장음표시 사용
341쪽
suffclinant. sero panem esse Romani coeperunt , eum ante pultibus vescerentur: suaque aetate sacra prisca& talium pulte fitilla fuisse eonfoelin.I tradit Plinius. Pistoribus ante Persei bellum usi non sunt; panem ipsi sibi faciebant Quirites. mulierumque id opus erat. Coquos noni . habebant inservitiis, sed conductitios. Sera quoque fuit apud Rominos
τitium cultura a necessariis frugibus arva serviebant, cum carere vino
possent, frugibus non possent. Post Antiochum devietiam prohibuerunt Censores poenis gropositis . ne exotica unguenta Romam inferrentur. Per haec tampora extiterunt Romae illustria continentiae de frugalitatis exempla: quae fuse exposita ab aliis nos strictim delibabimus. Valerius Publicola. exactis Regibus, ter Consul, rebus praeclare gestis. - magnas parta gloria, decessit tam pauper. ut in bonis unde efferretur non reliquerit, ad idque publica impensa praestita sit. De Menenio Agrippa
Patres inter atque plebem pacis sequestro, idem proditum est. Cn. Martius munera Consula ob fortitudinem oblata non admisit, cognominea Coriolis expugnatis ducto contentus, &rei gestae gloria. Quintio Cincinnato victum quatuor agri iugera manu ejus arata atque sata suppedua-hant. M. Curius Romanae frugalitatis exactissima normae, agreste scamnum , ligneum catillum , rapa tosta . auro Samnitium a se domit . . rum a legatis allato, dc Pyrrhi a se Italia exacti praedae anteposuit, ne receptis quidem jugeribus agri quinquaginta, quae sibi , Senatu prarenti l
co decreta fuerant. Par Fabricii laus in respuendis Samnitium & Pyrrhi donis. Voeem hanc Epicuri ex Cynea auditam exhorruit, O ita v Iuptatis causa facienda. Et quas divitias Imperator spreverat, Censest notavit. Huius collega dc aequalis AEmilius Pappus paupertatis quoque nomine celebratur. Similis item Fabii Gurgitis, Fabiorum Pictorum,&Ogulnii abstinentia. cum accepta h Ptolemaeo. ad quem legati missi
silerant, dona detulerunt in aerarium, vel, ut alii narrant, penitus --, pudiarunt. Tanta certetuit temporum illorum continentia. utRomam
missus a Pyrrho hic Cyneas eum splendidis donis, nullam domum muneribus suis patentem invenerit. Aoum suum Lonserebat Atilius Seranus, cum ad honores dc imperium a Senatu accerseretur. AEqua fuit Atilii Seguli paupertas. . Alebatur cum uxore de liberis totaque familia septem jugerum prorantu. Tam angusta fuit AEliae gentis res familiaris, ut sexdecim AEliis domuncula una, unus agellus satis essent. Atque hoc paupurtatis exemplum reliquerunt posteris suis nam coenabat fictiliabus, cum sererit Consulatum, Sextus mus Catus , Rec haec
342쪽
argenteis vasis, quae muneri ad eum AEtoli mittebant, permutarevoluit. Hunc Sextum AElium Catum Plinius & Valerius Maximus cum Quinto Plin I. . tr. AElio Tuberone perperam confundunt, cuius celebrata quoque non mo- Valer. Μ .do p. M pertas est, sed ex paupertate quoque eaptata gloria: nam poliby ' blicum procurans epulum in Capitolio, ligneos lectulos hcedinis pellibus instravit, & Samia vasa apposiait' quasi paupertatem ante Jovis ipsius cellam conlecrare vellet. & homines a luxuria iam gliscente revocare. Verum continentia haec, quae privata placuerat, publica improbata est, ocindigna imperii splendore habita; proptereaque in comitiis praetorii ubero deinde repulsus est.Primus in eius domum argentum intulit Paulus AEnaylius, donata ei ex manubiis Ajacedonicis phiala quinque pondo, cum nullum ad id tempus argenti scrupulum gens haec habuisset. Sed & filiam iam ante nuptum ei eollocaverat Paulus, probata hominis frugalitate de parcitate , quam eoluit ipse tam sancte , ut immensos Macedonum , se deurctorum thesauros ne aspexerit quidem , sed Quaestoribus permiserie, & post ditatum ex gaza Persei aerarium inops ,pse decesseris, nec nis ex vendito fundo, qui unus tora haereditas erat, unde dotem reciperet, uxor habuerit. Paterni γ haesit vestigiis Scipio AEmilianus, nihilo divitior, eversa Carthagine, cum milites suos lacupletasset. Atque hanc eius remperamiam laudavit Panaetius: quae haus, inquit Cicero, fuit non homnis modo, sed& t porum diommo Ciceri a mgnum eadem aetas continentiae dommentum dedit in C. Sempronio Graccho. Nec hanc de se prosteri sanctimoniam erubuit in concione. . quam ex Sardima redux ad populum habuit. Vatiloquoque laudata est Africam majoris abstinentia, quam vel hoc factores aius abunde est, cum . aurum pro redemtione formosae virginis allatam iussit ad puellae dotem
accedere, &amram cum virgine, intactum utra inque restituita Praeluxerant ipsi Mi hanc virtutem domestica exempla r nam Cn. Scipioni eius p emo, unde filia collocaretur cum nous peteret, viri magni egestati subvenit respublica, & puellae dotem de lao numerari iussit. Nec copio sorem fecit L. Mummium dirum Corint uri urbs longe ditissima, cujus opes ismarunt Italiam. Itaque filiam eius inopem Senatus, itidem ut illam Cn. Scipionis, ex publico dotavit. Ut fimines fuerunt abstinentiae gloria ambo illi Scipiones Africani . fic&Catoms duo. Triumphum ex Hispania quaesturus iuperior Cato, eum remus servis prosectus est, in pellibus hoedinis somnum capere solitus, eodem cibo & vino uti, quo remiges atque servia Vestis sunplex, vilis suppellex, mancipia utilia potius
343쪽
quam sermosa. Oppida pedibus obibat. Cent ram suam ad emen dandos reipublicae mores, & reprimendum luxum contulit ; quod &statuae eius pΘmalus potius, quam imperia de triumphum adscribi iussit. Etsi plurimos ostendit ista severitas. Honori potius 'sibi ducebat, res
magnificas non coneupiscere, quam possidere. Nempe M. Curii temperantiam aemulabatur. Uticensis vero pecunias Ptolemaei intulion aerarium, cum summa integritatis & innocentiae laude. Ex magnis rei familiaris angustiis emersi ad summos honores Μ. Emilius Scaurus. At iam radiees in hac republica spargebant avaritia & luxuria, quae demum in publicam perniciem post devictam Asiam erumpere coeperunt. Domitae enim Asiae opes Romam invectae mores prillinos infecerunt. Queritur Cieero in libris De officiis, decem & centum annis antequam haec seriaberet, legem latam esse a Pisone de pecuniis repetundis, cum antea nulla filisset; multas fuisse postea, multos reos, multos damnatos; di
sublatis deinde legibus & iudiciis, socios expilatos & direptos. Querituruem Sallustius , Romanos , cum res dubias id asperas iacile tulissent, 'otium di divitias non tulisse. Avaritia, inquit, fidem, probitatem, caeterasque bonas artes subvertit; pro his superbiam, crudelitatem, Deos negligere, omnia venalia habere edocuit: pecuniam, cujus studium habet avaritia, nemo sapiens concupivit; corpus, animumque virilemeficeminat avaritia, quas malis venenis imbuta: seniperinfinita, semper . insatiabilis est, neque copia, neque inopia minuitur. Proseri & Iugurthae testimonium adversus sordes Romanorum, qui Urbem appellabat venalem, & mature perituram augurabatur, si emtorem invenisset. Ο viam itum est gliscenti malo per sumtuarias leges, quae ex Rhetris Lycur gi. & Axonibus Solonis petitae fuerunt. Funerum sumtibus modum imposuerat lex regia Numae; imposuerant & leges Decemvirales, & Posthu- mia, de Corneliae, unde nonnulla in Pandectas translata sunt. Agrorum continuandorum cupido ingens excitavit legem Liciniam de quingentis iugeribus ; oratorum avaritiam , munerumque licentiam compressit Cincia de donis & muneribus. Oppia, ardente Punico bello si cundo lata, muliebrem luxuriem coercuerat, concessa tantum semuncia auri, vetitis versicoloribus vestibus, & vehiculorum in Urbe usu. Eadem post annos viginti abrogata est, frustra renitente Catone, qui &tum saepe se quelium dixit de magiitratuum caeterorumque sumtibus s& de civitatis avaritia ac luxuria, quae pestes omnia magna imperia eve terunt, tum maxime conquestus est. Dolet Urbi, inqnit, illata esse iwm. grina
344쪽
grina ornamenta, vetera Deorum fictilia vel ludibrio esse vel pudori s pessimus est pudor parsimoniae Vel paupertatis. Iam quot cibariae aliaeque leges exoletum frugalitatis morem revocyre Romam tentarunt
Orchia, Fannia, Didia, Liciniae, tum Stolonista, inii, qua agrorum determinatur modus , tum Licinii Divitis, qua lauituum; Cornelia Dictatoris Sullae Emylia Scauri Lepidi, Antia & Julia Augusti. Quibus adde edictum Antonii in eandem seiatentiam. Has leges temporis diuturnitate & luxu Imperatorum senescentes restituere conatus est Julianus Imperator, non pro imperio quidem & auctoritate tha, 1ed exemplo ; cum vili & sortuito gregalium militum cibo contentus, prandia stataria caperet, cubaret sub dio in nuda humo, vel in storea&sisurna,& inde quotis quibusque noctibus mediis abrupto somno ad negotia exurgeret. Ante eum Constantius, Constantini magni pater. tenui de simplici cultu, Pauper cognomento suerat appellatus, cum paupertiana uteretur supellectile, & intra privatorum hominum modum se con- tineret. Digrediendum nunc est in inientem. ac consulendi primo Iudaei. Qua gente etsi nulla hodie attentior est ad rem , & pecuni rum cupidior, valde tamen commendant Thalmudistae benignitatem in Thaim. Ba. pauperes; quos si quis aversetur, perinde iacere censent, ut si serviat babathr.e.Midol;s, de homieidii reus fiat; pecuniam quippe idoli loco habere, egenum vero non sublevando interficere. Mosi anteponunt eum , quies am pauperibus subveniat. Quae cum doctrina Christiana apPrime Mitth. s. 4 'eonveniunt. Proponunt sitis Thalmu istae exemplum Mombagi regis &seq. Ξ 'qui avitis facultatibus in egenos erogatis, cum agnatis suis minime id a Cox.9,nprobati sciret, uixit se eas in Maelis tuto in suos usos collocasse, eum in loculis furum rapacitati obnoAias sui majorea reposuissent. Quae dicta a Matth s.19. Christo iam ante pronuntiata Vel acceperat , Christianis, vel ex tritis hoc aci. & i9ar. tem pore inter Judaeos adagiis & Christus& Rex ille sumserant: nee in ter Iudaeos sbium tritis, sed &inter Romanos. Nam scriptum est a Se- nees, alibi positas elle divitias , quam quQ congeruntur μὶ Martiale, Seneea Ep. fluxas esse diviti .is; extra sortunam ei se eas, 'liae donantur amicis; eas-9a. Marti que nos opes habituros, quas dederi mys. Mombagus hic esse videtur rex t s Epigr. 3. Adiabenorum, IgatesJosepho dictus, Monobazi regis filius, Monobazi al- Joseph.Anterius frater, qui Iudaicam religionem amplexus, Hierosolymae fame laboranti opitulatus est, milla grandi pecuniam, cum Helena mater eius 'e' η' ex Alexandria & Cypro magnam tritici vim advehi curasset. Praecipua vero in hae gente laus Essenorim sint, 'divitias aspernari, Pecyniam nul-
345쪽
Iam reconditam habere, nullos certos reditus, non latifundia, institores ne nosse quidem, vivere in diem, proprium nihil possidere, facultates suas & parta ex quotidianis laboribus lucra publici inter suos juris facere,
aequalitatem servare, communibus bonis, tanquam in diviso fratrum multorum patrimonio uti. Pervulgatum hoc celebratur inter Arabes adagium: Praeteribunt opes, opera bona non preteteribunt. Liberata tem dc egenorum subsidium saepe commendat Alcoranus: atque hoc unum est Ei Iuliam medicae legis fundamentis. Et quantumvis avariTu cae& rapaces, benign i sunt tamen adversus pauperes. Narrat Diodorus Panchaeos , Arabicam gentem , proventus suos reserre in publicum, dc unicuique a Sacerdotibus pro merito distribui. Sacerdotum 2Egypti rum temperantiam praedicat Chaeremon apud Porphyrium. Simplex eorum victus atque vestitus: vino, pane, oleo, & animalium carnibus f re abstinebant, exoticos cibos de potiones respuebant. Et Thespesion
AEgyptius Gymnosophista apud Philostratum, multis adhortatur Apollonium ad tenuitatem victus, quam sapientiae & veritatis magistram appellat. Hannibalem Poenuns refert Frontinus in nuda humo sagulo tere um requiescere solitum, & de nocte surgere, non ante vesperam cibum cepisse, duobus solum lectis discubitoriis ad mensam adhibitis. Persae. ut asperum & sterile incolebant solum, ita in magna paupertate vivebant priscis temporibus. Rigidi victus fuisse, & in pulmento sale tantum usos&cardamo testatur Hieronymus, auctorem secutus Xenophontem, qui pueros ait severa disciplina ad parsimoniam& frugalitatem sui se instit tos, panes domo asserre solitos ad cibum, nastiartium ad obsonium, scyphum ad hauriendam ex flumine aquam. Carnes addit Strabo ad panem durissimum: sed recentiora tempora respiciebat, quae pristinam severitatem dc paupertatem luxuria mutaverant. Strabonis tamen aevo ad aestias, frigora, & imbres tolerandos condocefiebant, ad noctes sub dio agendas, &sylvestribus fructibus sedandam famem. Sed redeamus ad Xenophontem. Phoraulam is a Cyro locupletatum inducit dii serentem cum Saca, molestius esse amittere opes, quam iucundius possidere ue paratum itaque se universa haec, quae a Cyro acceperat, Sacae resignare, hoc unum petere, ut alatur tanquam hospes, vel vilius etiam quam hospes. Babylacenos septentrionalis Tigris alvei accolas tradit Plinius, solos mortalium aurum odisse, & defodere solitos, ne cui esset in usu. Nunc quoque rirsarum ignis cultorum summio Pontifici omni victus
splendore, omni elegantia interdictum est; nihil in ejus domo super-
346쪽
fluum eonspici debet, nihil ex ingentibus divitii , quibus simitur, in
sequontem annum servari, omnia in pios usus ac Nentium praecipue subsidium erogari, continuo ipse ieiunio macerari. Brachmanibus Indis inusitatae temperantiae testimonium antiqui scriptores commodant. Nullae ipsis opes, non pecuniae, non agri, non domus: nudi vivebant sub arborum ramis, in herbis abiecti dormiebant; victus, baccae arborum &oleis ra; Potus, aqua profluens. Repudiarunt dona Alexandri; pauxillum receperunt olei, honoris caussa, ne qui sapientiae prae se serebat reverentiam, despectus abiret. Ipsum tamen ab infinitis cupiditatibus auri, gloriae, voluptatum, dominationis. ad continentiam salutaribus consiliis traducere conati sunt. Hos cum vidisset Appollonius, dixit nihil eos habere, & omnia tamen, quibus alii fruuntur, possidere. Id optat Paulus a. or. Is Corinthios Christianos consequi: id inter bona sua computat Paupertas
apud Aristophanem; ut di apud Terentium inter sua parasitus Gnatho, diristoph.
aliena vivens quadra, pauper do suo, dives de alieno. Samanaei, ad scriptitit Indorum Philosophi, non nativi, nee progenie Philosopho-Τcten rumorti, ut Brachmanes, omnes facultates relinquunt, nihil sibi propri-Eun. Act. a. um retinent; fructibus, oleribus, pane 6c oryza aluntur. Sed & tota In-Sc. a. v. Ia.dica gens colebat aequalitatem, nec quisquam in ea vel mancipabatur in servitutem, vel externis servis utebatur; legem hane sibi ab antiquis phi-Iosophis traditam custodientes. . Perseveratri ad hanc diem Brachmanum ., sectae atque litus . etsi pro locorum varietate & hominum ingenio, nonnihil adulterati. Nudi tamen omnes agunt, sic quasi bona omnia ei rantes: vitam tolerant emendicata stipe, &semetieti die cibum capiunt; liberales ipsi, de egenis iuvandis promti, se ad vitam aeternam perveniri credentes. Quae totius gentis laus est a veteri aevo. Testamento relinquunt aliquantum pecuniae viris quibusdam, qui viatoribus per deserta errantibus aquam subministrant. Quorumdam cultus est asperior, Jogi
torum imprim s, qui habitant in specubus, syl vis, locisque solis, omnium
inopes, nudi, aut horrido cilicio tecti, lolige vagantur nonnunquam, ad stipem, non corrogandam, sed si sponto osse ratur, colligendum; algore &aestu inedia, vigiliisque consecti, cinere conspers cultu horridi, Sunt, ut vivant, non in diem modo, sed S in horam . nihil aut in crastilium, aut in reporta. nee ex prandio in coenam servantes. Quidam etiam ex Brachmanum salγguine neutiquam cret; diuic tamen vivendi generi se dedunt.. Macassarensibus Sacerdotibus vetitum eis mancipio possidere
347쪽
eoenobitae Stamenta, quos ratapoinos appellant.. Coriogato vescimturcs bo: simplex illis & unica vestis: pecuniam non contrectant: quam si quis ipsis largiatur, manu dispensatoris acceptam statim in pios sumtus impendunt. In Moluccensi gente pecuniae nullae nullae divitiae. Commercia agi, tant permutatione caryophyllorum, quibus abundant; mercesque invectas non ex pretio aestimant, sed ex neces litate atque usu dc tranquillam paupertatem anxiis divitiis anteponunt. Egreghimeontinentiae exempIum in Sinensi gente fuit Confutius; nam opes parvi fecit; atque utilem esse ea rum contemtum dixit ad comparandam sapientiam; item unumquemq; sua sorte debere esse contentum, nee quicquam concupiscendum praete rea; & mediocritatem in omnibus constanter esso tenendam , quam &toto libro commendavit. Tertia Sinensium secta, quae ab Indis orta est.& a Xaca auctore nomen habuit, st pem emendicare solet. Sectam AsartIn. aliam commemorat Martinius, ab Hiii hingo quodam conditam , quae Hist. Simc. manibus suis omnia ad vitam sibi necesseria parat; vestes excontextis her bis, calceos ex sparto , culcitras ex stramine, alimenta ex agri cultione: pro nihilo pecuniam ducunt : aequalia inter eos & communia Omnia.
Priscorum regum gentis huius mirabile fuit piae paupertatis studium Agros ipsi colebant suis manibus, unde fruges & vina ad sacrificia per ciperentur. Reginae serica nebant ad sacras vestes. Iam ambuxorum Iaponensium ordo , qui magna floret sanctimoniae fama, stipem corrogat, & cultu ac victu utitur parcissimo. 'Scytharum paupertatem contestati sunt veteres; unde & Abios, hoe est, vita carentes, quidam di ctos putant. Paupertate hac gloriabantur apud Alexandium. Nullus ipsis
auri & argenti uturi proindeque nec cupidor nullus usus lanae nec Vestium: tegumentum, ferinae aut murinae pellest nulla iecta , nec muni menta : plaustra sunt domus: victus ex lacte equino atque melle et animaIium sere carnibus abstinent: omnia ipsis communia, exceptis gladiis& poculis: communes dc immetati agri, quibus longiorem annua culturam non adhibent: aequales principibus humiliores: nihil alienum
concupiscunt: nullae ipsis cauponae: mercatura rerum permutatione tota
constat: voluptariae artes nullae, nulli musici, nulli histriones, nulli pictore . nulli sculptores: effusa in hospites benignitas. Ex hac temperan
Homer. Bruti a factum est, ut justissimi dicti sint ab Homero & a Choerilo. Quippe, ad- γ ' 6. inquit Strabo, Philosophi temperantiae proximam justitiam posuerunt, oces ' s , essent, temperantes esse conati sunt; vixque studjo sunt assecuti, si ibo' scythis natura tribuit. . Erso nec avaritiae adjuncta mala norunt,
348쪽
invidiam odium, metum. Hinc Dromichaetes Getarum rex capto. Lysimachoi, , quo fuerat bello lacessitus, ad pacem secum colendam , commonstrata sua suaeque gentis paupertate , hortatus est. Hinc Ana, eharsis, in Scythicis plaustris natus ex fratre Regis, praeclarum Graecis frugalitatis documentum praebuit, de qua M versus condidit. Mihi amictus est , inquiebat ipse de se in Epistola ad Hannoiam, Scythicum tegmen ς .calceamentum, solorum callum; cubile, terra; pulpamentum, fames ;lae . caseus, &caro, cibus. Eosdem fere mores Germanis, ru=thicae genti, tribuit Caesar. Delicias, hixum. opes ignorabant: sub frigidissimo Caes Beli. caelo degebant fere nudi, parvis intecti rhenonibus: victus idem ac Scy- si uiarum, simplex, fortuitus, sine dulectu , i sine apparatu: non coibant in urbes, sed disereti habitabant: nulli agrorum fines, quos non plua uno colebant anno, succedentibus Scythico more in culturam vicariis, quod ne nunc quidem dedidicerunt Circassi: nulla adversus frigora & aestus aedificia, proindeque nec ulli architecti, aut agrimensores: plaustra ha bitabant, vel tuguria in unum diem structa rudi ac informi opere: nulla ipsis pecuniae cupiditas: comparabant necessaria mercium pemutasio ne r aequales humilium & potentium opes : & Galli ad eos traducti in eosdem concesserunt egestatis & patientiae ritus. Quorundam ex illis fuit etiam asperior vita. Foeda Fennorum paupertas; arbores, domus ;victus, herba; vestitus, pelles; cubile, humus. Apertissimae caeterum omnium domus, & perhoipitales. At Taciti aetate jam infregelat duritiem Tacit. de hanc sequax luxuria, paulatimque remollescere coeperant. Et sexto de- mori Germ. mum post Christum natum seculo , certis sedibus collocatis in mitiores cultus transierunt. Digna quoque commemoratione est expromta Celtiaberorum erga hospites liberalitas. Feri illi dc immanes Caralbae Ameri eant vehementer improbabant Europaeorum nostrorum infinitam avaritiam, & saepe eos amice & sapienter castigabant. Nam quid tibi vis, inquiebant, o frater, aut quid quaerist an non terra, bona illa mater , quae majores quos liberaliter aluit, eadem te alere potest Insanis, amice, insatuunt Europaei omnes, tui similes, quos sapientia nobis antecellere putas. Omitte curas illas inanes congerendarum opum, quae te atterunt, & Vitam, quam sublevare studes, paulatim minuunt. En ego, en caeteri genti l en parentes mei: Vixerunt illi, & nos nunc vivimus iucunde ; cumque divitiu eareamus, nihil defit tamen. Firma nobis eth valetudo , robustis vires, longaeva vita: vos infirmi, macilenti, imbecilles, dc brevis aevi.
Igitur nec partiuntur agror, noc agrorum proventus intur iet dividunt.
349쪽
Communis eorum usus est. Peruviani quoque haud paulo his humaniores, nihilo magis tamen divitiarum appetentiores fuerunt. Paupertati denique & spontaneae mendicitati se adstringunt Mericani ocenobitae.
EGIMus de iis ossiciis vitae humanae quae spectant ad Deum, dc quae
ad nos ipsos. Superest, ut ea delibemus, quaepi aestare debemus cae teris hominibus. inod fiet strictim , nobis, cum ossiciorum illorum lex a natura nobis fere tradita sit, in iisque approbandis fuse multumq; versata sit Philosophorum Christianorum & exoticorum diligentia. Nonnulla tantum attingemus . in quibus Chriles lex naturali legi videtur refragari. Cuiusmodi illud est, quo caeteros homines diligere jubemur, tanquam nos ipsos. Quippe aliud nobis suadere videtur natui alis ille sui ipsius amor,
quo nobis ipsi cari sumus prae rebus caeteris, omniaque ad salutem nostram nostraque eommoda referimus. Notum illud Euripidis, Nemo homo non se plus vicino suo diligit. Hunc tamen errorem esse perversae & corruptae natum,non rectae dc integrae praeceptum,acutiores plerique viderunt; quippe spectandum esse genus humanum , tanquam corpuε unicum variis conflatum membris, quorum omnium salus salute corporis totius contineatur'dccorporis sticissim totius incolumitas incolumitate singulorum membrorum ' atque id futurum , si membra singula sui rationem habeant tanquam partium corporis unius , non tanquam corporum singularium e cumque dolente membro aliquo eorpus integrum doleat, & dolente corpore doleant quoque singulae partes, dolente parte aliqua, caetera membra dolitura ἔae proin)e membris cngulis curae esse debere sanitatem caeterarum partium, itiὸem ut suam. Sic senserunt proxime a nobis commemoratae gentes, &se Oae Philosophorum, quae bona omnia in commune reponi, & aequalitatem inter omnes servari voluerunt. Velut illa Pythagorae, quae caritate comple ctendos esse omnes homines docuit. Ubertim haec tradita sunt ab Iamblicho M Hierocle, disertis Pythagoricorum dogmatum interpretibus. Sanxit igitur Pythagoras omnium amicitiam erga omnes, sed non ad eundem mmdam , aliter diligendos alienigenas, aliter cives, aliter domethicos, aliter
350쪽
LIBER' III. , . DTagnatos, aliter bonos, aliter malos; hos propter naturam, illos propter naturam & sententiam ὁ diligendos bonos, malos odio non habendos; Deumque imitandum, qui benefacit improbis, probos sibi adjungit. Doctrinae hujus auctorem & inventorem Pythagoram non dixisset Iamblichus, Iambl. vi si unum hoc esse scivisset ex capitibus Israeliticae legis, pythagorae non Pytb Dignotae. Porro ex omyi amicitia removebat contentiones, & iram do- p 33 mari, condonari injurias, & conjunctionem animorum sancte coIi v lebat; ac praecipue inter sectae initus participes. Quod dc magno animo factum ab iis est, cum mortem praeoptaverint multi, quam deesse amicitiae. QEod si aliquando erumpente ira venissent ad iurgia, ante occubitum Solis datis dextris & amplexibus pax coalescebat : Deum in se habitare rati, qui unus cum sit, unum quid efiiceret ipsos, dc disjunctione eorum ac inimicitia discerperetur; membra esse homines omnes cor*Oris ejusdem, quae mutuam opem poscant; quippe homines humano generi nato& esse tumque nos optime cum aliis hominibus acturos , si illorum nobis personam, illis nostram imponamus: ergo amicitiae legem virtutum omnium vinculum esse, fructum, apicem , atque finem. Ex
hac doctrina manavit lex Locrensibus lata a Zaleuco Pythagorae discrupulo , quae diuturnas geri vetat inimicitias, & benignum ac placasilem sumi animum jubet; qui aliter fecerit, pro fero & immiti haberi. Profecta videntur & ex praeceptis, quae Phalaridi tradidisse fertur Pythagoras , aurea illa dicta, quae immani huic tyranno tribuuntur in epistolis illis supposititiis, quae extant, & a Luciano confectae creduntur. Scribit ille ad Amphinomum , se beneficio obstrictum esse viris bonis, eum ab iis beneficia sua accepta sunt; dc ad Astypataeenses, gratiam eam sibi praestari, quae a se petitur seque postulati beneficii gratias reddere, non expectare. Execrari eos solebat Soerates, qui primi sejunxerant utilitat n tura, sibique existimabant utile esse posse aliquid, quod naturae humanae, totique hominum societati utile non esset; atque id caput esse malorum querebatur. Plato fratres esse dicebat, quicunque in eadem civitate habitabant ; non nobis solum natos nos esse , sed patriae, sed parentibus, sed amicis bonos omnes bonorum esse amicoNquod habuit Plato a Socrate, & a barbaris Philosophis uterque. Egregia multa in hanc sententiam disputata sunt a Cicerone, cum alibi, tum 'maxime in libris De ossiciis; quae etsi fere sumsit ex Papaetio Stoico,
Academica tamen licentia in iis tractandis usus est. Summam autem do. .
rui sua serrus conclusit capitibus: Onutibus pursuasum ςsic debere,