장음표시 사용
451쪽
quuti sumus7 Nempe ut gratuitam mercemur aqUam. Nobis dolet, quod spiritum, quod solem emere non possumus , quod hic aer etiam delicatis divitibusque ex Acili nec emptus venit. O quam nobis male est, quod quidquam a rerum natura in medio relictum
est i Hoc quod illa fluere ct patere omnibus voluit, cuius haustum vitae publicum secit; hoc quod tam
homini, quam seris avibusque, et inerti Ssimis animalibus, in usum large ac beate profudit, Contra se in
geniosa luxuria redegit ad pretium. Adeo nihil potest silli placore, nisi carum i Vnum hoc erat, quod divi
tes in aequum turbae deduceret, quo non possent antecedere pauperrimum. Illi cui divitiae molestae Sunt, excogitatum est, quemadmodum etiam uqua caperet luxuriam. Vnde ud hoc perventum sit, ut nulla nobis aqua satis frigida videretur quae nucrct, dicam. Quamdiu sanus et salubris sibi capax stomu Chus est impleturque, non premitu , naturalibus so- mentis contentus est. Vbi quotidianis cruditatibus snon temporis aestus , sed suos sentit, ubi ebrietas continua visceribus insedit, ct Ρvaecordia bile, inquam Vertitur, torret, aliquid necessario quaeritur, quo aestus ille si ungatur, qui ipsis aquis incalescit,
remediis incitat vitium. Itaque nou aeState tantulit,
natura docuit. Vid. Stephani Thes.
Nomm hie habet, ut saepius alias et simile ariliari sensum ironicum et iners animal quod omni arte est destitutum, qua vietum sibi paret. Beare est linge, chtinue rara vi ut apud Sen eam patrem Controvers. Ill,
gratis alioqui habendam, vetialem laciamus et pretiosam. MM. Fomentis, alimeni s, quae et so vent , exhilarant recreavique, non solum alunt. Cf. Ep. Li, 5, Wii , 26;
tim. ... contra Buberium ad Authol. Lat. Burmann. II, p. 48s , tomentia
emeridantem , et Waheneidium, heue defenditur. Hominem enim podagra laborantem abstitientia duce L MAL
452쪽
L. ΛΝNAEI SENECAE sod et media hieme nivem hac causa bibunt. Qua oliuius rei causa est, nisi intestinum malum, et luxu corrupta praecordia, quibus nullum intervallum unquam quo interquiescerent, datum est, sed prandia Coenis usque in lucem perductis ingesta sunt, et di
stentos Copia surculorum ac varietate comissatio altius smersit 3 Deinde nunquam intermissa intemperantia ,
quidquid ante decoxerat esse ravit, et in desiderium
semper novi rigoris accendit. Itaque quamvis Coenationem velis ac Specularibus muniant, et igne multo
doment hiemem, nihilominus stomachus ille solutus , ut aestu suo Ianguidus, quaerit aliquid quo erigutuo.
nam rigorem, qui semper est asper , quique incommodat ei, quem capit , vix desideret aliquis. Huic lectioni
etiam reliqua, quae antecedunt, quaeque subsequuntur, savere videntur.
Inter haec S 7 , est quidem rigor, sed hic pertinet ad duram glaciei natu
ram. Bouil. Deinde nianquam intermissa incem- Perautia.... acceridiI. Cibos antea in
stomachum demissos novi excitant et ita serve faciunt, ut in frigidatione nova egeant. Sic fit, ut langitor stomachum occupet, qui frigore erigendus est. R I. Coenagloriem, id est, coenaculum , diaetam. I Mik. V elis. Ianuarum loco: nam cubi incula inieriora in domibus nobiliorum ianuis carere solebant, velis plerumque pretiosis et, frigori arcetido, densis instructa. Ilinc servi ostiarii et velarii memorantiar. CL post Lipsium
ad Tacit. Annal. XIII, 5 ; Boosigerit,abiun p. 327 ed. l. MM. eculiasibus loco nostrarum senestrarum , s. vitrearum. CL de Prox i, dentia I , Η, not. Ruhk. Coenis.... Perduetis: coenas intelligit in nona vel decima diei hora usque ad lucem perducias, antelucanas, tutem pestivas. IIorat. lib. III, Od. XXI , . Te liber , et si laeta aderit, Ventis, 5egnesque nodum sol ere Gratiae, Ui-
Macque Producent lucernae, Diam re
diens fugat astra Phoebus Idem . eod. lib. Od. viii, vss. 44, 3 6 : Vigiles lucernas Perfer in Leem. Et hinc θ-chni , lucernae , saepe sumpti de commissatione. Acerrime a Mil. Pro Coel .: Atia fori Dis est, alia triclinιir alia
subsolliorum ratio, alia lectorum: Non idem iudicum comissatorumque cono vectuar lui denique alia solis et iv n or n. Male audiisse Constat, V. C.
. Seneca, de Ira II, 28, et multis Ciceronis locis: quo spectat epulari vel vivere de die, et comessatio post coenam Cic. Clav. , compotatio, τὶ μέρας πιγειv ap. Polyh. lib. V IlI, cap. 29, 6, Schweigh. Cf. IO. TO '. Emendati. Suid. P. III, p. 495, ed.
Angi. Vol. II, p. 267 editionis Lipsiensis. Euhk. et Bouil. Rigoris. Praeserrem τω rigoris, si infer variat lectiones esset, frigoris,
453쪽
Nam sicut animo relictos stupentesque frigida spargi muS , ut ad sensum sui redeant: ita viscera istorum Vitiis torpentia nihil sentiunt, nisi si igore illa vehementiore perusseris. Indo est, inquam , quod nee 7 nive contenti sunt, sed glaciem, velut certior illi ex Solido rigor sit, exquirunt, ac saepe repetitis aquis diluunt: quae non e summo tollitur, sed ut vim maiorem habeat, et pertinacius Digus, ex abdito effoditur. Itaque ne unum quidem est pretium: sed habet institores aqua, et annonam, pro Ρudori Furiam. Vnguentarios Lacedaemonii urbe expulerunt, et propere cedere sinibus suis iusserunt, quia oleum disperderent. Quid illi secissent, si vidissent repo-snendae nivis ossicinas, et tot iumenta Portandae aquae
Perusseris. Ita Erasmus aliique. Fortunali lamen mss. Perfide is, et Pinciani mss. Percusseris. Sed prius est magis proprium rei et doctius. Mox quidem post verba, nec ni s Iureius ex ingenio intulit. RakTω Perfuderis ei Percusseria nata fortasse sunt in mentibus eorum, qui absonum esse erederent diei aliquid frigori uri. Sedi ut taceam uri centies ita et apud ipsum Ciceronem T. Q. ll, 37, υenatores in nisec ira montibus tiri dicentem , esse obvium, ipsum nostrum Pertirere hoc ipso sensu est apud Livium XXI, 40:
Quintil. decl. III, 3 : Frigoribus Pe
Ea abdito i. e. ex intima fovea glaciei conservandae destinata. Gallice glaciere. Ruhk. Sed hiabee institores. Aqna n deo, sie e diluta glacie iacta, diverso Pretio venditur. Institores enim, qui Proprie negotio gerendo inflabant, aut servi aut homines vilioris conditionis fuere, qualis C. Terentius Varro ap. Livium XXII, 25, ad
merces singulas vendendas a mer
calor hiis adhibili. CL Mperti ad Iuvenal. VII, 222. Rδk.
Vnguentarios. . . disPerderem. Idem narrasse Chrysippum testatur Athen.
l. XV, p. 686 s. quo quidem loco
Omisso Casau b. ad Tlieophrasi. p. 89, cd. Fisch. nostrum locum laudave. rat. E Chrysippo autem locum no
niis hoc mandatum dignum fuisse manifestum est, et similibus rigoris disciplinae veteris exemplis illi travi posset, nisi res nota esset. Similia narrat Plin. XIII , c. 3 ; de Romanis. Ruhk.
454쪽
deservientia , cuius colorem Saporemque paleis, quibus custodiunt, inquinant 7 At, dii boni, quam facile est exstinguere sitim sanam 8 Sed quid sentire pos-SUnt emortuue fauces, et Occallatae cibis ardentibus Quemadmodum nihil illis satis frigidum, sic nihil sa-s iis calidum est. Sed ardentes boletos, et raptim Condimento suo mersatos, demittunt paene sumantes, quos deinde restinguant nivatis potionibus. Videbis , inquam , quosdam graciles, et palliolo secatique ciP-
cumdatos, pallentes et aegros, non Sorbere Solum nivem, sed etiam esse et seu sta eius in scuphos su OS
incalliatae. O allatias nisi fallor, notarii si nostro et hoc unico loco dicitur. Vsum palearum ad nivem custodiendam praeter Buhhoplium an notavit etiam Schneider ad Ecl. ph. p. 3 45, comparato loco Plutarchi Symp. vi , 7 : Καὶ γαρ αγγροις σπαργαγουν -
stini de Civ. I . XX l, 4: Quis micae
lixia υel tam frigidiam Mim , ut obrulas nisera ferret, υel tam ferseidam , ut Poma immatura maturet 8 Paulo ante legendo quam Pro quum et iungetido cum trame .ralio grammatice asperior et logice imperfectior sit lae. vior alque concinnior, quum deside retur , quid exprobretur. Immo paullo audacius quidem Pro Priore aquam legam acrem , quod praecedens sψ-rietis videtur postulare. Sensum hac eorrectione prolicere vix poterit negari. Mel. Boletos. mictus est ngaricus ea . sareus Lirin. qui frequens est per
Italiam, ille ipse, quo gustato, eius avidissimus Claudius Caesar expiravit. Vide ad Sueton. XLIV. Mel. Palliso fealique , quae sunt Pro
Prie vestimenta aegrotantium ad corpus Ducesque velandas apta. MAI.- Palliolum gestabant molles eis inserviens ad caput et pectus operiendum , inde alliolati. Κoel. - Quibusdam certe, sed voluptariis homuncionibus delicatissimisque , usi- labatur. Horatius lib. II . Sat. 3, vss. 253, sqq. Quaero, suciasne quod olim Mu alus Piacmon Z Ponas insignia morbi Fasciolas , cubital, foca
lum , sicut fascias φάbus c um υestiuntur, et focalia cet aurium ligamenta sola excusare Potest Maletudo. Plaut. in Bacchid. Act. I, S . I, USS. 38, 39: Pro lorica malacum c Piam Pallium : Vbi mihi Pro equo lecitis decur, Scortum Pro sculo accubet. Hoc etiam caput velabatit, ad spurca euutes. Plaut. Paenul. Acl. lII, Sc. IV , Ss.
Derat Qui illi malae mi inrarae fuistisiuio . Palliolum quoque meretricularum vestis . et proinde impudicitiae vel mollitiei argumentum. Mart lib. IX, Epigram. xxxia: muc amo Vuae facilis, quae Palliola Magottiri Uunc
455쪽
deiicere, ne inter ipsam bibendi in oram tepescant. Sitim istam esse putas 2 Febris est: et quidem co
acrior, quod non tactu venarum, nec in cutem e Dsuso calore deprehcnditur. Sed cor ipsum excoquit Iuxuria , invictum malum, et ex molli fluidoque durum atque patiens. Non intelligis, omnia consuetudine vim suam pcrdere ' Itaque nix ista, in qua etia in nunc natalis, eo pervenit usu , et quotidiana stomaChi servitute, ut aquae locum obtineat. Aliquid
adhuc quaerite illi frigidius, quia pro nihilo est sa miliaris vigor i
nmo quae mero iam dedia ante meo. ante derotiis imperium, sice impe-Item Iuvenal. Sat. Di, M. 34, 35 : rante iam Nerone, quo instituente Doridis nullo citiam mitiora. Bouil mendum erat, ne iste mus invalem inter imam. . re eueant, M. sev- Meret. Quid ' Poterit relinqui praephi. RLUI. sens natatis , quum pari erila illa cum Ee ex motii Aidoque... patiens. praesenti pro suturo constitii eousue- Luxuriosi enim molles et Buxi, sed τι vit. Mel. duri tamen ac perlinaces adversus Vm , et quotidiana stomiaeti se iis medicinam ei remedia, quibus re- ttite. Alii, usu vid quotidianum sto. duci se ad saliam metilem nuti si- maehi e stiettidinem 2 alii, eo preM. Nunt. Poluisset subiungere quoque et tisqtio ad quotidiana stomachi aereurpori male esse a glaeie pota. Vid. Miltile s. eo ossidiatiate Pe . viti et quae supra diximus. R. et Boti L qtiotidiana stomaehi semitiae. Sed no- In qua etiam utino Mistillat iis nata. situm est ex divinatione Fortunati, hant in piscinis sive in balneis Di ais a qua non ahil eodex lionae molae, iis. Sueton. Ner. 4'. RMI Coloniensis. Grulerus loeum non It Me nix asta, in quia etianamine sanum esse putal, sed, iii alii hi quina ris, eo pervenit, etc. SIc Erasm. dem videtur, sine ratione. Vulgalae Fortun. eoniectura. O i in impres,it haud Auste omnibus se probabit. Itaque, est. et iram iam notatis: assen. Non divorsae codicum similiae la. l. 1ientibua Palatinis eodd. Sed eodd. do prehendendae sunt, sed x arietates Fortun. να inquom ista eo nas Mi. satis vulgares, til in libro quacum ale peremia tiati , ete. R. - Possit et que ae lale a doeeni; litis, discentibus iamiam natatilis pro mox aeeipi. Vi- que ieri anthus solito atque mul- detur Setieea dicere, morem mox toties deseribi. RtihI.
esse futurum id, quod Nero sacere Oi erile illi praeserendum extitistitueril. Fieri tamen etiam politii, linud dubie lectioni f. eoniecturae ut baee a Seneca scriberentur, alve alia. Itii se . stomacho. Mik.
457쪽
Ad ea L. Atin. Senecae verba, Quaest. Nat. lib. IV, oop. zr, I a,pag. 42s: Per septena Ostia in mare emittitur.
De ea re omnea apud Veteres, quicumque aut versiculos sa-ctitavera aut soluta scripserunt: v. g. Virgil. Aeneid. lib. VI , I: a Qua septemgeminus rigat arva virentia Nilus; is Ovid.
Metamorph. lib. II, vss. I5έ , α55, α56 : . Nilus in extremum fugit perterritus orbem, Et caput oecoluit quod adhue latet eostia septem Pulverulenta vacant, septem sine numine valles; in et multi passim , quibus congestis non opus est. Porro illa ostia haec' erant si ab occidente .Orientem versus usque tetenderis: II Canopicum, quod fluvii Canopici extremitas suit; porro fluvius Canopicus eornu laevum Agathodaemonis fuit, qui iuxta Naueratim scinditur et duo amnes esscit, Canopicum nempe et
Talen ; a.' Bothitinum , quo Tale vid. supr. ad Canopicum in mare evolvitur ἔ 3.' Sebennyticum , Atarrichidos finis quae meridiem versus a Thermutiaco fluvio digreditur qui et ipse pars Athribitici , sed non ad Oceanum usque pertinens, quum ad Hesperum fluat Agathodaemouique misceatur; 4.' Phalmeticum, quod et Bucolicum , Athribitici ostium; S.' Mendesium. Mendesii fluvii, qui ab Athribilieo; 6.' Taniticum vel Satti-
eum , quo Bubastieus amnis miscetur Interno mari; 7.' Pelusiacum , Pelusiaci. Praeterea vero quaedam manu facta quae Pseudostomata a Craecis v abh. ψευδες. mendacium, ππο- . Os vocantur ἔ quanquam et duo ex supra memoratis , Bolbilinum nempe et Bucolicum ex hominum artificio quoque nota. Herodot. lib. II, cap. i , sin . To δἐ Boisitivov mosin καἐ m Bouxo-
quas partes quibus Delta describitur. Caeterum his ostiis et nu- viis minoribus , sere cunctis , nomina a locis vicinis , Plerumque urbibus : quales fuere Canopus , Bolbitos, Sebenn3tus, Tanis , Sals , Bubastus , Pelusium. Bueolon nomen e viridantibus pratis quae Bueolicum ostium praeterfluebat. Hodie coneta sere flumina cessere , ergo et ostia. Duo quae exstant, Bolbitinum et Phatmeticum , nunc vocantur brancha de Boselle et
458쪽
Branche de Damivite. Canopicum est ostium lacus MDu, aut si quibusdam credideris, lacus Abuhiriani clac d Abstikir ;Canopicus fluvius v. sere totus deperditus in canali Λlexandrino te canal SAlexandric ἔ Sebennyticum ita ostio lacus murios; Mendesius amnis in lacu Manetalin , ostiumque in amne Dibec ἔitidem Taniticus fluvius in eoa parte lacus Manzaleh , Taniticumque ostium in amne Vmm- redis ; Pelusiacum quoque ostium in lacu Manetaleh. CL Dubois Xmg, Memo ire fur tesbouches dia Nil; LiMourne, i8ia ; Cha ollion I. P . 3Ous tes Phor. t. II fin. ParisOι, not. ad Plinii version. gall. tom. IV,
Ad ea L. Ann. Senecae, Quaest. Nat. lib. IV, cap. 2 , 3 39:
Nunquam magis quam A*es, etc. Hie Seneca argumentatur sic: Ponamus, Aethiopicos montos obduci nivibus; haec tamen non plures erunt quain tu Alpibus, Thraeiae montibus et Caucaso; quorum flumina mox ab ineunte aestate tumescere desinontia deficiunt, quum inulto maiorem aquae copiam deserre debeant. Rursus Rhenus aliique septemtrionis nuvii, quorum montes multo maioribus nivium molibus obruti sunt, obnoxii non sunt huic malo, ut tantopere deficianti. . Sed per totam aestatem pronuere non cessant, etc. de quibus paulo inserius. Horum cogitatorum passim laxus est nc-xus, videnturque nou nulla, particulae inprimis, excidisse, unde malim omissum tamen revocare, quum proxime exclytant sibdictum pro cui exc*iant. Deindo nunquam vix accipi potest sensu solito cum notione tomporis implexa. Quid igitur, si interrogative dictum et quam particulae num ita adnexu ui accipiatur, ut in neutiquam , aanequam et similibus 8 Similiter apud Plautum , Menaechm. Ι, a, 34, dictum esse videtur, ununquam
tu vidisti tabulam pictam in parieteto In postremis mali ut
459쪽
. subiacentes malo aut aestate enim, qua proveniunt, ete. . Ita sensui convenienter Seneca diceret, ab his fluviis omnes nivea ne per aestatem quidem absumi, nec videri igitur illas nece Barias esse ad alendos amnes. His etiam subsequentia concinunt; ponique sere pro certo potest, Senecam velle, nivem princi-Pem Causam fluviorum non esse, ne eorum quidem , qui in septemtrionalibus regionibus sint. Neque dubium est igitur, ultima altissίma... nises integra non esse: altas enim illas nives esSe, ut per εe unicuique elarum notu inquo , nihil attinebat hic commemorare. Quare nonnullorum librorum vestigia legens reficere forsan melius etsi altissimae , etc. Quod si haeo emendatio cum super Iore subiacentes admittitur, verba hunc Sensum habeant: Nec Rhenus cum caeleris nuviis modum excedentes inundant per aestates vicinas regiones, etsi nivium in montibus abunde sit. Quae Seue o sic tribuit Laurentius Lydus r
itiale sunt ab eo haec intellecta. Sententia quidem horum verborum vulde sana et commoda est. Sed vestigia passim sunt , quae locum Luite non Oinnino sanum esse indicant, ut in Caystro videri possit, quo nuli, opsius haud iniuria hoc loco ostendebatur, quum neque septemtrionalis ulla pars Asiae minoris dici possit, neque iuga sint alta, nedum nive tecta, unde oriatur, neque prioribus multo maioribus videatur subiungi. Quare cogitabam de emendando aliumque ei fluvium substituendo. Hoc vero disseile mi, quum lectio Caystrus non varieturiluviiquo, qui huc conveniant , tam pauci nominibusque tam diversi sint, ut critica valde impediatur. In mentem milii unicus incidebat Hebrus, eui savehat quodammodo iugorum Thraciae commemoratio. Nec sane non potuit scri, ut haec duo nomina confunderentur. Sed sussicient haec ad vindicandum Caystrum , pro quo etiam dici potest, Senecam cum inter alios a septemtriovalibus fluviis , qui resolutis Divi hus intumescant, distinguem et excipere, ut non eiusdem cum illis naturae, quum Don, ut illi. Defluto desinat. sed proveniat, ideo quo Nilo similis sit. Hinc igitur de nivibus, et. de regione septemtrionali ne simus solliciti, quanquam et hae et Caystro comparato cum Nilo asseri potest aliquid paritalis hic subiacore , quum magnae nivium moles ad aleudos hos fluvios, aequo a Nearcho et Seneca requirantur, et quum, ut videbatur Aristobulo l. c. eum in sine vi satis sit No ασθαι τα ἄρη καὶ τως
460쪽
- ρειαί, neque ergo ita his magnitudinis stuminum esse rationem et multa nive magno amni opus est , Pur O Paveo. ROELER.
Ad ea L. Annaei Senecae, Quaest. Nat. lib. IV, cap. 3 , 3 27-30: Diogenes Molloniates ait ... Quare ulla pars terrae sine humore est calidior est.
Ex prioribus huius para g. verbis sequi videtur, ut Diogenisic et Straboni hoc persuasum fuisse, reciprocationem quamdam aestus aut ascensus in Ponto cum inatuscula littera, ut aliquando opinabar, quoniam de Euxino sermo sit, scribendo , exonerantibus se in eum fluviis: in hunc sensum enim verba quum...commeent interpretanda esse rebar. Sed illum vocis sensum pro hibent continuo sequentia , Ac ρtum ... Cre4cit; quae , nisi me omnia fallunt, Diogenes obiicit et sunt vero ea ex eius ratione Petita, qua , quo maius aquarum impectium est, eo maior re- Parandarum aquarum est copia , et apta sunt simul ad consutandum Senecam. Ille enim peculiarem non esse Nilo hunc ascensum , sed Communem cum aliis fluviis modo dixerat, si-hique, Nilum in hoc caeteris omnibus excellere, persuadendum.
Quod ut persuadeat Seneca, subiicit: Sia... adiectio; quibus quae de communi in hoc Nili cum reliquis fluminibus natura dixerat, repetit; hunc enim partes vincentis ultimo dicto sibi
reservaturum fuisse, Credibilo est. Iam de novo quaerit Seneca: deinde , etc. pro quo mox recurrente praeserrem scriptum denique. Equidem ex ipso Seneca quaererem, Cur sententiam
unice veram de Nili incremento ab a universariis pluviis, quas probe eum novisse probat V, i 8, a, illud arcessentem, omiserit , quae tamen Neronis legatione ad sontes Niliacos ei sere non potuerit non cognita esse. Iure hoc igitur supra ad , i 6 , mirabatur Rulikopsius. Verum res ita est, cs infra VI, 8, 5.
Vtrum igitur, dicat aliquis, haec legatio hoc Senecae scripto