장음표시 사용
391쪽
Lia E TERTI S. Quarta, indecendiisetale tempus appellare voleti effluat, ε&sententiam prolatam & contra se vel insuit udicium dictam esse scire grauatum, aut victum oportere.Sic concludit λgillatim o in c. concertationi,in verb. sciuerit,de appel.libr.6.& respondit Roman consit 3 3 in fin. Felinus in d. c. quod ad
consultationem firmat Accurs Bart. ωDD. ind. auth hodie.
Proinde ut iure antiquiore biduum, triduum ab initio utile erat,i. I. g. di zS, postprinc. Equand sit appel. ita decendium iure hodierno quo utimur, utile esse constat, progressu temporis quod efficitur continuu; nisi a die sententiae cursum suum inchoare,d.c.Concertationi, tradit Bald.& Castren in L auth. hodie, Specul in g. restat, hoc tit. Rota decis 27.eod tit in a liquis, Guid Pap. decis. 36 num. 88. Exemplum ponitur inhaerede quoque appellantis, cui non currunt ratales , nisi a die
scientiae, siue defunctus appellarii, siue ante appellationem interpositam vivos reliquerit, pertext. singui in l. fin C. spem den appel. tradit Philip Franc in c. ex ratione , nam 9 4 extri
eod. Ita si aduersus ablentem, ignorantem sententia lata sit, non ex quo pronunciatum est, sed ex quo cognouerit pronunciatum appellans, decendium curret. Cum itaq; decem fatales
dies continui sint, in ii-mri festi, profesti dies computandi
sint,liisque omnibus appellatio interponipoterit, i. I. V. defe-tiis,illis verbis. Emu Mictorum dierum obseruationim appenti num eos minime seriaiuectionem Accurate etia explanat Guil. Haneton in pari ter iud proc. hoc tit. Consuetudo forensis' appellationis decendium a die sentetiae dicis,citra distrimen Rientiae vel ignorantiae appellantis computat, siue cauis apud municipalem magistratum, siue apud prouincialem in iudicium sint deductae. Nam apud prouinciae iudices publice sententiae quaeui, iuridicis diebus solenni more pro tribunali sedentes, pronunciantur,nulla peculiari denunciatione partium praecedente. Eo quod litigantium quossibet coram hoc iudicio causas agentes, vel sua sponte non vocatos per se, vel ipsorum
392쪽
318 P, C Essus IVDICIARII patronos praesentes, ad audiendas sententias singulis diebus iu- ridicis esse oporteatine ulla ignoratiae causim,rstendere possint. Quia quod publice fit, omnibus cognitu existere debeat.
At vero cum accidat aliquando, ut extra ordinem praeses, aliquot ex affessoru vel aliorum Puincialium numero causas cognoscant iuridice ac definiant:eamq; ob rem litigates nomin tim ad publicanda sententiam citandi sint tempus tum decen- dilex eo quo sciverit grauatus, aut victus latam cotra sedentemtiam es Einitium capere solet:Sicut etiam fatale biduum, triduum appellandi in simplicibus decretis a die scientiae incho,tur. Apud magistratu urbis, sententiae dicuntur p sentibus e iam litigantib. Ea propter vel a die sententiς dicte; vel adleuistia tempus trium iuridicorudierum numerandum est. Festiui autem dies ordinari,in fatales huiuta odi non computantur. Quinta sit, idie appellantem decimo, horam quoq;libello inserere oportere. Cum decendiu momento temporis ad aliud Vsq, momentulabatur&fluat,d.aum .hodie d.C.quod ad Cosublationem gi inclem sicut ad appellationem, in verdia die, uta de appeti Marant hic num. 2o3. Hora itaq; diei apponi debet, ut cognosciqueat sitne decendium lapsum an non Sicutim dum certum praescribit Specul.in d. g, stat,num 3. Felin.ind.C.quod ad consultationem, numer 26. His congruunt quae
tradunt Alex. Δ Ang. in L huiusmodi, T de verb oblig. Angel
ini. I.E. si quis caut Alexin consit. 73 vol. 2. Verum usq; adeo mi arctam dinumerationem consuetudo forensis non obseruat: quae S totam diem, qua primum sententia dicta est, fatalibus
Io cxta, i in qua usus communi iuri cogruit agravamine successu lcmporis permanente etiam ultra decendiilapsum appe, lari posse. Sic concludit Ioan . Andr.in c. dilectus, 2 ext de re seripi. Bald .in l. L. col. 2. in in versic. secundo quaero, C.de Cp, scop. audien Speculat.in g. restat, hoc titul Angel in dicta au inent..hodie. Proin qui comestus est in vincula, quamdiu deti
393쪽
E s. v netur,grauatur, ktamdiu potestas ei appellandi conceditur, ut probat Marant hic num. M6. Septima, si una sententia&causae definitione grauami onis interlocutionem coplectatur, victum a definitiva appellantem, nihil praeiudici)sibi afferre, etiamsi ab interlocutoria intra decendium non appellarit: viconchidit Innoc ind.c. quod ad consultationem,cuius dictum amplectitur Bal. ind.gcneraliter, g. i. verssin. C. de reb cred.But mi arbitro col. pen.ffqui faliud cog sequitur Felin. ind. c. quod ad consultationem Vsus forensis suadet, ' tappellans a sententia hocpacto mixtimi, ista,exprimat libello appellatorio, velitne a tota sententia an ab eiusdem alicraparte, definitionis nimirum vel interlocutionis appellare, quod&nominatim apostolis est inserendum.
me Lethaeconclusio notanda lapsolos liati Io durum petendas ab appellanteo recipiendos es. Olim quandopetebantur. HImmapsolorumstaterem Wadissententiatita, an a die interposita appestationissuat. Forensis usus.
diuomplices r. vo lorum conssuasormula. SEcv Noo tempori petendorum apostolorum haec appliacetur concluso, t apostolos spatio triginta dierum peten fidos ab appellante&recipiendos esse quam probat textus in l. iudicibus, illic, verumniam riginta die satis,ex dissententia de-
394쪽
36 PROCE ssus v DICIARII sinit untsintra, gesta una cum relatione, id est, ut Aecursius imterpretatur, cum apostolis, C eod. accedat c. ab eo, aulaniatis intrabo. Hes,instanter apostobpetidebent, se eidemistra dinum ι--pina iudice exhiberi,ic de appellat. libro S. c. ei qui , . iudicia hus, 2 quaest. 6. Antiquitust petendi fucre apostoli, spatio quinq; dierum. 3 c. ab eo,2. q. . Vtrum autem 4 petendorum apostolorum s tale tempus a die sententiae latae, an a die interpolitae appellationis fluat, diuersimode interpretes sentiunt,sed hoc modera mine concludendu foreputo, visi appellans latam sententiam cognouerit, illico a die sententiae latae ei hoc tempus labi. Sin minus, ab eo die quo cognouit sententiam dictam cum ab eo demum die facultatem sit adeptus appellandi. Hoc modo est interpretanda d. l. iudicibus C. eod. sicque concludunt gloss& Gemin in d. c. abeo, Roberti Marant hic numer 22 . Vbi 4 hanc aequiorem longe sententiam esse affirmat. Forensis usus idiscrimen hoc non obseruat,nec ordo iudiciarius appellantem adpetendum apostolos astringit, sed iudex a quo fit prouoc tio ossicio suo non requisitus ab appellante, eidem apostolos impertiri una cum actis obsignatis debet Apostoli autem 4 ID belli dicuntur dimissorij, qui post interpositam appellationem a qualibet causa, a iudice a quo est prouocatum,ad superio rem . qui de appellacione cogniturus est, iudicem dantur. c. cum sepe de appellat. lib.ε. l. vni .ff. delibet. dimiss. Qui quidem di- uersae sunt qualitatis. Nam si deseratur appellationi, dimisso- si vera vocabuli appellatione Sin minus, refutatovi dicuntur libelli alias reueretiales nuncupantur, aut testimoniales, quod de facta appellatione testimonium praebeant.
Apostolorum autem consueta est haec conceptio t.
395쪽
imp fr. Quae conceptio conformis est formae expretarida micassic. Sense-autemBerarum taliseis,ope Titiumasententiaisu quae interit dicta in E delibest dimita.&c post appellationem. f. serma. 2. q. .
396쪽
36 PRoe Essus IVDICIARIIT E Myo Ri insuper appellationis introducendae, Vel quo appellans superiorem accedere iudicem dcbet, conclusio
rensiis usus tepori huic quod iungitur prosequedarum appellationum fatalibus, praefinit certum spatium: nimirum ut appetilantes interpositam a se appellationem, illico post decendium lapsum intra quod est appellatum,mensis unius interuallo cotinuo prosequantur,processum ac causam a iudicio a quo prouocarunt, una cum apostolis iudicio superiori offereda recipiant. Mapud acta publica seu Cancellariam inferioris Austriae deponant: non autem negligenter protrahant alioquin appellatio pro deserta habenda, Miudicanda sit. Id quod de appellationbbus a sententia vel interlocutione interpolitis accipiendum est. At quae a decretis interpositae sunt simplicibus obstringitur appellans ut supra memini intra tridui spatium a die interpositi nis causam&acta ordine collata&obsignata recipere,, iudicio superiori apud acta cidempublica praesentare.
quendu appellationibu ersniendis, iure de nisum esse . Secunda: appellantia a se necessaria causimpedito,longitu anno, vabiennio, reminindulgendum. s quo temporestales prosequenda appention sint numerandi. Trem,sis excause impedito vetvltra biennium prosequori. anesi
397쪽
Lia ER, TERTIV s. 363 a Lationis nomine te insit concedendum, restitutionis eis neficio in integrum σψnon ess .
rauaria, iudicem a quo, artenta distantia locorum sequasitas e sonarum est negotiora, annum Ebiennium coangustareposita Tempus alicui actui a lege praescriptum praeci eruandum a iudice. Decendium interponenda appetiationi a iudice nec augerinum nui pote' Nec consensipartium. diuod etiam in teporepetendarestitutionis in integrum, si habera Forensis consuefudo.
I Deetiratio, quomodo sequando iudex te u rosequenda est Lenda anesiationis coangustare vesprorogareposu-
a Num necessaria in appetiationibus a decreto. Ε, postremo ad prosequutionem appellationis quod pertinet, haec pariter conclusio prima adaptacla est sannum vel iusta interueniente causa biennium prosequendis appellationibus atq; finiendis, siue a definitiva sentetia siue i
terlocutoria interpositς,&vel extraiudiciales vel iudiciales extistant, iure definitum esse. Quam conclusione probat textus in auth et qui appellat impertitur annus, intra quasecudumst communi reris cum aduersario De exequatur,autsi iusta causea intercessisset,abin annus indulgeatur, quo transacto,lite non copleta, rata mane sentetia. Cui astipulatur texi in c.cum sit Romana illic, huiusemodi appellationibus annus indulgetur, aut ex vicessaria semidenti eos biennia sn .eX.eod.Cl.sicut,eod.3-I.nouel.dc iis qui ing.ad app.ubia
Secundi i huic tempori conclusio congruens sit, appellanti niustaru necessaria causa impedito,longius anno vel bienio tempus, quantum neccsse fore animaduerterit iudex, indulgendum. Quam probat Decrcialis in ca ex ratione illic, dummodo
398쪽
3s P Roc Ess V I DICIARI prosequutionem eius scilicet ut pmcedentia exprimunt verba, postbienniilapsum perimpotentiam vos confiterit omisisse, mimmu quod iussi vestra debeasprriudicium generare ext eod. Idiis psum explanans Guili Haneton hoc tit scribit, appellatori ad prosequendum, etiam tertium annum indulgendum, si annus integer ad appellationis cauis consummationem necessariussit: vigore d. c. ex ratione Etsi vero ingens sit Doctorum con-3 flictus, i a quo tempore fatales prosequendae appellationis sint numerandi tamen crebrior est sententi ab interposita appel- . lationis die dinumerationem hanc faciendam esse: ut decidit floss. mag. inclem sicut,in verb a die, eod. Salic in t fin. g.illud. num . . Cod de temp. appeli., ibi Bald.qui communem
hanc affirmant. Tertia sit coclusio,si 'iusta ex cause impedito,vel ultra biemnium prosequendae appellationis nomine tempus sit Concede-dum, restitutionis ei beneficio in integrum opus tunc non esse. Nam qua ratione primus no labitur annus impessito ipso iure, eade ratione nec secundus fatalis annus curret. d. c.e ratione. ubi glossi in fin Diuersum quidem censuere Innoc& Panorm. ind. c.ex ratione:impedito scilicet alterum annum iure ipse i bi , ut necesse sit postmodum restitutionis auxilio appellantem subleuari.Conclusio tamen prior iuri magisvi aequitati est consentanea.
Quarta sit, iudicem a quo est prouocatum, attenta distantia locorum, qualitate perso narum, ac nego florum, annum vel biennium coangustare,&appellandi breuius adprosequendam apPellationem tempus praefigere posse. Quae limature Husio Decretali, cum sit Romana. Id quod utillic tradit ossofficio iudicis disterni magis potest,quam verborum senitu exprimi. l. ratum T de solutio L quo enim. g. Iulianus. Tremrat hab C. apostolicae exi de donat. Alias generatim statue cdum est. t tempus alicui actui a legePraefixum seruari, nec a iudice, nisi iusta de legitima subsit caula, viliaci angustari posse l.
399쪽
LIBER TERTIV s. 3sse Intinuus.s.secundo,fide verb.oblig. Haec effectu in tempore prosequendarum appellationum habent,non autem in decen- dij interuallo ad appellandum lege statuto. Hoc etenim a tu γdice nec augeri nec minui potest:vi tradunt gloss. anomstar, in praeterea.ext.de dilation Sicuti nec consensust unanimi li 8tigantium id licet ut tradit Accurs in auth offeratur C dedit. contest Philip Franc ind. c. ex ratione.Bald. ind.auth .hodie. Idem decidendum de tempore ad petendam tin integrum re s
int .rest Forensis usus ut est supra dictu exigit ad proseque rodam appellatione a definitiva vel interlocutoria sentetia, interuallu unius mensis alapsu decimi diei fatalis numerandum. Sed a decretis simplicibus, tridui ab interposita appellatione spatiu. Etsi porro conclusum sit supra, traditum, tannum, bien niuii fatales tam finiendae quam prosequende appellationis non
restagante sentcntia Panormitant m d. c.cum sit Romana. esse praefixos,eosq; iusta necessaria causa intercedente iudice qui dixit sententiam vel interlocutus est,tam exitus quam prosec tionis nomine Coangustarepota:attame hoc ita accipiendu est. ne interioriudex hac in parte lege dicere superiori, a qua nos cedat, sed ut intra hoc lepus appellationis causam decidere debeat,videatur.C.ex insinuatione.C.venientes.ext. ood. Sed tantum appellanti, ut nimirum is intra constitutum tempus,quam tum in se fueris situm, nec silperior iudex impediat, apDellationcm suam, finireri prosequi obstringatur. Quod rite est hoc pacto interpretatus Guil Haneton. in sua praxi iudiciar tit de app.Sic quoq; iudiciarius ordo forensis, usust meam datives , triduum appellanti,ut is quantum in se est,appellationem suam intra id spatiu& prosequatur, finiat. Verum idipsum propter grauium negotiorum multitudine, quibus excellum Regimen impeditur, obseruari nequit. Ea propter appellans adennitiva sententia impertiti sibi apud acta publica inferioris Austrie literas dilatorias vulgo appellamus Schub singulis angariis a die
400쪽
3ς PROCE ssus IViICIARII quo causam, acta obsignata una cum apostolis obtulit, incho 'andis, quousque sententiam declararit Regimen petere obstructus est. Estq; illud trimestre tempus continuum,cui&seriae scribuntur. Et si ullum eiusmodi interuallum appellans praeter-habi passus, literas haste no petierit,appellatio pro deserta habe
tur, nili restitutionis beneficio adiutus, appellatio in suo vigore remaneat. Est autem harum literarum torma talis