장음표시 사용
101쪽
fert, & a fontibus vinosis, Epiphanio Pli
Dioque memoratis,seiungit Eesane Veteres,
qui Lyncesti meminere , vini illi quidem proprietatem tribuunt quoad inebriati nem , non vero quoad vini saporem. Ouidius Metamorphosi:
Huic ii essectu distar Oncestus amnis,
quicumque parum moderato gutture traxit,
Haud aliter titubat, quam s mera vina bibisset. Q ex Ouidio citata etiam apud Senecam habes: Non vinum bibit, qui Lyncestem aquam bibit: non enim merum vinum est, nam differt saporer haud aliter tamen Lymcestis potor titubabit, ac si merum bibisset vinum. De eiusdem Lyncesti aqua, quam ipse per Macedoniam designat, intelligeta.dus Val. Maximus: P e fisa quidem omnis bona maias naturae fecunda artifex natura
rationem rerum reddiderit, quare alteram in Macedonia,alteram in Caleno agro aquam proprietatem vini, qua homines inebrientur,possidere voluerit. Tertullianus aduersus Valetinianos: Ut O Loncessarum inde aqua) Ω- fluxerit,qua ebrios es cit Idem libro de Anima: Legimus quidem pleraque aquarum gen ra miranda . Sed aut ebriosos reddit Onceuarum vena vinosa, aut lymphaticos et cit
102쪽
TA 3vLA I si Colophonis scaturigo damonica, aut Alexam dro accidit Nonacris Arcadiae venenata. Viis nossem dicit Tertullianus Lyncestis aquam, non ratione saporis, quem acidum potius auctores omnes ei tribuunt ; sed quod vim habeat temulentiam inducendi. Lyncesti quoque ut aciduli di temulentiam inducentatis meminit Theopompus: E p Aυακηφω φησὶ mi is tartiti TnMP μυ- όficu rerum, TAc TE em ropraec Mas meg In lancestofontem esse aiunt sapore quidem acidulum ,sed qui potantes tamen inebriet. Similis virtutis & alibi meminit idem Theopompus: E'Eom v - δὴ φη Theoponetor Eb;etris etro op ob c pus c up ,-dpud Ath.
obor. Theopompus scribit,iuxtafluuium Eet nem,acidam aquam esse,quae perinde ac vinam temulentos reddit. Et ipse AthenaeuS: Noym Athen. αβ δ' Meti xpmerum res ta oboeya
gionibu3 aqua fontium potui gratior est, quia vinosior, sicut eius qua in Paphlagonia, ut
aiunt, indigenas adbibendum confluentes imebriat. Atque haec de vinosis fontibus nunc fatis dicta sunto, ut recta Baron1j mens, praua Casiau boni animaduersio , nec Baronium nec veteres auctores intelligetis,esucesceret.
103쪽
T A B V L A V. An Hieronymus a Romano Pontifice A. catum Dei petat, quia ipse Pre ter erat Romanus y Petit,quia Romae cathedra Petri, quia Romae fides Apostolico ore laudata, quia Roma fides incorrupta. Varia Casu-
boni errata, , ineptiae Grammaticae.Phib-
As AvBo Nus. Veniamus ad tertium Hieronymi locum ex epistola ad Damasum: Petri successbri qui non communicat,
Christi non est, sed Antichri t. In summa
Orientis perturbatione , quum plerasque Arianismus occupasset,venit inSyriam Hi ronymus . Paullo post Ecclesiae Antiochenae Antistites lilii Ecclesiae tres praeerant eo rempore, Paulinus, Meletius, Vitalis: duo priores,orthodoxi;tertius,Apollinaris sectator :) ab eo exegerunt trium hypostasesin confessionem. Erat adhuc illa vox noua, &propter novitatem multis suspecta. Itaque pium virum suspicio incessit, latere aliquid fraudis:Nouellum,inquit, et me homine Romano nomen exigitur. In talita dubitatione D masium Pontificem Romanum consulit Hieronymus: dc merito. Nam quem potius
104쪽
consuleret romo praesertim Latiuae linguae,& Presbyter Romanus RO S vV E Y D V S. Quam tu hic nubem Romanae fidei, veritati praetendis Romanae Dissidebat opinionibus Oriens, dc dubius haerebat Hieronymus, quam ex iis amplecteretur. Quid in hac perplexitate Hieronymus 3 ad Cathedram confugit Petri, Petri consulit successorem, Romanum adit Antistitem. Sed cur inter tot Antistites unum adit Romanum Quia, inquis Casaubone,
Hieronymus Presbyter erat Romanus. Imo vero Romanus Presbyter fuit numquam;& cum iam Romae ante profectionem in SPriam ageret,ne Presbyter quide erat. Vtrius.
que rei non alium testem producam, quam ,
ipsum Hieronymum, ut intelligas quam phrum pensiculate Hieronymum legeris, aequam sedula tibi Nouatori cura sit nouas caussas, cur Romanum Hieronymus adierit Pontificem,fingendi,& posteris persuadedi.Latitabat Hieronymus,postquam iam in Syria monachi tyrocinium egerat , in suo Bethleemitico monasterio, non redactus in
ordinem Presbyterij Ierosolymitam, atque
ita tredecim ibi annos vixerat. IntereaeIoamnes Ierosolymorum Episcopus Origenistis visus filii fauere: ob hanc caussam ab eo discsidebat Hieronymus.Caussatus est Ioanne
105쪽
t. t ALIONIS non fidei caussa dissidere Hieronymum, sed ordinationis; quod cum quibusdam sociis nollet Ecclesiq subiici Ierosolymitanae.Tue tur se Hieronymus,non esse se Presbyterum Ierosolimytanae, sed Antiochenae Ecclesiae. Quod si de Pauliniano fratre suo sermo sit,& ipsum alterius Ecclesic esse Presbyterum. Sin autem (ait Hieronymus)de Pauliniano ti
bi sermo est: vides eum Episcopo suo esse subie
ctum, versari Opri, ad visitationem nostram
interdum venire, non ut tuum, sed ut alienum . eim videlicet,a quo ordinatus est. bd
si h etiam esse voluerit, ct in exilio notiro quietus in solitudine vivere: quid tibi debet, nis honorem, quem omnibus debemus Episcopo Fac a te ordinatum: idem ab eo audies,quod a me,misello homine ,sanecta memoria Episcopus Paulinus audiuit: Num rogaui te ut ordinarer'Habes igitur,in fidei controuersis non Romam constituisse Hieronymum , quia Presbyter eius Ecclesiae tunc erat, cum ordiis natione fuerit Antiochenus , nulli tamen certq Ecclesiae astrictus. Iam vero ne Presbyteriim quidem tunc
fuisse Hieronymum,cum e Syria ad Dama sum scriberet, vel inde colligi potest, quod Roma post Baptismum recedens, ubi non optime vixerat, Vt ipse testatur, ad eremum se Syriae receperit, se voluntario se carcere
106쪽
damnauerit: Et quia, in it, pro meis cino- Hiqmmribus ad eam solitudinem commigraui, qua Dacum. Syriam iuncto Barbaria sine diserminat. Et sequenti epistola: Ego Christi vesem in Ro- Idem mana urbe suscipiens, nunc Barbaro Priae limite teneor. Et ne putes alterius hanc de me fuissesententiam, quid mererer ipse conuitui. Et epistola praecedenti caussam exprimens, cur Romana de fide consulat, ait, Inde olim Christi vesimetas cepi,expressurus urique, si Romanae Ecclesiae Premyter fuisset, Romanum suum Presbyteratu. Accedit, quod ipse Hieronymus,dum Roma in Syriam v nit, triplici capite districtam Antiochenam inuenit Eccleuam, ita ut quisque Hieron mundi sibi adsciscere satageret; in tres, in-Ibidem
quit scissa Ecclesia ad se rapere mes
sinat. Sed nulli parti communicauit Hier nymus, priusquam a Damasio , cui communicandum esset,doceretur. doctus igitura Damam communicauit Paulino, & ab eo postea Presbyteratu vel inuitus, vel nulli certe se Ecclesiae astringens, initiatus est. Quid, quod ipse se monachum iam ante fuisse, quam ordinaretur, diserte asserit e vinulla suspicio esse possit am Presbyterio in signem ad eremum accessisse. Nam cum a Paulino Antiochiae Episcopo ordinibus in riandus esset, protestatus est, monachi pro-
107쪽
L. TALIONI ssessionem se nolle desercresecularibus nol le implicari negotiis ; ita se ordinationem
admittere , ne tamen saeculo redderetur. . Quem Paulinum,dum ipse urget fortOHieronymum, ut in Ecclesia Antiochena Prerum .sbyterij munere fungeretur, ita alloquitur Hieronymus: rogaui te, ut ordinarery Sisic Presbterium tribuis, ut monachum nombis non auferas: tu videris de iudicio tuo. Sin
autem sub nomine Presbteri tollis mihi, propter quod saeculum dereliqui: ego habeo quod semper habui: nucum dispendium in ordinatione pagus es. Non igitur in fidei dubio Romanum Pontificem consuluit Hieronymus, quod Presbter Romanus esset , Cum eo. tempore ne quidem Presbyter, multo mianus Romanus esset.
Quam igitur caussam huius consultationis dicemus, cum tam procul in Syria abesse set Roma Hieronymus quem nec vanilia , ut ipse ait , elementi liquentis, es interiacens longitudo terrarum, a pretiose margarita potuit inquisitione prohibere3 Audiatretas ipsum Hieronymum: plurimum enim hic o orir
niam velutio Oriens inter se populorum fa- rore collisus indiscissam Domini tunicam, Odesuper textam , minutatim per frusta discerpit , et Christi vineam exterminant vulpeF;
108쪽
T A B v L A V. cpit inter lacus contritos , qui aquam non ha- Ierem. a.
bent, iussicile, ubi fon gnatus, O hortus illi canx. . conclusus sit , possit intelligi: ideo mihi cathedram Petri, is fidem i Apostolico ore laudatam, censui consuledam,inde nunc meae animae
postulans cibum,unde olim Chrisi testimen ias cepi dcc. Vbicumque tuerit corpus, illac Lucr . congregabuntur Hr aquilae. Pro fligato a sobolemma patrimonio , apud vos solos incorrupta ipatrum seruatur hereditas. Ibi ce stite terra fecundo, Dominici seminis puritatem centeno Fructu refert ethse obrutas is frumenta in lolium auenasi degenerant. Nunc in Occidem Isia. I . te sol Iuuitiae oriture in Oriente autem Lucifer ille, qui ceciderat , suprasidera posuit thro, numsuum. Vos es is lux mundi, etu alterrae s. mos aurea vasa ct argentea: hse tectacea vasa vel lignea,virga erream ct aeternum opperiuntur incendium. CASAvBONvs. Ait Hieroinymus, iis
es. Iux mundi, vos sal terrae: Episcopos Occidentis intelligit, inter quos Damasus emi inebat. Non solum autem Damasum intellectum fuisse ab Hieronymo, declarant pr cedentia verbaaNunc in Occidente sol Iustitia oritur: quae de omnibus Occidentis Episcopis orthodoxis necessario accipi debent,non de uno Damasio: alioquin dixisset potius, in urbe quam in Occidente: Ac multo ma
109쪽
fi L. T A L s o N I sgis sequentia verba id suadent: Vos aurea vasa S argentea: hic testacea vasa vel lignea. Sicut dubitari non potest, quin vasa testacea ae lignea sint Pr possitiEcclesiam Orientis: sic certum est asa aurea & argentea esse Praepositos Eccleuarum Occidentis,n5 D masum dumtaxat: de quo solo si sensisset, cur illum vasa potius quam vas dixisset E Sic enim Paulus ipse vas electionis appellatur. R o s vv E Y D vs. Argutari nUtire in re manifesta non lubet. Ad unum Damasum scribit , ab uno Damasio subsidium petit, ab occidente lucem exspectat. Cur, quaeso, quia Occidentis meminit, omnes vis Occia dentis Episcopos orthodoxos intelligie Vide qui alibi,cum Occidentis,cum AEgypti m minit, unum tamen Damasum Romanum, unum Petrum Alexandrinum intelligitAntistitem. Fidei suae ratione Marco Celedensi Hieron. Presbytero reddens, ait: Si evlacet, haeret v, T. Occidente, haereticu cum A Jpto, hoc es cum Dam o Petrahcondemnet. vinhic pariter glossam appingis; quia unu Damasum, unum Petrum exprimit, debuisse potius dicere,cum urbe Roma cum Al xandrias Pudet pigetq; harum ineptiarum. Iam vero devasis quod addis, egregium te Grammaticum praestas, ut uullam tibi imiuriam fecerit noster Eudaemon Ioannes,
110쪽
qui te hoc titulo ornauit.Sed interea Rhetoribus ridendum te propinas. Nosti solemne illud: Oratores visi sumus. Etenim siue per Occidentem de vila omnes Occidentis C tholicos Episcopos, an unum intelligas D masium, Occidentis caput, nihil ad caussam tuam facit. Certum est,Hieronymum tota hac epistola laudare Damasum, extollere Romanam Ecclesiam, Roma consilium, a Damasio fidei rationem petere. Satin clara
quae sequuntur Sacerarae victima alu- Hieron
a pastore prasidium ouis agito: & ne diaues pastor ovem,ut de se ait ep. LVII I. mo
bidam contemnat, addit: Facesset inuidia, Ide ep. s . Romani culminis cedat ambitio: cum successore Piscatoris, or discipulo crucic loquor . Pergit clarius Romanam Ecclesiam describere: Ego nullam primum,ns Christumsequens, HE .s p. Arattiadini tua es Cathedra Petri,communione consociarsuper istam petram adjicatam Ecclesam scio. aevicumaue extra hanc domum agnum comederit, profanus es. Si quis in arcario, non fuerit peribit regnante dilauio. Quis hie satius dubitabit, Hieronymum Romam confugere , Cathedrae Petri communione consectari, quia sciebat super illam petram aedificatam Ecclesiam 3 Sed hic iterum adnaenias suas confugit Grammaticus. CASAvBo Nus. Opponit Hieron