장음표시 사용
551쪽
NATVR. QVΛΕST. Ll B. V l. 5 5 iFieri tamen et potest, et solet; quod si recipimus Pet constat duos ventos rem simul ge fere : quidni aecidere possit, ut alter superiorem ista agitet, alteria serum 2 XIII. In hac sententia licet ponas Aristotelea, et discipulum eius Theophrastum , non , ut Graecis visum est, divini, tamen et dulcis eloquii virum, et nitidi rine labore. Quid utrique placeat, eXPonam.
Semper aliqua evaporatio est e tetra , quae modo a tala est, modo linmido mixta. Haec ab infimo edita,
elemenia traeiaret, quum sint merae
aeris qualitates, frigidum saltem, quod anni Glorifiei ahis oriam incli-
eat, neque sequatur, ut, unde eator frigusquε. si pro elemensis sumuntur, abeunt, eontraria statim relietum lo-
eum Oeeupent, qvii ab utrisque potest temperaH. A edit, quod ealida ae frigἰda mai.ria non tanT promiscoeli os mutare possunt. ut, modo haee, modia illa , stiperior aut inferior sit, quoniam illius raritas, huius densitas maior est. Potest haee Moera hausis,e ea eius libro de Vento. De reis liquo verba hoe appareas via sunt integra. Nam sed non habet eui adis versatur; et qui dieit, Seneca non est, quum Strato loquens induratur. Quare malim : hoo, quod Heu, N.
esar aestieri ete. Eius sententia aut praeeeplum nune eariore sensu theo inrelieo decrerum appellatur, quum sensus huius voeabuli praeticus multo crebrior sit. Ita in se Senem Ep. Rciv . de deerreis milosophiaε loquiis ue et Quintilianus de Insiit: orati II, 4 3 . de decreris reianirerum. Foel. XIlI. Aeta. Continuatio. MAI. Pistotelem. Bie Meleorol. lib. II, eap. 8, hane senteollam suam latius exposuit. R. Theophrasitim. Ille laetis Theophra.
ait poetii: de hoe insigni philosopho ,
Ari,totelis diseipulo et amico, es F beleii Bibl. gr. lib. III, e. 7, vol. lli, p. 408. Boi s. Eius nomen fuit Tyctamus , deinde ad saeundiam eius dea signandam Theophrastus , ab Aristotele nominatus est. Cieero in orati p. 4s. The vastus, ait, disinitiara quendi nomen inMenit; quoeum eonosentititit Plin. Nat. Ilist. praes. libri Is Quintil. Ins . Oeat. Talia loca
respieiens Semeea , suum sensum
multis dixit, Non. . . . dioini, lamendiaris elo si , ele. RNitidi iam. I fore. Nitidus sine multo labore rit qui prisea eum elegantia et docte comis ponit seribitque , nee nimium laborem adhibet ostenditque, tit oratio sal omptior et politior. R. Eoam alia πιαλμαestet . Illa ah Ἀ-simo loeo terrae ad solem usque a prodire Non potest, in se re Lirin. reprimitur a sole, vi ἐκ terrais indita
552쪽
et in quantum potuit, elata, quum ulteriorem locum
in quem exeat non habet, retro fertur, atque in sore volvitur : dumque rixa spiritus reciprocantis iaci obstantia, et sive interclusus, Sive per angusta enisiti est, notum ac tumultum ciet. Straton ex eadem schola est, qui hanc partem philosophiae mainime coluit, et verum naturae inquisitor suit. Huius tale decreturiosi: Frigidum et calidum semper in contraria abeunt, et una esse non possunt: eo frigidum confluit, unde vis calida discessit: et invicem ibi calidum est, unde frigus expulsum est. Iloc quod dico verum est: sed utrumque in contrarium agi, et hoc tibi appareat. 3 Hiberno tempore , quum supra terram frigus est,
calent putei, nec minus Specus, atque Omnes subterra recessus : quia eo Se Calor contulit, superiora
molus exoritur, evaporationibus h. in idis et aridis secum luetant hus. R. Straton, Lampsacenus , Theophrasto successit , anno ciretier ante
Christi nal. 28 , et Ptolemaei Philadelphi praeeeptor fuit. Illa parte philosophiae . quae posita est in virtute et in moribus, relicta , totum se ad investigandam naturam eontulit, et in ea ipsa plurimum discessit a suis. In hae eum fuisse magnum, eo en intiunt veteres, e. e. Cie. de Finib. V,
, 5 , es Fahrie. Bibl. gr. lib. III, e. 8; vol. lli , p. 506. Hael. stratonis principia physica suere frigus, calor ,
gravitas et levitas, e quibus otiania, Deo non operante , esseela putabat. Sed quae veteres de eius dogmatibus memoriae prodiderunt. sive ad nox Pervenerunt, ea neque sussieiuni ad ius doetrinam expediendam cs. Merim-n , at Tenne marin in suis Ges hieti. dor Philosoph. , neque ad fontes, unde haee Seseea hauserit, itidicandos. R. ragemo, ele. simili hoe argumento , quanquam alia in re, utuntiar Cleanthes Ciceronis, De Nai. D. Il . s. ete. MAI. - Quod hie traelatur, simplieiter eo explanatur , quod tempore aestivo terra frigidior est propter maiorem calidorum vaporum copiam, quam sol e terra extraxerit,
et vieissim hiberno ealidior, uia
multo plus eorum relineat terra ἔquanquam nonnihil variἱ eiitim inhoe est , dum sensu de pli intra
terram aἔris lemaraturam tum Ex lerna aestatis tempore comparantes
illam frigidam comparatione illi
habemus, eamdem rursu, hieme eum externa eonserentes calidam e se opinamur. CL Plutaret,i Plae. Phil. III, , et supra dieia ad III, 9, 2. R.
Re satis. Quidquid his musae inestaui ine se singetur phaenomenis , eerie inlus ealel terra; sed nec, ut uulgo rebantur aut suspieabantur . aequaliter . nee ab que mathematica Tatione. Nam, quo magis sub sodi
553쪽
NATUR. QVALST. Ll B. vi. 553 possidenti frigori cedens: qui quum in inferiora per
venit, et eo Se quantum poterat ingessit, quo densior, hoc validior est: huic alius supervenit, cui necesSario congregatus ille iam et in angustum pressus, loco cedit. Idem e contrario evenit, quum vis maior fri
gidi illata in cavernis est. Quidquid illic calidi latet,
frigori cedens abit in angustum, et magno impetu
agitur: quia non patitur utriusque natura ConCOP-diam, nec in uno moram. Fugiens ergo, et omni modo cupienS excedere, proxima quaeque rem Olitur ac iactat: ideoque , antequam terra moveatur , Solet mu
gitus audiri, ventis in abdito tumultuantibus. Nec enim aliter posset, ut ait noster Virgilius,
aut sit, aul siet, aut saelum est, Unde saecla multa et haec varia animan
tium , organismorum, rerum. Noo
tellure sola id Bussen, audacissi inaetiypotheseos primum manifestus, sed et de plane lis cunctis et satellitii, ni quis nondum in noluerat, quales Herschellius, Ceres, ele. , mox frigescentium labulas tables de refroidissement assuit intexuitque operi magno ingenio auimoque. Adi hune
ntigistis. Hic mugilus, quem supra V, 34, 4, fremitum appellaverat, etiam ab aliis observatus est, ab Aristotele, Meteorol. II, 8; Dionys. Antiq. Bom. X , 2 : Γης μυκτὶ ματα καὶ τρο- μοι πιννεχεῖς εγεvoveto. Auctor de Mundo, 4: Γιγονταt καὶ μυκητtae σἔtσμοὶ, σιέMντες ritu Inv φατα βρο
μου . h. e. Hune et quos P ant mugientes motus, nempe qui ctim mugisti concutium terram. CL Iosephus
Belli Iudaiei libro Iv. e. Si Dion. Cass. I. LXVIlI, er 24; Cicero de Divin. I, 48, de Nat. Deor. II, 5 ;Plinius II. N. Il, 82; Sueton. Galba,nas et lapidicinarum cuniculos descenditur , hoe magis aestum augeri in comperio fit. Quocirca id Neole rici thermo metris, hi pseudo-Real muriano et Fabrenhetlino , hi centesimali aggressi sunt, ut, quae inere meritorum Progressio sit, attingerent; nee illorum placitis fides nunc deminganda , quibus δεprehensa 32 aut sere metrorum depressio auctionem peperisse unius grad. centes. eum Real murio. iacientibus 32u α 0'. 8' vel ' α 40 se . Ergo, qua decies centies iraillies metro distat a sua ipsius superficie interior terra, caloris imis Perium est quem nee imaginandi qui
dem vis ulla sibi valet repraenentare:
Quid de centro 3 Nee dubitant multiliodie solutam tellurem et vitrefactam sic liquescere ut in vapores tota recederet , ni obsuculum e erusta hac superi re , quam nos miselli eo lonἱ ei pusilli sedem habemus. Potuere etiam nee ineleganter nec absurde , suspicari , quanquam nec Patet, globum in dies frigescere; im no et lem.
Pora decreverunt quibus id notabile
554쪽
Sub pedibus mugire solum , et iuga celsa moueri,
nisi hoc esset ventorum opus. Vices deinde huius pugnae sunt: desinit calidi congregatio, a C rursu S eruptio. Tunc frigida compescuntur et succedunt, mox
sutura potentiora. Dum ergo alterna vis CurSat, et ultro citroque Spiritus Commeat, Concutitur.
XIV. Sunt qui existiment, spiritu quidem, et nulla
alia ratione tremere terram , sed ex tilia causa, quam
Aristoteli placuit. Quid sit quod ab his dicatur, audi.
Corpus nostrum et sanguine irrigatur, et spiritu, qui per sua itinera discurrit. Habemus autem quaedam
tempora horum mugit tum usu va. ea re ostendunt Philos. Transacti.
nium potissimum Eutriboldtius i. e. P. 492 et sq. Propterea hunc sonum Praevenire censet Aristoteles, quia subtiliorum partium sit, magisque Penetret quam spiritus, qui causa sit huius soni. Potius ea tamen quae renda erit in subterraneis ruinis aut explosionibus, quae citius audiantur quam sentiantur, quoniam initium concussionis sere ad nos procine u in
pertineat. Hi mugitus bene distinguantur ah aliis cognominibus, qui Graece βουμυχοε appellantur, quo Ne ipse Aristo eles ab illis hene discertiit. Nam hi, ur ait Probi. x v, 2: Tot c
ram Geysero, sonti Isiand iae esse scribunt olafien et Poreiscn Iliu. II,3 46 , ab internis terrae incendiis sorintasse non Probabilius quam Aristoteles , repetentes. CL infra huiusce libri e. 39 , 2. Mel. Sis pedibus mNgire solum , et iuga
celsa moveri. Versus exstat Aen. VI, 256. Stratonem tantum ad terraemotum respexisse, omni reliquarum rerum , quae eum haud raro comitari solent, mentione neglecta, ita aprico est. MM. Deinde. Gall. de plus, vel δ' Damri, d - autre cote. Bouil. XIV. Allo. Spiritu terra concutitur,
quomodo ' Comparatio a Stoicis i nuprimis institui coepta terrae cum CDrpore nostro hanc Opinionem creasscividetur, quae, nisi statueris, terrum esse animal, omni landamento suo privatur et concidi . Auctorem opinionis ignoramus t Stoicum luisse vindvbilaverim. Ruhk.bunt via.... Placuit. inristoteles quidem comparat, Meteor. lib. II, 8,
terram cum corpore ita, ut tremores
febris et pulsus corporis, quos a b ritu derivat, conveniat cum terrae motibus, quos et ipsos ventis aece
Ptos refert. Discedunt tamen huius
555쪽
angustiora animae receptacula, per quae nihil ampliusquam meat: quaedam patentiora, in quibus colligitur, et unde dividitur in partes. Sic hoc totum terra - 2rum omnium Corpus, et aquis, quae Vicem sanguinis tenent, et ventis, quos nihil aliud quis quam animam Vocaverit pervium est. Haec duo alien bi concurrunt, alicubi consistunt. Sed quemadmodum in Corpore nOstro , dum bona valetudo est, Venarum quoque imperturbata mobilitas modum servat; ubi aliquid adversi est, micat crebrius, et suspiria atque anhelitus laborantis ac sessi signin sunt: ita terrae quoque, dum illis positio naturpi is est, inconcussae manent. Quum 3 aliquid peccatur, tunc velut aegri Corporis motus
est, spiritu illo, qui modestius perfluebat, icto vehe
mentius, et quassante venas suas: nec, ut illi paulo ante dicebant, quibus animal placet esse terram; nam, si hoc est quemadmodum animal tota vexationem Pa rem sentiet: neque enim in nobis sebris alias partes
moratius impellit, sed per omnes pari aequalitate dis
sententiae auctores in eo, quod et in terra meatus, quasi dicas venas, statuant, per quas aqua et sui ritus, quemadmodum sanguis ut spiritus per cor. Poris venas, permeel: quorum meam tus si turbatus fuerit, sequitur terraemolus. R λ. Angustiora animaa recePtia D. Le. venae et arteriae. Mhk. Patentiora , V. o. Pectus, Pulmones, etc. R A. Nec ut... terram. In hoc libro non dum hanc Stoicorum opinionem memoravit: attigit tamen in antegressis : e. e. III, 15. R. .Piarem assumpsi e eod. hrit. apud
RIoratius edd. vel . et codd. quidam op. Grut. dabant. Quod, si displicuit, ait Gronciv. Fortunalo et Mureio, pallantur aequo animo Senecae
placuisse, quod ipsis displicuit. Nem pe quidquid vi et eum tumultu repentino sit , antiquis dieitur fieri sine
ratius. Ruhk. - Proseribo adverbium morati , quod non solum positivocaret, sed significatione male asseelata utcumque a GrOnovici sustentatur. Sine dubio verum ac genuinum est moderarius compendio corruptum ita moriatius., quamvis in inferiore ex
more VI, 3 8, 4 videatur habere ,
cyria se tueatur, neque alia exempla
desint, quibus rebus inanimis mos iri buitur, ut ab ipso Seneca supra , II,
30, 2 ; infra , VII, 3, 2, 33, 2 ; ethoe ipso libro, c. 3ρ, 2, unde nee
556쪽
4 currit. Vide ergo, numquid introi in illam spiritus ex circumfuso aere: qui quamdiu habet exitum, sine
iniuria labitur; si offendit aliquid, et incidit quod
viam claudat, tunc oneratur primo infundente se a
tergo aere; deinde per aliquam rimam maligne fugit, et hoc acrius sertur, quo angustius. Id sine pugna a non potest fieri, nec pugna sine motu . At si nbc rimam quidem per quam effluat invenit, conglobatus ille furit, et huc atque illo circumagitur, aliaque deiicit, alia intercidit: quum tenuissimus idemque sortissimus, et irrepat quamvis in obstructa, et quidquid intravit, vi sua diducat et dissipet: tunc terra iactatur. Aut enim datura vento locum discedit aut quum dedit, in ipsam, qua illum emisit, cavernam fundamento spoliata Considit.
fortasse Symmacho opus erit emen datione Buti manni in eius laudibus, II, 32, in morem nexa naMigia mutantis in molem, etc. Mel. Vide... in illam terram. R.
Si ostendit, etc. Concinunt eum his quae iam aliquoties vidimus in hiseo hypothesibus, exempli causa, eaP. 4 3. MUI.
Hoc acrius fertur. .. adia intercidit. Ad haec et sequentia, ut plane Paria, advocat Uern. Lucii. Aetna, vs. 447 : Quo liberior quoque est animosior ignis, Se re et inclusus nec Uretus,sn,ior illa αδ terra Penitusque mο- Mens; luis plura necesse est Vincla magis solMal, magiε hoc Obstantia Pellag. Ego non verborum solum, Sed et sententiae magnam utriusque lota disserentiam agnoseo, quum Seneca
nus de spiritu, Lucilianus de igni ut
Principio motus agat. In verbis no tandum, non subaudiendiam esse spi
ritus ad ineidit; quoniam tum dure supplendum esset in aliquid ante
quod, sed construenda esse et, si iu-eidit in eum aliquid, quod Diana Olau dat, etc. Koel. Quum tenuissimus. . . iactatur. Haec ira
hanc hypothesin derivata sunt ex Aristot. Meteor. II, 8, init. R.
Aug. .. I. .. cousidit. Aut disruptione
aut casu paritum disruptarum facit terra motum et tremorem. R - Ηaec sententia eo vitio praecipue laborat, quod analogia ut argumento utitur, neque ita ad ultimam causam descendit, qua aliquid peccatur, et qui stat,
ut ubi rimae ae soramina sint in superficie terrae, terra sere haud quassetur, quum , ubi utraque non sint, terra toties non quassetur. Omnino solus spiritus rei exponendae non sus.
557쪽
' XV. Quidam ita existimant.. Terra multis locis Perforata est, nec tantum primos illos aditus habet, quos velut Spiramenta ab initio sui recepit, sed multos illic casus imposuit. Alicubi deduxit, quidquid
Superne terreni erat, aqua: alia torrentes exedere,
illa aestibus magnis dirupta patuere. Per haec intervalla intrat spiritus : quem si inclusit mare, et altius adegit, nec fluctus retro abire permisit, tunc ille, exitu simul redituque praecluso, volutatur: et quia in rectum non potest tendere, quod illi naturale est, in sublime se intendit, et terram prementem diverberat. -
XV. Asta. Continualio. Per foramina spiritus intrat, inclususque mo
tum terrae excitat. R. Quid .... imposuit. Unicos , e. e.
Diogenem Apolloniatem IV , a , 27 ,
innuit, a quibus Stoici hoc mutuati
esse videntur. Hi quidem coniunxerunt Anaximenis et Anaxagorae opinionem. Quibus accessit Epicurus Lucretii VI, 55 3 sq. t osuit, addidit. Il. - Attamen quum supra IV, 2, 27, iii Diogenis opinione neque te
rae molus, neque spiritus se in terraecavernas insinuantis mentio habeatur, sola lerrae, quae noverit, soramina
Bulikoplii opinioni vix fidem iacient,
quem in sitiem plura firmioraque ar
gumenta exspectantur. Hactenus Po
tiore loco vindicabitur Platoni, qui credebat γ n v σαλεύεσθαι διά αραιοτητα, teste Plutarcho de Placitis philosophormn . Speciosius tamen adhuc asseritur haec opinio Callistherii, quippe cui infra, c. 23, 3, eadem trit itur: u i Seneca adeo verbis in miore Parte ad hunc locum videtur respicere. Quisquis fuerit auctor huius sententiae, proximo illo fuit circumspectior. Sed quo sibi persuasit, mare posse
includere spiritum, quem in mare potius transire maiores et plures, quos tum volvit, fluctus arguunt. Deinde iure quaeritur, quando ita includaliae spiritus a mari Z Hoc habitu eius quieto ac naturali fieri nequit: nam.
tiam aut terra nunquam aut sempe tremeret. Igitur aestus aut accessua maris hunc tremorem essceret. At saltem tinicus tot auctorum hanc rem tractantium terrae motum ab aestumaris pendere Observasset. Mel.
Deduxit. Sic omnes codd. et edd.ud Pineian. muta erat, di xit z sine causa. Confundi quidem haec verba constat: sed h. l. quidni vulgala
hene habeat Z Mox torrentes exedere eeoniectura Pinciani est, quum omiaeaeodd. et editiones haberent cecidere , nullo sensu, etiam si a caedo ducas Molestum tamen est, antegressa iam quae mentiolae. Vltimam capitis vocem dioerberat e . bonis codd. bri lann. et menini iano reposuit Grono ius , Pulso verbo resecrἷcrat. R.
558쪽
. XVI. Etiamnunc dicendum est, quod plerisque auctoribus placet, et in quod sertasse fiet discessio.
Non esse terram sine spiritu, Palam est; non tantum
illo dico, quo se tenet, ac partes sui iungit, qui inest etiam saxis mortuisque corporibus ; sed illo dico vituli, et vegeto , e alente omnia. Hunc nisi haberet, . quomodo tot arbustis spiritum insundstret, non aliun- , de viventibus, et tot satis 2 Quemadmodum. tam diversas radices, aliter atque aliter in se mersas foveret, quasdam summa receptas parte, que'dam altius tractas, nisi multum haberct animae, tam multa, tam varia generantis, et haustu atque alimento suo edu
cantis 2 Levibus adhuc argumentis ago. Totum hoci caelum, quod igneus aether, mundi Summa pars, et audit, ompes hae stellae, quarum iniri non potest
XVI. Aas. Terra spἰrἱlia vitali gaudet moveturque. Beeen lores hine finxisse videntur Archaeum, naturam plasticam et spiritum materialem, verbo, qualitatem o ullam. Cons. Iusson , hiseoira mitiare te generiae, t. I, p. 77 sq. R. Etiamniarier praeterea. R. Plerisque auetorius, i. e. Stoie;s ,' quos multa ad physicas res apeetantia Heraclito Meepta retulisse constat rhri,io elis qDippe libris aeroamalleis Zenonis tempore, Mepside adhuc h lentibus, quibus itaque nondum uti praerat. Nee postea , his dogmatibus toti systemati arci ius aplis nexisque, rixaque eum Peripatetieis Stoicorum rtientibus nimis abalienatis, Aristolei leni sequi plaeuit. R. Ee in quod discessio, i. e. quod fortassis plurimi amplectentur ut
suum. LoeulIonem autem a rationet suffragia sententiasve in senatu m. xliano serendi di umptam esse appa rei. α ιλ. Non esse. . .. est. Spiritus diverea vi apud veterea oeeurrit aeris, salus. potentiae moventis, rei motae et mo
vibilis, interdum motus ipsius. Hoeloco intelligἰl, ut Stoietis, mentem
mutidi omnia pervadentem , την etων ὁ ωυ , euius paries sunt spiri. tus, qui omnes miandi partes anἰmasse putantur. Cleanthea ap. Ciceron De Nat. D. II, 9. Vim caloris, qua omnia alantur et ereseant, et sine qua neque ali neque erescere possint, inter prelatur spiritum seneca. Ea qtio,
peie ab Heraclilo inventa, saepe iam
monuimus. Memorare quoque meis
initi imus hristotelis Meleorol. lib. II,
559쪽
numerus , omnis hic caelestium coetus, et, ut alia
Praeteream, hic tam prope a nobis agens cursum sol, omni terrarum ambitu AOn semel maior, alimentum X terreno trahunt, et Ipter Se partiuntur, nec ullo alio scilicet, quam halitu terrarum sustinentur. ΙIoc sillis alimentum, hic pastus est. Non posset autem tam multa, tantaque, et seipsa maiora, terra nutrire, nisi plena esset animae, quam per diem et noctem ab
omnibus partibus suis sundit. Fieri enim non potest, ut non multum illi supersit, ex qua tantum petitur ac sumitur: et ad tempus quidem, quod exeat, nascitur. Nec enim esset perennis illi copia suffecturi in .
tot caelestia spiritus, nisi invicem ista excurrerent, et in aliud alia solverentur. Sed tamen necesse est abun-
det ac plena sit, et ex condito proferat. Non est ergo dubium, quin multum spiritus interlateat, et Caeca sub terra spatia aer latus' obtineat. Quod si verum est, necesse est id saepe moveatur, quod re mobilis
e P. 2, P. 76 . A. vituperationem Heraclitici istius dogmatis, a Zenone tamen propter libros Aristotelis acroamaticos tunc nondum editos non in usum conversam. R. Hie eam Prom a nobis agens curinatim sol. Praelegendus h. l. est Excursus IV ad eate. lib. Bouil. Sol non m ι maior. Namque multo pluries maior est. Cf. VII, 3,
Fieri... nascitiar. Fromondira locum pro corruplo habet. Sed sensus honus est: nascitur ex terra lanium huius spiritus; quantum satis est ad . exeundum. R. Excurrerent. Quum sensus apertus horum 1ideatur, esset hic: Sol non omnia illa eaelestia corpora nutrirct posset, nisi redirent ad eam, quae uaea alenda erogat, quod minationi a fit, quas suberant, quibusque degra laad terram redetinet. Hinc proclive est excurrerent mutare in rctaureretil. Mox malim pro aer latus, uer Diem, quod ipsum praecedens interlviens videtur eon sirmare. Quid y aer, qui terrae ita .lulua est , non bene hic convenit, nam de eo spiritu nunc non agit Seneca,
sed de spiritu, qui inde Ab originet erae ibi fuerit, quique terram augeat eopiis, quas quam maximas lingere hic intererat. Mel. '
Nec... so Merentur. Sicut terra istos
spiritus in altum millit, sic caelestia illa astra quoque evaporationes emit olunt , secumque communicant. R.
560쪽
L. ANNI EI SENECAE sima plenum est. Numquid enim dubium esse potest cuiquam, quin nihil sit tum inquietum quam aer, ottam versabile et agitatione gavdeus Τ
XVII. Sequitur ergo, ut nyturam Suam exerceat, et quod semper moveri vult, aliquando et alia moveat.
Id quando sit 8 Quando illi cursus interdictus est. Nam quamdiu non impeditur , placide fluit: quum
offenditur et retinetur, insanit, et moras Suas abrumpit , non aliter , quam ille
.... δ Pontem indignatus Araxes.
Quamdiu illi facilis et liber est alveus , primas qua S-
que aquas explicat. Vbi saxa manu vel casu illata PreSsere venientem, tunc impetum mora quaerit : et quo Plura opposita sunt, plus invenit virium. Omnis enim illa unda quae a tergo supervenit, et in se Cre-SCit, quum OnUS suum Sustinere non potuit, vim Tuina
, Parat, et prona cum ipsis quae obiacebant fugit. Idem spiritu sit: qui quo valentior agiliorque est, eo citi ias
rapitur, et vehementius septus omnes disturbat. Ex
XVII. Αac. Continuatio. Abnumρit. Hanc rem vix inpedit; natura enim impatiens est, se vel angustissimis careeribus includi. Accedat igitur aliud quid oportet, quod
aerem inclusum liberet, moveat mu-telqile. Λt hoc ipse, mox agnoscens subiicitaroximo capite. Mel. ...Pontem indignatus Araxes r Vers. Virgil. Aen. l. VIII, vs. 728. Vbi... Pressere Menientem, impedire, morari solent cursum huius fluvii Armeniae. R. Super nit. Seneca sine dubio cogitavit de fluetibus decumanis latio Tum, grae eorum τρικυμίαις, qui post ceriam nucluum in salo fluctuali Dum, qua posteriores superaul priores atque absorbent, omnium maximi caeteros sternunt atque prostigant, atque ita vices huius lusus finiunt , quem cum cura observatum describit Oito in Hydr. terrae, p. 486. Horum fluctuum decimum eumdemque maximum esse credebam Romani,
unde notum Osidii Trist. I, 2, 49t Qui Menit his fructus, Fuctus su cremi
net omnes : Posterior nono eri unde is
Cimoque Prior. CL I.υcan. V, 672; Silius XIV, 22. Lucianus in Toxari , e. 39, t. II- P. 527 , coniungit τοικυ. μέας cum στρο6Ωοις et χαλαζαις K. Eo citius mPitur. Sic Fortunati codd. Alii omittunt rapitur, alii edunt eri Pitur. Erasmus sine eo edidit: cilius