Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

401쪽

Argumentum. Pythoas amp0nis filius Adginuta 40bilissima 40nt Psalychidarum v I v 63), cuius victoriam om0auam 100 armo illustrat, sentilis, sed n0n filiit Lamponis ius fuit, qui pugnas latassensi interfuit i ab Herodoto 1 78 unus ex principibus fginotarum fuisso dieitur: ἐν ε Πλαταιησι ν τω στρατοπέδω των Αἰγινητεων ν άμπων Πυθέω ιγινητέων τα ρῖτα Illum nim Pythea filium dixit Horodotus, hune n0simam Cleonici indarus I. v 55. 1 16). Frater min0 Pythoa0Ρhylacida fuit, cuius Isthmidas victorias duas indarus I. VI praedicavit. Praeterea avunculus μάτρως uius Euthymenes gymnicis ludis puram ded0rat N. v 41. I. 1 2), ut avi maiorni homistii insignia duarum vietoriarum Epidaur0arum in vostibul fani Auaeui sus-p0nsa erant N. v 53 - 0 0mpor carminis hoc quidem constat, ythsea victoriam Nomoaeam, cum in carminibus . V 19. V 4. 1 ea respiciatur et carm0 hoc Nemeaeum tamquam prima libatio domus am- ponis oblata ess dicatur I. vi ), anto Isthmica vietorias hylacida urep0rtatam esse. Neque exiguum temporis intervallum inter . v I. vintercessisse vid0tur, quoniam hylacida frator ad alterum illud ortam sen

402쪽

Isthmi eum a ythsa institutus esse traditur . v 49. Iam eum carmen I. v non longe post pugnam Salaminiam scriptum sit v. I. v 48), hoc carmen Nemeaeum ante eam scriptum esse 11000880 st, probabiliter Ol. 74 4 - 481 a Chr. vol Ol. 74 2 - 483 a Chr. Dunique u certaminum genere Pythea vicerit, non plano xpl0ratum est. Paneratio quidem iam vicisse oota portu N. I. v 60 0elarat, o num puer vicerit, vald dubium st. Nam quod in odie optim B huic carmini inscriptum est Πυθε παιδὶ Αἰγινήτη, indo siet quidum idotur Pytheam taurum vicisso sud eum titulorum indaricorum fidus incurtissima sit ut pu0r0rum pancratium Olympia domum Ol. 145 Dulphis Ol. 108 institutum sit v. aus v 8, 11. X 7 8 cf. r0l. LXXI), parum erodibit os Nomoas iam Ol. 74 u genora pancratii distincta fuiss0. Qua cum ita sint, aut ab librario codicis versu sexto notionum pueri sumptam esse, aut ant vo post παιδὶ nomon patris amp0nis in eodie illo xcidisse puto. Carmen ipsum si quod aliud molaphoris set imaginibus gregio spl0ndet, idem tam0 quod iusto magis vorsi eolor si si ab alia in aliam rem magis transilit quam commode transit, ardoris iuvenilis vitia pr0dit. Spl0ndid igitur in xordi c0mparati0n opinici cum statua laeta poeta animum suum cohortatur, ut Pythea iuvenis victoriam Nemeaeam, quali0roas Auginutas sit patriam insulam seximi ill illustravorit, carmino praediget 1-8); hanc autum insulam claram laetam ess Iovis bon01iei preces trium filiorum seaci xaudientis 9-13). Iam trium filiorum mention laeta posita dissidia fratrum, hoci notandam caudum, elo et Telamonis fugam secordatur, sed has res tristo su ait silenti pr0muro malis, odora potius sentis sibi illustranda osso 14-21). tquo iam unum ex ducoribus illis hymnum fuisse resert quo Musas in nuptiis olsio Thotidis fata mariti sit nympha eucinissoni, insidias ab impudica casti uxoro oleo structas et holidis coniugium pio seroi tamquam praemium pudicitia a Iov0 et septuno donatum 22-37). Hine satis audacter ad septunum pra0sidem Isthmicorum certaminum, qua nescio an iam tum Phylacida aut ythoas ipso obiro siditatus sit, poeta transit 37-40). sindo saltu tiam audacior Isthmidis ludis adnuetit 0gi-notieam victoriam Euthymonis, avunculi Pythoa0, ythsea ipsius victorias Nemeaeam egarensem Aegin0ticam, denique Thomistit, unius x 0gnatis

Ρythea0, cui hoc armo laetum si etiam in pinietis fratris hyladidas I. v 19 59. 1 58 montio fit. Idum pra010rsea in fragmont carminis, quod Seholia ad inser. I. V servaverunt, commemoratur, qu Isthmia sum vicisso, sud iam mortum occubuisse poeta signis eat.

Carmen hoc ad antiquam normam asstylo-0pitriticorum carminum

compositum x sedibus pitritis ot trip0diis dactylicis constat, quibus una in pod tetrapodia aetylica op. 6 ut in stropha similo colonloga00dieum Str. 2 cf. O. v 5. 11 3 admixtum si Idom similiter atque O. III ser continuis num0ris docurrit, unde stropha versu 3-5, podi 2 - singulas in uriodos coniungor malim se in podi 0dio vorsit 34caeSuram neglectam aegre feram. Pompa chorive gradientis nullum in-

403쪽

PINDARI PINICIA.dieium xstat immo c0mparation cum ch0ro Musarum, in quo medio Apollo deus stans citharam pl0ctro pulsat, versibus 22-24 instituta offici videtur in h0 quoquo carmin choro canenti poetam fidibus ita pra0cinuisse, ut uno loco fixus maneret neque chorea duceret.

Ου ἀνδριαντοποιός s. α ωστ Ἀλινυσοντα εργάζεσθια ἀγάλματ αυτας βαθμιδος εσταότ ἀλλ' ἐπὶ πάσας λκάδος ν τ' ἀκάτω, γλυκεῖ' ἀοιδά, στεῖχ' Q Αἰγινας, διαγγελλοισ τι Λάμπωνος υιος Πυθεας εὐ0υσθενης νίκη Νεμείοις παγκρατίου στέφανον, οἴπω γένυσι φαίνων τέρειναν ματερ' οἰνάνθας πώραν, 10 ἐκ δε ρόνου καὶ Ζην0ς - Ἀντ α ρωας αἰχματὰς φυτευθέντας και ἀπ χρυσεα Νηρηίδων Αἰακίδας γεραρεν ματρόπολίν τε, φίλαν ξενων ρουραν 15

non ut illa Odom loco fixum maneat, sed tamquam navigium super omnia maria famam victoris diffundat. Huius vero comparati0nis lepidam, licet commentiolam causam scholia asserunt hanc Pindarum carminis mercedem triantilia raetimarum poposcisse, quod primum recusasse gentiles Pytheae victoris, quando signum aeneum tanta pecunia comparari posset, poste autem, cum carmine magis quam signo famam hominis illustrari cognovissent, non invitos dedisse Sententiam indari reddit Horatius C. 1 2, 17 sive quos Elea domuin

reducit Psalm caelestes pugilem equumne i dicit et centum potiore signis i munere donat. De statuis victorum indari aetat positis copios disputat ebb

Journuli Heli stud. III 175 s. - α τὰς - τὰς αυτὰς quod distendi genus Pindari et Homeri esse constat apte poeta de maiore navi praepositione ἐπί, de parva lintre praepositione ἐν usus est bene idem in insula mereaturae studiosa imagine navigationis divulgationem famae illustravit - . νίκη τέφανον, consecutus est victoria coronam; sic νιτ ct χαλκον N. X 48, νικὰ τρίποδα append epigr. 79 - . ματέρ' Οἰνάνθας πώραν si recte se habent, poeta οπώραν non autumnum, sed aestatis calorem intellexit, quam similem vim huic vocabulo poeta tribuit . 1 5 de comparatione lanuginis barbae cum vite germine confer ur Phoen. D;0 ἰνωπον γένυν - . Ohol. δε Κρόνου

καὶ Ζηνός ελαμῶν καὶ Πηλεος qui filii Aeaci filii Jovis et Endaidis neptis Saturni erant schoL: Κρόνου με γαρ είρων καὶ Φιλέρας, λείρωνος δε Ἐν - δυς, Ἐνδηῖδος δε ελαμῶν καὶ Πηλευς ἐξ Αἰακοῖ. Atque hoc quidem loco indarus se vera Enda idem pro Chironis filia Saturnique nepte habuisse videtur, quamqam aliis locis Chironem, quippo quem Aehillis et Iasonis magistrum dixerit, minorem natu quam Aeaeum fuisse statuit et alii seriptores V. Prol. xx)Enda idem non Chironis sed Scironis filiam fuisse perhibebant. Nimirum in permutatis his nominibus Chironis et Scironis historia fabularis seintillas simultatis Atheniensium et Aeginetarum latent, neque scio an indurus in hac fabula et in ea, quam de Aeaci auxilio a Graeeis omnibus implorat N. 111 10 exposuit, auctor interpolatae et corruptae veteris traditionis xstiterit - Φηρ δω ex quibus t Phocus Aeaci filius o Achilles elui filius nati sunt S. ματρόπολιν hic matris turbem sive Aeacidarum patriam os Soph. Ant. 122

404쪽

τά ποὐ ευανδρόν τε καὶ ναυσικλυτὰν 10 θέσσαντο παρ βωμ0 πατέρος Ἐλλανίου στάντες, πίτναν τ' εἰς αἰθέρα χεῖρας ἁμα 20 -δαῖδος ἀρίγνωτε υἱοὶ καὶ βία Φώκου κρεοντος, ὁ τας θε00, ν αμάθεια τικτ' In ρηγμῖνι πόντου π α αἰδεομαι μεγα ροειπεῖν ν δίκα τε μη κεκινδυνευμένον, 25 15 O δη λίπον ευκλεα νασον, καὶ τίς ανδρας ἀλκίμους δαίμων ἀπ' Οἰνώνας λασεν.

στάσομαι. -υ τοι πασα κερδίων 30

φαίνοισα πρόσωπον ἀλάθει' ἀτρεκές καὶ το σιγαν πολλάκις εστ σοφώτατον ἀνθρώπω νοῆσαι.

εἰ V 0λβον χειρων βίαν δερ β . η σιδαρίταν παινησαι πόλεμον δεδύκηται, μακρά μοι 5

aliarum urbium fuerit, eidem nomini est . IV 20 - s. Schol. φασὶ γαραυχμου ποτε πιέζοντος την Ελλάδα, ἔνιοι δε κατακλυσμου, συνελθόντας τους Ἐλληνας καθικετευσαι τον Αἰακον δε δωτα παῖδα Βιός, ἐξαιτησασθαι των τότε συστάντων κακῖν την ἰασιν τουτον δε ευξάμενον ποθεραπευσαι ταδεινε, καὶ Oτω δια την της Ελλάδος σωτηρίαν Ελληνιον παρὰ τοῖς Αἰγινηται τετιμησθαι Βία quo cum scholio conSpirant schol. N. VIII 19. ISOcr. 9, 14. Diodor. IV 61. RUS. I 29 7 1 44 9. t nec fabula non prorsus in hunc locum quadrat, quandoquidem hic poeta non proceres Graeciae, sed filios Asiae manibus sublatis orantes facis, nisi forte homines precantes, qui investibulo Aeacei delineati erant v Paus 11 1s et tum quidem indaro filii Aeaci esse videbantur, postea autem pro legatis Graecarum civitatium auxilium pii unci implorantibus N. v111 10 venditati sunt, quam rem fusius X- posui in Sigb. d. b. h. 189 p. 16 s. - 10. θέσσαντο precati sunt vulgo veterum grammaticorum auctoritatem secuti interpretantur equidem θέσσαντο aeque atque θέσσαν O. 1 66 a verbo τίθημι descendere duco neque vide quo iure nova et inaudita radix θε graecae lingua obtrudatur. Nam qui ad hane sententiam, quam etiam Georgio Curtio tym. 52 placuisse miror, comprobandam asseruntur loci poli Arg. I 21 et Callimachi hymn. viis Alexandrinorum poetarum sunt, esiodi autem et Archilo hi lacinia breviores sunt, quam ut quidquam ex iis concludas restat unum Homericum πόθεστος Od.4 296, quod falsa analogia similiter atque θεόσδοτος excusare malo quium n novam neque in ceteris linguis Aricis usurpatam radicem θες statuendam abuti 12 βία Φώκοιο periphrastice pro Φῖκος, unde poeta pergit ὁ τὰς θεοῖ cf. P. XI 61 13. fabulam do famathia ab Aeaeo amata latius uactat schol Eur Androm. 687: μίγνυται Αἰακ0 ναμάθη- ρέως εἰς φώκην ηλλαγμένη δια το μη βουλεσθαι συνελθεῖν καὶ τεκνοῖ ἐκ ταέτης παῖδα τον Φῶκον ον ὁ Πηλευς νεῖλεν ἐπιβουλευσας δια το ἐν τοῖς γῆσι διαφίροντα αυτον εἶναι Πηλέως καὶ Tελαμῖνος 15. λίπον ευ κλέα νασον congesserunt Telamon Salamina, eleus hthiam Thessalicam pulsi a Furiis parricidium ulciscentibus v. schol ad h. l. et Apoll. Arg. I 1 - 16 στάσομαι egregie ante hoc Verbum poeta cursum versus catalexi inhibuit. De re ipsa confer . 1 52 - 19 α δ' δλβον κτλ. abominanda facinora silentio premere malo; at si de praedicandis rebus bene gestis agitur, magn0

405쪽

20 αυτόθε αλμαθ' υποσκάπτοι τις εχ γονάτων ἐλαφρον ρμάν καὶ περαν πόντοιο πάλλοντ' αἰετοί. 40

πρόφρων δε καὶ κείνοις ειδ εν Παλίω Μοισαν ὁ κάλλιστος χορός, ἐν δε μεσαις φορμιγγ' Ἀπόλλων πτάγλωσσον χρυσε πλάκτρω διώκων

αἱ δε πρώτιστον μεν μνησαν Λι0 ἀρχόμεναι σεμνὰν Θίτιν, Πηλεα θ' ως τέ νιν αβρὰ Κρηθεῖς Ἱππολυτα δύλω πεδῆσαι

ηθελε, ξυνῆν Μαγνητων σκοπ0 50 πείσαισ' ἀκοίταν ποικίλοις βουλευμασιν, ψευστα δε ποιητον συνεπαξε λόγον,

ευνὰ δ' εναντίον σκεν πολλὰ γαρ νιν παντὶ θυμωπαρφαμεν λιτάνευεν του δ' α0' ργὰν κνίζον αἰπεινοὶ λύγοι ευνυς δ' ἀπανάνατο νυμφαν, ξεινίου πατρ0 χύλ0 60

20. ἔχω γον Byz. ἔξω γουν BD - ἐλαφρον coni Schmid ἐλαφρὰν BD

22. κἀκείνοις codd. - αε ιδ' ἐν coni. Pauwt ειδεν Schmid, δείδει Bi 23. m. 'ς - μέσσαις , μοίσσαις D - 26. ρηθήῖς Heyne κρηθηὶς codd. Iππολυτα Ἱππολυτου θυγάτηρ interpretantur scholia hie et . 1 88 27 ξυνὰν D: ξυνεῖν B - 28. κοίταν υκαστον coni. Berg - ποικίλοι - 29. συνέπαξε συνέπλεξε 30 ακαστα D - 2. του δε ργ. O d. :τοῖ δ' ργ. Oni Hermunn, o δ αρ' ὀργ. Rauchen Atein impetu ferar, ut latum spatium transiliendum mihi sulco ducto signare possis. Schol. δε μεταφορα ὰπ των πεντάθλων, οἷς σκάμματα σκάπτονται, ταναλλωνται ἐκείνων γα κατὰ τον γονα πηδώντων ποσκάπτεται βόθρος εκάστουτ αλμα δεικνύς unde proverbium περ α σκαμμένα πηδὰν de quo vide ust. ad Hom. d. VIII 198. Iuvenem rastro fossam ducentem in vas agonistic habesap. Botticher, Olympia n. 7 - 21. αἰετοί aquilae generositatem sua Musae

comparat etiam . III 80.

22. transi ad fabulam do Musis ele et Thulide carmina nuptialia canentibus - καὶ κείνοις ut ipse Pytheae, sic etiam Peleo uni ex ea cidis, Musarum chorus carmen in elio m0nte cecinit s. conforr iuvat hymni Apoll. yth. init. ubi Apollo fidibus praeit Musis voce canentibus hic autem Apollo fidibus canon medius ἐν μέσαις circumfunditur a choro Musarum 25. παντοίων νόμων ' Vnrios carminum modo praei Apollo, ut ab alio ad aliud carmen transeat rem illi istrat Aristoph. an. 382 s. ubi coryphaeus horum adhortatur γε νυν ἐτέραν μνων ἰδέαν την καρποφόρον βασίλειαν κελαδεῖτε cf. Stesich. h. 46 μετειμι δ' ἐφ' τερον προοίμιον - ιις αρχόμενοι cf. N. II in. et Hor C. I 12, 13 - 26 s. eandem fabulum attigit . 1 57 s. similes fabulas collogi Wilamowitet, Eur Hipp. 31 - 26. ρηθεῖς Crethei filia V. Prol. XVI. Hippolyta altera quaedam Putiphar est nimirum tales narratiunculae mutatis nominibus ab alio populo ad alium populum migrare solen - 27 ξυνὰνα Μαγνητων σκοπόν custodem sive regem Magnetum amicum et sodalem olei 32. λιτάνευεν imperfecto sua vis conaminis est, quae clare apparebit, i

νηνασθαι θεου ευνην - ξεινίου πατρός quod hospitalis Iovis iram veritus esse dieitur, inde c0lligas Peleum exulem hospiti A casti usum esse

406쪽

δείσαις ὁ δ' ἐφράσθη κατενευ σε τε F0 ὀρσινεφὴς ξ υρανου 35 ευ ἀθανάτων βασιλευς, στ ἐν τάχει ποντιὰν χρυσαλακάτων τινὰ Νηρεῖ δων πράξειν κοιτιν, 65γαμ βρυν Ποσειδάωνα πεί- Στρ γ . σαις, διὸ Αἰγὰθεν ποτὶ κλειτὰν θαμὰ νίσσεται σθμον Λωρίαν ἔνθα μιν ευφρονες λα σὐν καλάμοιο βοὰ θεον δεκονται , 70καὶ σθένει γυίων ρίζοντι θρασεῖ.

40 πύτμος δε κρίνει συγγενὴς εργων περὶ

πάντων τυ δ' Αἰγίναθεν π θύμενες, 5Nίκας ἐν ἀγκώνεσσι πιτνδε ποικίλων ψαυσας μνων.ῆτο μεταὶ ξαντα και Ἀντ.. .

νυν τε0 μάτρως - ἀγάλλει καί σου ὁμόσπορον Πυθέα. 80

36. ποντιct Heyne: ποντίαν codd. - πράξον D . 37 κλειτὰ DP νίσετ Lm 38. ἔνθα με coni Mitigarelli 40. συγγενες - 41. Αἰγίνα- θεν scripsi praeeunte ingarellio, qui ιγίναθεν proposuerat Αἰγίναθε ct codd. et pars schol. Αἰγίνα θεου Schmi quem reeentiores editores secuti sunt 43. τεις μάτρως ' γάλλει καί σου ὁμόσπορον ἔθνος Πυθέα scripsi scholiorum vestigia secutus: τεος μάτρως γάλλει κείνου μ. ἔθν πυθέας Odd.; prima verba sic iam refingere malim τε - σε, cf. O. Icili τεος μάτρως γ. 34. κατένευσεν . . . στε πράξειν cf. hucyd. VIII 8 ἐπαγγελλόμενοι moτε βοηθεῖν - 36. πόντιος eum semper vim adiectivi habeat, non ποντίαν τινα, sed ποντιαν ηρεῖδων τινα poetam dixisse veri simile est 37. γαμβρον Ποσειδάωνα

dixit, quod Neptunus, qui Amphitritam, unam e Nereidibus Uxorem UXerat Peleo Thetidis marito futuro, affinitate iunctus rat - ἰγαθεν Aegas Neptuni sisera fuisse iam Homerus Il. 111 20 dixerat Pindarus autem Neptunum Aegis Isthmum ludosque Isthmicos possentsem fecit, ut a Thetidis nuptiis ad certamina ludorum Pytheamque victorem rediret. ytheam vero eiusque fratrem Phylacidam iam tum d Isthmidis ludis obeundis cogitasse videri bene Dissenius monuit - 41. πάντων hoc vocabulo transitus ad sequentia fit omnium cum rerum eventus ab ingenita fortuna et indole pendeat, uthymenes quoque ceterique gentiles Lamponis virtute sua ad victoriam quasi nati erant. 41. τυ δ' Αἰγίνα θεας, πιθυμενες genuina si haec esset lectio, aut audacissimo saltu poeta a Neptuno praeside ludorum Isthmiorum ad Aegineticos ludos transiret, aut Euthymenem Isthmia quidem vicissu, sed Aegina honorem hymni epinici consecutum esse obscura oratione significaret. Sed alia legisse videtur scholiasta vetus ad . et adnotans διατί νόμασε νυν τον σθμόν; τι οἰκεῖος τις ν του Πυθέου, εἰς ν αυτη δη γέγραπται, Εὐθυμένης, ἐνίκησεν Iob μια. Accedit quod indarus ipse I. 1 1 uthymenem Isthmia aut Nemea vicisse aperte declarat Indo codicum lectionem, quae falsa esse metro ipso coarguitur, ingarellio duce ita emendavi, ut inter victores Isthmicorum ludorum etiam qui Aegina Αἰγίναθεν, ut v 37 ἰγαθεν Venerit Euthymenes

fuisse dicatur - 42. Νίκας ἐν ἀγκωνεσσι πιτνῶν f. I. II 6 ἐν γουνασι πιτ- νοντα Νίκας aliter Romanus poeta Iuv. vii s rara iugo Victoria sedit - 43. X verbis eholiastae γάλλει σου ὁμόσπορον ἔθνος το των Αἰγινητῶν καταλληλότερον δε ἔνιοι γράφουσι Πυθέας, ἶν' est μητρως Πυθέας apparet lectionem codicum Πυουέας interpolatoris manu in textum illatam esse emendatum locum Sic interpretor nunc te Pythea, vestigia avunculi sequium et avunculus et t0ta gens praedicat

407쪽

Νεμεα με αραρεν μείς τ' ἐπιχώριος, ο φίλησ' Ἀπόλλων 45 αλικας β ἐλθόντας οἴκοι τ' κράτεις, Νίσου ἐν εὐαγκεῖ λύφω χαίρω τι 5

ἐσλοισι μάρναται περι πασα πύλις. ἴσθι, γλυκεῖάν τοι Μενάνδρου συν τυχα μόχθων ἀμ0ιβὰν

επαυρεο χρὴ M V Ἀθαναν τεκτον ἀθληταῖσιν ἔμμεν. 9050 ε δε Θεμίστων κεις, στ' ἀείδειν, μηκέτι ρίγει δίδοι φωνάν, ν δ ιστία τεῖνον προς ζυγ0ν καρχασίου

πυκταν τέ νιν και παγκρατίω

φθεγξαι λεῖν πιδαυρω διπλόαν 95νικοντ' ἀρετάν, προθύροισιν δ' Αἰακοῖ ἀνθέων ποιάεντα φερειν στεφανώματα συν ξανθαις άρισσιν.

45. ἐλθόντας vix sanum fort. ἔρδοντας - τ' ἐκράτεις' Ser τε κράτει codd. - 47. μάρνανται eoni Ahimard probabiliter 48. συν Or codd. et Schol. συμπτυχα Oni. Hariun - 49. ἔμεν BD - 50. δίδοι coni Hermanu δίδου eodd.; f. O. I 87. I 104. VII 89 - 2. πύκτα D - παγκρατίω B: παγκρατίου - διπλόαν me schol. τριπλόαν B - 4. νθέων coni Hermann: ανθεα codd. - χάρισιν i.

44. μεὶς . . . πόλλων ludi Aeginetici pollinis Delphini significantur es.

P. VIII 5. rol. LXXXVm - 45. ελθόντας οἴκοι τε non aequales iuvenes qui

peregre venerant ἐλθόντας et qui ex Aeginetis in arenam descenderant οἰκοι) opponi inter se videntur haec enim distinctio inutilis set paen dixorim inficeta osset sed domestici οἱκοι ludi Aeginetici et peregrini Megarenses Νίσου ἐν πιαγκεῖ λόφω), quapropter, si ἐλθόντας ad priorem partem enuntiati solam οἴκοι ἐκράτεις referre dubitas, ἔρδοντας pro ἐλθόντας scribendi tibi

auctor sum, ut iuvenes magna cum contentione virium certamina obeuntes significentur, similiter atque . 1 11. III 19. I. v 5 - 46. Νίσου τ' ἐν Ῥαγκεῖ λόφω Mogara urbs a Niso rege mythico cognomen traxit; L . 1 91 48. Μενάνδρου συν τυχα, cum felici ope Menandri alipta Atheniensis; ρsormula συν τυχα Ons N. IV T. P. II 5 - 49 schol. καὶ Πολέμων δε ἱστορεῖ πάλην ευρηκέναι Φόρβαντα Ἀθηναῖον τι δε ηοεπις παρ' 'ηνας ἔμαθε την πάλην, Icτρος ἱστορε - 50 Themistius a scholiasta avus maternus Pytheau fuisse dicitur cf. I. 1 5 in eo praedicando poeta, ut assolet cf. I. 1 53), etymologia ludit vela ἱστία carminis extendo ad antennam ζυγόν summi mali, ut plenis velis veharis simili metaphora utitur . 1 92. lat. Prol. 338 a ἱκεις non semet ipsum alloquitur, sed eundem, quem paullo antea eadem secunda persona allocutus erat Pytheam victorem eiusque comites - 1. καρ- χησιον cacumen mali a similitudine oculi appellatum esse reditur 52 πυκ- ταν τέ νιν και παγκρατέω adeo variationis amans Pindarus erat, ut etiam hic, ubi metro quominus πυγμα τί ι κά παγκρατί diceret nihil impediebatur, locutionem variare malle 53. Ἐπιδαύρω schol. ἐν ε Ἐπιδαυρω σκληπι0 ἱερος γων γεται - ἀρετάν, laudem virtutis; cf. O. 111 6 - 4. φέρειν tulisse Themistium dicit duas coronas Epidauri partas ad aedem ea ci ii investibulo eius suspenderentur de Aeaei hae aede, ex albo lapide exstructa .

408쪽

ΠΑΙΔΙ ΠΑΛΑΙΣΤΗι. Strophae.

Argumentum. Alcimida uor, cui hoc armon scriptum si e clarissima gent0 Aeginetica Bassidarum v. 1 oriundus erat, Th00nis filius, Praxida manti nepos, Soclidae pron0p08 Agesimachi abnepos. Idem cum Asele piade teste v. schol ad inser. Cros, non egineta sinuntiatus sit, in Cydonia, Cretica colonia Aegin0tarum . pra odia habuisso videtur. Cuius senim quisquo civitatis civis renuntiaretur, arbitrio victoris permissum fui8Se, exemplum Hiseronis modo Syracusani, modo setna si romantiati docet. Gens assidarum paen innumeri vietoriis ludicris clara inter Graecos fuit; nam qua ab Alcimida uoro oportata pugilatu victoria hae da praedicatur, vicesima quinta fuit sacris quid se ludis parta v. 58). Praxidamantis ver0, avi nostri Aleimidae, pugilatu victoris l. 59, primam statuan Olympia positam As Pausanias VI 18 7 0 14. - Quo

409쪽

PINDAR EPINICIA.t0mpor Aleimida viderit, nihil rolatum xstat, sed cum Molosias, qui sum instituit se extrumis versibus laurus carminis laudatur, Alcim0d0ntisqu0que, qui Ol. 80 Olympia vidit, alipta fuerit tis indaro fiam imponsius in da Olympica VIII versu 55 laudetur, hoc carmen ante Ol. 80 1 Drtasse l. 79, 2 vol Ol. 78 4 seriptum sessu conici0. Hoc automeum tempore conspirat etiam senilis quidam languor orationis atqu0 0D-t0ntiarum, quo hoc armen a iuvenili ubsertat et ferv0r carminum Aeginoticorum . . . v Valde diserepat.

iamsen nonnulla habere communia exponit, quo illud quoque extinere, quod ut 0rra alternis fruges rara et sequi0seundo novas vires colligat, ita hominum quoquo senis eum alia tum Bassidarum alternis clareseant. Claros nim fuisso pugilus Alcimidam ipsum se avum ius se abavum,c0ntra ignavo patrem et proavum 8-24). Indo e transit, ut nullam usquam gentem plures quam assidarum gentem victorias pugilatu 090rtavisse exponat 25-44), 0que poetam, si Aeginam in8ulam venerit, maturi0m laudati0nis sescore, cum iam osteida praeclarum virtutum fundamsentum iecerint, et chillis fama M0mn0u int0rfecto usqu0 ad Adini0pes ponetraverit 4, 53). In epilogo a votor fama Aegineturiana ad pra0s0nto seliditato illustrandam so sevocat, ut duplici nore sus-eopto se Alcimida victoriam om0auam d0nu pra0diese ut elusiase alipta e0loritatem set 0xtoritato laudos 53-66). - Carmon hoc eum l0ngi0r fabula caroat se paen totum in victoriis gentis assidarum enumerandis et praedicandis sirsetur, intor frigidiora carmina Pindari ponendum est. Ut ni dec0ra ista gymnasti ea eximio pra0eoni ornatag0ntiles assidas magnopere iuvabant, ita nostrum animum minime

Carminis huius numseri sunt Aeolici a vulgari forma mod0rum Aeoli eorum ita sedlinati, ut ola aetyli ea sit anapaosti ea l0ga00diei int0rmixta sint Stropha versum primum lim in duos versus diviserum, nune, ne in re dubia a consensu Virorum doctorum recedorem, in eo acquievi, ut cola Versus Separanda curarum. Item podi versus sexti e0la in unum versum coniunx Hermanni t Burghii auctoritatem sedulus,lido syllaba neops finalis pri0ris c0li v. 20 in c0ntrariam rationem Bosokhii trahat. Doniquo ultimum versum stropha Hermantium pUSU. VIII 0 s. et Berghium, cum alias octi nos probas80nt i sexti versus ultimas quatuor syllabas in principium septimi versus transtuliSsent, aliis dimensos esse lect0res admonitos olim Totius autem carminis colometria eum ipsa per se ob insolentiam num0rorum difficillima sit,

otiam diffiditior facta est multis ot gravibus c0rrupistis verborum, de

quibus confera nos erit ad V. 7. 13. 18. 284 51. 60. 65. Carmen Oequo modo cantatum sit, sertum indierum non exstat, nisi quod poeta V. 57 Aeginam se veniss testatur se voeabul εγκωμιου V. 32 publicae missatio indieari videtur. Cutor ab eo pond0nt, utrum omne Versu indipodias divid0ndi sint necno. Atque dipodie scansi Versuum tr. 1.2. . . p. 2 3 6 eertu et explorata sessu vid0tur; d reliquis vorsibus adeo vacillo, ut ne ictuum quidem signa ubivis p0nere auSU Sim.

410쪽

δεν, ὁ δε χάλκεος ἀσφαλες αἰεν δος 5 μένει υρανύς. Ἀλλά τι προσμφερ0μεν ἔμπαν μέγαν

νόον -τοι φύσιν ἀθανάτοις, καίπερ ἐφαμερίαν ου εἰδότες υ δε μετὰ νύκτας αμ με ποτμος oi αν τιν' εγραψε δραμεῖν ποτὶ στάθμαν.

10 τεκμαίρει καί νυν Ἀλκιμίδας, συγ-γενες δειν

15 VARIA LECTIO. Inso. Ἀλκ μίδα Αἰγινητὶ παιδὶ παλαιστὴν Schol in B εουτον τονἈλκιμίδαν ἀναγράφεσθαί φησιν σκληπιάδης ἀντὶ γινήτου Κρητα,

omτως υλκιμίδας Θέωνος Αρης - 1. εὐανδρῶν . . . πνέομεν γαστρος αμφότεροι, της φυσεως Stob. ecl. hys. p. 186 C; ματρος tuentur Clem. l. str. V 10 et u8. r. V. VII 13 - . αἰεν Hermann αἰεὶ codd. - . αμμι coni Schneide in ota τιν' coni Hermatin' ἄν τιν' codd. αἶσαν τίν' coni. AhrenS, αν συμφυτος Hermann opusc. 11 70 - . τεκμαίρει δε καὶ coΜΜΕΝΤΛBII. V. 1 8. Oeta e animum vietorias gentis assidarum aeno innumeras recensentis eum vices mirae virorum strenuorum et ignavorum non

fugissent ab hac re initium carminis cepit, vices istas gentis Bassidarum cum vicibus frugum terrae comparans iam ut splendidiore specie hanc sententiam eXOrnaret in summorum entium generum dissimilitudine et similitudine exorsus est Q. ῖν ανδρον, δε θεῖν γενος interpretes dissident, utrum diversa duo genera esse is uno vinculo εν ea contineri poeta dicere voluerit. Utramque interpretationem cum grammaticae leges admittant, priori rhetoricus color magis favet, ut primum poeta sodat orationisque principio necommodato modo duo esse genera proponat, deinde qua rati inter ea intercedat exponat Ana phora simili duo cola distinxit Soph. C. 124 πλανάτας πλανάτας τις ὁ πρέσβυς ανδρῖν hic ut saepe apud indarum et alios scriptores notionem hominum mortalium, non virorum masculi generis habet. - ἐκ μια δε πνέομεν ματρός Γαίας Hesiodum enim Pindarus sequitur omnia ex hoc uno principio procreantem theog 117), unde profecti et deos a Terra matre ἐκ Γαίας μητρός progenitos et homines ex gleba terrae formatos fecerunt Hes opp. 70. Ovid. et 1 1 Apollod. 45. Claudian in uir. 11 193). Subtilius Clemens Alex strom. p. 710 docet indarum tamquam asseclam Pythagoricae philosophiae μίαν μητέρα intellexisse την λην - 2. πασα δυναμις facultas omnis generis vel omni e parte; cf. N. m 58 πάντα θυμόν - κεκριμένα ace neutr. plur. non nom. lam Sing. diS- rota tenet generis hominum et deorum. Simili modo dixit Hes Scut 55 κεκριμένην γενεην cf. N. VII 6 - . χάλκεον Ουρανον ante indarum dixerat Homerus Il. XVII 425, eundem Od 41 12 θεὰν δος σφαλε αεί - 4. προσφέρομεν, Similes sumus eandem vim medio προσφέρεσθαι tribuit Herod. 1 1 16 cf. Pind. h. 43 contraria igitur inter se notiones compositorum προσφέρειν et διαφέρειν uni. Similos autem homines immortalibus ess poeta dicit partim ingenii magna vi partim humanae naturae indole - μέγαν νόον, quem tum mnxime AnaXagoras omnium rerum principium esse docebat ἐφαμερίαν Ουδε μετὰ νέκτας στάθμαν varianda orationis studio dixit pro ετε τὰ μεθ' ημέραν ἴτε ταν μετὰ νυκτα στάθμαν nimirum nescimus quam ad metum interdiu aut noctu nos currere fatum iubeat; cf. Hom. 111.

라틴어 텍스트