L. Annaei Senecae opera omnia quae supersunt ex recensione F. Ern. Ruhkopf

발행: 1831년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

431쪽

III. Grandinem hoc modo sieri, si tibi assirmavero, quo apud nos glacies sit, gelata nube tota , nimis

audacem rem fecero. Itaque ex his me testibus numero secundae notae, qui vidisse quidem se negant

III. Allo. Grandinis origo. Egit de grandine Aristot. Meteorol. I, 32,

qui unius Anaxagorae de ea exponen. tis mentionem fecit. Noster sequitur

Posidonium Stoicum, qui in Meteorologicis s. in octavo de Natura

rerum libro Diog. Laert. VII ,3 53

ad Aristotelis exemplum compositis , etiam de grandine egerat. Phaeuo

menon hoc etiamnunc non usquequaque explicatum esse notum est.

Conseratur Gehier sub voc. Iraget.

Grandinem . . . fecero. Anaxagoraesententia haec fuisse videtur, si Ari stotelem l. l. recte interpretor, qui hoc capite Anaxagoram eiusque asse clas consulatum it. Rak. - Bonum

factum , quod sibi Seneca temperavit ab opinione, quae hic proponitur,

adsciscenda. Quomodo enim meri a Pores, antequam in guttas consti-Pentur, possint abire in corpora eius

figurae atque duritiei Z Cuius ea suerit, et an omnino alicuius philosophi, nee nisi Senecae ipsius hypothesis, non dixerim. Anaxagorae quidem non fuit, qui credebat, gigni grandinem , quum guttae pluviae ex humi. Iiore frigidioreque caeli regione in

alliorem eamdemque calidiorem sursum vi aeris aut venti pellantur, ut monstrant eius verba, O μεν γαρ λέγει, οταν Hς Tov φυχοον celata. πτα - vΩθη τα ευδατα ρηῶ τουτο πα- σχειν apud Aristotelem Meteorol. lib. I, cap. 33. Quae deinceps sequitur verborum complexio, aut luxa laesi, aut omnia me saliunt, nisi ita sitit eoniungenda male dirempta: Itaque et Use me DCiam notae nis.

mero secundae ex his testibus , qui ...

audisse, aut id faciam quod β. f.

Sic omnia bene inter se sensuique competent. In sequentibus enim ne ingant sed audisse nemo peritior aut aeutior haerebit et supplere vel addere volet dicunt, sese s verba , quae negationem contineant, in verba aD sirmativa et in negationem dissoluta per Zeugma interdum post negati in

viam usum ita construi solere cum sequentibus, ut haec tantummodo ad astirmativam verborum Partem reserantur , qualia sunt nolle, istare. Nostri negare hic non ciuila ponuntor exempla. Sallustii Iug. 4 34 : Negat, se toties fusum I umidum Periime

scerer virtuti suorum satis credere.

Ciceronis Fin. II, 23 r Stoici negant

quidquam bonum esse, nisi quod honestum sit, Stoici Plurimum se et longe longeque plurimum tribuere honestati. Sueton. Claud. v : Negam cognitionis rem sed Ordinarii liaris esse. Laetant. Inst. V, 23 i Epicurei quidem esse deos, sed curare quidquam negant. Plura habent I. Fr. Gro novius observ. Iv, 2, et P. Burmann. ad

Quintil. declam. X, 4 6. Quod ad

phrasin altinet: fides sit Penes auctOrem , ea usua est Sallustius in Iugurtha 7 , caeterum sides eius rei Penes aucterea erit, ubi v. Cortium. Plinius II. N. XVII, 39: sides penes auctores erit, aliique ea sed rarius utuntur. In sine S nisi omissum est dicunt, saltem erit supplendum, quod exemplo non caret. GH. mero. Sic omnes codd. et edd.

432쪽

L. ANNAEI SENECAE

sed audisse. Aut quod historici faciunt, et ipso sa-

ciam. Illi quum multa mentiti sunt ad arbitrium suum, unam aliquam rem nolunt spondere , sed adiiciunt: a Penes auctores fides erit. Ergo si mihi parum credis, Posidonius tibi auctoritatem promittet, tam in illo quod praeteriit, quam in hoc quod secuturum est. Grandinem enim fieri ex nube aquosa, et iam in hu

morem versa , sic assirmabit, tanquam interfuerit. Quare autem rotunda sit grando, etiam sine magi-

Stro Scire potes , quum adnotaveris, stillicidium omne conglomeravi. Quod et in speculis apparet, quae humorum halitu colligunt, et in poculis sparsis,

praeter Mureli, qui dedit munera. R. Se uiae notae, pretii, digritiatis. Netaphora sumpta de modo ampho. ras sigtiatidi. Cf. DuLer. ad Flor. II, 46, 403. Atiu Aut quod historioi ...ides eris. Sie Herodotus, Clesias, Hellanteus , Indi- earum rerum scriptores et ipse Theopompus sabulas inseruerant aliis historiis , addito saepe dicto , Penes auctores, etc. sed sigmenta ae mendacia ab ipsis sponte effeta esse noli ere- Aere. Scimus hoe ex ipsa Herodoti lectione: confirmat de caeleris Strabol, pag. 6. Posidonii sententia de grandinis origine haud multum distat ab ea, quam Aristoteles pro tulit, sive eadem est. Nam Aristot. l. t aquam, ait, in superiore caeli

parte esse non posse, nuhem aquG

aam verit in humorem, id est, gul. las . et tali modo gelari. MM. Interserit. secundum ea, quae hie Aetioea habet, Posidonius grandinem pro intermedio quodam inter aporem pluviam ei aquam pluviam habuerit. Sed Posidonius suam sententiam vix tam vage et tam parum eo cise extulerat, imprimis post Aristotelem . qui statuebat pluvias guitas, tu superiore calidiore regione eae linatas, decidentes per frigidiorem regionem eonstringi. inque nivem mutar; , lii ne rursiis in calidiorem delata, in grandinem durari. Ilaee quidem a Pti,idonii setilentia valde disserre videntur. Sed de hi, tum demum liquido pronunciare licebit, quum Posidonii sententiam satis amplificatam aliundo habebimus. De reliqrio, quod volebat steri clar. Ba ius de Posidon. p. 85 , ut etiam, quod est in Gron viana, in duas voces di lueeretur, nihil monetis et laetie seeii Bul Lo-psius mel.

rari. Plerumque rotunda est, sed saepe in alias formas vertitur: quod talia Aristoteles l. l. Observaverat. R. Sparsis pro corrupto habet, , alquerelare sive aliud poculorum epithe

toti v. c. Euρerrasis , h. e. superficiei

levigatae, sive aliud substantivum existimabo, dum aliquis mihi suam huius vocis explicatiouem approbabita

433쪽

NATVli. QVA EST. LIB. IV.

aliaque omni laevitate: nam et in herbarum vel arborum soliis, si quae guttae adhaeserunt, in rotundum iacent. Quid magis est saxo durum ' quid mollius unda t

Dura tamen molli Saxa EaMantur aqua.

Aut, ut alius poeta ait:

Stillicidi casus lapidem cavat.

Et haec ipsa excavatio rotunda sit. Ex quo apparet, illud huic quoque simile esse quod cavat. Ibo Cum enim sibi ad sormam et habitum suum exsculpit. Praeterea potest, etiamsi non fuerit grando talis, quum desertur, corrotundari, et toties per spatium aeris densi devoluta aequabiliter atque in Orbem teri. Quod nix pati non potest: quia non est tam solida, immo quia tam susa est, et non per magnam altitudinem cadit, sed circa terras initium eius est.

tur esse motum deorsum ; Aristotele duce, qui iam dixit, i. c. αἱ ρε OObit

etum videatur, quod proximum est toties. Quomodo enim aliquid toties devolvit dici posset, quod semel uni- eaque vico devolvatur. Sed repulaudum est, id, quod volvitur, circa axem suum verti, quod sane multoties fieri per tantum sputium posse quis negabit ' Mel. . Teri. Huc refertur bene et propite adhibitum verbum tot, quod ne quispiam pro corrupto habeat, meminerit esse pobilum Pro tornari, de

nam quod suppleatur aqvir, neql . sensui aptum, et durum esλ Rocl. Versus sunt Ovidii Art. Ain. I, 475sq. et Lucretii I, 3 4. Exscia sit. In causam, quae his

tractatur, eum tamen non allius inquisivisse, paene est mirum, eur

gulta pluvia imius formam accipiat, quae forsan in praesormaliva huius elementi forma, quam glalmsam es- iam Plato sumpsit, deprehendetur, qua dinia globulus aquae, seu, ut cum recentioribus loquar, vesicula aquea a Pores undique aequabiliter attrahit, globosa guttae forma existat necesse erit. Et tale quid iam Epicuro apud Diogenem Laert. X, 25, 307, subinoluisse videtur, Unde fortasse corrigitur Plutarch. Piac. Phil. t III 4. Alteram praeter hanc causam oPina

434쪽

Ita non longius illi pec aera, sed cx proximo lapsusa est. Quare non et ego idem mihi permittam, quod Anaxagoras, quum inter nullos magis quam in te Pphilosophos esse debeat aequa libertas Grando nihil aliud est quam suspensa glacies. Nix , in pruina pendens congelatio. Illud enim iam diximus , quod inter

aquam et rorem interest, hoc inter pruinam et glaciem , nec non inteo nivem et grandinem interesse.

uiare. . . lιbertas 3 Anaxagoram sine dubio non solum propterea nominat,

quod in multis ab Ioniea seeta deeli mavit. sed quod etiam a populari religione Deiqne eullia tam longe libereque recessit. Di pro albeo ab Atheniensibus habitus in easiliniti pelleretur. Cf. Mineri in IIist. liii. I, p. 567 sq. neque videtur Seneea de meis lati in hae re Anaxagorae opinione loqui, quam alias antea pr . posuisset, quaeque sane , ut praeclara, a plerisque recentiorum assumpta est. Longe quidem ea deflexit a sententia Anaximenta, grandinem oriri, quum congelata pluvia in asi em humidum deveniat, putatilis. Verum eam hiemon exprimit Seneca, sed potius P sidonii aut Zenonis v appel

διαπυ θέου. v. Diogen. Laert. Vsil. 4, 8s, 453. Non aeeurale haee a M. meea diseussa philosophorumque sententiae non diligenter e2bibitae sunt, inter quas Aristotelis sententia comis memorari digna fuisset. Illius opinio de grandine, Anaximenti opinioni similis neque salis proha est, textura enim grandinis mulio densioris, du-τioris, ac magis inaequalis est quamstuciei quae multo est rarior et laxior. Mel. x. in semina Irendens congelatio. Isaiae ab omnibus eodd. et edd. sisematam lectionem emendabat Pine. qui mallet, Ita et pruina pendens e g. quia sequatur, hoe inter pruinam et glaciem, ete. Ergo, inquit, iungit Seneea nivem et pruinam. Sed vulgala bene se habet . qua ea plicatici nivis continetur. ILLI. In proximis, quibus nix eum pruina

comparatur, mirum est, Senecam

dieere , se hoe iam disi se , neque enἰm in hoe seripio, neque in aliis huius rei metitionem saetam invenio. Iloe igitur . sive in loeo Naturalium Quaestionum , sorsan huius ipsius ea. pitis, sive in alio seripto deperdito

Detum esse , id elue. In his verbis malim etiam pro minus plaeente ira legere M. In hae comparatione verum quidem est, aleui aqua conge. lata sit glaeies, ita rorem congelatum heri pruinam , noci tamen item Di vena congelalam fieri grandinem. Nam nix , quae hieme sere gignitur, non potest abire ira granditiem, quae aestivo tempore plexumque Nascitur, neque nix congelata iit grando, ita quo errore Ovidius quoque versabatur, Melamorphoseoti libro IX, vs. 220 , ele. Fritine im es gelidis conis crescere Dentis, Inde mora feri, ni- Datis tie molia relatis Astringi et missu glomonii grandine eos tia.

435쪽

NATVR. QUAEST. Ll B. iv. 435 IV. Poteram me, peracta quaestione, dimittore: sed bene emensum dabo: et quoniam coepi tibi molestus esse, quidquid in hoc loco quaeritur, dicam,

Quaeritur autem, quare hieme ningat, non grandinet: et vere, iam frigore infracto, grando cadat.

Nam ut sal Iar tibi, verum inihi quidem persuadetur, qui me usque ad mendacia haec leviora, in quibus

os praecidi, non oculi erui solent, Credulum praesto. Hieme aer riget: ei: ideo nondum in aquam Vertitur, a

Nisi quis nise am grandinem germanice Sesu sen intelligere mavult, quae occurrit apud Liviu in XXI, 58. Vtracumque illa sit, inter eam grandinemque non idem interest, quod inter pruinam et glaciem, quemadmodum enim nix mollior est pruina, sic glacie durior est grando. Immo igitur multo maius est discrimen harum ambarum in utramque Partem. Multo cautius rectiusque Ar stoteles i. c. 64ς μεν ἐκε1... in alii ore regione dicetis. .. χtων ἐνταυθα γιγνεται πα-χνη, tu humiliore regione scilicet,

δε ἐκεῖ χάλαζα, ἐυταύθα Ουκ ἀνταπο- δίυωσι τό ouoio v. Melius quoque Plinius , Historiae Naturalis libro II, capite 6s , grandinem appellat conglacialum i inhrem. Mel. IV. ARG. Nivis causa inquiritur.

multis modiis tritici pugillos aliquot

Pro cumulo adiiciant. Murema. Quaeritur... ea I. Aristot. Meleo

rol. l. l. has quaestiones iam peregit.

Italia Nam ut fallar tibi. Nam licet ingratiam luam satiar. Fromondus sensum hunc inesse putabat e Licet opinione tua salsum asseram. RM . Praecidi. Tres Griit. codd. Percidi. quod probat Grulcrus, qui ita ap. Martiat. II, 72, com Tilrnelm Ad versar. VII, 42, legi vult. Vbique

Perc. et Praec os dubia est lectio, os obturare , ad silentium redigere Pereidi tamen praetulerim cum Ges-nero in Thes. L. L. v . Percido.

- in praecidi, Plaut. Cas. II, 6, 52:

Praecide os, i. e. Pulsa Os, ut taceat. Mureius notavit haeece ad hune locum : Praecidere, aut fortassis praecludere os audientibus videntur, qui ita mentiuntur , ut contradici non iacile possit: at oculos eruere, qui non verentur ea pro veris asssirmare. quae adspectu ipso mendacii coargui Possurit. Excaecare enim eos qui audiunt , quantum in ipsis est, viden tur. RQ . - in Praecidi credo rectum esse, non de ictu oris dictum , sed de vera eius praecisione sensu

proverbiali de iis, qui quasi ore privantur , ut loqui aut contradicere non possint, quanquam de diciorum veritate nil persuasum habent, quum sensu analogo oculis pri ari dicantur ii, quibus vis assertur, quique excaecantur quasi, ut credant. E l. Hieme aer rigete et ideo non mira aquam Meri. sed tu ni . cui hicr. Pruser est. IIa DC eamdhm sententiam

habet Aristol. Meteorol. I, i I Oταυ

436쪽

sed in nivem , Cui aer propior est. Quum ver Coepit, maior inclinatio aeris sequitur, et calidiore caelo

maiora fiunt stillicidia. Ideo , ut ait Virgilius noster:

equutus etiam est auctor libri de

Nundo Aristoteli falso adseribi soliti, quem Io. Stob. Ecl. phys. p. 666. exscripstir ait enim χtων δὲ γίγεται

ρη ἐγ-γρὁτερα οντα πηξ tv λαe', secundum Origeri. Philos. VII. Apuleius de Mundo p. 252, t. II, e. B. nives colligi iactatione densarum nubium Constat. Nam priusquam in aquam defluant fractae ac discissae, spumas agitatione sua faciunt et mox gelatus humor rigore frigoris Inhorrescit. Plinius Bist. Nat. II, 6s e niMem nasca humore mollius coacto. Haec omnia sere eodem eum Senecanis redeunt. In his a recta via parum aberrat. Nam quod adrem abire in nivem dicit, non poterat aliter ex Praece pio philosophorum et ex scientia illius aetatis, qua aerii vapores nondum distinguebantur ab aere. Minus hene Plato in Tim. p. 365, nivem ait esse υγρόου ἡ tabis. αγες, nisi intel-Iexit vapores , dum paulo ante υδωρ esse ait ύγροv aut χυ v. Portasse

eum pungit Aristoteles , dum obliquo Top. IV, 5, eos reprehendit qui dicunt χιουα ειναι ὁδωρ πεπηγὸς, nisi in animo Anaximenem habet, qui, ut Plutarchus ait Pl. Phil. III, 4, diversus ab origene propositum ab

Aristotele iradebat aut Timaeum L erum qui de Anima m. p. 37, πη-ητὀv serebat esse χtoυα , quod male sequutus est Themistius orat. XXVI.

πεπηγυια. omnium optime ac scientissime Excerptum Suidae ex nescio quo auctore νιφετος L II, p. 627 : Hκαταληπτός καταφερομένη χuov. Τέσσαρές εἰσι πηξεις τκὸς ἐν τω aist υδα- τωδους υγρ et τος υπερ γῆν μὰν ἄνω ἐπ ελαττου χια,v. At de grandino dicta sunt minus recla; nam maiorastillicidia rem non conficiunt. Sed dubio caret propterea sere non grandinare hieme , quod , quum Ber Su perior frigidior est, vapores, BDte quam in guttas eonfluere Possunt, gelu concrescunt et ut nix decidunt, quum contra reliquis tribus milioribus tempestatibus vapores in Superiore calidiore acre statim in guttas

Cogantur, quae, dum per frigidiorem

vel sursum vel deorsum feruntur in grandinem ex opinione veterum inter eosque Senecae durabuntur. Verum neque hoc sufficere vel grandinis sigura est in indicio, cuius velut non pellueidus nucleus pellucido glaciali involucro inest. Hinc igitur

guttae binas frigorum vices interposito calore subire videntur, quarum prima per vim electricam omni sere materia calorifica in nube absumpta frigoribusque inde natis nucleum guttae durans incidat. Ab hac recen-li ruin ratione Proxime abesse Platonem manifestum est ex eius verbis

in Timaeo toni. IX, p. 365 ubi et

aesto παγέω τε Ουτω χαλαα. . Mirum hanc rationem Senecam sive ignor δ-visse sive neglexisse. Eo l.

437쪽

Quum ruit imbriferum ver,

vehementior immutatio est aeris, undique patefacti et solventis se, ipso tepore adiuvante. Ob hoc nimbi graves magis vastique quam pertinaces deseruntur. Bruma lentas pluvias habet et tenues : quales saepe 3 solent intervenire, quum pluvia rara et minuta nivem quoque admixtam habet. Dicimus nivalem diem, quum altum frigus , et triste caelum est. Praeterea Aquilone sante et suum caelum habente , minutae pluviae sunt: Austro imber improbior est, et guttae

pleniores sunt.

V. Rem a nostris positam AEc dicere audeo, quia infirma videtur, nec practerire. Quid enim mali est,

aliquid et Aciliori iudici scribere Τ Ιmino si omnia

argumenta ad obrussam Coeperimus exigere, silentium indicetur. Pauca enim admodum sunt sine adb

Bruma lentas plυMias hales et teis rities , ele. De terris elementiore caelo Dientibus h. i. cogitandum esse . verbo monemus. Nam apud nos in

his resus haud ex Iguam δέ eratialem esse eonstat. αλλ. Hi s. Sub vitio frigore videlis e intelligere non quum alte penetrat in terram , sed supra nos in altitudinem

aut agrem erigitur; unde una nivalis δies commemoratur. Improuetis est nimius. modum excedens; guttae pleniores, maiores, ad iustum soli tiamque modum propius aecedentes.

Ita infra V. 93, pleni Denti qui mala

inllicitantur a Fortunato. Mel. V. Aan. Continuatio. A nostris, Si ieis. RMi. Positam. H. e. quasi veram et ex tra dubitalionem dimnem silam. Ita apud nostrates poser tiri mine s. Nee di,,imiliter Craeeis usurpatum 2μις, eie. Botia. Immo ia... indiaetiar. S; omnia iam

severe examinentur . quasi aurum auobrussam explorea, i. e. ad auri ex

perimentum , quod igne admoto se hal et hodieque stir es. Salmas. ad Silin. p. si 79 seq. . qui temere a, ebullire, deduxi ir nullaseausas salis sussicie lites proferre possumus. Quam recte haee dicta sint , praesertim isto , quo vivebat Seneea. tempore , qui υἱs liarum rerum peritior intelligit. MAI.

438쪽

versario. Caetera etiamsi vincunt, litigant. Aiunt, quidquid circa Scythiam et Pontum et Septemtrionalem plagam glacia tum et adstrictum est, vere relaxari: tunc flumina gelata discedere, tunc obrutos monteS nivem solvere. Credibile est ergo, frigidos spiritusa inde fieri, et verno caelo remisceri. Illud quoque

adiiciunt, quod nec sum expertus, nec experiri Cogito. Tu quoque, censeo, si volueris verum exqui-Tere, nivem ita Cave experiaris. Minus algere aiunt

Paraea... litigam. Pauea argumentaeertissima sunt; caetera adhue sub

iudice taeent, etiamsi vim persu sto. di, habεant. αλ . Serviam. Mythiam nemo N nnovit quae sarmatiae hodie μα-gno et Misia δ' Eurem eontermina est et ab oriente iacet. Quanquarti non ἰi,dem limitibus nune diseriminan tur Europaeiea Bussia et Asialim quihus olim Sarmatio et Scythim. Nam Tanais stivitia dioidebat amhas reis giones quoeirea quidquid trans Tanaim inter et Rham erat. Seyihἰeon

esse tredebatur. Nunc vero Europen longe maiorem effecimus; neque ulistra Tanaim duntaxat, sed ultra suismen Rham produximus ad montes et amnem GraI. Tum ei nolandum in irrito eos esse qui Seythiam duis plirem nominant, Etiropaeam quidem aliam, aliam vero Asialieam; quum Europe et Sarmat a simul terminentur, Asia et Mythia simul ancipiant. Scythia vera est regio Ta- ararum ἱ at Talarae his temporibus iam inlee Bham et Tanaim equi lare Conmeverant. celeberrima iam Ilion. gravorum ILong - notis vel mns gente pulsa E sedibus suis, et M eidentales populos similiter pellente.

Romi. Et Memo eaeti remiseret. Sie optimo sensu omnes eodd. ed edd. Britannietis lamen eo et exhibet. et ima coelo remiseret, probante GrOnovici, qui ait: Recte, nempe in quo tu Ditis et ineonstantia temperiei. Adaiahoe M a iam, quia Hemma rear non aeri, sed coelo. Nam vere id feria lis ea praesed gratis inutiihi in Ver m autem aio formam et mi. tintis et Galliei. Horalitis: sie veris salsa remiscet. Hule Cronov. argumentationi lubenter aecederem, nisi me hie retineret, quod eausa redditur, eur ver frigidos habeat spiritus, atque adeo de imo caetra sermonem esse non Posse putandum ali. - Quoad sensum hanc frigoris causam solum.

modo Stoleis Itivetitam eredas: apud Aristotelem nullum eius vestigium invenire lieuit, nee inveniri posse equidem eredo, si quae de frigore e. e. de Getier. et Comi pl. II, 3 dixit, eomparaveris. Nostri quidem physici observationis huius veritatem non oppugnant, etsi alias quoque frigoris

causas, quae loco situque, radiorum scilia reflexione, ae ἀκυε natura di- ersae, ete . nitiantur, non praetermittendas censeant. RM . Ita ea experiaria. Ke Erasmus . Nuretus aliique Codiera di Mediant Palat. lert. nisem in eane ev. quari. et Col. ine e e . Grotiovius in baia.

439쪽

pedes eorum , qui fixam et duram nivem calcant , tuam eorum, qui teneram et labefactum. Ergo , si

Non mentiuntur, quidquid ex illis aeptem trionalibus locis , iam disturbata nive et glacie frangente se sertur, id meridianae partis tepentem iam humidumque aera alligat, et perstringit. Itaque quum pluvia futura erat, grando sit, iniuria frigoris.

I. Ason tempero mihi , quo minus omneS nOStrorum ineptias proferam. Quosdam peritos observandarum nubium esse assirmant, et praedicere, quum grando futura sit, et hoc intelligere usu ipso, quum

Calorem nubium notassent . quam grando toties insequebatur. Illud incredibile, Cleonis suisse publice

et Casaubon. invenerat, in canc. Scribe , ait, uisem in Care evertaris. Intellexit vilissimum mancipium, et alludit proverbium Graecum, ευ Καρὶ Niv πεῖρα ι. Enimvero illud quoque non ad mancipium vilissimum, quo in hac re experienda utatur, mentem admovet, sed ad experimentum hocce . aeque devitandum , ac Noster devitasset. Magis itaque in id inelino ut Erasmi lectionem amplectar, quanquam mallem, si Erasmus lectionis originem docuisset. R I.

Minus algere .... talefactam. vereor,

ut haec observatio omnibus placitura sit. Nam lixarn et duram nivem frigus, teneram et labefactam tepor aeris comitari soleti Attamen illud

dici pro eo potest, quod nivem liquescentem exhalatio s. evaporatio comitatur, quae raro sine frigore esse solet. Caeterum ingeniosius quam

verius grandinis origo explicatur. Vix

dubitari potest, quin . quod egregie iselambem ad DrHeben, Compend. Phys. S 736, docuit, ad grandinem

gignendam electricitas, quam UOCant, Decessaria sit. A quosas itaque particulas , quae pluviae modo cadere debuissent , processu illo chemico ita assectas esse credas, ut in grandinem versae decidant in terram. s h Disturbata e cod. hrit. et Casaubori. restituit Cronov. quum antea esset distri la, sine sensu. Rah. Frangente se. Vt rara notetur eon structio se frangere, Pro quo tamen dicere hoe quidem Ioeo non conveniebat fausi, quia signifieandum erat, glaciem non in se frangi sed aliud fragmentum tundere aliud. Ita infra Vll, 9 , ε, Mis se frangit, et 34.

4, moles se frangit. R l. VI. ARG. De praedictione grandinis et tempestatis. Radia.

Non lemPero ... Proferam. Itaque et

illam, quam cap. Praeced. dederat de ortu grandinis explicationem, ineptiis annumerat ' Ruhh. Et Me intelligere Au h=bo. Ste eum Grulero scribendum dux I. E Fortunati conieet. dederat Erasmus, im potuisse, quum alii eodd. haberent potuerunt, alii Potuere , qua quidem

voce bene care inus. Rul. I.

Quo3dam .... insequebatur. In his

440쪽

4έ λ L. ANNALI SENECAE praepositos χαλαγηρυλακας, Speculatores suturae grandinis. Hi quum signum dedissent, adesse iam grandinem, quid exspectas8 ut homines ad paenulas discur Terent, aut ad scorteas 3 Immo pro se quisque alius agnum immolabat, alius pullum. Protinus autem illae' nu hos alio declinabant, quum aliquid gustassent sanguinis. Hoc rides 8 Accipe, quod rideas magis. Si quis nec agnum nec pullum habebat, quod sine damno fieri poterat, manus sibi asserebat. Et, ne tu avidas aut crudeles existimes nubes, digitum suum

nullum ineptiarum vestigium inest. Nam nubes grandinis adventum indicare possE et solere, neminem latet. Mu. ' x, . '

. Illtid incredibile .... frandinis. IIo rum a Peculatorum suturae grandinis

meminit et Plutarchus lib. VII Symposiorum cap. 2. Et ne lola res, quae alioqui primo aspectu ridicula est, sabulosa existimetur, gravis et sanctus acriptor, Clemens Alexandrinus, putat magos luisse , qui longa eorum, quae in sublimi fierent, observatione grandinem itum neruem praenoscerent,

ei illis impiis sacrificiis aut sanguinis e digito est usione populum in

impietate ac superstitione retinerent. Vide eum lib. VI, p. 63 Stromatum. Sic Mureius. Pausaniae adhuc lem.

Poro hoc in usu ibi erat. Ait enim II, 34: γε nδη θυσίαις ερδον

Cleonae Κώιναι urbs Peloponnesi in Argolide, cuius iam Homerus it. β 570 meminit. Strabo VIII , p. 256sq. MM. - Citalis a Rul Lopsio, ad datur Mosebi Idyll. IV, 38, Nicias ad Geopon. I, 4 6, Philostratus, V. Apes. VIII; ου, Suidas in δουλιανος T. II, p. 424, et Eustath. ad Odyss.

p. 379: ex quibus locis omnibus inter se collatis patet, veteres credidisse, homines nonnullos longe ultra vulgus sapientes a diis potestate in naturae leges meteorologicas fuisse praeditos

et insignitos, ut Empedoclem, Pythagora in , aliosque. V. Iamblich. Vi . Pythag. 28; neque mox S a, Praetereat lectorem dictum Senecae im-nice sacelum, quasi mirum suisset, quod se grando non minus ab ag M

sanguinis sui guttula lilantis qriam

magnas hostius immolantis avertisset. Mel. Ad seortens. Sic Erasinus et edi. v et t. At Fortunati niss. scorti. Recio

tamen Salmasius ad Seripit. UALI Aug. Το. I, p. 26 ad Ael. Spart. Adrian. c. 3 vulgatam lectionem tuetur. - Εgil de his nuper Monges, in Meni. δε I' Instittit nat. Bouil.

Immo Pro se quisque alitis agmina immolabat. MOx Erasmus e conieci Fortun. habet, immo Pro se quis cautim agnum, etc. Sed omnes codd. agnoscunt alius G ιm .... Etiam se quentia docent, to allum locum no

habere. Fortun. e Virgilii versu, IN

gravi hiemi Pecudem, Zimbris fel

SEARCH

MENU NAVIGATION