Tractatus iudiciarij ordinis in tres libros digestus. Quorum primus Prolegomena alter causarum merita tertius decisoria iudiciorum continet. ... Authore Ioanne Baptista Schuuartzenthaler iurisconsulto, ... Pars prima altera

발행: 1613년

분량: 581페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

381쪽

elusio tertia, fiudex a quo prouocatur copiam sui non pra,

beat ut quia vel absit,vel metum appellanti incutiat diapyellantem viris probatis, honestis praesentibus contestari; vel recta superiorem iudicem praesto appcllare posse ut concludit Bald. in l. apertissimi. C. de iudic. ωm l. 2. C. de his qui per met.iud gi. expressa in vers maiori in clem. i. de appeti Rob. Marant hic. num Iss. Conclusio haec forensi, su negligitur; cum necessaria non sit. Quarta sit, tiudicum a quibus,ri qui appellantur, nec non litigantium nomina libello appellatorio exprimenda esse:

licet eius contra quum prouocatur, nomen inseri necessarium non sit. LI. infin. E. eod.&I.3.LLeod. firmat Andr. Alciat.in sua

prax iudici ad hunc tit Vsus rensis i etiam dictat, iudicum gnomina non quide propria, scd offichac dignitatis cxprime da appellantis tamen proprium nomen libello subscribedum,

aduetiae parti mentionem quoque necessario non esse faciem dam Ea propter etiamfusticere arbitratur Rob. Maran. si dix rit appellans verbo unico,anesio,vel, pelli adsuperiorem iudicem: iuxta textum expressum, qui, cosuetudinem nostram approbat,in l. .ffeod.firmat Bart.in l. i. g. si quis vcrs quaero quid si aliquis .ffeod Bald .ind.l.apertissimi. .deiud Panoninc.inter caetera. exta cod. Quinta conclusion sit discrimen statuens des is nitivisententiet Mintcrlocutoriet; si appelletur a sentctia dcfinitiua mox in continenti, a lata sententia,uiua tunc voce appellationem interpositam subsistere, sitq; fore, si appellans dixerit,

appellici autem ex interuallo, nisi scriptis appellatio sit facta,eflectu eam carere. l. i. in fin iuncta l. seq. feod.l.litigatoribus. ubi Accurs Bartoi Bald. MD LxC.eod.Specul.in .qualiter.in princip. hoc tit. Corn. cons. 9S. col. I. vol. . ita etiam concludit Ferrar in prax form appcll a sent desin in vers in his scriptis. Marant hoc tit nu. I 36. cum aliis sequentibus,post Syc.ind. qualitur nu. Is Vsu forensit huius discriminis ratio non habe ra,

tur. Nam in prouinciali iudicio eoq; ordinario publice semper viva voce vel simpliciter ad cautelam, vel sigillatim assententia

382쪽

3 8 PROCESSU IvDICIARII lata appellationes, discrimine sententiarum non attento,interponuntur. In extraordinariis causis a quavis sententia, interlocutione, vel decreto, semper seriptis sunt interponendae appellationes A sententiis item quibuscunque per praetorem urbanum vel senatum Viennensem dictis, viva plerunq; etiam voce grauati appellant. II Sexta, i appellationibus a sententia definitiua causas inseri non esse necesse L 2. g. I. Teod. traditur in t .ante sententiam. C. quor appeti non reci p. firmat Bari in t a sentcntia st eod. Se quitur Felin. in c.quod ad consultationem.ext.de sent.&reiud. ra Excipitur, t siquis a sententia cui propria sua consessione causam dedit, appellare velit ut tradit Ioan And. in c. Romana. . cum autem, de appellat in . Excipitur item, si quis a reductione ad arbitrium boni viri appellare cogitet teste Baldo in l.vnica. C. de his quae poen nom. Excipitur etiam, si,ubi tres similes sunt sentetiae dicti, victus nihilominus appellarit, iudex autem appellationi non esse deferendum pronunciauit. Nam ab limiuimodi pronunciato appellans, causam inserere appellationi necesse habet: teste Ioan Andr. ωIoan.ab Imol.in c.cupientes. de elect. in si Bald. in l. vntC. C. ne lic. in una ead .cau. ter prouoc. Excipitur denique, si delegato alicui clausula, Remota antigationccommissa sit cognoscenda cauti;tcste Innoc. in C.ut debitus.

3 Septima, t appellantem ab interlocutoria iustam probabiblemque causam habere, eamque appellatorio libello nomin tim exprimere oportere alioquin appellationem inanem fore.

teruallo appellatio fuerit interposita. d. c. ut debitus ., C. cum causam ibiq; l. in verbo dummodo, exi eod. texi in c. Cordi, de app.libr. 6.clem. appellanti .eod Bart.ind.eius qui num. 2.&8.ff. de appell.recip. Philip .Franc.in c.non selum. num J.de appell.lib. 6. Marant.hic. num. I 2I.&num. Ilo .ROta Romam,de cis. I.

383쪽

cis. I.titavi lit.pend.Roma.cons. 4I.magis copiose firmat Andr. Gail,lib.I.obser.pract.obseruat.13o Forensivat plerunq; non habetur ratio expressionis aut expositionis cauis, siue ab inter locutione,siue ab definitiva appellatio interponatur. Nam nec libellus appellatorius una cum processu causae primae instantiae transmittitur ad superiorem iudicemmec petente etiam appellante cauis inserutur apostolis:nisi quando victrix pars eo quod expense una cum principali causa non sint sibi adiudicatae appellauerit.Quo casu,ea causa nominatim apostolis inseri debebit. Verum hoc requisitum non utiq; deberet aspernari ut quod ingens commodum iudiciis affert, &iustitiae promouendar ansam maiorem praebet Resecatur namq; hoc ipse libido temeraria appellantiumme promistue grauaminibus siue iuste siue iniuste illatis, modblitem protelare possint, appellare queant; neve etiam appellationis auxilio, utpote innocentiae praesidio ad iniquitatis velamentum litigantes abuti videantur. d. c.cum speciali. f. porro. Q. ad nostram, ubi oss. in verb in suo ext. eod.l.prefecti prςtorio, fide minor.In foro ecclesiastico hq duet conclusones magis usu forensi exercentur,quam in foro ciuili. Conclusionem tamen hanc septimam quatuor restringit ca issibus Barth Socin in suis reg. Eali., de utraque disserit Petr. Ferrar in praxi. g. occasione loco supr adducto. Octaua, tappellantem obstrictum ess ut certiorem faciat is aduersariu appellationem a se interpositam esse: ut tradit Spe-Cul in g. qualiter num '. seq. Vbiri modum insinuandae appellationis aduersario,praescribit Vsus forensis exigit pariter, si quis extra ordinem a sententia vel decreto appellare velit, ut id libello oblato faciat, & idipsum denunciari aduersario curet. Idem Min ordinariis fit causis. Nam licet quis viva voce publi-ec appellarita sententia: nihilominus oblato post peculiari libello diem prosequend appellationis, iurisiurandi prςstandi de calumnia,horamq; a iudice definiri,&id,ut aduersario significetur decreto, postulare appellans obstringitur.

384쪽

31 PRecussus IVDICIARII Nona conclusio, t appellantem libollo appellatorio a iudicea quo prouocauit apostolos, literasved: miliorias instanter petere oportere. l. mic vers sufficit iis de libell.dimiss.c.ab eo,in princ de appell.lib. 6. firmat Innoc.in c. I.CXt.eod.quo pertinet textus in t eos. g. Vosolos autemstosffinterpositamprouocationemem iam nonpetente appelgatore sine aliqua diatione iudicem dare oportet, cautione videlicet de exercenda prouocarisne inposti minime abenda. CAC app. qui tamen textus magis congruere videtu cfforensi nostro usui: ut infra dicemus. Videndi item sunt ad hanc coclusionem Bart. S,DD. inci .g.apostolos:&4n4.quoniam. .C.eod. nec non inclem quamuis, cod. Mind. c. ab co cod. lib. 6.

PTIONE A PUELLATIONIS,

CAPUT OCTAVUM.

Formuia consueta. 3 Eadem per omnia requisita explicatur. V forensis seriacus. Armuti friacae ct ea deciaratae. PORRO de appellationum forma S coceptione agendum est. Simplex Tiureconsultorum seculo prouocandi forma fuerat concepta et unico verbo, Antigo, Prouoco,ut patet exl 2.1 Eeod.II quis libellos.C.eod. At ut supra dictum fuit,libelli necessariterant siquis vel a definitiva sententia appellare voluerat ex interuallo non incolinenti sicuti si ab interlocutione appellare quis voluisset Libellis appellatoriis inserebantur nominacorum a quo essent dati, id est ppellatis, aduersus quem,id cst, aduersae partis,&aqua sententia. l. I. g. sinat. E cod. Aduersarhtamen nomen omitti poterat. l. Scio. ff. eod. Gravamina vero eorumque causa iurecosulti proserri lcbant, verbo ms,vel quoddiceret ut patet cxl Romanus. Tuc tutor. dat.cXl.quaedaia

385쪽

TAm .he .cxl.vltima, ff. detur.patron.&cxl. vli F.quod cum eo. Consuetam n appellationis formam iudiciariam concipi Lmus hoc modo. Coram vobis egregiis, prudentibus ct circumflectu iudicibus utpote ordinaria vel demandata iurisdictione praediuae,prae. sentemst exhibet Mathius xdicta a vobissententiae nomine in causedrcontrouersia inter Si semundum agentem ex na,er eundem uiam reum ex alteraparte agitata quastententia dictin Mathias codemnatin erat restituere actori Publianumfundum, una cum artiseriis eiusdem, xec non damnis se expensis, quoru nomine in actionis libesio petiti uera acri,aesententia tenore denuo relata:Propones ob id erasserens sentium istam una cum omnibus articula quit eadeseris con mentur,

quodiura est argumenta Mathia Uringere.videatur,nussim o e scacem esse ipso iurerves aliquatenus ori esse queat iniquam est iniustam est inique diotam aqua idcirco oblato hocce libello victas prouocat adseverioris iudicis competentis, cuius insecundo iudicio, iudiciaria erit cognitio ribunal Petens denis i imperii σο los titera e dimisserias, quibuου acu estprocessum cause, eidem Osferre superiori iussici queat protestatione annexa perse non ieri, quo minuσ2ongruo est legitimo empore recipere aposiosis queat. Appellatori)est haec libelli torma, a sentctia definitiva oblati qua cuncta appellationis trequisita necessaria comprehenduntur. Nam prim 3 exprimitur nomc iudicis a quo prouocatur non proprium qui dem, sed iurisdictionem siue omcium eius cocernens, ut quarta conclusio supra proposita requirit nes non appellantis nomen proprium,Vna cum cognomine: nomen etiam inseritur huic libello adueris partis, quod omitti poterat. Ex hoc ilcm libello, secundo constat, appellationem apud acta iudicis eius,qui dixit sentenesam, interpositam elle, iuxta conclusionem secundam. Tertiis fit mentio rei vel cause in iudicium deductae, in quo iudicisscopus positus est. Quarto sententiae lata contextum libellus coplectitur, ut rectius intelligi possit,qua in re appellationem interponens grauatus existat. Qualitas siquidem graua minis exprimcnda est, iuxta legem I. g. i. s eodem tit. Quin-

386쪽

3s P Roc Ess Vs IVDICIARII tofit mentio libelli actionis, ut appareat, quemadmodum libello cotbrmem ferri sententiam oporteat. Sexto Plurium articulorum, quos sententia lata continet, meminit haru conceptio iuxta traditam formam in cap. Raynaldus,ext de testam. firmat gloss. in cap. fines de appellatestib. 6. Cum tot intclligantur esse sententiae,quot eiulciem sunt articuli, partes: l.etiam. cum ibi traditis exu de minor argum l. scire debemus. f. de verbor obligat wappellans uno forte articulo grauatus esse possit, ut ab eo peculiariter appellet reliquis articulis in suo robore permanentibus ut tradit Ferrar in praxi form. app.a senti defin in verb in illis passibus. Dicitur septimosntentiamprou ram esse nutum, quam clausulam appellans inserit, ut ostendat,

non quidem sibi necesse esse interponere appellationem, sed querela nullitatis sententiam se abolere posse Adiicit octauo clausulam, Myaliquatenus aeratioris cautelae gratia,vi,si nonnul' clam prorsus at iniustam, iniquam sententiam ostendore,& ob id appellationis remedio retractare possit, de quibus copio ς disserit Ferris.loco iam adducto Nono appellationis libeti ob lati appellans meminit, iuxta discrimen quinta conclusione supra recensitum. Decimo, iudicem seperiorem competentem se prouocare appellans asserit, iuxta primam Eo etiam quartam conclusiones lupralcriptas Postremo petit sibi impertiriapo stolos ex conclusionis nonae praescripto.

su forensit apud senatum Viennensem, urbanum praeno

rem viva plerunt voce citra discrime interponutu appellatio nes, interpositionis factae breuis fit per tabelliones annotati0

Apud prouincialem magistratu aut viva voce, idq; solum in oladinariis aliquando,N publice praesideri assessoribus consueti diebus iuridicis proitibunali sedentibus. Aut scriptis a quibus

uis sententiis interponi solent appellationcs , siue in ordina riis, siue extraordinariis uti supra octaua fuit conclusionere s latumis quidem hac forma In causa est controuersia interirtium actorem OSeium reum ex altera parte vertente, hae veluti is ι dica

387쪽

Hea dis fuit sententia tita in hoe iudicio inebιο euisu nomine semris eam Seiu intelligat se esse grauatum idcirco ab hac pronunciatione iuris potioris obtinendi gratia prouocat: paratu praesare cuncta , quae ad apperirionem hane prosequendam necessaria esse videbuntur: petit ob iddiem horamque certa rosequendi eandem p - nisi, est aduersario utim insinuari Apostolorum autem Vt faciat mentionem in hoc libello appellans, eosque petat, O suetum non est. Sed iudex per actuarium concipi curat sua sponte, nulla interpellatione appellantis interueniente Formam item consuetam proponere libet appellationis ab inte locutione Prudentes se circumllecti iudues. In lite o controuersa inter Lucium Valirium agentem ex una se me reum ex alteraparte eream hoc inclito iudicio agitata, Liaineterlocutoria mihi onu ιitprobandi iniunctum apuam quidem sententiam interlocutoriam, una cum omnibus articulas idem insertis, nusium, o iure, se inanem pro sus essero. ut ortealiquariwparte, quodlamen non concesserim

valida existerepset, assero tum utim vi iniquam se ni am rescindendam esse hiscepotissimum excausis. Prim quod ubito ernon cogni-

raritequepersecta caussit dicta. Secundo, quodcontra me absentem nunquam citatum legitimesit dicra. Tertio, quodmihi vitreo silprobandi onus iniunctum Postremo ἰm appareat, vespanisaduersa con

rione ac praesumptione iuris refragante de domini, mel proprietatis. rutoprobatissit mihi imposita Ob has alia causae, quae et eideincepstitis uni deducenda, ab haesententia, qua inis orauatum mestentio, tanquam inualida acetiam inissa, meritia libello hoc Oblato prouoco est appello adiudicem competentem quirecto ordine, de appelgationis causa infundoiudici cogniturus es. Insanie ob id est obnixepetens, libe Ios mihi impertiri dimissorios, quos una cum tibesio exhibere syperiori iudici queam adiunctaprotesatisnepe menonfieri,quo minud apo

Ios habere queam.

Forma hςc interlocutionis ea etiam requisita,quq superio bus conclutionibus expressa sunt complectitur. Et praetor e -

388쪽

men, quo appellationis forma a definitiva sententia probatur, alias quasdam habet clausulas, quibus ratio appellandi ab utraque sententia discernitur. Nam per clausulam 'se iure nullam innuitur, regulariter etiam interlocutoriam sententiam ipse iure nullam dici posse, licet ab ea ciuili iure appellari non possit. Haec namque dispositio appellationem prohibens,ad nullitatis querelam non extenditur argumen. l. si vero. g. de Viro. ff. solut matrim .c is qui de sentent excommun lib. 6.firmat Ferracin praxi for app.ab interloc.verb.fuisse. Inseruntur pὁDrb causae huic appellationi:vidistinctio sexta 55 septima conclusione supra proposita tirmarataque maneat.Libelli insuper oblati flamentio,viratum quoq; sit discrimen quinta conclusione comprehensum Dum iudicis superioris competentis fit mentio, non inutiliter in dubium vocatur appellans ab interlocutione, si principali in causa litem coram iudice a quo prouoca' uit, prosecutus sit, videatur appellationi renunciasse, an non. Distinguendo hoc dubium explanat breuiter Ferr forin. apy. ab interlocul. in verb causis, num 6 ad cuius dogma merere ro. Inseritur huic item clausula,contra meat tem,ex nonς comclusionis praescripto. Hec de libellorum appellatorioru formis.

PELLATIO IU V M.

APOST ILLAE. Continuatio.

Enicuti hispersequendi. N IVNest de temporibus appellationum agendum est,sor I sma itidem, ratione procedendi in appellationis secundo iudicio Tempora haec quadritariam considerantur. Pria mo, trespectu appellationis interponendae. Secundo, petendorum apostolorum Tertio, introducendae appellationis a tione,cora appellationis iudice. Quarto, prosequendae eiusde.

389쪽

PONENDAE APPELLATIONIS,

CAPUT NONUM.

Prima conclusio huius capitus iure Pandectam orcodicis appellationes interponi interbiduum in propria intra Iriduum autem in aliena causassere. Auidpropria causa, quid aliena pi Secunda: iure hodierno decendi interuassum interponenda appesimiloni definitum esse nia:appetitione vel iudicialem vel extraodicialem Uententia definitiva vel interlocutoria intra decendium a die sententia dictainterponendam es s su orenses. Maria, viderenaei atauu uua Hare vosentie Lat,ed -- tentiam prolatam est cotrast dictam essesciregrauatu oportere. Consuetudo forensis. uinta die appellante decimo horam, ibbelli inserere oportere. Onsseiudini orensis obstruatio. Io Sextajuri se consuetudini congruens agravaminesuccessu tem rupermanentcietiam ultra decendi id um appen posse. 1 Septimase nasententiae cause definitione ergravaminis inter locutionem complectatur, victuma definitiva anesiantem hi0raeiudici,sibi asserere, etiamsiab interlocutoria in ra decendium non appetiaris. ra μου forensis. Γ imo tempori interponendaru appellationum hae conclusiones ascribantur. Prima sit , iure pandectarum, Co- adicis appcllationes interponi,intra biduum inpropria,intra tria duum autem in alicna caula solere, i. i. g. biduum,fF quand sit appel.l.cos.f si autem, C.de appes. c.quod ad consultationem,

390쪽

316 PROCESSUS IUDICIARII ext de sent &re iud. Propriam appellat taurisconsultus Gusam, ex qua commodum aut incommodum praecipue ad nos pertinet Menam, ex qua ad alium, l. i. g.in propria. q. 2. IL, quan sit appeti. Secunda, iure hodierno docendij interuallum intcrponendet appellationi definitum esse;vt probat textus in authent hodie autem tribuitur cuilibet latium decem dierum C. de appell. d. c. quod ad consultationem c cum dilecti, exi de elect., elect potest. c. significauerunt, extr de testib. Tertia. sit,' appellationem vel iudicialem vel extraiudicialemia sententia definitiva vel interlocutoria intra decendium, a die sententiae dicte: vel gravaminis illati,interponendam esse alioquin sententiam rei iudicatae acquirere authoritatem, Mappellationem pro deserta haberi. Firmatur haec conclusi,d authen .ho- dic, illic, asententiae recitationenumerandum,d. c. quod ad consultationem, illic, quod cumpos decem dierum istatium, ententia in ea. thoritatem rei transeat iudicata qui adprouocationi ub dium intra Hiemporis non recurrit, appellandi ibi aditum denegauit cumper hoc videaturpe interpretationem iuris, Maesententiaeparuisse, tradit In lnocent ibi in verb.decendium,&in verbo,iudicare.accedat c. cessante., tradit illic Hostien extr eod. dcinc Romana, j. si Vero, eod. lib. 6.

Vsu forensisti ex statuto iudicij ordine receptum est pari iter, quod ius dictat, ut cuicunq; appellanti interuallum decendiitribuatur, a die sententiae definitiuae vel interlocutoriae numerandum, intra quod deliberet, appellationem interponer velit, necne necnon iusiurandu appellationis quod calumniae dicitur, subire praesente aduersario, cui hoc nomine denunciuri debet, vel eo per contumaciam absente, aut peregre degen te, intra illud tempus obstrictus est. Aliter statutu, receptum est in appellationibus a simplicibus decretis interponendis. Grauatus namque decreto, cuius ad notitiam peruenit, ab eo confestim sequente die appellationem interponere dc intra tridui spatium post, prosequi debet.

SEARCH

MENU NAVIGATION