Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

발행: 1896년

분량: 599페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

μυρίων τάρων ἐς Αργο ιππιον π α mi 1ωρίδ' ἀποικίαν - ουνεκεν ὀρθωεστασας In σφυρω Λακεδαιμονίων, λον δ' Ἀμυκλας 2015 Αἰγεῖδαι σεθεν κγονοι μαντευμασι Πυθίοις ,

ἀλλα παλαι- γαρ εὐδει χάρις , -μνάμονες δε βροτοί,

καὶ Στρεψιάδα φερε γαρ σθμοῖ

formam nec αἰσχίων dueit grammaticis ante Aristarchum probatam 43 δε ἰοπλόκοισι coni. Bergic δ' ἰοπλοκάμοισι codd. δ' ἰοβοστρύχοισι Schmid cf. . v 30 duces nominatur, non solum quod toti exercitui Argivorum praeerat, sed etiam quod utriusque expeditioni particeps erat os P. III 51 8. - 11. υργος ἶππιον Homericum ' ργος ἱππόβοτον imitatu - 12. Λωρίδ' ἀποικίαν Laeedaemonem, quia Dorsis se Dorica tetrapoli in agrum Lao0daemonium immigraverant ibique Lacedaemonem urbem condidera n - 13. ὁρθω στασας ἐπὶ σφυρφ hine Latini dicebant recto stare talo, ut Horatius ep. II 1, 176 - 15. Αἰγεῖδαι SohOl. εἰσὶν

Αἰγεῖδαι φρατρία Θηβαίων, ἀφ' ς ηκόν τινες εἰς Σπάρτην Λακεδαιμ ονίοις βοη-θγήσοντες ἐν τω προς μwκλαεῖς πολεμω, γεμόνι χρησάμενοι ιμομάχω ῖς πρῶτος

μεν πάντα τα προς πόλεμ0ν διέτα ε Λακεδαιμονίοις, μεγάλων δε παρ αυτοῖς ὴξιῶ θη τιμῆν και τοῖς Τακινθίοις δε ο χάλκεος αυτω θώραξ προτίθεται τουτον δε Θηβαῖοι πλον ἐκάλουν. ταῖτα ἱστορεῖ καὶ ριστοτέλης ἐν τὴ Λακώνων πολιτεία es . V 75 P. X rg. Stud DicZkn yrene p. 80, olim Comm. philol. N Onno P. 1b - μαντευμασι Πυθίοις, quod ut Scholia narrant, deum Apollin0m Laconibus suasisse ferebant, ut Aegidas socios armorum aseiscerent - 17. O-δει χάρις acuto iam Aristarchus adnotavit τουτ λεγόμενον πόνοιαν δίδωσινῶς τε ἔγραφεν ὁ Πίνδαρος, χαριστευομένων τι των Θηβαίων πωτων Λακεδαιμμονίων Atque re Ver poeta, conqueri, quod Lacedaemonii prisci foederis immemores in summo rerum discrimine ante pugnam ad Oenophyta Thebanos destituissent, in argument carminis Oeckhium dueem secutus exposui 18. σοφίας Κωτον, sapientiae Summum esse dicit carmen decoro orationis fluminuiunetum de verbis undi ἐξίκηται pendente V. O. X 87.20. ἔπειτεν . . . καί, ptissime in transit ad Strepsiadis hymnum, ne etiam huius virtus oblivione obruatur de vi particulae ἔπειτα confer Hom. l. V 811. Soph. l. 345 - 21. φέρει tempore praesenti similiter . II 18 usus est ut vio-torem victoriae quam reportasset praemium etiamtum ferre significaret quominus enim φέρεν coniectura reponamus, impedit coniunetum praesens ἄγει - 23. λεγεται, illustratur cf. O. 1.22. . v 45 - ιοκλόκοιω Μοίσαις es P. 1 1 ἰοπλοκάμων Μοισαν - 24. δέδωκε κοινον θάλος conferre iuvat P. I 15 πατρὶ

502쪽

τιμὰ δ' ἀγαθοῖσιν ἀντίκειται.

ἴστω γαρ σαφες στις εν ταύτα νεφέλα χάλαζαναῖματ0 πρ φίλας πάτρας μένεται, 40λοιγ0 αντα φέρων ἐναντίω στρατῶ ' . m. ἀστον γενεα μέγισ-τον κλέος αυξων

30 ζώων τ απο καὶ θανών.

τυ δέ, Λιοδύτοιο παῖ, μαχατὰν αἰνέων Μελέαγρον, αἰνέων δε και Ἐκτορα 45 Ἀμφιάρη-ύν τε, εὐανθέ' ἀπει νευσας ἀλικίαν 35 προμάχων αὐ ὁμιλον, αριστοι Στρ γ ἔσχον πολέμοιο νεῖκος ἐσχάταις - ἐλπίσιν. 5025. αργης αρ' D - 26. inta et in B et Schol. - 27. τις D - προ oni Sehmid προς codd. - 28. ἄντα φέρων ex eholiis hiersch: μύνων BD, ντιφέρων ergk, ιτιπνέων olmin hil. 7, 209, 33. 1μφιάραόν τε AD, ν' μφιάρειον coni. Bergh - 34. Oανθέα fort. λευκανθία, ut UO Ola ultima epodi in unum versum coniungi possint; cf. N. 1 23 - 36. ἔχον maluit Schmi orclταις -οισιν ἐπ' ἐλπ Bi, επ' iec. d. Rom. - ἐλπίσιν Lys. et lemma in B ἐλπίσ. . , ἐλπίδι τεω, Θρασυβουλε, κ0ινάν τε γενεὰ νίκαν, . 1 55 P., 102. Quamquam facilius curulis victoria decus cium alio communicari potuit quam pancratii, quandoquidem in curulibus certaminibus qui sumptus equorum lendorum fecerant, coron Ornabantur, in paneratio suis viribus victorem niti Oportebat. Verram eum idem nomen avuncul et filio sororis victori fuisset, ipsa renuntiatione nominis victoris simul memoria avunculi clarissimi excitata est praeterea avunculum filium sororis lucta instituisso et in victoria pueri recitanda amquam aliptam cum honore commemoratum esse veri simile duco - 25. υρης infaustam pugnam ad Oenophyta spectat, in qua trepsiades maior in prima acie pro patria fortissime pugnans cecidit T. ταύτα νεφέλα in hac, quam translate dixi, tempestate, id quod non longe abest, τοιαύτα νεφέλα similis vis pronominis υτος est . 1 29; de vi translata vocabuli νεφέλας Onf. φόν0 νεφέλαν N. 1 38 - άλαζαν αἱματος, eruetitam grandinem; cf. I. V 50 et Soph.

OR 1279 μο μέλας ομβρος χαλάζης αιμάτων ἐτέγγετο - 28. λοιγον αντα φέρων

cf. epigr. P. 11 438 δριμον ἐπ' Αἰτωλοῖς ἀντιφέρων πόλεμον - 29. στῖν γενεὰ ut Λοκρῖν γενεὰν O. XI 15 - 30. π καὶ θανων pro καὶ ποθανών cf. O. VIII 1 - 1. ι0δotoι παῖ, patris Diodoti nomine Strepsiades maior a minore trepsiade distingui videtur, licet quis huius minoris trepsiadis pater

fuerit nescimus 32. Μελέαγρον pernici0m a patria Aetolica in bello contra Curetes avertisse ex Homero l. 1 550 s. novimus. Etiam aptius exemplum Huctori fuit pro patria sua fortissime mortem occumbentis contra minus idoneum exemplum Amphiarai est, utp0te qui non patriam suam defendens, sed bellum h0banis inferens occidisset; sed ne hostis quidem fortitudinem probi homine contemnunt praeterea suspicari licet Strepsiadem quoque vatem fuisse ideoque Amphiaraum vatem magno in honor habuisse Berghius ut ne Amphi urnum patriae defensoribus immisceret, ν' μφιάρειον scripsit, quo locunt et Strab. I p. 99 404), ubi Strepsiades pugnans mortem occubuisset, indicaret; at putida haec diligentia geographica esset in poeta res, quae ad animum commovendum nihil afferant, suo iure neglegente 36. πολέμοιο νεῖ90ς cf. HOm. N 27 νεῖκος πολέμοιο o 264. ω 513. Ari St. VeSp. 865.

PINDARU ed Christ. 24

503쪽

ε χειμωνος ἀείσομαι χαδεα στεφάνοισιν αρμύνων ὁ δ' ἀθανάτων μὴ θρασσετ φθονος. 5540 ο τι τερπνον ἐφάμερον διώκωνεκαλος πειμι γηρας ες τε τ0ν - μόρσιμοναιῖνα θνάσκομεν γὰρ ὁμος παντες, δαίμων δ' ισος τα μακρὰ δ' εἴ τις

παπταίνει, βραχυς ξικεσθαι χαλκόπεδον θεῖν .δραν τοι πτερύεις ερριψε Πάγασος 45 δεσπόταν ἐθέλον Ουρανο σταθμους ἐλθειν μεθ' ὁμάγυριν - Βελλεροφόνταν Ζηνός τ δε παρ δίκαν γλυκυ πικροτάτα μένει τελευτά.

ἄμμι δ δε χρυσέα κύμα θάλλων, πύρε, Λοξία,

5 τεαῖσιν μίλ-λαισιν ευανθέα και - Πυθοῖ στέφανον. 39. ἁρμόσαις ex scholiis Schmid αρμόζων BD - 40. ἐφάμερον D: ἐφά

37. λλὰ Om simili modo praesens fortuna tristitiae praeteritorum femporum opponitur . III 3s; atque hic quoque metaphora de navigatione fracta bene quadrat in vernum tempus, quo ludi Isthmici agebantur 39 χαίταν στεφάνοισι schol. τουναντίον εἶπε βουλεται γὰρ λήγειν του στεφάνους τηχαίτη ρμόζων simili modo nominum casus inverti N. x et θερμα η τέγγων δάκρυα τοναχαῖς O. 1 54 κέρδεια λέλογχε κακαγόρους, quartum locum I. 1 18 dubitant an alio modo expedire liceat apte autem corona se redimitos fingit, quod coronati epulis interesse solebant - θανάτων φθόνος ' de invidia

deorum f. . x 20 - 40. o τι τερπνόν scit. ἐστιw hoc enim suavius est quam si puncto post φθόνος in virgulam mutato τι pro o τι Scriba - 42 θνάσκομεν. . . ὁ παντες Cf. N. VII 19 - 43. δαίμων δαίμων γενέθλιος cf. O. 11 105)qui cuiusque hominis fortunae moderatur - 44. βραχυς ἐξικέσθαι brevior est quam qui in caelum ascendere possit; cf. N. X 19. Sagacissime autem Leop.

Schmidi Pind. Leb s suspicatus est exemplo mythico poetam significar voluisse, nimium studium Thebanorum imperio totius Boeotia potiundi sibi impmbari χαλκόπεδον θεῶν δραν imitatur Hom. A 126 1ιος ποτὶ χαλκοβατες δῶ - 47 το δ παρ δίκαν eximia haec sententia illustratur simili odo P. 1 140 49 in epilogo huius carminis similiter atque I. 1 de auxilium pro certamine, quod victor Isthmiorum iam meditabatur, implorat. Videntur autem iam indari tempore iuvenes non statim post Isthmia ad Olympicam victoriam adspirasse, sed antea ythicorum ludorum certamina obiisse; cf. I. 1 5 - χρυσέα κόμα θάλλων rospicit Apollinis epitheta κειρεκόμαν P. 11 14 I. 1 7, χρυσοκόμαν O. V 41. 1 32. ur. Suppl. 976, χρυσοέθειρον CIG. 2342. Αντ γ 60

.. . 6570

504쪽

ΙΣΘΜΙΟΝ. Η .

Argumentum. Carmen hoc pulcherrimum, in honorem Cleandri Tolosarchi filii Aegineta compositum num ruet intor Isthmica pini et rotatum sit, aB000hhi dubitatum ost. Nam cum versu quarto poeta hoc armen duarum victoriarum Isthmica et semeaeae, praemium 880 dicat, neque quod Isthmida victoria prior loe posita si multum ponduris abore videatur, sequo iure hoc armo ad Isthmicam quam ad Nemeauam victoriam trahi consuit. Iam cum do vir clarissimus Nemea hiberna Ol. 5, 2 sexto Dr mons post obs0ssionum h0barum acta SSe opinaretur et gravissimum luctum vv. - 13 Xpr08sum optime in tempora pr0xima p08 pugnam lataeensum quadrar existimaret, Victoriam Nemeaeam, non Isthmicam p00ta hoc carmen serib0ndi ansam praubuisso statuit. At omni huic argum0ntationi funda munium subtractum si distinction hibern0rum fissistivorum Nemeorum sublata. Quodsi calculos

ab Ungor stabilitos sequimur v. r0l. xvi ut pugnam Plataeensem mens Suptombri anni 7. factam osso erodimus v. lut Aristid. 19, Camill 19), proximi ludi post pugnam lata00nsem rant Isthmici mense

505쪽

Aprili anni 78 Ol. 75, 2 aeti. Horum igitur potissimum victoriam

h0 carmin a posita illustrari probabit est. Nemoueam autem Vietoriam,

quam et ipsam poeta laudat, Cleand0 paulo antu, austat anni 79 Ol. 75, 2), vel etiam duobus annis prius oportasse vid0tur. San difficultatus huic opini0ni parantur carminibus I. 11 et V, utpote quae tipsa pancratii victorias Isthmidas non multum post pugnas lata00nsem set Salaminiam reportatas praedicent. Sud in his difficultatibus Xpodiondis

ab huius carminis p0tius temporibus quam cetororum duorum proficiscendum est, quandoquidem intor hoc armon et pugnam lata00Π80m obsession0mque hebarum exiguum sempus interlapsum Sse plane pertum si Deniquo silentio pra0formittore nolo sempori verno ludorum Isthmicorum magis tiam quam aestiv040m0oriam conventro sentio semmyrtea coronae V. 67 factam.

En argum0ntum carminis dulcissimi Cleandro aequali agite, iuvenes,ant vostibulum patris ul0sarchi pini dium hymnum fundite, quod praemium laborum foliditor ludis Isthmidis of 0m090is xantlatorum sit 1-5). 0800 0nim ut Musam adv000m, seque munus Oblatum detrectabo, quamvis gravi dolore afflictus, quand0quidem periculum furvitutis quasi Tantaloa rupis raucia impondsentis seu nobis averruncavit 5-13).Ρra0ssenti nim b0n n0 dueui noquo in robus dubiis do salut do-spserandum si salva liburtat0 14-15). M automahebis nutritum Α0ginas munus Gratiarum reddor oportet, quoniam x eodem parent Asopo dua onymphae Theba et Aegina procreata sunt, qua a rege deorum dilecta se aliora propo Dirca flumina colloeata urbis h0barum patrona facta si, aliora in sen0piam insulam translata Aeaeum, mortalium iustissimum, pepurit 15-24). Cuius otiam filii t 0potos silli ea virtut 0 sapientia laudo forobant undo stolicolas, cum Iupiter et Neptunus una Thotin ordido dep0riront, Themidis vaticinio obsecuti, ne gravia X istis amoribus Olympiuis d0is puricula ruruntur, hetin eam oleo, Asael filio piissimo, uxorsim iunxurunt 24-47). katu vero ex hoc matrimonio Achillos raselarissima faginora didit set tiam mortuus naenii Musarum ornatus st 47-58). Ut igitur dii strenu0s viros otiam

mortuos carminibus illustrandos As dux0runt, ita nos quoqu0 eoelis victoriarum memoriam resuscitare par est. Huius autem sestigia nune

patruelis eius Cloando logit, qui quod iiivstitutum sesidia umbratilis vita obseurar uoluit, merita laude nobis d0001 andus si 59-70).

Carm0n st 00licum monostrophicum, ad instar pithalamiorum Sapphus a horo iuvenum ad audos patris victoris v. 3 cf. N. 1 19)comissantium antatum. Atqu0 in prior part carminis tu in quatu0 primis versibus numeri passibus h0ri gradistitis ita accommodati sunt, ut rhythmi senum tomportam πόδες ἱζάσημ0ι continui 080 X-cipiant set tiam pausarum int0rvalla se iri possint. In altera quo- qu pari carmini sunt aliqui vorsus volut sextus et octavus, qui

facit in dipodias dividi possint; sed loriquo eum dipodiis tripodias

ea taloeticas admixtas hab0ant, in a0quabilem eansion0 dipodicam inovsehementi0ribus remediis rhythmicis cogi sequ0unt. Inprimis num binae trip0dia vorsus quinti in singul0 trim0tros coniungenda sint, dubitare

506쪽

ISTHMIA VIII VIIJ.

possis, qua de re vide rol. II. raeterea utrum ver8u octavus a

tribraelii anaerus indipiat, an a dip0dia pitritica simili versuum O. x .

0quido dubito. In ultim vero ursu ipso pulchram pestium mesodiestuporiodi adquabilitati dipodida divisionis antoposui Versus primum et Secundum cum et numoris et sententiis es v. 11. 12 21. 22 31. 32)

iunxerunt, qu0rum auctoritati quominus obtemperarem, Syllaba media aneipiti 0rsuum 21. 1 prohibitus sum. Divisi igitur versus, ita amon, ut x duobus versibus unum asynarietum serSum effiei putarem; f. Prol. XXII sq. Versum quintum in tr08 0rsus Bergilius diremit, quod ut 0ri 0ss a n0bis signis ea0sura indicatum est V. Prol. XXIX), ita art0m 00ta in periodo longa c0mp0nenda Xpr088am caligin0 b-dudit. D pasenultimi ver coli huius versus longa trichron in duas breves soluta vid Prol. XLVII. Deniqu0 verSum ultimum a praecedunte verSi non non longo intervallo dirimendum osse, particula uelitida siti initi v. 10 0sita nos commonet. Epod quod carmen caret, non aequo atque in carminibus . XIV. . H. N. IV X eo Xplisiandum sesso videtur, quod in pompa a choro incedente antabatur, Sed ex o, quod poset formam pithalamiorum poetarum Α00lieorum, quae podis caruisso constat, imitatus est. Quamquam non sifragabor, Si qui principium quidum carminis in pompa caritatum Ss statu serit.

Κλεάνδρω τις αλικία τε λύτρον ευδοξον, o νέοι, καμάτων, πατρ0 ἀγλα0ν ελεσάρχου παρὰ πρόθυρον ἰων ἀνεγειρέτω

κομον, σθμιάδος τε νίκας ποινα, καὶ Νεμέα ἀέθλων τι κράτος ξευρε κα εγώ, - καίπερ ἀχνυμενος

coni Schmid - 4. κώμων post εμέα interpunxit Bero COMMENTARII. V. 1. λεάνδρω λικία τε Cleandro et eius aequali aetati, ut non longe absit a leandro aequali sodali'. Namque quominus et aequalibus

eius interpretemur, cum res ipsa prohibet bictoris enim epin1e1Um armen eS tum Versus 65, ex quo aequales ipsos carmen iunere apparet. De similaus particulae τε cons. O. X 58 - τις, choreuitarum quiSque, quae Im1l18 1Spron0minis indefiniti ecurrit I. 111 65. N. VIII 50. P. II 51. Hom. l. VI 227. Soph. i. 245 - λυτρ0ν καμάτων tarmen epinicium esse dicitur, ut P. V 106. N. 1 1 cf. λυτρ0 συμφορct O. 11 77, et taας ἄποινα . VII 3. P. 1 14. O. VII 16 πλαγαν ἄκος N. III 18. IV 2 - πρόθυρον vestibulum domu paternne;

sic etiam N. 1 1 carmen ante lares domus victoris cantari digitur Ἱσθμιάδος τε νίκας π0ινα καὶ Νεμέα τι κράτος ἐθλων ἐξεῖρε suo more Pindarus cognatas res, Isthmi eam victoriam atque semeaeam victoriam, varia forma orationis reddit qua autem victoria potior sit se hoc carmen excitaverit, eam priore loco positam esse supra in Argum exposuimus - . χνυμενος θυμ0ν

507쪽

5 θυμόν, αἰτεομαι - χρυσεα καλεσαι 10

Μοισαν. μεγάλων δε στεν-θεων λυθέντες

μή εν ρφανία πέσω-μεν στεφάνων, 15 μήτε κάδεα θεράπευε ' παυσάμενοι V ἀπράκ-των κακον γλυκύ τι δαμωσόμεθα καὶ - μετὰ πόνον, 10 επειδὴ τ0ν περ κεφαλας 20

10 γε αντάλου λίθον - παρά τις

τρεψεν αμμι θεύς, ἀτόλματον Ἐλλάδι μόχθον Ἀλλά δερ. .μ0 δεῖμα με παροιχόμενον

καρτερὰν παυσε μεριμ- 25ναν τ δε πρ ποδὶ, ἄρειον ἀεὶ σκοπε ιν

χρημα πῆν. Μύλιος γαρ αἰ-δεν ἡ ἀνδράσι κρέμαται, 15 ελίσσων βίου πόρον Dατὰ δ' στὶ βροτοῖς - σύν γ' ελευθερία 30 καὶ τά. χρὴ δ' ἀγαθὰν - ελπίδ' ανδρι μελειν. χρὴ δ' εν πταπύλοισι Θή-βαις τραφεντ 357. πρηκτ. BD - 10. γε me schol. τε ID, τε Bergh, fort. λαν αντάλου μέγαν vel ταον αντάλου λίθον collat Hesychio ταύς μέγας, πολυς 12. παροιχόμενον Benedictus παροιχομένων odd. et Schol. - 13. σκοπεῖν m. codd. 0 seholiis suppl. Thiersch - 15. βίου riel. βιότου BD καὶ τά B: καὶ τα0 D - χρη δ' . . . ἰόν 41 exciderunt in B maerere se poeta fatetur ob cladem a Thebanis nuper apud lataeas acceptam et patriam urbem ab hostibus Graecis captam - αἰτέομαι, poscor scit a patre iuvenis victoris eiusque cognatis simili modo Hor C. 1 32 1 dixit poscimur 6 στεφάνων cf. Eur Herc. 76 μη ζψην μετ' μουσίας, ε δ' ἐν στεφάνοισιν εἴην - . θεράπευε musam vel animum suum cohortans alloquitur ut ne nimium tristitia indulg0at. De imperativo θεράπευε et coniunctivo adhortativo δαμωσόμεθα conii inclis conferre iuvat similem locum O. 1 7 - πρακτων πόνων vim voeabuli πράκτων perit Homerus l. xxiv 521 ὰλγεα δ' ἔμπης ἐν θυμωκατάκεισθαι ἐάσομεν χνυμενοί περ ' γάρ τις πρηξις πελεται κρυεροῖο γό0ιό. f. . Ι 87. IX - . δαμωσόμεθα δαμώματα cum Stesiehorus D. 34 populari ncarmina dixisset, indarus verbo δαμοῖσθαι vim canendi ad populi delectationem tribuere ausus est καὶ μετὰ πόνον καὶ non tam ad μετὰ πόνον quam ad γλυκύ τι δαμωσόμεθα pertinet de traiectione particulae καὶ v. O. VI 26 10. αντάλου λίθον servitutis periculum tamquam antali saxum Graeciae impendon dei benefici depulsum dicit; cf. O. 1 59 et Alcaeum Alcmanem Stesichorum in scholiis ad O. 1 59 commemoratos et Eur. r. 6 άνταλος κορυ- φης περτέλλοντα δειμαίνων πέτρ0ν ἐρι ποτὰται καὶ τίνει ταυτην δίκην. Omini κεφαλst particula γε poeta addidit, ut si capitis saltem periculum amotum esset, reliqua damna fortuna ferri posse significarot similiter infra dixit v. 15σων γ' ἐλευθερία et . 35 ι γε - 12. δεῖμα με παροιχόμενον constructione Graecis et Latinis familiari nomen cum participio iunctum subiecti vicem X-ple - 13. τ δε προ ποδις ἄρειον σκοπεῖν cf. Hor. C., 10, 25 laetu in praeseris animus quod ultrast oderit curare - 14 χρημα παν, perquam bonum CL

15 s. amicitiam Thebanorum et Aeginetarum praesentem praeclare Oeta fabulosa rigine utriusque populi niti exponit

508쪽

Αἰγίνα χαρίτων ω-τον προνεμειν, πατρος ουνεκα δίδυμα γε- νοντο θύγατρες 'A-σωπίδων 20 0πλ0ταται, . τε Fαδον - βασιλει. 40

ὶ τὰν με παρὰ καλλιρύω20 Aίρκα φίλαρμάτου - πόλιος

κισσεν ἁγεμόνα is δ' ἐς νῆσον Οἰνοπίαν ἐνεγκAν δερ. . 45κοφατο, διον ἔνυα τέκες Αἰακ0 βαρυσφαράγωπατρὶ κεδνότατον ἐπιχθονίων καὶ 25 δαιμόνεσσι δίκας πείραινε του με ἀντίθεοι 50

25 ἀρίστευον ιεες υἱ-εων τ ὰρη φιλοι - παῖδες ἀνορεα χάλκεον στονόεντ - ἀμφίπειν μαδον 55

ταυτα καὶ μακάρων μέμ-ναν ἀγοραί, 30 Ζευς τ' ἀμφὶ Θέτιος ἀγλα- 60

6 τ ερισαν Ποσει-δαν γάμω,

17 πατρός patrem Asopum, fluvium Boeotiae, fuisse patronymae nomine filiarum Ἀσωπίδων poeta indicavit Asopi quinque filias fuisse tradit Paus. I 0 indari quidem ille testimonio usus, verum non hoc, sed pleniore al1quosis uso uno ipsum locum rospicit civis nescio qui Thebanus, quem erod. 80 si contionantem facit: σωπου λέγονται γενέσθαι θυγατερες Θηβη τε και Αἴνιν κτλ. quamquam Herodotus, cum rem ante hanc 1ctoriam lean in aestam illo loco exponat, ita loquitur, tamquam orator si vetere fama non Thebani vatis testimoni nitatur. Immserit autem hi 1as11, ut suae atr1ae laudem auferent Thebam et Aeginam filias fuisse iactabant n0 Boeotici, ea sui fluvii sopi, qua de re v. nus II 5, 2 - 17. διδυμαι, geminae, non Olum duae quo arctiore vineiulo Thebani et Aegineta tener viderentur - 20 φιλαρμάτου πόλιος Thebarum curulibus studiis insignium atque multi pr01ecto Thebani Aeginetae nulli quadrigis vicisse feruntur 21. σε Aeginam vocativum A MYινα, supplere audientibus et legentibus eo facil1us permittere poeta notui quod nomon insula poeticum οἰνοπίαν adiecit et Aeaci matrem Aeg1nam fuisse nominem latebat Οἰνοπίαν metri causa novatum nomen pro οἰνῶνα - 23. βαρυσφαράγω πατρί Iovi, qui Homero est ρίγδ0υπ0 et ευρυοπα- 24 δαιμόsεσσι δίκας ἐπείραινε fictum hoc esse videtur e eo, quod Aeacum iudicem apud inferos esse perhibebant v. lat. ΑΡ0l. 41, Gorg. 23 ); certe quas litos diis diiudicaverit, nihil memoriae proditum est 25. αριστευον Umidem quod δεινοὶ σα valeat, cum infinitivo ἀμφέπειν unctum est, ιsες, Peleus Telamon hocus υἱέων παῖδες Achilles in Teucer 26. μακαρωνὰγοραί dii immortales in contione deliberantes 27. ἀμφὶ Θέτιος αμω

509쪽

εὰν εμμεμ ερως γὰρ ἐχεν. 30 ἀλλ' υ σφι αμβροτοι - τέλεσα ευ- 65νὰν θεῖν πραπίδες, επε θεσφάτων ἐπάκουσαν. εἶπε Στρ. δ . δ' υβουλος εν μέσοισι Ῥις, 35 εῖνεκεν πεπρωμένον ν

νου τε κρέσσον αλλο βελος

40 οντ ευσεβέστατον - φάτις ωλ κου τράφειν πεδίον.

γε μισγ. Ona Berilli, qui tamen quarti curis scripsit. δαμαζομεναm: ι μισυ υ, Ζηνι μισγ rael. V τε μισγ coni Hermnnn, B συμμισγ. Ommsen - 1ιός περ αδ com Minga relli probabiliter, δίοισιν ἀδ. Hartunt 37. χεῖρας υνεῖ τ' ἐν Boeckh αρε χεῖρας ἐναλ D, ρε χέρας ἐν Τriel. - 38. Πηλέι γάμου θεόμορον οπασσα γερα λακιδα coni Hermann πηλεῖ θεάμοιρον θεόμοιρον rict ὀπάσαι γαμου ιακιδα γερας Od - 40. φάτις Ιωλκου eoni Bothe φασὶν φαο Tri l.). . s. ἔρως γὰρ ἔχεν m0 enim eo oppressos tenebat aliter Soph. Ant. 781 Ἐρως ανικατε μαχαν ... δ εχων μέμην - 30 θεον πραπίδες consilia ceterorum deorum qui prudentia suffragia de causa rixantium deorum Iovis set Neptuni ferebant 32. εμις Themidem, quae ante Apollinem Delphis oracula didisse rodebatur, IJ θρμιτες - ' λDini P. 1 54. r. 192), hoc vaticinium di-clisse Pindarus pse finxisse videtur Pindari vestigia postea secuti sunt Aeschylus Prom. 78 et Apollonius Rhod. 1 800 - 33. εἴνεκεν τι quam eandem impart1eulae υνεκα tribuerunt Hom. d. V 216. Soph. R. 708. hil. 23 - 35 δελφεοισιν unum fratrem Neptunum intellegit; cf. I. 1 13. Salebrae autem orationis, quod παρ δ. 1X1 tamquam non μισγομέναν, sed λέχεων τυχοῖσαν praecesserit, dubito utrum ferendae an emendando removenda sint ἀλλαπαυσατε ex Obl1qua oratione ad rectam de transit, alacri vi particula ὰλλα quas commot - 37. στεροπαῖσί τ ὰκμὰν ποδον respicit Homorio Achillis epitheta, ποδας κυν et ποδάρκη et πόδας ἀργόν Achilles autem suo patre et ceteris ducibus praestitit, quando in fatis erat, ut filius Thetidis suo patrep0tentior esset 38 το μεν ἐμόν meum consilium est, non, ut alias meum munus - 40. ωλκου hanc urbem a Peleo captam esse poeta narrat . 1 34;

510쪽

ISTHMI VIII VIIJ.

μ ηδὲ Νηρεος θυγάτηρ

οὐ κατέφθινε φαντὶ γαρ - ξυν ἀλέγειν

Berg - 48. στόματ' ἀοιδαῖσιν coni. Hai tun - χιλέως , Ἀχιλλέος ibi autem Peleus non natus, sed postquam Aegina patria pulsus suit v. N. v 15),

commortatus esse ferebatur 42. είρωνος Chironem, qui in vicino monte Polio habitabat nuptias Peloi t Thetidis conciliasse Pindarus N. 1 6 narravit, Veterem, Opinor, lamn seeutus - 43. πέταλα, suffragia, quod foliis oleaginis olim ea inseribebantur, unde πεταλισμός Syracusanorum et ἐκφυλλ0φόρησις Scriptorum Atticorum, si cui Athenis magistiatus derogabatur; νει κίων πέταλα autem turbulentarum litium suffragia dicuntur, qualia tunc rixarum Iovis et Neptuni erant - 44. μηδὲ Νηρέος . . . ἄμμιν ἐν διχομηνίδεσσι δε . . . παρθενίας rerUm nexum si spectas, duorum enuntiatorum alterum alteri non adiunctum, sed subiunctum est ne iterum Nerei filia rixarum discrimina moveat, statim proximo piseniluni m0rtali marito iungatur - 44 διχομηνίδεσσιν faustum tempus nuptiis plenilunium a Graecis habitum esse d000 Eur. Iph. Aul. 17 τίνι δ' ἐν μέρα γαμεῖ; ταν σελήνης ευτυχης ἔλθη κύκλος - 45. Ooι, alias vir, non femininagonam solvere λυειν dicitur, unde Hermerdenus medium coniectura restituen dum censuit - ἐπὶ γλεφάροις νευσα praeverbium ἐπὶ a suo Verbo νευσαν mesi seiunctum est; ef. Ind. u. tmesis - ἐπέων δε καρπος υ κατέφθινε, utandoquidem consili vatiginantis deae obsequebantur 47 καὶ . . . καὶ ibi reSpondere videntur, quamvis modi verborum ἀλέγειν et ἔδειξαν diversi sint. Certe vocabula υν et γάμον particula καί coniungi nequeunt, immo ξυνὰ vim adverbii habet - 48. νεαρὰν et πείροισι eodem pertinent, quod et sapientes i. e. poetae nova . cf. . um 20 virtutem Achillis canebant et auditores talia facinora nondum audiverant 50. ηλέφου φόνφ rectius I. v 42 elephum ab Achille vulneratum, non celsum ess dixit neque scio an data opera poeta errorem hoc carmine commissum postea in illo carmine correxerit. Ceterum adiectivum ἀμπελόεν eo spectat quod Telephus vulneratus esse fertur ἐμπλακεὶς αμπέλου κληματι τον μηρόν V. schol. l. 1 59 --

SEARCH

MENU NAVIGATION