장음표시 사용
181쪽
Pam, si animus mihi est optimo quo valeam m0do
Ip qicis ead ossismi re,&ρ in;res, si tibi aperiatur. En meum, illud ingredere. P0 minuis impera inomias Vertim, ut par pari refera ego ad portam tua dona I
lates absc0nditus obsecri est , aperi , quia dixisti: αEnpulso, promissum ti humiliter peto Muplis iste quale quam admirabilvidere Linum absco aditurtia obscuratum in mpridaeernum Obmutuisse, sapiestultitiam, Momnem c noem risui expositam XIII. Ad vestra, osan Marer,&beatissime Ioseplstratu oro h uaniliter , ut ilium vestrum partes susci
ni; de me, etsi,nsen meIdare verba. escite, ei S sileti quodam tonitru coram tritum, eius vita latebris mposthac vel in profundo is scondam DicMeetiau , qt
182쪽
glomedit verba, eo magis me ad eius amorem trahi. Quid multi. quam in eum habetis potestatem in auctoritatem adhibitote. Vobis est, ..ectis. V e strum est elimperare: iubete ergo ut me diligat, mihi scientiam sanctorum concedat, contemptum mundi degusta dumpraebeat.Et hoc tam agendo,quam patiendo, ut ab eo addiscam lectionem quae explicari tamen non potest solidae humilitatis ot denique vivens quantumhomini fas est, sicut ille vixit ad eius pedes,in eius gratia moriar, in immortalitatis mansione sine fine gratias illi agam.
ANDEM ad fontem Paradisi, bonorum omnium, quae mundi saluator humano geni vi exhibuit,per tigimus. Vnde, si causa inquiratur, quae eum induxerit adap oriendos nobisliberalissime suos thesau ros,
183쪽
ros, Mad laxanda miseric rum in nos flumina, recte amor. Si rursum petatur sumentum, quo obligam uigendum verissime responVtinam quemadmodum puri puti sunt illius adueitatis & charitatis excessus essent excessiis obsequii pro possitum est in uestigarire ineffabilis eius charitatignoscat oportet scalamuchae, cuius summitas usqnum cor pertingit Plursu per hanc visionem expliexcogitatari mihi prae caetebatis Ruperti, qui propris Christo Saluatore, iam asdente ex parte Patris, iam dente ri hona pro nobis
innumeros amoris gradulficans excessus diuinae suae ga nos, Mostendens' ualia Patris cor . velut tutissimuhire vellet. I. Gradus est, quod nos
184쪽
NEFFABILIs Quem dilexit tomi nem terrae vermiculum, Putyre plenum. summe Deus, quid te induxit ad amandasti rem tam vilem is non quo-ς unque amore, sed incomparabili sed incomprehensibili Non absque magnaratiqne di it D. Dionysius audebimmdiacere Deum ipsum factum quodammodo extra se, se Videor idere Moysen accipientem Sephoram Egyptiacam uxorem , quam,licet nigra sit, magis diligit quam aliam quamcunque, quantum ui can-
idam ulchritudinis lamis longe superiqrem. I, ' necessario nos diligit, sicut Pater illum,sed sola sua voluntate kb neplacit'. Et quod summopere in admi-i ationem rapit M. Paulum chrysost
ώ--. bsecro unde hoc promeruimus quid eum mouit ad perorandam tam feliciter ad tribunal diuinarum sua- r. commiserationum auiam nostram
III. Si quid in nobis reperisset dignum amore, id in considerationem ad uocari poterat, sed cum prorsiis nihil ecset, quod ad amandum eum prouocare ta
185쪽
a i Magnes e cariter trahems nisi illud modicum quod ipsemet inst
ruerat .& nihilominus quod tanti nos secit, tanto amore prosequutus est, iraveritate omnes excedit humanos sensus..
omnia mundi, sint quantum melint seblimia, ingenia superat. IV. Et quo tandem res euadet; si addidero Christum in nobis non amore , sed odio, non praemio, sed poena insigni digna vidisse argumenta, eaque propἡlannita, imo iuratos nos sibi esse hostest. Sin dicus,facim, ac cogitatis ita peruer
se agentes, aesidiuinum amorem, ad insista humani, caecum esse crederemus, Quod ergonos genus suum, pene omni humaha forma exutos, bestiali, si mo-. res spectes, in os, talFac tam tenero, amore amarit, nonne aeternam id mere tur admirationem ' Me invadit deside . aΗum cum D. Paul6 exesamandi sima ori es se ad io,eό- ρ quae caritati oculorum ad caliginem peccatonum arua GH
- Mia quae et ad Ni Hic Deu, bone , quae incomprehensibilis est inaconiunctio seconfoederatio Certe matrimonium istud perficere solius est Christi l omini, nudius, alterius.
v. Adhuc, hoc rtassis tolerari lia
186쪽
quo modo posset, si aliquam amicitiae vicissitudinem illi sperare licuisset, in homo infelix aperui1set oculos radiis diuinae charitatis, χο ad, idendum, dcamandum Dominum, cuius natura est merus amor, iuxat Onit ac sed cum praeuideret eum in in grati tu cline, Mania in socordia victurum in forte etiam moriturum, nihilominus tam ardenister eum amarit, .uis id comprehendet, exupescet ita, tirae verecundia faciem ψntinuo velare cogatur Ductum fuerat Samsoni, futurum, Bez-dite adamata Dalila, si eam duceret, ei crines, in .uibus eius erat sortitudo,a scinderet: in super ψstibus suis trade
xeta tamien usque adeo amor eXcaeca-Luxerat ut pro omni ratione, dum id ei de nunciaretur diceret .ainw-- ι -- - ηνκος Δου--, Quasi diceret, frustra id mihi dissuadere conamini, ea enim coepit oculos meos in per oculos ipsum x, per cor autem omnem Omniano meam libertatem ademit. Esto mille
mihi instent mortis genera, iacta iam est alea,eam oportet me haber . Non aliter egit Christus Saluator, dum ho- .em eo ,rimi mus modo amauit,
187쪽
cor loquantur,4 silentium exerceant, annosque aeternos mente volvant, nunquam tempus inueniuncta sunt instar canalium marmoreorum, qui cum semia
per sicci sint , tamen aquam omnibus in abundantia subministrant. . Nemo unquam bene loquetur, qui non didicerit latere tacere, silentium enim princeps est Eloquentiae Magister. . ΙEsus triginta annorum spatio amauit,4 experientia didicit sui ipsius
Contemptum, non iteri concionariis miracula facere: haec enim si conferau-tur cum contemptu, qui docet hominem gaudere exultares, dum non
alio habetur loco, quam mundi peripsema haberi solet,facilia sunt contra, ille dissicillimus est acquisit , etiam post
multorum annorum exercitium. 6. Asserit Diuus Bonaventura Ι4
sua plus fecisse nihil faciendo, quam fecisset faciendo quicquid potuis ti
188쪽
ἐmperfectorum se vendicabit , musto minus aliquid excellens in vita spirituar. i patrabit. Reliquae virtutes aliquando uno addiscuntur sermone, sed ut pro homine nihil ex corde haberi velis, Min hoc gaudere, triginta annorum exercitio mpus est. Adde, quod ubi id didiceris maci nasum dissicultate, facillime excidat
8. Virtutes quae me ema consistunt actione, non magno addisc untur negoci tio, hoc enim fit extra nos, sine magno labore, imo cum propria facientis voluptate&aliorum admiratione. At vero quae consistunt solum in tolerantia, pit vim incessunt negotii visunt exem plicausa silentium,patientia, despicien tiaci Vnde saluator triginta sis tribuit annos,ut exemplo suo eas nos edoceat s. S. Lucas dicit ira, cui M.A. M/ores lentia. Et id veruta est,quo G
tempesta, eo fit sapientior; Quod stulat uti est in mundi , id sapientissimum est in oculis Dei io Totum Euangelii aedificium eor ruat oportet, si huic non innitatur fu
189쪽
damento. Vnde Christus Dominus ad firmiter stabiliendit Euangelium, quod
erat promulgaturus, totos triginta annos consumit in locandis solidis fundamentis. Huc spectat illud nisi i re. ει non , ω- Vnde semper, ubique,ac omnibus in rebus praesto erat, vimini mus mediastinus ad faciendum quod parentes iubebant. seiu quid nurum, quod Parentum manibus fundat aquam in teneris antiis, quando in flore aetatis Iudae pedestauare non est dedignatuS. AT En nouus Decalogus, quem nobis Christus in cellula sua habitans exhibet,ut quondam Moyses in nube sed magna inter utrumque est differentia. Christi enim, ut est sublimior, ita etiam seruatu dissicilior Minpotentia desperatio in qua me deprehendo ad imitan- duo hunc infantem , qui est totius coeli sapientia, facit ut ingenue meam profitear imbecillitavem. heul nulla pror sus sum p ditus virtute, Minterim non minime desissem, ut aliquo intor virtute conspicuos habear loco. Si in re quapiam mihi contradicatur, cor pene mihi exilit prae dolore, toto corpore san
guis ebullit Lingua insidiatur cordi, Se
190쪽
eiae utatur verba viperea.nec non spicu-Ia vindicta vibrat in eos, a quibus me despici, vel minoris aestimari imaginor,
quam mereantur meae vanitates,quibus
inducor ad credendum me aliquid esse supra caeteros homines. Ias dulcissime, quot homines vita tua abscondita Mia cro silentio condemnabis oua cellula mihi refert vallem Iosaphat,4 sanctit citurnitas,decretum ultimi iudicii, quae complures hominum, etiam eorum,qui
comprimis spirituales videntur , conademriabit. x L Cor mihi elabitur, avolat anum volens penetrare volando usquq ad cellulam parui istius silentiarii, & diuini Eremitae, in qua se contemplaturam sperat res dignas Deo. Scio ibi omnia plena esse luce, Angelis coelestibus; Scio ibi videri omnes paradisi delicias; scio etiam me inde pellendum tanquam
insolentemis plus aequo audentem Midquidem,ingenue fateor, non immerito. Verum si nos docere decreuit, Vt Vere decreuit, n6nne videre&audire nos
portet nostrum Magistrum Et cum tanta praeditus sit humilitate, cur non praesumam minime eum mihi succensuis KQ rum s
