Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

441쪽

Argumentulli. Carmen hoc magis in honoro populi Argivi quam civis heaei, Ulia filii, compositum est. Is enim ante versum 2 Omnino non Ommemoratur, neque praeclarae ius vict0riae ythia Nemeaea Isthmicao, quas multas reportasse dicitur v. 25), caput pinicii efficiunt, sed domestica palma eraeorum, qua et paulo ante Theae obtigisso vid0tur et ceteris hoc nomino praestabat, quod erasea in honorem Argiva deae agebantur, cuius in aeris nosci an hoc armo cantatum sit. Theaeus ipse similiter atque Diagoras Rhodius, unophon Corinthius Epha ostusL0ems, multis victoriis lucta florobat ut gymnica studia a matris utribus quasi seruditate deop0rat 37). Qua quidem studia poeta Τyndaridis, qui amphais, unius o maioribus ius, hospites fuerant, derivabat V. 49), tu famam etserem secutus, Sive quod Sacra yndaridarum in sente ius materna 6r0ditaria erant cf. sch0l. . I 127), familiaritato quandam int0 Τyndari filios et auctorem gentis intor cessisS colligenS. D tempore, quo hoc armen scriptum sit, nihil compsertum absemus. ineui autem Dissonius sex eo, quod fabula Mycenaeas

442쪽

Argos p00ta transtulit, ut Amphitry0nem Argivum esse fingeret v. 13),

post Mycena eversa omnesque opes Argivae torra in urbem Argos collatas i 0 carmen scriptum ess argum0ntatus est. Idem compositum ess ant0quam Argivi Atheniensium socii laeti 00otiam invaderent, i. .ant f00dus int0 Athsenas et Argos l. 80, 3 ictum, x eo efficitur, quod Argivorum rebus seximi poeta in hoc armin favset. Iam cum ex Versu 2 appareat, quo tempore hoc carmen caneretur Olympicos ludos iam appropinqua880, natales carminis proxime ant Ol. 79 aut 80 - 465 aut 461 a Chr. ponendos ess existimo. Huic autem tempori bene onvenit, quod et argumentum et disp0sitio huius carminis multa eum carmin O. xIII, qu0 a. 464 factum esse constat, communia habet. In prooemi poeta p08tquam Gratias, ut Danai urbem utoburrimam canseront, invocavit, primum potissima decora Argivi agri summatim tangit, Horculisquo fama post labores in easelum r000pti l dulcissim coniugio Iuvonta fruontis utitur, ut similo laborum praemium vietori iuveni auguro-tur 1 - 18). In altura perieopa stropha antistropha podo, v. 19-36)Thoas virtut0m in ludis ythidis Isthmidis Nomoasiis Athonionsibus iam gomprobatam et m0x in Olympici comprobandam praeclaro laudat 19-36).D0indo in turtia puric0pa maioros hvase maternos simili gloria victoriarum militarum floruisS narrat, quod non mirum 90880 videri, quando Tyndaridas, qui athlota clarissimi fuserint se lud0rum c0rtaminibus pra0- sint, a amphae, uno ex maioribus h0aui, hospiti sexdopti sint 37-54). Huc doducta oration in duabus extremis serieopis 55-90 fabulam Castoris ut 0llucis narrat, quorum cum unus Castor ab Apharotidis caesus ess0t altor P0flux postquam mortem fratris Lync00 t Ida intor-

sectis ultus si una cum fratro dilectissimo dimidium tompus sub 0rra, dimidium in casio, quam solus per omne aevum immortalis in Olympo vivor maluit. Ab hac autem sabula non iam ad Argos Thea sumus victorum rodit, sed sequo atquo in carmine N. 1 suavissima puci amoris fraterni carm0n laudit.

Carminis huius utra modium locium obtin0nt inter grav0m simplieitatem antiquorum carminum dactylo-epitriticorum, Velut P. XII. N. V.

O. III, et gratam varietatem noviciorum, velut O. VII. XIII. N. VIII. Vetustas cornitur in servatis duobus elemontis asstyl0-0pitritici carminis, pitrito die sit tripodia dactylica, novitatis studium in cursu numerorum bis in ultimo vorsu spodi interrupto se in vorsiculo cophal strophas praemisso Stropha et epodi prostero versu et qui magnitudinum cois-rorum versuum long Superet similiter atquo in carmin D. XII clauduntur. Quo tempore et modo carmen cantatum sit cum orta tostimonia

desint, ex commemoratis sacris Iun0nis V 23 cf. v. 19 ut laudibus populi Argivi uburrim tractatis oniecturam fac0r licet, publice v. 35 carmen in saeris Iunonis fidibus succin sentibus v. 21 cantatum esse. Saope nima opinicia publice agunda opportunitate furiarum victoros iusque amicosus08 8Se demonstrant carmina . III. I. . . In pompa vero quominus carmen a choreuti cantatum Ss statuamus, utra nihil impudiunt,

und in schumat tripodias dactylicas in ambitum binarum dipodiarum

443쪽

Λαναου πόλιν ἀγλαοθρόνων τε πεντήκοντα κοραν, χάριτες,

Αργος, φας δομα θε0πρεπες μνεῖτε φλεγεται ἀρεταῖς μυρίαις εργων θρασέων νεκεν. μακρα μεν τα Περσεος ἀμφὶ Μεδοίσας Γοργόνος πολλὰ δ' Αἰγυπτ' τα κατέκτιθε αστη ταῖς πάφου παλάμαις Ουδ' Υπερμήστρα παρεπλάγχθη, μονύ- 10 ψαφος εν κουλε κατασχοῖσα ξίφος.

1ιομήδεα δ αμβροτον ξαν θα ποτε Γλαυκοπις θηκε θεύν' γαῖα δ' εν Θήβαις πέδεκτο κεραυνωθεῖσα esse βελεσιν 1 5 μάντιν Οἰκλείδαν, πολέμοιο νέφος.

ὐπερμν - μονόψαφος ex scholiis echer μονόψαφον codd. - κουλεῶ Hermann κολεω BD - . ἐλεῖ COΜΜENTARII. V. 1 ab invocandis Musis sive Gratiis carminis prineipiunt poeta capit - Λαναου fabulam Danai eiusque quinquaginta filiarum posita iam attigerat . 1 61 - άριτες Gratias indarus, ut Homerus usas, invocat tamquam praeside poesis choricae, in qua verba poetae cum decoris motibus saltationis coniuneta fuerint; cf. . 1 3 - 2. Ηρα δωμα Ἐρη Ἀργείη iam apud Homerum It 1 8. v 908 audit, unde Horatius C. plurimus in Iunonis honore aptum dicet equi Argos ditesque Myeena - ρετοὶ , laudibus virtutum, non solum Virtutibus cf. O. 111 6 - 4 decora mythica Argorum re enset, sed cum et plura et longiora sint, non fusius ea persequitur Ἀμφιμεδοίσας fabulam de Perse Medusam interimente Pindarus ipse narravit

P. XII, lur additiatas 1 21, 5-5. πολλὰ δ' Αἰγοπτ' de paph Inonis filia, Momphis aliarumque urbium egypti conditore, mi in nota cf. Prol. XXI sq. 6. Hypermnestra, quae in optim codice Τπερμηστρα scribitur, ut Κλυταιμ-ηστρα apud omerum et tragicos poetas, recta de in non taberrasse παρεπλάγχθη, cf. O. 1 31 dicitur, quod sola μονόψαφος, ef Aesch. Suppl. 358 ex quinquaginta filiis Danai maritum non interfecit quae fabula, ab Aeschylo iii scenam prodiaeta omnium tum in re fuit; Lmorat. C., 11, 33 una de multis face nuptiali dign seriurum fuit in arentem splendide menda et in omne virgo nobilis aevom - . θεόν schol. και ἔστι περὶ τον δρίαν ιομηδεια νῆσος ἱερά, ἐν τιματα A θεός καὶ Jβυκος ουτω . . και Πολεμων στορεῖ ἐν με γαρ Ἀργυρίπποις αγιόν ἐστιν απιτο ιερό καὶ ε Μεταποντίω δε δια πολ- λης αυτον αἴρεσθαι τιμῆς δε θεόν, καὶ ἐν Θουρίοις εἰκόνας αυτο καθιδρύσθαι δε θεου cf. Strab. V 215, Lycophr. 30 et Holginger a. h. l. Liibber de Diomedo heroe se Italiam inferiorsem divinis honoribus ulto, Bonnae 1889 90 R. Hol-land Diomedes in Italien progr. Leipg. 1895. Neque tamen indurum hassa huius, ut quae recentior aevo ortae esse videantur, respexisse putaverim; immo facinora, qua Minerva et Iunone adiuvantibus contra artem deum atravit It v 778-906), ea sola poetam respicere probabile est eadem enim etiam Horatilis respexit, cum diceret . 1 6, 1 ope Palladis Tydiden superis parem ξανθάν cf. r. 34 ξανθὰν θάναν hoc epitheto Minervam ab alio scriptore ornari non memini, unde Pindari menti signa Minervae flavis et auratis comis insignia obversata esse conicio; cf. O. 1 94 - . μάντιν Οἰκλείδην, Amphia raum telis filium μάντιν iam praedieat, quod Oropi tibi terr eum ubSumpsit, celeberrima eius oracula fuerunt πολέμοιο νέφος nubem ventis agitatum

444쪽

10 και γυναιξὶν καλλικόμοισιν ἀριστευε πάλαι Ζευς π Ἀλκιμήναν Βανάαν τε μολων τ0οτον κατεφανε λόγον 20

πατρὶ δ' Ἀδράστοιο Λυγκεῖ τε φρενον

καρπ0 ευθεία συνάρμοξεν δίκα

θρεψε δ' αἰχμὰν Ἀμφιτρύωνος ' λβω φέρτατος Ἀπ α

βραχύ μοι στόμα πάντ' ἀναγήσασθ' σων Ἀργεῖον εχει τέμενος 35

10. γυναιξιν Schmin: γυνotis Bi - 11 τουτον ex solioliis Schinid: os BD πιστον vel τον coni. Berg - 12. πατρὶ δ' lemma in D: πατρί τ' codd. fort. συν αρμ. - 14 ἐς κ. fort. γαμετά - 15. αρεν et δ' oψιν coni Hermann: ἔναρε ζναιρ B τ οι Bi, ἐναρόντι οἱ ex chol Schmid, ἐναρόντος ψιν Monamsen, αρεν, o δ' oψιν Heime Stud Pind. 0 19. ργείων D poeta Amphiaraum dixit locum Homeri P 213 ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλυπτε Ἐκτωρ respiciens et eum parte selioliorum v schol B ita interpr0tans, ut νέφος appositionem nomini Hectori esse putaret 12. συνάρμοξεν, scit ' ργος, non Ζευς, ut bene statui Friederichs, Pind. Stud. p. 85 verba enim Zευ . . . toro in parenthesi media interiecta sun - δίκα Talao, patri Adrasti, et Lynceo, pharei filio, mentis sapientiam πρενῶν καρπόν, cf. P. 11 4 cum iustitia iunctam tribuit; f. N. x M. P. um bene autem Talaum cum Lynceo 0eta copulavit, quando eorum sepulcra iuxta posita erant, ut docet PRUS II 21, 2 - 13. θρέψε ' proprie de patria suos cives nutriente dicitur cf. N. 11 13 Amphitryo enim cum Argis natus et educatus esset, postea Thebas migravit 134s fabulam de Iove, ut Alcmenam corrumperet, formam Amphitryonis mariti, qui contra Teleboas profectus erat, induente multi rettulerunt, lepidissime Plautus in Amphitruone - 13. ὁ δ' ὶβ φέρτατος Ζευς' cf. I. VII 5 τον φέρτατον θεον - 14. 9 ετ' ἐς κείνου γενεάν, in Amphitryonis gentum et affinitatem Iupiter optimus maximus venit concubitu cum eius uxore inito; L Hesiodum scut 55 Herculem et Iphiclem dicentem κεκρημένην γενεήν - χαλκέοις πλοις aenea arma aevi heroici a ferreis armis recentiorum temporum distinguere Pindarus consuevit - 15. αρεν scit. κεῖνος sive Amphitryo δ' qu0d 0st τω Hermannus noulcavit, nesei re carere possimus - 18 schol. Βρακλέος γαμετη κατὰ τον Oλυμπον πιβη παρα τη τελεία αυτῆς μητρὶ πρ0Γοῖσα πορεέεταιτων θεῶν ἐκπρεπεστάτη ' λέγε δ μητέρα τελείαν την Ἐραν καὶ Αἰσχύλος Πρατελεία Ζηνο ευναία δάμαρ ἔστι γαρ αυτη γαμηλία καὶ ζογία, ἔστι δε ὁ γάμος τέλειος δια o τελειότητα βίου κατασκευάζειν. Ceterum hic quoque Pindarus accuratam notitiam Argivorum monumentorum prae se fert Pausanias enim refer II 17, 5 λέγεται δε παρεστηκέναι τη Ηρα τέχνy αυκώδους γαλμα Ἐβης,

ἐλέφαντος και τοῖτο καὶ χρυσου.

19 Argivorum decorum enumerationem simili modo atque . 1 5 abrumpit, ut ad victorias heae transeat - βραχυ . . . ναγήσασθαι os mihi brevius est quam quod omnia decora narrare possit et praeterea καὶ taedium hominum mihi fugiendum os - ργεων τέμενος, quod tota terra Argivis Iunonis

445쪽

PINDARI PINICIA.20 μοῖραν εσλον εστ δε καὶ κορος ἀνθρώπων βαρυς ἀνtιάσαι ἀλλ' 6μως υχορδον γειρε λυραν, καὶ παλαισμάτων λάβε φροντίδ' ἀγων τοι χάλκεος 40 δῆμον ὀτρυνε ποτὶ βουθυσίαν πιρας ἀέθλων τε κρίσιν

Ουλία παῖς νθα νικάσαις δὶς σ-χεν Θεαῖος εχ φύρων λάθαν πόνων. 45υντ β . 25 κράτησε δε καί ποθ' Ἐλλανα στρατ0 Πυθονι, τυχα τε μολων καὶ τ0 1σθμοῖ καὶ Νεμέα στέφανον Μοίσαισιν δωκ' ἀρύσαι, τρὶς μεν εν πόντοιο πυλαισι λαχών, 50

τρὶς δε καὶ σεμνοῖς δαπέδοις εν Ἀδραστείω νέμω.Zε πάτερ, των μὰν ραται φρενί, σιγα οι στύμα πὰν δετέλος 30 ἐν τὶν ἔργων υδ' ἀμύχθω καρδία 55 προσφέρων τολμαν παραιτεῖται χάριν.

sacra rn - 20. κόρος ἀνθρώπων ραρυς ἀντιάσαι taedium molestum hominum qui l0nga praeconia alienarum virtutum aspernentur, vitandum esse monet etiam . 1 105. . 1 82. 111 3 - 1. ἀλλ' ὐμως simili transitu in simili sententia . utitur P. 1 5 - 22. ἄγων χάλκεος, eraea, in quibus neneus clypeus praemium dabatur; v. Prol. xxxviii. Heraeis autem aeque atque in aliis ludis sacrificia duorum sουθυσίαι cum certaminibus Judicris onmneta erant; os . 5 et schol. O. 1 152 τελεῖται γαρ κατὰ τ υργος τὰ Ἐραια, α καὶ κατόμβαια καλεῖται παρὰ το κατι βους 'Oεσθαι η θεω τ δε ἔπαθλον ὰσπὶς χαλκη, δε στέφανος ἐκ μυρσίνης - 24 ευφόρων quae facile ferri possunt propter praemia quae certamina laboriosa sequuntur activam vim huic vocabulo contra analogiam tribuit Meggerus, id quod defendere non licet interpretatione scholiastae: ε φοροί εἰσιν οι τοιουτοι πόνοι τ αριστα θλα ἐνηνοχέναι Recteonim ill επιφόρους labores dici adnotat quod faciles ad ferendum esse videantur, non dum Xuntientur, sed postquam Xanflati praemium tulerint 25. Ἐλλανα στρατόν ludi Pythici, ad quos innibus Graecis aditus patebat, opp0nuntiar domesticis ludis, qua te Heraei fuerunt of P. x 5 et rol. xxxv ; de nomine Ἐλλανα pro Ἐλληνικόν usurpat Eustath. l. 1339, esbon. 40, 1ed. iiii. confert δουλον γενος Eur. r. 1115, Σκυθην οἶμον Aesch. rom. 2. Particula ποτε addita significatur illas victorias antea a Theae reportatus esse neque causam huius epinicii fuisse - τυχα μολών, secunda fortuna venien8, qua dicendi formula inde nata est, quod τυχεῖν significat finem certaminis consequi, Ut . 1 31. 1 u cf. N. 1 7 - 26. ἀρόσαι coronam dedit carmine praedicandam poetis, qui a sulcis carminum ducendis ἀρόται dicuntur . 1 33

28. ἐν δραστείω νόμφ ' haec verba si quis per se poetat, facile adduci possit, ut ludos Sicy0nios ab Adrast institutos v. N. 1 9 iis significari putos sed hoc

loco, cum σθμοῖ και Νεμέα praessedant et proxime antecedentis versus verbiss πόντοιο πυλαισι Isthmici ludi corte significati sint, verbis ἐν δραστείω νόμω Nemeaeos ludos indicari necesse est. Atque potuit hoc fieri, quod etiam Nomeneos ludos ab Adrasto et Arg1vis adversus Thebas proficiscentibus institutos esse vetus fama ferebat; cf. . um 5 et rol. LX1 - 29. Olympica certamina subire Theaeum meditari, sed ob verecundiam nondum perte fateri poetu significat 30 παραιτεῖται non deprecari hic ignificat, sed, ut παρφάμεν

446쪽

ἐσχάτων ἀεθλων κορυφαῖς υπατον x Ἀσχεν Πισα 60

ρακλεος τεθμον ἁδεῖαί γε μεν ἀμβολάδανεν τελεταῖς δὶς Ἀθαναίων νιν ὀμφαὶ 35 κώμασαν γαία δε καυθείσα πυρὶ καρπος λαίας 5

ευάγων τιμὰ χαρίτεσσί τε καὶ συν Τυνδαρίδαις θαμάκις.

ἀξιωθείην κεν, ων Θρασυκλου

40 Ἀντία τε ξυγγονος, Ἀργε μη κρύπτειν φάος 750μμάτων. νικαφορίαις γὰρ σαις Προίτ0ιο καθ' ιπποτρόφον

31. οἱ coni. ayger θε codd. et schol. quod ex glossa Θεείω corruptum puto - 2. κορυφὰς Schmid et unus e scholiasti - στατον ν 33. γε m. D - δεία . . . ἐν τελετῶ v. l. schol. - 4. νιν m. 36. χαλκέοις vel παγχαλκέοις r παμποικίλοις alter scholiasta legisse videtur 37. Θεαῖε Bockh θειαῖε BD - πολυγνωτον γένος codd. πολυγνώτω γένει coni Sehmid, πέδ' εἴ γνωτον γένος Bergh, ἐφέπει. .. γένος Bury δέκεται Rauchenstein frustra conserunt . 1 2 - 38. συν m. Bi, e schol adii Schmid - 40. ξυγγ Schmid: σύγγ. BD - 41. νικαφορίαις Lys. νικαφορίαισι L - σσοις - Προι-τοιο καθ' ἱπποτρόφον στυ θάλησαν eoni Rauehenstein ἱππότροφον στυ τοO. 11 66 et . 1 43, temere precari temere autem recatur, qui laborum impatiens sola audacia et fiducia animi nititur 31. περὶ ἐσχάτω de praepositione a suo nomine fine versus disiuncta cons. O. 1 103, 33. δεῖαί γε μεν κτλ. licet oleaginam coronam Olympicam nondum reportaverit, tamen iam olei praemium ludis anathenaicis adsecutus est μβολάδαν, ἀνατεταμένως τη φωνὴ καὶ λαμπρος scholiasta sene interpretatur Dissenius vereor ne argutetur, quod cantius ill0 Athenienses quasi praeludia quaedam ἀναβολάς pompae

Olympicae fuisse putat 35. καρπις ἐλαίας . . . ἐν ἀγγέων ε ρκεσιν παμποικίλοις Panathenaeonicis amphora olei plenae et figuris ornatae pro mercede dabantur, e quibus amphoris multa cum titulo TON OENE OENAOΛΟ eslassae sunt; f. O. Jahn, a sensammiunginoni Lud Wig n. 419 498. 544 655 etc. - 36. ἐν γχέων ρκεσιν in ollis, quibus leum cingitur, ad nn logiam Homerici ερκος δόντων. 37 ad victorias maiorum Theaei, quas ipse feliciter aemulatus est, transit πολυγνωτον γένος lectionem γένος etiam scholia tueri videntur: κολουθεῖ κατὰ το πολυγνωτον μῶν γένος το π της μητρός μητρωες γὰρ o ὰπ μητρ0ς πρόγονοι Sed cum πεται cum accusativo non iungatur, aut dativus πολυγνώτω γένει cum Schmidio restituendus est, aut verba πιανῶν τιμὰ vim appositionis, quis antecedentia verba ἐπεται ματρώων γένος illustrentur, obtinere ducenda sunt conspirat cum tuis virtutibus victoriisque illustre genus vestrorum Uunculorum atque gloria eorum felicibus certaminibus ope deorum saepe comparata 38. αρίτεσσί τε και συν υνδαρίδαις quia Tyndarida Castor et P0llux certaminibus gymnicis et Gratia carnainibus in honorem vict0rum canendis praeerant simul autem Tyndaridarum mentio praeparat fabulam insequentem 40 Thrastycius nimirum et Antias μάτρωες εαίου erant - κρυπτειν φάος contra victi visum hominum vitant, ut narratum est . 11 69. . Vm R, 41. Προίτοι κατ' ἄστυ, Argos, ubi olim Proetus regnasse dicitur cf. Apollod.

447쪽

PINDARI PINICIA.αστυ θάλλησαν Κορινθου ' εν μυχοις,

καὶ Κλεωναίων πρ0 ανδρον τετράκις

Σικυωνόθε δ' ἀργυρωθεντες συ οἰνηραῖς φιάλαις ἀπεβαν 80 ε δε Πελλάνας πιεσσάμενοι νοτον μαλακαῖσι κρόκαις 45 αλλὰ χαλκ0 μυρίον οὐ δυνατ0ν ἐξελεγχειν μακροτερας γαρ ἀριθμησαι σχολῆς ' 850ντε λείτω και εγέα και Ἀχαιον ψίβατοι πόλιες και Λυκαιον παρ ιος θυι δρύμωσὐν ποδον χειρον τε νικῆσαι σθένει. 90

Κάστορος δ' ελθόντος ἐπι ξενίαν παρ Παμφάη π γ . 50 και κασιγνήτου Πολυδευκεος ου θαομα σφίσινεγγενες εμμεν ἀεθληταῖς ἀγαθοισιν επεὶ 95ευρυχύρου ταμίαι Σπάρτας αγώνων μοῖραν ρμα και συν Βρακλει διεποντι θάλειαν,

Προίτοιο θάλησε BD, Προίτοιο τόδ' ἱπποτρόφον στυ θάλησε coni. 00ckh, Προίεοιό τ' ἀν' ἱππ αστυ θάλησαν Bero θάλλ. Scripsi, ut N. 1 88 est Rauehensteii 43. οἰνοραῖς ν 46. ζελέγχει 1, 48. θηκεν Trici. εθηκε BD - δρόιμω:δόμω coni. Bury δαεῖσιν pro δρόμω συν Su8Ρ. Omm8e Parerga Pind. 27, post δρόμω interpunxit Bergh - 48. ποδῖν τε χειρῶν τε , ποδῶν τε χειρQ D, τε prius eiec Schmid - 49. παμφάη rici cum Chol. ut cons P. II 69 50. θαυμ' εἰ σφίσιν ἐγγενές, εμμεν coni Herwerde - 1. ἔμεν 42. Κλεωναίων προ ανδρον, qui et mythico tempore t Pindari aetato ludos Nemeaeos adornabant et praemia diudicabant; cf. N. 1 17. Ieiunum autem est, quod poeta post generalem Drmulam oσαις numerum finitum τετράκις intulit quater vero illi non Nemea sola sed Nemea et Isthmia vicisse videntur 434s de argenteis phialis Sicyone, veste Pellenae, aere Lycaei pro mercede da tis v. Prol. x - 43. ἀργυρωθέντες audacter poeta viros, qui in certamine argentearum phialarum praemio ornati erant, argent quasi obductos dicit; similom vim idem tribuit verbis χαλκωθείς . XIII 86, ἀργυρωθεῖσα I. I 8 46. μακροτέρας ριθμῆσαι σχολct per parenthesin media interiecta sunt; similiter . x111 11 dixit μάσσον η ς διῖμεν - 47. χαιῶν ψίβατοι πόλιες quaenam urbes Achaeae praeter Pellenam poeta intellexerit latet αἰπεινην Γονόεσσαν dixit Homerus l. 11 573 - 48. Λυκαιον, δρος vel Oppidum, παρ ιις, να-SUΡΡleo, praesertim cum templum Lycaeum a curriculo Iovis parum apte distingueretur magnificae autem relliquia arae et curriculi Iovis Lycaui etiam

dum et manuum virtute currendo et luctando consequerentur de vi pleonastica praepositionis συν V. I. 11 1. 49 s. in fine narrat fabulam de Tyndaridis, certaminum praesidibus, a Pamphae, uno e maioribus Theaei, hospitio exceptis ut inde certaminibus gentis ius faventibus. De hac re confer Herodotum H 12 narrantem OSpitalitatem οφορίωνος os δεξαμένου τε, ς λόγος εν ρκαδίη λέγεται, τους Θιοσκουρους οἰκίοισι καὶ π τούτου ξεινοδοκέοντος πάντας νθρώπους De hq-OXenii Dioscurorum f. O. 111 1 - l. σφίσιν ἐγγενές, iis ingenitum esse ut sint athletae boni sic συγγενές usurpatum est P. V 17. X 12. N. V 1 - 2. yndaridas τετηρίους in principi curriculi Spartae coli tradit aus m 14, 7 53. Ἐρμα καὶ συν ρακλεῖ σπιν Ἐρμα scit. ἐναγωνίω και Ἀρακλεῖ, ut

448쪽

55 μεταμειβόμεν0 δ' εναλλὰξ ἁμερα ταν με παρα πατρὶ φίλ'

1 νέμονται, ταν δ' π κευθεσι γαίας εν γυάλοις Θεράπνας. 105

πότμον ἀμπιπλάντες ὁμοῖον επεὶ

εῖλε αἰονα φθιμένου Πολυδευκης Κάστορος εν πολεμω. 11060 τον γαρ Iδας ἀμφὶ β0υσίν πως χολωθεὶς τρωσεν χαλκέας λόγχας ἀκμα

supra v. 38 αρίτεσσί τε και σπιν υνδαρίδαις et Saepe apud Pindarum; f. P. 11 9 curam igitur ludorum ercurio v. o. vi 9. . ii 10 et Tyndaridis atque Herculi v. . las tamquam sortem μοῖραν obtigisse tradit - 1. και μὰν θεῶν πιστον γένος, atque profecto fidem praestat deorum genus - 55. fabulam de Tyndaridis alternis in caelo degentibus novit iam Homerus d. x 302 ef Ρ. xi 1. Cum aut0m alii alternis diebus Dioscuros una in caelo et una in re degere, alii alternis vicibus alterum ex Dioscuris in caelo, alterum in Orco degerena tarent v Holginger ad Lycophr Alex. V. 11) Pindaro utramque sententiam placuisse sunt qui putent. Atque priorem fabulae formam procul dubi poeta P. 1 3 probat in utramque autem sententirem cum huius carminis finem v. 7 sq. interpretari liceat, tamen prior sententia fraterno amori, quo una fra tres etiam mortui degere cupiunt, accommodatior est denique hi versus 55 8., licet alistri sententiae, ut verba μεταμειβόμενοι ἐναλλά uam utrumque vim obtineant, magis favere videantur, tamen ne priori quidem sententiae lanuadversantur; unde eum duas fabulae forma eidem poetae probatas esse veri dissimillimum sit, omnibus locis teneo indar idem placuisse, ut Dioscuros

alternis vicibus μεταμειβόμενοι ἐναλλάξ scit. μέρας alterum diem in Orco una

degere putaret 56. ἐν γυάλοις Θεράπνας obversata poetae esse videntur sepulcra subterranea, qualia Mycenis et Orchomeni et Lacedaemone etiamnunc exstant; quod si ita est, ut iam Ern. Curtius Pelopon. 11 10 bene divinavit, Pindari notato ea pro epuleris, necdum pro thensauris habita sunt 58 τουτον scit πότμονομοιον - 59 αιῶνα tempus empiternum cognatis enim unt αἰεί, dg a uis, et αἰῶνα, aevum 60. μφὶ βουσίν schol. 8 ἱστορία ἐστὶ τοιαυτη Λυγκεος και' δας ι φαρέως παῖδες ἐμνηστεύσαντο τὰς Λευκίππου θυγατέρας Φοίβην καιἘλάειραν, κατὰ δε την των γάμων ευωχίαν τους σιοσκουρους ει εστίασιν ἐκάλεσαν οἱ δε τας κορας φαρπάσαντες πέφευγον, οι δε ἐδίωκον καὶ συνίσταται τοῖς φαρητιάδαις καὶ τ0ῖς Πιοσκουροις μάχη περὶ των γάμων καὶ αναιρεῖται Κάστωρ. εἶτα Ιολυδεπικης ἀνεῖλεν ἀμφοτέρους, συμπράξαντος το Λιος καὶ κεραυνον αυτοῖς ἐπιπέμψαντος ὁ δε Πίνδαρος ο δι τας νυμφας φησιν αυτ0ῖς

γεγενησθαι την στάσιν, ἀλλα δια βοῶν πελασίαν. Vetus igitur scholiasta a Pindaro, ut ne heroas impios puellarum raptores fuisse diceret, fabulam immutatam esse statuit, neque oo a Pindaro ingenio absimile est cf. P. 111 2s); attamen notandum est iam ex vetere carmine pie Cypriorum roclum excerpsisse se dicere haec ἐν τουτ δε Κάστωρ μετὰ Πολυδευκους τὰς Iδα καtAυγκέως βοος φαιρούμενοι ἐφωρὰθησαν ἰ quo cum compilatore fere consentit Apollod bibl. 111 130, ita tamen ut virginum raptum cum pugna de bubu8 abactis e0haerere significet cf. Η0lginger ad Lycophr. 16.

449쪽

ἀπο αυγέτου πεδαυγάζων ἴδεν Λυγκευ δρυ0 ἐν στελέχει 115ημενον κείνου γαρ ἐπιχθ0νίων πάντων γενετ ὀξύτατον 0μμα λαιψηροις δε πόδεσσιν φαρ ἐξικεσθαν, και μέγα ἐργον μήσαντ' κέως. 12065 καὶ πάθον δειν0ν παλάμαις Ἀφαρπίδαι ιύς αυτίκα γαρῆλθε Λήδας παίς διώκων τοὶ δ' ἔναυ-- στάθεν τύμβω σχεδον πατρωίω ενθεν ἁρπάξαντες γαλμ' ίδα, ξεστ0 πέτρον, Ἐπ δ . 12561 πεδ' υ . , πόδ' Dr B, ποταπιγ. Stephanus - 2. μενον Aristarchus, quam eandem lectionem agnoscunt schol Aristoph. Plut 21 et Suida s. Λυγκεως Ρ0llod bibi. 111 136 ῆμενος i, μένος vel μένως scribendum esse coniecit Didymus, μεν coni. hiersch conferunt . 1 78, sed . comment. 63. πόδεσιν BD - 4. ἐμησαντ' coni Sehmid ἐμνησατ' B, μνησαντ' D 65. ποδον ' φαρυζαδαι 0ni. 00hmer 66. Λήδας παῖς fort. παῖς Ζηνός - πατρωἱ Schmid πατρώω -ώω D BD 61 8. 0 pergit 0eta in re quam inceperat narranda, Sed pDStquam summam rei proposuit, orationem retro vertit ad initium rei exponendum. Di0scurorum et Apharetidarum pugnam pollodorus 111 13 Pinda ro ipso, ni fallor, auctore usus refert: στρατεύσαντες δε ἐπὶ Μεσσήνην οἱ ιοσκουροι την τε λείαν ἐκείνην καὶ πολλην αλλην συνελαυνουσι. καὶ οὐ δαν ἐλόχων καὶ τον Λυγκέα Λυγκεος δε δῶν Κάστορα μηνυσεν ' δα κἀκεῖνος αυτον κτείνει Πολυ- δευκης δε ἐδίωξεν αυτους καὶ τον μεν Λυγκεα κτείνει το δόρυ προέμενος, τον δε δα διώκων, βληθεὶς π ἐκείνου πέτρα κατὰ V κεφαλῆς, πίπτει σκοτωθείς, και ευς Ἱδαν κεραυνοῖ, Πολυδεύκην δε εἰς ουρανον ανάγει μη δεχομένου δε Πολυδεέ κου την θανασίαν ντος νεκροῖ Κάστορος, Ζευς ἀμφοτέρ0ις παρ' μέ- ρα καὶ ἐν θεοῖς εἶναι και ἐν θνητοῖς ἔδωκε - 2. μένος Didymus grammaticus, ut lectioni μένος vel μένω patrocinaretur, provocavit ad versus Cypriorum αἶψα δε Λυγκευς αἴγετον προσέβαινε ποσὶν ταχέεσσι πεποιθώς. ἀκρότατον δ' ἀναβὰς διεδέρκετο νῆσον πασαν ανταλίδου Πέλοπος, τάχα δ' εἴσιδε κυδ μος ρω δεινοῖς ὀφθαλμοισιν ἔσω δρυος αμνω κοίλης Μάστορά θ' ἱπποδάμον και ἀεθλοφόρον Πολυδεύκεα νύξε δ αρ αγχι τὰς μεγάλην δρυν. Cum volsere carmine Cypriorum igitur luctio μένος i. e. μένους Κάστορα καιΠολυδευκην, unice conspirat. Sed quaeritur, num Pindarus Cypri0rum vestigia legerit neque veterem famam hoc quoque loe immutaverit, ut Castorem solum a duobus pharetidis oppressum esse fingeret. Certe melius oratio procedit si omnia, quae V. 60-64 narrantur, ad unum Castorem pertinent, et v. 5 s demum ad rem . 59 nehyntam p0eta redit. Sic etiam facilius serri potest, quod . 60 Pollux verbis Λήδας παῖς, non Λήδας ἔτερος παῖς declaratur nimirum poeta ad Ver8um 59, quo nomen Πολυδευκην dixerat, ita redit, ut quae modia interiecta sunt, neglegat tamquam in parenthesi dicta Lectionem igitur μειον Aristarcho probatam et ipse probavi, optimorum codicum lectionem μενος non ex vetere scriptura remansisse et ab Aristarcho correctam esse sed ex Didymi interpolatione fluxisse ratus - 4. ἐξικέσθαν Lynoeia et Idas Lynceus solus, qua erat acie oculorum, Castorem in trunco arboris delites entum conspexerat, sed ambo fratres in Castorem impetum fecerunt eumque oppresserunt Pindari hunc locum respicit aus 1 2, 7 νεωτερος δε ἐν Λυγκευς, ον ἔφη Πίνδαρος. τω πιστά, υτως ξφ ὁρὰν, ς καὶ δια τελέχους θεασθαι δρυός. Eandem fabulam spectat Horat. p. 1 1, 28: Non possis oculo quantum contendere Lynceu - 66. Λήδας παι ' Πολυδεύκης, cuius nomen et ante v. 59 et postea v. 6 dictum est Ζηνος παῖς, quod onieci, accuratius, Uter e duobus Lodae filiis intellegendus esset declararet. Ceterum similiter infra v. 73Tονδαρίδας est unus ex Tyndaridis Pollux - 67. ἄγαλμ' ῖδα cippum, quales

450쪽

ἔμβαλον στερν Πολυδευκεος ἀλλ' υ νιν φλάσαν, ουδ' ἀνεχασσαν ἐφορμαθεὶς δ' αρ' ακοντι θοι 13070 λασε Λυγκέος εν πλευραισι χαλκόν. Ζευς δ' εὐ Iδα πυρφόρον πλαξε ψολύεντα κεραυνον

μοι. χαλεπὰ δ ερις ἀνθρώποις μιλεῖν κρεσσόνων. 135

ταχεως δ' in ἀδελφεο βίαν πάλιν χώρησεν ὁ Τυνδαρίδας,

καί νιν ἴπω τεθναότ ὰσθματι δε φρισσοντα πνοὰς κιχεν 140

7 θερμὰ δη τέγγων δάκρυα στοναχαῖς ορθιον φώνησε Πάτερ Κρονίων, τί δη λυσις

εσσεται πενθεων καὶ ἐμοὶ θάνατον συν τωδ επίτειλον, ἄναξ. 145 οἴχεται τιμὰ φίλων τατωμένωφωτί παυροι δ' εὐπύνω πιστοὶ βροτῖν

καμάτου μεταλαμβάνειν ως εννεπε Ζευς δ' ἀντίος λυθέ ζοιου καὶ τόδ' ἐξαύδαο επος ' σί μοι υἱός τύνδε δ' πειτα πόσις 50 σπερμα θνατb ματρὶ τε πελάσαις στάξεν ρως ἀλλ' γε τωνδέ τοι εμπαν αῖρεσιν παρδίδωμ' ει με θάνατον τε φυγων και γηρας ἀπεχθόμενον 155 αυτb Osλυμπον θέλεις οἰκεῖν μοὶ σύν τ' Ἀθαναία κελαινεγχεῖ τ' Aρει'

69. ἀνέχασσαν akefield ανεχασαν B, νεσχασαν D - 1. σκαψε coni. HerWerde -- φιλ. D - 2. δ' ἐκαίοντ' δε καίοντ' ep. B0eckh δὲ κέοντ'ν - σιρασόνων D - 73. λφεου μ εχώρησεν - 4. πνοὰς Schmid: ὰμπνοὰς B, ναπνοὰς -- τεθνεῖτ' -- 75. 1 Schmidi s BD Bergi eiecto δε proposuit δάκρυ' νὰ υπ postea, αμα Bury στοναχαῖς - τέγων - 77. ἐπίτελλον B - 78. πόντω D - 79. σηνεπε , ἔνεπε - αντίος D: ἀντία 80 τον δ' - -- 1. θνατων D' - 2. τάξεν m. auW:ἔστ ν BD, σταξ' riel. - 4 οὐλ. rici. ὁλ. AD - θέλεις riel. ἐθελεις in tumulis poni solebant; f. N. v111 47 - 69. νέχασσαν, effecerunt ut ederet, reppulerunt medii generis formis apud Homerum vis cedendi inest G2 ἐρημοι, a poeta additum est, ut misericordiam audientium et legentium moveret χαλεπὰ δ' ἔρις similem sententiam habes . x 39 es Soph. l. 220 τὰ δε τοῖς δυνατοῖς os ἐριστα πλάθειν - 73. δελφεο βίαν periphrastice ad exemplar Homerici βίη Ηρακλείη - 4. σθματι φρίσσοντα πνοάς, eum anhelitu et difficultate spiritus ducentem - 75. τέγγων δάκρυα fundens lacrimas, ut Soph. Trach. 49 τέγγει δακρύων χναν - στοναχαῖς, cum gemitu, ut dativum simili

in re usurpavit Homerus Il. XXIV 696. d. XXIV 416 Cf. I. VII 3 - 78. παυροι . . .

μεταλαμβάνειν moralem sententiam vel inopportune orationi indarus suo more inserit; cf. . 111 20 - 80 s. schol. ὁ μεν Ησίοδος,μφοτέρους BQ εἰναι γενεαλογεῖ ὁ δε Πίνδαρος Λέροις των ἱστορικον Acusilao 3 ἐξακολουθήσας τον μεν Πολυδεύκην - ιός, τον δε Κάστορα ἐκ υνδάρεω ἐναί φησιν, ω και Ηρακλῆς με ε Ἀλκμήνης καὶ Βιός, φικλης δε ε υμφιτρέωνος - 82. ἔμπαν sive alteruter vestrum mortalis est sive non est jedentialis - 4. θηναία κελαινεγχεῖ τ'

라틴어 텍스트