L. Annaei Senecae opera omnia quae supersunt ex recensione F. Ern. Ruhkopf

발행: 1831년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

481쪽

et ob hoc a solstitio illis initium est, ultraque Ortum Caniculae non valent: quia iam multum e frigida

caeli parte in hanc egestum est. At Sol, mutato CurSU, in nostram rectio P tenditur; et alteram partem aeris

attrahit, aliam vero impellit. Sic ille Etesiarum status

aestatem frangit: et a mensium serventissimorum gravitate defendit.

crederent. Huius antiquis temporibus vulgaris opinionis tam tenaces veteres fuerunt, ut Herodotus adeo diceret I, 72, Halyn iluvium ρεεtv ἄγω προς Cορενὶ v avεμov. A patrui opinione pendens Lucanus acthera appellat MMexum in miarum, Pliars. IlI,' 250.

CL. Virgil. Geogr. I, 240; Ovid. ex Ponto II, 3 0, 45; Calpurnius, Ecl. I, 74; Psellus omni doeir. 324 ; et

quae Ioca congessi in Augem. Gere. t. I, pag. 259, ubi Democritus quoque inter eos refertur, qui ita exi. stimaverint , et in huius opinionis rationes diligentius inquiritur, quibus hinc accedat, quod septemtrionalern Plagam montibus erigi pulabant. R. Et ob hoe a solstitio illis initium est. Recedit ab hac vulgata codex brit. Gro vii et exhibet: et ob hoc solstitium illis unitium est, probante ut multo elegantius Gronorio. Sensus est idem. In seqq. At sol mutata

cursu in noseram rectior tenditur. Pincianus queritur, vitiosissimum esse locum , Putatque igitur eastigati dum t At sol mutato cursu nosti a regione cedit. Sed vulgala bene habet. Rulia.

Vltraque ortum. . . non et aderat. ΝΟ

latum iam nobis est, quum septim Cal. Aug. Canicula appareat d. 26 Iul. , teste Colu mell. XI, 2, 53, mox adiici ab eodem Calendis Au.

Etesiae desistim sare. Hine et ex locis Plin. laudatis apparet, ultra caniculae ortum omnino. valere. Quid igitur Senecae faciamus 3 Respondendum esse videtur, laxius haec eius

verba interpretanda esse: non ultra ortum Caniculae vim Etesiarum lan tam esse, quam antea: in qua re Aristotelem expressisse videtur. R. At... tenditur vitio vacare arbitror. Nam rectior est non tam obliquus rsiquidem sol, quo longius u tropico

recedit ad aequatorem versus, lant magis ad rectum angulum suum cursum convertit, ideoque celerius ra-

linquit plagam septemtrionalem et proxima. Sed displicent proxima; aliam mutandum videtur in aueram. Novi quidem in praesidium huius asserri posse loca, ubi alius pro citier Positum esse videatur. At haec loca aut sunt vilii suspeela, au ex scri optoribus notae non bonae petita. Sub altera parte intelligitur, si olim locum recte cepi, Pars australis, quae altrahatur, sub alia pars borealis, quae impellatur h. e. repellatur a

sole. Opinabatur ergo Annaeus, sed modo a Neotericorum rationibus valde diverso, solem contrariis viribus attrahendi et repellendi praeditum esse; quae tamen eatenus in easdem possint sociari. quatenus corpus fluidum clasticum , quod a Parte anteriore attrahatur, ad Parium Posteriorum

482쪽

XI. Nunc, quod promisi, dicendum est, qua Po

Elesiae illos non adiuvent, nec quidquam hule conserant causae. Dicimus autem luce auram incitari , eamdem subsidere . quum illam sol attigit. Atqui Etesiae ob hoc somniculosi a nautis, et delicati vocantur, quod, ut ait Gallio, mane nesciunt surgere; eo tempore incipiunt prodire, quo ne pertinax quidem aura est: quod non accideret, si ut auras, ita illos sol comminueret. Adiice nunc, quod si

rei ieiatur , ideoque repellendIs ab hae

parte inserviat vaporibus, quum vi eissim magis pronum v Ideatur existimare, quod ante solem a l, ab eo

repelli, quod post, ab eo pone se trahi. In talibus ab que ullis firmis adminiculis metis physicorum nimis

vaga erat atque eventi, temereque

sumebat, ut rem dissei lem uteumque expliearet, quidquid vel nulla rationeae fide subnixum speelem veri ha here videretur. CL A . Gem. d. t. p. 460 sq. tibi plura similia pro- alant de sole. MAEXI. Aac. Continuatio. RMI. Hue imprimia saeit Aristoteles Probi. XXVI, 54, ubi etesiarum causam

esse sciem suspicabatur. Imite sententiae obiicit Aenera r s quod latridissiculter, eo setiliente corone anseripto, equἱdem nescio Gallione

Dalro Seneeae , mane consurgant ,

ut fine per solem fiet; non videatur; I.' quod, si luee diurna id essi rei, otiam ante solstitium diebusque quidem longi,simis ssarent. Horum illud

quidem aetate eommentus est Seneca; at eogitare debebat, solem uiri que

ausam exast posse, aurarum, quas . vitruvius supra l. e. anteliaconas aut ma tinna Senerae convenietiler nciis

minas , valἱdiorum sutiliam , etesiarum minus validiorum posteram , adeo ut hI in utrorumque e sietusuetiam bani. aut suppii mantur ad tempus. CL Arrior in Observationi-hus itin. p. 4 6s. Mel.

Dieimtis antem Lee remam ineleri . .

guit Noster a vetito ita, ut arara sit aer gelidus. Hoe ipsum , quod aura desiit esse pertinax, in causa est, quod Etesiae prodeant. CL ad c. s. 5. RHI. Comminueret. offendit me illa voet, tum ob singularem dim de re fluida aut liquida, tum ob sensum minus aplum. Etsi enim sol haeletius diei potest etiti minuere vetitos, qNatenus eos subigit , dissipat, tollit, de tollendIs tamen iis non tam hie quaeritur, quam de movendis. Inde apii alma videtur et haee lenis emendatio nam erri. Caeterum in illis borea libu, loeis hoe quidem tempore rea non ita aceidit; quumque etesiae inua ad nos seruntiae, aut potius ad loea magis australia adhue maris mediterranei polissimum , non si alimptiterunt adesse , sed tempore opus

483쪽

NATVR. QUAEST. LIB. V. 483 eausa illis status est spatium diei ac longitudo, etiam ante solstitium narent, quum longissimi dies

sunt, et quummaxime nives tabescunt. Iulio enim mense iam dispoliata sunt omnia, aut certe admodum pauca iacent adhue sub nive. XII. Sunt quaedam genera ventorum, quae rupta nubes et in pronum solutae emittunt. Hos Graeci

ventos Bruti λως vocant. Qui hoc, ut puto, modo si unt.

.eἱt ad hoe spatium emetiendum, nonnullarum saltem hebdomadum . . Aeeedit, quod essectus radio m scitarium non alatiin sentiuntur, sed nonnuli a hebdomadibus serius i id quod usu venil tempore tum anu notum diurno. Calores enim ardentis.

simi non esse solent ipsius solstitit aut meridiei tempore, sed post sol . allitum et post meridiem ; fieri enim

omnino nequii, ut causae istae esJeaeissimae eorumque ingentea ne vasti osseeitis in idem tempus incidant.

mergentes. MAI.Hos Graeci. ... Docant. Aristo . Meteorol. II, 6, sin . eorum meminit. Pittat aulem, evaporationes, partima eas, partim humidas, es Aristo-lis praeoplo conglobatas, sed secum luelantes. primum spatia, sive in intereapedines, intervalla erearer spἱ-rilii sive aere Mee spatia impleia esse conveniat, quia, quum vaenum nonatatuat, nulla alia re eompleri postini.

Iam quum lucta illa eontinuetur, adeoque aer ille inelusu, melio. Nem patiatur, tum inealeseit, lumeria misel: unde ventus procellosus, aliis aere lentibus, ri debet. Similiter Aristoteles rem expediit ἐν χρέ-

teorol. lib. III, 3, init. Addit praeterea l. l. gigni maxἰme autumno. tum vero, et imprimis aparet iam. thras eiam et argesten : illos boreales. hune australem. Theophrasius Idem euit. Eamdem eum Senera habet sententiam auctor anonymus. Stoicus, ut mihi quidem videtur, de Nundo e. 4. p. Is8 sq. οι δὲ να ti

LB, rit ρους γι*ομlvet dixi αυαλυσιν του προς εαυτούς πομυωvset κυε ιxl ναλου Iecit. Plin. N. IL 1I, 48, consentit. Caelexum vim Eleiaetricam his ventis propellosis non deesse, verho monendum esse videtur. Quare ipse auctor, erat haee quidem via nondum innotuerat, addit . e saliquando non sine igne ae eaeli sono venire. Ral. - Εκυερίας, et et πρηστηρ . tum propterea ri hia sunt otis riora. quoniam Hos homines mediterranei ea raro Oeulis usurpamus, tum quod interdum valde an sines stini inter se , et inde saei te eon-sunduntur, Di ab imis veloribus factum est. Caelerum mn ditias nihil aliud est, quam quod nos appellare solemus Gragian, cuius pausam non mala meog; alam Seneca subiicit. valde rasentaneam illi, quam eeleis her nostrae aetatis physicus Ra eten. Mein affert, Phys. png. i 73, qui eate- saeti aEria elastiri intem praecipuam

eius esse causam existimat r quam lanaeti non omnia expcdire seu liuos,

484쪽

L. ANNAEl SENECAE Quum magna inaequalitas ac dissimilitudo corporum, quae vapon terrenus emittit, in sublime eat, et alia ex his corporibus sicca sint, alia huin ida: ex tanta discordia corporum inter se pugnantium, quum in Tinum conglobata sunt, verisimile est quasdam cavas

estici nubes, et intervalla inter illas relinqui sistulosa,a et in modum tibiae angusta. His intervallis tenuis includitur spiritus, qui maius desiderat spatium, quum CVerberatus cursu pavum libero incaluit: et ob hoc amplior sit, scinditque cingentia, et erumpit in ventum , qui sere procellosus est, quia superne demittitur, et in nos cadit vehemens et acer: quod non susus, nec Per apertum venit, sed laborat, et iter sibi vi ac, Pugna parat. Hic sere brevis natus est. Quia receptacula nubium per quae serebatur, ac munimenta Perrumpit; ideo tumultuosus venit, aliquando non sine igne ac sono caeli. Hi venti multo maiores diuturnioresque sunt, si alios quoque natus. ex eadem

Causa ruentes in se abstulere , et in unum confluxero Plures: sis ut torrentes modicae magnitudinis eunt, . quamdiu Separatis suus cursus est; quum vero Plures in Se aquas convertere, numinum iustorum ac perennium magnitudinem excedunt. Ide in credibile est

si eri et in procellis, ut si ny breves quamdiu singulact

a ingularem quamdam, ignotam adhue,

vaporum texturam advocat. Hi va. i res in spissum eoaeli aut sui ipsorum eonnielu aut radiis solaribus exispanduntur, aut aquei praesertim vapores subito sensit teli ventum ess muni, quae henientia est cl. Miget,

Eneyci. geogr. li I, p. 388. Intervalla quae in his sumulitur, nostri noniistulosas dieerent, sed vesiculosas. Ad turbinos illlam noti xidetur Se . Neca retulisse: Da in nihil eiusmodi eius descriptioni inest; et de turbinibus aequenti demum capite agere incipit. Mel.

lius quid habeant, unde pendeant.

Nam incommode Iunguntur cum maeriheliusque cum torrentes. Quorum

illud tit,i sit, verbum etine vix tam nude positum suppleri iubebit v. e. lanitis aut intra alvuum. A l.

485쪽

sunt: ubi vero sociavere vires, et ex pluribus caeli partibus elisus spiritus eodem se contulit, et impetus illis accedit, et moria.' XIII. Facit ergo ventum resoluta nubes, quae Plu'ribus modis solvitur. Nonnunquam conglobationem illam spiti tus rumpit inclusi et in exitum nitentis lu-

Ctatio : nonnunquam calor, quem modo' sol secit . modo ipsa arietatio magnorum inter se corporum et

attritus. IIoc loco , si tibi videtur, quaeri potest, cur turbo fiat. Evenire in fluminibus solet, ut, quamdiu asine impedimento feruntur, simplex et rectum illis iter sit: ubi incurrere in aliquod saxum ad latus ri-

Ρae prominens, retorqueantur, et in Orbem aquas sine exitu flectant, ita ut circumlatae in se sorbeantur, et vorticem essiciant. Sic ventus , quamdiu nihil

rigo. Addit ea sam alteram antea Non memoratam , solem , euius ea rei atliatus magna eor ora i. e. nubes

disrumpunt vieina qsi aestio est de ivrhine. MAI.Ariaratio. Concursus et offensio ma gnorum eorporum inter se vielut arie. t. a dimieantium. Vid. supr. et pasin sim. Arielant uero illa eorpora , quod inaequalia nee sibi eonvenietilia ut quae laevia sunt aut angulis eomplexneniariis pollent, sese tamen mutura cingunt aliquatenus; quod neutris eonvenit. Botia. Immorum. Sie Cruteri eodd. et Crono ii hesianti. qui vocula is caiseent, quam edd. ante mclgnorum habent. Riath. In o hem ... sine exuti. Nam videnasiit in turbine aquae eumdem orbem peragrare perpetuum Ita ut post eer-.ltini tempus eodem revolvantur; epiod si cel semel aeeidil palei mit quam non futurum. Λt res diveesueste non enim Meundum circulum vertim Mnda vertitur . sed secundum

σπείραs, lineam splealem. Haee au tem spirae natura est ul, qtiam vistiriam orbis exeipiat, non tamen e indem in plano uterque situs sit. Unde elare sequitur fluctus, postquam plurimos Orbes permeaverint, usque et

usque lapsoa in intimum mare, fundoetamen allapsuros, uta turbinis vis iam nulla erit, et hine elapsuros gra-ψitalis et deelivitatis legi obseqtientes caeletum hie videiue ἡ-ae οἰή deseribi de .pia modo in notis sermolsuit; a qua tamen Apule I. lib. laudat. luchinem distinguit, his verbis: T. His

486쪽

L. ANNALI SENECAE

obstitit, vires suas effundit. Vbi aliquo pro Hontoriore percussus est, aut vi locorum coeuntium in canalem devexum tenuemque Collectus, saepius in se vo

lutatur, similemque illis, quas diximus converti, a aquis facit vorticem. Hic ventus Circumactus, et E Untem ambiens locum, et se ipsa vertigine concitans, turbo est. Qui si pugnacior est, ac diutius volutatur, inflammatur, et efiicit quem προσαρα Graeci vocant. Hic est igneus turbo. Hi sere omnia pericula venti

Promontorio. Promontiarium hoc loco rariore significalione est prominentia montis, etiam non in mare propenderitis, sed mediterranei, ut

apud Livium XXl, 2. I Oel.

Quas diximus conMerti nescio, quid sibi velint, neque scio aut memini,

alleuhi hoc dixisse Senecam, nisi ad locum, qui periit, refertur. Oaodsi vero dixisset, quid signifiearet conis Derti Z Parum iuvat, quippe alio sensu dictum a Suetonici Ner. as: Piscinam , quo quidquid totis Baiis

eatidiatum esset, conMeneremr. Hinc mihi loeus vitii est suspectus, unde legendum sit, quas dicimus comer lictilia, quae nova esset vox de aquis vorticosis usurpata, cuius colitrarium in reicula aquarum aut numinum in usu est. Caeterum memorabile est,

in eadem re eodem simili siuviorumuli Arriamuli apud Stobaeum , Ecl. phys. I, 30, Pag. 606; quasi ex uti lanie uterque hauserit. Eoel. Turbo etiam est ἐκvερίας, sed quinniam nubes, in quibus inclusus tenetur, Perrumpere non Potest . eireumagitur in nubibus illis eumdemquo semper ambit locum . dum in terram descendat. Clarior. est AristoL l. l. in describenda turbinis natura et el-

suctione. RMI. - Turbines sane edularum ventorum cone uisatione liunt,

dum quae nubes inter hos pendebat,

in coni formam densatam, rapidissime in gyrum avellitur. Botatae particulas ipse motus in extima pellit, unde interior pars in inauitatem magnam cavatur, quae multa, dum Progreditur, trahit ac rapit. Ab his

male saepe esse navigiis certa res est, eliam recentiorum quae antiquas triremes non paruin praestant. Quod autem ipse se υσι ine concitet, ad

vim simul et velocitatem spectat :quanquam ad vim expressius; sed vis partim e velocitate. Operae erit. discere ex utilissimo libro Anu ire dia bis eati des longitudes, quae uni euique vento eomputat Pernicitas , tum horae unius spatio, tum dum emigit horae 3 -- quae vulgo Pars tem 'oris dicitur seconde. Bouil. Hic est ignens turbo. Nam apta dGraecos πιμπρη sua est incendere. Notum Capanei famosum emblema, Aeschyl. sept. ant. Th. vss. 433-435. Ε medi σημα γυμvον ἄνδρα πυρρορbv. Φλε- γει δε λαμπας δια χεοῶν ωπλισμε vn,

Aristot. Meteorol. III. , et Geuersub voce. IV inii, Tymon. Iluhk. De prestere vid. IIesiod. Theog. 8l6. qui sorsan primus est eum memorans.

487쪽

erupi i de nubibus produnt, quibus urinamenta rapiatitur, et totae naves in sublime tollantiar. Etiamnunc quidam venti diversos ex se generant, et impulsum aera in alias quoque partes, quam in quas ipsi inclinavere, dispergunt. Illud quoque dicam, quod mihi occurrit, quemadmodum stillicidia, quamvis

iam inclinent se et labantur, nondum tamen effecere

lapsum, sed ubi plura coiere et turba vires dedit. tunc nuere et ire dicuntur : sic qua indiu leves sunt

Presteris riori sit, armamenta rapere , . non sussiceret ad loeum suspectum

faetendum. Namque Theophrastus etiam hane violentIam presteribus rit it da Vent. pag. 44 3i Πρηστῆρες

Iri se . lia ex suis Fortunalus, ut prestera a intelligamus. Alii: Hio fere, Laee υere. Me fere, hins sere. Vetti tae eua S u Iero. Quae varietas

Fortunati totileeturam probare vid tue, fuisse hἰe vocem graeeatri , e. e. Typhomes. Nam presteris mentionem

statim suhsequitiae apud alicis Typhoquoque, quem praecipitam navi uni pestem nominat PlIn. N. R. II, 48Cs Arἱstoteli tributum optiae. de Arundo p. 42 s B. et Apulaei de Mundo p. 26Ru . v l. II. hip. Aecedit,

quod presteris non est armamenta rapere, eie. Euha. ianiniano. praeterea. - Observa vit haec lain Ari, intelea et The phrastus i poetas sub imagina luela rem Extulissa constat. MM. misia hielistam se re lManm . Inelinant se et labuntur 'tium Pora deria aut nimia iam gravitata de is nitie et terrae proxima sunt. Quia enim ignorat nubes, quum iam aer humore saturaius fuit, de idare, eetidie qui montium iuga conscendunt eos quum sex mille passus ascende. ristit nubes videre infra se sitas, ei

humeelari non Minquam excelsarum aedium ieeia et summas turma, non

dum madente terra 2 Boiail. Statield .... time supra et ira diiserint . An fuit propria locutio in hae re Mitillodiam De , quae mihi lamen . si bene memini, Dondum obvia est saeia 3 Alias fluentes aquas ut siuvios rivos ire diei notum est.

Infra vil , sa, 3. torrentea i Vll, , , venti, et 22, 4, ignis ire

dieuntur, ut adeo de naturali molis elementorum dierum sit. Quaeratiae igitur, quoniam hoc verbum de curau

488쪽

L. ANNAEl SENECAE aeris motus, agitati pluribus locis, non lum ventus est; tunc esse incipit, quum omnes illos miscuit, et

in unum impetum contulit. Spiritum a vento modus separat; vehementior enim spiritus ventus est; invicem spiritus leviter fluens aer.

XIV. Repetam nunc quod in primo dixeram , edie specu ventos, receSsuque interiore terrarum. Non tota solido contextu terra

sed multis partibus cava:

aquae non interrupto latitum die videtur , an melius sit iure propter ictum guttarum. Mel.

vire. Ille Measio nos iubet lo elymolum aeris tum venti paululum immo. rari. Ab - . αημι, mare, dieitur vulgo et merito essa ἀηρ , quasi M-tus flatuumque omnium perpetua sedes. Quod Annaeano placito consentaneum est. De vento aliud di nam ventus a Denire, euius supin. mcd.

ventum, vel dempta ultima syllaba,

verit . . Porro ventus est veniens aee, currens aer ita ut eius adventu seriis latue quem solemtis non sentire. B.

XIV. Aho. Venti subterranei. R. In primo. In leetione in primo vix poterimus aequiestere, Grono uio praelaia . nisi diseemos, quorsum hoe reseratur. Atqui resertur sine dubio ad eaput 4, ubi de internia terrae veniis dixerat. Proinde in primo estiti iliri huios libri. ROM. In prima. optime Gmnov. praepositionem inreposuit e trihus eodd. Grui. et vene aeditione. Erasmos ei sequutae edi . male omiserant. CL ad Epist. 308,

Repetam ... terrarum. Antiquissimos homines hoe una eum reeentissimis

servasse eonfiat, da illis qui deo,

in imum usque sundatur,

es Homero aliisque poetis subsequu- Ia Eliam Aristot. Meteorol. II. 8,

aliquatenus assensus est terram quippe Comparans cum eo ore hiamatio, adis dens terram esse σον ρκυ και υπαντρov.

Sed pH,cum illud, philosophema di-

eam an inventum, de magna in te arae viseeribus abysso et aquarum receptaculo, de quo Plato t. I. p. 253sq. hip. seeundum antiquiores expυ-suit, Aristoteles non agnovit Melera rol. II, 2. Caelerum vid n. 2 , qua Eoeleriana est. MAI.N Otia sol. eom. ter. in imum usque s Crulero eommendante recepἰ, quum sie quoque e d. Pineiani et Colon. habeant. Erasmus r Non e s. e. r. is uritim ti. f. Illud in ω - , Ne auctor eontinuo idem repetat, stare

nequit. Optimum est haud dubie in imum, quocum et tis o et D damreonveniunt. R. - saepius ut III, 28. 96 , verbis: arib terra υ at Ioeus iam signifiea vetat, quod hie disertius exprimit. Cum Seneea facit Quintilia. Dus, qui deelam. IV, 33 , temeritim pondo dieii inanierite stiAntatim e sidere secundiam antiquissimam opinionem , inde a primis temporibus mythologicis propagalam, qua inferos sub terra esse imagitia baratnr. Nolus ast I vi Platonia in Phaedone e. 2 9,

489쪽

et caecis sus Pensa latebris ,

alicubi habet inania sine humore. Ibi etiamsi nulla

lux discrimen aeris monstrat, dicam tamen nubes nebulasque in obscuro consistere. Nam ne hae quidem a Supra terras , quia .videntur, sunt: sed quia sunt, vi

dentur. Illic quoque nihilominus ob id sunt, quod non videntur. Flumina illic scias licet. nostris paria , sublabi: alia levi te ducta , alia in confragosis locis Praecipitando sanantia. Quid ergo 2 non illud aequo

dabis, esse aliquos et sub terra lacus , et quasdam aquas sine exitu stagnare 3 Quae si ita sunt, necessc

magna aquarum Neemaeula in ima terra esse opinantis. Seneca cava errae non lania neque tam profunda esse vi3etur putasse, terraeque passitnitiesse, neque eius globum rate lium aut simile eavum habere, uti monstrant adleela mia is parisitis. Illud non igtio-rasse, ideo irae hoe tantum non putasse

potest strata XVII. p. 3 64 ub; globum eaelestem eo distinguit a terrestri , quod η μου σραῖρα sit x iri. ἡ δε στερεά ; item et Plinius, II. N.

II, 64: Terra, ait, in solata atque eonferra as timis inrtimeseeriti similia extraque morenditin. Naturae re meerte peritior erat Seneca, quam ut nesciret, nulla omnino ea va in ea esse, ideoque videtur ei non haesisse altera sententia, sed ea quae Servio

ad Aeneid. Virg. Vt, 28. tibi ela ius

adhuei Inferos in media terra esse nee soliditas potiris nee eeur m ter rue , quia, si terra in medio mi diest, tarata esse eitis prosunditas non potest, tir in medio sui talem inferos, in quiatis est ininta s. Diu ante ho terram passim esse cavam selehat

sicorum MIentiae, Seneraeque menti Ohversatus. Cf. mox ad cap. 45, 4

ei ad lib. VI, 9, 4. Melim ea is stispensa lestiaris. Versum

οὐ idii Melamorph. I, 388, Caeris

ohseura titHeis eonsilio suo aeeommodasin videtur Seneca. ILLI. IIa lur diserimen aeris monstris. Aer putus tenuisque a nubilius dis. fert quae aerem aqua mixtum cras. aioremque eontinent. Porro ut dispiei possit aerne pumas et simplex an nebulae praesto sitit, necesse est lueem

adesse Quae si absit . mihil iam diuei-

minis potest seeerni. Iossit. IIIIo. I. e. sub terra. Botiit. I, iter. II. e. per laevis, nullam m. nullo hhstaeulo oecursante quci possit amnis tranquillitas in furoremel impetum verit. Rotiit. F mina .. sonantia. Cf. lih. III. cap. 8 sq. Nee ah horrot Aristotelea ab hae sententia passim. RtihI. Sine existi stagnare. Porro maria et laeua quidam quamvis non ael, Is comperia res est, possitntque mel errarum secretiora in Oee viri e

490쪽

est et illud , aera onerari, oneratum quo incumbere , et ventum Propulsu suo concitare. Ex illis ergo sub terraneis nubibus sciemus nutriri inter obscura flatus, quum tantum virium sece Pint, quanto aut terrae ob stantia auserant, aut aliquod apertum ad hos ematus iter occupent, et per hanc cavernam in nostras sedes 4 eiserantur. Illud vero manifestum est, magnam eSse sub te eris vim sulphuris, et aliorum non minus ignem alentium. Per haec loca quum se, exitum quaerenS , spiritus torsit, accendat flammam ipso affrictu necesse

est. Deinde flammis latius susis, etiamsi quid ignavi

nCriS erat, extenuatum moveri, ut viam cum fremitu

vasto atque impetu quaerore. Sed hoc diligentius per-

Sequar, quum quaeram de motibus terrae.

XV. Nunc inihi permitte narrare fabulam l Asclo

suere siue exitu sunt. At evaporatione ita minuuntur, ut decurrentium aquarum vis nihil illi, aditesai. At in intimia terrae visceribus non eadem evaporatio esse quit; sed eamdem

esse minime necesse est, non ere-aeente subterraneorum . suminum , laeuum, marium, aquarum non ver

qualium libet mole. Botiti. A, di onerari. Vaporibus, ob evaporationem. vhi autem vaporatus aer, tenues modo particulae aquae gullulas aecipἰutit gravanturque. B. Exitum aerens. In his a Sen ea Lucilium sumpsisse phrasin Miam aerera, eanentem in Aetna. 433,

Atque igni quiaesita Mia est. pulat vernaclornuar quod ego, ut in phrasi apud plures obvia simpliciter, non praestiterim. . . Caeterum a promissuatat insta ad lib. VI, 43. 4. Mel. Ace diat flammam ipso ostiriertinacease est. Nam duci corpora ubi applicueris eoasticuerisque, ignem eoncipiunt. Neque alici modo Ame-Heae harbarae gentes flammam aerieeudebant, ligno lignum laten ea donee scintilla elueeseeret. Mulicivem facilius si duorum eorporum vel id uel illud igni aerendendo eonei piendoque idoneum maxime est. Quae aulphuris natura est. Noa dissimili modo Naso explicat. Netamorph. lib. XV. xss. 346, eie. Sise I ea

imis senti eoH5 mr in antris, Saaia isque eum saxis, et hialentem seminia Limnacia Motoriam iactant: ea con-eipia letibus ignem .. SDe ιitumineae rapιtiva ine dici Mires, Graia exiguis ardesetiam aspiaria fiamia... Biauit. Sed Me... rerrae. Fecit hoc libro VII satis accurate. RMI.Xv. Aac. Confirmatur narratἰone ex Asclepiodoto petita. Metallisodicia velarum seelusae. Ilahl. Asilam. I. e. traditionem . sandra aeceptam. Asclepiodoli. Falsam ala siclam eam esse neque credidit, ne

SEARCH

MENU NAVIGATION