장음표시 사용
491쪽
Argu1nentuIII. Qu0 in principio grogi carmini p00ta altorum cratera Musarum s mittor diuit, hoc veteros rodact0res carminum indari ita intorprotati Sunt, tamquam hoc carmen sextum post quintum scriptum sit. Quod falsum 880 inde apparet, quod in h0 carmin0 3-7 una vict0ria hyla eida Isthmica e0mmomoratur, in praecedentis carmini Versu 1 duae. Priors igitur eratora Musarum out 0ss voluit non Isthmicum carmen quintum, Sed Nemeaeum quintum. sequ0 0ngum int0rvallum intor carmina . v et . v interesessiss crediderim, quoniam xordium huius carminis alterum armen quasi paulo ant laetum Xeipit. Indo conie0r in propatulo sis lianc victoriam Phylacida Isthmicam l. 74 4 siv ver anni
480 a Chr. partam ossu, cui sempori id qu0qu convenit, qu0d Olympii ludi, qu08 aut Phylacidam aut, qu0 magis putarim, Pytheam bire
492쪽
mseditatum s80 00ta v. 7 indicat, sestat eiusd0m anni agondi instabant. Nequo amo Olympia Lamp0nis filii vicerunt, soli bullicis turbis ut d consili dosistorent commoti sunt, Seu sinum, quem ibi propo8uerant, non attigserunt.
In pl0ndid pr000mio Musaruna carminibus cum p0culi convivii similitor at tu in da . vi comparatis, nune altori victoria domus Lamponi s libar o mox fiam tortia 6ique maiori libaturum susp0rar dieit 1-9). Iam soliditat Lamponis praedi data se piis votis pro ius saluto factis 10-18 statim ad id transit, qu0d 0ginam
insulam bount sibi s0d0mn ess ait, ut gloriam Aeaeidarum tam lato diffusam, ut nulla urbs tam barbara sit, qua n011 0 0l00 t iacuot elam0110 audiv0rit, praedicet 19-27). Ex multis autem robus ab Asiadidis bon gustis unam poeta elogit fusius narrandam, Societatem
Herculem, cum coenantes Aeginetas onvenisset, pateram vini plenam a Pselamon oblatam aed0pisso et manibus ad solum sublatis, ut hospitis Erib00 filius anim0sus nascereretur, precatum SSe quo facto Iovem faustum augurium aquila αιετου misisse, ex quo filius futurus Τ0lamonis nomen trahorsit 35-56). Hae fabula narrata ad re pra0Sentes, quarum
gausa adseitus erat, redit laudatqu0 Phylacida Pyth0a0que fratrum et Euthym0nis avunculi victorias deniquo tiam homisti avi virtut0m tangit o prolixius Lamponis patris filiorum ad stronuitat0m institutionem, hospitalitatem, m0destiam don Musarum ad Dircaeum lantsem facto
Tria carmina in honorum filiorum Lamponis Augineta composita eum omnia aetyl0-0pitriticis sersibus c0nstent, hoc carmen 1 tempore medium est, ita numeris quoquo inter modioeritat0m Isthmii quinti tsublimitat in Nomo quinti sedium locum obtinet. Versus quintus stro phae monoeolos, si sententiam poetas, modo clausula vie fungitur Uv. 30 64), 0do novam sontuntiam inchoat xv. 5. 14 39 55), si rhythmi
continuitatem spectas, cum quarto 0rsu in unam periodum coniungendus St. Cantatum osse hoc carmen in e0nvivio, t 0mparatione donorum Musarum eum crater eonvivii v. - 3 ut praeconio Herculis doΤ0lamon conviva laeto 35-55 significatum St. Pindaria num ipse, ut eh0rum docero e0missationiquo interesset, Thebis Aeginam venerit, dubium si contrarium enim vorsu 1 indieari et bellorum tum maximu ruentium turbis commendari videtur.
Θάλλοντος ἀνδρῖν ως τε συμποσίου Στρ α δεύτερον κρατῆρα μισαίων μελεων
VABI LECΤ10. Inser. Π BD - Schol. πεποί αι ὁ ἐπίνικος ουτος Φυλακίδα καὶ Πυθέα καὶ Oθυμένει παγκρατισται ' σθμια καὶ ἐμε - . Οισαίων Heme: μοισέων codd. COMΜΕΝΤΛR11. V. 1 f. de tarmine epinici eum rater vini comparato confer . 1 in. o. θάλλοντος imitatur Homerica δαῖτα θάλειαν et εἰλαπίνην τεθαλυῖαν - 2. δεύτερον κρατῆρα, post primam oblationem carmine . factam
493쪽
PINDARI PINICIA.κίρναμ εν Λάμπωνος εχ αεθλου γενεας περ, εν Νεμεα με πρωτον, o Zεο, τὶν ωτον δεξάμενοι στεφάνων, νον υτεν 'Iσθμο δεσπότα ρεῖδεσσί τε πεντήκοντα, παίδων ὁπλοτάτου Φυλακίδα νικοντος. i η δε τρίτον 10 σωτὴρ πορσαίνοντας ολυμπίω ιγιναν κάτασπενδειν μελιφθόγγοις ἀοιδαῖς. 10 ε γάρ τις ἀνθρώπων δαπάνα τε χαρεις Ἀντ α .
καὶ πύνω πράσσει θεοδμάτους ἀρετάς, 15 συν τε οι δαίμων φυτεέει δόξαν πήρατον, σχατιαις δη
βάλλετ' αγκυραν θεότιμος εών. τοίαισιν οργαῖς εἴχεται 2015 ἀντιάσαις ἀίδαν γηράς τε δεξασθαι πολ ν Κλεονίκου παῖς γ δ' ψίθρονον
12. ἐσχατιαῖς L. ἐσχατιας , utrumque chol. ἐσχατιαὶ Bergii 4 τι aliis locis P. 1 29. N. x 0 Pindarus corripit, hic producit, quod
sedisse videtur respiciens omericam formam τεῖν, e qua L contra etiam sit - σθμου δεσπότα ηρεῖδεσσί τε ut Nemeaeam coronam a Iove, sic Isthmi eam a Neptuno acceperunt et Nereidibus, quae una eum Neptrino, marito Amphi tritae Nereidis in Isthmo colebantur os nus 11 1, 8 - . νικῶντος ' Umdecus mansurum hoc verbo significetur, ut qui vicerit perenni laude victoris floreat, praesens tempus de victoria iam reportat usurpatur; f. O. V1 86. X J. N. v 53. 1 49 l. - τρίτον tertia libatione, quam Iovi Servatori offerebant Phylacida victoriam Olympicam auguratur Schol. ε χεται δε τον τρίτον των ωδῶν κρατηρα κεράσαι νικησαντος αυτο τα λυμπια. 0 δε τρίτον Aia σωτη- ρος, καθὰ καὶ Σοφοκλῆς ἐν Ναυπλίφ Zε παυσίλυπε καὶ Βι0ς σωτηρίου σπονδητρίτου κρατῆρος το μεν γὰρ πρῖτο Βιος λυμπίου ἐκίρνασαν, τον δε δεύτερονηρώων, τον δε τρίτον Zσιος σωτῆρος καθὰ καὶ Αἰσχυλος ἐν Ἐπιγόνοις λοιβὰς Uia με πρῶτον δεραίου γάμου πιρας τε εἶτα την δευτερα γε κρασιν et ρωσιν νεμω. ἐτα τρίτον sit σωτηρ0ς πικταίαν λίβα - . πορσαίνοντας opparante8, operantes; Liner. 9 7 περὶ πλείστου δ' ηγον οἱ Λακεδαιμόνιοι τα του θεοΘπορσυνειν - Αἴγιναν κάτα ob metri conformationem particulam κάτα cum Ai γιναν quam cum πένδειν coniungere malo licet Eur. r. 123 dixerit δακρυοις κατασπένδω σε - 10. δαπάνα χαρείς sumptibus non parcens, libenter sumptuου impendens cf. I. III 47 δαπανῶ χαῖρον ππων, I. 1 42 ἀμφότερον δαπάναις τε καὶ πονοις - . 12. ἐσχατιαῖς. προς λβου in summo fine felicitatis; cf. I. 111 29ὰνορίαις δ' ἐσχάταισιν ἴκοθεν στάλαισιν πτονθ' Ηρακλείαις, P. X 28 περαίνει πρ0 ἔσχατον πλόον - 14 τοίαισιν οργαῖς Olympicam vietoriam inprimis spectat - 15 δέξασθαι imitatur Hom. l. xvm 115 κηρα δ' ἐγ τότε δέξομαι, ὁππότε κεν δὴ l εος θέλη τελέσαι και θάνατοι θεοὶ ἄλλο - 16. Κλεονίκου παῖς, Lampo, pater Pytheae et hylacida0, a quo divorsus fuit Lampo Pythea0
494쪽
Kλωθδε κασιγνήτας τε προσεννεπω σπεσθαι κλυταῖς 25
20 τεθμιόν μοι φαμὶ σαφεστατον εμμεν, τάνδ' επιστείχοντα νὰσον ραινεμεν υλογίαις. 30 μυρίαι δ' ἐργων καλον τέτμηνθ' ἐκατόμπεδοι εν σχερω κέλευθ0ικα περαν Νείλοιο παγα καὶ δι Γπερβορεους Ουδ εστιν υτ βάρβαρος ουτ παλίγγλωσσος πολις, 3525 c τις o IIηλεος ἀίει λεος
18. ἐφετμαῖς Dissenius scholiustam secutus et a notion modii ἐφίεσθαι profectus preces intentas intellegit, unde κασιγνητας Μοίρας et ἐφετμαῖς φιλουὰνδρος coniiungas atque adiectivum κλυταῖς ad gloriam e precibus impetratis adipiscendam referas neque enim iam aude construere ἐφετμαῖς μοίρας gen ., ut O. x111 115 φίλου ἀνδρός. 19. υμμε τ' Ἀροσάρματοι ιακίδαι satis abrupte a precibus pro domo Lamponis Aegineta ad laudes heroum Aeginetarum poeta transit - χρυσάρματοι auri Vocabulo frequenter indarus etiam de rebus non aureis utitur; atque apte dixit O. 111 19 ροσάρματος Μηνα, translate ut hi P. V 9 χρυσαρμάτου Κάστορ0 - 20. τέθμιον, iustum et Vetere more sancitum est; f. N. 1 33
21. ἐπιστείχοντα pro ἐπιστείχοντι, cf. O. I 10. I. I 46 - 21. ραινεμεν rore MUSarum irrigure, ut P. v 99. um 57. O. X 99. I. 1 64 - 22. τετμ ται 'erbo
proprio de via e sago secanda et sternenda; f. . v 90 4κατόμπεδοι, cilicet in latitudinem, n0 in longitudine. 23. Nil et Hyperboreis extremi fines terrae meridionales et septentrionales indicantur cf. I. II 41 - 25. γαμβροθθεον quod Thetidem, Nerei filiam, uxorem duXit; cf. N. v 37, 7 S. X multis quas bene gesserant Aeacida robus unam Telamonis latius tractandam sibi elegit, sumpsit autem eam ex Hesiodi oeis, ut 0cet scholiasta: Imrται δ ἐκ των μεγάλων Ῥοιῶν η ἱστορία ἐκεῖ γαρ ευρίσκεται ἐπιξενουμενος ὁ Ἀρα- κλη τω ελαμῶνι και ἐμβαίνων τη δορα καὶ Oχόμενος - 27. χαλκοχάρμαν πολεμον cf. N. v 1 σιδαρίταν πόλεμον, est autem hoc epitheton praesentis, illud heroici aevi proprium - 28. O Tιρυνθίοισι Hercules enim Thebis relictis Tirynthi, cuius urbis regnum eius pr0avus Perseus consecutus erat, domicilium suum posuisse ferebatur; v. Apoll0d 11 73 A. - ἔρωσι μόχθον, quod multas aerumnas heroibus Troia paravit; cf. N. 11 3s; - 29. Λαομεδοντειανοπερ ἀμπλακιαν de Laomedonte d00 mercede pacta frustrante omnia iam X Homero nota 30 υλκμηνας τέκος Hercules idem a patre N. 1 35 παῖς σιος dieitur
495쪽
εἷλε δε Περγαμίαν, πεφνεν δε υν κείνω μερόπων 45, θνεα καὶ τον βουβύταν Ουρεὶ Fω0ν Φλεγραισιν εὐρων Ἀλκυον , σφετερας ου φείσατο χερσὶν βαρυφθογγοι νευρας 503 ιρακλέης ἀλλ' Αἰακίδαν καλέων Ἀντ β .ες λύον ξυνον κύρησεν δαινυμ ένων.
τ0ν με εν ιν λεοντος στάντα κελήσατο νεκταρεαι σπονδαῖ-
σιν αρξαι, 55 καρτεραίχμαν Ἀμφιτρυωνιάδαν,
40 ινοδόκον φιάλαν χρυσω πεφρικυῖαν ελαμών
ὁ Ο ἀνατείναις υραν χεῖρας ἀμάχους 60
colonias in Asiain deducentium quasi signifer, fudit et insula expulit 32 βουβόταν schol. βουβόταν δε τον βουκόλον φησί παρ' υ τας Ἐλέου βους
ὰπηλασε. undem Alcyoneum montis similem dixit imitatus Hom. l. XIII 51. Od. X a13, 33. Φλέγραισιν paeninsulam Pallenam hoc nomine olim dictam esse testatur Herod. 11 123 αὐται γάρ εἰσιν αἱ την νυν Ιαλληνην, πρότερον δε Φλεγρην καλεομένην νεμόμεναι ef. s. cymn. perieg. 636. Eodem pertinet quod in Phlegraea terra etiam Gigantes eum diis conflixisse narrabant v N. 1 et). Omnibus enim his fabulis bella a Graecis cum barbaris gesta feraeque gentes a Graecis pacata adumbrantur σφετέρας de uno Hercule dictuni Pindarico more; cf. O. 1 78. indarus autem Herculem neque clava neque hasta utentem agit sed sagittis sagittarium enim eum etiam artifex tympani templi Minervae Aeginetici posuit; f. N. 111 3 - 35. ρακλέης nomen herois cum gravitate in principio novae stropha positum simili exempla huius positurae congessi ad . 11 17 - ὰλλά, sed, quibus particulis Graeci et Latini digressionem abrumpere et ad res inceptas redire consuerunt 37. ἐνρίνω utrum Herculem poeta in pelle leonina stantem, an sic ut advenerat indutum pelle leonina dicentem significaris, vetoros grammatico litigasse SchOlia tradunt; quidem alteram significationem solam cum Versu 4 conciliari
ΡOSSe iudico π0νδαῖσιν ἄρξαι libationibus ceteris c0nvivis praeire, ut etiam . 11 25 ἐξάρχειν usurpa tum est 40. χρυσω πεφρικυῖαν Cf. Verg. Aen. XII 8 auro qualentem loricam 41 s. fabulam ex hoc loco haustam Philo- Stratus Heroic XII 1 sic variat τον μεν γε Ἀντα καὶ τρόφιμον of Ηρακλέους εινα ἔφασαν, και βρεφος δντα ἐνείληθηναι λεοντη του ρωος, τε νασχῶναυτον τω u νάλωτον τε γενέσθαι κατα την δορὰν του λέοντ0ς, αετός τε ευξαμενω φίκετο φέρων ἐκ Βιος τω με παιδὶ νομα, ταῖς δε υχαῖς νεfμα - 43. θυμῶ θέλων propens animo
496쪽
45 λίσσομαι, παῖδα θρασυν ξ ριβ0ιας 5
ἀνδρὶ τῶδε ξείνιόν μου μοιρίδιον τελέσαι,
τὰν μεν αρρηκτον φυάν, σπερ τόδε δέρμα με νυν περιπλαναται θηρός, ν πάμπρωτον ἀέθλων κτεῖνά ποτ' εν Νεμέα 70θυμ0 δ επέσθω. Ἀαοτ αρα Fo φαμένω πέμψεν εις 50 ἀρχ0ν οιωνον μέγαν αἰετόν' - δεῖ δ' εν-δον νιν κνιξεν χάρις, ε ἐπέν τε φωνήσαις τε μάντις ἀνήρ πιρ γ . 75 Eσσεταί τοι παῖς ν αιτεῖς, δε ελαμών καί νιν δρνιχος φανέντος κέκλε ἐπώνυμον ευρυβίαν Γαντα
ε H. ἐμοὶ δε μακρ0 πάσας ἀναγήσασθ' ἀρετάς Φυλακίδα γαρ λ ν δε Μοῖσα, ταμίας Πυθέα τε κώμων θυμένει τε τ0ν Ἀργείων τρόπον 5 εἰρήσεται πάντ' ἐν βραχίστοις.
44. θεσπεσίαις ex scholiis ed Crat. θεσπεσίαν D - 46. ξείνιόν μου
stein - 47. τὰν μεν coni. Rauehenstein τον μεν codd. τῶ μεν artun - με νυν coni Stephanus μίμνοι BD - 2. ἔσαιτα D - 53. κέκλε' Bergh κεκλετ' BD, ἐκλευ Melanchthon 6. ναγήσ eoni Mingarelli: ἁγηύ. BD, διηγη- σασθαι scholia interpretantur T. γάρ τ' coni Schmid - 59. πάν ἐν 0ni. Schneidemin που κἐν B, α κ' ἐν 44 ευχαῖς π θεσπεσίαις cf. O. v 6 π βουθυσίαις ἐγέραρε - 45. Ἐριβοίας uxoris Telamonis et matris iacis tum temporis praegnantis 47. τὰν με αρρηκτον φυάν oppositum est θυμι δ' ἐπέσθω, unde patet, cur τὰ μεν Di τι με seribendum putarim. Hunc locum respicit, sed Aeschylum D. 83 secutus argutius interpretatur scholiasta Soph. At argum. ἱστορεῖ καὶ Πίνδαρος, οτι το μεν σῖμα, περ ἐκάλυψε λεοντη, τρωτος ν τ δε η καλυφθεν τρωτον ἔμεινεν. aut aliter fabulam de Aiace invulnerato facto narrat Lycophron 155 s. Varias hac de re fabulas Lysimachi grammatici vestigiis insistens collegit Radhe, De Lysimacho lexandrino . 66 s. - 1. φωνέὶσαις τε μάντις ἀνήρ fatus qualia vates, non tamquam Herculem ipsum divinandi arte praeditum erediderint 53. ἴαντα aim virgulam ante λαῖν sustuli, ut Aiax hominum princeps esse idemque inter homines valere quod aquila inter aves dicatur. Similiter nomen ἴαντος π αἰετο derivat Sophocles i. 430 simile lusus
etymologicos indari habes . xvi 2. . IV 27. X 6. N. H. V 1. VII 8 A 5. I. o. 55. D. 105 120 ef Sehol. N. Vn inser. - 4. ἐν πόνοις Ἐνυαλίου cf. Hor. . 1 14, 17 spectandus in certamine Martio.
56. redit poeta ad res pra0sentes, simili transeundi formula usus atque N. 1 33 - 57. ταμίας κώμωw cf. O. XIII ταμίαι ἀνδράσι πλουτου, diSpenSatrices divitiarum 58 τονἈργείων τρόπον schol. τουτέστιν ἐπὶ βραχυ εἰρησθω. μα κρολόγοι μεν υν D Jωνες, συντομ0 δε et μόνον Λάκωνες, ii καὶ Ἀργεῖοι. φοκλης δυσσεῖ μαινομένω πάντ' οἶσθα, πάντ' ἔλεξα τἀντεταλμένα μυθ0ς
γὰρ Ἀργολιστὶ συντέμνειν βραχές
497쪽
τρεῖς, α Ἱσθμ08, τὰς δ' ἀπ' ευφυλλου Νεμεας, ἀγλαοὶ παῖδες τε καὶ μάτρως ' αν δ αγαγον ε φάος ita 90 μοῖραν μνων, τὰν φαλυχιδὰν δε πάτραν χαρίτωναρδοντι καλλίστα δρόσω, 65 τύν τε Θεμιστίου ὁρθώσαντες ἐκον τάνδε πόλιν s5 θεοφιλη ναίοντι. Λάμπων δε μελέτανεργοις πάζων Dσιόδου μάλα τιμα του ἐπος, υιοῖσί τε φράζων παραινεῖ, 100 ξυνον στει κόσμον ἐω προσάγων. π.. . 70 καὶ ξενων ευεργεσίαις γαπαται,
μέτρα μεν γνώμα διώκων, μέτρα δε καὶ κατέχων
γλοσσα δ' υκ ἔξω φρενον φαίης κέ νιν ἀνδράσιν αεθληται 105σιν ἔμμεν Ναξίαν πέτραις εν αλλαις χαλκοδάμαν ἀκύναν. πίσω σφε Λίρκας γν0ν δωρ, τ βαθυζωνοι κύραι75 χρυσοπέπλου Μναμοσυνας ἀνέτει- 110λαν παρ' υ τειχέσιν Κάδμου πυλαις.
61. τρεῖς, ὰπ' od . distinxit Bergh, antea sine distinctione vulgabatur τρεῖς ὰπ' 60 - τὰ δ' vel τὰ δ' coni. Burgh - 2. μάτρως αν δ' coni Schmid:
M. 73, 22 et ramer n. ar. 111 15, unde alios R. legisse collegit Bero. 61. τρεῖς, ὰπ Ἱσθμοῖ τὰς δ ὰπ επιφυλλου Νεμέας, i. e. tres victorin eOnsecuti sulit partim ab Isthmo partim a Nemeaeis ludis. Atque certae sunt una victoria Isthmica hylacidae, quae hoc carmine illustratur, et una Nemeisen Pythene, quam . v poeta praedicavit restat tertia avunculi Euthymenis, quae qualis fuerit, festimonio nihil constat, sed Isthmica fuisse videtur; V. N. V 41. Hac de causa τὰν δε quod Bergilius coniecit, non τὰς δε quod codices X-hibent, poeta scribere debebat; sed hanc neglegentiam dicendi conisectura tollere
65. 0 Themisti avo hylacidae confer N. v 50 - 67. πάζων, consocians, quae vetus et Homerica vis verbi est σιόδου ἔπος Hes opp. 412 εHτη δέ τοι ἔργον τέλλει - 1. μέτρα iterum versum respicit Hosiodi indarus opp. 94μέτρα φυλάσσεσθαι, καιρος δ' ἐπὶ πὰσιν αριστος - διωκων . . . κατέχων, etenS. . . inhibens utque coercens; cf. N. X 6. I. 111 2 - 2. γλῶσσα δ' O ἔξω φρενῶν neque loquitur aliter atque sentit, diversus ab illo, quum Achilles detestatur l. 1 312 ἐχθρος γάρ μοι κεῖνος ὁμως ίδαο πυλαισι ος χ' ἔτερον μεν
κευθη ἐνὶ φρεσὶν ἄλλο δε ἐπη. Contra Meggerus Lamponis ab oratione consilium non fuissse interpretatur 73. αξίαν κόνα cotem praeter alias aeri acuendo aptam e Naxo, vico Creta insulae, provenire scholia testantur; translatam vim etiam verb0 δηξαι poeta tribuit O. x 20 - 4. πίσω, Umvim verbi causativi habeat, duplici accusativo iunctum est Dircae fonte indarus etiam O. X 85. I. 1 2 ad patriam suam significandam utitur.
498쪽
Argumentum. Strepsiadom hobamam Isthmia pancratio vicisso avunculumque eius c0gnominum, Di0doti filium, qui paulo ante pro patria mortem occubuerat, conSort0m J0ria feciss0 X carmin ipso omperimus. De tumpor victoria nihil momoria traditum invonimus, sed quod se senuetus o fato instant p00ta orba facit v. 1), indu morit B000hhm collegit, pug-ΠRm, qua trepsiades avunculus periit, non lata00 80m intellogondam esS0, et etiam minus superiorem aliquam pugnam, Sed en0phytenSem, qua hebani ostituti a Lacoda0moniis v. 16 sq. cf. hue 1 108 et lat. Menex. 2424), quibuscum coniuneti 0xagesim s0cundo di auto v. hue. l. l. Athenionsos ut Argivos ad Tanagram vicerant, ab Atheniensibus fusi et fugati sunt. Qua pugna cum anno 457 x0unt V0 456 inseunto
commi8Sa sit, Stropsiadsim aut vor anni 456 Ol. 80 4 aut duobus annis post, ser anni 454 Ol. 1, 2 Isthmia vicisso probabit ost.
Altorum ut admittam, montion Pythi 0rum in fine carminis laeta com-mOV00r; nam proxima ythia post pugnam ad 0n0phyta anno 454 celebrata sunt. Longo divorsam ration 40ynius et Bergilius inierunt,
499쪽
PINDARI PINICIA.qui mira iudieii 0rvorsitat hoc carm0 dulcissimum intor prima p00sis Pindarida rudim0nta ruttulerunt i ab adul0seuntiat posta l. 70, 2 vol70 4 post diadum ulli a Thobanis si a coda semoniis contra Athonisensos gesti v Η0r0d. v 77 scriptum fg opinati sunt. Ad hane autem son-tontiam o inprimis isti adducti sunt, quod sexaggoratio dec0rum Thebanorum in xordio huius carminis similis hymni D. 29 sit, ob quom indarum iuv0nem a Corinna vituperatum Ss serunt. At luxuriantis rationis vitio, si si vitium, o provecta quidem aetatu indarum aruisso, festimoni sunt pinicia O. 111 se N. X. 0que motrica rationes, quibus
E Gras, Pind. 0g. Stroph. p. 34, ut 0rghi adstipularetur, commotussest, curta indicia semporis praebent. In prooemi poseta ex h0ba horoina quaserit, quid tandum x multis ornamentis urbis p0tissimum prasedistari volit 1 - 15); quorum ornamen-t0mni quod ultimo loco p0suit, auxilium Laceda0moniis ab Augidis Th0banis latum, quia Musarum lunociniis ornatum non sit, in blivionum abiissu ituritur 16-19); quod itorum accidat, tr0psiadis recentum
victoriam Isthmia eam hymn 8 prasedicaturum esse et una eum a Virtutem avunculi, qui paullo ant pro patria dimicans prima in acie edi doris 20 36). ristis autom illius cladis luetum iam leniri soliditato cor0na Isthmiis partae esse nim hominis sapiuntis, ut qua dios bona asserat, iis contentus vivat neque nova semper se qua mortalibus don0gata sint appotat quibus a conatibus hominos prud0ntos utorrori tristi eas Bollorophonta 37-48). Sub fin0m pollinem precatur, ut trepsiadum tisin ythica corona donet. Fabula quod hoe pinicium carot in tam brevi carmine non mirandum si Sed eum omnia, quase indarus Thobanis victoribus scripsit, 0pinicia fabula arseant, historia aut0m fabularis Thebana haudquaquam penuria rerum laborarit, peculiarem quandam causam fuisso puto, cur Ρindarus in his carminibus a fabulis narrandis abstinoros. Quodsi in re incerta eonisecturam facere licset, postam in hymnis parthoniis dithyrambis, qu08 suis p0pularibus scripsit, amplissimam maiori0m domosti- earum fabularum ita xhausisse dueo, ut nihil iam novi pinietis olietum
Carminis huius motra sunt toga00die ita composita, ut 0rsus aut uno ut 0ntinuo ordine decurrant str. 1 4, p. 1. 3. 4 aut sex duobuSpluribusvo mombris constent. Hi quibus l0eis in d0la divid0ndi sint, cursu numerorum partim interrupto sep 2 6 7 partim rotardato str. 3. 5,0p. 5 indicatum est. Vorum utrum armon umbris sitra podicis trip0dicisqu0 commixtis constet, an omnes Versus uno rhythmo senario ποσὶν ἐζασήμοις scandundi sint, non prorsus xploratum est. Alterum quomodo fieri poss0 ut 0monstrarum, in geh0mat metrico ab audacioribus rumsidiis rhythmicis non abstinui do sedibus in Stropha vorsu quint sibi resp0ndsentibus cf. O. 111 p. 61, d finalibus tripodiis rol. L. Duo ultima cola p0di qu0minus in unum VerSum coniungantur quod obstat, id coniectura rem0veri posso in Var. 00t. V. 34 0cui Carmen venustissimum h0bis a choro in publico e0nvivi cantatum osso vid0tur. Ad convivium non tam se uni κώμαζε
500쪽
Ρublic autoni 110n inter privat0s parietes omissationem faetam esse, 0 argu monto armi is, ut qu0 publieas res Thebanorum magis quam d000ra Strepsi ad0a domus spectet, colligendum ess sexistim0. Ad o stremum mono minimam in hoc carmin c0ncordiam metrica se oratoria o partitionis esse. 0que nim solum stropha sit antistrophae, sed fiam sepodi raro sintsentia ursecta atque absoluta clauduntur, quod in carmine a sono poeta faet plus tiam quam in aliis transioliis hab0t.
Tιν των πάρος se μάκαιρα Θήβα, Στρ α
ευφρανας η ρα χαλκοκρύτ0υ πάρεδρον
υαμάτερος νίκ ευρυχαίταν αντειλας υιόνυσον η χρυσω μεσονυκτιον si φοντα δεξαμενα τον φερτατον θεῖν,οπότ' Ἀμφιτρυωνος εν θυρετροις Ἀντ α
σταθεὶς λοχον μετηλθεν ρακλεί-οις γοναῖς 10
η ἀμφὶ πυκναῖς Τειρεσίαο βουλαῖς;
δραστον ἐξ ἀλαλας αμπεμψας ὀρφαν0ν 15
tatem similis carminis D. 29. 30 iam iuvenis a Corinna vituperatus erat imitabantur autem in hac re poetae artifices, qui in templorum tympanis motopisque atque in deorum vestibus sellis armis decorandis multifaria ornamenta undecunque eongerere solebant conferas modo Minerva Laconicae signum robus a Minerva Hercule Tyndare Perseo gestis Ornatum p. nus II 17, 3. χαλκοκρότου πὰρεδρον Βαμάτερ0ς Schol. παρὰ τὰ ἐπικτυπουντα ἐν ταῖς τελεταῖς της ήμητρος κυμβαλα es. Veli Patere. 1 4, 1 aeri sono, qualis Cerealtibus sacris ieri solet. Societas vero θεῖν παρέδρων, ημητρ0 και Βιονύσου, Cereris se Liberi ex mysteriorum cultu Eleusini orta esse videtur cf. Roscher lex myth. 1 1085. De Baccho a Semela, filia Cadmi, nato omnia nota cf. O. II 25 - 4 επιρυχαίταν nefarie longa et late fluent ornatum, qualem Bacchum iuv0nsem et virgini quam vir similiorem artifices fingere solebant - . ρυσωνίφοντα auro Iovem, cum Alcmenae uterum fecundaret, pluisse vel Dinxisso Pindarus commentus est, fabulam Danaae auream Iovis pluviam concipientis imitatus G. Ηρακλείοις γοναῖς Herculis eum seminibus Amphitryonis uxorem visit; γονὰς enim semina, quae femina concipiat, intellegenda esse, docet comparati N. 11 1 λέγοντι ζακόν νιν Uία οπο ματροδόκοις γοναῖς φυτευσαι. De re ipsa cons. N. X 13 s. - s. Pindarus, quo studio Variandae rationis ducebatur, nugarum quamque alia forma Xpressit; f. N. v 52. Nescio tamen an nomina πυκναις βουλαίς, ne iusto maior variatio fiat, pro accusativis Boeotiis habenda sint; L I. 1 24 s. - 10. Σπαρτῖν καμαντολογχαν genet. CRUSue, coniungendus ille cum Verbo εοφρανας θυμόν - Ἀδραστον ducem principem ex septem ducibus, qui Thebas oppugnaverant is aptissime praeter ceteros