장음표시 사용
371쪽
i apud Romanos pro varietate nouorum magistratuum, rprout in excelso magis dignitatis fastigio collocati, vel potestas eorum coarctata fuerar, appellari ab aliis ad alios licitum erat.Prima omnium facta fuerat ad populum Romanum prouocatio, ut author est Tit. Liui. L. 2. ab .con. Quae lex prouocandi ad populum aliquoties conspiciebatur repetita&a vita ut idem author historiarum Romanarum testatur. Longo post tempore praetoribus maxime prouincialibus adtribunos fuerat prouocatum Romam, ut est author PIutarchus
in vita Carseris; Lucius Florus in epitomatibus suis ad T. Limilita Quam prouocationem ad tribunos cum sustulisset L.Sylla Dictator, Pompeius Magnus restituit. Posteaquam
autem respublica ad monarchie statum fuisset redacta,prou catio ad principem interposita erat, a quo non permittebatur prouocare ut testis estVUianus in tr. ff. a quibus appell. non licet. Octauius Augustus ut Suetonius author est appetilationes singulis annis litigantium in urbe praetoribus dema dauerat urbanis qui in prouinciis lites exercebant, consularibus viris, qui singuli cuiusque prouinciae negotiis causis fuerant praepositi. sub Neronis dominati eodem Suetonio teste omnes appellationes a iudicibus ad senatum Roma num interponebanrur Caligula magistratib. liberam conces sciurisdictionem sine appellatione. Et quod a senatu ad Primcipem appellandi potestas non esset, respondit Vlpianus ind.
. i. Tacitus scribit, Iiberam quoque hanc potestatem cognoscendi procuratoribus Caesaris datam fuisse, ne ab iisdem arpellari dicerer. Sed propius ad rus nostrum accessum faciendo,generale pronunciatum proponimus, iudiee,iqur sem Lientiam clixit, non ad minorem veIparem edeum iudicem qui proxime nullo medio interueniente superior sit, pr uocationem interponi oportere, I imperatores, in principulis verbis, arie ationes qua recta ad principem factasum, mi
372쪽
dem Generatim hoc modo concludit Specul ins nunc tractemus,ab initio huius titul.qui citat l.praecipimus, Cod.eod. textum in cap. dilecti fili),I.ext.eod .in c.Romana,inci resp.de appell.lib. 6. Verum enimuero ad specialia magis ut deueni, mus, obseruare oportet discriment circa iuris canonici&χLuilis dilpositionem. Nam canonum iure sancitum est, ab infimo prorsus iudice, gradus ordine non seruato, recta ad Pont, ficem contra generale paulo ante propositum pronunciatum, appellationes interponi licere: C.ad Romana. 2. q. c. Sed forte
text.ille,ut mihi videtur, magis de auxili imploratione, quod sibi ab ecclesia Romana oppressi impertiri petunt, quam de iudiciali&proprie dicta appellatione accipiendus erit. Prinpterea textus magis apte huc adducitur in c. si duobus,&inta ad solicitudinem, exi. eod. Specul.& Robere. Maran. de hoc
peculiari pronunciato uberius disserunt. Ciuili autem iure constitutum est, omissb medio Principem appellare non licere. d.l. Imperatores tradit Specul.ind. g. nunc tractemus qui laudibus Imperatores effert,quod hi non patiantur ab inscriωrib.iudicibus se protinus appellare, atq hoc modo iurisdictioni iudicum nihil quicqua detrahere cogitet Attamen vel iure 4 civilii inspecto, nonnulli ediuerso casus nobis ob oculos versantur,quib vel mediis iudicib.omissis, ad principe recta prins uocatione interponere licet Primus est,' si appellationi recta ad principem factae aduerse pars nihil opposuerit: testegi. incidilecti filij x vhi Pan. do. ab Imoi ext eod. Panor. in C.resdi
6. Congruit hac in re forensis Austriacat consuetudo dispossetioni comunis iuris .Quauis vel princeps sua spote non attenta approbatione partis aduersae, prouocationem appellantis ad Regiministribunal remittere blet, ut iustitiam&ius in causi administret. Secundus esti casus, si consuetudo prouocatio
373쪽
LIag TERTIV s. 33snes eiusmodi summas admittat. Quiquidem in omnib. caussi&iuris articulis iuri comuni derogat. Sic rcstringi gi. mag.in C. a.in prin .de cossiet.lib. 6.d.c Romana.f. I. de appel. li. 6. licereXuascepto. ext. de for. cop. Tertius, fit appellas priuilegium 8 peculiare a principe obtinuerit, ut omissis mediis eunde protinus appellare queat,teste glossii d. c. Romana. g. I. ΦeXplanat Rober. Mar. hoc tit. nu. 372. Hic casus, cosuetudinis 'obser stuatione dubiu nullii habet. Naa Caesare Conceduntur quibus, da priuilegia, idq; norarb,ne alteri', si Regiminis subiiciantur iurisdictioni,aut nec ora aliis iudicib praeterqua cora se pri cipe summo conueniri: ut ab omni gravamine,ad se luoca tione interponere queant. Quartus,' si intermedius iudex no Iohabeatur ad cognoscendam causam idoneus vestradit i .in c. iscui,deiff.deleg.lib. 6.&inc. quia diligentia.ext. de electo.&Clea. potest. explanat Rob. Maran. hoc tit. num. 37s. Porro rite
circa iudices ordinarios&delegatos distinguit Spe asserescii ab ordinario iudice superiore proxime sequentem appellanduesse,excepto Pontifice A iudice vero delesato hoc obseruandum discrimen ut si mandata sit alicui iurii lictio ad causas cognoscendum uniuersas, cuiusinodi sunt curiarum episcopaliuofficiales seu vicariiepiscoporu, ad archiepiscopum tum, non autem ad episcopum ipsem velut ordinarium sit appelladum. d.c.Romana, in prin. Hoc modo' in ecclesiasticis huius pro λδ uinciae iussiciis adnuntium pontificis appellatio interponeda est,demu ad pontificem ipsum. Si vero quis a principe iurisductione mandata habeat, unicam tantu aut peculiare definiem
dicausam, princeps ipse sit appelladus.l. I.in prin .sfqs, a quo
appel.c. super quaestionu, exi. de off. deleg Ab ordinario autedelegatus ad unica causam, si sententia tulerit,ordinarius tum appellandus sit.d.l. I.in prim .resp. N a. fi .accedat text.in c.Cum speciali, eXt. eod. c.peruenit,ta. q. I. firmant canonistae in c. si sis Contra,eXt de sor.eopet.Quo de articulo plura tradidere Spocul.& Roberi.Maran. Forensi 'su quoq; receptum est, ut etsi
374쪽
3 Roc Essus IVDICIAR Regiminis excelsi iudices a Principe mandatam obtineanti risdictionem, ac ob id Principis vocentur desegati, imo prinuinciale sint principis consistorium tamen abusdem non arpelleturproprie princeps,sed supplicib.libellis caesae ad ipsum de uisitiantur, in quibus iam sententias Regimen dixit, ut insta exactius dicemus suo loco. Quod si cui mandauerit Regimen uniuersas cognoscere,definire causas: cuiusmodi potestatem habent,quibus iudiciaria est commuta cognitio limitum, iam dorum, agrorum&vinearum, iure emphyre uisos aprinci vel aliis concessorum,aeque ac si ad unicam &occuliarem in sim diiudicadam delegati essent, appellatur Regimen. pro uinciali praesideri assessoribus infra Onasum, quia re strictam habent iudicandi potestatem, ede causis Ilis appellationum Cognoscere queant, R egim en ipsium appellat ut,& si quem de legarint ad causam peculiarem definiendam, ab huius pnum ciata sententia similiter Regimen, non etiam prouinciales iudices subdelegantes prouocantur. At praeses prouinciae Aa striaesupra nasum liberiore exerceodi iudiciafacultate ps ditus est. Nam cunctae vel prouincialium, vel etiam cultatum aut ciuium causae appellationum, recto ordine in secundo iudicio ad ipsum deuoluuntur,i ab ipse discutiuntur Ab ipso porro Regimen demum prouocatur Magistratus municipalis& senatus Viennensis pariter de causis appellationum a praelo'
re urbano ad eundem deuolutis,iudicat,&ab hoc postmodum quoq; Regimen excelsum appellatur.Prouincialium procersi feciq; in lubditos suos limitatam obtinent iurisilietionem, Myrimum exercent tantum iudicium, secundum non. Nam ab horum quoq; sententiis Regimenappellatur.Nonnullis tamgcxpeculiari principis priuilegio etiam iudiciaria cognitio iaappellatio num causis conceditur.
375쪽
Vbi de hoe aniculo Iractetur. Hocpraecipuum in eopronunciatum: ex quacum causa, est a quouis gravamine tam extra iudicium quam in iudicio cuidam Hato, appellaripotes. Eus algutredecim in casibus, quit redec sequentibus numeru que adsinem explicantur,oconsuetudinis nostra obsera o-neugustrantur. Primassientia crimensit notorium. Secunda δή appellationi renunciatum. Tertia, remmis Daprincipefacta, anesiatione remota. Σώρου, insententia interlocutoria iure ciuili. diuinta, ab executione tentia. Senas debitum si sale . Io Septima, asententia contra conuictum se confessum lata. ID Octava, enuntia musamenta aperiantur, se hariae cripti inpossessionem bonorum haereditariorum mittantur. Is dona, astententia aduersus verum contumacem lata. 13 Decima sit tentia nulla. r. Undecima, iis causa abmentorum. Is Duodecima, in causa decimarum. I Tredecima, asententia, in qua victus non es in expensis tande
ARτic VLV quartus praecipuus causas complectitur, in quibus appellationis actus exerceri potest vel non. Qui tractatur' accurate a Specul.in g. inquibus autem casibus,hoc Irit Rob. Marant hic num. 278. Petr Ferr sub for appellat a sententia defin. Hic articulus subiectu appellationis insequoque continet. In quo quidem ut accuratius eundem explicem, generale hoc est proponendum pronunciatum ex quacun 2 que causa, atq; a quovis gravamine tam extra iudicium quam
376쪽
34 PROCESSU IUDICIAR. II in iudicio cuidam illato, si non sit nominatim appellatio intemdicta, appell.iri polis. Hoc modo concludit Accurssint qui re- stituerc. ff. de rei vcndic. Ea propter citra discrimcn&in ciuilibus grauioribus vel levioribus negotiis, in criminum causis appellandi potestas datur,t. S in maioribus laron tantum. l. li-
tigatoribus, Mi addictos. C. de appeti. Ad scopum generalis huius regu tae rectius peruenire licebit, ur examinentur casus, inquib.appcllatio no admittitur. Exinde enim facilius apparebid quibus in causis appellandi facultas sit concessa Primust itaq, casus, in quo est appellatio interdicta, sit, si in criminum caulis manifesta, notoria apparuerint crimina,*.praeterea.c. perue nil, cxl eod. quo modo etiam appellare nequit, qui testibusa probationibus euidentibus conuictus, sua quoq; sponte abstiquaestionu adminiculo crimen sibi obiectuconfessus est si C. quor. app. non recip. Si ciuiles spectemus causas appellandi se- cundo Tdenegatur potestas ei, qui appoliandi benencio renua'ciauit. l. fin in fin illis verbis: Si partes interse scriptura iniera 'nient aciscendum esse crediderint,neminipartiserere adprouocaridyli
auxiliumperuenire, vel vitam fatale obseruare: eorum pactione r mam ωαπμ-C.de temp.appell.l. I. g. siquis. F. a quib.apyet. non lic.Tertius i casus, ud princeps cuidam commiserit caulam, appcllatione remota. dictat i. infin. De effectu autem huius clausulae, anesiatione remota, plura disIerit Hostiens in summ. hoc tit. dc inc videbitus eod. Speculat in g in quibus, hoc Iis In omnibus his tribus casibus etiam forensis usus porcstatem
interdicit appellandi. Quartus sit iuris ciuilis dispositione in
specta, in sententiainterlocutoria,perl. 2. C.de episc.audiena in t ante C. quor app. non recip. anonum autem iurea quin uis gravamine siue in iudicio, siue extra iudicium illato, appes Iandi tacultas concessa est C super eo .cxt.de appellat Pluribu restringit modis hanc ciuilis iuris sanctionem Petr Ducnasia suis rogulis, reg. 2. Quibus adiunctum generatim volo, per mitti quoq; appellationem ab interlocutione ciuilis iuris vigore, si
377쪽
rcisi nimirum iusta subsit appellandi causa quod iudicis circui:- specti arbitrio comiticndum est ut tradit Bald. in l. ante sententiam, C.quor.app.non recip. Arbitrabitur itaq; iudex prouidus, causam eis appellandi iustam& probabile, si forte animaduerterit, damnum interlocutione illatu definitiva sentcntia reparari non posse teste Bart. in L 2.nu. 2 dc in t fin. fide app. reci p.
Rurcs causis, quibus appellatio ab interlocutionc conccditur, profert Spec.ins in quibus Millic Ioan Andr. in addit.hoc tit. Exemplo claro quartus hic illustratur casus, in appellatione a
Icntelia,quae super mometanea possessitone est dicta Vim enim hςc interlocutionis habet, iuxta l. vnic. C. fide mom. posT. fuer. p. Dicitur autem omentanea posscssito, siue momenti beneficiu celeris reformatio, restitutio possessionis, per vim vel alio do ablatet vel interpellato Iudiciu hoc violentiς,de quo in l. momentaneae, C. Vnd. vi celerite rac summarie expeditur Ab hoc ergo iudicio no appellatur,quo poliatus ante omnia est restituendus A reliquis autem sententiis iudicij posses rij appellare quis potest,quia definitiuae sunt,non interlocutoriae ut tradunt Accurs&DD. ind.l.vnic. C.sid. mom .poss.commode sic discernit Math. eseiab. tit. ff. de app. Consuetudo forens iuri hac in parte Canonu conformis est. Quintus appellationem t 8 ab executione sentcntiai prohibet ut probati. ab executioneappellarinopi festis est iure est constitutionipel. non recip. iuncto c.ei qui A. sunt etiam r. q. 6. tradunt Ca- non .in c.nouit illo,cxt.de appel.accedat l. ab executore T. eodem. regulam hanc diIcutit Specul. ing .in quibuS,num. .h.tit. Et quidcm interdu ab cadem receditur: ut, si iudex exequi volens lententiam, debitu exequendi modum no seruet, iuxta d. cinouit ille. tradit gl.in C.ad nostram,ext. eod. S in c. super quaestionem. g. r.ext. deorΕdeleg. in verb.executorem,itemgi. in C.
quod ad consultationc: aut aliud ex dolum in exequendo commiserit vel victrix pars dolo sentcntiam obtinuerit,l. 3. g.si exe-
378쪽
3 4 PROCE ssus IVDICIARIIcutor fide neg. gest firmat Spec citato loco vel, si victus sententia asserat& protinus probet tranactionem post sentetiam factam esse,quo casu si iudex exequi sententiam cogite grauato hoc ipso facultas conceditur appellandi arg. l. neque g. fin.
ff. de inius vocan.&l. 2. E. si quis caut Pluribus coarctat hunc Casum Petr. Duen. regula i. Consuetudine forensi ab executione quoq, sententiae regulariter no est appellare permissum: nisi forte aliquod gravamen incidat nouum, quod ingens ei cotra quem decreta est executio, praeiudicium parere. quod iustam deferendae appellationi causam praebere posset. Sextus casus, i si super fisci debito fuerit pronunciatum. Nam ab huiusmodi pronunciato appellatio est interdicta l. abstinendum, C. quor. appellat. non recip. Consuetudine fori, appellationes huiusmodi ob vel aliam causam sunt prohibitae quod scit de bitorum fiscalium nomine lis coram Resimine Camerae in ferioris Austriae costio sit, agitanda, definienda A quorum I iudicio appellare non licet. Septimus,4 si sit sententia lata ad uersus eum, qui est conuictus testibus, & propria voce confessus,iuxta l. 2. C. quor appel. non recip. Cui&consuetudo con- I gruit Octauus, i si sententia pronunciatum fuerit,testamenti tabulas aperiendas, haeredemve scriptum in possessionem bonorum haereditariorum mittendum esse.l.quisquis.Cod.quor appellat non recip. Illi quidem ex his duobus nunc recensitis 2 consuetudo consentanea est,huic non semper.Nonusassententia contra contumacem verum sit A .l.ex consensu.C.de appel. l. post edictum. g. fin .Edeiud. .properandum. .sin au I3 cm reus. C. delud. Decimus, i si sit lententia nulla. l. si constat. 1 f. de appell. l. si expressim .F. eod.ita tradit Petr Phil. COPI iel in consit. in . q. pari.&consit et r.ead. pari. Vndecimus,4 in causi alimentorum .i fin ubi Ang T de appeti recip. l. si iudex. is de his quisent siti vel alien. tur. Duodecimus, in cauria decimarum; C tua nos exir de decim.glog in clem. dispes'
i diolam, de iudic. Specul. d. g. in quibus Decimustertius, si
379쪽
ERTIVS. 3 Icum victus in expenses non sit condemnatus, victor ob id ad γpellandi ubsidium recurrere velit. Nam non potest. l. I. Cod. quand prouo non est neces tradunt Ant de Butr. &Ioan ab Imol in c. significauerunt,ext.de appell. In hoc tamen casus rensis usus diuersum obseruat.
WAE APPELLATIONIS TAM AB interlocutoria quam definitiva sententia,
H Conclusio prima inhoc articulo so,appestitionemvadatim ad aperiorem iudice aciendam ess . t cura: quigrauatus eis, eum appellitione uam apud acta iudicis, quisententiam dixit, interponere oportere . Confietudosori. Vbio apudquem appelliti eri debeat. Vsu orensis. Tertia conclusiosiiudex a quo,copia uinonpraebeat,appellans vel contestari vel veriorem appenrepotis. Diana conclusio: iudicis viri que erilistantiam nomina Messis exprimenda. Vsinsorensis. Is uinta conclusio diserimen circa modum appessandisatuit, inter
380쪽
QViNτο porro articulo huius achiis praecipuo, te modoti
forma interponendarum prosequendarumappellationum, nec non de earundem temporibus estetractadum ordine, conclusionibus sequetibus, quibus modus, forma appellandi significatur. Conesusio itaque sit haec prima, tappellatione gradatim ab inferiori adiudice superiorcm proximo ordine facidam esse .l.pnaecipimus.l.in offerendis C. eod. cuius quidem si-2 pra accurate magis est facta motio Secunda, qui grauatus est, eum appellatione suam apud acta iudicis, qui sententiam dixit,
interponere oportere: ut cocludit gl.in c. suggestum. versin vocem .eX. eod.&in c.appellatio, de app.lib. 6. C. videbitus .c.cum sit speciale ., c. sin .ext. eod. Philip .Franc. in c.s iustus Cn. eod.
Coluetudo forti est huic conclusioni cogrua. Nam in loco publicoru actorum eius iudicis,qui pronuciauit,appellationc pro 'sequi, donec osterat acta obsignata, una cum apostolis superiori iudici appellans debet. Iure porro caut st, appellante non esse 4 obstrictu i iudici pro tribunali sedenti appellatione osterre, sed vel ubiuis locoru, immo etiam soli tabellioni vel actuario id fa- ecce posse.Sic tradente Bald.in auth. quq supplicatio. in prin. Cde pre .imper. offer. sequitur Alexand .ina. .f.libelli. in addit.ad
s usui appellatoriusdioelius offerri potest praesidi prouincialium ipsi, siue is expediat causas,sive non vel etiam tabellioni vel se- Cretario, vel actuario, aut ei qui publicis est actis praepositus. Si vera sentetia praetoris urbani,vel senatusViennensis appellctur, plerunq; viva voce interponi solet appellationes iudicibus pro tribuuali sedentibus, ordinaria iudicia exercentibus Comcluso