장음표시 사용
551쪽
DE CULTU SS. RELIQUIARUM. - θ49s; mus in Mart3ribus merita honorabant, quae sibi deesse sentiebant. Vide Card. Vincentium Gotti de vera Ecclesia Christi, Artio. XV. Paragr. II. Num. XVIII.
Caeterum si EccIeqia universa sae . IV. errasset, Cultumque superstitiosum dilaudasset, nonne inferorum Portae , contra ac Christus eidem promiserat, adversus eam
praevaluissent 7 Ad confirm. N. C. Idcirco Lucilla morito objurgata fuit a Caeciliano, quod ossa cuiusdam hominis mortui, etsi Martyris, sed nondum vindicati , et ab Ecclesia agniti, ante sacram Communionem osculis veneraretur, ut ipse S. Optatus loco citato narrat.
DCCLXVII. Objicitur V. Infirmitas argumenti eκ miraculis petiti. Miraoulis , quibus Deus Reliquiarum
cultum a catholicis comprobasse dicitur , non fuere vera miracula, sed praestigiae, quibus Daemon utitur ad seducendos, atque in noxia hao superstitione detinendos Catholicos. Ergo. R. N. A. Nam I. Saepe per Sanctorum
Beliquias patrantar prodigia miraculis Christi et Apostolorum aequalia , quae vires totius naturae creatae ,
adeoque etiam daemonum, longissime superant. Ergo quemadmodum miracula Christi et ApostoIorum evidenter credibilia erant , tenebanturque omnes qui miracula illa viderant, aut ab aliis fide dignis intellexerant, credere in Christum quamvis de miraculis illis non haberent evidentiam veritatis , sed tantum evidentiam credibilitatis : ita etiam cultum Sanctorum , ao Reliquiarum licitum esse honestum , atque utilem ore tere tenentur Protestantes. Christus ipse, aeterna Patris sapientia , Ceu-suit miracula sua sufficere, ut tamquam Messias ae v rus Deus ab omnibus agnosceretur. Disci pesis enim Praecursoris sui Matth. Cap. XI. interrogantibus : Tu es , qui Menturus es, an alium expectamus 3 pro responso
552쪽
ARTICULUS VI. CONTROVERSIA VI. allegavit sua miracuIa : Euntes renuntiate Ioanni quae audistis et vidistis. Caeci sident, claudi ambulant , leprosi mundantur, surdi audiant , mortui resurgunt , Pauperes epungelizantur. Et JOan. Cap. X. v. 37. Si non facio oρera Patris mei, nolite credere mihi. Si autem facio , et si mihi non pultis credere , osteribus credite , ut cognoscatis et credatis, quia Pater in me est, et ego in Patre. Profecto si ita ratiocinatur Sapientia divina , non obstantibus Pharisaeorum calumo iis , omnino necesse est dicere , miracula ipsius suffecisse ad fidem certam doctrinae ejus conciliandam; eosque graviter peccame , qui doctrinae ejus , miraculis comprobatae, fidem habere noluerunt. II. Christus Matth. Cap. XXVIII. v. 26. dixit: Ecce ego uobiscum sum omnibus diebus , usque ad
consummationem saeculi. Quomodo autem Christus cum Christianis est, si eos tot saeculorum decursu zonStanter decipi permisit prodigiosis in speciem daemonis operibus Τ Quotquot Christiani pietate ac religione prae r
liquis noruerunt, a temporibus Apostolorum ad nostra usque tempora : quotquot Sancti Patres et Ecclesiae Doctores do trina eminuerunt, unauimi consensu indubitanter crediderant, divina virtute fieri, ut subinde ad preces piorum viventium, ad invocationem Sanctorum in coelo reSuantium , aut ad contactum Sacrarum Reliquiarum, mortui fuerint suscitati , aegri etiam immedlicabiles subito sanati, daemones e corporibus mortalium expulsi. Joames Apostolus Dist. I. Cap. 11Ι. v. 8. ait de Christo : In hoc apparuit Filius Dei, ut dissoloat opera di
boli. Quomodo autem haec vera forent , si tantam per XVIII. saecula potestatem exercuisset daemon, ut miracula Christi et Apostolorum esset imitatus, iisque Omnes pios, multosque ex iis doctissimos constanter de-
553쪽
DE CULTU SS. RELIQUIARUM. 561 cepisset Τ Prosecto insani eerebri est similia asserere , cum dacmon numquam eiusmodi potestatem in veteri Lege habuerit , numquam habiturus sit in Lege nova. III. Protestantes nullam prorsus rationem afferre possunt, quae' aliquam pro habilitatis, aut prudentis suspicionis umbram habeat, miracula illa praestigiis daemonum adscribendi. Dicunt equidem interesse daemonis ,
ut foveatur superstitio; hactenus tamen Prohare numquam P0tueraui, neu umquam poterunt. vel tenue Superstitionis vestigium extare in Sanctorum invocatione , ac Reliquiarum cultu. Certe si Lutherus in Germania , aut Calvinus in Galli is ea patrare potaissent, quae per
reliquias, aut Sanctorum invocationem patrata saerunt, nullus Protestantium daemonem faceret miraculorum
DCCLXVIII. Dices I. Incorruptio cadaverum admscribi potest causis naturalibus , potestque viribus naturae haberi. Ergo ex illa nihil probatur. P. A. Potesta lscribi aeris temperiet, pollincturae seu balsamationi ,
naturali temperationi corporum , aut terrae , in qua cor pora sepeliuntur. R. D. A. Incorruptio corporum qualiscumque adscribi potest naturalibus causis, C. A. Incorruptio persecta ao diuturna, qualem in aliquorum Sanctorum corporibus admiramur, N. A. et Conseq. Corpus S. Francisci Xaverit, in calce viva sepultum , incorruptum permansit praeter naturae ordinem, quo sit ut carnes calce conteolae facilius exedantur. Corpus S. Ludovici Bertrandi praeservatum est a corruptione , quam vis in loco alluvionibus obnoxio, cum intestinis adeo ad corruptionem proclivibus, terrae mandatum suerit.
Corpus S. Theresiae viginti duobus annis ab ejus obitu , repertam est incorruptum , integrum , nexibile ,
554쪽
352 ARTIC DLUS VI. CONTROVERSIA VI. succi plenum, ac si pridie terrae mandatam fuisset,
ac suavissimum essundens odorem. Corpus S. Magdalenae de Paetetis Florentinae non a putredine tantum, verum etiam ab ariditate conservatum est, caro illius jam ultra sesqui saeculum mollis, flexibilis, atque ita palpabilis , ut digito compressa elevetnr, et ad pristinum statum redeat remoto digito. Lingua S. Joannis Nep ' mucμni A. 1725. , nimirum CCCXLII. annis ah eius obitu, integra inventa est, mollis, flexibilis, figuram,sormam et colorem linguae humanae retinens ; quamvis Iingua inter caeteras corporis humani partes omnium Maxime sit corruptioni obnoxia , quod fibris carneis sit contexta magna sanguinis copia repletis , qui si suo careat fluxu ac circulatione , statim corrumpitur. Ex quo patet, incorruptionem corporum aliquorum Sanctorum, his circumstantiis veςtitam , adscribi Prudenter uon po se aeris temperiei, dispositioni corporum, aut naturali ingenio soli , in quo tumulata fuerunt , praesertim cum nulla adhibita fuerit pollinctura atque ici eodem statu perseverent quamvis aeri exposita: Secus rationem dare cogentur Prolestantes, cur par incorruptio in aliis non deprehendatur fidelium , aut novatorum eorPorthus , quae in eadem regione , eademque saepe in crypta tumulantur. Vide Proverum Lambertinum , seu Benedictum XIV. Tomo Iv. de servorum Dei Beatificatione et canonizatione, Parte I. Cnp. XXX. DCCLXIX. Dices II. Besolutio et ebulitio sanguinis S. Januarii non excedit vires naturae. Ergo ex illa nihil evincitur pro cultu Beliquiarum. P. A. Dici potest l. quod in ampullam vitream, in qua sanguis il- Iias conservatur, calx injiciatur , quae bullas excitet, ut Iiquor fervere videatur. Il. Dici potest eam oriri ab
555쪽
553 DE Ct3LTU SS. RELIQUIARUM. antipathia ut sympathia; quia cruor debet opponi capititit effectus hic habeatur. IlI. Hujus liquefactionis causam esse calorem ; quia multi iique praegrandes cerei in Ecclesia , aut in Sacello, et altari prope sanguinem
sunt incensi, magnusque hominum est confluxus; quo fit ut calore rarefiat sanguis in ampulla contentas , eo
modo, quo liquores in tubis vitreis rarefiunt. IV. San-gnitiem S. Ianuarii nihil aliud esse, quam materiam aliquam artificiose compositam , ae pro sanguiue S. Ianuarii Neapolitanis obtrusam, quae in armario Passim sicca maneat et dura; in Ecclesia vero, dum capiti opponitur, liquescat et ebulliat. V. Id adscribendum esse subterraneis Vesuvii montis exhalationibus. R. N. A. Resolutio et ebullitio sanguinis S. Ianuarii tam luculentum est prodigium , ut eo viso complures Protestantes , atque inter eos Principes etiam viri Catholicam Religionem limplexi fuerint.
DCCLXX. Ad I. probat. R. N. A. Nam I. Sine uulis probationibus, indiciis ac testimoniis, turpissimae fraudis accuqantur viri nobilissimi , Car 'inales, Archie- p i scopi, Ecclesiustici nobiles, viri saeculares primarii,
qui trecentis fere annis ampullam illam ex suo armario produxerunt. it. Est omnino incredibile , si qua fraus intercessisset, eam numquam per tam longi temporis decurAnna detectam fuisse in frequentissima civitate, quae hominibus doctis, sagacibus , et expertis abunde instri
cta est: ad quam plurimi ex ciliis provinciis quotidie
confluunt, qui nullo laborant stadio res Neapolitanas amplificandi. III. Nulla experientia Ostendi potest, sanguinem concretum in persa calce liquefistri , aut ebullire.
DCCLXXI. Al l l . H. hunc quoque exceptionem l
556쪽
ARTICULUS vI. CONTROVERSIA VI.
tus fuit, sanguinem hominis occisi, ubi post aliquot
menses aut annos Eoneretus est et exsiccatus, rursum
fieri liquidum, si eiusdem hominis capiti apponatur. II. Quia sanguis S. Ianuarii quandoque liquescit non prae- fiente capito, sed tantum praeseu te particula ex ossibus Sancti illius Martyris. li I. Quia sanguis non raro in ipso armario reperitur liquefactus. IV. Quia oppositas capiti aliquando liquefit intra pauca minuta, aliquando post
aliquot horas, aliquando usque ad vesperam durus Permanet. Iam vero si ex sympathia sanguis liquesceret, et ebulliret, neque haee fierent sine capite , neque m dis tam diversis coram capite. DCCLXXII. Ad III. N. A. Nam I. Si calor esset Iiquefactionis causa, citius liquescere deberet aestivorem Pore, quam h3bernor atqui saepe contrarium fit, ut Neapolitanis omnibus notum est. II. Testimonio os eulantium Certum est, ampullam vix esse tepidam. III. Nullo hactenus experimento ostensum est, sanguinem eXsiccatum, aut materiam aliquam sanguini ex siecato similem calore fluidam reddi , iterumque reverti ad dur,tiem , ac saepius sic per annum liquescere , ac indurari.
DCCLXXII I. Ad IV. N. A. Ut enim nihII dicam,
Ecclesiam Neapolitanam in re tam gravi deceptam a Protestantibus dici ab que ullo prorsus sandamento, quis umquam tam mirabilem praeparabit mixturam , ut at quando in armario clauςa reperiatur liquida, aliquando dura siccaque: aliquando tunc primum liquescat, ac agrisuerit exposita, deinde iterum concrescat subito , atque ita, ut post aliquot saecula iisdem viribus sit praedita ΤDetiique vel haec mixtura sic esset praepa ta , ut non liquesceret, ebulliretque nisi praesente capri , t vel ut eo Mstem essectus produceret , capite non praesente. Si pri-
557쪽
DE CULTU SS. RELIQUIARUM. 55bmum ; numquam liquesceret materia illa, nisi obiecta
capiti : at vero contrarium subinde accidere experientia testatur. Si alterum; Constanter etiam ac semper, capite non praesente , liquefieret; quod tamen plerumque non fit. Itaque urs nulla efficere potuit materiam essectas suos sine ulla certa lege producentem; natura enim musta
DCCLXXIV. Neque suffieit ad id evincendum, quod
a Gaspare Neumanno Medico Berotinensi materia dici Praeparata , ae mortui capiti admota, semel ex sicca et nigra evaserit liquida rubraque. Ut enim similit adociliqua inter illam . et sanguinem S. Ianuarii daretur , deberet materia illa Ne manniana , iam lique tacta , ad priorem siccitalem, duritiem, nigroremque relire, iterumque capiti admota liquescere et ehullire . idque non uno solum alterove die, sed saeculis integris. Ut autem persecta esset simili tuflo, dehoret materia illa aliquandoeiliris , aliquando serius liquefieri. ac rubeseere . aliquando liquida fieri ab ente etiam capite: et ut omnia paucis absolvam , omnes at in varietates sanguinis S. Ianuarii exhilistre; c 1od a N limanno numquam praestari potuit. DCCLXXV. Ad V. R. Mnntem Vesuvium non
tam vicinum e se Neapoli , nec eius exhalationes sermpor tam vehementes esse , ut vel minimam vim exercore possint in sanguinem S. Ianuarii, qui media in
Urbe, atque intra Ecclesiam conservatur. Praeterea si V suvii exhalationes hujus liquefactionis causa forent, cur non aliorum quoque sanguis concretus, eadem in Urbe
mortuorum cupitibus oppositus, liquefit, atque ebullit 3 Patet igitur, stupendum illud prodigiam vires naturae superare, quidquid obganniant Protestantes. Quod sic. ii Ioanne Danhawero dicas, resolutionem atque ebul- A et 2
558쪽
556 ARTICULUS VI. CONTROUERSIA VI. Iitionem sanguinis S. Ianuarii inutilem esse, aleoque a Deo non proficisci, cum Deus inutilia non patret prodigia. R. N. Α. uoc prodigium a Deo patratur ad incredulos ad fidem pertrahendos, ad arguendam Novat
rum temeritatem , atque ad comprobandum Sacrarum
Reliquiarum cultum. Vide Ioannem Stiltingunt Socium Bollandianum Tomo VI. Septembris in Addendis ad XIX. diem Septembris sol. ete. DCCLXXVI. Objicitur VI. Incertitudo Reliquiarum. Historia Ecclesiastica redundat exemplis scelestorum atque impiorum hominum , qui nequiter falsas rei, quias confinxerunt, et mercata turpissimo ae sacrilego venales habuerunt. Ergo vel propter hanc ipsam incertitudinem Sanctorum Reliquiae nec debent . nee P sunt coli. P. A. S. Augustinus Lib. de Opere Monachorum Cap. XXVI l. refert, Monachos aliquos veris Reliquiis salsas supposuisse. S. Gregorius II. Lib. III. Epist. XXX. redarguit facinus quorumdam Graecorum,
qui Romae e mortuorum sepulcris ossa eruebant, atque iti suas regiones delata , tamquam veras Sanctorum Reliquias venditabant. Similia habet S. Gregorius Tur nictis Lib. IX. Hist. Cap. V l. Glaberius Monachus sa culi XL Scriptor Hist. Lib. IV. Cap. Ill. Constrin. I. Certum est . quod prioribus saeculis multi sacras Reliquias si rati sint, ut Historici omnes illorum temporum Urio ore fatentur: ad 'laae farta praecavenda, corpora Sanctorum vel sub altari. vel in aliis locis diligenter
L . ., , to recondita Suut , variaeque poenae tu sa-
SU VcraS rit 'lati . . Coninum. II. Eaedem reliquiae ia
559쪽
DE CULTU Ss. RFLIqGIARUM. V cliversis locis monstrantur. ut v. g. S. Dionysii Episcopi Parisini apua Movachos San-Dionysianos et Ratis bonae in Ecclesia Principalis Monasterii ad S. Emmerami. Corpora SS. Cosmae et Damiani Viennae et Monachii. S. Marci Evangelistae Venetiis, et in Monasterio Α giae divitis prope Constantiam. Dentes S. Apolloniae
innumeri sere ostenduntur etc. R. C. A. N. C. Equidem non diffitemur . de veritate aliquarum reliquiarum Tationabile oriri posse dii hium : multas enim reliquias incertas reddiderunt negligentia eorum, qui eas Custodiebant, iniuria temporum, bella domestica, atque e tranea , divisio item corporum Sanctorum ad Ecclesias deuicandas, et altaria consecranda, qui ritus peragi non soIebat sine reliquiis Sanctorum, praecipue illius, in ius honorem altaria consecrabantur. Quod si fidele illorum temporum integra corpora, vol particulas aliquas reliquiarum Sancti illius , in cuju honorem Ecclesiae vel altaria erigebantur, obtinere non possent, satis erat ipsis ibi collocare terram corum sangat ne tinetam , vel lineum velum, quod Brantium dicebant, reliquiarum illarum contacta sacratum. Cui libet ossium particulae, vel Brandeo non solum nomina Sanctorum tribuebantur, verum etiam jactabatur, Sanctum illum in illa Ecclesia requiescere. Ex quo pronum eSt magnam consecutam falsis sacraram Reliquiarum cons sionem, atque ab hae divisione corporum manaSse plerosque errores innocentes, qui in cultum sanetarum Reliquiarum irrepserunt. His accessit novum quoddam
fidelium inventum ; effecerant enim illi imagines reliqui aram , easque veris Sanctorum reliquiis admoverant, ut ex hoc contra tu operaretur Deus prodigia eadem, quae per reliquias, quas reserebant, operabatur. Atque
560쪽
58 ARTICULIIs n. CONTROVERSIA VI. hinc ad pium hoe fidelium inventum forte referri possunt tot vestes, ablaque supellex, quae B. Virgini usui fuisse dicitur e item numerus Sindonum, Vestium in-eonsutilium Iesu Christi, Clavorum , spinarum . ali Ollumque instrumentorum passionis eicis. Vide Honoratum a S. Maria in Animadversionibus in regulas Critices Lib. V. Dissert. VI. careerum qua eumque fuerit hujus
incertitudinis causa, optimo adhue jure coluntar u no- his reliquiae, ut mox numero sequente ostendemus. Ad I. coorm. C. A. D. C. Legitime nobis non constat, quas colimus esse veras reliquias, hoe est, non hahemus certitudinem physicam vel metaphysicam , C. C. Non habemus certitudinem moralem, N. c. Suffigere potest ac debet, quod nullum habeamus prudens motivum dubitandi de veritate reliquiarum quas colimus: neque enim in commercio humano major certitudo requiritur , ut quis pro legitimo habeatur, quam ut nulla adsit prudens ratio judicandi , aliquem ex adulterio, vel fornicatione natum esse ; quamvis certum sit inde terminate ac generi ce , multos quotidie ex parentibus illegitimis nasci. Ad II. cotvrm. N. C. Si in diversis Iocis ejusdem Sancti reliquiae monstrantur , vel sunt tantum diversae partes eicisdem corporis: vel plures Sancti eiusdem nominis fuerunt: vel denique reliquiae sunt alterius Sancti, cujus nomen intercidit, aliusqae
DCCLXXVII. Dires. Qui Sanctorum reliquias Iunt, ob hanc ipsam incertitudinem exponunt se periculo ido atriae , aut saltem cultus superstitiosi. Ergo satias est omnino a tali culta abstinere. R. I. Si de Beliquiis sit sermo , quae publice coluntur, certum est debere eas prius ab Episcopo approbari, qui juxta De-