장음표시 사용
341쪽
tamen aqua sustinetur: et in hane atque illam partem non tantum vento impellitur, sed et aura. Nec unquam illi per diem et noctem in uno loco statio est: adeo movetur levi flatu. Huic duplex Causa est. Aquae gru-vitas medicatae, et ob hoc ponderosae; et ipsius insulae materia vectabilis, quae non est corporis solidi,
quamvis arbores alat. Fortasse enim leves truncos, sfrondesque in lacu sparsas , pingui S humor apprehendit ac vinxit. Itaque, etiam si qua in illa saxa sunt, invenies exesa et sistulosa: qualia sunt quae
duratus humor efficit, utique circa medicatorum sentium rivos: quae ubi purgamenta aquarum Coulue - , Tunt, EX Spuma Solidantur. Necessario leve est, quod ex ventoso inanique concretum est. Quorumdam cauSa 9
non potest. Peddi , quare aqua Nilotica foecundio cesseminas iaciat, adeo ut quarumdam Viscera longa sterilitate praeclusa , ad conceptum relaxaverit: quare quaedam in Lycia aquae conceptum feminarum Custodiant, quas solent petere, quibus parum tena X vulva est. Quod ad me attinet, pono ista inter te
mere vulgata. Creditum est , quasdam aquas SCa-
SUTO... exesa et sistulosa et eo periinent pumices, lapides natantes, ele. Imprimis conserri meretur de lota hac re Detitsche mercio aedie vol.
XVII. Insel p. 606 ss. ubi et nostri Ioel lit mentio. Ruhk. Purgamenta. Intentius haec legens haerebit in voce purgamentu, Mulla
diam enim aquarum purgamenta memorata esse videns es qtiare reserens
ad saxa facito devhniet ad legendum Purgamento , quo illa demum in so
lidam massam vinciuntur atque coalescunt. Mel. Quorumdam ... lgata. Quae Nilo
et Lyciae aquis tribuuntur, pro sabulis hahet quidem Seneca, sed non video. quidni illis vim solvendi duritaism, his roborandi infirmitatem inesse voluerit. Gangi quoque, Indiae coleber. ximo fluvio, eamdern inesse Pol lalem, omnes Indiae incolae, qui uindus Ocantur, uno ore celebrant. De plu ribus fluviis idem tradit Plin. Nat. Hist. XXXI, 2. R. - Nostros homines etiamnum ita opinari produnt tot seminae, quae ut sterilitati suae medeantur, ad sontes medicatos proficiscuntur. Plinii laudatus a Itulikops.locus se sic habeti Thespiarum μιιν
342쪽
34 a L. ANNAEI SENECAEbiem asseri e , corporibus quasdam vitiligi ncm , ct
foedam ex albo varietatem, sive infusa, sive pota sit ; quod vitium dicunt habere aquam ex rore ' collectam. Quis non gravissimas esSe aquas credat , quae in crystallum coeunt 8 Contra autem est :
tenuissimis enim hoc evenit, quas frigus ob ipsam tenuitatem sucillime gelat. Viido autem fiat eius -
ait, coracePtus mulieribus r Praesentant,
lim in is adia sumen Elarum, cui similia resert Isidor. R rig. XIII, p.
Bittis non tantum terrarum, sed etiam hominum feeuudae ama. Eustath. ad
II, 58, cum Schotti nota, etsi haec sontis vis reddendi partus saeiles non eadem est cum i Ila eos erebros saetendi. Videlicet intelliguntur L. Munatius Plancus Pater, censorius; et L. M. Planci censorii filius euius meminit Taeilus Ania. I, 39; et quoeum illeque in Seneca in mente habuit none niandendus est, homo levissimus adulandi artibus excelleris, quod censendo, inta vici Augusti nomen dandum esse, Probabat. Cur aqua tam
duleis et mollis, quam Seneca ipse IV, 2 , 30, ut talein laudat, omni vi
careat, duram materiem concipiendo partui accommodandi ' Mel. Quasd. aquas scabiem, etc. Illae aquae magis sunt abstrusae. Quae illam aliarant, temere dicit Beckmannus, Eustalliturn ad Dionysii perieg. 4l0 recenserer quod Contra est: neque hoe magis tacit quam Seneca, cui ne unicum quidem exemplum substruere eiusmodi aquae possum, qrium aquarum contrariarum vitiligines tollentium abunde sit. Mel. Foediam eae albo Mumetocem facienti sitnilis est, quae apud Plinium, XXXI, 9, ex albo et nigro colore Varias reddit Osees idem c. 1 . de rore tradens nimio scabiem fleri Senecae se associat. De hac re paulo plura. babeo quae uiseram: nam ei Plutarchus in Qu. St. Nat. 5, p. 8, t. XIII, assi r-niat: Φυτεt οηκτικον ευειγοπ τῆ opo P μαρτυρεῖν το τούς πίονας ἐσχγοτέρους ποιειυ. Αἱ γυ υ πιυνες γυναiκες ἐαατiοις κγ ερίορς απαλοῖς αναλαμ6αυουσαι
σαρκίαν. Hinc Maximianus in Eleg. 215, P. L. M. Vernsd. dicit rorem taedere. Hoc, quum aqua roris Purissima sit, sieri non potest nisi conlingat noxiis particulis, succis, aut iri suciis, quae stirpibus in huerent. αG M. aquas. Vid. ins. Eae. VII
343쪽
modi lapis, apud Graecos ex ipso nomine apparet: κρυσταλλων enim appellant aeque hunc perlucidum Iapidem, quam illam glaciem, ex qua sieri lapis cum ditur. Aqua enim caelestis minimum in se terreni habens, quum induruit, longioris frigoris pertinacia
spissatur magis ac magis: donec, Omni aere eXcluso, in se tota compressa est, et humor qui fuerat, lapis
XXVI. Aestate quaedam flumina augentur, ut Nilus: cuius alias ratio reddetur. Τheophrastus est
auctor, in Ponto quoque quoSdam amnes Crescere tempore aestivo : quatuor autem esse iudicant causas:
Κρυσταλλου enim amellant aeque Fidem de erystalia lapidis origine,
quam Seneca asteri, Penes auctrarem
esse Per se patet. Praestat enim haud dubie credere, eadem ratioue illum oriri. qua lapides reliqui nasorintur. Κρύοπα Hoc est nostrum cristae de mehe. Cf. Blumen Oh, Handbtioli der turgesch. ed. VII l. p. fissi. MOLXXVI. Asta. Cur aestate sumina quaedam augentur Θ MAI.
Cuius . . causas. Libro Proxime se
quente. Theophrasti liber, e quo Seneca haee sumpsit, in deperditis est. Prima et quarta causa Stoicis propria fuit ; quanquam Aristoteles quartam illam ab Heraclito inveniam deriseratre laveratque Meteorol. II , 2 : qua in re Zeno et eius Proximi sit cesso in
rea haud eulpandi sunt, quippe qui quum Mi sotelis tum Theophrasit lis
bris, lone apud Nelei haeredoes Scepside, urbe Troadis, adhuc delitescentibus . caruerunt: non item posterio. Tes Stoae assectae, qui his libris uli Poterant, et usi sunt, sed interdum rationes perquam ineptas et haud raro recte derisas firmiter tenuerunt.
Caelerum mirari licet, quod gravissimam causam crescentium aestate amnium Ponti, e. e. Sagaris, Parthenii, quae nivis in monte Caucaso Tauroque, unde fluvii Ponti oriuntur, liqualione constat, omiserit. Seire autem eam poterat, quum esset notissima. Riδk. - Αllera causa mullo est verior, nititurque illa ratione, quam hodiedum multi amplectuntur physici, interque veteres Aristoteles, qua imbres magni eontinuique subterlerram a se penetruam longis saepe rivulis eo decurrunt, ubi in scaturiginem colliguntur. Hie mihi Nilum imprimis in mente habuisse videtur, de quo dispiciendi infra opportunior locus dabitur. Sed res simpliciore levioreque υpera multa aqua pluvia explieabitur , quae supra terram colluvione tot torrentes creat. Tertia causa cur aestate demum valeat, non video, quum casu eam unaquaque anni tempestate , immo hieme aliis magis aestuosa, erebrius incidere sit neeessarium. Nisi Drte de elesiis, aestivo plerumque tempore nantibus, cogitavit, qui ipsi Nilum remorari eius
344쪽
aut quia tunc maxime in humorem mutabilis torra est: aut quia maiores in remoto imbres sunt, quorum aqua per Secretos cuniculos reddita, tacite sus-sunditur. Tertia, si crebrioribus ventis ostium Caeditur, et reverberatur fluctu, amnis restitit: qui Crescere videtur , quia non effunditur. Quarta ratio est. 2 siderum. Haec enim quibusdam mensibus magis vc-gent, et exhauriunt flumina: quum longius recesserunt , minus consumunt atque trahunt. Itaque quod
impendio solebat, id incremento accedit. Quaedam 1lumina palam in aliquum specum decidunt, et sie
qua inundationes saeere a nonnullis dicuntur. Tiberim huc vix trahere Poterimus, quum eius undas ab Etrusco aut dextro littore retorqueri ad sinistrum aut Romaniim, quod ita inundetur, Horatius, Od. 4 , 2, 9, retortis Lictore Etrusco Miolenter undis dicere velle videatur. Saltem ambiguum est hoc exemplum. Certiora sunt, quae asseruntur Clanis Vultur.
nique a Dionysio IIalic. Vil, 3, P. 4 33 7. t. IlI; Anigri a Pausania V, 5, 386; Baetis a Philostrato Vit. Ap. V, 6 ; plurium amnium ab Λrriano in Ρeripi. Mar. Eruthr. p. 26 Pndi a1,ione Cassio XLV, 47, et a Plinio
rumnae a Sidonio Apollinari Carm. XXlI, 48; Aesopi in v tho antiqui simo, a Scholiaste Homeri A, v. 4 80. Homines naturalium rerum ignari atque superstiliosi talem nuviorum refluxum pro portento habebant, quo
nversum atque infestum deorum numera esse de nunciaretur, unde rela
psum ad sontem Padum scriptores isti eo reserunt, et Plutarchus in Theseo, c. 3 s, flumina Allicae retro fluentia seseriam iram propter Androri ne .cem similicasse perhibet. Tallinis hominibus hoo quidem ignoseendum est, utpote apud quos relabens numen inter imagines rerum , quas dicunt , impossibilium relatum in proverbium abiit. Vide Zenob. in Adag. II, 56; Diogenian. I, 27 ; Erasmum in Pro-vorb. p. 293; et Interpr. ad Lucian. Dialog. mori. VI. 2 ; et ad Hesych.
Et resereberatur susteti , amnis restitit. Sic Erasmus et omnes codd. nisi quod nonnulli resistιι habent. Optime annotat Gronovius Senecam intellexi se fluctum maris, qui reverbere ostium fiuvii, non reverbere turr et
confert IV, 2 , 20. Itaque et Pineiani
emendat. Et reseerherato stactu maris restitit . et Gruteri, et reMerberatias siticiti amnis restitu supursedeamus.
345쪽
NATVR. QVARST. LIB. III ex oculis auseruntur: quaedam coninmuntur paulatim, et intercidunt: eadem ex intervallo revertuntur. recipiuntque et nomen et cursu in. Causa manifesta aest , sub terra vacat locus. Omnis nutem humor natura ad inserius, et ad inane desertur. Illo itaque recepta numina cursus egere secreto: sed quum primum aliquid solidi , quod obstaret, Ochurrit, perrupta parte , quae minus ad exitum repugnabat ,
repetiere CurSum Suum. Sic tibi terreno Lycus est olus hiatu , Existit procul hinc , alioque Venascitur ore.
Urontis, Tigris. Nili, Era,itii. Ibir; lat Casciubcinus exempla Cephisi Boeotici IX, p. 628. Arii et Polyiἱ- meti sogdiani X l . p. 788, ubi του
eie. Sie Lueos Phrygiae et Erasinus Areaaiae apud Ovidium Metam. xv. 276. Mel - G. Ge. VIII.
viedam ... intereiama, e. e. Rheanus. Risu. Eadem, quae palam in aliquem aperum deeidunt. Ruia . Sio Mi terreno sectis est emiras, Ele. Quatuor versus sunt Ovid. Netam
Xu, 276. otia Phrygiae fluvius. Strabo XII, p. 237 . ed. Lἰps. R. Cuius origo in Lyelao sinibus. Milyadis dieiae; Themisonium praefuit. Naeandroque miseetur iuxta Colcissas Cognomines muli; suere, e quibus praeeipuit in Mysia merid. emoniihus Draecinibus Hesporum veratis fluens ei Hyllo in Lydia mixtua amnis; 2.ο in Syria, prope Bublon ;3.. in Assyria, nominatum quoque Zabum nune Zel ); 4. in Bithynia. in Euxinum Pontum a Mens ad Herae leam ; 5.o ira Ponto. Iri iunctus;
in montibus quae Aellis neri a Baias li,ene dividunt, sinis iti P v xleate;
malia , qui quidem prorumpit in pa-
346쪽
SA modo eomluitur, tacito modo gurgite lapsus , Redditur Argolicis ingens Erasinus in undis.
4 Idem et in Orion to Tigris facit: absorbetur, et desideratus diu, tandem longe remoto loco, non tamen dubius au idem sit, emergit. Quidam sontes certo tempore purgamenta eiectant: ut Arethusa in Sicilia, quinta quaque aestate per Olympia. Inde opinio est, Alphaeon ex Achaia eo usque penetrare, et agere
lud/m Maeotἱdem. Nomen quoque Lyei eeleberrimus amnis ei longissimus, Rha nune Volga , apud quosdam tulit. Bouil. Erasinias. Duo susii huius nominis in Peloponneso ; pHoe Achaiae, Burari praefluebat ei Corinthiaco mari illahebatur Aegas inter et Ceryniam; posterior Argolidis Phryxo miseebatur. Illo I.
Idem in Orienta Tigris Deil. CLPlin. N. H. VI, 27 , tibi de ilumine
Tigri ex professo exponit . et erudi-ti,,imi Dum, a liber L mphriae et Dare, p. 73- 09 Ρaris 784, 8.ρ , qui doetissimum censorem naelus estiti Ephemerid. lit. Gottingens. anni 782 Additam. n. VI. MAEAretatisvi. De Arethusa idem narrat Aristote . Nir. AusM. e. 486; es ibilo. Bechmanti. R. - Vide ti t. mox sequentem de Alpheo. - Mihi valde probabile est sahulam de Alpheo quem mirum Senecam, non ut infra VI, 4. 2 . sed per aeon non meum modo terminatione, sed per diphthongum proprie non debilum seriis bere . pl)de Arethusa natam esse ex odora quasi fimi, quem nonnulli sontes exhalant, ut hodieque mihἱ vieitius sons Me inbergen is odorem velut putrium ovorum foelidum anilat. V. Beehmann ad Aristol. Mirab. Audit. p. 86. Mel. Per Olympia. i. e. eo tempore, quo ludi Olympiet e lebrabantur rsebat autem hoc quiciis quoque anno, mense Iulio. Cf. Maliger de Emendat. temp. p. 37. MILAI a n. Amnis notissimus Peloponnesi ; in montibus Areadum primo decurrens, mox in Elealum agro, disiadens Elidem quam propriam v eant a Triphylia in mare Ionium labitur. Λlpheum singuia poetae iuvenem venalionis studiosum, quum Arethusam Nympham amaxisset perdite illius in sontem mutatae desiderio ita permotum, ut viri sortem miseratus Iupiter in iluvii formam hune verterii. Vid. o. id. Metam. lib. I, vss. 636 sqq. quos inter hi nobis
iadis a. Bouil. - Hane sabulam de Alpheo et Arethusa sie eonfutavit Sirabo. lib. VI hetis manifesto se adMeo in mare ei undia. non sors tar nimio , in i do maris stiMali, et in timis in Sivitiam mmenis . seque Arelia e instindere possie. Fabellae inro inuitam, no vi Murginione aliqua
347쪽
NATVR. QUAEST. LIB. tu. 347 sub mare cursum , neo anto quam in syracusano littore emergere: ideoque iis diobus quibus Olum pia
Sunt, Victimarum stercus secundo tuaditum sumini illic redundaro. Hoc et a to traditum est in poemate, sLucili carissime, et a Virgilio, qui alloquitur Λvcthusam ζ
,olenni Arethusae, quinio quoque --no , per ob ia; sed a poetidi vidolrmpiae inpiatim ineidens, scoria rigine Are Liviae in sellia diei redditam fama Iemere Miaga te. Ae M. Olim fuerat pars Peloponnesi iamola mari Corinthiaeo, Sicyoniae , Corinthiae, Areadiae, Elidi' eo termina. Sed , domita Graeeia . Peloponnesum totum Romani in provineiae formam redegerunt eui nomen Aehaiae esse volverunt. Illa utilem provine;a Naeedoniae dioere. secis suit. Antiit. Sed do traditum sitimini. Alpheo. Haec purgamenta sontium', siauiorum et laeuum nostri quoque physici ob
servarunt, naturali tamen adieetae,plieatione. Nam plantis palliatrihus,e e. conservis, emortuis et putre, seentibus aqua lurbatur sordetque, donee in lilius ei ieiuntur, quibus stercoris loeci utuntur. Nostrates die uni t laeus noret. R I. In poemole. Sie Muretἱ ed illa , ex ingenio editor;s pro elar nam eodd. et edd. habent: El hoe etiam s. et a te traulatim s. creditum est. vi in prima parte Gelli en issime. Titulti, itaque poematis periisse videtur, quἱ in v e Lmili fortasse lalel. Forsansuerit : porre Stelliae, earissime. Plu.ribus autem poemalis hape memora verit: quare Noster posuit M. i. e. exempli causa. Sie lueraremur poema
Lucilii, Suilia inscriptum , in quo,
quod aliunde se Imu , de .Neis;ae memorabilibus agere institueras. G. Ep.
xxxx x, Inil. et praefat. t. Is, praemissam nostrae edit. Legendum Itaque esse videtve t Ee hoe etiam δε rar distina est, ut, in prima parte Meiliae , earissime . et a Virgilio. Minees ceretur, earmen illud, quod Ep.
Lxxx x, 5, memoravit, revera compositum esse. Caeletum L et S a si brariis constitidi solere constat. lnialibus loeis Geonovitam semper serelaenisse merito mireris. Nam etiamsi nullam huius vulneris mediet nam excogita Aet, tamen emhleina illud Mureii suppositi lium eum indieassa oportuit. MM. - E lectione eorruispia vi in prima parte pro qua Nureii figmentum nimis facile in textu toleravit Rufi . hie sensus possit ex iundi. Senecam hoe supra in prima parte huiu, libri dixisse r ubi ad due lite e. I, versu . quem hie in m nle haiahet. Malim tamen vel sIe leui permulatione legere r IrihItim til est in prima p. aut eriae in m. ρ. Sub hoe mimia parte quas voces genuinas esse eenseo, possit tamen etiam intelligi prima pars maioris e rminis Lucilii, euius litulus, quem Arethusam sta inspicaliae fuisse Uerns tortius Posil. Lal. Miu. l. IV, p. 37, lateat, sive intit siue in ipso nona ne Gellii, tilsalis acute con icit Rul h. Suiliae te. gens, quod nomen tamen malo exesis
disse propter sequentis similis i. γ
348쪽
Sic tibi, quum fucIus sister labere Sicanos ,
Doris amam suam non intermisceat undam.
Est in Chersoneso Rhodiorum sons, qui post magnum intervallum temporis, foeda quaedam turbidus ex intimo landat, donec liberatus eliquatusque est. HOC 'quibusdam locis fontes faciunt, ut non tantum lutum, sed folia, testasque, et quidquid putre iacuit, expel
lant: ubique autem sedit mare: Cui haec natura eSt, ut Omne immundum Stercorosumque littoribus im-
nem , quam Lucilium mulare in Si
ciliam. Vix enim tam nude suum amicum carissime nominasset. ROM.
Est in Chersoneso Rhodiorum , in opposita Cariat cuius meminerunt alii veteres, e. e. Plin. XXXI, 2, sin. Ri k.- De sonte in Chersoneso Rh
diorum in Caria Plinius XXXI, 20 : Columnas faciunt, ut in Phausta Cher-scnesi Rhodiorum in a tro maguo, etiam discolori asyectu, quae Parum eonveniunt eum hoc loco, altamen tam diversa non sunt, ut ex eo emsonte non possint provenire. Chersonesi huius rarior mentio iniicitur. Est eadem quam Pausanias vocat κτρlκην χερρονησον τnv εν Κνιδω. I, 3, P. 4, luculentius V, 24, p. 410: Κvtδιοtς της πολεως το μευ πο . , ἐυ του ηπείρων πεπομπται τή καοtχ η, ευθα καὶ τα
του λογου μαλιστα αatae αυτοῖς e e. II δε καλουαευη χερρονησός ε lv επιτη ἡ πειρω vnσος γερυρα δια6ατος. Aetlan. V. Hist. II, 33, meminit χερρρονησίων των aeno Κυισου. CL Sie Phanus Byz. v. χερρονησος. Straboli e nomine quide in non utitur XIV, p. 969; scd rein non minus illis nox erat. IIanc Cherritotiesum Rhodio-Tum Propterea vocari Dolum est , quod Cnidus erat Peraeae, i artis Cariae, quam IlluRIii possidebant. FOn
les eius generis nonnisi raro obvii apud veteres. Vnicus, quem nunc quidem invenio, est apud Strabo nem IX, p. 653 , prope collem Taphosum Locridis r δυσῶδες καὶ Θρομεους εχον υδωρ psta. Sed idem me morat, i, 422: χασμανῆς tu τω Λn-
ε ημεσε. Nolus versus Virgilii est Ecl. X , 4. Mel.
Vt circa Messanam et Mylas . . . .
foedo. Cf. de hoc loco Var. Lecl. Fere eadem verba habet Plin. Nat. Ηist. lib. II , cap. 98 : Crea Messa nam et M Mos simo similia eo tin-tur: uude subula , Solis δονυ ibi stabulari. B. - Memorahile est, suisse mythum quo stabularentur boves
Solis prope Mylas et Messanam, de quo post Cluver. Sicil. II, 5, si, et Dorvili. Sic. p. 28, egit Ueynius ad Apollodor. p. 85, et Vossius Epist. Mythol. Η, 356 sq. quem tamen hoe
armentorum gregumque Solis staha tum Siculum fugisse videtur. Quod obiter liceat monere, mulin m hoc momenti addit opinioni, tot aliis iisque firmis rationibus subnixae, IIaden ab Homero in hisce regionibus fuisse positum credentium. Cf. The
349쪽
pingat. Quaedam Vero partes maris id certis temporibus faciunt: ut circa Messanam et Mylas fimo quiddam simile, turbulentum in littus mare profert, se Vetque Et aestuat, non sine odore foedo. Vndo illic stabulare Solis boves, sabula est. Sed dissicilis ratio est quorumdam : utique ubi tempus eius rei , de qua
quaeritur, inobservatum et in Certum est. Itaque proxima quidem inveniri et vicina non potest cauSa. caeterum publica est illa : omnis aquarum stantium Clausurumque natura se purgat. Nam in his quibus CursuS eSt, non ΡOSSunt Vitia Consistere, quae suavis desert et exportat. Illae quae non emittunt quidquid insedit, magis minusve aestuant. Mare vero Cudavera , Stramentaque, et naufragorum reliquiis similia , ex intimo trahit, nec tantum tempestate flu
ctuque , sed tranquillum quoque placidumque purgatu P.
Vt circa Messanam et Mylas simo
quiddam simile, rurbulentiam in littus mare Profert. Ila Erasmus e conte.
ctura haud improbabili Fortunali, qui e lectione codd. Fimum cuidemiale, vel, similem turbulentum, vel, mrbulentae Lis, vel, aseis m. P. Plinii N. II. II, 98, attendens nostram lectionem exculpserit. Pincianus emendaverat i simum quemdam similem Purgamentis m. P. Temporis desinitionem hic exspectares positam. Nec Sirabo VI, 2 . 3 , Lips. opern serre potest: de opposito Tauromenitani littore simile quid commemoravit.
Sed locus noster, si tamen. a Sene cae inania est, iam mature tam deturpatus est, ut eod. Pal. quart. verba, fimo .... acnuat, prorsus omittat. Nee video, cur hae voces interpositae magnopere desiderentur, re ira prae
gre is salis clare iam exposita. Quiti, si quae sentiam libere profiteri licet, parum abest quin eredam, totam hanc ρκὲσtu e Plin. Nat. llist. II, 98,
huc translatam esse ex ora codicis
antiquissimi, ubi vir doctus quidam
eam adnotasse . Mhk. Quae sua Dis omritum codd. et edd. est seriptura, praeter Mureli, qui ac unda Mis d. dedit. Mhk. Maaee .... Purgatur. Maris purgamentorum plures meminere. Aristotelis U. N. VI, 3r Toυ ποντου καθαιρομένου επιφέρεταί τι κατα τῶν Ελλησα τουτον, G καλουσχ φυκος. Strabo, I , p. 92 : θαλασσα απορρίπτει, R. T. λ.
Plutarchus De Cohib. ira, 6, t. t X,
350쪽
XXVII. Sed monet me locus, ut quaeram , quum satalis dies diluvii venerit , quemadmodum magna
Pars terrarum undis obruatur. Vtrum Oceani viribus fiat, et externum in nos pelagus exsurgat : un Crebri sine intermissione imbres, et, elisa aestate, hiems
nιlcinio maria mingantu . quaedam eruato tempore. Haee loca. e mea ipsius Ieetione diu notata haud suhlegi nolis ad Strabonem l. e. tibi nee noster locus est Om Issus. Uue reserenda viis
detur ἁγος his, apud Homerum Il. δ, 427, de qua Pellius ad Aret. Ca
Pad. p. 4 4a, quae de spumantis maris en rueseentia habet Oito Bi,t. Nal. mar. I. p. 4 43. Hane maris ita dietam purgationem naturalem esseellae tum aestus maris pro eerto qui indom lieet ponere, alque inde est ea vis, quam plenilunium habera Plinio dieitur. Nemorabile lamen, quod Strabo refert, quasi mare, etiam ventis eontrar is, sponte retrimenta in littus eiectet, quod , uteumque sit, nonnisi vortieoso frangentium se et contorquentium sueluum motu seri posse neque abdito quodam maris ingetito stipite unicuique persuadea tur , quum in medio mari hoe neuti,
quam sieH possit. Mes. X u. Aho. ausae diluviorum
et exundationum. Quae de dil-io s. ea aclysmo, quo terram aliquando obrutum iri doeet, hie leguntur, Stoi- eorum recentiorum, Platonem da
Aristo . Meteorol. I, 44; .Cic. in Somn. Seip. c. 7; ibique Macrob. II, η0; Lucret. V, 310 sq. . imitatilium, dogma suisse credere lieet. Veteres
Melae igue omnia iniuriiura statue. eunt, Neraelitum haud dubie sequuti. Sensim autem posteritarum Stoieorum haud paucos ab antiquiore Zenonia Cli sippiva diseiplina deseiv;sse et mox alia ex aliis philosophorum scholis multiatos esse et Stoieismo immis isse constri, in quibus et hie calael smus fuit. Quare mirari merito licet, quod nedem n et dub7ta verit, utrum hoe dogma Siocie proprium suisset. Brucherus autem, qui etiam Me dogma Zenoni tribuit, Hist. Crist. Phil. I, p. 945, Dori audiendus est. R I. - Senecae aut Sloieis politis aliisque philosophis utiἰ- versali inundatione aut pluvia peri
turum esse terrarum rarbem dieent hus post Anglum B et, Theor. Tere. I, 2, reetius contradicera vid tur Caueris Univers. Πist. I, p. 6; quem aequitur Cl. R I uisi. Vnivers. I. p. 48. Nam utrumque per rerum rationem legesque fieri posse negat, quum talis plucia vix ultra aeuagesimam horae partem possiteontinuari; nisi enim terrae in profundum eorruentes desidant, amaas in ierra e pia ad eiusmodi inunda istionem adeo non sufficiet, ut polius ne pluvia quidem e maris eviis deisseeturis naia eo stis eiura sit. Mel. Obruinis. Coni tineti vi usus pro suturo rarior quidem quam indieat. pro sui. de quo vid. Peria. ad Sanelii Min. I, 4 4, 4. - Virtim Oceani. etc. Quae sub ineatio intelligat auctor, memineris ex eap. 22 lmiu, libri Res A. mems, de anni tempore cogi es