장음표시 사용
471쪽
ου γὰρ πάγος ουδε προσάντης ἁ κέλευθυς γίνεται,
εἴ τις ευδόξων ἐς ανδρον αγοι τιμὰς λικωνιάδων.35 μακρὰ δισκήσαις ἀκοντίσσαιμι τοσουθ', σον ργὰν
Ξεινοκράτης περ ἀνθρώπων γλυκεῖανεσχεν αἰδοῖος με ην ἀστοῖς μιλεῖν,
ιπποτροφίας τε νομίζων ν Πανελλάνων νόμω υντ γ . 55
καὶ θεῖν δαῖτας προσεπτυκτο πάσας ουδε ποτε ξενίαν
40 ουρος ἐμπνευσαις πεστειλ' ἱστίον ἀμφὶ τράπεζαν 60 ἀλλ' περ ποτὶ μεν Φασιν θερείας, εν δε χειμον πλεων Νείλου προς ἀκτάν.
μή νυν, ora φθονεραὶ θνατων φρενας ἀμφικρέμανται ελπίδες, μήτ' ἀρεταν ποτε σιγάτω πατρωαν, 6545 μηδε τουσδ' μνους επεί τοιου ἐλινύσοντας αὐτους εἰργασάμαν.
34. αγο D: γε vel αγο m 36. ξενοκρ. BD - 38. πανελλάνω D 39. δαῖτας ex scholiis d. 0reli. διαίτας - προσέπυκτο - 40 . sριος πνεύσαις ex schol. Oni Hermati ad Eur Hee. 105 - πέστειλεν στ Bi 41. ὰσιν ex φράσιν - θερείας coni. Heuker cotis Herod. 1 189) θερείαις D, θερίαις , θέρειος coni. Wilamowit - 42 πλέον - κτά BD: , τάς ex scholiis Ald. αγάς ex schol SchneideWi - 43. ἀμφικρέμονται - 44 σιγάσω coni. Ηartuni 45 μη δε BD: 1μητε coni Heyn - 46. ἐλινsos iis 34. ad ceteras virtutes Xenocratis orationem poeta refleoti - ἐς ανδρQν scit. Lo usu Graecis familiari 35. ιμακρὰ δισκησαις κοντίσσαιμι longa emittens iaculor nihil ex hoc loco do dissi ant iaculum in quinquerti mit tendo colligere licet immo δισκησαις, quod ad absoletum verbum δίσκω ex δίκσκω ut διδάσκω ex διδάκσκω redit, de ipso iaculo misso accipiendum est.
De orbi iaculandi translata noti0ne Ons N. 1 55 - 36. περ νθρώπων, supra modum ceterorum hominum, ut περ πάντων O. x re, νηρ περ ἀνδρός D. 1 - 38. ἐν Πανελλάνων νόμω ut ludos sacros omnium Graecorum On1munes, velut Olympico Pythico ISthmicos obiret cf. Prol. LXXXV - 49. προσεπτυκτο, ampleX tenuit, i. e. pie coluit - 40 ventus velis hospitalis sensu se inflans nusquam remittebatur, ut numquam vela contrahenda essent audaeia metaphora etiam augetur proximo versu, quo hospitalitatem nullo anni tempore remittentem navigatione aestate hasin 'ium Nilum petunt illustravit. Simili imagine usus est Eur Androm. 650 1ὶν χρην ' ἐλαυνειν τήνδ' περμίλου 0άς περ τε Φασιν. 43-48. Xtrema pars huius cunninis neque atque carminum . 1 et 11 in
star additamenti postscripti sest, quod ut coram populo caneretur factum non erat, sed vicem commercii epistolaris inter poetam et amicum obtin0bat 43. νυν non tam Separaudi hoc tempus ab aliis nune quam concludendi vim igitur habor videtur. Invidia enim Omni tempore viri prinoipes premebantur V. O. VI ), neque eia tum magis regia domus Agrigonii invidia flagrasse dicatur
intellegitur - 44 μήτε . . . μηδε defenditur Simili USU Mτε . . . υδε . VIII 8 ,, nisi uterque locus foe0rdia seribarum corruptus es, 44 σιγάτω Scit Thrusybulus, ad quem se iam redire poeta nomiii πατρψαν significavit - 46. ἐλινυσοντας, non ut
472쪽
48. ξένον .uno loe stent, sed ut canendo diversas in regiones ferantur, hos hymn0 feci; cf. ., 1 - 47. Νικάσιππε tabellarium alloquitur, cui tradidit hoc carmen, ut lirasybul redderet, fortasse etiam ut chorum doceret. Simili munere fungitur Aeneas . 1 88 - 48. ζεῖνον Thrasybulum, quem et indarum in Sicilia legentem hospitio accepisse et cum ipse belphos venissset, indari hospitalitate Thebis usum esse veri simile est.
473쪽
Argumentum. Duo carmina I. II et V, quorum prius visitorias duas, Isthmicam pancrati set Nemeauam quadrigis partam v. a), altorum solam stlimi eam illustrat v. 38), iisdem motris composita sunt. Quod cum a con- sustudin Pindari in unoquoquo carmin aliis num0ri ui0ndi abhorruat, indo xcusandum ess Constantinus ullo Bromens progr. 1869 t Jahrb. f. l. hil. 103 1870), 585 88. docuit, quod duo hae carmina non solum uni idemquo homini scripta, sed tiam ut simul anseruntur ostinata fuissunt. Et0nim eum pinicia non semper continuo post victoriam r0p0rtatam, sed Saepe aliquant p08t, opportuna oeca Sion oblata, agerentur, Melissum Thebanum conicor licet, cum primum Isthmia pancrati0v0rno tempor vicisSet, indarum, ut pinici carmin hanc totoriam illustraret, adduxisse, sed eum aestate 80quontis anni, priusquam illud spinteium caneretur, novam victoriam curulem Nemeis consecutus Sset, eundem roga SSe, ut hanc quoque coronam una cuni illa praedicaret, id quod p00ta ita Deit, ut eum iam alt0rum simoium porraeisset, breve odarium trium stropharum, quo duplicis visit0ria mentionum faceret,
474쪽
praemitteret Nominem tamen magnum discrimen du0rum carminum fugi0t;
illud quod iusti opinicii nomino dignum si, grogiis rationis luminibus spl0ndet, o quod quasi corollarii vie fungitur, admodum xii sitioiunum st. Iam ut ad vict0rum ipsum transuam, Melissus ol0siadaustius Thubanus nobilissima gentis Cleonymidarum erat, idemque materno gener o regia Stirpse Labdacidarum s ortum J0riabatur. Is Isthmia paneratio ot k01110 a quis nup0 vieserat, ut ant0 iam tres victorias Io latis h0banis ruportav0rat, quibus vict0riis famam Cleonymi, unan ex maioribus sentis, fulicitur sesuseitavit. De tempore, quo a se carmina p00ta SeripsisS videatur,400 quidem constat, OS pugnam lataeensem ut 0xpugnationem Thubarum a scripta oss0. Namque X tribus cladibus, quibus Thubani utato indari afflicti sunt, ullo Athoniensi a. 506, pugna lata00nsi a. 479 pr00li ad 0nophyta a. 457 6 1110dia sola robus in his carminibus xpositis conv0nit. Quo cum accedat, quod versus 26 10 Ρythici arminis noni, suetumno anni T seripti, eum versibus 20 6 41 huius arminis mir concordant, Gustavus orbig, ur Chrono logi dor indarisclion i0g0sgesang in C0mm philol. 0nae. 1891 p. 29, subtilissima rations recor studuit, Isthmieam Melissi vietoriam oro anni 78, 01n0a0am aestat anni 77 090rtatas esse. Sed eum Cleandrum Aogi notam Isthmia anni 78 pancrati viciss0 0nstet ut tum 10m-90ris int0 pancratium virorum t paneratium puerorum distinetum 880vori dissimillimum sit v. Prol. LXXu , satius si ad 000ntiora sempora ita deseundore, ut 0lissum aut post Telesieratem Cyrenaeum P. X)anno T Isthmia, 475 0m0 vieiss StatuamuS. I p 00mi0, quod post Nom0a0am victoriam selissi Isthmie opinidio praemiSSum 880 supra Xposui 1 - 15), trita ad vulgari ration posita fortuna prosperitatem iam modostia 40niunetam laudat, Molissi duas victorias resten paria praedicans et voterum famam domus victoris br0viter perstringens. In prindipio Isthmi ei pinicii largam sibi copiam laetam ossupra0fatur virtut0 Cleonymidarum, qua tamen adverso Veni non prorsus aruerint, hymno illustrandi 19-24). Atqu0 primum illos ait magna apud divos sit finitimas divitates auetoritat floruiss et praseel a documenta virtutis didisso, postea autona gravi elad afflieto su viros in una pugna interemptos vidisse, seniqu0 nune vet0r sertuna restituta
tur 25-18). Deind0 priusquam ad 0lissi ipsi his laudes accudat, inita homini, priusquam ad statum finem serveniat, sentanda esse monet, voram autem virtutum carminibus optim illustrari Homeri X0mplo Aiaesem a criminationibus inimi00rum serandentis comprobat 49-60). Quibus praemissis Melissum, quamvis brevem Staturam corpori contumptus laurit, tam0n40b0r se dolo Isthmiis advorsarios vidisssis iam an-toa in domostidis ludis Iolatis tros victorias consscutum Ss laudat 61-90). Has ultimas ut m vietorias ita xaggurat, ut ad originem ludorum ascendens Horeulis facin0ra a praunii narro ut 0lai 0rum aera ut certamina describat 70-86).M0lissi laudationum hane indaridam Thucydid0s 1 15 in m0ribus Aldibiadis deseribundis ant oculos habuiss putat udinger, DenkSchr. d. h. in te t. 39, p. 31-95, quod ut confirmare ita redarguor arduum St.
475쪽
Carminum horum motra dactyl0-0pitritica ad 0voram et antiquam normam composita sunt, ut similiter atque in carmin O. III cursvis numerorum raro atqu0 90pe ne in fin quidem Singulorum Vorsuri in
int0rruptus sit. Solum in vorsu 63 10 sibi sumpsit 00ta idonii a se, ut nominis proprii Τελεσιάδα natura xcusatus longam dactylici pudis in duas brev0 80lvor auder0t es N. 11 70). Versuum sero divisio p00tam n0n prohibuit, qu0minu catalexin, qua sinum periodi anteceder se convorsionem rhythmi indicar s0J0t, in stropha aut ultimum mombrumpasenultimi versus in podo post primam artem ultimi Versus ponoret. Epodi 0rsiculos sertium et quartum quominus in unum VerSum c0niungerem, Scrupulum animo in iecoriant syllaba ancipitus in no v. 330 8 admissae. - Carmina duo in e0missati0n publiea a choro antanda se ostinass0 00ta orb κωμάζειν bis usurpat vv. 8 90 indieavit 110qu ullo in carmin Pindarico rati magis quam in hoc horipartibus ad 00mmodata st namquo nihil in tam longo carmin d sop00ta loquitur, omnia ex sententia se pers0na totius chori. Quod autem bis uv. 15 0 53 socianda ursona plurali ἴστε usus est, h0 aut doelior0utis es invicem compsellantibus aut de choro 0ronam vivium alloquent interpretor Tamen d eh0r gradatim pr000dent equidsm 0nc0gitaverim, quand0 quidem ne tu pausis satis spatii in in singulorum vorsuum selictum sest sequo cataloetica tripodia ultimi vorsus podi facit passibus chori adaptari p0t0st quamquam si audacia tibi non deost, altoram difficultatom hae divisi0n0 0d0r potoris:
Eῖ τις ἀνδρον ευτυχήσαις η συν ευδύξοις ἀέθλοις Στρ α α σθένει πλουτου κατεχει φρασὶν αἰαν κύρ0ν, αξιος ευλογίαις στῖν μεμῖχθαι. Zεf, μεγάλαι ' Ἀρεταὶ θνατοῖς πονται ἐκ σεθεν ζώει ὁ μάσσων λβος ὀπιζομενων πλαγίαις
δε φρενεσσινουχ μος πάντα χρονον θάλλων μιλεῖ. 10
Μελίσσω Θηβαίφ υτος ἐνίκησεν Ισθμια καὶ Νέμεα, πρόσκειται δε τη οδὴ ἡ- ποις διὰ o h δηλουν τον Πίνδαρον το του ἀγωνίσματος εἶδος, πότερον κέλητι mi τεθρίππω μόνον δε ἱπποδρομία λέγει στεφανῶσθαι cf. v. 13) ni Vide v. 17 5. φρένεσιν
pro simplici dativo instrumentali cons P. 1 38. N. X 48 - 2. κατέχει, OPPreSSum tenet cf. Ol. 4 9. Theogn. 322 - 4 Zεs Iovem invoeat et qu0d summus omnium rector est et quod Nemeaeam vict0riam Melisso impertivit Sententia similis est . 1 41. Maass, Orpheus p. 218 falso huc rettulit placitum Christianum, virtutibus animas mortuorum comitantibus in Apoc Ioann. 14, 13 -- . v ὁμῆς quamquam cum πάντα χρόνον iungi potest, melius tamen refertur ad πλαγίαις φρένεσσιν, ut impii homines non aeque atque iusti perpetuitate fortunae frui dicantu - μιλεῖ adest; ef P. 11 9 et Eur. l. 10 τα δε
476쪽
χρὴ δε κωμάζον ἀγαναῖς χαρίτεσσιν βαστάσαι.
ἔστι δε καὶ διδύμων έθλων Μελίσσω 1510 0ζρα πρ0 ευφρ0συναν τρεψαι γλυκειανὴτορ εν βάσσαισιν σθμου δεξαμεν στεφάνους, τα δε κοί λα λέοντος ἐν βαθυστέρνου νάπα κάρυξε Θήβαν - 20 ἱπποδρομία κρατέων ανδρῖν δ' ἀρετὰν π α .
15 ἴστε μὰν Κλεωνυμουδύξαν παλαιὰν αρμασιν ' 25κα ματρόθε Λαβδακίδαισι σύννομοι πλούτου διέστειχον τετραοριῆν πόνοις.
αίδεν δε κυλινδομέναις ἁμέραις αλλ' αλλ0 εξάλλαξεν τρωτοί γε μὰν παῖδες θεῖν. 30
τι μοι δεῖν κατι μυρία παντα κέλευ ς, Στρ β .
T. πικλεὐ BD - 11. βάσαιοιν - 12 βαθυστέρνου codd. βαθυστέρνω ex scholiis Berg. 17. Λαβδακίδαισι ξυνν MommSem πλο του Bi πλουτω eoni. Pisu - δι στιχον BD, διεστειros Hermann διέστιλβ0 coni Bulle, διέπρεψαν interpretantur Scholita πλουτω διέσχ0 και τετρ πόνοις artun - 18. λλ' αλλοι τ' B - 19. carmen quartum cum tertio c0haeret in D, vacuo loco ab eo χρηματα σθένει υδεν εἰ μη βραχυν μιλησαι χρόνον G. ἔργων ποινα appositio praedicativa est sententiae μνησαι τον ἐσλόν, ut O. 1 16 P. 1 5 - . μνησαι et κωμάζοντα scit poetam χαριτεσσι βαστάσαι coniunguntur, ut κωμ0 et λοιδα I. 11 31 - . καὶ διδυμων, vel duorum bene autem poeta alterum victoriam Nemeaeam, quae nova necesserat, amplius perSecutu8 8 - 10. μοῖρα. . . τρίη αι dicendi usu Pindaro familiari pro χοῖρα τοιαυτη στε τρέψαι 11. τὰ δε altera ex parte; cf. O. 1 95 - τὰ δε κάρυξε suo more indarus variat formam orationis ut . 1 14 sq. - λέοντος νάπα valle Nemeaei leonis; similiter P. v si dixit ἐν πολλωνία άπα - 12. Θηβαν, hebam patronam urbis Thebarum V. I. I 1. 11 1. r. si 's utrum intellexerit an urbem ipsam v. . IV 290. D. 194, ), dubitare possis 14. o κατελέγχει non indignum fama maiorum se praebet cf. O. 11 19. I. um 65 - 17. και ματρόθε Λαβδακίδαισι συννομοι schol. A κατὰ μητέρα απι Λαβδάκου καὶ Οἰδίποδος το Κλεωνυμου δντος - πλ0υτου διέστειχ0 τετρ πόνοις Verba si genuina sunt, simile valent atque ρετα κατάκειται δμφότερον δαπάναις τε καὶ πόνοις I. 1 42 divitias per- metirantur 0 ignavi, sed laboribus curulibus operum navantes vix enim licet statuere et dativum Λαβδακίδαισι et genetivum πλουτου Omine συννομοι pendere, quiumquam συννομοι cum genetivo poetae et scriptores iungunt Finem vero carminis tertii in eodem quo initium quarti carminis orbe sententiarum verti 00ta voluit, quo facilius duo carmina coniungi et copulari possent 18. παῖδες θεων, pro θεοί, ut παίδεσσιν Ἐλλάνων pro Ἐλλασιν v. 1 et os υἱιντου νθρώπου pro τ0 ανθρωπον p. a filiaeum VisngeliSta m. 19. incipit novum carmen, simili drmula atque carmen O M inchoatum
477쪽
m 20 ω Μελισσ ευμαχανίαν γὰρ φανας σθμίοις, υμετερας ἀρετὰς μνω διώκειν' αἱσι Κλεωνυμίδαι θάλλοντες αἰεὶ 1 5 συν θε θνατον διέρχονται βιότου τελος. Ἀλλοτε δ' ἀλ
25 τοὶ μεν ον Θήβαισι τιμάεντες ἀρχαθεν λέγονται υτ β . προξεν0 ἀμφικτιονων κελαδεννας τ ορφανοὶ υβριος σσα δ' ἐπ' ἀνθρώπους ηται 15 10 μαρτέρια φθιμένων ζωον τε φωτον ἀπλέτου δύξας, ἐπέψαυσαν κατὰ παν τέλος ἀνορέαις δ'
ἐσχάταισιν 30 of κοθεν στάλαισιν πτονθ' ιρακλείαις 20 και μηκέτι μακροτέραν σπευδειν ἀρετήν. π β . ιπποτρόφοι τ ἐγένοντο,
20 ευμαχανίαν φανας, 0piam largam praeconio virtutibus tuis fecisti; similis est oeuli P. 1 92 σιγαλον μαχανίαν ἔργω φυγών - 21. διώκειν es Xen mem. 11 1, 31 υτω πως διώκει Πρόδικ0 την π αρετῆς ρακλέους παίδευσιν - 22. θάλλοντες αἰεί virtutibus Cleonymida semper floruerunt, quamquam, quae Si hominum Or8, OII Semper statu oeundo fortunae usi sunt 23. αλλοτε δ' ὀλοῖος eadem dicendi formula utilia O. 11 95. l. in 104 26. κελαδεννας βριος, clamitabundae superbiae; f. . in 10 βριν θρασυμυ- θον -- ' ρφανοί si indari manu particula τε addita est, rem ita nos interpretari oportet, ut honoribus, quibus Cleonymida et a civibus suis Θήβαισι τιμάεντες et a peregrini civitatibus πρόξενοι ἀμφικτιονων afficiebantur, tertium comitas erga cives et homines inferiorum ordinum adiciatur cf. I. 1 37 27. ηται audacter poeta quod famam Super orbo volare dicunt, etiam doeumenta fama volantia fingit translata vis etiam in Hom. 386 h. Cer. 27 ; 30. στάλαισιν πτονται de dativo verbis πτεσθα se θιγεῖν iunctis ido P. 111 22 sententiam similem habes . 11 43. N. 11 21 - 1. πεύδειν, nisi v1ti locus laborat aut ζεστι supplere licet vim praecipiundi et deterrendi habet; μακρ0τερα non adiectivum nominis ρετάν, sed adverbium est a positivo μακρὰν eriVatum b. νιφὰς π0λέι om nivosa procella belli spectare p0eta videtur pugna m Plataeensem, in qua optimatium Thebanorum trecentos Cec1d1sse Herodotus 1 67 tradit
478쪽
νον ὁ α μετὰ χειμερίων ποικίλα μηνον ζόφον χθον δετε φοινικε0ισιν ἐνδησεν ρύδοις 30 ρ γ . δαιμόνων βουλαῖς ὁ κινητὴρ δε γα 'Oγχηστον ικεων 20 καὶ γεφυραν ποντιάδα πρ Κορίνθου τειχέων, 35 τόνδε πορδεν γενεὰ θαυμαστον μνον 40 ε λεχεων νάγει φάμαν παλαιὰν
36 loeti0num codicum π0ικίλων μηνῶν analogia genetivorum temp0ris, ut χειμον0ς, νυκτός, defendunt; quod ut ipsum per se ferri potest, ita non ferendum puto inter χειμέριον et ζόφον alienum genetivum interiectum, quamobrem ingeniosam Hariungit emendationem reeipiendam duxi - ποικίλα χθών propter varios flores vere terram deeorantes dicitur, ut P. IV 4 τε φ0ινικανθέμου ρος ὐκ si aptissima autem metaphora huic l000 est, qu0 Isthmia quibus denuo l0ria Cleonymidarum effl0ruit, verno tempore regebantur cf. I. 1 38, 1 r. 75, Ungerann. l. lail. 1890 P. IS T. κινητὴρ se Circumseribit Homerica νοοίχθων
Ἐννοσίγαι0ς, Ἐλελίχθω uellesti et Isthmi ludi in optuni honorem instituti
similiter eoniunguntur I. 1 32 sq. - 38. γεφυραν ποντιάδα si isthmum dumbravit etiam . 1 39, 39. θαυμαστον μνον i. e. θαυμαστὰ ἔργων μνον -
41. ἐν πνω γαρ πέσεν simili metaphora usus est . 11 17 ευδε χάρις χρῖτα et χρῖμα ab eadem radice profecta esse lupide poeta significat 42. ωσφόρ0 . . . αλλοις Hesperus inter cetera sidera amni imagin usus est IIoratius C. 1 12, 46 micat inter omnes Iulium sidus velut inter ignes tina minores; L loma 16, 28 - 43. α τε κὴν γ0υνοῖς Ἀθαναν, quae fama et in campis Athenarum i e ludis anathenaicis, et Sicyone victoriam nuntiarit 44. ἐν δραστείοις ἀέθλοις ludis Pythiis Sidyonis ab drasto conditis de quibus V. N. 1 9 - 45. 0ιάδε φύλλα, folia pinicii carminis, unde ante indarum iam epinicia Cleonymidis facta esse comperimus; f. rol. XCVI. De metaphorico usu n6minis φύλλα pronomine τοιάδε vel κεῖνον v. 1 indicando cons. O. 1 8 τοι0ῖσδε βέλεσσι - 46. ξυναν . . . Πανελλάνεσσι intellegit ludos saero Olympios Pythios Isthmios Nem0900s ad quos omnibus Graecis aditus patebat V. Prol. LXXX - 48. γνωτοι σιωπαί, hominum nil Xpert0rum ci . . viii 1 silentia ignobilia, qua eum neminem illustrent, nemo curat
479쪽
35 εσφαλε τεχνα καταιμάρψαισ ἴστε μὰν ιαντος ἀλκάν, φοίνιονε νυκτι ταμδεν περὶ Q
55 ἀλλ' Os ηρ0 τοι τετίμακεν δι ἀνθρώπων δ αυτοΘπῆσαν ὀρθώσαις ἀρετὰν κατὰ ράβδον φρασεν
θεσπεσίων ἐπέων λοιποῖς θυρειν. 40 τουτο γαρ ἀθάνατον φωναε ερπει
6550. κρ0 om B - 1. διδοῖ τέλος BD, τέλος eiec Triel. τῶνδε γαρ διδοῖ τελος sed Crat et Schmi 53. τέχνα τέχνα B - καταμάρψαιο codd. : καταμὰρψαι Scholiis ommsen coli. P. 1 146 - αν καὶ - ὰλκαν φοίνιον, τὰν ψία vulgo interpungebatur, interpunetionem correxit advigΑdv. crat. 1 188 - 4. εχ ἐν Oni. Bergk ἔχει c0dd. - παίδευσιν 58 ε ρπo D . 49. καὶ μαρναμένων ut ceteris in rebus, sic etiam in certaminibus incertus exitus fortuna e est 51 των . . . διδοῖ modo secundorum, modo B dversorum aliquid dat Fortuna viduntur Cleonymidae ludorum sacrorum certamina beuntes palmam diu non consecuti esse, idquo iudieii iniquitato. Sic enim si statu1mus, melius cur fabulam de Aiae iniquis suffragiis oppresso poeta intexuerit, intellegitur 52. χειρόνων plurali post ingularem κρέσσονα poeta usus est, quod eius menti iam obversabatur pluralis παῖδες Ἐλλάνων - 53 φοινιον cum relativa sententia coniungendum esse intellexit advigius Adv. cr1t 1 18 - ὀψία ἐν νυκτί schol. τοῖς δ το ορθρον ἀκουουσι καὶ τ ὰπ της ιστορίας συνάδει' ὁ γαρ την Αἰθιοπίδα γράφων περὶ τον ὁρθρον φησὶ τον Γαντα εαυτον ἀνελεῖν - 4. μομφὰν χεν in infamia erat apud omnes Graecos ante Troiam, qu0d pse mortem sibi consciverit et mente captus arietes pro rin-c1pibus Graecorum mactaverit huic infamia opponitur honos, quo ab Homer0, quem non solum Iliadis sed etiam Aethiopidis auctorum fuisse Pindarus eiusque aequales credebant, affectus est. Patiendi autem vim verbis μέμψιν χειν tribuerunt etiam, ut scite ergkius monuit Eurip. Heracl. G πολλην ἄρ' ἔξεις μεμψιν, εἰ δράσεις τάδε, et Sue. XI 39 εἰκότως μεν ο αν ἔχοιμι μέμψιν, εἰ μητἀμαυτο προστίθημι τούτοις, σώζων δε τὰ τούτων και πλείω ποιῖν, δικαίως νεπαινοιμην, quum 1Hum Ur Phoen. 773 et Aesch. Prom. 445 idem locutioni vim cr1mina uli1 vertendi adsignaverunt 56. iunge κατὰ ράβδον θεσπεσίων ἐπέων, ad ceptrum divinorum verborum Q. e. quod divinarum fabularum narratores manu tenebant; etenim o κατὰ ράβδον φράζων oppositus est τω κατὰ φόρμιγγα αειδοντι. Xin λοιποῖς θυρειν ab ἔφρασεν pendet, ut supra v. 10 infinitivus τρέψαι ' nomine μοῖρα Homerus futuris rhapsodis prauiit, ut lusu poetic virtutes Aiacis canerent. Vix enim ita verba traicere licet, ut κατὰ ράβδ0 a suo Jerbo φρασεν divellamus et cum remoto verbo θυρειν coniungamus. Videtur
itur Pindarus h00 0e sceptrum ράβδον), quod usiodus v. he0g. 30 et Homeridae gerebant, iam Homero, parenti pica poesis, attribuisse
480쪽
εῖ τις ευ ζει mi τι καὶ πάγκαρπον ἐπὶ χθόνα και δια πόν 70τον βεβακεν 60 εργιμάτων ἀκτὶς καλον σβεστος αἰεί.
καὶ Μελίσσω παγκρατίου στεφάνωμ επάξιον, 5 45 ερνεῖ ελεσιάδα τόλμα γαρ ε δες
θυμον εριβρεμεταν θηρον λεόντων 65 εν πονω, μητιν δ' ἀλώπηξ, αἰετο ἀναπιτναμεν 80ρύμβον ἴσχει 'χρὴ δε ταν ρδοντα μαυροσα τον χθρύν. ου γα φυσιν 's δαριωνείαν λαχεν ' π δ . 50 αλλ' νοτ0ς με ἰδεσθαι, 85 συμπεσεῖν δ' αἰχμα βαρυς.59. πόντου coni. Naber eouato . v 48 nt f. V. 23 - 2. στεφάνωμα . . .
BD, ἀκμα coni. Ru -59. εο ιπη ornate et cum poetico decore dicat ridiculus enim esset, si quicquid in laudem cuiusque diceretur, perenne esse asseveraret βέβακεν vim praeteriti praesentis habet, ut γνωκα τεθαυμακα οἶδα - κτὶς καλQν, lux pulchrorum, ut P. XI 48 ἀγώνων κτίς. 61. a Cleonymidis, maioribus Melissi ad Melissum ipsum redit Musas invocans, ut facem hymnorum sibi necendant - κεῖνον, talem, qualem olim Ηο- merus iae accendit. cute autem Dissenius monet pulchram hanc metaphoram magis etiam laeere, si carmen in vespertina comissatione gentis inter faces ardentes cantatum esse statuamus - 2. παγκρατίου στεφάνωμα es. Eur. Here. 56 στεφάνωμα μόχθων - 63. ελεσιάδα atris, ut videtur proprietate autem nominis proprii solutio longae dactyli in duas roves xeusntur 64. θηρῶν λεόντων ferarum leonum, ut θηρος λέοντος dixit Eur. Here. 462, θηρα λέοντα Epimenides p. Aelian hist. an. 11 et temere verba poeta traiecit, ut λεόντων cum τόλμα n0 cum θυμον coniungi Velle, 65 ἀλώπηξ . . . ἴσχει schol. εοικέναι φησὶν λωπεκι, τις ανακεκλιμένη πτία πρ0 το τοίμως ὰμυνεσθαι, ἐπεχε την of ετο ὁρμην, ταν ἐπιρομβη αυτην βουλόμενος αρπάσαι. ἔοικε δε διδάσκειν Oτo το πάλαισμα A χαμαὶ κειμένου και τον μείζονα τέχνη νενικηκότος. Comparatio vulpis bene accommodata est generi pancratii, cita ad extremum reclinati Oπτιάζοντες et humi se volventes κυλινδόμενοι)adversarium impugnabrent. Similiter fiam infra v. 8 verbum λακτίζοισα ab hoc genere pancratii, quo elissus vilisse videtur, sumptum est. Contra Ottoli ulter, Die iere de Mass. Alteri. p. 450 u. Jahrb. f. et Phil. 188 S. 403, ἀναπιτναμεν in ναπιτναμένου mutat aquilam, cum Vulpem ungulis ursum tulis sol modi in aere a dolosa vulpeeula morderi interpretatur 66. χρη . ἐχθρόν generalis sententia ut saepe a Pindaro media laudationi interi secta est; cf. P. 1 20 - T 'Sδαριωνείαν, longa formis nomini proceram staturam Orionis significat 69. αἰχμα non iam in ἀκμα corrigere ausus sum ob simi-lom vim metaphoricam vocabuli αἰχμὰς in Aesch. Agam. 483 et Choeph. 30 -