장음표시 사용
421쪽
que se ideo pudor innocentia, simplicitas manet, ct νitamvirm fraudium artiumque expers. Sed quidp min hac parte magis vere,magis ampliter disere,quamΗ-- pol in ille apud Senecam risuem,quasio te audi: Non alia magis est libera & vitio caren sis ritusque melius vita quae priscos colat, i ,, quam quae relicti. mee Iibus campos a
, Non illum auarae mentis inflammat furor non aura populi, & vulgus infidum bonis, non pestilens inuidia, non fragilis favor, , , non ille regno seruit, aut regno imminet, ,, spei metusque liber. iadde plura pescherrimi cothurnii que omitto,
tas :AP rρluptate1 enim transeo : qua tamen hic tamqbuia, ut indigneri ex ea moveri mihi litem. Elementa omnia intueorὶ vim siuam usiumquepalamoe totopi ita loquar Jum in hoc rrare nostro Qundunt: obscureisparciter in tua urbe. Solem ride , mel, hic nitet: aerem alius lati sigreditur 9 ridet, squas,purimbibuηtur. Terram, hic tantum cernitur in verosuopus tu; Abbi in planitie rostporrigitur,alibi in collem placidi assuri , aut magis rigide in montem. Illic herbis θ
422쪽
felisine ligno.suem non deleritet tam Hiin Uectis se vis in magna matris ὶ cv- apud ros ν facies adibita' pressa aut pauimentis. Iam domums venisti, hicpra sus gaudiorum o amoenitasu vera sedes. Mane surrexigit 3 ad musicam quidem, o circuMonant te, ac νμων salutant, chori illi alitum ,suauiter fritillantium,' trutillanitium, minurientium, .d quos non aquipar it se tibia , cithara , aut ex arte vili cantus. In hortum pru=Gyli Z oculorum aciem tibi prastringet illa ipsa nocte exortum agmen forum ct herbarum. In pratum occurrent vere nouo arbores oum quadam ct caηa vitae perstersa; eademque sub Autumnum . adia promatum purpurame cera distincta. Propius easdem astice , i6Πtiones mirabere 9 matrimonia r adulteria etiam , is sensti fatus, insita matre , nu invita. Quam lassivam comprehensionem smunditatemque qui quu in ligno non miratur; ipsi prosecto lignum. Iam ad agros deuertistis tua rura λ Illis boues lentipasiuntur se obmirrant ; hic pecudes magis vage lasiiuiui ct badi. Porcu alibivolutatur 9 grunnit: alibi criflata cohors c urrit o scalpin Segetes istic tuas vides liginis,surris, inis . dei uberes fasces: si tuam istic, or ad hyemem lignarum p uti. Vitem denique alibi florentem aut mat sentem; pe iam praebibi sacrum illum alibilemque liquorem. Quorum omnium qua copia in urbe sit i quin ne maga quidem satis certa is expressa. Sed vi inquiparietem in tuentur, ex leui linearum, ductu, animalia in eo uin
iam νmbras: ita vivunt in pulcherrimo hoc mundo , mundi males; nec lana aut dona eiuό plene unquam norant.
423쪽
Haec ille.Hisce quae devitae rusticae voluptaribus d. stelicitatibus ex Lipsit quadam epistola excerpsimus , attexere placet duas alias de hac re epistolas, quarum prior erit Bebelli Iustini, ad amicum quendam suum sic scribentis: Cum nuper legis , vir humanisme, epistolam Pu- igii Florentini de re rustica penustissmam, veritateo delectatioue plenomam; venit mihi in mentem is semmo , quem in Autumno tecum inadibus tuis habui. Ubi icum diceres mihi, quosdam amicos tuos resoIIκitare,o admovere, ut relicto tuopaeo, ad siqnestiorem aliquam in νrbibus, vi tibi facile esset conditionem aspirares. Ibi ego visa tua quiete, iusto emolumento, ver questiuitate dixi. Os mihi cum honestate, ct conditione opportuna, pti tibi in rure vivere concederetur, ubi is Deos natos oversatos tradit gentilitia, quam non mutarem illud cum crasti diuisiis. Proindesii vis esse sicurus tranquillinsanis, Io luto, diues, ct tandem felix in vita, reliquum atatis tuae consumis in rure, in quo honesti fime, ct tranquillissime es hactenus multos annos per satus. Omnino enim
- tristisi ima vita est censenda eorum qui plausis vulgi, qui in νrbibus conf=icabiles, ct gloriosi videri volunt , qui ambitioni sieruiunt, honoribus, dignitatibus Φ magi-sratibus inhiando. Nihil est enim in toto orbe tristius, misierius, ct iniquius ambitione, qstae multos ut ait Sallustiuιὰ mortales falsesseri coegit. Haec nos ad immensios
labores subeundos impellit, haec iniurias, ignominiaS, tumulas toleranter serre perdocet, omnJus tam animae,
quam corporis periculis se intrepide exponens, atque miserrimosa mulatu, aut bore Co unusta, per dedecus fastium dαια mercatura, ct tam inquieta quidem,ut non β-
424쪽
cus ac furiis agitari pideantur ambitiosi se quibus pra-siens semper ad poena. Nulla quies illis est,nullus somnis dulcis, nullin cibus sapidus. V t op time dixierit Seneca
traguus: ,, Stet quicunque volet potens,, aulae culmine lubri eo i, , ne dulci Haturet quieso j, , obscuro positus loco, ,, leni perfruar ocio. .
Quod si est felicitas tam animi , quam corporis in rebus humanis,ea non es nisiin rurejura enim hac est felicitas, quηms 'cera, qua abilis, quam diuturna securas cepisse dapes Omnibu*ssanct ima matris terra opibus perfrui, nullo dolo, nulla haude, nulla circumscriptioneδι- multat istimulis superuacane scuris molestam Nono
hac νrbanis honoribus atque diuitiis omnibussunt anteponenda ZIVUnediliciapene calestes sunt merito nuncupanda Z adde quod tibii pluere potes, nunc legere PM-raF, Oratores, Philosophos, Theologos, ct catera scripto- rum genera, quorum tibi copia es, nunc in rus flectilere, interque rosas, lilia conuallium, caterosique flores odorat imas suauiter o tute requiescere,inuitante te ad fomnum Philomela, omniumque auium pario mellifluoque concentu sed necfolum adsomnum, verum etiam expuia
chritudine rerum ct iucundisma dispositione fabrica
huius' mundi, ad efficacistimam diuinarum rerum con-i templationem. Potes se in rure nunc visere montes, nunc in vallibus circa rivos deambulare, nunc in saltin o nemora progredi, nunc canibin fugare lepores , nunc accipitre mlucres terrere, o ita in deliciis ruris currendo, venando ct recreare animum , ct corpus exercitatione r-
425쪽
mareflommo robore. Hoc rus bis se illustrabis iris, ivrbicas molisivi se turbulentiasperrasis, siummumest solatium , Philosophuque opoetu unisum ad contemplationem, o animum uteris is virtutibus formandum .
diuersorium mMfelicitatem ruris delphicum etiam ο-yaculum pronumiauit. Cum enim G ges Udorum rex
ditissmus, Ob idquesuperbissimin. Apollinem Pythiam . sciscitatum venisset, an aliquis mortalium δει esset felici-.or Z Re stondit ei Deus Aglatim Nophidium , pauperrimum Arcadiarusticum, multo eo esse seliciorem, qui in summa innocentia, stuctibus sui agelli contentus ,summa animi tranquillitate cunctaι Regum diuitias, perst natamqueselicitatem is superaret. Et cum gentibi sibi deos de quonxiiser aunos, at roseanes, Use, Napem nymphasqueplurimaου, eorum terrena maiestati non Urbes attribuit, verum montes , so tes, rura Fuia,non obscure intelligens,nonns in rurecon ureterre infelicitatem. Quid Z quod siummus optimus moninus Dein, cum hominem assui similitudinem formaret, inon eum in pnem aliquam fedin Paradisium,Hest,hortum , pt Graci dicunt , ct,ut nostri, in hortum delicia rum εollocauit, o erectum ηοη ni in agro, mi t. Viridὶ ' cum caelos formasset, urbempotuisset condera facillinae. SHquid dicam defluitate humana 3 Si quarimus vitam aternam calistemqueselicitarem, ubi eam commo-dbus inueniemus adumbratam,quam in rureὶ νbi minor occasiopeccandi,ubi maior implicitas maior innocentia, maior probitas, maior iustitia. Hoc mihi aureum deciarat seculum , in quo ante conditas vises dii , deaque Perquos, virtutes intelligimus cum hominibus conua sebantur.Nam νι Besto in canit a Turic
426쪽
Tunc homines diuum vivebant more, ne que illos
moles, operumque labores lassabant, aberat tristi cum mente senectus nulla mali labes, conuiuia laeta placebant, mors similis sonino fuit, atque uberrima telinlus
Oznnia liberius millo cogente serebat incon, nune bontim, nec quisii iani inuidit habenti. . Qu. in felix aetas, erat omnibus uti a voluntast. Et poetascribunt , tandem obsagitia iustitiam ad yrbi pus ad xvi concesse. Sed ut omittamus poetarum nen-rum icet rationabiliterinperisime excogitatum,non
prater Philosophos, ct reluquos rerum siriprores, qui contemplationibus dediti,in rus eristiuas siecesserunt.Nonne, inqua crestente Ecclesia Christiana sanctus ipatres,ct
maxime in AEGpto,ur expeditius, tranquillius, ctsan Rctius Deose deuoueret. relictis vrbibus in nemoruse ο-litudines, a quorum solitudine omne genus 11ionachorus descendit, contulerunt Z Existimantes non absurderm ct horridi s luas nihil habere commune cum pitiis. cum sceleribα, cum ambitione, laxuria, auaritia, ct si ustam bene quatiare o congrueres iuvi humana natura sua amoenitate, vigore, osalubritate, ri νιkacces qgi non facile νllo labore, vel meditatione deficerent, auι frange rentur. Sed lege Pontum, Fi copiose, hac explanabit.
Posterior Epistola, cuius supra mentionem seis cimus, est Poggit. Huius autem verba haec si :Poniin Horomnia Cosmo de Moris,.s. D.
427쪽
Si νnquam mi bi antea rei rustica cura, ct vita exercitis dedita, iocund.a visa est, uauis, nunc his paucis diebus, quibus in solo natali vixi procul a curia' molastiis constia rutin, iucundissimam achuaui am iudicaui, dulcis ο-cii, honesis neg uii ct modesta voluptatis planam. Cognovi enim hoc vimendigenus, quod multipraciari virips-hab:tis rerum ciuilium ambus elegerunt, esse maxime
expitendum , cum in eo vitam quietam, liberam , hon sum frugalitatri coniunctam agere valeamin, ut non murer Ii oratii Fl. icci ruris vivendi cum in urbe esset, cupiditatem, qui a lat. 6 scribens ad Mrcanalem:
O rus, ita quit , quando ego te aspiciam vel quandio licebit Nurii: ve terum libris, nunc somno &inerti
Duceres bilicita iucunda obliuia vita: Θ 'Et certesi qua birtuti, se literis vacandi via est,hanc s-fecto esse conji at, remotam a vitiis, o bone ali propinquam. Neque pero eam existimo latim a doctisi imis quidem viris rei rustica scriptoribus laudatam,quantum dignitas eius O merita erga humanum genus postulare videntur. Nam, ut omittam,quas utilitates ex agricultura percipimus vi non recenseam questus uberrimos,quos Iadigitur, quanta voluptas ct quies rurisὶ quanta curarum
remisso Z quanta naturalis oblectatiοὶ quanta virus in eiuε vita ratione versatur λ Hic est sola natura hominum Uuit pracipue accomodata, quae omnia ad victum,cuiatumque nostrum 1lectantia puppeditat nobis,ainubmini-srat. Haec est, qua semota a tempestatibus ciuilis insaniae, tanquam ex quada lecula cateros veluti naufragantes desticit, ct contemnit. Haec procul a malis vitiorum ex- .lemplis,
428쪽
Emplis, relictis fori, se contentionum iurgiis ,sbi Oli piacat, o bona menti. Ηια pretusuperuacaneis cuiliatibus, cotempra omni ambitione, neque ver a cupit,n que abutitur quaesiis. Hac populari aura,ct vulgi honoribu, nihilipenses, honestostuitur ocio, is omni tranquillutate, q rari Ee assequuntur,quirriana tractant, ct vulgi plausium quarunn. Haec est vere Philosophandi dux, in qua ct rerum secreta rimari licet, ct bonos mores δε- ιile amplecti. Haec bonis . acsapientibin, hac doctis viris; hac regibus atque imperatoribuου digna exercitatio. Cyris Persarum Rex, ille a Xenophonte celebratus, gloriari solitus est, hortum suis hianibus ζonsertum, o arbores thiordinem pasPG.Diocletiaἡus depositu Imperii insignibus. in villa Salone agricultura detinebatur sudio, ut hac μ- lares veram quietem a curis siver uis νωatibnim largi-νi homiAibus videaturi. Hanc pilam Fcum multi egregie tire larint, Cicero noster in oratione=ro Rositi. Omniunt Iaudes meo iudicio siverare videtur, qui eam par onia;
diligentia ustitia esse magistram tradit,maximeque disiiunctam a cupiditare, eae incis coniunctam. ua laus baudscibun in aliam vitam rebeρο it conferri. Plures excellentis doctri,ae viri, vi Philosephi,distudio, o bonarum artium peruestigationi facilivi, penitasque possent pacare,felictis brbibus se rus iis vitam priuatam contulerunt, ubi diessivossiumma in quiete , ct bonesto .ci.
transigere. Multos vero liuitatum gubernaculis inarentis ciliiju tempestia adstopulos dlbsit. M. tussi in ciuilem pilani priuita aniUouit, laudat qae eos, quia ubernandas Rempublitam accesserunt. At ipsi, ut 9 Dem pheni, multisique aliis eloquentissimis viro ,sar fuisse hae ut Reipublicaepartes attigisse. .muuialis Eluqueή-
429쪽
ηta ciceronem in tanta imperii magnit ulne O in tant suoplitudine honoris facile siuamque siententiam tueriρο- test, cum ea quemvis siregium ingenio hominem queant incendere , o erigera ad laudu O gloria appetitio=hm. Multum enimpollet in ciuitatibiu ris dicendi, O ingemitius. Sed multi sudores,laboresplurimi, vita anxia propositaseunteiumbili viris, ct pari ortunaec M. Ego autem, cui senescentι quienis ocium cordi est degentem rufi commendo,oe eumpraesieritim, qui a cura rei rusicaaὸ titeras tanquam in arcem animi post confugere. Nequιuo nTcrusticana,authdiendi,aut aranA, auipiant an- di,proprio sudore verasubeunda nobis censeo. Non enim sum Serranin aut Cincinatis, qui ab aratro ad senatum inccersebantur. Non sum Scipio ille Fuperior Africanus, quem tinterni exulantem, agrumsuis manibus coluissSeneca scribit. Manus enim mea aptiores sunt calamo, quam opera rusticana. sed commendo pitam quietam, qua rure riuitur, curam laudo rerum rusticarum, constrendi lamandiquestertiam,laborem leuem, qui corpinpaululum merceat, atque corroboret probo victus modestiam integritatem vita,remissionem animi,qua est peraratiophilosephandi. Non enim illic degentem rerum ν banarum repi , oscitudo anxia premit,non curio sitassuperuacua noscendi minesollicitat, non quicquidpbique terrarum agitar,indagamus. Non curissuperfusis abrumpiturβmnae, nonpeglens inuidia, non liuor edax fraudemproximo machinatur, non scelerum oscina , qua errant νrbibu4 ad mala facinora impellunt, nor sexcenta alia, qua ciuilis se occupata vita nequit esse re sed dulcis ac sicura quies, rita fugi, ct ocium is is 'ν-- rmnibvi bolimbviac dignitatibu praeserendum.
430쪽
ranquam in portum , ex ili inundatione cnsegere ea Iectarique admodum cultura villa,ac studiis tumρ-ω- datam,tum conserendarum arborum detineri, digno sane docto, libroque homine exercitio. Hortarer te adeam pluendi momamsi aut res tua, aut tempora paterentur, attamen requenter bos,quibus necessario implicam,ese uiles tumultis lenieris iucunditate atque amoenitatem- ιθ te in libertatem animi, quam etiam legendo ocis .sus acquires, quandoque venalicarisuognosces vivere aliquando utibio tempus id tuum es, quod aut in remisemnem curarum ruri colendo impenderi aut cotuleruas dialiterarum, quas maxima omnium, o honesta voluptas, ac pracareris appetenda. Vati. Et licet agri-
cui tura, ut cunctae res humanae, res mandanae,
suas quoque dissicultates & molestias habeat,
easque ex illa statim ortas Dei sententia, Gems. v. II. Maledictaterra in opere tuo, in laboribus comedes ex ea cunctis diebus riia tua, iraso tribulos germin diit tibi, o comeris herbas terra in sudore restis tui res teris pane tust. Accedunt gurguliones, erucae, locustae, bruchi rubigines:adiice interdum vastaeationes,direptiones agrorum, vinearum , pec rum hostiles: Sunt mala mixta bonis, fiunt bonamixta malis Tamen mixta atque remixta omnia. Nullum malum,nulla calamitas , nullus labor aut ciolor est,quin bonum aliquod illi immixtum sit