Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

481쪽

Θηβῆν ὰπ Καδμεζῆν μ0ρφὰν βραχύς, ψυχὰν δ' ακαμπτος,

75 ναυτιλίαισί τε πορθμ0ν μερίσαις. νυν δε παρ' Αἰγιόχω κάλλιστον λβον ἀμφέπων ναίει τετίματαί τε πρ0ς θανάτων φίλος, πι- 100

60 χρυσέων οἴκων να καὶ γαμβρ0 πιρας.

τω με Ἀλεκτρὰν περθεν δαῖτα πορσύνοντες ἀστοὶ 105

71. καμπτος D et schOL: κομπος B G2 ξείνων BD - Ποσειδὰνος τ' ἐρέπτοντα coni Hermani probabiliter 74. βαθυκρημνον coni Heyn probabiliter 74. θεται 75. πορθμον codd. et schol : πορθμους Schnaid 76. αἰγιόχω δι B D, H iee Triel. - 77. πυίει ed Crat. ὁπυε B, πηε D 7 sq. suaviter selissi brevem staturam et fortem animum cum Herculis hero1 virtutibus comparat simul hau comparati se copiam fecit Thebani 1llius herois facta illustrandi 0. πότ ποτέ non ex ποτί elisum luco quandoquidsem lisio vocalis ι dubia si et saepse a Pindaro verba undi cum accusat1v0 δόμους iunguntur cf. O. x 87 - 2. ταν πυροφόρον Λιβυαν ΡΡΟ- sitionis a funguntur verborum νταί6υ δόμους - ναι Ποσειδονος inde Antaeum παῖδα Ποσειδῶνος dixit Apollod bibl. 11 115 - ἐρεφοντα schol. ἰδίως τονυνταῖόν φησι των ξένων ηττωμένων τοῖς κρανίοις ἐρέφειν τον τοῖ Ποσειδονος ναόν τοῖτο γαρ ἱστορουσι τ0 Θρὰκα ιομηδην ποιεῖν Βακχυλίδης δε φηνον ἐπὶ των Μαρπήσύης μνηστηρων,- ὁ Οἰνόμαον ως Σοφοκλης orta esse videtur haec fabula de Antae gophorum templi capitibus hominum interfectorum ornante e templis Doricis ab artificibus boum capitibus ornatis es Eur Bacch. 121 αἰρέσθω λαβῶν πηκτὰν πρ0ς οἴκους κλιμάκων προσαμβάσεις, πασσαλευση κρῆτα τριγλυφοις τοδε - 73. υἱος Ἀλκμήνας cum emphasi in principium novae str0phae tractum est, id quod Pindarus in carminibus, quae iuvenis panxit, facere adamavit; cf. P. XII 17 - 4. βα/θυκρήμν0 πολιὰς his pithotis profunditatem maris altas ripis cinet adumbravit - 5. μερώσας vim pacandi compositis verbis ἀνημερῖσαι et ἐξημερῖσαι tribuerunt Soph. D. 19 et Eur. Here. 20. 852. De fabula hac Herculis cons. N. 111 22 s. - 76 8 imaginem Herculis Ost labores sexanslatos summa felicitat in Olympo fruentis hic et . 1 9 s. opiose poeta persecutus est, ut imit praemium laborum victori protenderet Λἰγιόχω Iovi; nomen enim ιγίοχος cum proprie vim nominis adiuetivi haberos paulatim in notionum substantivi abiit, ut χρυσοκόμας . 1 41. 1 32, Μοισαγέτας D. 116, Πύθιος N. 1 70, καταβόλ0 D. 2, υτρίαινα . 1 5, Ἀγλαοτρίαινα di,

ολψμπιο O. 11 27. h. 75, 1, λυμπιάδες . 1 1, ορανίδα P. 1 194, Πιερίδες P. 1 14. 1 49 te , Ελ κωνιάδες Ι. 11 31 - 78. γαμβρος Ηρας Iunonis, quae antea eum tanto odio vexaverat, quo simili modo Iunonem iram in gratiam Augusti ponere narrat Horatius . in .

482쪽

ISTHMIA III IV .

80 καὶ νεόδματα στεφανώματα βωμον αυξ0μεν

εμπυρα χαλκοαρῆν κτὀ, θανόντων, τους Μεγάρα τεκε o Κρειοντὶς υιούς 65 τοισιν ν δυθμαῖσι αυγαν φλιξ ἀνατελλομένα συνεχες 110παννυχίζει, αἰθέρα κνισάεντι λακτίζοισα καπνῶ

85 και δεύτερον αμαρ τείων τερμ' ἀεθλων π ε . 115 γίνεται, ἰσχύος ἐργον. ἔνθα λευκωθεὶς κάρα

70 μέρτοις δ' ἀνηρ διπλόαν

79. ab Herculis facinoribiis transit ad ludos Herculis Thebanos et victorias Melissi ibi partas 'Mεκτρὰν scit. πυλαν ante has portas domum Amphitryonis et templum Herculis et sepulcrum filiorum Herculis et Megarae

fuisse tradit nus 1 11. Schol. Xροσιππος πρ0 ταῖς καλ0υμέναις φησὶν Ἐλέκτραις πυλαις κησεν Ἀμφιτρυων. raeverbium περθεν eo pertinet, quod arae extra portas Electrides erant χ0. τsφανώματα βωμῖν corollas intellego quibusurus cingebant; ea νεοδματα audiunt, quod redens ex floribus foliisque exaerunt. Contra itumowitgius Eur. Here 1 2 aras ipsius nuper denuo XStructas esse interpretatur Das Pindar diu Alfure εόδματα neunt, is nichi Meg-guileiaten aberis han auch verstanden erden; et de Belageruli 479 arendie Vorstadio hebon vermiistet, di Altare edurne also ines Neubnues αἴξομεν es Eur Hipp. 5 37 επὶ Πυθίοις τεράμιοι βουτα φόνον Ἐλλὰς αἶ' ἀέξει χαλκοαρὰν, bellatorum aere armatorum; f. I. v 41 Μέμνονα χαλκ0άρα mirum est, sed metricis rationibus explicandum, quod recentior indurus soluta forma χαλκοάρας, Homeriis antiquior poeta contracta χαλκήργης Sus Si oκτῶ θανόττων schol. περὶ mi ρα κλέος κ Μεγάρας παίδων Λυσίμαχος γησί τινας ἱστορεῖν, ii πο ρακλέος λλ' πό τινων δ0λοφοιηθηται ξένω δε Λυκον τον βασιλέα φασὶν αυτους φονευσαι Σωκράτης δε π AOγεου φησὶν αυτους δολοφονηθῆναι καὶ περὶ του ριθμου δε διαλλάττουσι κτλ. Fabulam X Euripidis H0reule pervulgatam de filiis ab Hercule patre furente occisis indurus nondum novit aut se novisse dissimulavit v. Wilamowifg, Ur Herc. SS. - 2. ρειοντίς, Creontis filia v. Eur Herc. - 83. ἐν δυθμαῖσιν Schol. ἔθος πρ0 δυσμὰς ερουργεῖν τοῖς ρωσι, κατὰ τὰς τατολὰς τοῖς θεοῖς. Idem docet schol Apoll. Arg. 1 587 περὶ λίου δυομ0υς ἐναγίζουσι, τοῖς δε πι- ρανίδαις π την εὐανατέλλοντος του λίo . . . et τοι νεκροῖς ἐναγιζόμενα διατο ἐν τη γὴ οτον ποτέμνεgθαι τὰς κεφαλάς Ουτω γὰρ θυουσι οῖς χθονιοις, τοῖς δε πιρανίοις νω ναστρέφοντες ιν τράχηλον σφάζουσιν. cf. Schol. Hom. O is, obeck Aglaoph. 412 Usener Gotternumen p. 187 - ἐν δυθμαῖσι αυγαν, sole occident b. ἐτείων τέρμ' ἐθλων, altero die annua certamina constituta sunt, ut hic orind atque in coheris ludis primitia dis et Manibus

fierent, secundae partes ludis et hilaritati hominum feriantium concederentur. Schol. κατ' Ito Θηβαῖοι ἐναγίζουσί τε τοῖς ρακλέος παισὶ καὶ γῶνας ἐπιταφί0υς αγουσι Ludos hos extra Proetides portas iuxta tumulum Iolai aetos esse et inde nomen Iolaiorum accepisse exposui Sigb. d. b. Ak. 189 p. 5 8. 87. λευκωθείς, coronatus alba myrto; cf. Statii Achill 1 11 albescunt en ora vittis. De origine myrtea coronae schol. μυρσίν γὰρ στεφανουνται δια τοεἶναι των νεκρῶν στίφος. f. rol. xvii - 88. νήρ nomen hoc non honoris

483쪽

νίκαν ἀνεφάνατο καὶ παίδων τρίταν πρόσθεν κυβερνατηρος 120 οἰακοστρόφου 90 γνώμα πεπιθὼν πολυβούλω υρσε δε νιν κωμάξομαι, τερπνὰν ἐπιστάζων χάριν.

484쪽

ΙΣΘΜΙΟΝ. Ε .

N V argum commontati sunt. 0 nostrum carmen post carmen I. VI

Scriptum oss0 t post illud collocandum fuiss0, 0et iam H0phaestio grammaticus in scholiis adnotavit. Ex vorsibus ni 17-19 huius earminis apparet, tum Phylacidam iam duas vidi0rias Isthmicas tonam Nemeaeam consecutum Sso, carmine I VI autum prima vict0ria Isthmica Phylaeida illustratur nequo Num0a0a eius victoria quidquam montionis sit. Minimum igitur duos ann0s in tu illud atqu0 00 carmen interfluxi SS04000sso st. Quo autum rror votoros oditores indari ad iustum ordinem carminum inv0rtundum compulsi sint, in praefati0n Sequentis carminis aperiemus. Vietoriam vor alteram Isthrnicam aequo atque priorem Phylacidam pancrati consecutum Ss et poetam ipsum ad car-mon o ag01idum h0bis Aeginam venissu versus 1 et 21 arguunt.

485쪽

PINDARI PINICIA Duniquo do tempor ho quidum constat, armen hoc non long post pugnam Salaminiam Scriptum sesso namque X versu 48 huius glori0Sissima pugna navalis momoriam r000ntsem fiamtum fuisse patui Indo facit quis adduci pot0st, ut Isthmicam hane alteram viet0riam hyla eida v0r anni 78 a. h. Ν0m090am autum sestat ant000dontis anui 479 0portatam sess statuat. At negotia fae0ssunt temp0ra carminis I. 11 in honorum Cloandri facti, quand0quidum Cloando quoquo si h mia 90st ipsam pugnam Salaminiam patieratio vidissu dieitur. amdisortim aut0m ill in carmin p00ta discrimina selli 0rsici proximo ante opulsa ess0 xponit I. 111 - 10), ut Ciseandri quidum vietoriam n0utiquam liceat infra annum 478 deie0r0. Vorum no proximis quid om Isthmiis anni 76 hoc nostrum armen certo ad Signari poteSt, quoniam Melissum quoquo Thebanum paulo post pugnam Plata00nsum Isthmia pancrati vicisso supra ad I II1 1 comprobavimus. Qua de ausa aut Phylacidam a. 476, 0lissum a. 474, aut te v0rsa, quod temporibus duarum victoriarum I. III 1 magis comm0ndatur, Phylacidam a. 474,M0lissum a. 476 Isthmia pancratio viciss0 0bis statuendum St. - a1 m0 ipsum ieiunitat quadam et xilitat rorum sententiarumque laborat. Nimirunt bis iam indarus ducora domus Lamponi equinerat, neque ea omni copia aut pl0ndor rat, ut pluribus carminibus idon0am materisem praeborent. Neque quod novum ace0s80rat Heus ludicra victoria o Isthmi ea ita orat comparatum, ut denuo sela poseta instar seiusque mentem ad altiora v0her poss0t. Nihil famon minus imitat0r indari, qui pinietum . V anxit, hoc inprimis o carmin color0s floeutione sumsit.

In pro00mio duam hiam tu Admirationsem causam esse poeta exponit, cur navibus et curribus t gymnicis ludis hominus serisiit nihil aut0m maius ab hominibus app0ti poss0 quam folieitatem cum bona fama coniunetam 1 - 16). Indo vietoriis ludicris hyladidas ius ius fratris rovitor ominum0ratis uacidarum laudes Augina0 ut 0Π0idaria iii apud Aetolos, Iolai hebis, ursse Argis, Castoris ot Pollueis ad Eur0taustumina, cul0brandas sesso prauitatus 17 35), 0aci filiorum ut 110potum virtutos bullis roianis gregi spuetata summatim porstringit 35 48), quibus laudibus addit plondidam gloriam victoria nupser eginuturum virtut ad Salamina rep0rtata0 48-50 . Ad postrumum eum ab Osaululation nescio quo casu tristi ommotus se r0voea Ssset, studia gentis Ul0onici in urtaminibus granni eis p0sita illustravit se inprimis Pytheam, qu0d ad artem pugilatus fratrum optim instituiss0t, avitor laudavit

I vi numeris aetylo inpitriticis compositum si vorum valde mirmitur in hoc carmin gravitas huius numserorum40110ris i D0quentia Syllabarum aneipitium t humili tonuitat comp0sitionis. Namque, quod

nusquam alia factum est, ad0 vsersus Drma quinquio in h0 carminurecurrit str. 1 3 5, p. 1. ). Monoeolos versiculus quartu Strophae, quem omn80nius eum anteuodent versu in unam seriodum coniunXit,

486쪽

Miaτερ Ῥελίου πολυώνυμε Θεία, Στρ α σεο εκατι καὶ μεγασθεν νόμισαν χρυσον ανθρωποι περιώσιον αλλων καὶ γαρ ριζύμ εναι νῆες ε πύντω καὶ ὐφ' αρμασιν πποι διὰ τεάν, 'νασσα, τιμὰν κυδινάτοις ἐν μίλλαισι θαυμασταὶ πέλονται 'εν Ἀγωνίοις ἀεθλοισι ποθειν0ν Ἀντ α κλεος πραξεν, ντιν Ἀθρόοι στεφανοι 10 χερσὶ νικάσαντ' ἀνεδησαν θειραν 10 αὶ ταχυτῆτι ποδον.

VARI LECTIO. InSer. m. BD - Schol. ταυτην την δην Ἐφαιστίων μετὰ την ξης φησι γεγράφθαι την Θάλλοντος,νδρῖν . . ἐχρῆν υ και προτεταχθαι. πεποίηται ὁ πινίκιος υτος Φυλακίδα καὶ Πυθέα καὶ πιθυμένει παγκρατιασταῖς Iσθμια και Νέμεα - 2. σεο εκατ o ' κατι BD, ' ignorant eholia, X-pulit ergk - . υτ αρμασιν ex scholiis Bergk αρμασι sine praep0s. D, ἐναρμασι Β - . κυδινάτ. BD cf. . XI 38, κυδικητ MO Se - θαυμαστοὶ schol. - . ἔπραξεν codd. et schol ad V. 9 ἔπραξαν ehol ad . - . ἐθείρας coniunctis versibus coni. AhlWardi COMMENTARII. V. 1 S. deam Θείαν in prooemi poeta invocat etymologia nominis, quod cum verbis θεασθαι et θαυμάζεσθαι cognntum esse putΛbat,

abusus huius enim deae beneficio homines se in qua ostia adisendo et in ludis obeundis cetobres fieri. Quod ver a diis ut in plerisque epiniciis, pius poeta initium carminis copii, id non ita interpretari ausim, ut fana et sacra Θείας Aeginae fuisse et ad eius sacellum vel aram coronam a Phylacida depositam esse colligam etymologie enim et poetica, non iusta et vera dea illa fuisse videtur ctτερ εχ om sesiodum theog. 35. 371 sequitur Θείαν matrem Solis atque una Auroraeque dicentem - πολυώνυμε utrum multum elebratam deam significet an multis nominibus appollatam, difficit ad diiudicandum est. Utramque quidem interpretationsem usus dicendi admittit prior enim nominis vis exstat p. ind. . 1 17. Soph. ni. 115 AriStOph. hesm. 320, alterni hymn. Cer. 1. Plus Phaedr. 384. CIG. 2415. 2465 b. 3724. Nimirum rutabant Graeci in sollemnibus precibus deos deasque, ut Plutonem, Hegaten, Proserpinam Hybrin quin etiam Venoro et Iovem multis nominibus appellare. Iam si alteram sententiam hoc loco probas, in promptu est conferre nomen Εὐρυφάεσσαν, quo dea Thia in Hom. hymn. l, appellatur, et numen κάτης comparnre, qua se ipsa victoriam in certaminibus praebere credita est v Hes theog. 435)et templum Aeginae habuit Paus 11 30, 2 - 2. και et τε v. 7 ibi respondent 6. δια τεα τιμάν honor a te hominibus impertito, non hon0re et sacris, quibus homines deam colunt priori nim notioni soli convenit qui huic resp0nde locus v. 1 δια δαίμονας es P. I 51. O τιμα θεῖν - . θαυμασταί, θέας ξια - πέλονται . . . ἔπραξεμ de variatis temporibus in nomicis sententii cons. N. osτιν . . . ἔθειραν constructi καθ' ὁλον και καταμέρος Graucis familiarissima, a Pindaro adhibita . IX 90. . I . . III 39. VII 2

PINDARU est Christ. 23

487쪽

κρίνεται ὁ Ἀλκὰ διὰ δαίμονας ανδρον.

εἴ τις ευ πάσχων λόγον εσλ0ν κου'si. μὴ μάτευε Ζευς γενέσθαι πάντ εχεις,1 εἴ σε τούτων μοῖρ' εφίκοιτο καλων.

Φυλακίδα, κεῖται, Νεμεα δε και ἀμφοῖν, Πυθε τε παγκρατίου. - δ' ἐμ0ν20 υκ τε Αἰακιδαν κέαρ μνων γεύεται συν χάρισιν δ' εμολον Λάμπωνος υιοῖς τάνδ' ἐς ευνομον πόλιν. 4 δε τετραπται θεοδότων ργων κέλευθον ἀν καθαράν, μὴ δύνει κόμπον τ0ν εοικότ' ἀ0ιδα 25 κιρνάμεν ἀντι πόνων.

και γαρ ρώων ἀγαθοὶ πολεμισταὶ λύγον ἐκέρδαναν, κλέονται δ' εν τε φορμίγγεσσιν ἐν υ λῖν τε παμφώνοις ὁμοκλαις 35

11. δαίμονας codd. et schol. δαίμονος coni. Η0yne collato P. 1 279 12 αλπνιστον v. l. in gehol. ἀνέλπιστον -- 13. λόγω ἐσλος coni Hucker se κοίη B: κοοση D - 16 θνατοῖσι, Triel. θνατοῖς BD - 19. Πυθέα τε BD: Πυθέα τε Trici. - 23. τὰ D - 24. ἀοιδὰς vel oιδia mavult Burgh 25. κιρνάμεν Bys. κιρνάμεναι Am 27. φορμίγγεσιν AD 11. δια δαίμονας, inter quo etiam heia est accusativus uisem satissimili usu v. 6 defenditur et . 11 20. N. VI 21 - 12 mct αωτον, Summam vitae lalicitatem; os . I in εὐζωῆς ωτον - O8 αλπνιστον ne interpungamus et Oανθεῖ συν λβω ad εο πύσχων v. is trahamus, intervallo interantistropham et epodum intercedente impedimur qua de causa ευανθεῖ συνδλβω ita cium αωτον αλπνιστον coniungo, ut summus vitae flos eum beata fortuna coniunctus eaque firmatus esse dicatur 13. similem habes sententiam P. 1 99 - 14 μη μάτευε εος γενέσθαι cf. O. v 24 μη ματευση θεις

γενέσθαι et not ad h. l. consolatur autem his verbis poeta victorem , quod Olympii Iovis in ludis praemium non assecutus sit; cf. I. I 8 - 15. εἴ σε τούτων μοῖρ' ἐφίκοιτο vulgo inversa structura Graeci dicebant εἰ συ μοίρας ἐφίκοι - 16. similiter dixit Eur. Alc. 799 δντας δε θνητους θνητὰ καὶ φρονεῖν χρεών - 17. διπλόα . . . ἀρετά virtus duabus victoriis Isthmicis comprobata, quarum rior carmine I. I, altera hoc carmine laudatur. Contra Leop. Schmidi Pind. Leb. p. 14 cum duplicem virtutum a duabus victoriis differro sibi por- suasisset, de duabus victoriis iisdem ludis pancratio et stadi partis cogitavit - 19. Πυθέα τε plene dicendum fuit τίν τε Πυθέα τε, vel si Πυθέα probaveris, Φυλακίδα Πυθέα τε Duritiem huius locutionis frustra derandunt similitudino Aesch. Suppl. 81, quo loco lectio codicum κλάδους τε in κλάδους γε dudum ab urato mendata est melius tu conferes . v 46. 20 s. ad fabularem partem epinici transit - 24. μη φθόνει suum ani

488쪽

μυρίον χρονον μελετα δε σοφισταῖς Ἀντ β .υιυς ε κατι πρόσβαλον σεβιζόμενοι.

30 εν μεν ιτωλῖν θυσίαισι φαενναῖς

Οἰνεῖδαι κρατεροί,

35 ιακου παίδων τε. τοι και συν μάχαις 45δι πόλιν Τρώων πράθον, σπόμενοι πιρακλη- πρύτερον,

και συν Ἀτρείδαις ελα νυν μοι πεδόθεν.

λέγε, τίνες Κυκνον, τίνες Ἐκτορα πέφνον,

Triel. ὴρακλεῖ BD Ἐρακλεῖ τε πρότερον coni. Hartimi 38. τρείδαις Trici. :ὰτρείδαισιν Bi - παιδόθεν cur hoc pithoto tibiae insignita sint, id ad 0. 11 12, cui loco iam addas

Pindari notate ronomum, tibicinem Thebanum larissimum, florui8se, quem tibias multiplices, ad varias harmonias apta invenisse docens nus. IX 12, 15. Ath. I p. 631 s. Menti autem poetae non Homeridarum rhapsodiae, sed lyri eorum hymni et dithyrambi obversabantur 28 σοφισταῖς huius nominis visa nomine σοφῶν, quo a Pindaro poetas significari supra ad O. exposuimus, nihil olim differebat; cf. ur Rhes. 21 κλειν σοφιστη ρηκί Scil. ρφεῖ, Aelian hist. n. H, 1 των ἱερQν μελQν σοφισταί. De coniunctis tibiis et hor- minge et oratione, quarum rerum tertia verbis μελέταν σοφιστῶν declaratur cf. O. XI 16), confer . III 8 φόρμιγγά τε ποικιλόγαρυν καὶ βοὰν πιλον ἐπέων τε θέσιν - 29. 1ιος κατι σεβιζόμενοι, quod heroes Iove orti διογενεῖς sunt; si enim interpretari malo quam ιις κατι eum σοφισταῖς πρόσβαλον coniunger et de facultat poetis divinitus facta accip0r - 1. ἐνεῖδαC Meleager eiusque fratres honore afficiuntur 33. ἐν Αργει non in urbe sola, sed in toto agro Argivo quandoquidem regnum Tirynthi et Mycenarum, non Argorum Pers0us olim obtinebat 34. οἰνῶνα vetere hoc nomine insulae Aegina poeta etiam . um 7 usus est eadem Oenopia I. 111 27 dicitur T. Ἀρακλη πρέ- τερον, Telamon συν τρείδαις Aia atque Teucer eandem sententiam artifices templi eginetici Minervae secuti tympanorum in altero pugnam erculis et Tolamonis in altero pugnam iacis et eueri contra Troianos posuerunt 38 πεδόθεν veterum grammaticorum alii ἀπ' ρχης, alii ἐπ' ε*θείας ὁδos καὶ δι ομαλο interpretabantur. Harum interpretationum priorem huc non pertinere, iam ex eo apparet, quod in ea quae sequitur parte carminis a principio rerum poeta orationem non ineipit neque omnino chronologicum ordinem servat. Illud autem quaeritur, utrum πεδόθ'εν per apertum campum Valent, quomodo Homerus πεδίοιο διεσθαι Il. xx111 475 et πεδίοιο διώκειν Il. 111 4)dixit, an ut d hum in altum tundat poeta se commoneat, cui alteri inter- prolationi vis adverbiorum in - θεν magis favet 38. O υτρείδαε scit. εσπόμενοι et Hom. 436 σον δ' εἴπετ' δυσσευς - 39 s. interrogationis signa post χαλκοαραν et χθαις posui, ut recta oratione poetam uti indicarem 39. de Cycn et Memnone cf. O. 11 90. Telephum in Mysia ad Caicum fluvium ab Achill vulneratum esse auctor Cypriorum narraverat; cf. O. IX I. Eodem in carmine Cycnum, Neptuni filium, cum Gra0cos Troiano litori appellentes

arceret, ab Aellille OcciSum esse relatum erat 23 S

489쪽

356 PINDARI PINICIA.40 καὶ στράταρχον Αἰθιόπων ἄφοβον, 50 Μεμνονα χαλκοάραν τίς αρ εσλον Τηλεφον τρῖσεν φ δορὶ Καῖκου παρ χθαις; τοῖσιν Αἴγιναν προφερε στύμα πάτραν Στρ γ . 55

διαπρεπε νῆσον τετείχιστα δε πάλαιο πυργος ψηλαῖς ἀρεταῖς ἀναβαίνειν.

πολλὰ μεν ἀρτιεπὴς γλοσσά μοι τοξευματ εχε περὶ κείνων

κελαρυσαι καὶ νυν ν Αρει μαρτυρήσαι κεν πόλις ita 60αντος ορθωθεῖσα ναυταις

εν πολυφθόρω Σαλαμὶς esse ὁμβρω, 50 ἀναρίθμων ανδρον χαλαζάεντι φύνω. ἀλλ' δμως καύχημα κατάβρεχε σιγα

Ζευς τά τε καὶ τὰ νέμει, Ζευς ὁ πάντων κύριος εν δ' ἐρατεινῶμέλιτι και τοιαδε τιμὰ καλλίνικον χάρμ αγαπάζοντι. μαρνάσθω τις ερδων,5 ἀμφ' ἀέθλοισιν γενεὰν Κλεονίκου - γ .

δησα codd. κελαδέειν oeckh - 50. ἰσαρίθμυων legebat solioli assa - 2. τά τε Boeokh: τάδε BD - 4. τοιαδε in v. l. in scholiis τοιαῖδε τοιαίδε )τιμα BD - δέ τις BD δε iec Trici. 43. τοῖσιν Αἴγιναν προφέρει ipse iam sibi quaerenti poeta respondet 45. ψηλαῖς pr0leptice dictum est, quia virtutes, cum turrim taliam ascendissent, in alto stabant se ipsa altae erant. Similem figuram habes D 213. O. VIII 54.1 107 profecta autem esse ea videtur ab artificibus signa deorum in altis c0lumnis atque fastigiis aedium ollocantibus - 47. τοξευμ ατα de simili metaphora L . I 115. Π 91 - 48 sq. virtutem Aeginetarum in pugna Salaminia, qua in insula Aiax, Telamonis filius, regnasse ferebatur, Herodotus VIII 3 testatur ἐν δε τη ναυμαχία ταυτη κ0υσαν Ἐλληνων ριστα Αἰγινηται cf. VIII 1. 122 - 49 21ιις ιμβρφ Iovis imbrem ornate caedem pugnae dicit, vestigia secutus Homeri l. E 1 τ' ἐπιβρίση ιις δμβρος et Λ 493 χειμαρρους παζόμεν0 BGς δμβρ - 50. χαλαζάεντι, grandineo simili metaphora utitur . 11 27 51. κατάβρεχε supprime irrigandi vim eidem verbo tribuit O. x 9 - 2 tristes casus, qui victoriam Salaminiam comitabantur aut sequebantur, poeta significat, sive quod cognati Phylacidae in pugna illa odiderant atque avunculus certe uthymenes quo tempore hoc carmen cantabatur, non iam inter vivos fuit sive quod tum temporis iam pes Atheniensium libortati Aeginetarum

perniciosae fieri coeperunt.

55 s. a tristibus rebus sub finem carminis poeta se rovocat, quod in dulci molle opinici carminis et tali festivitate, qualis tunc agebatur τοιαδε τιμὰ), laeta Spotius ros quam tristes audii homines cupiunt 55. λεονί κου, se Phyla- ντ γ . 6570

490쪽

ISTHMIA V IV .

αἰνέω καὶ Πυθεα εν γυιοδάμαις 7560 Φυλακίδα πλαγαν δρύμον υ0vπ0ρησαι, χερσὶ δεῖ Qν νύω ἀντίπαλον. λάμβανε οι στεφανον, φερε δ ευμ αλλον μίτραν,

και πτερύεντα νέον συμπεμψον μνον. 80

κίδαν v. υπορῆσαι Bi εοθυπονησαι Rom. - 1 νόων 63. νέον :νόον -- συμπενον .cidae cf. I. 1 16 alludere poeta videtur ad originationem nominis λεονίκου 57. ὁπόσαι δαπάναι facilior fit verborium structura, si praedicat τετυφλωται dia subiecta, μόχθος et δαπάναι, esse statueris, quium si verba ὁπόσαι . . . πιν suo talo stare ratus post ὁπόσαι δαπάναι verba ησαν, αυται SuppleveriS; Verta Sigitur neque luce caret longus labor vir0rum Cleonicidarum seque quidquid sumptuum curam spei commovit atque vexavit - 59. , quod pro ἐν scribendum proposui, adseverantis est laudare enim Pytheam videtur quod gravium sane plagarum cursu hylacidam instituerit. Namque γυιοδάμαις quominu cum χερσὶ coniungamus, leges concinnae orationis prohib0nt, unde si codicum lectionem tueri velis, ad nomen abstractum γυιοδάμα vel ad supplendum nomen δ0i confugias - 1. χερσὶ . . Ἀντίπαλον, manibus dexterum et mente aeque valentem simili modo . x111 31 dixit ἐμεά τ' Οὐκ ἀντιξοεῖ 62. horum vel potius semet ipsum poeta adhortatur, ut Pytheae optimo institutori fratris coronam laneis taeniis circumvolutam ferat eumque hymno hoc novo ornet. Duas interpretationes proponunt Scholia: οἱ μεν τον λόγον προς την Αἴγινάν φασιν εἶναι . . . o δε προς την μουσαν - 63. πτερόεντα μνον similiter dixit atque ποταναν μαχανάν . vi 22 originem metaphorae illustrato 1 a πτερόεντα δ' ει λυκον Πυθῖνάδ' ὀιστόν - νέον μνον post hymnos N. v et . 1 antea ei missos simili in re dixit O. 11 4 νεοσίγαλον ευρόντι

τρόπον.

라틴어 텍스트