장음표시 사용
751쪽
illa non debeatur, solumque isto vitimo casu dotatae tamquam amittenti dotem absque propria iapa, ius compet xet petendi ab ijs qui de iure sunt obli gari nouam dotem, iuxta deducta dii
Aut conuentione cessante versamur in puris terminis iuris, et tunc si dotantis dolus, vel mala fides intercessit, in distincte praestatur euictio, siue sit pster, siue extraneus, ac siue dos incipiat a
fide cessante , vulgaris est dulinctio quod, Aut dos incipit a traditione, et euictio non praestatur, Aut 1 promissio
et habet urs*ra dis. 89. Et licet hanc distinctionem plerique impugnent, Alij veri; distiliguant inter
patrem,ac e traneum, ut constat ex late deduin sper Fonraueli. et As ac alios
ubi si pra, atramen in toro receptissima est haec distinctio a qua non est recedendum Subdistinctio autem praedicta inter patrem & extraneum potius cap.cda erit pro conclusionis limitatione, circa
quam obseruandum est quod, Aut agimus de euictione praetenti per virui pro suo interesse fructisum dotaliu durante matrimonio , et tunc intrare videtur subdistinctio praedicti, an scilicet
agatur cum extraneo dotante, siue ex liberalitate, siue ex necessitate racion charitatis, et ossicio iudicis, vel ag turcum patre, ut primo casu seruanda sit regula, in secundo autem secus, quia inter virum , ct patrem gestus videtur co- tractus vere onerosiis, et correspectivus,
dum vir correspective ad dotem suscepit in se onus alendi mulierem, qaOdalias patri incumbere debebat, atque in hunc sensum capienda videtur sententia Angeli, et sequacium de quibus Rintantii. num. I 6., et ita re vi conciliari po-rerunt iura in parete sitae tua evictione
Nil retrarante quod tex. in dicta l. I. C. de iur. t. loquatur in specie de sicero in ordiue ad generum, quoniam veri scabilis est quidem disi sitio tex. in exclusione fbranalis euictionis, sed non propterea cessare debet actio praedicta , non tamquam vera evictio, sed tamquaactio aequitatiua ad interesse praedictu , sub latiori vocabulo euictionis nuncu pata; Quamuis enim semper in viro dos imporici causam oti crosam, ideoque isto respectu deberet indistincte in quocumque dorante idem statui, attamen in do-t lite extra Deo consideratur causa onei . si solum an viro, no autem in dotante, I ubi dotat pater tunc concurrit onus
hinc inde, in viro scilicet stiper illius as.
ia; iptione,in dotante autem super illius liberatione, Ac etiam quia vere pater propria: Obligationi non satisfecit, dab 'i d Iliae iii esiectu sua non erant tradidit, unde ita consequeretur lucrum is exunendi ab onere alendi filiam cum damno viri non culposi, quod aequitas non patitur; Neque implicat ut cessante de rigore iuris euictione, intret aequitas ex iudicis ossicio,vt bene ad hoc propositum per Monter fecist 3. num. 64.,
fg. quem in hac specie recte loquv. tum puto, licet in alijs minus tutE,ut habetur dicto dis. 89. Quarθ cum ipsamet mulier de iure ad se dotandum nou sit obligata , hinc proinde si dotem costituat 1 tradition , incipientem, tunc quia ex voluntate iecisse dicitur,uon tenebitur de euictione, neq; iustam causam viro praebebit,etiali possideat alia bana, denegandi alimenta , quorum respectu metieete mulier
euictione in pateretur,ut ni miliatim re probato Bal. Noueri sentiente dari ius indirectum ad nouae dotis constitutionem, cum alι mentorum denegation , firmat Sarb9 in dicta I aestimaIis n. IS. atque ex eo Bois .aecap. ιγ. U. 2s.,cuius tamen seia Ictia nimis rigo rosa videtur Durum enim est, ae humanae rationi cmtrariunt ut muliere alia bona possidente, vir qui dotis euictionem abique propria culpa passus est, in onerum dotalia hipportationeta aperto damno debeat perseuerare, mulier vero de alieno viuendo ira facere lucrosum cumulum dosiis fructibu4 , vel eos in si perfluos usus
consumere , Sumere igitur debet legis rigor
752쪽
rigor, ut mulierem aliunde non prouisa vir sibi sto praetexturion expellat, sed quod alere teneatur, quodque eam alia iam possidentem non cogat ad nouam dotem constituendam, seu formalem euictionem praesta dam, durum est,ide que intrare videtur iudicis arbitriunia pro applicatione fructuum aliorum bonorum extradotalium ad ratam dotalia ob euictionem amissorum, ut omnis aequitas,omnisq; ratio postulare videtur. In foro enim legum litera capiendacin5 est cum eo iudario rigore quo utum tur scholastici, ac propterea iuxta hunc sensit videtur amplectenda opinio Bald. quem approbat, ac sequuntur Merlimincta quάst. q. nu.
I., Momer.dicta deris. I 3.nu. y 9c, se ubi dicto num 64., G fer. bonas ad Pr positum deducit considerationes. Bene verum quod , si vir sciens qualiaetatem rei datae, atque praeuidens periculum euictionis, de ista sibi consulere nocurauit, non videtur hac aequitate dicgnus, Cum,et alias in casibus quibus agere posset, id ei denegetur, ut in specie motri dimi deciw74s msne, et num. in qua decisione agebatur de hoc pu euicti cinis adessectum metiendi quantiatatem lucri regulandi ex quantitate dotis ex qua disputabatur, an Isidus euictus esset detrahendus; Verum es isto c sis neque videtur omnino praeclusum dictum iudicia arbitrium, ita aequitate postulante, quia nempe mulier sit diues,
maritas autem ex simplicitate vel bona ,
fide in qua sit versatus,vi haec non cur uerit; Aut vero agimus de euictione praet&sa per ipsam mei dotatam Et tunc in extraneo dotante ex liberalitate procedit conclusio de plano,idemque in alijs d tantibus ex necessitate legali ratione sa-guinis, vel charitatis, it aut fuerit dos debita officio iudicis,excepto patre,quia semper est vera ratio, ut tradendo dotε propriae obligationi satisfecerint; Secus autem in do tantibus ex necessitate iuro actionis, ut sunt stuprator, raptor, limmicida patris, haeres adimplens legatim
et similes, siquidem cum isti non possint
dici donatores, neque exercentes Opus
charitatis in dotado, non videntur istis
resulis metiendi, sed inter correspe
ue contrahentes feneraliter compru
Nec obstat quod euicta dote , dictii coniuncti etiam iudicis officio cogi possunt ad nouam dotem constituendam i, Tum quia id non procedit eo matrim nio constante si vir ad alimenta est id neus ut supra d I 2.; metiam quia dari potest, ut interim mulieri aliunde bona obuenerint, itaut cesset eoru obligatio subsidiaria; Atque in omnem euetum longa disserentia est, competere actionem de euictione, vel ius implorandi denuo simplex iudicis officiini Lispro redolatione tamquam ex integro. In patre autem, vel avo Fontaneu Lao.,et 'adherere videtur mediae opinioni distinguentium inter dotem exissentem infra legitimae quantitatem, ac aliam excedentem, ut primae praestanda sit euictio tamquam ex donatione ob causam , in secunda vero secus, quia liberalitas est ac donatio, et cum eo, sed materia non bene digesta pertransit Meritu. dicta quas. 4 ,num. -,etsqq. num. Io.; Mhi autem haec opinio nullatenus placet vivo patre,vel auo dotante, tunc etenim non intrat terminus legitimae, quia haec non datur in vita,Ac etiaquia dos constituta per patrem vivent:
non legitimae sed paragi, terminis regulatur , ut saepe dictum est in praecedentibus; Minusque intrat terminus donationis ob causam, quoniam dos a patri profecta remanet in terminis peculi j donationem excludentis; Etsi detur casus quo pater eamdem dotem expresse, vel ex iuris subintellectu filiae donasset, adhuc tamen , quia id facere de iure no gebatur, censenda erit donatio meie Voluntaria , in qua procedendum est cum terminis principalis conclusionis ingratuita dote , ac donatione pari passu procedentis. Neque aliqua consideratione digna videtur ponderatio eiusdem Fontanellae Num 24, quod nenim huiusmodi dotes dari soleat intuitu renuciationum quas
paretes a filiabus iuribus legitimae, ὼijsque successionibus obtinent,quoniam id percutit indiuidua ob particulares facti circumstantias , ob quas filia dotem quasi emere dicitur, ac d suo dotari ut alibi aduertitur , sed id nil commune habet cum generali conclusione
753쪽
Prout neq; releuat dicere quod pater
silice quae dotem amisit noualaa conit ruere tenetur, intrant enim eaedem rationes supra datae in alijs conrunctis , eaptaesertim quod longa disteretia est no- iam dotem constitui debere tamquam ex in rego, et ex nouo iudicas ossicio, vel potius ex capite euictionis, quod idem importat, ac prioris inistrumeti dotalis rei terata exequutione ob reuiuiscentia de qua infra, ut in proximis terminis no-us dotis a patre pro ulterioribus nuptiis constituendae iuxta terminos Aurb.Ad
quam .is C. de rei uxor.aι2. est pluries obieri rarum ; inare cCnfideratio legitimae attendenda 1ω itinerat patre det uncto, ac in dote loco legitimae succedente,atq; tunc non agitur de euictione dotis, quae consideratur tamquam dos, sed potius de euictione rerum pro legitima traditarum , et sic non de tui e dotis, Ied do iure legitimae, et extra materiam. Firma igitur manente concitator deducta ex textu in dicta L I. C. Matit. promi , ut cessau te fraude, vel ex prella conuesitione, dotis a traditione incipientis non praestetur euicti O, siue ab extraneo , siue a patre data sit, secus autein stamen te initium a promis licite, quod tamen in omnibus deseriait praesumpti ue, atque ad consti tuendam regulam in dubio, secus autem ubi ne dum expre se, sed etiam coiitecturaliter ac praelumpti. Ne constat de contrario, quoniamin et-fectu istae it potius quaestio facti, ac UO-luntatis quam iuris. Maior propolitae materiae dissicultas 8 versati videtur in digiaostendo, quandodos uno,uel altero modo initium habuerit, quotidi versemur in ambiguo, quia nempe de dotis constitutione, nec per testes, nec per scripturam constet, sed ira de facto reperiantur penes claniuges, a quibus evicta sint; Et tunc si non constito de proniissione, de facto apparet solum de traditione, de non debetur ut bene firmat Rot.apud Burati.dicta dec. 7 s ; Vbi autem de constitutione constat. Et isie aut verba sonant in promicsionem, it aut aetas non sit undequaque 9 absolutiis, sed alium desideret actu ri post se ad toralem persectionem, ac exequutionem, et res est clara quod dicatur incipere a promissione, Aut verbatam: san in portale traditionem ut sunt
ea quς frequenter apponi solent ncm .lpe inret radit,iasinat c. Se tunc ista noimportare veram traditi nenim ab iisti rei praesentia post plures allegatos pro-
3 v.4.d eruit num. 2 S., etfeqq. ad querelationem habet FontaneV. in eamdem seiuentiam concurrens dicta es. s. gly8. p. rq n. 3 seq. equitur 'si uae. 17. . num. II.; Quodque dicta verba non im-. portent veram traditionem absque rei praesentia, sed voluntatem tradendi Ca ualer. aec o .nu. 2. 3.; Bene verum quod si verba liaec munita sint clausul constituti, cum istius virtus sit veram traditionem importare, atq; tam domi-1r nium, quam ciuilem , et naturalem possessionem ti afferre, it aut eius vigore competat manuietio ex dediger Lar. by claus3 r., Burati., et aduen.dec. I.
c, 14s., realypas ,et tunc dicendum erit coeptum it raditione ut ex Vitiis,atyr Foutuneu.υbisupra numer. 32. . Unde eum in Regno Neapolitano receptum sit, elausulam consti tuti tamqux apponi solitam censeri adiectam quamuis reperia ur omissi,ut per I si ad Afflict de .i39 num. s ct 6., Fab. de Mn. V. 9 3 num.2 f., Ma u. ad Guyc.deris
quotiescumque dotis cor: stitutio iacta est per instrumentum publicum, semper dicatur coeptum a traditione, quae resultare foratus dicitur ex reseruatioine usus fructus. Ceterum conclusio pra dicta, ut nem pe verba, dat tradit, Ora ta c. non importent ad hunc est clam veram traditionem absque rei piaesentia,nimis aspera videtur, quia cum prae ertim in stabilibus, actualis , ac vera traditio manualis sit fere in practitabilis, hinc sequeretur, quod in istis , iii quibus frequentius, in o tere sulum euictio contin. gere solet, semper dorans, vel donator in hac specie cxςqua tu uictioncm praestate deberent , itaut potius verbalis, quain realis esset distinctio, de qua iii principali coiiclusione,ideoque mihi videtur ita distinguendum.
Aut agimus de mobilibus quorum actualis traditio est de facili practicabilis ν
754쪽
lis, quinimo frequentius practicatur, ut
sunt gemiam, vestes, pannamenta, etsimilia quae in die sponsalium dum instru-inentum dotale stipulatur consignari solent, et in his recipienda venit sententia Medi ery,ac aliorum, ut ex dictis verbis non te ultet vera traditio, absque
rei praesentia, quia dum partes non curarunt practicare actualem facti tradi tionem ita facilem, ac subiectae materiae Gnaturalem, videntur in terminis promissionis tunc voluisse permanere, Ac etiam quia in huiusmodi mobilibus γλuis promisso ad speciem redacta sit, attamen ubi dotatio non incipit a traditione iacti, sed a conuentione aliunta actum post se expectante,t sic videtur po tius ex verisimili voluntate, ab usu communi deducta cogitatum inter partes degenere , quam de specie. Aut vero agimus de stabilibus, vel etiam de mobilibus, ac se mouentibus, quorum praesentia, et facti traditio non est moraliter practicabilis, quia nempe dentur in dotem praedia, boues, equi, currus, et similia, et tunc dum ex verbis praedictis iuxta propriam, ac litteralem
eorum significatione importantibus traditionem , constat partium voluntatem sitisse incipiendi 1 traditione, contrariuomnino dicendum veniat; Clarius aure accedente constituto ut supra, vel sole. nitate in Regno Neapolitano frequentari selita tradendi cajamum seu fustem
loco rei per cuius traditione partes volunt rem censeri effective traditam ;Quidquid enim sit , au haec ficta traditio
effectus verae traditionis operetur, necne, hoc unum est tamen, ita constare de Voluntate partium voluisse incipere 1
traditione, non a promissione; Et quidem dicta principalis distinctio rium- quam respectu stabilium, vel consimilis natura, ut supra esset practicabilis, praesertiin inter idiotas, qui ut plurimum per apocas priuatas in optima fide ver santes dotes con stituere, ac tradere sb-lent, absque tot subtilitatibus. Ista igitur videtur in foro recipienda benigna sententia tanquam laumanae rationi nimiu adaptata, quidquid nubtilitatis rigor in contrarium postularet, Si quidem licet non putem recedendum a praedicta recepta distinctione, ut nempe dos initium sumensa traditione non
mereatu r euictione, secus ea quae a pr inis sone incipit, atque praeditiae distinctionis plures deducantur a scribentibus 13 rationes relatae per Monter. dicta decis
nulla considerari potest ratio adaequata quae satisfaciat, atque intellectum capitiauet, praeterquam .ubi tractatur de illis mobilibus, quorum qualitati manualis
traditio est congrua, et con naturalis ,
itaut in alijs bonis distinctio praedicta .recipienda sit, potius quia lex ita dicat, i quia communis schola Doctorum ita
legem intellexit, quam quod ratio sua. deat, ideoque quantum fieri potest benigne capienda, neque addendo rigore rigori , ac irrationabiles subtilitates sutatilitatibus ita amare capienda est,ut non obstantibus verbis traditionem impo tantibus , ad hac promissa censeri debeat.
Conclusio siquidem,ut verba pr dicta
absque rei praesentia non importent v ram traditionem, est vera ad effectus possessionis, aliosque ex vera facti tradi,tione resultantes, non autem recipienda est ad excludendam partium voluntate ita declaratam, ut incipere voluerit 1 traditionς. Haec autem omnia procedunt in tem
I minis euictionis, quae ratione domini j in tota re sequuta est, ubi autem euictiosequitur in parte, quia nempe res pro parre spectet ad dotantem, pro parte vero ad alium a quo euincatur, tunc in casibus quibus nulla euictio debetur cessat
dissicultas ex regula si de quo magis; In
casibus autem quibus sequuta totius rei euictione, illa praestanda esset, tunc quaestio videtur potius iacti quam iuris, ac tota est voluntatis, an scilicet dotans totam rem, vel Qtam partem quam irse habebat dare voluerit; Et in hoc attendenda sunt in primis verba, si enimia ista sunt clara pro toto, vel pro parte,in claris cessat omnis quaestio, siue si verba essent aequivoca sed per extrinsecas prinbationes etiam coniecturales constaret
qualis fuerit partium intentio , vel ipsa quamuis ex interuallo declarata et set ab ipsemet dotante, ut est alias saepe nota tum , et firmat infra alleganda secunda
decisio Asel itana coram Orthobo .
Vbi vero sumus in casu dubio, tunc
755쪽
regula est, promittentem, vel dantemeenseri disposuisse de propria portione, ac lato iure quod habebat ad tex. in t si
domis 74. g. . delet. I. cap. pastoralis de donation. , Surd. Mica Colligens ecf. II2. num. . , Et bene in terminis dona
tionis Rota in Meleuitana Territorii i . Mast 3. Decembris I 649. Orthobono in ter suas decis i7 6. O rq s. in eadem 3.Iundi Isso .cirro deris. 46. pari. II ine . Et in terminis generalibus cuiuscumque dispositionis Gregor. cf. 22 s.late Cene. de cesque a. o. , nisi verba sint talia quod salua ratione recti sermonis ad solam disponentis partem restringi non possint, quia nempe non rem simpliciter, sed i
tam rem det, vel promittat, ut ex UGnoch. consa Iqs. GDqq. Rot.deris. II 8.num. 2 s .,GIN part. 5. recent. ,et alijs admittit Rut.in allegatis Meleuitanis coram OItbobbuo, et Cerro, quoties tamenia
aliae clausulae, vel verba restrictiva no adijciuntur,quia nempe dolans post verba importantia uniuersalitatem adiiciat
pronomen ipsiui, seu prout ipse possidet,
et similia, ut bene in eisdem Mnevitam, ubi cum in specie ageretur de donatione contemplatione matrimonio,quae cum
nostra materia fraternirat, dictum fuit sanguinis coniunctionem, vel praesumptam dilectionem nihil operari, quamis
uis alias haec circumstantia latam inter- praerationem mereatur, quia sola voluntas est attendenda , Satis autem in casu dubio ponderanda videtur circumstantia , an dolans rem totam postideat dotempore promissionis insblidum, vel in communi cum altero, quia si totam pocsideret, maximum esset argument una via antatis disponendi de toto, ut pon
cent. , Verum certa regula dari non potest, cum totum pendeat ex facti qualitatibus in quolibet indiuiduo concurretibus; Quinimo etiam si verba contractus essent uniuersalia, et apta importare totum, sed ex facti circumst titiis vel preti j quantitate deducatur de sola parite intellexisse, non generalitas verboru, sed facti veritas est alludenda, ut in terminis venditionis late, ac bene probat Rota in Romana voiberae, seu pecuniaria 8. v 2s. Iun= I6s s. coram
Sed si veraeuictio ratione domini j,
is nec in toto, nec in parte sequatur, detegatur autem rei traditae vel promissae onus, seu seruitus, ex quibus diminutio, vel indirecta cui ctio sequatur, quia n
se res assecta sit hypothecis,ob quas ex qui, ac subbastari possit, vel censibus ,
aut tributis, et seruitutibus, ex quibus minoris valoris reddatur,et luc si hypo
thecae, census,seruitutes, et onera constituta sunt ab ipsemet dante, clarum est ipsum teneri ad rem liberandam, qui in dolo, vel fraude versari dicitur trade do, vel promittendo simpliciter pro dote rem quam ipsemet alijs obligauerat, vel oneribus subijecerat absque dicta expressione, nam dato dolo, vel fraud intrat euictio indubitanter ex litterati dispositione textus indicta I. I. C. de iur. Est., et in proposito donationis habetur
in υχm Campanien. sub tit.de donat., S i verta sunt hypothecae, vel onera antiquaia , quorum dotas erat ignarus, et tunc quia cessat fraus, procedendum est cum regula generali, sed si conscius esset, tunc videri ob taciturnitatem esse in fraudo , proindeque teneri late probat Cancer
dict. cap.4. de fruitutibus O num. 9. nisi onera sint rei connaturalia, et in Regione adeo notoria, quod absque alia expressione soleant subintelligi,et cum Ca-cerio transis Fontaneu.; Uem id non placet ex praemissa regula, ut disponens de re censeatur in dubio disponere de iure quod sibi in eadem re competit, et prout ab ipso possidetur, ut in specie donatoris quod cesseatur talum donasse quod ad se spectabat ultra allegatos ML decis.
simile de oόligatione venditoris mani-lastandi rei defectus, quia cum venditor totius rei pretium percipiat, congruum est, ut rei defectus manifestet per quos res tanti empta non esset, adeout si pretii quantitas totius rei valori non
respondeat, sed sit adiluatum soli iuri
quod detractis oneribus venditori competebat, neq; vcnditor expresse rem ven-
15 diderit uti libera, tuc resultat praesumptio quod solum ius suum vendere voluerit, ex preti I enim quantitate colligitur quid in coii tractum sit deductum
. partis rei mi, is dicta Romana Apothecae
756쪽
seu pe viana et s. n=15 s p coram Bictio, quorse fcctati est Me. ob Iz. et 7. Febr. 15s6. Leuitiqua, ubi quini licet in contractibus Onerosis c ieatur tota res in contractum deducta, attamen quia est nuda iuris prς sumptio, cessat ni dum ubi verba contractus conistrarium suadent, sed etiam concurren. tibus contrarijs coniecturis, illa praestr. tim deducta ex preti j quantitate. Haec autem ratio non est applicabilis rei quae data luit in dotem, cum nullum
pretium in contractum deducatur, pro. indeque inhaerendum est Montem diacta decis r 3. numer. 38. cI sqq. , nisi rei pretium fuerit explicatum, non ad effectum inducendi veram aestimationei , sed ut rei valor, ac dotis quantitas sciatur, tunc etenim ex valoris expressione
optimὰ colligitur quid in corractum sit
deductum, et an dolans rem uti liberam vel pro solo iure suo dare voluerit, nisi deductis oneribus dos adeo exiguaia
Ic incongrua remaneat, quod vehemens praestet adminiculum contrariae voluntatis ex eadem ratione dictae conclusio.
nis, ut ex pretij quantitate partium vo.
Idq;comprobatur,quoniam in ea quae. stione, an donato, vel legato fundo cen. statur donatario, vel legatario iniunctu Onus census cui fundus est affectus, veli potius huiusmodi oneris solutio spectet ad donatorem, vel haeredem legantis, Rot.decf. 143 .part. s. recent. repetita apud .uariis. resoluti quotid. a 2. lib. I. renet legatario quidem non censeri iniunctum onus quod spectat ad haeredem , secus autem donatario, ex iam dicta ratione quod donans censetur semper donasse rem cum suis oneribus, & sic asse.
clam prout ipse postidet, sequuntur
nio sit valde dubia ex ijs quae post Gra-
ian.discepi.9 s s. docte deducatur in c5rrarium per Ranuccium apud Cene. de asstu II, 79 ; Attamen dissicultas est re. 1pectu censuum consignativorum quos ipsemet donator imposuit, in quibiis est dubium, an dicatur onus vere reale trastorium cum ipsa re ad tertium, vel potius sit debitum inhaerens etiam peritanae,ut ex deductis videri potest; Sed ubi sumus in onere reali imposito alias qua
per ipsummet donatorem, itaut hic eget dicto oneri obligatus ocisone rei, et tanquam eius possessor, tunc nulla sub est dubitatio quod transeat cum ipsa re, quodque donator censeatur solum ius quod habebat dedisse.
Quae autem huc usque in materia αἱ
ip ctionis dicta sunt, militant cum praesupposito quod agatur de re data in dotem inaestimata, tamquam species, sectis
autem si detur viro aestimata pro quam litate in dotem promisa, tunc etenim cum iste contractus non dicatur dotis,
sed emptionis & venditionis, intrat doplano euictio, ut ad litteram disponitidem text. in ricta I. r. C. de iur. EM., ac firmant omnes communiter absque coimtrouersia.
Dari solent plures limitationes resii Liantes a scientia iuris alieni in recipiente, et alijs quae per Doctores in generali materia euictionis considerantur, ac etiam quando euictio dicatur legitime sequi, et an praecedere debeat necne de- nunciatio; verum ista conueniunt cui. cumque actui indifferenti, ideoque diacuntur extra materiam dotis, tunc siquidem non cessat euictio ex aliqua dotis
specialitate, sed ex regulis generalibus sub quibus dos tamquam quilibet actis
Remanet solum videndum , an in ca-i; sibus quibus euictio praestari debet, liceat dotatae, vel viro regredi ad prime-ua iura dotalia, vel potius noua actione pro euictione agendum sit, quod satis expedit, neduni quoad hypothecae antiquitatem , sed etiam quoad obligationes fideius rum , ac viam exequutivam, aliaque priuilegia ex dotis qualitata , vel ex primo instrumento dotali resultantiar, Et in hoc quidquid sit de quaestione in genere, an euicti re data pro pro debi to quantitatis, vel speciei, reuiuiscant priora iura, primaevaeque acti nes, de qua latὰ post antiquiores agunt
757쪽
Staib. iun. refol.96. num. x3. a V Arias de is a lib. i. var. cap.38., et pluribus sqq. , et cap. 6. ubi materiam in compendium reducit, Hoc unum tamen est planum, quod in casu dotis, evictis bo nis quae in eius causam data sunt, reuiuiscunt primaevae actiones, atque ex illis agi potest per text in qui res V 8. atque communi ore firmant icribentes supra allegati praesertim Casili decis.
R M.tu Fulginaren. Salutant 13 . n. I 6 6. cream si his, et admittitur in Romana dotis ii .Februari' 16 7. coram eodem apud Mersin epignor.δε f. I .Πum. f., et est conclusio non habens controue
sam, quae sola est in eo, An dispositio text.in dicta l. qui res contineat speciale dotis priuilegium, vel potius sit gener. lis cuicumque conueniens ex deductis per utrumque Merlin. i supra Mias de Mesa iacto cap. t. num.7., et alios, Sed quidquid sit de hoc, certum est tamen quod ubi agitur de dote, siue sit ex speciali priuilegio, siue ex regula generali semper agitur ex actionibus primaeuis , etiamsi agatur de interesse selius viridio agentis pro euictione rei aestimatae, quoniam textus praedictus loquitur de viro, atque ita admittunt omnes allegati, quibus addo magis in specie Canc.
ininimo Fab. de Anna coss. 3 s. Num. 3I. vult textum praedictum loqui de solo viro tractante de damno vitando, non autem fauore mulieris fouentis causam lucrativam; Et licet haec opinio sit damnata, ut apita Casili. dicta deciff. num. a 3-,c eqs. , ac alios si pra allegatos, indistincte dicium priuilegium admitteΓ-tes tauore viri, ac mulieris, attamen id consideratione dignum est ad effectum deducendi, ut adeo censeatur inclusus indicto priuilegio vir , quod aliqui volu rint ipsi ina dici magis priuilegiarum qua sit ipsa mulier. Ampliant aliqui conclusionem istam zi ad usuras, vel fructus dotales pro quibus aliqua res insolutum viro data postmodum euicta sit, ut late probat
magna quidem esset extensio si esset vera , de quo tamen dubitari potest, i . licet fructus tamqu1m accessiones soleat participare de priuilegiis sortis, attamen in eis non videtur considerabilis it te Reipublicae fauor in ipsa dote consideratus, quoties ipsum corpus uniuers te dotis non augent,neque priuilegi orsia iuris dispositione deuiantium de faciali extensio admittenda videtur , Nil obstante quod praetendatur hoc non est priuilegium speciale ; siquidem dato hoc assumpto, superuacaneum est inspicere an sit eos, et an fructus dotales p tiantur priuilegiis dotis, quoties tamquam simplex creditum priuatum haberet hanc praerogatiuam Vnde quaestio procedit cum praesupposito quod obstante iuris regula incontrarium, versemur in casu priuilegij, relinquo tamen cogitandum.
Ampliant secundo etiam ad dotaria, et lucra quae excepto priuilegio potioritatis habent pro se regulam generalem gaudendi priuilegijs dotalibus, ut linis specie post tu. decisino. ι b. I. , et alios Hodier. - M.di a decis 266.
Ampliant tertio etiam soluto matrimonio Allograd.confs6.numer. I s.lib. I. Mersin. de Iignor. dicta quaesi. I s O. Num.
Ampliant quarto,ut tale priuilegium mulieris haeresibus etiam copetat quoties euictio euenit in vita niulieris cui apertum erat ius agendi primaevis actionibus, ut ex Balae uelisar. I 2. nu. 33. O a . Casili dicta deciss. num.2o ,e , relato Atiai de Mesa dis Io lib. t .va cap. q2. num. . qui alios allegat Contrarium autem in specie tenet Fab. de Ann. dict. U.3 s. num. 3 ubi consequenter idem asserit in celsonario, atque allegat eti1 pro se eumdem Bald.Noueu. par 8. pHuit. 19., Verum pro neutro stat Bald o ueli. nam in loco allegato per Fab. de
Mna dicit quidem mulieri illaesa es primaeva iura non obstante delegatione debitoris detecti non soluendo, sed nil subiungit de haerede, et in loco deducto per Osili. loquitur generice,ut priuilegi Win in vita mulieris iam oditum, seu serm tum transeat in haeredem, sed non Percutit hos terminos spem Me ZZZa 2 cia
758쪽
732ciales ; Ex generalitate tamen rationis verior videtur opinio Costilli, ut particulariter aduertitur quando agitur, an priuilegia dotalia sint cessibilia , vel transmisibilia . Reistringunt e conuerse quoties vi. ar ri vel mulieris culpae, seu negligentiae potest euictio adscribi, ut in his rei minis Burati. ec.7 s.num. n. R . in dicta Romano dotis ii. Febra ris 16 7.Bisbi RiVerum non bene deducitur hoc pro limitatione priuilegij, tunc etenim propter culpam cessat etiam actio agendide euictione, et sic non versamur in casu cessantis prii illegij, sed cessantis stasirinas euictionis. An autem posito regressu ad primaeva
iura competat etiam via exequutiua
quae prius copetebat, Negant generaliter Bouusuper prum iu diu. b. de liqtud. Instrumaex num. 8., Meriser, dicta conre. 27 .mιm. 3 s. lib. I.; In specialibus autem terminis nostris pro utraq; parie plene disputat Casili, uicta decis. s. ex numer. r. , qui in sine refert pro maiori par. re votorum suisse decisum pro affirmatiua , quae tamen opinio videtur impracticabilis, quoniam cum creditum non sit liquidum, ii ec debitum, iii si prius cano iii Zara evictione, quae legitime sequuta sit, hinc proinde non videtur quomodo negari possit appellatio ab exprcssa , vel virtuali declaratione super euictio. ite an sit bene vel male sequuta, et sic bi per rem iudicatam, vel partis con- selli,nem firmatum eiset euictio iacinia fuisse legitime sequutiam , scii etiam id esset notorium, itaui quaestio sola eslet super ordine iudici j ad euictionem assequenda ui, tunc probabilem crederenia ilirmaritiam, sed punctus est in can viraladaeuictione, quae, parte illam negante, ineuitabiliter faciet causa appellabilem, ac processum exequiitiuum impediet. Dubitatur etiam an hoc priuilegium 14 competat facta tormali nouation quia Demis creditum dotale conuersum sit in mutuum, vel aliud creditum priuarum, pru quo deinde dotans rem dederit iro solutum, ractu temporis evictam,et deduci t aliqua curvi dicta decis. f., Sed resolutio pendere videtur ab eo, an talis nouatio sit vera, itaut creditum dotale
omnino extinctum traffusum sit in mannim, vel alium contractum, ex quo de. inde orta sit rei evictae datio; vel potius secundus contractiis sit correspectivus ad dotem, ac simulate initus gratia iacilioris exactionis, ut contingit in Regno Neapolitano ubi ad essem ut cre dirum dotale pos it exigi executive seueuata forma ritus Astari, ob dissiculi tem contingentem in liquidatione imni amenti dotalis exigentis extrinsecam iustificationem matrimonis,idcirco consiletum est, quod vir quietat dotantem de dote tamquam soluta, unico auteti contextu dolans ex causa mutui constituit se debitorem viri in eadem summa Primo etenim casu cum datio in Liuiuvere n5 fiat in causam dotis, quae omni 1 o remota est, ac mediata, runc non videtur intrare priuilegium; Secus auteni in secundo in quo dos videtur in veritare causa immediata dationis in solutum , ut occasione usurarum dotalium in his rei ivinis, et cum hac distinctione nota tur infra . ibi. , et haec quoad euictionem bonorum quae in dotem, vel eius causa data sunt, vel promissa. Superest videndum de secunda parteas propositi thematis, nempe de veritate, ac exigibilitare nominis debitoris, vel alterius iuris incorporalis quod in dote, vel occasione dotis cessum tuerit; Et in hoc obseruandum est, quod dupliciter nomen debitoris, vel aliud ius per debi, torem creditori cedi selet, uno scilicet modo per viam simplicis cessionis i ullo delegationis, aut dationis in solutum, vel
alias nouatiuo titulo concurrente,et iucquia cessio dicitur fieri pro soluendo, noautem pro soluto, atque in effectii cessio
importat si tum mandatum ad exigenduper creditorem acceptatum sub tacita conditione si sequatur solutio,hinc pr indὰ dominium nominis cessi non transit in cessionariu sed remanet penes c dentem cuius conse litenter est etiam periculum , itaut integra semper mane. ant priora iura cessionaris cui solum est iniunctum onus diligentiarum, ad cn
ctum iustitieandi se sa se fecista suscepto mandato ad texi in t debitorem J uat.,gi .in Det Hi u. . e liber. lG
759쪽
RoLm Bononien. litterarum Camby apud Mersintae pignor. eci f. I 6. yrmata'r 9.Dnj sequm is coram eodem repetit. de fia T. par. I O rec. deris. 9I . Romana seu Florentina Cambiorum xIuny. Ibyo. corrado impet . ccis . . par. I l. rec. Odec. I Iani ocu es. Se passimi Veriam isto tau nullius considerationis est ci cum stantia dotalis, quoniam idem indistincte procedit in quocumque credi
Altero modo fit cessio per viam dele-25 gationis, aut dationis ius diutum, 'el alterius tituli nouationem importantis, Et tunc generaliter intrat quaestio, an lassiciat cedenti praestare nomen verum de iure quamuis tale non sit de facto, et
cuius periculo nomen cedat iuxta termi nos haered. vel a I. venae ,
et t. Pupiui 96.9.foror desoLt., de qua tractantscribentes in dicta I. si nomen. ,
et uertina Census 28. Maj i5sa. Meliis, et oly Ex quibus constat, quod ubi nomen
non est verum de iure, tunc actus non causet liberationem, proindeque prior
iura sint integra; Ubi vero est veru in de' iure, sed non verum de iacto, quia nempe non exigibile, tunc intrat quaestio de qua, quidquid sit ingenere, α an cessi narius sit latens, vel ignorans, in specie tamen dotis, ut praestari debeat nomen verum, tam de iure, quam de , it aut si esset non soluendo, periculum sit cedentis, probat textus in dicta i. si is dum Ss mulier st fol.mare. t. promi
quamliis contendant Doctores, an e dictarum legum dispositio laquam iundata in ignorantia procedat in quocu-que, ut sentit Bart. , vel potius tundetur in dotis priuilegio, it aut siue sciat siue ignoret vir periculum non sentiat, cum alias recipiendo sciens videatur
coniugi voluisse donath ος ex Cui De
in I. Maetita utim. f. IV. mare. Obseruat add. ad Arex. in dicto S. si mulier, Hoc unum est tamen quod in casu dotis dis positio rex rus est clata, ideoque indefinite capienda est, ut post alios Baph in I.aestimatis q. tui. γλ.πυ. Io., etfeg. Franch. in eris i os snum.3.Galeon
Iib. I. Putr.32. Nu. 77., atque melius inter
omnes quos viderim examinat Scipio de Bellii germanus scaternaeae Auiae paternae, qui doctas annotationes fecit ad omnes leges totius corporis ciuili quas tamen reliquit impersectas ac non bene expolitas, it aut publicam lucem mereri non videantur iuxta modernorum temporum conditionem, in annotation ad dictum rex. in II men. Dictum vero priuilegium ita competit mulieri, ac viro, quintimo sortius viro competere tamquam fouenti causam
onerosam bene probant Barbos obis pra Galeot.num. 78. O 87.; Idqile efficacissimam habet rationem a Barb deductam, quia scilicet cum existente debitore inope , periti iὰ habeatur ac si debitor non essa, hinc proinde irrationabile omnino esset,ut dolans nihil prς- stando, liberationem ab onere dotandi
consequeretur, e conuerso autem maritus absq; dote matrimonij oneribus subiaceret.
Hoc autem priuilegium intelligenda est, Pririno ut procedat quoad insufficiet iam nominis celli de tempore delegationis, cu dationis insolutum,tunc enim in priuato creditore intrat quaestio,an eius ignorantis, vel scientis sit periculum necne, et quatenus assirmativa veniret amplectenda , sufflagetur dotale priuilegi iam, secus autem si nomen d tempore cessi 3nis, venim de iure, ac desacio, i iliciatur tractu temporis minus idoneum, quia tunc cum eius domi nisi sit ita translatum in recapiemem,utique istius etiam erit periculum, nisi perpetua exigibilitas, ac manuleiatio promissa esset, ut in allegatis Nou. rim. , et Tu-dertina, ubi concordantes, ct in sua materi ub tit. de credito. Neque in hoc dos reperitur priuil giata, ut constat ex Barb an dicta l. Fae limatii num. I oans . ubi hoc firmat ex generalibus terminis textus in l. m. ilii Sinoror, axque in hunc sensum recipietidi sunt asscrentes, ut etiam in dote Pericu-
760쪽
periculum sit cessionaei j ex deductis per
Pracdicta discept. et i ., Quod tamen verum , ubi insufficientia proueniat ex solocasii si eruentae inopiae debitoris , secus aut Esi ex intrinseco deiectu ipsius nominis militante in ellectu de tempore cessionis postea vero detecto; Vt puta ceditur anuus assis consequendus i M. pronio seper certo fundo constitutus, si census de tempore cessionis apparenter idoneus tractii temporis cessat , quia fundus cesitus de tempore imi sitionis hypothecis anterioribus esset i ibiectus, vel de alieno dominio, itaut per dominum vel creditores ateriores euincatur,
tunc cessat veritas census etiam de iure, ac in radice usque ab initio, tamquam sine fundo, it aut ex isto capite,ut verius puto , vel etiam ex capite euictionis cedens teneatur,olper Merlin. decis. 639. 696.,Sed hoc pariter procedit generaliter in quocumque priuato creditore,
neque dotis priuilegium est quod dignoscitur.
Intelligendum est item ubi credito
consistente in quantitate, pro ea ex intervallo datur loco solutionis nonici debitoris, tunc etenim intrant isti termini, ut obseruat Barbos.dicto num. Io., secus autem si directe ac ab initio promitteretur, vel cederetur in dotem aliquod nomen debitoris, vel annuus reddi tus, seu aliud ius, nam tunc, Aut huiusmodi nomen de iure , et de iacto
Verum, cessat, quia per alium euincatur habentem causam ab eodem dante seu Promittente, puta ab eius creditore anteriore, velatio cui ipse antecedentercesserit, et intrant termini euictionis
de qua dotans indistincti tenebitur, quia dum sciens alteri cessite, vel hypothecasse in dotem dedit, dinitur ii
dolo, et mala fide adtexauead. 2. C.
Dr.dor. ; Si vero pariter utroque modo Verum, cuincatur a tertio absque facto dotantis, seu etiam absque eius culpa neutro modo verum detegatur, vel sit verum de iure non autem de facto , et tunc inspiciendum est, an promittatur, vel detur tamquam species, ut puta doin dotem talem censum, tale creditum,
vel potius loco quantitatis, quia nempe
dicatur, promitto mille quae consequenda sunt a Titio,vel sunt debita per 5 pronium 2c. i Primo enim casu intraa
termini euictionis eodem modo quo in qualibet alia specie ut supra , In secundo
autem intrant termini taxationis, vel
Σ8 demonstrationis , An scilicet locus, vel persona, vel modus, undὰ promissa
quantitas retrahi debet, fuerint adiecti taxatiue, vel demon strative, nam primo modo dotans cedendo ius tale, quale habet liberatur, neque ad aliud tenetur, si non existere detegatur quoties culpa eius non intercedit; Secundo vero tenetur , quia obligatio est personalis, ac generica, illa vero qualitas, demonstrationis tantum gratia est adiecta, neque substantiam dispositionis respicit, ut generaliter in materia legatorum,vel obligationum constat ex Castraeo .338. lib. I., Dec. U. 183. O i 2 cum at si radeducendis ; Et in specialibus terminis
nostris post Ba8M n dicta l. Si aestimatis
Disticultas tamen est quando dicatur uno vel altero modo concepta dispositio , atque ista est qucilio potius facti ,Σ & voluntatis quam iuris, itaut ceri uniformis regula dari no possit, cum decisio pendeat ex facti circumstanti js, et qualitatibus; Bene verum quod Paulus
de Castro dicto cons 3 3 8. di stinctionei
adhibet communi calculo receptam perscribentes ut constat ex Decio loco δε-
Mnὰ dec. ii resam. in antiqv. dec. io s. num 3 feta. par. s. recent. O in dictoris. 61., quod, Aut dispositio unica oratione concepta est, tam circa substantiam, quam circa modum, seu locum , et tunc dicitur taxatiua , Aut locus vel modus est adiectus oratione separata
postquam oratio dispositionis erat periecta,et luc dicitur demonstrative, quod eleganter declarant Oderes. dicto consa y9- numer. 1., et arrian. dicto cons
, nu. q. ubi obtrivit ut hoc non sit ita
stricte capiendum ut praecise una, Vel duae orationes esse debeant, sed hoc sila sit inditium, an disponens id adijce voluerit substantiae vel exequutioni, deuiit si aliter constet de hac volunt