεν πεπρωιμμο εκφερεν' 100πορ δε παγκρατες θρασυμαχάνων τε λεόντωνονυχας ξυτάτους ἀκμάν τε δεινοτατων σχάσαις δόντων 65 γαμεν ψιθρόνων μίαν - Νηρεῖδων siδεν δ' υκυκλον δραν, τα ουρανου βασιλῆες πόντου τ' ἐφεζόμενοι δορα καὶ κράτος ξεφαναν εγγενες αὐτω. Γαδείρων τ πρ0 ζύφον ου περατύν. ἀπότρεπε 70 αυτις υρώπαν ποτὶ χερσον εντεα ναός απορα γαρ λύγον έακos παίδων τ0ν παντά μοι διελθεῖν. Θεανδρίδαισι δ' ἀεξιγυί-ων ἀεθλων δερ ι . καρυξ τοιμος βαν 12075 Οὐλυμπία τε και Iσθμοι

Νεμεα τε συνθεμενος, ἔνθα πειραν χοντες οἴκαδε κλυτοκάρπων

οὐ νέον Ἀνευ στεφάνων, πάτραν Q ἀκούομεν, 125

γένος Ursinus, ἐς ἐρας au - 70. EDρώπαν ευπορον coni. RySer, υρωπαν Bergli, φορμον euise 75. υλ Schmici: λυμπ BD - 77 τέον litterati apud tesseler, Theat. 1 14 Vuleanum nomine αιδάλου indicasse vidotur, id quod nuper omprobavit Topse Attiseli Genealogi p. 108, reiecit Wilamowit Nachr. d. Oft Ges. 189 p. 222 - 60. χείρω . . . ἔκφερεν Chiron eleo pitulatus necem eruentam reuit, unde illo quod Iovis consilio constitutum erat fatum ad exitum perduxit - 2. D Thetide Nerei filia, ut amplexus elei effugeret, varias forma induente, ut in ignem leonem, draconem mutaretur, nota omnia et iam ab Homero Il. xv111 13 significata sunt 64. σχάσαις inhibens es . x 1 κωπαν σχάσον - 65. γαμεν Πηλευς' verba enim τα αι . . . πιέρων parenthesi interiecta sunt 66. Oκυκλον ἔδρα schol. κυκλοτερές, sedem in orbem et circuitum conformatam fabulam de

diis d0na nuptialia offerentibus eximie illustravit Catullus carm. 4 et Clitias

69. ad laudem domus victricis redit - Γαδείρων το προ ζόφον iter ultra Gades versus occidentem; cf. N. III 1 - 73. εανδρίδαισι schol φρατρία τις ὰπό τινος Θεάνδρου προγόνου ἐνδ0do των περὶ ιμάσαρχον - γέγραπται ωδή - 75. συνθέμενος, pactus sponsione facta inter poetam et vietorem eiusque gentem; cf. Prol. xcvi quinam autem ex heandridis Olympia vicerit neque ex hoe carmine ipso neque e scholiis cognoscitur 77. , ad οἴκαδε referendum est Aeginae igitur gens πάτρα Theandridarum epiniciis carminibus praeter ceteras gentes insignis fuisse dicitur, quod non solum victorias multas

reportaverant, sed etiam carminibus eas illustrandas curaverant

Στρ. θ. 105 110115

399쪽

PINDARI PINICIA.Tιμάσαρχε, τεὰν πινικιοισιν ἀοιδαῖς προπολον εμμεναι. - δε τοι

80 μάτρω μ' τι Καλλικλεῖ κελευεις 30 στάλαν θέμεν Παρίου λίθου - λευκοτεραν ' Στρ ια .

αυγὰς δειξεν ἁπάσας, υμνος δε των ἀγαθῖν 135εργμάτων βασιλευσιν ἰσοδαίμονα τευχει85 φῖτα κεῖνος ἀμφ Ἀχέροντι ναιετάων ἐμὰν γλοσσα ευρετω κελαδητι υρσοτριαίνα, 140

θάλλησε Κορινθιοι σελίνοις 'τ0 φάνης θέλων γεραι-0 προπάτωρ Στρ ιβ . 145

αλλοισι δ' αλικες αλλοι 'τα δ' υτ0 αν τις ἴδη, ελπεταί τις καστος ἐξοχώτατα φάσθαι. 1500iον αἰνέων κε Μελησίαν ριδα στρεφ0ι,

πάτραν , Hermann πάτρανιν 'ς πάτραν νιν B DP 78. τεα cod σὰν Hermann - 2. ὁ χρυσος δ' εν eoni Boeckh - 87. is ἐν codd. o ἐν coni. Rauchenstein ἔνεκ' 0mmsen - 88. θάλλησε Schmid θάλησε codd. cf. N. 42 et Prol. XI, 90 ob αεισεν τότε ποτε Hermann παῖ coni. Rauchenstein: oo kείσεται παῖ codd. et schol. - 1 αν τις ἴδη e scholiis Hermiunn αν τις τυχη codd. αντα τυχη vel ντιτύχη Mingarelli 93. Io D Didymus otis Ari-81. columnam ario marmore candidiorem diei carmen epinicium; cf. N. V in et Hor C. 1 8, 13 non incisa notis marmor sublicis artus indicant laudes quam Calabrae Pierides Candorem idem Horatius C. I 19 4 comparatione Parii marmoris illustrat Glycerae nitor splendentis Pario marmore purius 82. Verbura χρυσος . . . φῶτα, quibus res in protas significata confirmatur, media inter protasin v. 80 s. et apodosin v. 8548. interiecta sunt paratactica autem structura ea comparationem tauri et hymni exhibent, ut haec sit versuum sententia marmorea columna praestantius monumentum armen est, quod ut aurum

igne coetum omnibus luminibus clarescit c O. 1 in.), ita res bene gestae carmine illustrata hominem rogibus parem reddunt T. , ἐν γῆν ad genetivum υρσοτριαίνα, qui a nomine verbali κελαδητιιν pendet, referendum est, nisi forte coniunctioni ιν hic non localis aut finalis sed modalis vis inest, ut cognata particula ore et ubi et ' quo parto significat. De animis mortuo rum apud inferos vivere pergentibus confer rW Rohde, syche p. 496 89. Oφάνης avus maternus ima sarchi et pator Calliclis fuisse dicitur, qui filium suum Calliclem, ut Tima sarchum eius pater Timocritus, carmine illustraverat - 1. αλλοισι δ' αλικες αλλοι respicit proverbium θλιξ ηλικα τερπει- 93 sub finem carminis eximi poeta Melesiam Atheniensem, aliptam Tima sarchi imaginibus a palaestra ductis ornat ad luctam enim pertinent non solum vocabula πάλαιστος et ἔφεδρος, sed etiam verba στρέφειν 0rquere, πλέκειν flectere ἔλκειν trahere Iον, si re te se habet, neque ad αἰνέων neque ad ἔριδα, sed ad phrasin ἔριδα στρέφοι referendum est

400쪽

ΝΕΜΕΑ IV.

ρήματα πλεκων, πάλαιστος ἐν λύγω λκειν,9 μαλακὰ μεν φρονέων ἐσλοῖς, 155 τραχυς δε παλιγκότ0ις εφεδρος.

starchus, utrumque , ἐὰν coni. Ahrens, i, BOeckh - ἔριδας v. l. fghol. 94 ελκει 'ς, Ort ελκων - 95. μαλακὰ coni Schmid μαλθακὰ BD. 94. πάλαιστος εν λόγω λκειν, qui in oratione, ut athleta in lucta, difficilis est ad trahendum, . . trahendo depugnari non potest 96 τραχυς δε παλιγκότοις ἔφεδρος Pindaro obversatum esse Archilochi fr. 86 τρηχυς τε καὶ παλίγκοτος Schneidewinus scite observavit.

라틴어 텍스트