장음표시 사용
121쪽
δῶ το me Mom . Cum essentia una, , tres poctases a nobis pie dicerentur, quod alterum diuinitatis naturam, alterum personarum trium proprietates declaret, a mili quidem
modo apud Romanos mtelligerentur , ceterum ob linguae illius angvulam verborumque ino
piam postasim ab essentia distinguere non
possem, eams ob caussam in issim locumpe mnarum induxissent nomen, ne tres substantias admittere viderentur: quid tandem contiguIAes profest, ridicula, vel potius miseranda.Diuersa fidei speciem praebuit leuis issa circa vocis onum contentio. Hic deinde ali, Sabest errori adstipulari visi sunt,quod trespersonas dicerent: ali, Arq impietatem amplecti, quod reiectis personis, tres hypostases nominarente quorum utrumque pertinax contendendi flu- iam Uynxerat. diuidpo a'ram parua, ut in contention eri solet, molestiae caui a semper accederet,eo tandem res adducta es, vipericulum esset, ne orbis terrarum es una cum
fletabis a se inuicem disraherentur es abrum perentur. Ea cum beatus illi vir,s verὲ ho .mo Dei, magnufique animarum distensator, seculii
122쪽
surdam orthodoxae Dei sectionem dis imuianadam ac negligenda bi non putauit: verum medicinam morbo quamprimum infert. 'onam autem modo id facit p utraque arte leniter dr humane accersita,verborum ententia diligenter S accurat e perpensa , posteaquam concordes reperit, nec quantum ad doctrinam
quidquam inter se diffidentes: ita n otium transegit, ut nominum usum ipsis concedens,
Sed non diu haec stetit concordia. Comenim Ariani iunctis Semiarianis hypostas eius
nomine abuterentur,& venenum suum hoc
velut poculo propinarent, abhorruere Latini cum quibusdam Graecis ab hoc nomine, ac in primis Hieronymus & Paulinus. Quod igitur asseris, Ecclesiae Antiochenae Antimiles ab eo(Hieronymo) exegerut triuml potia secvn confessonem, cum vera historia stare non potest. Nam cum tres,Baronium secutus, statuas eodem tempore Antiochiae Episcopos, Paulinum, Meletium Si vitatalem vi duos priores, Orthodoxos a tertium, Apollinaris sectatoremmon recte existimas, tres hos Episcopos, ab Hieronymo trium hypostaserun exegisse confessionem . Imo vero ipse Paulinus tres hypostases dicere re fugiebat. Testis Acacius Beroeensis Episco
123쪽
pus epistola ad Cyrillunt. A WXMIGrinunis
Episcopum (leui memoriae lapsu Cyrilli ad Acacium Baronius ad annum Christi Cc . LXXII. citat) O υrex sy Παυλὴ - δ
eis tres hypostases palam dicere recusaret; retamen es virtute ab eorum sententia cistae, qui hocprofitebatur,non recedebat.Sectabatur,c autem piissimos Occidentis Episeopos ,pr pterea quod Romana lingua angustia, Auli Graeca phrasis, tres hvo ses dicere commode non ferat. Exstat Paulinianae fidei coram. Athanasio confessio apud Epiphanium:E dici,
linis Discum sic sentio, quemadmodum traditum accepi a Patribuue, esse essu uere P
trem perfectu, et subibitre Filium perfectum,
124쪽
TABULA V. 83 -- xera piritum sanctum perfectum. ropter etiam recipio praescriptam intera
pretationem de tribuet potiasibus seu substantii.,O una essentia, eos, quis sensiant. Hum est enim sentire ac confiteri Trinitatem in una Deitate. Vbi etii Paulinus iuxta praescriptam ab Athanasio interpretationem tres nypostases admittat, palam tamen nomine eo uti recusauit,ut iam ex Acacio vidimus: nullo modo ut dici possit, Paulinum ab Hieronymo trium hypostasetan confessionem exegisse. Nec certiorem ipso Hieronymo testem adducere possumus, ut intelligamus, qui ab eo trium hypostaseain confessionem exegerint. Scribit igitur ad Damasum: Nunc igi- Hiero
tur , prs doloripes Nicana dem, post Alexandrinum iuncto Pariter Occidente decre-ium , trium post eoon ab Arianorum Pra- sule Campensibus nouellam a me homine Romano nomen exigitur. Et rursus epistola
sequenti Arianos distinguit a tribus aliis Episcopis inter se dissidentibus: Ita salo me s , incessabilis inimicus post tergumsecutus est ut maiora in sontudine bella nunc patiar. Hinc enim prastididis fulta mundi Ariana rabies stramit; hinc in tres partessis Ecclesa, ad se rapere mefectinat. Praecedenti quoque epistola Tarsenses iungit Campensibus, ab eo tres
125쪽
Hieronis eP. T. Socrat. l. cap. IaMarianus victor.ia epist. II. Hiero
sensibus hareitcis copulati,nihil actia ambiut, quam ut auctoritate comunionis vestrae falli, tres hypostasis cum antiquo sensis praedicent. Exegere igitur ab Hieronymo trium hyp stasea n cofessionem, ruin tres illi simul Epia scopi, Melctius,Paulinus,Vitalis, uti perperam asseruisti, Casaubone , sed Arianorum Praesul cum Campensibus & Tarsensibus. Sed quis ille hoc tempore Antiochiq Aria. noram Pr.esu F Vtique EuZoius, de quo So-
Episcopus fuit Euet ius. Meminit eiusdem
idem Socrates, libro II. cap. xxx IV. M lubro I v. cap. XXVIII. Theodoretus lib. I ii. cap. XXXI. SommemS lib. VI. Cap.v.&XIX.
Qui porro hi Campenses, qui Tarsensisy Marianus Victorius ad epistolam Lui I .Hieronymi, existimat Campenses dictos a Campis Ciliciae , quapum Ptolomaeus mentionem fac ; Campasque eam partem Ciliaciae esse, quae inflexo sinus Ilisci littore, adoram Syriae, quae vicina est Antiochiae, d flectit: Tarsenses vero a Tarso Ciliciae imsigni urbe.Baronius vero tomo IV. ad annum
Christi CCCLxxii. per Campenses Meletia
nos intelligit, quod pulsi Antiochia in campis
126쪽
opinionis fautores ab aliis segregatos ostendisset,seorsum cum his extra urbem, Paulinus autem cum suis intra urbem Unuentus egit. Et Nicetas Thesauri orthodoxi libro V. MO Nieetauietius extra portis ciuitatis sinagogas seu com Thes ortiuuenticula habuit, usque adimpi, Valentis Imperatoris tempora. Inde a Valente in exilium missus, cum post Aus mortem a Gratiano reuocatus esset, restitit Paulinus, ne collega illi Antiochiae corrogaretur. Tandem Meletio fauentes, in Ecclesiarumsuburbanarum Idem sup. via in Episcopali cathedra Meletium con- coas.cant, ut habet idem Nicetas. Per Tarsenses vero Baronius supra Semiarianos intelligit, a Silvano Tarsi Episcopo, cuius memi- .nit Soχomenus & Nicetas. Soγom. IbAtque haec nunc sufficiant ad debiti BD bro 6.c. . Croniani expunctionem. A quo cum creditor T aduersarius rationes exigit, dum ad calcu- hod i s. los sedetur, dum putatur,ipse creditor multiplici debito obstrictius tenetur; ut non iam
de scrupulis aliquot, sed de asse toto litem Euathlo Protagoras contestari possit.
127쪽
guentis inter causiam e cientem finemorutas signo ab omni aeuo virtus tributa. Thermae Gadarenae non iis monte Gadaris, sed ad pedem montis. Bainoniis di Ortebiu
propugnantur. CAs Avvo Nus. De Thermis Gadaretanis loci uens Baronius, post verba Epiphanij descripta, quibus celebritas illarum aquarum exponitur, ad quas e Christianis locis cuiri inquam 52 feminae coim ueniebant,subiscit haec:Subdit Epiphanius de muliere Christiana perpulchrum exemplum, quod gni Crucis virtute liberata sit a lasciuo iuuene sibi arte daemonum istudente. Neg mus id dicere Epiphanium,quod dicit Bar nius. Narrat ille pater, eam mulierem, via videt pudicitiam suam in periculum esse adductam, in nomine Christi se signasse, hoc est, opem a Christo thise, facto signo Crucis; quod primitiuae Ecclesiae fuit symbolum eius nducie,quam in Christo & Cruce ipsius ac pallione Cl1ristiani ponebant: deinde addit Epiphanius, liberatam esse mulierem . Θεόc eta Metu tabi cena, ut menderet
128쪽
sua mirabilia Dem. his negare audebit aliud hoc esse, quam quod scribit Baronius dicere Epiplianium ,signi Crucis virtute, illam mulierculam fuisse periculo ereptam Ros vuE Y D v S.Adeste,adeste hie,quo
quot estis Chrysippei sophi, re nouam argumentandi rationem, formulam nouam, nouum locorum receptaculum discito. Arri
pite stylum, tabulas explicate, SI argumem tum hoc plane efficax inscribiter Liberata est mulier, vi ostenderet mirabilia Deus: Ergo no est liberata Crucis virtute. Non arcte Baronium hiC stringit Casiau nus non elenCho inevitatali eum circum dat3 Ergo nouo huic & tam arguto Philosopho eaCclamate. Audiamus nunc Epiphanium, & videamus,an ipse meliorem Philosophie operam dederit, an ipse Calaubono an Baronio ad verum argumentandi modum praeiverit. De Thermis Gadarenis agens ait Καφα Epiphin
129쪽
Mira Casauboni Dialectica, non dissis-
guentu inter caussam escientem finem ructas signo ab omni aeuo virtus tributa. Thermae Gadarenae non iis monte Gadaris, sed ad pedem montis. Baronius edi Ortilis
propugnantur. CAs Avvo Nus. De Thermis Gadareis nis loquens Baronitis, post verba Epiphanij descripta, quibus celebritas illarum aquarum exponitur, ad quas e Christianis locis est Fodi re, viri inquam & feminae conis ueniebant,subhcit hoec Subdit Epiphanius de muliere Christiana perpulchrum exemplum, quod ni Crucis virtute liberatam a lasciuo iuuene sibi arte daemonam istudente. Neg mus id dicere Epiphanium,quod dicit Bar nius. Narrat ille pater, eam mulierem, ubi 'videt pudicitiam suam in periculum esse adductam , in nomine Christi se signasse, hoc est, opem a Christo pethsse, facto signo Crucis; quod primitiuae Ecclesiae fuit symbolum eius fiducie,quam in Christo de Cruce ipsius ac pallione Christiani ponebant: deinde addit Epiphanius, liberatam esse mulierem,saeo SE c Tec mi isti viana, ut menderer
130쪽
B v L A v r. 8 Da mirabilia Dem. ais negare audebit aliud hoc esse, quam quod scribit Baronius dicere Epipnanium, signi Crucis virtute, illam mulierculam fuisse periculo ereptam R O s vvE Y D v S.Adeste,adeste hie,quot- , quotestis Chrysippei sophi,&nouam argumentandi rationem, formulam nouam, nouum locorum receptaculum discito. Arri pite stylum, tabulas explicate, S argumentum hoc plane efficax inscribite: Liberata est mulier, vi ostenderet sua mirabilia D, Ergo no est liberat igni Crucis virat . Non arcte Baronium hiC stringit Casau nus non elenCho inevitabili eum circum date Ergo nouo huic & tam arguto Philosopho Eo ptac aCclamate. Audiamus nunc Epiphanium, & videamus,an ipse meliorem Philosoplite operam dederit, an ipse Casaubono an Baronio ad