장음표시 사용
591쪽
' DE USU ET CULTU SS. IχAGINUm. O gommunem Gentilium sententiam dissimularent, emo lirentque quantum in ipsis erat, dicentes, idesa nonati se coli ut Numina, sed tantum ut Numinum sia, amulacra. Quod autem haec, quam diximus, uommunis fuerit Ethnicorum de suis idolis opinio, diserte pro-hant Doctores Catholici I. ex Scriptura saera, cui potius quam Celao et Iuliano credendum est. Sapie tiae Cap. XIII. v. Io. dicitur: In elices sunt, et inter mortuos spes illorum est, qui amelisperunt Deos opera manuum hominum. Psal. CXIII. Simulacra gemtium argentum et aurum, vera manuum hominum.
0s habent, et non Ioquentur : Oculas habent, et non uidebunt. IV. Regum Cap. XIX. v. 18. Et miserunt Deos eorum in ignem 3 non enim erant Dii , sed opera manuum hominum, ex ligno et Iapide. Jeremiae Cap. II. Dicentes ligno; Parar meus es tu;
et lapidi: Tu me genuisti. Ubi sunt Dii tui, quos fecisti tibi Τ Surgant, et liberent te in te ore a ficti
ias. II. Ex testimonio Patram, S. Irenaee Lib. III. adv. Haer. Cap. VI, Minuci Felicis in Oetavio, Tertulliani in Apologetleo cap. XII. S. Athanasii in Orat. oontra Gentes , S. Augustini Lib. VIII. de Civitate Dei cap. XXIII, et Enarratione in Psalmum CXIlI, S. Crrisit Aleaeandrini Lib. VI. adversus Iulianum. Unicum prosero antiquissimi Scriptoris testimonium, Arnobii Rimirum, qui ad finem saeeuli III. christiana sacra
Rinplexus, Lib. I. contra Gentes, his verbis detestatur idola, quae paganus adoraverat. Venerabar, inquit, Oς0 itast nuster simulacra modo ex fornacibus stromptu . in incudibus Deos , et ex malleis fabricatos - - iumquam inesset ois yraesens , adulabar , et benescia γ' cebam , nihil sentiente trunco et eos ipsos Divos,
592쪽
sso ARTICULUS VI. CONTROVERsIA VII. quos esse mihi persuaseram, a ciebam contumeliis grapibus cum eos esse credebam ligna, lastides , atque ossa, aut in ejusmodi rerum habitare materia. DCCCVII. Objicitur.IV. Authoritas Conciliorum Eliheritanum Concilium Can. XXXVI decrevit: Placuit , Picturas esse in Ecclesia non debere; ne quod colitur et adoratur , in μarietibus depingatur Ergo reprobavit cultam imaginum. 1 I. Concilium isolitanum
sub Leone Isaurico, atque alterum isolitanum sub C pronymo A. 754. definiverunt abolendas esse prorsus imagines. Ill. Franco ordiense A. 79.. sub Carolo Magno reprobavit , quae Synodus Nicaena II. statuerat circa cultum Imaginum. R. ad I. C. A. N. C. Doctores Ca tholici varie Eliheritatium hunc Canonem interpretantur.
Albavinaetis putat, Concilium vetuisse Dii solius imagines depingi, ne quem Gentilibus et Gatechumenis immensum, invisibilem, spiritualem Christiani praedio bant , eum ipsi Gentiles et Catechumeni in ipsorum
Ecclesiis, non sine errandi perieula, tareumscriptum et corporeum cernerent. Nicolaus Sanderiis censet, vetitum
id fuisse, no imagines in parietibus depictae ludibrio ac
furori Gentilium exponerentur. Signa euim et Statuae, ac tabrilae mobiles lacile poterant a Christianis alio transferri , et occultari, imminente persecutione ; non vero parietibus adhaerentes Picturae. Bellarminus et Perronius
aiunt, id ab Eliberitanis Patribus decretum fuisse , ne dejectis parietum crustis picturae facile deformarentur , et inde amissa venerabili forma , potius conremptat sint, quam venerationi. Simili de causa tu Codice Iustinianeo Lib. I. Tit. VIlI. lex promulgatur Theodosii et V lentiniani Impp. prohibens humi Salvatoς is signum iasilico insculpi, aut depingi, ne videlicet conspautar,
593쪽
DE USU ET CULTU SS. IMAGINUM. ei. alit coneri laetur ab iis, qui saeram in locum octiveaniunt. Prosecto si Eliberitani Patres cultum imaginum' eprebassent,i graviter prohibuissent picturas lic imagines omnes Sanctorum , non in Eeclesiis tantum , verum etiam iis privatis aedibus asinrvari. Natalis Alexander Dissertar. XXI. in Hist. Ecclesiast. Saeculi III ArticulΛ' ΙI. res bondet, PatrEs Elii,erinos revera usum imaginum prohibuisso, non quod colenda' eas eSqe n garent sed quod earum usus Christianao religionis primis illis saeculis , HispAnis noxius magi& qaam utilis futurasyesset Existimassem enim Ethniui, Claristianos idola potius mutasse, quam reliquisse. Ad II. R. utru- quo CPolitanum ill ad Iatrociniam nullius roboris et a thoritatis osse , utpote absentibus Patriarchig omnibas , praeter Cpolitanum, uo Romani Pontificis legatis , ab imperatoribus et Episcopis Iconomae his celebratam, a Romanis Pontificibus, atque a Nicaena II. Synodo Oecumenica reprohatamia Caeterum mirari lubet, qua fronte Protestantes utramque illam praedatoria in Synodam adeo commendent, quae, licet cultu in Imaginum reiecerit, invocationem tamen Sanctorum , caltum Reliquiarum , ae Sanctae Crucis diserte asserinit. Ad Ill R. cum
Bella ino , Petavio , Sirmondo , Cubassutio , ni risque viris doctissimis, Franco sordiemes Patres, et Episcopos Galli arum ae Germaniae Saeculo UuI et IX. probabilius errasse in quaestione iuris et facti circa causam Imaginum. Vido dicta Tomo II. in ' priore puris Tractatus diΙ. de Melesia , Numero CLX XIX. et
DCCCVIII. Obsestur Q. Authoritas Patrum. S. Ire naeus Lib. I. adv. Haer. Cap. XXIV. ponit inter haereseos Cura0cratis , quod coleret imaginem Ulixisti ed
594쪽
ms ARTIcULUS VI. CONTROVERSIA VII. Pauli. II. Tertullianus Lib. de Idololatria , cap. III. se,
tiit , quod diabolus statuarum et imaginum artifices saeculo intulerit. Eodem libro ait: Ne facias simulacrum
aliquod, nisi tibi Deus iussit. III. S. Ambrosius in
Orat. de obitu Theodosii scribit de Helena: Regem c Christum adorapit, non lignum utique, quia hic gentilis est error, et panitas i iorum : sed adoraoit illum . qui myendit in ligno , scriptus in titulo. Ergo multo magis. juxta Ambrosium, gentilis est error adorare imagines.l V. S. Hieronymus Comment. in cap. III. Danielis ait: Sive statuam , sipe imaginem auream polaerimus legere , cultores Dei eam adorare non deben . Ergo Iudices et Principes saectili, qui Myeratorum statuas adorant,
et imagines, hoc se facere intelligant, quod tres Pueri
Iacere nolentes placuerunt Deo. V. S. Augustinus Lib. I. de Moribus Ecclesiae Cap. XXXIV. Nolite consectari turbas imρeritorum, qui pel in ipsa oera rellai ne superstitiosi sunt, uel ita libidinibus dediti, ut o liti sint quid promiserint Deo. Nopi multos esse Sepubcrorum et 'icturarum adoratores: noui multos esse,
qui luxuriosi sime suρer mortuos bibant, et estulas cadaperibus exhiDentes, sumr svultos se*sos suetiant, et poracitates ebrietatesque suas deρutent Religioni. VI. S. Gregorius M. Lib. IX. Epist. IX. ad Serenum Massiliensem scribit: Perlatum ad nos fuerat. quod in- Considerato zelo succensus Sanctorum Imagines sub haequasi excusatione , ne adorari debuissent, confregeris. At quidem quia eas adorari petuisses , omnino lauda-ςimus, fregisse pero reρrehenssimus. Frangi uero non debuit, quod non ad adorandum in Ecclesiis , sed ad instruendas solummodo mentes nescientium Iuli co locatum. Ergo S. Gregorius omnem Imagiuum adorin
595쪽
M. DE USU ET cULTU Ss. ΙΜΑGINUM. 593tionem reprobavit. R. ad I. S. Irenaeus Carpocratianos non arguit, quod imagines Christi, et PauII colerent, sed quod eas colerent Gentilium ritu, eosdemque ipsis deferrent honores, quos suis idolis Pagani impendebant i Et praeterea , quod Christum asscerent contumelia , dum ejus imaginem eo loco habebant, quo effigies Homeri, Pythagorae, Platonis, et Aristotelis. Ad II. R. Tertullianum Ioqui de fabricatoribus idolorum , vel de ipsis idolis , quihus Gentiles divinum cultum deserebant. Vedibis illis, Ne facias simulacrum etc. non alloquitur Christianos, sed Ethnicos, qui exemplo aenei Serpentis jussu Dei fabricati errorem suum tutabantur. His occurrit Tertullianus dicendo: si vultis imitari Iudaeos, etiam in hoc imitamini, ne ullum simulacrum sine Dei mandato faciatis. Ad III. R. S. Ambrosius Ioquitur de suprema adoratione latriae absoluta, quam Helena ligno crucis nee detulit, nec deferre potuit salva pietate; sed ipsi Christo , qui pro salute nostra pependit in ligno.Quod vero adoratio aliqua Csuci exhiberi possit, nimirum relativa , paulo inferius clare asserit, scribens : Sapienter misma egit, quae crucer' in ca te Regum I parit et locauit, ut crux Christi in regibus adoretur. Ad IV. R. S. Hieronymus i. e. eos arguit, qui imagines Imperatorum ethni o superstitiosoque cultu adorabant, quamvis Imperatores pro Diis non colerent. Hi nimirum statuas illas iisdem honoribus afficiebant, quibus vigente Paganismo fuerant olim effectae. Et sane eL fusam fuisse Graeculorum liuentiam statuas et imagines Imperatorum colendi, vel ex eo cognosci potest, quod
Theodosius piissimus Imperator edita lege iis erit, ut siquando eius statuae vel imagines erigerent , adeSSet J uden . curaretque , ut cultus hominum dignitatem exsi
596쪽
D4 ARTICULUS VI. CONTROVERSIA VII.
dens supremo Numini reservaretur. Ad. V. S. August nus ibi damnat eos, qui ad quorumvis defutictorum sepulcra imagines ipsorum adorabant, et quidem supe stitioso ritu, ut diserte ait S. Doctor. At de Martyrum imaginibus non loquitur nec de Martyrum sepulcris , ut contendunt Hotestantes : Martyres enim
Augustinus non vocasset mortuos, aut cadavera, Sed, Pro more suo. honorifico nomine eos compellasset; nec
venerationem imaginum Christi ac Sanctorum secundum religionis regulas iactum improbat; sed eos solummodo ,.qui more Gentilium defunctis parentabant, et imagines ad eorum sepulcra depictas, aut in domibus asservatas honore indebito prosequebantur. Ad VI. N. C. S. Gregorius Epistola illa ad Serenum host soIummodo dicit,
imagines illas non esse adorandas tamquam. Deos ea ratione, qua Gentiles idola sua colebant i atque etiam imagines adorandas non esse propter se, in illis sistendo , quasi aliquid in se divinum habeant. Non denegat itaque imaginibus cultum relativum propter exemplaria , quae referunt, sed tantum tibsolutum . illis abiudicat; quia in se , 'nullum habent excellentiam , quae tota ab exemplaribus in imagines derivatur. Prosecto S. Grego--rii ruens, quam male assecuti suorunt Gallicani Episcopi Saeculo VIII. et IX., clarissime colligitur ex Epistola ipsius ad Secundinum Lib. VII. Epist. LIII, ubi de imagine Christi sio loquitur : Et nos quidem , non quasi ante Disinitatem , ante illam 'rosternimur ; sed
illum adoramus , qtiem Per imaginem ciui natum aut Passum, sed et in throno sedentem recordamur. Quae ostrema verba perspicue demonstrant , Romanam E
clesiam , et ipsum S. Gregorium imagines adorasse, ho est, c0ram illis se prostravisse; sed non quasi ante D
597쪽
DE USU ET CULTU SS. IMAGINUM. 596vinitatem , hoc est, non ad ipsas imagines mentem smam Et intentionem animi direxisse, ita ut in imagine
sisteret adoratio : verum in hac respexisse prototypum, et ad eam retulisse per imaginem , cum exteriore cultu, interiorem voluntatis ametum. Vide Potaotum T
mo VI. Theol. Dogm. Lib. XV. cap. XVIII. De IK. Objiditur. VI. Factum S. Epiphanii Sm Itim in sis in Cypro Episcopῖ , qui in Epist. ad Ioa
Dem Ierosolymitanum ita scribit: Praeterea audies quosdam murmurare contra me : quia quando simul Per gebam ad sanctum locum, qui vocatur Bethel, ut ibi collectam tecum ex more Ecclesiastico facerem . et pe-nio m ad uillam , quae dicitur Anablatha , oidissemque ibi praeteriens lucernam ardentem inperii peium pendens in foribus ejusdom E Isiae, tinctumasque depictum, et habens imaginem quasi Christi, uel Sancti cujusdam , cnon enim memini, cujus imago fuerit. Cum ergo hoc uidissem in Ecclesia Christi , contra authoritatem Scripturarum , hominis ne dere imaginem i, scidi Tllud, et magis' dedi eonsilium custodibus eiusdem loci. ut pauperem mortuum eo ob-ςοωerent. Paulo post ait se ex Cypso vestim aliud diu sisse. Nunc atitem misi, quod potui reperire; et 'recor ut iubeas Presbteroς eiusdem loci suscipere pelum a latore, quod a nobis missum est; et deince 's Pra
cipere in Ecclesia Christῖ istiusmodi Ia, quae contra Bel ilhi insostrisi ueniunt , nori appendi. Ergo S. Gpiphanius cultum Imaginum reprobavit. Η. C. AIN. C. Baro11Ilix , vellar minus , Possevinus. aliique' ab' Ie nosti stis corruptam suisse hanc S. Epiphanii ad ' Ioannem serosol1mhanum Epistolam opinantur. Verum , quam vis eam genuinam esse, uestae in Paudis suspicio in
598쪽
merito vocari posse daremus , ut complures Eruditi sentiunt, Petapius, Natalis Alexander , et Gabrieli, as questus Lib. II. de Cultu Adorationis, Disput. V. cap. III., aio tamen, nihil omnino Imaginum evitai repugnans erui ex illa posse. Nam I. Epiphanius velum illud abstulit, sciditque, quod imaginem referret, nota
Sancti alleuius , aut christi, sed profani hominis. Si enim imago illa alicujus Saneti fuisset, non diceret Epiphanius , Habens imaginem quasi Christi, ori Sancti
cujusdam , sed eam imaginem Christi aut Sancti vocasset. particulam ergo Quasi addidit, ut ostenderet velum it Iud pendens ante fores templi cum ea imagine, honoris gratia ita positum fuisse, ac si esset Christi aut alicujas Sancti, quorum imagines venerationis gratia iutemplo collocantur. Addit vero parenthesin, ut indicaret, se scire non potuisse , cujusnam hominis profani illa esset imago. Praeterea ipse S. Epiphanius citatis paulo ante verhis , subjungit: Illi contra murmurantes diaeertini : si scindere potuerat, justum erat, ut aliud duret oetum , et mutaret. Quibus auditis ipse promisit, se aliud daturum, et cessavit murmuratio. At si Epiphanius sacram imaginem. quam populus Anablathanus eoiebat, cum injuria abscidisset, contra ipsum popuIus acrius murmurasset, nec solum in satisfactionem injuriae aliud velum postulasset, sed crimen etiam Iconomachiae ipsi Ohiecisset. II. S. Damascenus orat. I. de imaginibus
test tur, discipulos S. Epiphanti ei demortuo Imaginem in templo posuisse. Atqui incredibile, est , id illos ausuro ἐfuisse, siquidem Epiphanius Sac rum Imaginum os
fuisset. III. Iconomachi, quamvis eorraderent omnia exscriptis Patrum, quae eorum errori favere aliquo modo videbantur, numquam tamen hunc locum catholicis
599쪽
DE vsu ET CULTs sS. IMAGINUΜ. svobieeerunt; claro utique argumento, nihil contra Sacrarum Imaginum cultum ex eo facto inferri posse, cuius minime aliaq obliti fuissent, praecipue cum duo alia testimonia Epiphanii allegarint, quae suppositia. esse, atque ah Ieonomachis conficta , Patres Nicaenae II. Synodi Aetione VI. solide demonstrarunt. IV. Temporibus
illis florehant illustres Ecclesiae Magistri , S. Basilius ,
S. Gregorius Theologus . S. Gregorius Nysgeuus, S. Chrysostomus, qui imaginum usum et cultum in Eeclesiis Ponti, Cappadociae , Antiochiae et CPoleos approbarunt. His S. Epiphanius communione coniunctus fuit: neque verisimile est illis unum S. Epiphanium re gari voluisse. Vide Vasquestum l. ch Disp. V. Cap. IV. DCCCX. objicitur VII. Superstitio cultus Imag num. Catholici imaginibus Christi et Sanctorum thas ad lant, et luminaria coram illis accendant. Ergo imagines ut Deos colunt. P. c. EE hias IV. Reg. Cap. XVIII.
Serpetitem aeneum eonDegit, eoquod Iudaei adolerent
illi incensum siequa divinum euitum illi deferrent. Edigo eum idem agant CathoΙici , eiusdem criminis sunt Tei. II. Catholici credunt imagini has inesse Divinitatem. Ergo illorum cultus est superstitiosus. P. A. Si non crederent imaginibus inesse Divinitatem , nubIam dare possent Tationem , cur ad unam potius imaginem confugiant, eamque peculiari assectu eolant, T. g. Imaginem Lauretanam, Eremitanam, vel Oettinganam, quam aliam quameumque B. Mariae, quam in privatis aedibus suis habent. Ergo. III. Imagines non
sunt capaces honoris , cum sensu et ratione careant. E
g non Possunt a nobis coli. Immo, iuxta principia catholicorum , quilibet homo esset eoiendus maiori iure , quam imagines , eoquod quilibet homo sit viva
600쪽
158 ARTICULUS VI. CONTROVERSIA VII. imago Dei , ad oujus similitudinem creatus est. R. C. A. N. C. Ad probat. iterum R. C. Apud Judaeos idomerat ponere inceusum , et sacri sicare, ut patet ex Lib. II. Regum Cap. XVJ I. Et adolebunt tibi incen4um s Per araε in morem GHntium, quaa transtulerat Domianus a jacte eorum. Et IV. Beg. Cap. XXIIJ. Et delepit Aruvices, quos posuerant RFes Juda ad sacri candum in excelsis per ciuitates Iuda , et in circuitu erusalem: et eo. qui adflebant incensum Baal, et Eoli , et Lunae , et duodecim signis, et Omni militiae coeli. Cum igitur Judaei serpenti aeneo thus adterent, Putantes beneficia sanitatum ab ipso prosecta esse, merito Mechias illum confregit, removitque idololatri ac materiam ab ovulis Iudaeorum. Contra Callioliet licite thus adolent imaginibus, eum ritus illo ex natura sua sit indisserens, atque ex institutions huMinum ad varios
usus, tam suorus quam profanos usurpe turta solent enim hure ros saerue honorari , item Saperdotes , mi ut strial turis . Principes, atque otiam desunctorum corpora.
Ad u. N. A. Ad probat. iterum di. A. Batio, ob quam una imago prae alia majori frequentia colitur, non alia a nobis assignari potest ao debet, quam quod Deus Sanctos suos in hoo potius quam alio laco praecipuo ad speetali cultu honorari velit, atque ideiruo liberalius beneficia sua illio, et non alibi largiatur. Sicut enim,
teste Apostolo, nou omnes Sancti habent dona curati Num , neque omnes habent dijudicatiouem spirituum :Ita nec in ovinibus memoriis Sanctorum ista fieri voluit
ille, qui dividit propria unicuique prout vult. Quod si
his non acquie caut Protestantes, dicant nobis , cur non per umbram Pauli, sed Petri, et non per sudaria et semicinctia hujus, sed alterius idein omnipotens OP