장음표시 사용
461쪽
κεῖνοι γαρ ρώων διφρηλάται Λακεδαίμονι καὶ
Θήβαις τεκνωθεν κράτιστοι.εν ἀεθλοισι θίγον πλείστων αγώνων,
καὶ τριπόδεσσιν ἐκόσμησαν δόμον 20 καὶ λεβήτεσσιν φιάλαισί τε χρυσ00,
νικαφύρων λάμπει δε σαφης ἀρετὰ
εν τε γυμνοῖσι σταδίοις σφίσιν ν ἀσπιδοδου ποισιν πλίταις δρύμοις
oi τε χερσὶν ἀκοντίζοντες αἰχμαίς,
15 νωμάσαντι θελ coni. Ni8hemann νωμάσωντ' ἐθέλω codd. et schol. cf. I. 1 3 τευχειν in prooedosi seripseram - 16 γολάo Mommson: oλάου BD vide ad O. 1 103. 111 3 - 18 ἀέθλοισι θίγον στεφάνοισι θίγον schol ad I 1 18 - θίγον ιμίγεν coni. Wisheman - 20 λεβήταισι , λεβήτεσι D 21. σευομενοι - 23. γυμνοῖσι rici. γυμνοῖς -- σπιδόσιν πεισιν aut . . . πασιν D - 24. I τε B et schol. OI τε μ αἰχμαὶ ut λιθίνοις δισκοις δίσκοισιν D codd. αἰχμὰς et λιθίνους . . . δίσκους num 13. κυνες rei Rugendae causa poeta grandiloquus plurali usus est; cf. O.
6. IX 56. P. I 33. X 26. . II 1. I. II 29. II 11. VIII 35.
14 ad victoris laudum transit, cui laudationis parti callide intexit fabula rompartem de heroibus aurigis Castore et Iolao - ὰλλ' ἐγω pr0nomen personale particulae adversativae exhortativaeque additum est etiam . in 77. N. 1 9 . 15 de particulis μεν . . . τε sibi respondentibus vide O. 111 6 quodsi currus et auriga 0ppositi sunt, fieri non potest qui νωμάσαντ' ex νωμάσαντι decurtatum esse putemus, seu praeter communem consuetudinem indarus vocalem dativi lisit ef. I. 11 13), seu praeter suum dicendi genus θέλω pro ἐθέλω usurpavit λλοτριαι ου χερσί magnopere gloria curulis victoriae augebatur, si dominus quadrigarum non alienis aurigae manibus utebatur, sed ipse suis manibus equos regebat; cf. rol. xx11 - 16. Καστορείω ν η λάοι υμνω Castoreum vetus hyporchema curuli victoria Castoris fuisse apparet ex P. 11 9 idem dactylo- epitriticis numeris compositum fuisse, ex metro huius carminis nescio an con eludere liceat; cf. v. 54 - 18. ἐν έπιοι . . . ἀγώνων pro ἐν ἀγῶσι εθλων permutatis ca81bus poetam dixisse scholiastae putant; similem neglegentiam habes . 11 9 qu0 , cui iusto audacius esse vid0tur, ei A s atque' ut ἐνδε . vii 5 valere et ἀγώνων ab is λοισι non a θίγον pendere iudicandum est 19. κοσμησαν, praemii certaminum ut exuviis belli domum ornarunt, quo pacto etiamnunc venatorum domus discis iaculatoriis ornatas videmus - 22. σαφής, clara, quae genuina vis huius vocabuli esse Videtur 23. γυμνοῖσι σταδιοις certamina stadii, quae inde ab Orsippo, qui Ol. 32 vicerat, nudi sine subiugaculo obibant, cursu armato multo post in ludos sacros recepto opponuntur cf. P. XI 49. N. VII 16. rol. LXXI - 24. I τε ' ex praecedente nunciato suppleas ελαμψαν dein αἰχμαί et λιθίνοις δίσκοις pro accusativis Aeolicis habeo, quos in carmine civi Boeoto scripto usurpatos esse nihil miri habet. Ut enim dativus αἰχμαῖς verbo ἀκοντίζοντες iunctus ferri potest ita exempla ab interpretibus allata nihilo lent ad locutionem ἐν δίσκοις , defendendam
462쪽
25 καὶ λιθίνοις ὁπότε δίσκοις εν. ου γαρ ην πενταέθλιον , ἀλλ' ἐφ Ἀκάστω 5
των ἀθρόοις ἀνδησάμενοι θαμάκις ἔρνεσιν χαίτας ρεεθροισί τε Λίρ
κας φανεν - και παρ' υρώτα πελας,
Tυνδαρίδας δ' εν Ἀχαιοῖς ψίπεδον Θεράπνας οἰκεων δος. χαίρετ . γ δ Ποσειδάωνι Ἱσθμω τε ζαθέα 45υγχηστίαισί τ ὰιύνεσμσιν περιστέλλων ἀοιδάν, γαρυσομαι τοOδ ανδρος εν τιμαῖσιν ἀγακλέα τανἈσωποδώρου πατρος ισαν, 5035 ρχομεν0ῖό τε πατρ αν αρουραν, Στρ. . .
25. πότε Bi: πόταν Eustath. Od. 1591, 30 ποτ' x Ammonius p. 41, ὁπότ' ἐν Bouehh, ὁπότ' D nysur, ὁπότε Vog - 26 8 Rom. B, ης , mi lemm D, quod e antiqua dialecto remansisse docebam ei tr. um Dial. Pind. Sigb. d. b. Ak. 189 p. 27 - πεντάθλιον coni. oeckh: πένταθλον BD 28. θρόους - 29. ρεεθροσί τε - ἔφανεν coni Schmidi ἔφαν BD ευρῶτα i, quocum conspirat schol. προς το εορώτα το ρεέθροις κουστέον, Ευρῶτα πόρω coni Hermeroen 32. Ποσειδάων τ' ἰσθμ, coni Mingarelli 34. αἶσαν αἶγα -- 25. λιθίνοις disci, qui postea ex aere fiebant, antiquis temporibus lapideierant; cf. O. x et et tofg, Agonistische Studien 1 1 - πότε si genuina lectio est, vocalisci finalis vi caesura ad exemplum Homeri produota est 26 eonferre iuvat schol Apoll. Rhod. 1 1091 et hilostr gymn. 3 προ μεν δη 'uσονος καὶ Πηλέως λιμα στεφανουτ ἰδία καὶ δίσκος δία καὶ τ ὰκόντιον ρκει ἐς νίκην κατὰ τους χρόνους, ου η ' ργ ἔπλει - 28 τῶν ' cit. ἐργμάτων longius enim abest verbum στεφάνων, quod Fennellius supplendum putavit - 29. ρεέθροισι, suppleas παρὰ ex alter membro orationis; cf. O. 11 9 - παρ' Ευρώταπέλας simili pleonasmo usus est . v 40Ἀμφ' νδριάντι σχεδόν - 30. Σπαρτῶν γένει satorum ex dentibus draconis virorum gentilis Iolaus Iphiclis filius, laetus erat; cf. . 1 83 - 1. υνδαρίδας Castor, Tyndari filius, e gente Achaeorum, qui ante Dores Lacedaem0nium agrum et urbem Therapnam tenebant. In principio et in fine huius excursus v. 10 et s. intima necessitudo Thebani Iolai et Lacedaemonii Castoris laudata est, ut foedus praesens Thebanorum et Lacedaemoniorum mythico exemplo commendaretur. 32. χαίρετε dimittit Iolaum et Castorem heroes, ut ad praesentes victores transeat; simili formula transeundi utitur . 11 7. N. III 6 - 33. Oγχηστίαισιναιόνεσσιν Onchestus urbs ad Copaidem laeum sita rat ibi prope templum Neptuni, quem eundem Isthmiorum patronum fuisse constat, certamina fiebant;
podorum, patrem erodoti, civilibus tumultibus hsibis exactum ad paterna rura Orchomenia se recepisse tradunt scholin ad inser. προ δ scit Dorομενοῖ πατρωα αρουραν φησὶ ίδυμος, τι εικός ἐστι τον πατέρα Ἀροδοτουυσωπόδωρον διά τινας πολιτικὰς στάσεις εἰς τον ρχομενον μεταστάντα στερον τε εἰς Θηβας κατελθόντα ἐπίτιμον γενέσθαι . . . ναυαγίαν γαρ εἰπε τηνέ της πατρίδος φυγήν. Neque veri dissimile esse puto, Herodotum victorem, ut Orchomeniis gratum animum testificaretur, Orchomenium se pronuntiari iussisse of ehol ad inscr. Minime ver altum poetam et hominem optimatem
463쪽
330 PINDARI PINICIA. νιν ρειπύμενον ναυαγίαις
ἐξ ἀμετρητας λ0 ἐν κρυοεσσαδεξατο συντυχία 'νυν δ' υτις αρχαίας πεβασε πότμος 5540 συγγενὴς υαμερίας. ὁ πονη- σαις δε νύ - καὶ προμάθειαν φέρει. εἰ δ' ἀρετα τέταται τις πασαν ργάν, Ἀντ.. . ἀμφότερον δαπάναις τε καὶ πόνοις,
χρή νιν ευρόντεσσιν ἀγάνορα κόμπον 60μη δονεραῖοι φέρειν 45 γνώμαις. επε κοέφα δύσις ἀνδρὶ σ0φω,
μισθ0 γαρ αλλοις αλλος ἐφ' ργμασιν ἀνθρώποις γλυκύς, 65
μηλοβότα H ἀρύτα ' ρνιχολόχω τε και et πόντος τράφει γαστρὶ δε τας τις μένων λιμ0 αἰανῆ τέταται. 70
ευαγορηθεὶς κέρδος ψιστον δέκεται πολιατὰν καὶ ξένων γλώσσας ωτον. 536. ἐρειπόμενον Oni Harhung ἐρειδόμ ενον -- ναυαγίοις coni Schmid: ναυαγία schol. - 41. ρετὰ D Aristarchus ante Aristarehum ρετ scriptum fuisse videtur Ἀντετατῶ τις scripsi κατάκειται codd. et SohOL. καταθη τις coni Harhung ἐν 'Ἀρετα τέτατ' εἴ τις urenk - 42. δαπάναις Trici. δαπάναισι -νεσι D BD - 47. αλλοις αλλος Trici. αλλος omisso αλλοις B, αλλος αλλοι D - αρμασιν Ἀνθρώποις Trici. ἀνθρώποισι D - 48. τράφει :τρεφε si 49 ἀμυνειν coni HerWerde probabiliter ra1 δεκεται coni. B0eckh: δέχεται opes paternas in equestria studia essundentem humilis significatio iacturae nummorum naufragiis factae decet, quam hoc loco significari Loop. Schmidtius et Meggerus Putnuerunt OH nunc, postquam dem oraticae turbae regimini optimatium ceSserunt 40. ὁ πονγησαι . . . φέρει adumbrat Aeschyleum Agam. 77 πάθειμά ς, simul Asopodorum et Herodotum a nimi studio partium d0terror videtur - 41. ντέταται τις seripsi ductus litterarum traditarum secutus, ut et ratio graeca fieret et pluralis ευρόντεσσι haberet, quo referretur 42. δαπάναις τε καὶ πόνοις, quando Herodotus non solum equos alebat, sed etiam ipse suis manibus regebat 43. νιν ἀρετάw of O v11 9 ρετὰν ευρόντα - 44 μη θονεραῖσι γνώμαις λιτότητος figura utitur, ut contrarium . . large significet; ef O. V1 7 - 45. τδρὶ σοφω, poetae, ut saepe apud indarum; cf. O. I si 46. παντοδαπον, ad analogiam Homerici ἀλλοδ-απός et vulgaris vocabuli ποδαπός falsa analogia, ut μηκέτι ad anulogiam ουκέτι formatum est, quamquam aniante Pindarum voce παντοδαποῖς usus est auctor hymn. Cer. 402 Ἀγαθον cf. N. XI 17 λόγοις γαθοῖς - 48. ν πόντος τράφει piscatorem intellegit Pindaro in simili sensuntia praelit Solon 13, 41 8s. - 49. αἰανῆ, OleStum, quiue ViS
huius vocabuli sola apud indarum invenitur Auschylus praeterea vim longi' Eum. 562 huic vocabulo tribuit - 1. κέρδος praedicativi accusativi αωτον b-
464쪽
αμμι δ' εοικε Κρόνου σεισίχθυν υλνγείτον' ἀμειβ0μενοι ευεργεταν
αρμάτων ἱππ0δρύμιον κελαδῆσαι,5 καὶ σεθεν, Ἀμφιτρυων
παῖδας προσειπεῖν, τον Μινυα τε μυχον
Ἀλφε00 ρνεσι φράξαι χεῖρα, τιμὰν πταπύλοις 5
αγχαῖαισι , γλααῖσι D - 65. πυθόθεν Bi - 66. χεῖρα fort. ρθτα iecti vim obtiner duco 53. υἱον pendet ab ἀμειβομένοις, ἱπποδρόμιον κελαδησαι ' γείτονα autem Neptunum dixit, quod Onchestus non longe a Ihebis distabat 54. ἱπποδρόμι0 seil. μνον vel νομον, cuius generis hymnorum metra nctylo-epitritica pr0pria fuisse inde colligo, quod lut de mus. 7 Stesichorum, inventorem dactylo- epitritorum, ρματείω νόμω ρησασθαι tradit - 55. σέθεν, υμφιτρυων, παῖδας Iolaum et Herculem, quorum oλάεια seu Nράκλεια Thebana fuerunt; f. Prol. XC - 56. Μινυα μυχόν, Orchomenum urbem in inferiore parte Bodotia sitam de ludis Orchomeniis et Euboeici V. Prol. LXXXIX Sq. 58. Protesilai, qui primus ante Troiam occubuerat, ludi funebres hylacae, in paterno agro Achaeorum Thessalieorum erant Ἀγώνιος Ἐρμῆς, ercurius qui palaestra et ludis praeest; cf. . 1 10. O. V 79 - 2. βραχυ μέτρον ἔχων υμ-
νος hoc ex loco Drachmannus De reo int. ind. l. 11. c. II colligere usus St,d certo quodam ambitu carminis inter victorem et poetam convenisse conferetiam . 1 33 - 63 το σεσωπαμέν0 . . . φέρει generalem ententiam, nisi
languid eam adlia orere ducas ad ludos Athenienses spectare crediderim, quos illo tempore, quo Thebani cum Atheniensibus conflig0bant, memorare Thebis ingratum fuit certe Nemea quod silentio praeteriri scholiasta dicunt id coniectura grammaticorum nititur iuxta Isthmia Olympia Pythia mentionem ρ- meorum desiderantium - 4. πτερυγεσσι Πιερίδων, carminibu epiniciis; f. . - 66. φράξαι χειρα mire dictum, quod aput coronis redimibant ut victorem fingere aliis coronis tempora cingentem, relin manu cape8sentem utidum si equidum in re difficili manum a poeta commemoratam duco, ut Her0dotum ipsum suis manibus equos recturum esse significaret cf. v. 15;
465쪽
Θήβαισι τευχοντ εἰ δέ τις εν δον νέμει πλουτον κρυφαῖον, αλλοισι δ' εμπίπτων γελα ψυχὰν Ῥίδα τελέωνου φράζεται δόξας νευθεν. 10068. λαοῖσι coni Chrysippus grammaticus - ἐμπαίζων coni. Rauchenstein, αλλοις δ' ἐνιλλώπτων Bergh. 67. πλουτον κρυφαῖον, qui ab hominibus sordidis absconditur ut lumino eos non similiter atque homines industrios illustret 68. ψυχὰν ιδα τελέων Orco animam se ut debitam redditurum non reputat, unde verbo τελέων vim futuri inesse patet similia adhortatur indarus . XI 57. Theognis V 243.
466쪽
Argumentum. Intor pinicia hoc armo a grammaticis relatum est, quamquani ut umoriam unocratis vita iam d0functi resuseitaro laetum st. Quod auto inter laudus Xenocratis victorias in ludis aeris oportatas primo l000 00ta posuit, id quantum his sertaminibus ludieris Gra0ei tribuorint, luculentor dumonstrat. Intur Isthmi ea sero pinicia grammatici hoc carmen collocaverunt, quod intur victorias senocratis primo loco Isthmi ea illustrata si v 13 pra0turo suspicari nobis licet redeunt anno, quo Isthmica vict0ria parta orat, hoc armo ut caneretur destinatum fuisS0. Deniquo missum a indar hoe armon si Thrasybulo Xenocratis filio, cui poeta iam an tua armo P. 1 eripserat ut qui patris memoriam, qua erat pietato v. P. 1 19 s.), Summopere colebat. Quo tempore hoc carmen factum sit, diserto testimonio ostremus, nisi quod X Versu Vigesimo serti post Olympi eam victoriam horonis anni 76 Ol. 76 1), ex pod ultima post ruditum po0ta sex itin0r Syracusano id scriptum sessu discimus. 0risimilit0r igitur viri docti natales carminis circa annum 470 ponunt.
467쪽
cam Atheniun80m, praudicandi 0rfungitur. Hi vietoriis pra0claram Olympi eam horonis subn0etit, ut qua ab eodem auriga Nicomach0, quo Athoni0nsis victoria onocratis, parta fuerit 12-29). Indo ad laudos deturarum virtutum enoeratis transit, studii artium liboralium, pudoris,
Carminis huius num0ri sunt dactyl0-0pitritie vulgaros Stropharum et ep0di primum quemquo versum in duos versus, liuot fiori potuerit, non disseda Vi quoniam a monoeotorum vorsuum levitat dignitas carminis dactylo-0pitritici abhorr0t. Epodus x duabus puricopis uv. 1-30 4 6 constat, quarum vitraqu0 pitritie spodo coneluditur Str0phaedua S, non sequales sed sequatitor Structas puricopas uv. - 0 3-4)epodus pitriticus subsoquitur. - Carmon quamvis formam epistolae habunt a Pindaro Thobatio Thrasybulo Agrigontino se tabullarium Nica sippum v. 7 missae of Sehol ad inser.), tamen a poeta sestinatum fuit, ut publico a choro in umoriam onocratis mortui eaneretur. Dissertim enim Thrasybulus hunc hymnum sil0nti premur vetatur V 44), 0qu aedos ius cantibus t comissati0nibus401 stroper dicerentur V. 30), nisi hoc armo quod a choro anseretur ostinatum fuisset. Quamquam diffidit intolluetu si, quomodo hymnus in publicam lue m di potuerit, euiu magna pars atque inprimis prindipium t pilogus magis ut intra privato parietes l0g0rentur quam recitando sit cantand in forum mit
οἱ μεν πάλαι , o Θρασυβουλε, φωτες , οῖ χρυσαμπυκων ἐς δίφρον μισαν βαινον κλυτὰ φόρμιγγι συναντόμενοι, ρίμφα παιδείους τοξευον μελιγάρυας μνους,
κηκεν ,π0ις ὰλλα καὶ Πέδια την κω Πυθιάδα δε υριστοτέλης ναγράφει - 1 o ex scholiis indari se Aristophanis Pae est Sehmid: 60 B D - 2. ἐς δίφρον 'D: ἐν δίφρω Bh und ἐν δίφρον veterem lectionem fuisse suspicor
συναντωμενοι me Schol. Arist. l. l. CΟΜΜΕΝΤΑRII. V. 1 f. in Splendido prooemio Socratica quadam ironia veteri Musae, sola suavitat amoris ductae mer ennariam suam, Ummorum Curum
agere coactam opponit - 2. ἐς δίφρον de poeta curru vehente, non pedibus eunte πεζῶ, pedestri confer O vi 29; perquam autem acc0mmodata hae imagosuit carmini in laudem victoriae curulis facto , φόρμιγγι, quod amatoria et melica carmina pleraque ad citharam canebantur παιδείους μνους Rrmina in puseros amatos facta. Schol. ταυτα δε τείνει καὶ ις τους περ υλκαχν
468쪽
οστις ἐων καλ0ς εἶχεν Ἀφροδίτας ευθρόνου μνάστειραν δίσταν ὀπώραν.
se μῖσα γαρ υ φιλοκερδής πω τότ' ibi Ἀοδ' ἐργάτις
Ουδ' ἐπέρναντο γλυκεῖ α μελιφθόγγου ποτι ερψιχύρας ἀργυρωθεῖσαι πρόσωπα μαλθακόφωνοι ἀοιδα
νυν Γ εφίητι τ τοργείου φυλάξαι 10 ρῆμ' ἀλαθείας δον αγχιστα βαῖνον,
δ ρήματα, χρήματ ἀνήρ, ο φα κτεάνων θ' αμα λειφθεὶς καὶ
schol. , γνῶ coni. Ornemann βυκον καὶ νακρέοντα καὶ εἴ τινες των προ αυτου δοκουσι περὶ τα παιδικα et σχολησθαι sis then. XIII 601 a καὶ Στησίχορ0ς δ' ου μετρίως ἐρωτικ0 γενέμενος συνεστησε καὶ osτον τον τρόπ0ν των ἀσμάτων α δη καὶ τ παλααν ἐκαλεῖτο παιδιὰ καὶ παιδικά. Ad nomen παίδων, quod in adiectivo παιδείους latet, pronomen οστις relatum est; ef O. 1 11 - ἐτόξευον sagittas carminum mittebant, quibus similiter atque Amor deus tamatorum puerorum corda ferirent I. πώραν florentem aetatem pubertatis, non auctumnum haec vox hoc loco significat;
cf. N. v 6 - . ἐργάτις unde Callimaehum scholia tradunt Simonid0m, qui primus venalem Musam habuisse dicitur, carpsisse: ο γαρ ἐργάτιν τρέφω την Μουσαν ως ὁ Κεῖος Τλλίχου νέπους - . ερψιχόρας ex militis nominibus Musarum hoc, quod a choro ductum est, poeta bene elegit, utpote carmini chorio aptissimum ἀργυρωθεῖσαι πρόσωπα pallidulum olorem argenti in facie gerentes, qua species Pindari aequalibus, qui signa coloribus tincta videbant, magis quam nobis nota erat. Hunc locum respici Iulian. ΟΡ. si Πινδάρω μεν ργυρέας ιναι δοκεῖ τὰς Μουσας, Pindarus ipse vestigia legit Anacreontis Oδ' ργυρέη κοτ' ἔλαμπε Πειθώ schol.); ind. r. 287 9. φυλάξαι ρῆμα ad exemplum Homori II 6s εἰ ὁ -0 Πηλψάδα φυλαξεν το Ἀργείom schol. υλκαῖος και o νομα και την πατρίδα τίθησιν, Ου υργος ὰλλα Σπάρτην ' Ω γαρ δη ποτέ φασιν Ἀριστόδημ0ν ἐν Σπάρτη λόγον υκ πάλαμνον ιπεῖν χρηματ' τηρ, πενιχρ ὁ δ' ἄρ' Oδεις nέλετ εολις οδε τίμιος. Kαι τάχ' ἁ Σπαρτιάτην ειρηκε Πίνδαρος υργεῖον, παρόσον ' πασα Πελ0πόννησος Αργος καλεῖται ὁμωνυμ ως πόλει μηρος γουν την Ἐλένην υργείαν φησὶν ii ii issi ἀντὶ του ειπεῖν Λακεδαιμονίαν - 11 χρηματα es. Hor epi St.
13 a prooemio ad principalem partem carminis, quae victoriarum et virtutum Xenocratis laudos amplectitur, transit - oo γαρ ν 0φός nimirum
469쪽
τὰν Ξενοκράτει Ποσειδάων πάσαις,1 Αωρίων αυτ στεφάνωμα κύμαπεμπεν ἀναδεῖσθαι σελίνων,
ευάρματον ανδρα γεραίρων, Ἀκραγαντίνων φάος Στρ β . 25εν ρω δ' ευρυσθενὴς εῖδ' Ἀπόλλων νιν πόρε et ἀγλαῖαν καὶ τόθι κλειναῖς δ' Ἐρεχθειδὰν χαρίτεσσιν ἀραρὼς
15. αυτῶ αυον susp. Berg - κόμα oechh: κόμα BD, κόμαν coni Ceporinus - 16. ναδ Schmid: νδ BD - 18 ευρυσθενης codd. ευφρων αναξ ΚΛyse . Secutus paraphr. ἐν δε τι Κρίσα εομενος ὁ πόλλων ἐθεάσατο τον πενοκράτην - 19. κλειναῖς δ' Ἐρ coni Heyne δ' om BD et schol. quo probat ante καὶ τόθι interpungunt; γλαῖαν καὶ τοδι κλειναῖς τ' Ἐρ coni. Bergk ut intellegas mihi quoque temporibus obtemperandum esse, ut non gratis Musae lusui vacem, sed mercedem tarminis exspeetem opiparum. γνωτ' utrume αγνωτα an X γνῶτι elisum sit, Viri docti dissident. Atque alterum quidem, licet contra praecepta metricorum peccet et uno exemplo et ipso dubio νωμάσαντι ἐθέλω I. 1 u defendatur, egregie tamen praecedentibus verbis et sententiarum nexu commendatur e enim Sapiens, neque ignoranti curam peculii poeta quoque habendam esse, hoc epinicium Isthmicae victoriae pungo. Priorem interprotationem qui amplecti malunt, ad scholia provocant, quibus hane vitoriam iam antea a Simonide praedicatam esse comperimus: υτος δε Ξενοκράτης et μόνον Iσθμια νενίκηκεν Ἀποις, ἀλλα καὶ Πύθια την εἰκοστην τετάρτην Πυθιάδα, δε υριστοτελης ναγρὰφει καὶ Σιμωνίδης δε ἐπαινQν αυτον ὰμφοτέρας αὐτο τὰς νίκας κατατάσσει. At nihil ad rem attinebat ideo victoriam noti incognitam digere, nisi forte a Pindaro aemulum avarum, qui magnam mercedem epinicii poposcerit, tecto carpi suspicaris; sed si vera esset haec suspicio, obseura profecto et aenigmatica oratione praeter consuetudinem suam poeta noster usus esset 13. Ἱσθμίαν Isthmicam Xenocratis victoriam primo loco poeta praedicat, non quod nuper et post ceteras, quae in hoc carmine commemorantur, victorias arta erat. Nam eam iam ante Olympicam eius victoriam uv. 23 s. reportatam 88 appa re e oda . I, ut quae cum in honorem Olympi a victoriae facta sit, sthmicum V. 5 iam commemoret. Qua de causa verisimile est, ab Isthmio victoria hoc in carmine poetam auspicatum esse, aut quod prima inter victorias Xenocratis, patris lirasybuli, fuit aut quod hoc carmen ut Isthmiis aeris redeuntibus caneretur destinatum fuit - 15. ωρίων σελίνων, quia qui tum coronam Isthmicam dabant Corinthii Dores erant, id quod commemorari gratum Agrigentinis fuit et ipsis Doridam
Originem iactantibus cf. O. VIII 30. . um 4 - 16 πέμπεν vim noristi hoc loco hab0t, ut idem verbum P. 1 114. 178. N. 1 40. huc. 26, ἔφερε . IX 98. X T.
P. 1 216, αγεν P. II 51. V 76 1 123. I. V 28, βάλλετο . 1 128, ἔντυεν O. III 8. P. 1 181, τάνυεν P. 1 128, κώλυεν P. 1 33 δείκνυεν P. 1 220, τίκτε O V 41.
P. IV 46. X 1 - 18. ρίσα pro Vulgari Φρα motri causa hanc victoriam Pindarus ipsu praedicavit . I, Thrasybulo filio X0nocratis et rector equorum gratulatus - 19. και τόθι ad praecedentia potius levi admissa neglegentia poetam rettulisse quam ad sequentia existimo, quoniam Pythiis ludis non
Nicomachus sed Thrasybulus frena rexisse perhibetur P. 1 19 s. Qua de causa Heynium ducem secutus particulam δε inter κλειναῖς et Ἐρεχθειδαν inserendam curavi, quamquam iam Veteres grammaticos cum hane particulam in suis libris non invenissent, ant non post καὶ τόθι interpunxisse docent
κης ἐπαινεῖ, vr ως τινες ἐβουλήθησαν, νίοχον ὁ γαρ ηνίοχος Νικόμαχός
ἐστιν, ὼς εκ των Ἱσθμιονικῖν δηλόν ἐστιν - Ἐρεχθειδαν Atheniensium ab Erechtheo oriundorum; f. Prol. xx1 clari autem Athenarum iudi anathenaici erant, de quibus dixi rol. LXXXIX
470쪽
20 ταῖς λιπαραῖς ἐν Ἀθάναις, ου ἐμεμ φθη 30ρυσίδιφρ0ν χεῖρα πλαξίπποι φωτός, τὰν Νικόμαχος κατὰ καιρον νεῖμ' ἁπάσαις νίαις. 'Aντ β . 0ντε καὶ κάρυκες N. ραν ἀνεγνον, σπονδοφόροι Κρονίδα 5Zηνος Ἀλεῖοι, παθόντες πού τι φιλύξενον εργ0W25-δυπνόω τε νιν ἀσπάζοντο φωνα χρυσέας ἐν γουνασιν πιτνόντα Νίκας γαῖαν αν σφετεραν, τὰν δὴ καλέοισιν λυμπίου A H. β . 40αλσος ita Ἀθανάτοις tam σιδάμ0υ παῖδες ἐν τιμαῖς μιχθεν.
22. νεῖμ' πάσαις eoni PauW τωμ πάσαις codd. - 23. νέγνον scripsi Ahrensium secutus hie et . 1 7 collato P. 1 120 ὰν γνων BD - 24. λείου schol. - 25. ἀσπάζοντο ex σπάζονται corr. J - 26. πίτνοντο , πιτνQντα sed Cratnndr. 21. ρυσίδιφρον χεῖρα currum tuentem manum, ne metae eurribusve nemu-loriam eoncertantium ossideretur 22. ικόμ αro hunc theniensem fuisse selioliastae tradunt, se hoc ipso, opinor, loco conieeturn facientes νεῖμ' πάσαις νίαις, admovit suo tempore mauum omnibus habenis, ut citato cursu
metani circumveheretur, id quod clarius Vergilius en v 18 expressit addit fren feris manibusque omnis ellundi habenas - 23. ντε scit Nicomachum, qui proXime antecedit, non Xenocratem, qui primas partes toto in carmine obtinet, licet mirum videri possit aurigam potius quam victorem principem a Pilidam laudari. Sed Olympio vietoria solius heronis fuit, non ut Isthmica se Pythica fratrum Theronis et Xenoeratis communis praeterea Nicomaehus etiamnunc inter vivos fuisso ut praecipua gratia Thrasybuli usus esse videtur κάρυ ες N.ραν . . . σπονδοφόροι Κρονίδα, fetiales Elei, qui cum aeque atque sacerdotes Roma ni fastos conderent, tempus ludorum designabant atque pacem et indutias j κεχειρίαν per ferias Iovis denunflabant. Posterioribus temporibus certu cuidam lassi sacerdotum nomen σπονδοφόρων inditum fuisse titulis Eleis constat cons Botticher Olympia p. 1 M. Ho loco fetiales illi, cum hospitalitatem aliquam Agrigentinorum experti essent, libenter Nicomaehum taurigam horonis agnovisse dicuntur vix enim verbum ἀνέγνον de renuntiatione victoris e tabula facta accipere licet - 24 παθόντες πού τι φιλόξενον ἔργον quo loco et tempore hospitio id machi e regum Agrigentinorum usi essent, poeta non decla ravit; inde suspicari licet le0s, quo splendorem ludorum atriorum augerent, per togatos reges Sicilia ad beunda certamina Olympica invitasse - 26. ἐν γ0υ-
νασιν πιτνόντα ἱκας cf. N. V 41 Νικας ἐν γκώνεσσι πιτνών - 27. τὰ . . .
ἄλσος totum agrum Eleum Iovis hortum esse ferebant, ut P. IX Libyam 1ιος κstetro et P. I 2 Cyrenaicum agrum κὰπον φροδίτας nuncupavit - 29 παῖδες Theroi et Xenocrates, licet uniani Theronem Olympia vicisse poeta dieat . 11 53; sed amat Pindarus usu pluralis rem exaggerare et plures gloriae narticipes lacere; cf. I. I 13 - ἐν τιμαῖς μ ιχθεν honori biis affecti sunt of O. I 0 ἐν
αἱμακ0υρίαις μέμικται - 1. κώμων . . . oιδῆν comi8Sutionum Omparumque se carminum in comissatione eanendorlim.