장음표시 사용
601쪽
DR ΠgU ET CULTU S8 IMAGINUM. ini volaerit sanitates et virtute 3 Ad III. D. A. Non sunt capaces bonoris propter se, C. A. Propter prototypum , sive illos quos reprassentant. N. A. Et D. C. Ergo non possunt volt O MI tu absoluto propter propriam excellunt iam ipsis imaginibus intrins0cam, c. c. cultu relativo propter eriuellentiam eorum , quos repraesentant N. C. Si imagines etiam relativi uultus incapaues forent, stulte ad
inepto imaginibus Priuolpum deserretur cultus civilis. Ad sequelam Hesp, Quamvis homo absoluta diἡuus sit veneratione, quatenus imaso Dei est; non proponitarimen ab Ecclesia uolondus ut imaso Dei, quia pericu tum soret, ne homo propter D soli putaretur, cum untiam propter se homo sit capax bonoris DUUM . Objicitur VIII. peculiaritor a veteribus Isonomachis eontra Ima3iuos Christi. Quando chrisii Imago soloribus exprimi ur, vol sola humana natura, vel etiam divina repraassutatur Z Neutrum potHst diui. Ergo. P. m. Si primum; divellitae cum Nustorio diu
Ba natura ab humanar si alterum; cum divina natara sub Soasus uadere uequeat. oonsoqu0ns e,t, Divini larem in carnem suis o coovorsam , ut Monopbxutae ,
livd Eutychiani quidum somni ubaut. Ergo, quidquid di, eatur, imus o christi pingi non debet. Ita votorus Idonomachi in Orietite saeuulo Ulli. R. l. retorquendo. Q uda do Princeps uolaribus exprimitur, vel solum corpuη repraesentatur , vel etiam aut in 13 Non anima ι quia eum
substantia spiritualis sub sensus uadere non possit, don equens foret, animam mutatam suisse in carnem : Non ulum corpus; quia sic separiaretur, ac divelleretur ad0rpore anima. Ergo nulla imago referre potest vivontemerinoipem. R. II. C. M. N. m. , et diuo, eos qai Chri ti imagiuem pingant, solam illius externain corporis
602쪽
ε66 ARTICULUS VI. CONTROVERSIA VII. speciem ac formam eo oribus repraesentare; non animam aut Divinitatem. Ad probat. N. A. Quamvis sola exis Da corporis species repraesentetur, sine, vel potius non eum anima et Divi citate, neutiquam tamen re ipsa so- paratur, aut dividitur divina natura ab humana : sicut in Principis adhuc viventis imagine anima non disjungitur a corpore, quamvis illa penicillo adumbrari nequeat. Nimirum de ratione imaginis non est, subjicere occi- Iis omnes partes, quibus constat prototypoci; sed solam externam eorporis speciem, quae reliquas partes non eκ- Pressas s iudieat.
CONTROVERSIA VIII DE CULTU ET ADORATIONE CRUCIS, AC RELIQUORUM PASSIOXIS DOMINICAE INSTRUMENTORUM.
Contra Paulicianos, Petrobrusianos , Protestantes.
Ven randae crucis signum, atque in ea pendens Re demptor , primis jam nascentis Ecclesiae temporibus , Judaeis, teste Apo,tolo, fuit scandalum, Gentibus stultitia. Hino sacrorum in Palaestina locoram sanctitatem saeculo II. Badrianus Imperator pollui, sanctum sepulcrum terra oppleri, templamque in eo loco Veneri dicandum excitari iussit , ut Christi ni ad eum locum , quo Chri tus Dominus fuerat eo ditus , si devotione tacti venissent, eo se contulisse viderentur , ut inane impurae illius Deae Numen adorarent.
603쪽
Inter Christianos , primis VIII. saeculis nullas inventus est , qui sanctae Crucis cultum oppugnarii r hane enim sacerrimam habebant etiam Iconomachi tam in Graecia , quam in Galliis; quamvis hac in re consequentiam doctrinae non tenerent, ut Orientalibus exprobat S. Ioannes Damascenus Lib. II. de Imaginibus, his ve his : Nonne materia est Crucis illud ter beatum ac fortunatum lignum 3 Aonne materia est augustus ille sanctusque collis , qui Caloariae locus dicitur Τ Nonne materia est salutaris illa Petra, ne e Seρulcrum Domini , Jons nostrae resurrectionis 3 Nonne materia est atramentum et pelles, in quibus Euangelia sne scribuntur 3 Aonne materia est mensa pioinca , quae nobis panem pilae sumeditat Τ Non materia est aurum et argentiam, ex quibus Cruces et sacri disci ac ρocula fabricantur 3 Et ante omnia ista nonne materia est Domini comus et sanguis Τ Aut igitur horum omnium Cultum adorationemque tolle : aut Ecclesiasticae traditioni etiam maginum adorationem Permitte. Idem e probravit Leoni Armeno Iconoctastarum tautori Theodorus Studita, eodemque argumento Synodo Septimae adversantes Gallos, et imaginum veneration m improbantes refellit Anastasius Bibliothecarius in Praelatione ad Nicaenam II.
DCCCXIII. Primus itaque inter Christianos cultui
crucis adversatus esse perhibetur saeculo IX. Claudius
Bispanus, Felicis Urgellitani discipulas. Hie Ludov ei Pii Imperatoris suffragatione Taurinensis in Subal-yinis factus Episcopus, simul atque in eam civitatem venit, tum Imaginibus , tum Crucibus bellum excidiumque denuntiavit , et in Theodemirum Abbatem, qui seriptis ad eam litteris laotum ipsius incusarat, mose m. III. ce
604쪽
εοα ARTICULUA H. CONTROVERSIA HI.daci et amarulenta Epistola est invectus: Boius Episto Iae sententias quasdam et excerpta Jonas Aurelianensis deseripsit, ae singillatim refutavit tribus in libris , quos de cultu Imaginum edidit. Eodem saeo ulo Crucem in Oriente execrati sunt Pauliciani, a Joanno et Paulo Calblinicae perditae mulieris filiis Manichaicae impietatis restauratoribus fio dicti. De his mira et absona Photius refert apud Euthymium in Panopita Tit. XXI. eos nimirum , cum in vehementiorem aliquem morbum imeiderint, pretiosam et vivificam Crucem sibi imponere ex ligno factam : tum recuperata sanitate illam confringere, Proculcare , et tibiicere. Paulicianorum historiam Petrus Siculus descripsit saeculo IX , imperante Basilio Macedone eum filiis suis Constantino et Leone, qui se Legatum Imperatoris nomine ad alios prosectum , et inter ipsos versatum asserit. Ad hos Crucis inimicos
adiungendi sunt Bogomiti, Basilii cuiusdam discipuli,
quem Alexius comnenus C Politanus Imperator saeeulo XII. CPoli vivum domburi iussit, et Petrus de Bruis in Gallis, qni in accensam struem ex confractis Cruet ,hus Congestam , ad quam die Parasceves carnes coquebat, ab indignante populo fuit doniectus. Armeni, quam vis crucem hdoraverint, hunc tamen cui tum multis sinperstitionihus see qarunt. Teste enim Euthymio Zigaiano saeculi XII. scriptore , In panopita parte II. Tit. XX. crucem, eX quacumque maleria constaret, prius non adorabant, quam eam quasi hominem abluissent, et Iaajus medio clavum Exissent, Saerificii sanguine ipsam inungentes. Intelligli autem Euthym Ius per sanguinem sacrificii sanguinem boum , et id genus animalium sacrifieatorum : Armeni enim cultu Iudaico immolabant hostes. v et agnos, et victimarum sanguine limina iuung.
605쪽
DE ABORATIONE S. CRUCIS. 1 6d3 ant.et cruaes. Porro elapiam, inquit Euthymius I. c., ideo ingunt in cruce in Christi nomine , iat ostendant unum Sanctae Trinitatis esse cruciaxum, id est, diuianam ejus naturam 8, quo quidem Patrem et Spiritum
Sanctum eum Christo crucifigunt, cum una sit omnium trium Personarum. natura, et cum Eutychete sentire se
DCCLXIV. Saeculo XIV. WieMessitas Protestat
lium proavi, tesse Thoma Waldensi, vocarunt imagines Crucis putridos truncos, cultuque minus dignas quam arbores amyarum; has etenim pipere, illas nequaquam. Ridebant, cum viderent Cruces in templis statui, vel tu diademate Regum Angliae fulgere. Ipso Wicklessus haculum pastoralem, crucem , et similia,
deliramenta signaque muta ae putrida; Presbyteros veris vel Praelatos iis utentes, muniacos et iusauos vocabat.
Nihilo modestiores Wicvlesso fuerunt Protestatites. The dorus Beza in colloquio MnmpeIgardensi init.: Laudatur Erechias, quod contriverit serpentem aeneum, cui cultus diuinus exhibebatur : ita etiam laudandos existiamo eos , qui ad capendam eamdem idololatriam etiam Crucinxi imaginem abolent, et ex temρlis , o nibusque locis saeris eliminant. Calvinus ipse , ut resert Guillelmus Reginaluus Lib. II. Calvino nreismi. Cap. XVIII. odio erga sacras Crucifixi imagines impulsus prohibuit, ne Imago Christi crucifixi e collo gestaretur. Monenti libenter paruerunt Calvinistae, et loco imaginis Christi gestarunt aureas arganteasque Calvini imagines ; de quo cum quidam Calvinum admonerent , respou fit : Siquis hoc spectaculo QIenditur, eruat sibi oculos . oel abeat cito, et suspendat M. Lutherus in Cono. de Exahat. S. Crueis seribit: istarem ut eoertere . a
606쪽
tur 4mnes cruces . quae sanguine, sudarunt , per quus . peregrinationes et aliae nugae introductae sunt , Et set errores et abusus exorsi. Et cono. de Inveni. S. cra
eis : Ad diabolum cum' eiusmodi imaginibus : nullius
enim boni causa sunt. Ubi crux adoratur , auroque et gemmis ornatur, ibi imaginest Crucis com rimgendae sunt, et templa ista funditus subruenda. Quanto furore ini sanctoram , ac Crusti fixi imia laues , a Calvinianis praecipuo saevitum fuerit in Galliis, et Anglia, prolixe reserunt Sanderus, Surius , ROssaeus , aliiqa'. DCCCXV. Triplex circa praesentem materiam oriri potest quaestio. I. Αα vera crux, in qua salus nostra pependit, quaeque non tantum inter imagines Crucifixi,'verum etiam inter Reliquias, utpote conta-etu Dominici corporis sancti ficata, atq- etiam minimae ejusdem Crucis particulae adorandae sint Τ ΙΙ. An eadem adoratio deserenda sit etiam Imagini has Crmis. sive piatis .a4sive: ex aliat quaeumque materia fabricatis 3 III. Q ail. . sentiendum sit de crum transeunte , quam Christianus quisque manibus . in fronte , vel reliquo uo pore designati Tertiam hane quaestionem totile in Conclusionibus expediemus. iv .
DCCCXVI. Conclusio I. Vera crux, in qua Sa Ius nostra pependit, est adoranda. Prob. I. Ratione fumdata in Scripturis. Vera Crux, in qua salus nostra P pendit , fuit ara summi Sacrificii quo Deus humano
generi reconciliatos est; fuit instrumentam liberationis no-εtrae , ae trophaeum ereatum contra diabolum. Ergo ivera ruri est adoranda. P. C. Arca foederis in veteri Testame uto adorabatur, quia scabellam pedum Dei vocabatur. Ergo multo magis crux est 4doranda, quia per physicum contactum christi, vori Dei et veri hominis, est
607쪽
DE ABORATI09s R. CRUCIS. 6os DCCCXVII. Prob. II. Authoritate Patrum . qui ma ximis encolniis Crucem extolluut . ut videm est a pari Iacobum Greiserum Tomo I. de Cruce Lib. I. cap. LVi S. Chrysostomus Hom. de Cruce eam vocat Bonorum omnium copiosam largitionem , salutis indicium, Nem Christianorum, laetitiam nostram , trium'hum ad r-sus daemones, periclitantium Portum, sinitum Permtuum . lumen in tenebris sedentium , Ecclesiae fundamentum , orbis terrae tutelam. S. Athanasi ut Serm. de cruee , eam vocat, Beatam et uioscam , triumphair
cem mortis, diaboli profligatricem , gloriam 'et hon rem Christi. S. Cyrillus Alexandrinus Hom. VI. contra Nestorium , B. Mariam ita alloquitur: Per te Trianitas sancti catur: Per te Crux ρretiosa dicitur et ad ratur in toto orbe terrarum. S. Leo Serm. VIII. de Passione Domini. Pulchra Uecie trium hi sui 'ortabat trophaeum, et inuictissimae ρatientiae humeris signum salutis, adorandum populis omnibus inferebat. S. Ambrosius in Oratione funebri Theodosii. Sopienter Helena egit, quae Crucem in culte Iepapit , et locaςit, ut crux Christi in Regibus adoretur. S. Augustinus Enarrat. I l. in Psalm. XXXV l. Cum sub antiquis sc terati cruci gerentur, modo nullus cruci itur. Honoruta est, et Inita est: Finita est in Moena ; manet in
gloria. A locis suppliciorum fecit transitum ad frontes Imperatorum. Qui tantum honorem dedit poenis suis , quid seruat Idelibus suis 3 S. Ioannes Damasceis nus L ih. IV. de Fide orthodoxa cap. XIl. Omnia quae
Deo alacuerunt, adoramus, ipsi reyerentiam et pietatis cultum exhibentes.
DCCCXVIII. Prob. III. Ex mirabili Sanctae Cr
cis inventione. Helena Constantini Mater. Prope odio
608쪽
s ARTIeULUS N. MNO TrasIA VIII. enariae, paulo auto mortem suam, circa Aia 326 D- rosolymitanum iter suseepit , ibique peculiari Numinis cluetu et admonita saerum Dominicae crucis lignum i
venit , ut magno cons nsu memoriae providerunt veteres , S. Cyrillas Ieroso mitantis in Epist. ad Constantium Imperatorem . S. Ambrosius in Orat. sunebri Theodosii Imp S Paullinus Nolanus Epist X . ad Severum , Seuerus Sulpicius Lih II Hist. Sacram Rufinus Lib. I Hist Cap VIII. Soromenus Lib. II. cap. I. Theodoretvs Lib. I. Cap XVIII. Cum enim templum ,
Venerisque simuIacrum, quo Cnivarius mons oceuPRM-aur . everti iussisset Belana , amota terra, sanetoque --teeto Sepulcro, ternas eiusdem formao et magnitudinis reperit cruces sibi invicem adiacentes. Ex iis, quaenam illa esset, in quam Redemptor noster fuerat subimus, omnino erat incomportum. Rufinus , Socrates , SO me-nus, et Theodoretus narrant, in ro tam dabia Macarium Ierosolymitanum Episcopum, a S. Helena quid i eto opus esset in consilium adhibitum, divino amatum Tumine, singulas quasque cruces at matronae cuius-daici nobilis corpus, quae in ipso mortis limino vers Batur , admoveri jussisse, Deumque deprecatum esse,
ut, cuinam ex tribus illis gruuibus Unigenitus ejus Filius esset affixus, significaro dignaretur : Aegram , ubi eius corpori tertia Crux esset admota , valetudini illico restitutam; idque indicio fuisse, in eam christum Dominum fuisse sublatum Praeter mulierem seminecem Pristinae valetudini restitutam, mortuum etiam nil vitam revocatum fuisse tradunt S Paulinus Nolanus, Sulpicius Severus, Sozomenus , Beda Lib. do Locis Sanctis cap. III. et Nicephorus Lib VIII. Eist. Eccles.
cap. XX. Quamquam et illud insiγε videtur fuisse
609쪽
BE ADORATIONE S. CRU cIS. αν miraculum , quod uerbis S. Paulini Epist. XI. nd Se verum descrihimus: Ergo Crux Domini, tot ομerta aetatibus, et Iudaeis in temρ ore passianis abscondita , neque Gentibus in aedi catione fanἱ Veneris γ terram sine dubio ad ipsam fabricam egerentibus revelata, nonne dioina manu latuit, ut tunc Inoeniretur , cum religiose Faereretur Alia miracula, quibus Deus ad
Tationem verae Crucis gratam sibi esse testatus est, sLIentio praetereo. Hoc unum ex S. Cyrillo Jerosolymitano Catech. X. et XIII., et S. Paulino Nolano Epist. A1. ad Sulpitium Severum observo , Christianos ex omni-hus mundi partibus ad adorandam Crueem Ierosolymas confluere solitos fuisse; et cum erogatis in pIurimos
hujus pretiosi ligni partibus plenas esset octis , lignum
tamen ipsum integrum semper perstitisse. DCCCXIX. Prob. IV. Ex autiquissima praxi fide Ilum et EccIesiae. Nam I. Sullanus Apostata apud β'. CFrillum Alexandrinum Lib- VI. contra Julianum, objicit Christianis cultum Cruciso I miseros, inquit, qui Crincis lignum adoratis- At Iulianus non potuisset Chr stianis crimini dare Crucis venerationem . nisi eam v disset apud omnes usu diuturno receptam. 1Ι. Magnifica extructa fuerunt templa in honorem S. Crucis sae-gulo IV., ea jam per Helenam inventa. Helena incredibili gaudio perfusa , ut testatur Paulinus Epist. Alia ad Severum, Ierosol3mis digno mox ambitu Crocem consecravit, condita in Passionis loco Basilica ,
quae auratis corusca laquearibus, et aureis diues a taribus , arcano Positam sacrario crucem servat; quam
iscopus Urbis ejus quotannis, cum Pa3cha Domini agitur , adorandam populo Princeps i me seneran-stium promit. constantinus isse Romae in Palatio Ses-
610쪽
618 ARTICULUS VI. ἔοΝTROVERSIA VIII. . sorians , apud Veneri; et cupidinis templum, eo dirinis, post inventam ab Helena Matre Crauem , aetificavit insignem Ecclesium , Sanctissimae crucis signo satram , cui praeclaras, quas diversis temporibus obtinuerat, victorias gratas a lseripsit; in qua etiam crucis repertae partem religiose eollocavit , ut testatur Anastusius Bibliothecarius in Vita S. Sylvestri Papae. III. ve- eres maximo flagrabant desiderio potiendi particula de Sanctissimo Crudis ligno , ut praeter S. Cyrillam Ier
solymitanum, et S. Paulinum Nolanum S. Chrysost mus testatur , qui in Hom. Quod Christus sit Deus , scribit: Insum lignum, in quo ροsitum sanctum cor-Pus Domini, et cruci xum , quanto omnium studio expetitur 3 Itaque multi exiguum ex eo frustum a Pti , auro includentes Oiri yariter ac foeminae de collo saeosusnendunt; idque ornamenti loco habent. IV. Christiani magni muneris Ioeo mittebant sibi mutuo particulas S. Crucis. Perbreve S. crucis segmentum per Melaniam Matronam Romanam misit S. Paesitio Nolano Ioannes Jerosolymitanus , quod Paulinus rursus dividens, nomiane Theresiae suae misit at Passulam socrum Severi Iuvenalis Ierosolymitanus simile donum submisit S. Le ni M. In fine enim Epist. LXXII. scribit S. Leo : Pamticulam Dominicae Crucis cum eulogiis dilectionis oestrae oeneranter acceρi. Reccare lum Regem Visigothorum tu Hispania , et Adulo aldam Theo let indae filium , Longobardorum Regem S. Gregorius M. Cruge don vit , tu qua praeter alias reliquias continebatur Particula de sauctissimo Crucis ligno.
DCCCXX. Quod de Cruce diximus, intelligendumost pariter de clavis, quibus Christus Cruci est ιffixus rde Lucea , qua latas ejus Persosauru est, de spodi. ia