장음표시 사용
531쪽
Tatio, si quid probaret, non evinceret omnem invoca tionem Sanctorum esse superstitiosam; sed eorum tantum , de quorum existentia pruduns suspicio oriri pos set. R. II. N. Α. intellectum de culta publico, et E clesiae Romanae authoritate munito. Ad probat. C. A. N. C. Quamvis aliquorum Sanctorum acta multis sa hulis sint inquinata , stricte tamen moraliter certi sumus , eos in rerum natara extitisse, veraque Sanctitate , aut Martyrio illustres fuisse, tum ob antiquissimum eorum cultum; tum etiam ob authoritatem Ecclesiae, quae eum sit columna ac firmamentum veritatis , stricte moraliter uertum est, eam Praeci Pere non posse cultum etiam materialiter tantum superstitiosum. Ipsi Protestantes fateri coguntur, Apostolos tuter Sanctos ri merandos esse , quamvis de eorum plerisque Pactet admodum , de eorum morte autem , praeterquam S. Iacobi , in divinis litteris nihil contineatur, nullaque existant acta nuthentica et genuina, sed apodrypha, eκ Abdia fabuloso authore ut plurimum consarcinata. Ad
Confr. T. A. N. C. Coluerint pauci quidam Hispani Sa ctum viar , Angli aliqui S. Amphi halum , uti et Lemovi-
censes Eusebium Caesariensem : at eos non coluit Ecclesia Catholica , quae sollicite cavet, ne quis malas dolus aut error in cultum Sanctorum irrepat, ut rectus sit u dique, et I bis expers, honor quem Deo et Sanctis ex-hthei. Neque ex eo capite fas est, Sanctorum cultam et invocationem abrogare, quod malitia hominum simplices quandoque in errorem abripiantur: secus et Sacramentorum usus tollendus laret; cum certum sit eo proterviae homines aliquos devenisse, ut Sacramentis tudipissime abuterentur.
532쪽
DCCXLIX. Diees. Sicut Ethnici pro seliei partu
ad Lucinam, pro sanitate recuperauda ad Aesculapium, vel Apollinem , pro frugibus ad Cererem , pro exorando triumpho ad Martem, atque ad Deorum suorum pulvinaria supplicationes instituebant : ita pari superstitione Catholici pro avertenda peste ad Divos Rochum et Sebastianum , pro inveniendis rebus deperditis ad S. Ant nium Patavinum, pro depellenda oculorum infirmitato ad S. Aloysium , vel S. Luciam , pro effugandis daemonibus ad S. Ignatium, vel S. Anastasium etc. Co fugiunt. Ergo invocatio Sanetorum est superstitiosa. R. N. A. Maximum est Ethnicos inter et Catholicos dis-erimen hac in re. Nam I. Etheniet supremum adorationis latreuticae honorem eu cultum Diis suis deserebant ; Catholici vero cultu longe inferiori, nempe du-liae, Sane os eolunt. U. Ethnici certis solummodo re-hus Deos suos praeficiebant, potestatem illis tribuentes
independentem omnino ae supremam in re quadam de- torminata , putabantque nec triumphum a Lucina; nec frugum abundantiam a Marte, neque a cerere sanitater,
peti posse: Catholici vero profitentur , christum pol
statem omnem atquo excellentiam sibi a Patre comm
nicatam habere i neque putant ita ab uno Sancto aliquid Petendum esse, ut non etiam existiment, alterius Sancti intercessione id ipsum obtineri posse. Caeterum quod hos potius prae aliis Sanctis in certis quibusdam casibus implorent, ideireo fit, quia Sancti illi vidi
vis Miqua peculiariter illustres fuere , vel acerba quἷe que in determinato membro pro Deo passi sunt: vel quia experientia didicimus, hos determinatos Sanctos in quihusdam necessitatibus saepius a Deo opem impetrasSe, quam alios. Nimirum Deus saepe vult holus Sancti C.
533쪽
DE INVOCATIONE SANCTORUM. 53 1 intercessione miraculum aliquod , aliud vero alterius intercessione patrare: cujus rei causam solus ipse novit,
qui dividit propria unicuique, sicuti vult.
cONTROVERSIA V LDE CULTU SANCTARUM RELIQUIARUM.
hyter , Manichaeorum, Eudoxii, et Eunomii cirda Reliquiarum cultum errores renovavit; docuit enim colendas non esse Sanctorum Martyrum Reliquias , earumdem cultores cinerarios appellans: Signa apud Sacras ReIiquiaesseri solita asserebat esse praestigias, Basilicas Martγ-rum declinandas, Catholicos vero, qui ibi orarent, quasi immundos vitandos esse. Sectatores habuit impietatis suae Constantinum Copronymum , Claudiam Taurinensem, Albigenses , Wialel fitas, ae Protestantes. Lutherus Sem. de cruce scribit: Quoniam Reliquiae Sanctorum nihil sunt aliud, quam Iidelium seductiones, ne deinceps poρυli Deos alienos colant , ρlacere sibi, ut omnes hujusmodi reliquiae estIssime sub terram amscondantur. Similia habet Calvinus tum in Institutione sua, tam in admonitione de Reliquiis. Calvini sectatores non intra verba tantam stetere, sed factis ipsis comprobarunt, quam acertio odio Sanctorum Reliquias Prosequantur. Henricum enim VIII. Angliae Regem ii,
tali , qui SS. Albani, Edmundi, et Thomae Cantuariem Z a
534쪽
b3α ARTICULUS VI. CONTROVERSIA VI. sis Episcopi veneranda ossa concremari iussit , in GaIliis Sancti irenaei Lugdunensis, antiquissimi Martyris, S. Hilarii Pictaviensis, S. Martini Turonici, S. Bon venturae , S. Francisci Paulani reliquias , ut refert homdurius , sacrilegis oneratas ludibriis ignique absumptas diabolico furore in profluentem Projecere. DCCLI. Antequam Catholi eum de sacrarum Reliquiarum veneratione dogma stabiliatur, Nota I. Sermonem hic non esse de supremo cultu latriae, sed de Ionge inseriori, nimirum duliae, eoque non absoluto , sed relativo tantum. Cum enim Reliquias nullam haheant excellentiam absolutam, sibique intrinseeam, sed relativam tantum, quatenus nempe habent relationem ad Sanctos; debetur illis veneratio dumtaxat relativa , quae sic ad illas terminatur, ut non sisthi in illis , sed ad Sanctos transeat. II. Reliquiarum nomine non tantum intelligi corpora Sanctorum , vel partes eorum, Sed
etiam vestes, aut alia eorum usu vel atta tu Sacrata ,
iuStrumenta Martyrii, v. g. vincula, gladios etc. ΙΙΙ.Cirta cultum Sanetarum Reliquiarum duplicem institui Posse quaestionem, unam dogmatiis, aliam disciplinae. Quaestio dogmatis est, an licitum sit colere, honorare, ac cultu sacro. prosequi Sanctorum Reliquias. Quaestio
disciplinae versatur circa modum et circumstantias hujus cultus, nimirum an ossa an torum collocanda sint
in aureis vel arge uteis thecis, in loco magis conspicao ran accensis cereis honoranda, an in publicis supplica- ionibus circumferenda: an po sint dividi, et in diversas mundi partes transmitti et an possint, vel debeant altaribus itiseri ete. quae omnia non ad substantiam dogmatis, sed ad disciplinam mutationi obnoxiam pertinent.
535쪽
DE CULTU M. RELIQmΑRUM. 133 DCCLII. Ut doctrina catholica magis eluceat, Statusque quaestionis circa praesentem materiam magis innotescat , iuvabit reserre verha Concilii Tri lentini . quod Sess. XXV. in Decreto de Invocation et Reliquiis Sanctorum ita loquitur : Mandat Sancta Syn
dus omnibus Discopis ut Adeles diligenter instruant , docentes eos Sanctorum quoque Mamurum , et aliorum cum Christo oloentium sancta comPOra , quae pipa membra Dorunt Christi, et templum Diritus Sancti, ab imo ad aeternam ollam suscitanda , et glorifcanda, a stilibus ueneranda esse : Per quae multa beneflcia a Deo hominibus ρraestantur : ita ut 6 rmantes, sanctorum Reliquiis penerationem , atque honorem non deberi; ori eas, aliaque sacra monumenta a Melibus inutiliter honorari; atque eorum Opis impetrandae causa Sanctorum memorias frustra frequentari; omnino damnandos esse, prout jam pridem eos damnapit, et nunc etiam damnat Ecclesia. DCCLII l. Conclusio. Pius, licitus, atque utilis est Sanctarum Reliquiarum cultus. Prob. I. Authoritate Scripturarum. IV. Beg. Cap. XIII. dicitur: Quidam sepelientes hominem, viderunt latrunculos, et Proire runt cadauer in seρulcro Elisei. Quod cum tetigisset ossa Elisei, rerixit homo , et stetit suster Pedes suos. Ergo multo magis cultus Sacrarum Reliquiarum proderit , si solus contactus , abςque intentione cultus, vitam homini reddidit. Ergo Deus cupit honorari ossa
Sanctorum suorum. Act. Cap. V. resertur, plurimos a
gratos sola umbra Petri sanatos fuisse. Ergo si tantum valuit umbra transeuntis , multo magis valebit corpus jam cum Christo regnantis. Act. Cap. XIX. dicitur : mi
εutesque non quaslibet Iaciebat Deus per manum Pauli :
536쪽
534 AROCULUS VL CONTROVERSIA VI.isa ut etIam super tangit dos deferrentur a corpore eius sudaris . es semicinctia, et recedebant ab eis languores, et virittis nec uam egrediebantur. Certe qui tanta fiducia snflaria ot semIcinctia B. Pauli ad suorum sanationem infirmorum adhibebant, ea singulari aliqua ven fatione prosequebantur, alioque Ioco et pretio habebant, quam sudaria, quae vuygarium hominum in USa eMent. Ergo cultus reliquiarum , quem Dens tot miraculis Confirmavit , non est superstiliosua, sed pius , utilis et honestus. Incredibilis pro octo videtur mihi Protestantium pervicacia, qui viventiam qnidem corpora, et res iis admotas eximia ali tun virtute ad patranda miracula donata misso satentur : Mortuorum vero cadavera , et Ossa , vel quo eumque res eorum contactu consecratas virtute
huiusmodi praedita esse praefracte negant. D CIUV. Prob. II. Authoritate Patrum. S. Athanasius in Vita B. Anto uti scribit, relictum sibi fuisse ab Antonio pallium tritum , a Uitque e Legatarius --toorii benedlati, qui tritum pallium cum m tote imperio eius meruerat accipere, Antonium in Antonii
muneribus amylectitur, et tamquam magna haeredit te ditatus . laetanter per pestimentum recordatur imaginem sanctitatis. De eodem S. Antonio refert B. Hieronymus in Vita S. Pauli Eremitae, quod is Pauli tunicam ex foliis palmarum contextam adeptus, illam, in reverentiam Pauli, i uere solitus fuerit diebus tantum soleinnioribus , Paschatis nempe, et Ρentecostos Idem S. Hieronymus Epistola XVII. ad Marcellam. mari um ubique smulcra Meneramur , et sanctam fauillam oculis apponentes , si liceat, etiam Ore contingimus. Et tu Libr adversus Vigilantium. Dolet narυ-rum reliquias pretioso veriti selamine , et non uel
537쪽
DE CULTU SS. RELIQUIARUM. 63spannis , pel cilicio colligari, uel proiici in sterquilinium, ut solas Vigilantius ebrius et dormiens adoretur. Ergo sacrilegi sumus, quando tolorum Basilicas ingredimur 3 Sacrilegus fuit Constantinus Imperator, qui sanctas reliquias Ἀndreae, Lucae, et Timothei transtulit CPolim : apud quas daemones rugiunt , et inhabitatores V iIantii illorum se sentire yraesentiam con sitentur Τ Sacrilegus dicendus est nunc Augustus A cadius , qui ossa B. Samuelis longo t te ore de
Iudaea transtulit in Thraciam 3 omnes Episeopi non solum sacrilegi, sed et fumi iudicandi, qui rem uilissimum et cineres dissolatos in serico et pase aureo δε- portaperunt 3 Stulti omnium Ecclesiarum ρπuli, qui occurrerunt sanctis Reliquiis: et tanta laetitia, quasi
praesentem sisentemque Proρhetam cernerent, susceperunt , de Palaestina usque Chalcedonem jungerentur postulorum examina, et in Christi laudes una uoce r sonarent Τ S. Chrysostomus in Orat. de S. Ignatio ait.
Etenim si Elisei tempore quidquam accidit huiusmodi,
et sepulcrum mortuus attingens mortis uincula disrupit, et ad uitam denuo reuersus est; multo nunc ma-os , cum abundantior est gratia, cum viritus operatio copiosior est, licet conditorium ipsum cum fide tangentem , magnum inde virtutem attrahere. Idem Serva. de virtutib. et vitiis : Vissisti . quanta sit Sanctorum pirtus: non enim ipsorum oerba tantum, sed et ςesti menta unioersue creaturae Sunt peneranda. Eliae modo e Jordanem dioisil : trium ρuerorum calcei ignem calcarunt: Elisei lignum aquarum naturam mutaςit, et se rum in superficie natare coepit: Virga Moysis rubrum mare diuisit , : Pauli sestes daemonea eiecerunt: umbra Petri Iugavit mortem : Sanctorum Marorum e
538쪽
536 ARTICULUS VI. ConROVERSIA VI. nis imp robos daemones e uisit. S. Augustinus Sem. CCCXVII. , alias XCII. de Diversis. de S. Stephani reliquiis ait : Exiguus puluis tantum Populam COI gregavit. Cinis latet, benescia Patent. Cogitate Charissimi, quae nobis Deus seruet in regione Oipo rum, qui tanta ρraestat de puluere mortuorum. Et Epist Ia CCXlI., alias Cli I. ad Qtaintilianum, de ho uore Sanctorum Reliquiis deserendo scribit: Portant sane
reliquias beatissimi et gloriosissimi Martyris Stephani,
quas non ignorat sanctitas pestra , sicut et nos fecimus , quam conuenienter honorare debeatis. Similia hahent S. Basilius Boin. in Psalm. CXV. et Homil. de M. Martyribus. S. Gregorius Nyssenus Orat. de S. Theod ro , et de S S. XL. Martyribus. S. Gregorius Naaiana. orat. XVAL de S. Cypriano , et orat. III., quae est prima invectiva in Julianum. S. Cyrillus Ierosolymit. Catech. XVIII. S. Asterius in Encomio Martyrum , et oratione de S. Phoea. S. Ephrem in Eneomio omnium Sauctorum. μ. Isidorus Pelusiota Lib. I. Epist. LV. Theodoretus Serm. VIII. eqntra Graecos. S. Joaunes D mascenus Lib. IV. de fide orthodoxa. S. Ambrosius Serm . XClII , et Epist. XXII. ad Marcellinam. S. Gaudentius Brixiensis in Trael. de Dedicat. Basilicae. Prudentius in Hymno de S. Laurentio. S. Gregorius M. Lib. V. Epist. L. ad Palladium etc. DCCLV. Prob. III. Authoritate conciliorum. Gangrense' Can. XX. anathema dicit iis , qui Basilicas et Memorias Martyrum, id est, loca , in quibus sunt Martyrum reliquiae, contempserit. Carthaginensa V.Cau. XLV. Praecepit, ne altaria absque Reliquiis Ma
tyrum exstruerentur. Bracarense III. Can. V. Statuit,
in supplicationibus thecam reliquiarum gestari debere
539쪽
DE CULTU SS. RELIQUIARUM. 63ν manibus Episcoporum, aut aliorum Sacerdotum, populo praecedente, et sequente. Daonense Can. XXV. iubet Reliquias Sanctorum non poni in Ecclesiis, ubi non sunt clerici, qui sacris cineribus psallendi frequentia non famulentur. Nicaenam II. Act. III. ait rSeruator noster Christus fontes salutares Sanctorum Reliquias nobis reliquit, multis modis benefleta in debiles fundentes - - atque id per Christum , qui in lysis habitat. Et Aut. vII. Episcopos aut Clericos deponi ii
het, Monachos vero et laicos communione privari, qui reliquias Martyrum contemnunt, et non ut rem saCra
DCCLVI. Prob. IV. Ex antiquissima praxi Melesiae , sive Fidelium. Antiquissima et genuina Aeta S. Ιgnatii M. Antiocheni reserunt, quod corpore ejas Romae a seris consumpto , solae duriores sanctarum ejus Reliquiarum partes relictae sunt . quae Antiochiam δε- latae sunt , thesaurus sane inaestimabilis ob Martyris gratiam Ecclesiae relictus. Ecclesia Smyrnensis in Epistola Ensyclica , quam resert Eusebius Lib. IV. Iist. Eccles. Cop. XIV , posteaquam narravit, Judaeos Proconsulem Asiae munuisse , ne S. Polyearpi Smyrnensis Episcopi et Martyris eorpus Christianis donarpi, alioquin pro Deo, ut criminabantur , ab ipsis colendum, subjungit: Centuris pertinaciam Iudaeorum aduertens, corpus illud in medio collocatum, ut moris est ipsis, concremacit. Atque ita nos demum ossa illius gemmis pretiosissimis chariora , et quovis auro puriora coli gentes , ubi deceb e, condidimus. Quo etiam in loco nobis , si feri ι oterit, conoenientibus concedet Deus nain talem illius Martyrii diem eum gaudio celebrare. Fi kles magna Semper reverentia proseuuti sunt cathedram
540쪽
538 ARTICULUS VI. CONTROVERRIA ULS. Jacobi Episcopi Ierosolrinitani , ut narrat Eusebius Lib. VII. Hi ἀt. Eccles. Cup XIV. Pontius Diaconas in Vita S Cypriani memoriae prodidit , fideles summo studio linteamina et oraria substravisse se ut S. Cypriani
sanguinem exciperent , et ne Martyris cruor in terram defluens. absorberetur Saeviente Persecutione ossa Martyrum ab Ethnicis vel combusta fuere , atque in aquas inlevia , aut per aerem dispersa , ut Martyrihus Lugdunensibus contigisso narrat Eusebius Lib. V Hist. Eceles. Cap I: vel eum ossibus animalium, et hominum ast mortem damnatorum commixta sunt, ut diligentiam Christianorum fallerent, qui ossa Mart3rum Iegere . e que debito, cultu venerari consueverant. Qua de re consuli potest Honoratus a S. Maria Lib. V. Animadver- sionum in regulas et usum Critices , Dissertat VI. Art. I
S. Vigilius Episcopus Tridentinus sbeeulo IV. ad finem
vergente, venerandaes SS ΝΜ Anauniensium Sisin-nii, Narurit , et Alexandri Reliquias taediolanum S. Simpliciano, S. Ambrosii Successori, ac CPolim
S. Ioanni Chrysostomo transmisit , ut constat ex eius
Epistola ad utrumque data, in qua SS MM. Passio describitur. Deniquo ali Ecclesia Dei semper pro haereticis habiti sunt , qui negarunt Sanctorum Reliquias licite , pie, niquo utiliter a fidelibus coli, ut patet in
Vigilantio , Eunomio, Eudoxio , eorumquθ GSe.Iis. DCCLVII Proh V Ex miraculisia Deu& quam PI rima patravit miracula, quibus gratum sibi esse ostendit sacrarum Reliquiarum uultum rigo. P. Aia S. AMiarius Pictaviensix in Libro contra Constantium , laque de sepulcris Martyrum seribit: in illis ubique Gemones mugiunt , aegritudines depellantur, admirationum vera cernuntur. S. Gregorius. Nazianzenus Orat. XVIII