장음표시 사용
481쪽
438 Cap. V. De modo componendiloquio, aut compromisso, sumuntur g. a a. b. V I. 933.
pari. S. Jur. nat. 2. Si fides Gentibus tam sancta esset, quam debebat sso. & nisi assectibus, quam ratione eaedem regi malolent, aut gloria, cui studere debent f f. 49. , illos coerceret, ne invitae demum in id consentire cogerentur, in quod
consentire nolebant; controversae earundem eo modo cominponi poterant, quem Jus naturae praescribit, nec opus foret ad eas componendas vi armorum. Tumque nul- Ium foret jus Gentium voluntarium , cui perversi Gentium mores nonnisi locum iaciunt, & quo invita uti tenetur et iam Gens, quae rectius sapit. Quoniam vero sperandum non est, ut Gentes omnes snt, quae esse debebant, juri quoque voluntario semper erit locus, eo tamen discrimine, ut Gens, quae meliora videt ac probat, nonnisi invita illaesa conscientia eodem utatur, aliae autem , quibus veritas vel ianorum vel contemtum nomen est, incerta spe abreptae illo abutantur. Sicuti hominum quilibet fortunae suae faber dicitur; ita etiam Gentes non modo suae, verum etiam Gentium ceterarum fortunae fabri sunt, quae secunda, quamdiu meliora; adversa autem, quando deteriora sequuntur. Abst autem, ut tibi persuadeas, Gentem illam, quae rationis ductum sequitur, nee a veritatis tramite declinat, deterioris sore conditionis, quam cetera quae omne praesidium a jure voluntario petunt. Neque enim
his plus licet, quam illis, sed quod hae vi juris voluntarii impune faciunt inter Gentes, non tamen sine reprehensione re-- ctius sentientium cum detrimento gloriae I. 47. , cui studere debebant I. 49. ; illae jure a natura sbi tributo faciunt f. spa. 5 3.), nee sne laude recte sentientium, & gloriae suae consulunt f. 47. , quemadmodum debebant. Eadem notanda sunt in casibus aliis, in quibus us voluntarium a rigore
482쪽
sthae de jdire belli in causa dubia naturaliter competente δε- De iure belli Monstrata suist inter Gentes quoque valent. Gentes enim inter in causa δε- se non alio utuntur jure, quam naturali g. 3. . Quae igitur bia in gen de jure belli in caula dubia naturaliter competente demon- re notanda. strata sunt, ea etiam inter Gentes valent.
Quamobrem non opus est, ut hoc in loco denuo demon. strentur, nec ut repetantur, quae ad ea annotavimus, quamvis utiliter relegantur.
. g. 76. Quoniam quae de jure belli in causa dubia naturali- Mianda later competente demonstrata sunt, inter Gentes quoque va- specie. leant β. s 7 s. ; s Gens is causa dubia conditiones sitias aiateri , cum qua ips controverpa est, osserat, haec vero eas acceptare nolit: jus belli adversus eam eidem competit β. 1δOs. pari. s. Prinat. , es, si sumus armis, a parte alternera conditiones eqvae osserantur , eaedem acceptandae sunt ac bellum sniendum O. ii o 6. pari. s. Jur. vat. , pars utraque obligatur quaerere conditiones, quibus bellum vitetur, nec Geny, qua petit, alteram cogere potest, ut de possessone decedat g. 3 3 o9. pari. s. Jur. vat. 9, ac injustum bellam est, quod occupaudae posscst is causa suscipitur j. 111 O. pari. s.
Quoniam jus belli int eausa dubia naturaliter competens, rostquam imperia civilia introducta sunt, potissimum usum abet inter Gentes; ideo e re maxime esse videbatur, ut alibi de jure belli in causa dubia demonstrata hic repetita ad Gentes applicarentur, ne in jure Gentium, quod hic traditur, desiderari viderentur, quae in eodem sibi locum vindicant. Mm m a g. s 77. Diuitigoo by Corale
483쪽
46o Cap. V. De modo componendi
g. sT T. Tatio inter Gentes non licita, nee datur jus talionis Gentium voluntarium, sed si talio moribus tu rotista, ad jus Gentium consu tudinarium iniquum referenda. Tatio enim lege naturali prohibita g. 64 o. pan. 8. Jur. nat. , consequenter illicita .sTO. pari. I. Phil. prast. univ. . Quamobrem cum Gentes inter se utantur jure naturali I. 3.), consequenter inter eas licitum esse nequeat, quod naturaliter illicitum ; talio quo que inter Gentes licita esse nequit. Quod erat primum. Iam jus Gentium voluntarium eodem modo conditur, quo jus civile in civitate . a a.). Enimvero si jus civile conditur ex naturali, ex illicito fieri nequit licitum . 9TS. pari. S. Jur. vat. J. Quamobrem cum talio naturaliter illicita sit, per demonstrata n. r. nec jus talionis Gentium Voluntarium datur. Θod erat secundum. Quodsi denique talio communi quodam errore, quasi ea licita sit, moribus fuerit introducta inter Gentes quas dam ; ea utique juris consuetudinarii erit j. a 4. . Enim vero cum iniquum sit, quod juri naturae r pugnat j. a 39. pari. I. Phil. prati. vniv. , talio autem juri huic repugnet perdem strata v. I. jus talionis consuetudinarium iniquum est.
Quod erat tertium. Communem & olim fuisse, & hodienum esse errorem, . quasi talio sit aequillima, cum nihil aequitati magis consenta. neum existemetur, quam ut tantundem quis mali pati3tur, quantum fecit, alibi jam annotavimus, & quantum a vero distet falsa ista opinio ostendimus not. 64o. pari. δ. Jur. nut. . Orrum nimirum debet talio vindictae cupidini, a qua non mi nus Gentes I. 3.), quam homines finguli alienum habere debent animum 948. Pura. r. Fur. nat. . Non est quod
484쪽
exeipias, cupidinem vindictae non cadere in Gentem, ac ideo jus talionis ab eadem sine ea exerceri posse. Jus enim Gen-rium exercetur per Rectores civitatis, qui non minus assectibus indulgent, quam homines privati, ac potentia confisi in vindictam proniores esse solent privatis, quos haud raro in potentia a vindicta retrahit. Rectitudo actionum in Rectore civitatis non alia est, quam in privato, & eandem puritatem mentis lex naturae in illo requirit, quam in hoc exigit. Quemadmodum itaque privatus ratione regere debet actiones suas,
nihil dando affectibus; ita magis hoc fieri debet a Rectore civitatis, qui integram Gentem repraesentat f. 39. .
h. s 78. Quoniam talio naturaliter illicita etiam inter Gentes An injuria f. s 7 7.); talio autem in eo consistit, ut tantum quis pa- irreparabilistiatur mali, quantum secit g. 639. pari. R. Jur. nat. 9 p s cui eidem faciat
Genti ab alia injuria irreparabilis facta, aut quam reparatam iri non lacum. sperari potes, non licet Genti si idem facere, quod ipsa fecit. Qui jus talionis defendunt, idem pIerumque ultra limites,
Zos per naturam suam habet, extendere solent. Ita si qua ens legatos alterius trucidavit, aut nasis ac auribus abscissis ad mittentem remisit; huic quoque permissum arbitrantur, ut illius legatos vicissim occidat, vel nasis ac auribus abscissis ejiciat. Facile autem pater, tum talionem non fieri intra easdem persimas, laedentem scilicet ac Besam, ut fert talionis nais tura 639. Part. S. Iur. nat. . Quamvis itaque jus talionis esset aequissimum, quemadmodum vulgo existimatur; non tamen eidem in istiusmodi casibus foret locus, ac propterea inter Gentes raro usum haberet. Non tamen putandum, quasi jure talionis sublato adversus injuriam irreparabilem nutolum sit remedium: dari enim remedia alia, si Gens laedens laesae gravamina tollere nolit, prouti debet I. 367. , ex se quentibus elucescet.
485쪽
β. IT9. Quando im Quoniam talio inis Gentes minime licita . s 77. ilio fiat ma- multo magis illicita erit, s in fallo naturaliter turpi cossit. gis illicito. E. eL ponamus militibus fuisse promissum, ut foeminia
honestis publice violentum stuprum inferrent; cum istiusmo di stupra naturaliter turpia snt I. 3 3 s. pari. I. Iur. nat. , si vel maxime jus talionis moribus quarundam Gentium fuerit introductum, id vicissim suis militibus permittere non licebit: quodsi tamen fiat, talio multo magis illicita erit, quam quae in malo quodam physico, quod in se spectatum illicitum non est, consistit. g. 38O.
stando itire M Gens riteri a se in de injuria irreparabili satisfacere ηο-pti, redi M , aut sitissat bim iri spes nulla e sye videtur DD jdire puniendi in-Geus Is tra terminos aequos uti putest. Etenim si injuria irreparabilis se titi petiit. Genti lasar de ea satisfieri debet I. 366.s6 . . Quod si ergo laedens satisfacere laeta nolit, aut spes nulla esse videtur, ut satisfiat, cum laesae competat sus puniendi linientem β. a 7 a. & haec ad poenam patiendum obligetur f. iori. pari. r. Jur. nat. 9, lassia jure puniendi laedentem uti potest.
Quoniam vero jus puniendi infinitum est f. to 63.
pari. I. Jur. vat. 9, consequenter eidem limites prauigendi sunt ex circumstantiis praesentibus g. 9T T. pari. I. JEr. vat. 2,
poenaque gravior illicita, ubi levior sussicit β. io 6 s. pari. i. Diri nat. θ; Gens lasa, siquidem laedens de injuria irreparabili eidem satisfacere nolit, jure quidem puniendi uti potest, per demonstrata n. r. sed tamen nonnisi intra aequos terminos. Quod erat alterum. Equi Diuitiam by Cooste
486쪽
AEqui femini ex fine poenae & circumstantiisa quae eum obtentu vel facilem, vel dissicilem reddunt, aestimandi. Poena non aliud intenditur, quam ut Gens laesa in posterum se secura a metu injuriarum; secura autem esse nequit, si impune se laedi patiatur. Seeuritas ad finem civitatis pertinet cf. I 3ιγrt. δ Jur. nati , quam tueri idem ess ac punire, ut ideo jus
puniendi reserendum sit ad jus defensionis. g. 58 I. In poenam Genti adimi possunt res tam corporales, quam in- nitot m0dis corporales, veluti jura ad certos actus in territorio lasae: immo licite Gens puniri
quoque sumuntur ama in laedentem , nis aliter securitati prospici podit. poeit. Etenim Gentes spectantur tanquam personae singulares in statu naturali viventes s. a.). Quamobrein cum personis privatis in poenam adimi possint res quaecunque corporales & incorporales, sive jura quaelibet s89. part. 8.Itir. nat. t, Genti quoque in poenam adimi possunt res tam corporales, quam incorporales, veluti jura ad certos actus
in territorio laesae. Quod erat unum.
- Enimvero cum qui alterum laesit ad poenam patiendum obligetur g. t OTr. pari. r. Jur. nat.)ς si poena aliter sumi non possit, qua securitati satis prospicitur, quia jus puniendi infinitum sit g. io 63. pari. i. Jur. vat. , licite quO-que in Gentem, quae laesit, arma sumuntur. Quod erat alterum. Satisfacere de injuria irreparabili revera nihil aliud est, quam
poenam praestare. Quae igitur a laedente vel offeruntur, vela laeso exiguntur, poenae rationem habent. Quamobrem patet, absurdum non esse, ut in poenam laedenti adimatur res vcorporalis, vel ut laedens privetur aliquo jure ad actus in ter ritorio Gentis laesae eidem competente, veluti iure commerciorum, aut iure praesidii habendi, & quae sunt alia ejusdem generis. Immo gens quoque laedens privari potest jure, quod
487쪽
ipsi competebat adversus laesam, veluti ut haec vectigal nullum solvere teneatur pro mercibus per territorium illius transeuntibus, quod antea erat solvendum.Neque etiam absurdum est, ut in poenam solvatur certa pecuniae summa, quemadmodum mulcta in poenarum privatarum numero est j. 69O .part. S. Jur. nat. .Quods poena sponte praestetur,non opus est ut ad praesta dum vi adigatur, qui puniendus. Quodsi vero poenam re cuset, remediis coactivis opus est. Cum tamen intra aequo terminos subfistendum si g. 68o.); ex circumstantiis dijudicandum , quanta vis sit adhibenda, ut rinem poenae conse qui detur. Aliis igitur mediis non sussicientibus, arma sume re in laedentem omnino licitum. Equidem qui vim adhibet ad poenam sumendam , bellum gerere videtur I. III q. para. r. mr. nat. ; non tamen bellum inferre Genti diei potest, nisi qui vi armata ipsam Gentem poenam recusantem adoritur, Pro uti ex demonstratione de sumtione poenae bello annumeranda patet loe. est.) R ex ipsa propositione intelligitur. Qui enim poenam sumit a laedente, vim adhibet adversus eum, qui eandem recusat. Vis vero Genti inferri nequit, nisi armata.
g. I 82. Antequam Genti ob injuriam irreparabilem bellum inferatur, tentandum, num de p0ena praestanda conveniri, aut alio quodam modo bellum in- ea de udente capi pegit. Iure enim puniendi utendum intra' ferre liceat. terminos aequos i. S8o. , consequenter si sine vi poena
recipi possit, ad vim jus nullum est; si line vi armata, qua ipsa Gens petitur, poena capi possit, jus ad bellum Genti ipsi
inferendum nullum est. Quamobrem patet, antequam Genti ob iniuriam irreparabilem bellum inseratur, tentandum esse, num de poena praestanda conveniri, aut alio quodammodo ea de laedente capi possit. Quoniam qui laefit ad poenam patiendum Obligatur 6. Io II.
488쪽
part. r. Dr. nat. ἔ Gens, quae alteri iniuriam irreparabilem se. cit, sua sponte de ea satisfacere debebat, multoque magis poenam non recusare reposcenti. Quemadmodum vero perpauci sunt homines, qui poenae sese sua sponte submittere volunt; ita quoque Gentibus poenae odiosae sunt. Quodsi tamen ante tententur remedia leniora, quam ad dura procedatur; Gens sibi imputet, quod durioribus adversus ipsam sit utendum. Bellum ingentem post se trahit cumulum malorum,& eventus ejus dubius. Quamobrem cum quaerenda sit Omnis occasio, qua evitetur; poenae sumendae causa bellum non facile concipiendum. Immo haud raro praestat poenam interpositis, si opus sit, minis remittere , quam arma induere.
. I 83. Retoiso juris dicitur constitutio, qua in subditos alte- Netopso jurius Gentis decernitur jus, sive positivum, sive negativum, ris quid it. quo ipsa utitur in subditos nostros, seu breviter: est usus juris in alteram Gentem, qua ipsa in nostram utitur.
E. gr. Ita juris retorsio est, si ius detractus opponitur tuti detractus, scilicet si tu civibus tuis ad me di scessuris detrahis de ocimam bonorum partem, & ego vicissim civibus meis deci. mam partem detraho imperium tuum subituris, vel si tu civibus meis de haereditate, quae ipsis in territorio tuo obtingit, decimam partem detrahis, & ego eodem casu utor adversus cives tuos. Immo huc pertinet, si civibus tuis non permitto ut haereditatem, vel legatum capiant a civibus meis, quia tu idem meis non permittis. Huc etiam pertinet constitutio, ut jus ceradae vel hergewetti cesset respectu subditorum Gentis, apud quam hoc jus receptum non est. Huc etiam porro referendum, si tu prohibes, ne certae res Venales, veluti humentum, lana , pannum, exportentur in regionem meam, & ego vicis. sim prohibeo, ne exportentur eaedem, vel aliae in tuam. Haec juris retorsio non confundenda est cum retorsione injuriarum,
489쪽
An retorso nes juris in ter Gentes illicit inn
466 Cap. V. De modo componendi
quae in compensatione injuriarum consstit & in novissima de. cisione Electorali 81. probatur. quatenus enim injuriae verbales cum verbalibus compensantur, neque enim verbales cum realibus compensare permissum , ea inter Gentes locum non habet, quodssi vero reales cum realibus compensentur, retorsit Oredibit ad talionem 3. 639. pari. g. Iur. nat. , quae & ipse inter Gentes illicita &, squidem moribus introducta fuerit, ad jus consuetudinarium iniquum referenda 3. 377.). Re- torsioni igitur injuriarum in Jure Gentium nullus relinquitur
Iocus. Ceterum retorsio injuriarum & retorso iuris in eo conveniunt, quod eodem quis jure in alterum utatur, quod is in ipsum statuit, nisi quod in retorsone injuriarum committatur, ad quod non faciendum retorquens obligabatur, consequenter
jus sibi quoddam arroget, qui nullum habet. In retorsione autem jurium quilibet utatur jure, quod habet.
I. I 84. Retorones juris inter Gentes illicitae nou sunt. Cum unicuique Genti liberum sit de iis statuere, quae e re civitatis sunt, prouti sibi visum fuerit . I I. pari. 8. S g. 336. pari. r. Jur. vat. ; citra injuriam quoque statuere potest, quantum juris Genti alteri in territorio suo, vel apud se concedere velit, consequenter altera in ejus Voluntate acquiescere tenetur, ac ideo gravamen nullum habet g. s63.). Enim vero cum Gentes omnes inter se aequales sint I. 16. &quod uni licitum, id etiam alteri licitum . t 8.); Gens quoque altera statuere potest, prouti sibi visum fuerit, de iis, quae e re civitatis suae sunt, ac per consequens eodem
jure in illam uti potest, quo ipsa in se utitur. Quamobrem cum juris retorsio fiat, si id faciat g. 383. ; retorsiones juris inter Gentes illicitae non sunt.
Contingit equidem subinde, ut retorsione juris Gens, quae, eidem Bigitigoo by Corale i
490쪽
eidem Ioeum feeit, plus damni ex ea sentiat, quam emolumenti percipiat ex jure, quod in Gentem alteram statuit: tum vero id motivum esse potest, ut res in pristinum statum restituatur. Ubi vero id amplius integrum non est, sibi imputet, quod non
cautius mercata fuerit. In casu particulari rationes quoque particulares subinde dantur, quae rerorsionem licitam faciunt. Ita si alicubi aerada & herge*ettum in usu non est, quemadmodum extra terras Saxonicas & pauca quaretam loca alia, in quibus jus Saxonicum retentum, ignoratur, retorso juris nititur hoc principio, quod nemini quicquam gratis dare te. nearis, qui vicissem dare poterat 268. pari. 4. Jur. nat. , consequenter nec lucrum dare Genti, a qua in casu simili vel eodem nullum vicissim sperare licet. Natura enim, quae Gen. tes Omnes aequales facit, minime te obligat, ut alterius melio. rem facias conditionem, quam ipsa tuam facit. Nulla sane ratio est, cur uni prae altera competere debeat praerogativa quaedam.
g. 3 8 S. Quoniam retorsio juris non illicita est . 384. , Aa retorsio consequenter Gentibus saltem competit jus ad eandem g. juris si ne-
ITO. pari. I. Phil. prael. liniv. 9, quilibet autem jus suum re- cesitatis. mittere potest . a a T. pari. 3. Jur. natυς cuilibet Genti libertimes, uti sim jus retorquere velit, an nolit. Immo haud raro non desunt rationes suasoriae, ob quas r torso juris potius non fieri, quam fieri debet, veluti si ex prohibitione Gentis alterius nullum damnum sentiunt subditi tui, sed similis prohibitio potius damnum iisdem asserret. Subinis
de quoque maxime urgentes esse possunt rationes prohibitio. nis, ut eam aegre ferre nequeas, sed potius probare debeas. Interdum necesse est, ut jus retorqueatur, veluti si a vicina Gente exportatio frumenti prohibeatur, ne, si a nobis exporistatio permittatur, apud nos annona flagelletur. Retorsonem N n n a ita